00:18Bu arada sizin sayenizde daha da çok yakın her gün işe gidip gelmekten 2012 yılında
00:27bu kanseri öğrendim ben. Doktor dedi kansersin yüzüne. O anda zaten yıkıldı dünyam ama baktım şöyle bir etrafıma
00:37çocuklarım olduğu için yıkılmayacağım dedim. Tedavi sürecim önce göğsüm alındı daha sonra kemoterapi görmeye başladım.
00:46Tabii ki o kemoterapi süresi çok ağır bir süreçti. O arada yani tabii ki ister istemez insanın psikolojisi bozuluyor ama
00:53bozmadım. Hiçbir şekilde doktor psikolog veya psikolojisi almadım, kullanmadım. Bu hastalığı yeneceğim dedim ve çok şükür yendim.
01:04O şekilde kemoterapi sekiz kür gördüm zaten. Kadın olduğum için bir uzvumun eksik olduğunu hissettiğim an böyle bir
01:12Rabbimden hep zaman şifa diledim. Rabbim dedim sen bu derdi verdin bana şifamı da sen vereceksin dedim.
01:21Kemoterapi görürken benim dördüncü senemde kızım oldu zaten. Ödül ömrüme hamile kaldığımı öğrendim.
01:27Ve dedim bu çocuğu doğuracağım her ne olursa olsun. Eğer ki dedim bu çocukla da ölürsem bu hastalığı yenilerse şehit
01:34olarak öleyim dedim.
01:36Doktorlar çünkü yasak dedi. Doğuracağım dedim. Doğurdum. İyi ki de olmuş. Ödül ömrüm oldu adı.
01:44Kızımın hastalığına gelince evet 24 yaşındaydı. Çok gençti. Ben 34 yaşında yakalanmıştım.
01:53Tabii ki bu arada kızıma hep moral verdim. Kızım yıkılmayacaksın, yıkılmayacağız.
01:58Dimdik ayakta duracaksın. Bak beni örnek al diyerekten kızıma motive ettim.
02:03Ne yazık ikimizin de sol göğsü. Onun da sol, benim de sol. Ne yazık işte hayat, imtihan dünyasındayız.
02:12İmtihandayız. Bizi de Rabbim bu şekilde sınav yaptı. Ama çok şükür derdimizi verdi, dermanımızı da birlikte verdi.
02:2516 Şubat günü bir elime kitle gelmesi sonucu, yani elime bir kitle gelmesi sonucu şey yaptık, hissettim.
02:34Hissettiğimle direkt genel cerrahiden günü alıp işte kontrole gittim. Kontrole gittikten sonra da bir iki tane tümör olduğunu öğrendik.
02:45Sonrasında patoloji alındı. Patoloji alındıktan sonra her şey zaten ışık hızında gelişti.
02:50Işık hızında da bitti, çok şükür. 24 yaşında kanser olmanın vermiş olduğu bir, yani nasıl diyeyim, hani çok kötü bir
03:00durum aslında.
03:02Ama herkesin farklı bir hikayesi oluyor bu süreçte. Benim de çok farklı bir hikayem oldu.
03:08Annemin tüm sürecinde yanında olduğum için benim çok fazla bir şeyim olmadı açıkçası.
03:16Çünkü annemde bir sağlamıştım, hani annemin kemoterapi sürecindeki işte yani durumlar olsun vesaire olsun bunların hepsinin başıma geleceğini biliyordum.
03:26Saçımın döküleceğini, işte tırnaklarımın döküleceğini, işte mide bulantılarımın olacağını, yani her şeyi bilerek aslında bu yola çıkmış, bulundum.
03:35Bulundum. Ağzımın tadı yerine gelecek. İşte bu süreçte mesela bisiklet sürdüm, hani kendime bir hobi edindim.
03:42Öncesinde bir hobinin, işte fobinin yani ne olduğunu bilmiyordum açıkçası.
03:47Ama işte bu süreçte de kendime bir hobi edindim. Yani bisiklet sürmek, tümseklerden atlamak falan vesaire falan olsun.
03:54İlk başta işte anne demiş işte hiç kimse korna çalmaya falan, çık şu pencereye dedi ya dedi.
04:00İşte sen bugün kanseri yendin, bugün senin zaferin dedi. Sonra ben biraz duygulandım tabii o süreçte.
04:07Sonra çıktıktan sonra herkes korna'ya basmaya başladı ve ben çok duygulandım.
04:11O sırada işte gözlüğüm vardı. Yani çok farklı bir duygu Rabbim. Bütün yani hastalarımıza şifa versin.
04:19Hiçbir zaman işte ben kanser oldum deyip bence hiçbir şekilde mücadeleyi bırakmamak gerekiyor.
04:26Bu süreç çok önemli. Herkesin hikayesi farklı işliyor bu süreçte.
04:32Herkes bence kendi hikayesine ayak uydurmalı.
05:03Müzik
05:07Şimdi bendesiniz.
05:08Evet.
05:20Demedim ben.
05:22Duyacak Adana sesini diye.
05:24Çok şükür dilerim işte.
05:27İyi ki abiler de var.
05:30İkimizin de aynı kaderi paylaşması.
05:32Bu da Allah'tan işte.
