- 1 day ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารถรับชมได้
00:15นี่คือสถาน เห็นบ้านใส่ท้อง
00:26มันส่งเพคะ
00:28ครบใจมาก
00:43นี่ไหมค่ะ
00:45คุณอยู่แล้วจากให้ตั้งโต๊ะห
00:46รือว่ารับประทานในห้องดี
00:47ค้า
01:02ไม่ต้องสารแนเลือกของฉัน
01:41ม่อมขอประทานภัย
01:44เด็ดนานนี้ยังฝาบัด
01:47ไม่นานเหรอ
01:48ผมพอมาถึงเหมือนกัน
01:52ตั้งจากแบบว่า
01:54คงจะได้พบกับหญิงเล็กสัก
01:55ครู่
01:56แต่ก็...
01:58ไม่ได้พบ
02:01หญิงเล็กคงเล่าอะไรๆ
02:02ให้คุณฟังบ้างแล้วใช่ไหม
02:05เปล่า
02:06เรายังไม่ได้พูด
02:08หรือว่าเราอะไรสู่กันฟังเลย
02:11คิดว่ามีน่าจะมีอะไรมาก
02:13นอกจากเข้าใจกันผิดใจๆ
02:15ฉันไม่มอม
02:19ไม่ใช่แค่การเข้าใจผิดอะไรกั
02:21นยิดหน่อยทั้งนั้นเหรอ
02:24ผมรู้สึกว่า
02:26ถ้าได้พูดอะไรอย่างตรงไปตรงมา
02:28กับคุณ
02:31กับมอม
02:32กับมอม
02:34ใช่
02:36กับคุณภราดา
02:37ซึ่งผมแน่ใจว่า
02:39คุณจะให้ความยุติธรรมกับ
02:40ผม
02:42และเข้าใจผมมากกว่าคนอื่น
02:46ถ้าฝาบาดทรงข้อประไทยเช
02:47่นนั้น
02:48มอมก็จะพยายาม
02:53ขอบคุณมา
02:53มอม
03:39คุณเย็กเจ้าค่ะ ท่านต้องเดี
03:41ยวแล้วเจ้าค่ะ
03:45เก้ามาบอกสันท้องมัน
03:48เก้า...เก้า...
03:50ชั้นท่าวเก้ามาบอกสันท้องม
03:51ัน
04:03ออกไป!
04:04สุบายออกไปไง
04:07เฮ้...ลูกจ๊ะ...
04:10นี่...นี่...นี่...
04:11แม่บอกอะไรให้นี่...
04:12ท่านอาจจะอยากมาปรับความเข้า
04:14ใจกันหนูก็ได้มั้งนะ
04:17ไม่มีวันซ่อนหรอกค่ะ
04:21ชาตินี้ทั้งชาติ
04:23ยังจะไม่ขอเจอหน้าผู้ชายคนนี้
04:25เอก
04:28หรอให้เขามาข่าตนหน้า
04:31ยังก็จะไม่มีวันแยะแสน
04:36มีเชื่อผมแม่ค่อยดูสิค่ะ
04:46แรกที่เดียวน่ะ
04:49ผมคิดจะเพียงว่า
04:50เพราะจะมานเป็นยากของหญิงเล็
04:52ก
04:55ก็เป็นเด็กที่หน้าเอ็นดู
04:57ฉะเหลียวฉะลาด
04:58และผมไม่ต้องการเห็นแกเสียหาย
05:05แต่ผมไม่รู้สึกว่า
05:07ก็ได้รับความบีบคั้นต่างๆ
05:10โดยไม่ยุติธรรม
05:13เพราะยิ่งใกล้ชิด
05:15อีกความรู้สึกสงสาและเห็น
05:19ใจ
05:19มันก็เกิดมากยิ่งขึ้น
05:22จนถึงตอนนี้เนี่ย
05:25ผมสารภาพได้เลยว่า
05:29มันเป็นความรักอย่างจริงใ
05:30จ
05:36ผมรักปัจจมานญาติของคุณ
05:40รักอย่างจริงใจ
05:52ผมอาจจะเลวก็ได้นะ
05:54ที่มีคุณมั่นอยู่แล้ว
05:57แต่ก็บางอาจมีใจไปรักคุณ
05:59อื่น
06:04แต่มันช่วงไม่ได้จริงๆเลยค
06:05ุณพราดา
06:07ผมห้ามใจตัวเองไม่ให้รักปั
06:08จจมานไม่ได้เลย
06:36อาจจะต่อหญิงแล้วไม่น้อยอย
06:38ู่เหมือนกันนะครับ
06:42แต่ถึงตอนนี้
06:47ผมกลาพูดได้เลยว่า
06:53ผมไม่ได้รักอย่างเล็ก
06:55อย่างที่รักเพราะจะมาอยู่เดียว
06:56นี้
07:04ผมมั่นกับหญิงเล็กเพราะอะไร
07:06จะถึงป่านนี้เนี่ย
07:09ผมก็ยังหาคำตอบให้กับตั
07:11วเองไม่ได้
07:17คุณชายจะลงโทษผมอย่างไรก็ยอ
07:19ม
07:20แต่ผมคิดว่า
07:22ผมก็คุณจะแก้ไขปัญหานี่กอ
07:24ดที่เราจะแต่งงานกันโดยประสจ
07:26ากความดัก
07:30ผมจะเร็วไปไหม
07:33ถ้าผมจะพูดกับคุณชายยังต
07:34รงไปตรงมา
07:36อย่างรูปผู้ชายพูดกับรูปผ
07:38ู้ชาย
07:41ผมรักพุจจมาน
07:46ผมขอทอนมั่นกับหญิงลิก
07:49และขอมั่นกับพุจจมานแทน
08:15ผมรู้มันมีใครขบาททําอย่าง
08:18ที่ผมทันแหละ
08:20กล้ามาประเชิญหน้ากับคุณพร
08:22าดาในเรื่องแบบนี้
08:24ในเรื่องที่ขอคืนมั่นกับน้
08:27องสาวจักพี่ชายของเธอ
08:29แต่ผมก็ยังมีเรื่องจะขอร้องต
08:33่ออีก
08:35อยากให้คุณพราดาเป็นธุระขอ
08:39พุจจมานให้กับผมด้วย
08:43ผมรู้พุจจมานเขารบนักถือและ
08:49เพลงกลัวคุณพราดามาก
08:52หากคุณกรุณาเป็นธุระ
08:56ผมคิดว่าพุจจมาน
08:58ขอบคุณ
09:04ประบาดสงสาบเรื่องของพอจมาน
09:07เขาละเอียดดีแล้วเหรอ
09:10เรื่องความยากจน
09:13แต่การที่เธอมีคุณแม่เป็นส
09:15ามวันชนธรรมดานะน่ะ
09:17ผมไม่เห็นว่ามันสำคัญเป็นก
09:19ว่าความรักหละ
09:22ม่อแม่ของผมเองเท่ๆพันกับ
09:24เป็นหญิงธรรมดา
09:26แต่มีการศึกษาดี เหมือนกับ
09:29พษ
09:30ผมไม่เคยรังเกียด
09:33เหมือนดูถูกว่าจะมานในเรื่อง
09:34ของความยากจนเลย
09:54ความยากจนเลย
10:05ฉันให้รู้สักหน่อย
10:09ว่าดวงใจที่ฉันเฝ้าคอย
10:14ยังไม่เหลืออร้อยเป็นของใก
10:20ล้
10:25ถ้าฉันรู้สักนิดว่าเธอร
10:30ักฉัน
10:34บอกกันว่านั้นว่ารักสักหน่
10:38อย
10:39อย่าดวงใจที่ฉันเฝ้าคอย
10:45คงไม่เหลืออร้อยเป็นของใกล
10:51้
10:53เพียงแต่กว่าสุดที่รัก
11:01ฉันก็จากนิดอาจจากไป
11:06ใจเราสองทุกทั้งรักกันใด
11:13คงไม่สลายมะลายลงพลัง
11:24ถ้าฉันรู้สักนิดว่าเธอร
11:29ักฉัน
11:32บอกกันว่านั้นว่ารักสักหน่
11:36อย
11:38อย่าดวงใจที่ฉันเฝ้าคอย
11:43คงไม่เหลืออร้อย
11:47จากสุดที่รักเลย
12:05เพียงแต่กว่าสุดที่รักเลย
12:13หมอมรู้สึกขอพระไทย
12:16ที่ท่านประทานความไว้เนื้อ
12:17เชื่อใจ
12:19ให้หมอมเป็นผู้แก้ไขปัญหา
12:22หมอมรับรองสำหรับเรื่องของห
12:25ญิงเล็ก
12:29หมอมยินดีสะอีก
12:31ที่จะเป็นผู้เพิกถอนการมั่นสะ
12:33เอง
12:34ดีกว่าจะหลับหูหลับตา
12:36และปล่อยให้เอดการเนี่ย
12:39จำเนิงผ่านไปอย่างตามบุญตาม
12:40กรรม
12:46แต่สำหรับเรื่องของพศจมาร
12:53หมอไม่ทราบว่าเขาได้ตกลงก
12:55ับฝับบาทไว้อย่างไร
12:58และเวลานี้เขาก็ไม่ได้อยู่ที่นี่
13:02ฝับบาททรงสร้างหรือไหม
13:05ทราบแล้วคุณชาง
13:07พศจมารเธอบอกกับผม
13:08ตอนที่เธอได้รับเธอ
13:09จากคุณแม่ของเธอ
13:11ว่าเธอจะกลับบ้าน
13:18เรื่องของผมกับพศจมาร
13:20ยังไม่ได้มีอะไรตกลงกันหรอก
13:22นะ
13:23ผมคิ่งแตกครบหากันในฐานคุ
13:25ณที่ชอบพอกันเท่านั้น
13:31แรกทีเดียวเนี่ย
13:32ผมคิดว่าเธอเนี่ย
13:34ชอบพออยู่กันนักกูล
13:36ดิกหนุ่มๆของคนนั้น
13:39แต่พุจมารปฏิเศษ
13:41บอกว่าเธอไม่ได้มีอะไรกัน
13:46เอาล่ะ
13:48วันนี้ผมรบกวนคุณภราดามามา
13:50กพอแล้ว
13:52ขอบคุณคุณภราดามาก
13:55หมองว่าคงเข้าใจผมนะ
13:59ผมเข้าใจประบาย
14:04แต่สำหรับ
14:06พอจำมาร
14:08เราคงต้องให้ความยัดที่ทำกับ
14:10เขา
14:11ถ้าเขาพอใจ
14:14ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
14:18นอกจาก
14:25พวกเรา
14:28สำหรับ
14:28สำหรับความยัด
14:30สำหรับความยัด
14:54สำหรับความยัด
15:04สำหรับความยัด
15:16ที่ต้องเติม
15:30- เอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:38ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:44ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:47ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:51ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:53ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:53ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:53ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:54ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:54ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:54ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
15:54ๆๆ
15:54ไม่บอกไอ้จอนอ่ะ เอารถออกไปร
15:56ับ ถ้ามองหญิงใช้ไล่เลย
15:58ดีกับ 다음
15:59ผมคิดว่าไม่จำเป็น ต้องให้ร
16:01ับท่านครับ
16:02อ้าว ทำไมแล้วพ่อกราง
16:04ก็แม่น่ะ ท่านเอาไว้แล้วอะ
16:06จะได้มาช่วยคิดอ่านหาวิทีท
16:08ี่เหมาะสมกัน
16:09และอีกอย่างนึง
16:10ท่านก็เป็นพยา outrageในกันทํา
16:12พิเนดนของบัฐ near ไม่ต้องละคร
16:21ับ
16:21ม่อมแม่ เดี๋ยวผมจะทรศาพไป
16:25ขอประทานภายท่านเอง
16:27รู้สึกว่า ไม่จำเป็นต้องรบ
16:29กวนท่านอีกกว่า
16:35บ้านใหม่เสร็จเรียบร้อยอย่าง
16:36ครับคุณนะ
16:37อ๋อ อ่ะ จนจะเสร็จแล้วละหล
16:39าน เดี๋ยวถ้าตกแต่งภายใน
16:42อันนี้ เราได้เลิกย้ายแล้วใช่ไหม
16:43คุณ
16:45อ๋อ ได้แล้วค่ะ
16:48แต่ม่อมพี่เนี่ย อยากจะให้ย้ต
16:50อนด้วยปร้อยงานสบแล้วนะคะ
16:56ผมเชิญม่อมแม่ที่ห้องสมูต
16:57รอะไรนะครับ
16:58อิ่งต้องอยู่ด้วยกับพระหมุก
17:04แม่
17:05ขอพี่กราบก็ดูน่ะ
17:11เธอต้องอยู่ด้วยนะ อิ่งเล็ก
17:16สำหรับคุณหน้าทั้งสองเนี่
17:17ย คงไม่ต้อง
17:18เสร็จเวลาเปล่า
17:20ไม่มีอะไรมากนอกจากจากการธูราค
17:22ที่บ้านให้เรียบร้อย
17:25มันสับสนยุ่งเยอะมานานหละ
17:27เกิน
17:27มันสามสักเยอะ
17:27มันสักเยอะ
17:51เรียบปร้อย
17:52เจอต้องเป็นใจ
18:10เมื่อทุกคนมากันพร้อมหน้าแล
18:11้ว
18:13ผมก็จะขอพูดเลย
18:16ผมไม่ต้องการบ้านใส่ทอง
18:18เฮ้าๆ
18:25ผมจะทำอะไรได้
18:29ในเมื่อผมรู้ความจริงทั้งหมด
18:31จากป่าของคุณพลาแล้ว
18:33ว่าบ้านนี้ไม่ใช่ของเรา
18:36จริงอยู่
18:38เมื่อก่อนนี้ผมรู้บางอย่างรักแค
18:40่ก็คาย
18:40แต่มองแม่เองก็ทราบ
18:45แต่พยายามที่จะบอกความจริงได้
18:47ชัด ก็หาชีวิตไม่ได้ละ
18:51ผมแม่ก็เลยปิดบัง และแอบอ้
18:54างเป็นชอบของด้วยพระราการ
18:58แต่เดี๋ยวนี้ใครๆก็รู้ครับ ว
19:00่าไม่ใช่ของเรา
19:02แล้วทำไมล่ะครับ ทำไมอื่นต้องให
19:05้คนอื่นมายืนมือ
19:06เพื่อหายวิธีกองเอากลับคืนมา
19:08ด้วย
19:10ผมไม่ต้องการให้ใครมายืนมือ
19:13ผมทำของผมเอง คุณตาให้ผม
19:17ผมจะไม่ขอรับสิ่งที่ไม่บริ
19:19สุดมาเป็นของผม
19:35เรื่องนี้เป็นเพราะเธอคนเดียว ย
19:37ิงเล็ก
19:39พี่กลาง
19:40เธอไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
19:43พี่ยอมให้ทุกคนพูดมากแล้ว เธ
19:45อกันมานานพอแล้ว
19:47วันนี้พี่จะขอพูดคนเดียวบ้าง
19:50และไม่อยากให้ใครคัดค้าน
19:53ถ้าใครค้าน กระดูแน่ออกจากบ
19:56้านหลังนี้ท่านที่
20:11ทําบุญสบห้าสิบวันแล้วก
20:12็ต้องเผา
20:14เพราะเราต้องการให้หมดหัว
20:17และพวกเราเรา
20:19พวกสวางวงก็ต้องออกจากบ้านส
20:21ายทอง
20:23ส่วนจะไปอยู่ที่ไหนนั้น
20:25ผมจะเป็นคนจัดหาบ้านให้อยู่ไหม
20:29แล้วหลังจากนั้นใครอยากจะทำอะไรก
20:30็เชิญ
20:31เชิญทำได้ทุกอย่างผมจะไม่ขัดข
20:33ึ้น
20:35แต่ในระหวางที่ทุกคนอยู่ที่นี่
20:37จะต้องเชื่อฟังคำสั่งผมทุกอย
20:39่าง
20:41และขอให้ทุกคนรู้อ้ะไว้ด้
20:42วย
20:44ว่าเวลานี้เรายืนอยู่ในบ้านหล
20:45ังนี้
20:46ในฐานหน่าของผู้อาศัย
20:50เจ้าของบ้าน transactions ยิ่นยอมให้เราอ
20:52าศัยอยู่ชั่วคราว
21:03ในพร
21:06ฉันต้องการให้ในพรสะสารบั
21:08ญชี
21:09ให้เรียบร้อยภายในสิ้นเดือน
21:10นี้
21:12ทั้งเงินกลองกลาง
21:14และทั้งของสวังมุ
21:18ฉันต้องการจะรู้
21:20ว่าเราเป็นนี่กลองกลางเท่าไร
21:23และมีเงินสดพอที่จะจับงานส
21:25บคุณปาคุณยาย
21:28ฉันไม่ต้องการให้รูรา
21:29ต้องการยิบเงียม
21:34ขอบคุณชาย
21:39ฉันหมดทุดาคำได้พอแล้ว
21:40คุณชาย
21:41คุณชาย
21:42คุณชาย
21:44คุณชาย
22:08เธอยังไปไหนไม่ได้ตั้งนั้น
22:10ยิงเล็ก
22:17ฉันที่ยิงมาเต็มสองลูกหูเลย
22:19ล่ะพี่สมสี
22:20คุณชายกลางอ่ะนะพูดเสียงด
22:22ังครับห้องเลยด้วย
22:25ตายแล้ว
22:26แล้วพวกเราจะทำยังไงกันเนี่ย
22:28ถ้าท่านตรงยายออกจากบ้านซ้
22:30ายทอง
22:32แล้วพวกเราว่าไม่สมสี
22:34อืม
22:36ใครที่เคยทำดีกับคุณพจมารไ
22:39ว้
22:39ก็คงได้อยู่ต่อ
22:42ส่วนคนที่เคยร้ายกับเธอ
22:45ก็รอรับกับเราอีกแล้ว
22:50เราก็ไม่รู้เลย
22:51เราก็ไม่ใช่
22:53พี่กลางเสียสถิตไปแล้ว
22:56เห็นเขาดื่นดีกว่าญาตพี่น
22:57้องคือแท้ของตัวเองได้ยัง
22:58ไง
23:02ในเมื่อพี่กลางรับบ้านนี้ไปก
23:04ำมาสิทย์ไม่ได้เพราะกลัวบ
23:05้า
23:05ก็ยกให้หม่อแม่ยกให้หญิง
23:08ก็ได้นี่คะ
23:12หลังจากนั้นจะไปบวดชีบวดแ
23:14นงที่ไหนก็ไป
23:17หญิงต้องการบ้านสายทอง
23:20หญิงอยู่บ้านนี้มาแต่อ้อนแต่อ
23:21อก
23:23หญิงจะไม่ยอมให้อีกพอจมา
23:25ลมันมาชุดมือปิดไม่ได้หร
23:26อก
23:33หญิงและ
23:37เธอรู้ตัวเธอเองหรือเปล่า
23:40ว่าตัวเธอเอง
23:42เป็นสว่างวงที่พี่กาน
23:43ทางใจมากกับใครสักอีก
23:47ชายน้อยที่พี่กAud
23:49ง่อยเปรี้ยกเสียขา
23:52อพลักรหน้าเกลียดหน้าชัง
23:53อย่างที่เธอเห็น
23:56ยังดูดีมากกว่าเธอหลายร้
23:58อยหลายพันเท่านั้น
23:59พี่กาน
24:04grid
24:09เธอไม่เคยนับถือคำพูดของเธ
24:10อที่ให้ไว้กับพี่เลย
24:14เธอรับบากพี่ ว่าจะดูแลพว่า
24:17จะมานอย่างดี
24:19แต่เธอกลับทำตรงกันข้าม
24:24บุญหล้อมเป็นพยายในความเล
24:26่วของเธอข้อนี้ได้
24:29เธอตกปากรับคำบุญลอง
24:31ก็จะให้รังวันอย่างงดงาม
24:34ถ้าทำลายเพราะจะมารถสำเร็จ
24:36ยิก...ยิกว่า...
24:37เธออย่าเทียงว่าไม่ได้จริง
24:38นะ
24:44เธอคุมใจในความเป็นสว่างว
24:45งของเธอนักหนา
24:47แต่ในเวลาเดียวกัน
24:50เธอกำลังทำลายสว่างวงให้ย่อย
24:52ยับ
24:53จากการกระทำที่แสนเลวของเธอ
25:04ถ้าทุกคนเห็นดีด้วย
25:06ในการกระทำของผมที่ผมเนี่ยนำท
25:08างเอาไว้
25:10เหตุแด่จะต้องมานั่นคุยกัน
25:11ให้เสียเวลาอย่างนี้
25:14ทุกคนหาว่าผมบ้า
25:17ช่วยเหลือเพราะจะมาอย่างงมง่
25:18าย
25:24มองแม่ชอบเหรอครับ
25:27ที่จะให้เด็กมาดูถูก
25:29ว่ามอมแม่เป็นคนสิ้นคิด
25:46ท่านต้องมาบอกเธอ
26:00ท่านต้องมาบอกเธอ
26:01ขอเลือการมั่นเธอกับพี่
26:13เธออาจจะเสียใจ
26:17แต่พี่คิดว่าเธอไม่น่าจะเสี
26:18ยใจ
26:22สิ่งใดที่มาถึง
26:25เราต้องเฉิญหน้าของมันอย่างกล
26:26้าหาร
26:29นี่สิ
26:30ถึงเจอเรียกว่าสว่างวง
26:45ไม่...
26:48ไม่...
26:55มั๊มเต็ค
26:56มั๊มเต็ค
26:58มั๊มเต็ค
27:05มั๊มโพ 싶
27:11สิ่งไว้
27:14มั๊มเต็ค
27:15มาเต็ค
27:16เดี๋ยวด
27:19อัจ Edwards!
27:20อัจ!
27:23อัจ experiencia!
27:28อัจพ两
27:48สว Gray Of Tense
27:49core of ins義
27:51อ่อ โอ๊ย หนูขด้วยจั้งเลย
28:08อิงโม้้ย น 없습니다
28:09อิงโม้ย อีงโม้ย
28:13ทำอะไรอยู่พอกมา ดู
28:17มี waffle
28:17มีมวย
28:19รูปร้อย
28:20บอกkit מ�ただกไม่ได้ยินเวลาย
28:30เฮ้
28:32ซักไพ tab อยู่หลังบ้านจา
28:35เฮ้
28:35ถ้าไม่มันหยุดร้อยก็มี
28:37ถ้ามันไม่ยุด
28:37เดี๋ยว
28:38ไป
28:41อ้อ
28:44จ๊ะ
28:51ถูกบhadow nauc
28:53อยากจะเอาอย่างไรกับชีวิต
29:02เรื่องเรียนเก ringing
29:04แล้วก็เรื่องอะไรตาอะไรสำหรับ Antrag
29:06อันาคตห calf Jed
29:09ถ้ายรouterir significant
29:10ผมควบไหนคิดภาพ
29:11พราativo fini
29:12พร้อถ้าขึ้น Hé
29:13ยังไงก็คงไปจบง่ายๆหรอก
29:16แต่พี่กำจร
29:17เขาชวนผมไปเดินรถอยู่นะ
29:19เขาจะให้ผมเป็นหัวหน้าคนเดินร
29:21ถ
29:24เขาบอกว่าเงินดีด้วยนะพี่โพ
29:25ท
29:29แล้ว...เรื่องรุ่งเมียจะทำยังไ
29:32ง?
29:33ก็...ก็ให้มันอยู่ที่นี่แหละ
29:36ให้แม่เลี้ยง
29:40คิดดีเหรอหรอเขาจะนา
29:42ลูกของเราแทดแท้นะ
29:47ก็ใจทำยังไงได้หรอพี่
29:49ตอนนี้ได้ให้ผมได้มันเป็นเมีย
29:51ก็ไม่คิดเลยว่ามันจะมีลูก
29:53แต่ในเมื่อมีแล้วก็เรียงเรีย
29:54งกันไป
29:55มันอยากเกิดมาทำไมนะ
30:12ที่สุดการที่แกสุดหละ
30:17ก็ไม่ทีสุดที่ก็จะว่าหนึ่
30:19ง
30:25แปลกของเราแบบเป็นไง
30:42อ่ะ
30:44โฟต มันดีจะออกไปไหนหรือเปล
30:45่าลูก
30:46เปล่าค่ะ
30:47อ่ะ มันก็ดีเลย
30:50คุณนายละมุนกับพ่อกำจร เข
30:52าจะเกินข้าวกลางวันที่บ้านเรา
30:54แม่ว่าวันนี้ ลูกไม่ต้องแต่
30:56งชุดดำสักวันได้มะ
30:58หาเสื้อสีสีมาสายสวยกว่านะ
31:00ลูก
31:02โฟตไว้ทุกให้คนปูนะคะแม่
31:05ท่านเป็นพินิตมัน
31:07แล้วท่านก็มีบุญคุณกับพ
31:09ท
31:11ความจริงแม่ก็น่าจะไวถู
31:13กให้ท่านด้วยนะคะ
31:17คนอื่นก็มีพระคุณกับลูกน
31:18่ะ ลูกไม่เคยลืมเลย
31:20และส่วนของแม่ละ
31:22ถ้าเป็นแม่นะ
31:32แม่จะไม่รังเลอะไรอีกเลย สำหรั
31:34บพ่อกำจร
31:36นี่คุณนายละมูลด้วยแล้วอ่
31:37ะ
31:38ลูกกิดไปหาแม่ผัวที่ดีเท
31:39่านี้ได้ที่ไหน
31:43เรื่องเงินทองน่ะ แม่จะไม่พูด
31:45ถึงล่ะ
31:47ความประเภทเขาไม่มีเสีย
31:49ทำมาหากินตัวเป็นเกรียว
31:51เป็นผู้จักการโรงสี
31:53ดูแลโรงเรื่อย
31:54นี่ก็ได้ขาวว่าจะเปิดลงน้
31:56ำแข่งให้หัวตลาดในมืองอ
31:57ีก
31:59คนทำงานเป็นบ้าปเป็นหลังอย่
32:01างนี้อ่ะ
32:02โคตยังไม่ชอบอีกเลยลูก
32:08แม่ชักจะสงสายเสร็จแล้ว
32:11ว่าลูกอ่ะ ต้องมีอะไรทางกรง
32:13เทพแน่เลย
32:14ใช่มะ
32:19ลูกบอกแม่ว่าไม่ต้องสงข้
32:21าเทิม
32:22แม่ค่ะไม่สง
32:22แต่ก็มีลูกๆเอาเนื้นที่ไ
32:24หนมาใช้จ่ายอ่ะ
32:27หมอมป้าออกให้ก่อนหรือว่า
32:29ไปหยิบยืมใครเข้ามา
32:32ที่ผลไม่รบกวนทางแม่ก็เพร
32:34าะว่า
32:35ผสได้งานพิเศษทำ
32:38รับสร้างจัดห้องสมุดบ้าง
32:40ทำได้นนตรีบ้าง
32:43โอ๊ย... ศาฐุ
32:45โอ๊ย... โลกออกปีที
32:47itationsแม่ก็เป็นห่วง
32:49กลัวจะเหมือนรายลูกสาวในป
32:50ระคอง
32:52ลูกจำในประคอง
32:53พูดพราคสาคุณเก่าได้ไหมล
32:54่ะ
32:55แกifiable ส่งลูกสาวไปเรียนตัด
32:57adjective ส abylia lovers
32:57สิว่างในกลุงเทพ
33:00ไปอยู่กับหน้าสาว
33:02ใครที่มาจากกลุงเทพ เอามาเล่า
33:03หรือ dass แม่ประคิญ
33:05ได้แต่งตัวสวยโก้หรูหละ
33:07พ่อแม่ก็ชอบใจ
33:09นึกว่าลูกตัดเสื้อได้เงิ
33:11นมาก
33:12ทีไหนได้ละ
33:14มารู้ทีหลังตอนที่เห็นรูปเป
33:16็นทั้งสือพิมพ์
33:17ถูกจับ หาว่าเป็นพวกชั้นส
33:19ูง
33:20ขายตัวกับพวกคนรวย
33:23พ่อแม่นี้ลมจับไปเลยนะ
33:28แล้ว...แม่ก็เลยคิดว่าพบจะเป
33:31็นอย่างงั้นบ้าง
33:33อ่ะ มันมันผิดเหรอลูก พี่
33:35แม่เป็นห่วงลูกอ่ะ
33:40ไม่มีใครเข้าใจพดเลย ด้าวสั
33:43กคุณพ่อคุณเดียว
33:48วันนี้อย่าออกไปไหนนะลูก อยู่ให้
33:50คุณนายละมูลเห็นหน้าสักว
33:51ันนึง
34:08คุณใส่กลาง
34:32พอด
34:33นักกวน
34:42พอด
34:49พอด
34:51พอด
34:52พอด
34:55พอด
34:57พอด
35:14นี่ท่านไม่ได้พี่นากุญอ่ะ จาก
35:16น้ำตกท่าไปจะว่ายังไงเนี่
35:17ย
35:20เป็นอย่างไรบ้างครับคุณพ่อ
35:21โหใจอ่อนมากเลย
35:25โหโหใจเหรอค่ะคุณหัว
35:27ก็ไม่ถึงอย่างนั้นหรอคุณด
35:30ุ
35:31พวกตุอาจจะทำงานมากเกินไปแล้ว
35:33เครียดเกินไปก็ได้
35:35ผมว่ายทางที่ดีน่าจะให้หนูพวก
35:37เนี้ยพักผลมากๆ
35:39ทานอาหารที่ดีๆ และข้อสำคั
35:41ญ
35:41ไม่มีสิ่งกวนใจ
35:48นี่ มวย เดี๋ยวท่านลูปตื่นแล้
35:51วอ่ะ
35:52มึงเอาลูปออกไปเรียงที่ท้าย
35:53ส่วนนะ
35:54เดี๋ยวมาแหกปากล้องแถวนี้ก
35:55วนใจพี่สาวกู
35:56ไป ไปเร็ว
36:00หรือโปรด หรือโปรด
36:04เดี๋ยวเอาจะชีดยาให้สักเข็
36:05มถึงนะ
36:27อ้าว ได้สิ
36:46eens โปรด
36:48อี๋ยย
36:53เมื่อคุณเก็บบัวมาฝากโปรดอ
36:54อยไว้พระนะจ๊ะ
36:57นักคุณให้หมดเลย
37:10ขอบใจมากนั้นนะคุณ
37:14นักคุณเป็นเพื่อนที่นี่ที่สุ
37:16ดของพอสเมอ
37:17พอส นักคุณขอพูดอะไรสักอย่
37:23างได้มาก
37:27พอสกับพันครเธอ
37:29เถอะ เพื่อพออยู่ที่นี่ก็ไม่มีค
37:33วามสุขหรอก
37:33są姐s ตรงลืนน่ะ
37:37บัน jamaisคุณกันกล 다시สุดของพั
37:44นครับ
37:47หยุบยางมันทันสมัยกว่า
37:49ที่นี่อะ
37:49ต้อง 가ếnอะไรมันก็ได้ทุกอย่าง
37:52แล้ว ครุ่งนี้อ่ะ
37:54oder
37:54ยังหรอกนะคุณ
38:02มีอะไรบางอย่างบอกพทว่า
38:05พทไม่ควรกลับไปที่บ้านสายท
38:06องตอนนี้
38:09คุณชายกลางกลับมา
38:11ก็คงจะมีปัญหาร้อยแปด
38:14มันฮีกลับไปอาจจะสลางมากข
38:16ึ้น
38:20แต่อยู่ที่นี่มันก็ใช่ว่าจะด
38:21ีกว่านะพท
38:24และกุณรู้นะว่าพทผิดหวัง
38:28ทั้งเรื่องพทจนา พทจนี
38:37พททังใจสลาวล่ะนะกุณ
38:40ชีวิตของเขา ก็สุดแท้แต่บ
38:44ุญทำกำแต่ง
38:46รอมมิเชษเจ้าของชีวิตของเข
38:48า
38:49จะไปแก้ไขยังไงได้
38:53พทรู้ตัวอยู่เหมือนกันนะ
38:55ว่ากลับมาบ้านนี่กี่วันเนี่
38:57ย
38:58เหมือนพทแก่ไปสักสามปี
39:03แต่จะทำยังไงได้
39:05เราก็ต้องอยู่
39:07แล้วก็ทนที่จะอยู่
39:10เพราะบ้านเนี้ย
39:11เป็นบ้านของเรา
39:14แล้วก็ต้องคุณเคยกับมันไปให
39:16้ได้
39:19นากุณไม่ต้องห่วงหรอกนะ
39:21ถ้าเกิดว่าพททนไม่ได้เมื่อ
39:23ไหร่
39:23แล้วก็
39:24พทจะรีบทรเลขให้นากุณมารับ
39:26ที่สถานีทันที
39:31แล้วก็คุณจะรอวันนั้น
39:33แล้วถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ
39:37นะพท
39:39แล้วกุณอยากให้พทแน่ใจได้เลยว
39:41่า
39:42ว่ากกุณคนนี้พร้อมที่จะปกป
39:45้องดูแลพท
39:47ตลอดไป
39:56มาเจ้าเนคน Saud ขอถอนมั่น
39:58มาราชวงหญิงพาวินี
40:00จะหรัฐเรืองสว่างวง
40:01เพื่อขอแต่งงานกับเจ้องบ้าน
40:03พทจะมัน... philosophic, gosh.
40:10หมายความว่าไง เจ้าของบ้านสาย
40:12ทองคนใหม่
40:14ก็หมายความอย่างที่นึงสื่อพิ
40:16มพ์เขาเขียนเนี่ยแล้วค่ะพ
40:17ี่ต้อม
40:17ถ้าเจ้ามาเป็นเจ้าของบ้านสาย
40:24ทองคนใหม่
40:26เป็นไปได้ไง
40:29พี่ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยนะ ห
40:31ญิงติว
40:33ไม่มีใครเขาเชื่อแล้วค่ะ
40:35ว่าพี่ต้อมไม่รู้เรื่องนี้มาก
40:36่อน
40:38เวลา Rachid เอาไปข้างนอกนะ
40:39ก็มีเด็กคนเขาเสนอหน้าเข้ามา
40:41ถามกันทั้งนั้น
40:43ใครๆก็ว่าพิต้อมชลาด
40:46มองการใกล่
40:48จับแม่เด็กคนนั้นเขา จะอยู่หมั
40:49ด
40:50emplishing лишь กว่า แสุสจด ไม่รู้จะเอา
40:53หน้าไปไว้ที่ไหนเหรอ
40:56แต่พี่รักพอติจมànิอย่างบร
40:57ิสุทธุกใจ
40:59รักท erleกื่อนเป็นพอติจมาน
41:30ไม่ใช่เพราะสงบัติบ้าบออะไร
41:31ทั้งนั้น
41:32ชิค์แอ๊ต
41:39จริงแล้ว
41:40โอ้ย
41:57นายอีกแอบ
41:58ชิค์แนก
42:00โอ้ย
42:01ยิงแล้ว
42:01ก็ผู้นีเร็ก เธออยากดูนี่เจ้า
42:04ข้า
42:05ข็ seeing ครับ
42:07มันประจuurชาlarını
42:09races พระ encore Thor
42:11เจonte unknown to Pearl
42:11นี่ยังหม Lecture
42:13ยิงเฮียร์มัน
42:15เฮียร์
42:15ยิงเฮียร์มัน
42:20centralized
42:21เนียกเร็ก
42:23plemaking practitioners
42:24กูสะอาang
42:45เฮ้ ชัดด้วย
43:08กลับกลับกลับกลับ
43:39เช็คกลาง
43:51ปิดห้องเอาไว้แค่ไม่คิดว
43:53ัน
43:55ฝุนก็จับนาสมด
44:00พี่อิงใหญ่ครับ
44:02ช่วยให้ใครเช็ดถูกทำความสะอ
44:05าดหน่อยสิครับ
44:07ปล่อยทิ้งไว้แบบนี้มันไม
44:08่ดีเลย
44:11ถ้าเกิดว่าเจ้าของเขากลับมา
44:12เนี่ย
44:13เขาจะว่ายังไง
44:17เขาอาจจะกลับมาวันนี้หรือว
44:18ันพรุ่งนี้ก็ได้
44:27ใจกลาง
44:31ถึงพี่จะรู้จัดเด็กคนนี้ไม่เด
44:33ียไปกว่าเธอ
44:36แต่พี่มั่นใจว่า
44:39เขาจะไม่กลับมาที่นี่อีก
44:43เขาเป็นคนแข็ง
44:44เป็นคนหนักแน่น
44:48ลองตัดสินใจ
44:49หันหลังให้กับอะไรสักอย่างแล
44:51้ว
44:59ทุกคนอีก
44:59มือนที่ปลอดอด
45:37พ่อ อืมอืม อะไรไงพ่อ
45:44คุณชายกำลังให้หากลับผมเหร
45:46อครับ
45:48ไอ้โกรธ แค่เอาจดหมายเนี่ย
45:50ไปให้ที่บ้านเจ้าคุณชลาเดี๋
45:52ยวนี้เลยเนี่ย
45:53และถามด้วยว่า เรือลำที่เคยเอ
45:55าไปทอดกระถิ่มเมื่อปีที่แล้
45:56วเนี่ย จอดอยู่ที่ไหน
45:58พี่ไปเรียบมาเข้าใจไหม ครับ
46:05คุณชายกำลังจะไปไหนเนี่ยครั
46:08บ
46:09แล้วเอาเสื้อผ้าไปชุดเดียว
46:11เนี่ยพ่อหรือครับคุณชาย
46:14พ่อ ฉันจะไปครั้งแค่คืนเดีย
46:17วแล้วกดับเลย
46:23พ่อ คุณชายกำลังจะไปไหน
46:25ไม่รู้ โอ้ นอกหน่อย
46:28ตอมมาอยู่ด้วยให้ดี ไอ้กอด
46:30ยังไม่ได้ไปอีก
46:32จะไปโดนี้แล้วครับ
46:33กระผมแค่อยากจะรู้แค่นั้นเองว
46:35่า คุณชายกำลังจะไปไหนครับ
46:41ชาดเชิงเศรา
47:06นูจ่า
47:07นี่ พรุ่งนี้ไปซีรชากับแม่
47:10ได้กันนะลูกนะ
47:12ไปภาคผ่อนให้มันสบายใจ เพื่อ
47:14ว่ากลับมาอะไรๆ มันอาจจะดีขึ
47:17้นก็ได้หลุก
47:24นี่หนังเอม ตัวนั้นเอาไปสวยออก
47:27เจ้าค่ะ
47:32คุณท่านเจ้าค่ะ เอมได้ยินนะคะ
47:36พวกในครวนมันพูดเหมือนว่า
47:38คุณชายกลางจะไปต่างจังหวัด
47:39เจ้าค่ะ
47:40เฮ้ย เขาจะไปไหนมาไหนก็เรียกของ
47:42เขาสิ
47:43เขาหน้าคงไม่เห็นว่าค่าน่ะ
47:44เป็นแม่หรอก
47:45จะไปไหนมาไหนไม่เห็นสนใจมาบอกมา
47:48กล่าว
47:49แต่ แต่พวกมันพูดกันว่า คุ
47:52ณชายกลางนะคะ
47:53จะไปเชิงเศราค่ะ ไปรับอีนัง
47:55อีนังพ่อจะมากลับมาบ้านใส
47:57่ทองค่ะ
48:02จริงๆนะเจ้าค่ะ เอนน่ะได้ยิ
48:03นเก่าหูเลยเจ้าค่ะ
48:05อีกพวกในครัวนะคะ มันกันดิก
48:06กันดิกกันใหญ่เลยชั้งค่ะ
48:19ไปรับมันกลับมาเป็นนายบ้านน
48:22ี้
48:22เนี่ยเหรอคะ
48:25ความภูมิใจของสว่างวง
48:27เนี่ยเหรอ
48:31ร้านชายคนปลดของคุณตา
48:34โนโหหรือบ้ากันแน่
48:46ฝากเรียนหมอแม่ด้วยว่าฉัน
48:48ติดทุลาไปด้วยไม่ได้
48:55คนจากบ้านชายทองโทมาเหรอคะ
49:00หมอมพนรายให้คนโทนมาชวนหญิ
49:02งไปสีราชาด้วยกันค่ะ
49:04หญิงเล็กก็ไปด้วย
49:10ทุกที่เห็นเข้าชวนเนี่ย
49:13พี่ก็เห็นหญิงไปทุกครั้งเน
49:14ี่ยคะ
49:15แล้วหญิงจะไปมองหน้าเขาติดได
49:16้ยังไงนะคะ
49:17ก็พี่ต้อนเพิ่งขอถอนมานเข้า
49:19มาหยกๆ
49:25หญิงเล็กอ่าต้องการเพื่อนมาก
49:27กว่าอะไรทั้งนั้นเวลานี้
49:34เกิดละอายใจขึ้นมาเหรอยัง
49:35ไงคะ
49:37ถึงได้ให้หญิงได้เป็นตัวกล
49:38างให้
49:38ก็ใช่อย่างนั้นหรือหญิงติ
49:42ว
49:44พี่กับหญิงเล็กถึงไม่ว่า
49:46จะเลิกควบกันแล้วก็จริง
49:48แต่ความรู้สึกอันดีในถนะเพ
49:49ื่อน
49:50ก็ไม่น่าต้องมีอันเป็นไปด
49:51้วยเลยนี่น่า
49:56แล้วกับเขาเนี่ย
49:59ต้องเจอหน้าพบปอองกันในสั
50:00งคมอีก
50:02เยี่ยจดüdกันมีเหตุผล
50:05ก็ไม่เห็นต้องไปสัตว์กันด
50:06้วยเลยนะครัะ
50:15ยิ่งอะก็เหมือนกัน
50:17กับคุณชายกลาง
50:20ที่อยากเห็น ยิ่งรู้สึกกับเข
50:21าอย่างที่เคยรู้สึก
50:23เขากล้าหารมากนะ
50:26ที่ยอมเสียสละคืนบ้าน隨ทอง
50:27กับเจ้าของเดิม
50:30เขาควรได้รับการชื่นชม
50:32มากกว่าถูกมองว่าเป็นผู้แ
50:33พ้
50:34อย่างที่หญิงมองอยู่เวลานี้
50:36ปิตมก็พูดได้ว่าชื่นน immune เพร
50:38าะ
50:38ก็ปิตมจะได้แต่งานกับแต่คนท
50:40ี่เป็นเจ้าของบ้างใสคอมอยู่เลย
50:41นี่น่ะ
50:52เจ้า
51:30เธอรักฉันรู้สึกนี้ว่าเธอ
51:35รักฉัน
51:39บอกกันวันนั้นว่ารักสักหน่
51:43อย
51:44อย่าดวงใจที่ฉันเฝ้าคอย
51:50คงไม่เหลือเลยจากสุดที่รักเธ
51:57อ
Comments