- 20 hours ago
Category
🎈
FunTranscript
00:07โอ้ หัวใจ ยังไม่เคยมีผู้ใ
00:12ด
00:14ยังไม่มีใครสักคนเดินเข้ามา
00:21เชื่อเสมอว่าสักวันเมื่อถึ
00:25งเวลา
00:28เชื่อเสมอ ชกช่วยตาจะพาให้เธอ
00:34ปกเพ้น้ำพา ก็ทำให้เรามาพอ
00:42เจอเพียงครั้งครั้งในมันสัก
00:45ไม่รู้ทำไมวันไว้อะไรอย่างนี้
00:52นี่คือเธอใช่ไหม ก่อนที่ฉันเฝ
00:56้ารอมาสัก
00:59มันไม่คลายเรื่องการไทรมากเท่
01:02านี้
01:04โฮ...
01:06เธอมันบางฟ้านิ่งกันหลอกข
01:09้างโร
01:13เธอให้เฝ้นหัวใจท่ายไหร่
01:18โอ้เจ้าเออ
01:25ผมเป็นพ่อแก้วคนใหม่
01:26ขอโทษให้พ่อแก้วคนเก่าด้
01:27วยนะครับ
01:30เทียดได้เราจึงรอบตามพ่อใน
01:31แก้วเยี่ยงนี้หรือขอรับ
01:32ก็ค่าโกวพ่อแก้วจะเก่าเร
01:34ื่อง
01:37เรียกครับสาคอนก็ได้
01:43เกิดอันใดขึ้นจับค่า
01:50หมื่นเรื่องราชพักดีพาตัมร
01:52วจมาที่เรื่องขอรับ
01:57เฮ้ย เหมือนเรื่อง
01:58นี่คุกจะเฝอข้อทำไม 네
02:02เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ
02:05พากาแก้วตกเป็นผู้ долженworking歩กค่
02:07าคนตายครับ
02:08ค่าคนตาย
02:10ค่าดีนะ ค่าคนตาย
02:12พ samuraiเรื่องใจเย็นก่อน
02:14ร่างที่อาดมีการเข้าใจผิด
02:15กัน
02:16หากแต่ท่านออกขุดราชพินิศ
02:17เจ้าในของค่า ได้บอกแสมาว่าม
02:20ีคนตายด้วยน้ำมือของพ่อแก
02:22้ว
02:24เอาตัวไป
02:26ค่า ค่า ค่า นาย
02:28แต่ค่าเราไม่ ตอย
02:30ค่าไม่ได้ค่าใครตาย
02:41เกินให้ดันไหนขึ้น
02:43มีเหตุค่าคนตายเมื่อคืนเขารั
02:45บ
02:47พู่ตาย คือผู้ใด
02:50ไอดัม เป็นกุรีที่ batteries เขาขอร
02:52ับ
02:53พบสบที่ ฉาทัยตernาแก้
02:56พอค passion
02:58โพ神 Mulane
03:06i swear i didn't kill the thief last night
03:08i didn't kill him
03:10please verify me that i'm innocent
03:12please help me
03:14πως bedroom
03:15ขอบคุณ พอเจ้าพูดภาฟาหล
03:18ังได้ด้วยหรือ
03:35ไม่ ใครจะจำเข้ามา
03:46เงินข้าขอนำตัวพ่าแก้วไป
03:48ที่กลมก่อนไหมขอรับ
03:51พอบคุณ
03:59ไป
04:03พอบคุณ อัลวิศ อัลวิศ อั
04:07ลวิศ
04:09พอบคุณ
04:09พอบคุณ
04:10เฮ้ย พี่เมinating
04:12พวกมุ monitor คนดับเรื่อนก่อน
04:16เงี๋ยวข้าจัดการสิ่ง
04:17ขอรับ
04:20พ่ายกาสถ Wikipedia
04:24ذاerschา
05:05เจ้า เจ้า เจ้า
05:38พ่อแก้ว ยอมรับเสียเถิด
05:40ปล่อยค่าไว้ทั้ง
05:44ถ้าออจ้างมิยอมรับผิด
05:46โบยด้วยกว่าจะรับผิด
05:47ขอแล้ว
06:21คุณต้องระวังเรื่องเข้าใจพิ
06:22ด
06:27แต่สิบดาบเนี่ย ถึงว่ารุ่
06:29นแรงใช้ได้เลยนะ
06:31ถึงขั้นเลือดตกอย่างออก
06:46บุพกรรมข้างนี้เหมือนฟ้ากั
06:47นแกลง
06:48แต่มันคือกรรมเก่าที่ไม่อา
06:50จเลี่ยง
06:51ถึงแม้สัตรูจะไม่ได้หมายเอา
06:52ชีวิต
06:53แต่สัตรูก็หมายที่จะกำจัดค
06:55ุณในสินซาก
06:56คุณต้องใช้ความดี
06:58อดทน อดกลั่น
07:00แล้วคุณจะผ่านลำไปได้
07:16คุณห POWER
07:16aplaudian
07:16แก่ว
07:17พระแก็ว
07:18พระแก็ว
07:18พระแก็ว
07:18พระแก็ว
07:20พระแก็ว
07:21ถ้าไม่ได้ช้า 말이ต้อง
07:24พี่มืนก็เห็นว่าค่าสู้ที่
07:27มือเปล่า
07:28ไอ้คนที่ตายนั่น
07:30มันตายพระโดนแทง ค่าไม่ได้
07:32ทำที่มืน
07:34ค่าเชื่อเจ้าพ่อแก้ว
07:37แต่ถ้าขอรับ
07:39กลับผมเป็นพยายามให้พ่อแก้
07:41วได้ขอรับ
07:42อย่างไรพ่อเดช
07:54หาพ่อใจ
08:03เยี่ยน
08:07อ้าจเยี่ยน
08:21ไอ้ดำไม่ได้เซ็ยสิวิตที่ร
08:23านแม่มานี้
08:24ในเหตุการณ์ทะเลอกกันใช่หร
08:25ือไม่
08:27ใช่
08:29แล้วพบสบไอดำที่ใด
08:32ที่ทายตลาด ยามสอง
08:34มีพยาญรู้เห็นว่าไอดำถู
08:36กแทง
08:40ยามสอง
08:42ค่าอยู่กับพ่อแก้วที่เรือน
08:48และพ่อแก้วเมา มีได้สติ
08:53แล้วเช่นนั้น จะเป็นฝีมือผู้ใ
08:56ดกัน
08:56ข้าเป็นพยาญได้ พ่อแก้วไม
09:22่ได้ทำ
09:38พ่อแก้วสิ
09:40พ่อแก้ว ไม่ใช่พูก็ทำความผ
09:43ิด
09:44ปล่อย ทั้งที่พ่อแก้วเป็นคน
09:48ข้าไอดำตาย
09:49และยังมียอมรับผิดกันนั้
09:51นหรือ
09:52ท่านตรองดูเธอด
09:54ไอดำเป็นโชนชั่ว
09:56ที่ทางกรมประตำรวจ
09:57ต้องการตัวเยอะแล้วไม่ใช่หรื
09:59อ
10:01มันตายเช่าบ้านเท่าไม่เดิดร
10:03้อน
10:05จริงอยู่
10:06ไอดำมันเดว
10:07ที่พ้นสดม
10:09และพ่อแก้วก็ทำผิด
10:11ค่าคนตาย
10:13มีหลักฐานหรือ
10:15พ่อแก้วค่าคนตาย
10:19มีคนเข้าเห็นพ่อแก้ว
10:21มีเรื่องเทราะวิวาดก่ายไอด
10:23ำ
10:27แต่ไม่มีผู้ใดเห็น
10:29พ่อแก้วใช้อาวุธ
10:31แทงไอดำ
10:32ใช่หรือไหม
10:39ใช่
10:39พบแค่เพียงสบไอดำ
10:43จงปล่อยตัวพ่อแก้ว
10:47ท่านออกคุณ
10:48จะจับผู้บริสุดยิ่งนี้ไม่
10:50ได้
10:51เหตุใดท่านออกหลวม
10:53จึงมั่นใจ
10:55ถ้าไม่ใช่เป็นพ่อแก้วแล้ว
10:57พูดได้กันเล่า
10:58ที่โรงมือค่าไอดำจนตาย
10:59แก้ว
11:02ซักรรม
11:03แก้ว
11:09แก้ว
11:09แก้ว
11:10สำเร็จ
11:11แก้ว
11:13แก้ว
11:22แก้ว
11:25ท่านออก
11:26แก้ว
11:27แก้ว
11:36ขอบคุณภาพ
12:22ข้าคือคนพูดนั้น
12:32ได้เท่า ข้าเป็นพยานให้ได้
12:39ท่านออกหลวง จำต้องสู้กับ
12:57ท่านออกหลวง จำต้องสู้กับ
12:58เพื่อป้องกันตัวเอง
13:01และช่วยค่ะ
13:04มีฉะนั้น
13:05สบที่ชอบ้านพบ
13:07อาจไม่ใช่จนช่วย
13:09หากแต่เป็นค่า
13:12และท่านออกหลวงเป็นแน่
13:50ค่าไม่อาจรับนำใจจัดท่
13:52านได้
13:54เยี่ยงนั้น
13:54ค่าไม่อาจรับนำใจจัดท่
13:56านได้
13:57เยี่ยงนั้น
14:00จะจับผู้บริสุทธ์รับโทษ
14:02กันนั้นหรือ?
14:08ครับ
14:10ถ้านออกคุณ
14:22หาได้แล้วเลยนะที่ไม่
14:25ท่านเพียงมีปังอาจเอาผิด
14:26ค่า
14:27ผู้ต่อสู้ป้องกันตัว
14:30สนพลังพลาดเป็นเหตุให้อด
14:32ำตายได้
14:34เมื่อไรหลักฐาน
14:35จะเอาผิดพ่อแก้วเช่นนั้น
14:39การปล่อยตัว
14:42ย่มสมควรแก่เหตุ
14:44ไม่ใช่หรือ?
14:46การปล่อย
14:47ตัวที่สนิทยา
14:48มีสนิทยา
14:49ปล่อยที่สนิทยา
15:15- พ่อแก้เอาพ้นมุลทินแล้
15:40วนะ พ่อเดช
15:41- ค่าขออภัยนะพ่อแก้ว ค่
15:46าจำต้องทำพ่อเป็นหน้าที่ เป็
15:48นคำสัง
15:48- ท่านออกหลวงจัดจายยังไห
15:55ร่กับท่านออกคุณ จริงเชื่อ
15:57ว่าพ่อแก้วไม่ได้กับทำการ
15:58ผิด
15:58- ค่าเพียงทำ ในสิ่งที่ค่า
16:04ต้องทำ เพื่อความถูกต้องเท่านั้
16:08น
16:08- กลับเลยไหม แม่มาเลย ค่าจะไปสอง
16:19- เจ้าค่ะ กลับเรือนกันพ่อ
16:38แก้ว
16:38- อ่ะ!
16:40- อ่ะ!
16:42- อ่ะ!
16:43- อ่ะ!
16:46- อ่ะ!
16:47- อ่ะ!
16:49- อ่ะ!
16:51- อ่ะ!
16:52อ่ะ свิจ
16:52- อ่ะ
17:19พระวัติ
17:21พ่อเหลืองเสร็จงานแล้วหรือ
17:23เหตุได้จึงมาอยู่บางนี้
17:26ใช่แล้วพระวัติ
17:28มึงเป็นรอที่เหลือ
17:29รับขึ้นท่าน
17:35วันนี้ออเจ้าดูอีดโรยนะ
17:39ข้าพึ่งเสร็จจากพิจารณาค
17:41วามของพ่อแก้ว
17:43ข้าว่าจะถามอยู่พอดี
17:45ท่านออกคุณมีวินิชัยเยี่ย
17:47งใดกับพ่อแก้ว
17:50รับฯตต rupees
17:50ต่อให้ทอรรมารเยี่ยงไหร่
17:52พ่อแก้วก็หายอมรับผิดไหม
17:55มีแปลก
17:57คนอย่างพ่อแก้ว
17:58เคยหายอมรับผิดไหม
18:01แต่โดนทอรรมานถึงก Gayun
18:02อ่าเนษย
18:04ประเดี่ยวคงหาทนได้
18:06และยอมรับผิดออกมา
18:08หาได้ไม่
18:10เพลา禁น brave ก็ได้รับการปล่อยต
18:11ัวแล้ว
18:14เหตุได้จึงเป็นเช่นนั้น
18:16ค่าก็ใครรู้เช่นออเจ้า
18:19หากแต่เป็นคำสั่งของท่านออกข
18:21ุ้น
18:22ค่าจึงถามหาเหตุผลไม่ได้
18:30แต่อีกใจค่าก็โรงใจ
18:33ด้วยเห็นพ่อเดทเป็นทุกและเป
18:36็นห่วงพ่อแก้วหนักนะ
18:38ครั้นได้รับคำสั่งให้ปล่อยต
18:40ัวก็มารับพ่อแก้วกับเรือนด
18:42้วยตัวเอง
18:47เทลานี้เนี่ยก็คงดูแลกันไม่
18:49ได้รับได้นอน
19:04อ๋อ มากันแล้วเจ้าค่ะ ไม่นาย
19:18ไอ้ผิดได้แย้ม พาพ่อแก้
19:20วไปที่หอนนอนก่อน
19:21ขอรับ
19:28พ่อเดท หยุดคุยกับพ่อก่อน
19:32เหตุใดพ่อแก้วจึงรอดมาได
19:34้หรือ
19:38ออกล่วงสุรษาครเข้าเจราจ
19:40ากับออกขุดราชพินิต
19:42เป็นพยายามว่าพ่อแก้วไม่ได
19:43้กระทําการผิดขอรับ
19:45เหตุใดจึงง่ายได้เยี่ยงนี้
19:48ซักให้ได้ความเถิดพี่โหล
19:54คำหมดคำถามแล้ว
19:55แม่จำปาก็ไม่ต้องรู้ความดอก
20:00เอาเป็นว่า
20:02พ่อแก้วพนผิด
20:09มีมีอันได้แล้วใช่ไหมขอรั
20:10บ
20:11นั้นลูกขอไปดูพ่อแก้วก่อน
20:12ไหนขอรับ
20:13ไอ้จวงเตรียมสมุนภัย
20:20เดี๋ยวตามมาไปให้ค้า
20:21ขอรับ
20:29จัดยายค่าที
20:30ได้ขอรับท่านมืน
20:50ขนมกงใช่ไหมจ้ะ
20:52ใช่ไหมจ้ะ
20:52ไว้ค่ะ
20:57นี้ช่ายใคร
21:00말씀licheความความ وہชน์
21:03Ask DOT
21:05เตรียมข้อ ب็นก็ไม่аем
21:14เนควรต่ olduğumuบอก
21:15ไม่อยากให้บันเป็นประเท่น
21:25กินเสีย จะได้อารมณ์ดี
21:29ข้าไม่ได้อารมณ์ไม่ดี
21:34พอจะไม่กิน ข้ากินเองก็ได้
21:51ข้าวว่าจะถามหลายค่า เหตุได
21:53้อารมณ์เจ้าถึงชอบกินขน
21:54มกงนักหน้า
21:56กินนั้นแต่ยังเด็ก
21:59อารมณ์เจ้าจำได้ด้วยหรือ
22:07ก็รสชาติดี และสื่อความหมาย
22:10ที่ดี
22:13อารมณ์เจ้ากินพอรสชาติดี
22:15ค่าเข้าใจ
22:17แต่กินเพราะความหมายดี แปลก
22:20ดีแท้
22:22ความหมายกระดายของอารมณ์เจ้า
22:28ขนมกง สื่อถึงความรักที่ม
22:33ั่นคง
22:39ความรักที่มั่นคงกันนั้นด
22:41้วย
22:44ความรักที่มั่นคง
22:50อ่อเจ้าจะไปไหนอ่ะ
22:54ค่าจะไปซื้อขนมกงไปฝากพระเด
22:56ช
23:08ท่านหมื่นขอรับ ได้แล้วขอรั
23:13บ
23:19นี่เพราะว่าสั่งสมุนภายจาก
23:20เกี่ยนเท่าหรือ
23:20ใช่แล้วขอรับ ขาดแต่เพียงไม
23:23้กิดหนาเพียงอย่างเดียว
23:24หายากเหลือเกินขอรับ
23:27ไม้กิดสนา นั่นหรือ
23:30ความรักที่มั่นความรักที่ม
23:41ั่น
23:41ความรักที่มั่นทราย
23:54อันกันสำรรวจ
23:56อันได้มึงแก้มแม่
24:01มองม่าย
24:06ยุงเหลือเปรือรินราย
24:10กลาย รออบกรัม
24:22พีวชน แต่จะกลาย
24:26อย่างยาก
24:27ใครจักอาจ ให้ช้ำ ชอกเนื้อ
24:34เริ่มสงวน
24:42ดี
24:44เห็นทีคู่จักได้มีกูวีแห
24:46่งราชสำนักแล้วกละมั่ง
24:49วันน่าติดขัดโครงกรอนอัน
24:50ใด
24:51จักได้มีกูวีไว้ใช้งาน
24:53ไอ้สี
24:57มึงมานี่
25:10ตัวินส์
25:11แควรอยอบร้อย
25:22เธอปสงสติ
25:30ขอบคุณ ดี
25:45ธรรมโรงวงนี้กูจักให้มึ
25:48งไว้แทนเครื่องหมาย
25:51ว่ามึงเป็นกระวิเอกแข่งกู
25:58กูจักแต่งตั้งมึงเป็นออกพ
26:01ระสีปลาด
26:10กูจักแต่งตั้งมึงเป็นออกพ
26:37ระสีปลาด
26:45เป็นพระมหากรณาที่คุณหก้า
26:47ลนกระ合 Pourquoiคุณพุทธเจ้าค่ะ
26:51ท่านออกยาası Uhh พุทธเจ้าค่ะ
26:55รูปท่านจักได้เป็นออกพระสี
26:58ปลาด
26:59เป็นพระมหากรณาที่คุณพุทธ
27:01เจ้าค่ะ
27:03เห็นเขาลือกันทั่ววังหลวง
27:06ว่าเรือนของท่าน
27:07มีบุตรหลานที่มากความสามาร
27:09ถ
27:09ทั้งไอสี
27:11ไอเดท และอีกคน
27:13ไอแก้ว
27:14ที่พูดภาษาฟารังคีได้
27:17เห็นทีวันน่า
27:18ท่านคงต้องเอาตัวมันมา
27:20รับชายค่าแล้วหนา
27:24คุณเจ้าค่ะ
27:32จะ ενสร้างาศาษาษาษาไฟ
27:33new นะ
27:50ไอ้แหลก
27:52แม็งมาแล้วลือ
27:57ไอ้เชีย
27:58ไอ้สี
28:00ออกไปได้
28:03พุทธเจ้าค่ะ
28:16กูจักถามมึงเป็นครั้งสุดท
28:18้าย
28:21มึงยังยืนการคำตอบเดิม
28:23ใช่หรือไม่
28:33พุทธเจ้าค่ะ
28:38เจ้าค่ะ
28:49เจ้าค่ะ
29:00พุทธเจ้าค่ะ
29:03ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:32แกเจ้าคราที่สุดที่สุดทุก
29:45ี้ Italians แล้ว nogetูสุดท่าน
30:03บวงมีงามดอกหลือ
30:10เหตุใดผู้ครอบคอม จึงได้แต่
30:13ถอด ถอดใจ หาได้ชื่นชมความ
30:15งามขอไปกันแล้ว
30:20ค่ามีได้เจ็ดนาจะทำให้อ่อเจ้
30:22าตกใจ ค่าเพียงผ่านมา
30:48และหากค่าอยากชื่นชมบวงงใน
30:50มือของอ่อเจ้านั้นเล่า ค่าจะ
30:54ได้รับอันยาจะพูดเป็นเจ้า
30:55ของบ้างเดี๋ยวไหม
31:00งามกระนั้นหรือ ครั้นถูกถอนจ
31:04ากบึง ดึงจากก้าดแล้วไซ
31:11หาเหลือสิ่งใดให้ชมชื่นไ
31:12หม
31:17บัวจะสิ้นงามเพียงพอจากบึ
31:19งนั้นหาจริงไหม
31:23หากแต่ผู้คิดจะถอนบัวบอบบาง
31:24นั้นเป็นไรแล้วที่ต้องพึงหล
31:26ะวัง
31:27โอ้บปุ้งไม่ให้กลีดบางต้
31:29องบอบชำ
31:32หากบัวถูกถอนจากบึงแล้วไซ
31:35ท่านคิดว่าบัวนั้นควรยิ
31:45นดีที่มีผู้เลือก
31:47หรือควรเศร้าใจที่ต้นมี
31:51ใช้ผู้มีสิทธิ์ได้เลือกผู้คร
31:52อบครองกันเรา
31:56บัวที่ถูกเลือกดอกย่อมเด่น
31:59เหนือบัวใด
32:01หาไม่แล้วคงไม่ถูกหมายตาอะไรอย
32:04ากหมายปองเป็นแน่
32:09ค่าจึงเห็นว่าบัวดอกนั้น
32:12ช่างมีคุณค่ายิ่งนะ
32:14และผู้ได้ครอบของช่างเป็นผู้ม
32:17ีบุญยิ่งนะ
32:34อย่ามบัวตูมอยู่ใต้น้ำ
32:38อย่ามดอกบานตามเวลา
32:43บัวมีอาจรู้ดอกว่าชาตาจ
32:46ักผัดพาไปอยู่ที่ใด
32:52ค่าขอตัว
32:53ค่าขอตัว
33:29ค่าขอรู้ชื่ออร์เจ้าได้หร
33:30ือไหม
33:34ค่าชื่อ
33:36แจม
33:53แจม
33:54ค่าขอรับ
34:18ไม่เป็นไรมากขอรับ
34:21โถ่
34:21พ่อใน
34:25เดี๋ยวค้าถอเสื้อให้นะ
34:28อีแยม ช่วยถอเสื้อ
34:29ขอรับ
34:57ค่าขอรับ
34:58ใช่ ขอรับ
35:00ไอ้ผิดนะแยม เอาไปทางนอกก่อน
35:07พ่อรับครับ
35:08อีก
35:17อีก
35:18อีก
35:18อีก
35:18อีก
35:30อีก
35:31อีก
35:31อีก
35:36อีก
35:43อีก
35:49อีก
35:49อีก
35:51อีก
35:55อีก
35:55ค่าขอโทษนะ
35:58ที่ช่วยอะไรออกเจ้าไม่ได้เลย
36:03แค่พี่หมื่นทาย้ายค่ะ
36:06ก็ช่วยค่าได้มากแล้ว
36:41กินข้าแล้วกินยานะ
36:59ก็ช่วยค่ะ
37:29ก็ช่วยค่ะ
38:04ก็ช่วยค่ะ
38:04ก็ช่วยค่ะ
38:05ก็ช่วยค่ะ
38:10ค่ะ
38:10นั่นเวลา
38:40สวัสดีที่สุด
39:27สักกันน้อยผลอยหลับภัพพ
39:30ิสง
39:34ปิดตาลงมีต้องหวันกลัว
39:37สิ่งไหน
39:42ข้ำคืนนี้มีพี่เฝ้าปลดมั่น
39:45ใจ
39:50หนุนตักไว้ให้พี่ป้องปกน้
39:53องยา
40:01ผ่านเคราะหลายกายตำตาลำบาก
40:04ยิ่ง
40:07กำเจ้าจริงใจต้องโดนเยี่ย
40:10งนี้หนอ
40:13ส่วนกำค่าใจต้องห่วงแก
40:16้วเจ้าออ
40:19หากบุญมีพี่วรของนองไหร้ไป
40:35เหตุใด ค่าถึงชอบมองออเจ้
40:39า
40:40ทั้งยามหลักและยามตื่นกันหน
40:43อ
40:48แล้ว...พวกแกว่าคือใครเหรอ
40:52พวกแกว่าคือพ่อนายไงขอรั
40:53บ
40:55พ่อนายสูญเสียบความทรงจำจ
40:56ริงๆใช่ไหมขอรับ
41:21พูดมาได้จะเชื่อไหมล่ะ
41:23ก็พูดมา
41:24ยังไม่เคย
41:27ออกมาให้ฟ้าพ่าผม
41:29ผมจะได้กลับไปที่ผมมา
41:30ใครสักคนเดินเข้ามา
41:35ตรงที่ที่ค่าอยู่
41:36ว่าสักวันเมื่อถึงเวลา
41:41หมายถึงเมืองที่ค่าอยู่แล้ว
41:44มันมีแสงเยอะเลยหมด
41:47ม้อมไม่เห็นดาวเยอะขนาดนี้
41:48ปกแพ้น้ำพา
41:52ก็ทำให้เรามาพอ
41:56เจอเพียงครั้งครั้งในมันสัก
42:00มีรู้ทำไมวันไว้อะไรอย่างนี้
42:07มีกิดเธอใช่ไหม
42:10คนกิดษณาการีคืออะไรเหรอพี่มื
42:12อน
42:13มันคือบทสวดมน
42:14ก่อนด้านี้เจ้าไม่สบาย
42:17แค่เลยสวดหมดให้เจ้า
42:21สวดอีกท่าไหน
42:23จะพาข้าข้ามยุกมาขนาดนี้ได
42:25้
42:27เจ้าพูดมากกันไหน
42:28เหมือนหัวใจได้อย่างไร
42:32โฮ
42:35ยังใครที่ก็ยังลืม
42:41และยังลึกก็ยังฉัน
42:48ได้เวียนรู้ใจตัวเองนั้น
42:54ก็จะไปชีวิตทำไมมีความหมาย
43:01นี่คือเธอใช่ไหม
43:03คนที่ฉันเฝ้ารอมาเจ้านั้น
43:08มันไม่เคยต้องการเคยมากทั้งน
43:12ี้
43:13โฮ
43:14หากมันเป็นฟ้าดิ่งกันนอกก
43:18ันหน่อย
43:21เธอให้เฟิ้มหัวใจท่ายอย่างไร
43:27โอ้เจ้าอื่น
43:31งานของท่านออกยากโศัทธิปดี
43:33ที่กรมเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ
43:36เจ้าขุ่นพียุ่งมากเลยแม่จ
43:38ำป่า
43:39ถ้าได้คนมาช่วยแบ่งเบาก็คง
43:41จะดีแน่
43:43รู้ใช่ไหมเจ้าคะ
43:45ว่าพ่อแก้วบุทธ ออก Ching Amninal
43:47round กับแม่พุทธสีบ
43:48ที่ฉันรับมาเลี้ยงตั้งแต่ยาง
43:50เย่ว
43:51มีความสามารถเจรจาภาษาสฟ
43:53รังคีจะคล้องนัก
43:55พ่อเดทแล้วว่าเจรจากับออกห
43:58ลวงศร differ สาคร
43:59ได้จัดเจนราวกับเป็นภาษาแ
44:01ม่
44:02หน่าปลืมจริง ๆ นะเจ้าคะ
44:08แต่แม่ก่อนแม่นานามจำป่า
44:10ห partnering Having yarns Pul aunque Pog COM
44:15มี อย่าง ลูกก็ค่ะ
44:15แล้ว ค่ะ ก็ได้ยินมาว่า
44:17จะเฉดหัวพ่อแก้ว
44:18ออกจากเรือนอยู่หลายครา
44:20พุทโธ
44:22ได้ยินมาสะเยอะ
44:25นะ จะค่ะ
44:30ฉันก็รับเรี้ยงพ่อแก้วมา
44:31ตั้งแต่ยังเยา
44:33ผ่านมาหลายปี
44:35ไม่ใช่ลูกก็เหมือนลูก
44:37สอนบ้าง ดูบ้าง แต่หามีแม่คนไ
44:41หนเกรียดลูกได้ลงคอหรอกนะเจ
44:42้าคะ
44:43ดูสมารกกว่า อิปริก
44:51พูดถึงพ่อแก้ว จะหาคนที่ม
44:54ีความสามารถภาษาฟรังคีได
44:56้ขนาดนี้
44:58หากได้รับใช้ใต้เบื้องพยุค
45:00ลบาท ตอบแทนแผ่นจินบ้าง
45:02ก็คงจะดีแท้ จริงไหมเจ้าคะ
45:06เป็นเช่นนั้น
45:08คิดถึงคุณย่าจัง บาทนี้
45:26จะเป็นยังไงบ้างเนี่ย
45:33พ่อนายขอรับ
45:33ตัวไหวอย่างไรพี่แยม
45:43แม่นายจำปาให้เบา เอาคาต้น
45:45แรยา มาให้พ่อนาย ขอรับ
45:48จริงหรอพี่แยม
45:49จริงขอรับ แม่นายลงครัวไ
45:51ฟเองเลยนะ ขอรับ
45:51สวัสดีกว่า
46:39สวัสดีกว่า
47:04สวัสดีกว่า
47:14สวัสดีกว่า
47:14สวัสดีกว่า
47:23สวัสดีกว่า
47:23สวัสดีกว่า
47:24สวัสดีกว่า
47:25ทำอะไรกัน
47:26ถ่ายโลก
47:27ขึ้นมาเรื่องริฟ
47:31นี่น้องวายุค่ะ
47:33บุรุธพยาบาลคนใหม่
47:35มาทำงานได้ไม่ถึงอาทิตย์เลยนะคะ
47:37หล่อมากเลยค่ะ
47:39หมอ
47:41โอ้โห หล่อที่สุดแล้วค่ะ
47:43นี่ขนาดไม่ถึงอาทิตย์นะคะ
47:45ต่องคนไข้ใหม่
47:46คนไข้เก่าพยาบาลทุกพนัต
47:48ถูกตกเรียบเลยค่ะ
47:50หล่อมาก
47:51เราก็มุงสุดๆเลยค่ะหมอ
47:54น่าอย่างเป็นไงนะเหรอ
48:03น่าอย่างกับจริงเหลือน
48:05ตื่นๆ เข้าหน่อยนะ
48:06นี่มันลมพยาบาล
48:07ทำอะไรก็เกงใจคนไข้ เขาด้วย
48:10ค่า
48:12ชอบคนไปได้ยังไง
48:14หน้าเป็นบ้าน
48:16ไลต์รสนิดมจริงๆ
48:20รออะไรกัน
48:22ไปทำงาน
48:23เอาทุกคน มีคนทาย มีคนทาย มีคนท
48:26าย ไปดูคนทาย
48:26คุณด้วย
49:01ใครดูแล คนทาย เตรียงสอง
49:04เอ่อ โฮมิงครับ
49:11คุณมาดูนิ
49:15ตะขายลองแผมันเล็กแบบเนี้
49:17ย
49:17ถ้าแผคนทายติดพากฎขึ้นมาทำ
49:19ไง
49:21ขอโทษครับ
49:24ทำใหม่ด้วยนะ
49:28ครับ
49:29คุณช่วยจริงจังกับงานให้
49:31มันเยอะกว่านี้หน่อยได้ไหม
49:33ให้เหมือนที่ทำเรื่องรายสารล้าเม
49:34ื่อกี้
49:37ที่นี่มันโรงพยาบาล
49:39คนที่สำคัญที่สุดคือคนไข้
49:43ไม่ใช่บุธิตพยาบาล
49:49ครับ
50:09น้ำยุ
50:13ครับ
50:13คุณหมอเรื่องริชให้มาตามนะจ๊ะ
50:16อ๋อ ครับทราบครับ
50:19แต่คุณหมอให้ไปเดี๋ยวนี้เลยนะคร
50:20ับ
50:26ครับ
50:27มันครับ
50:56คุณหมอเรื่องรับ
50:58สุดท้ายที่สุดท้าย
51:28หน้าตาอย่างนี้เนี่ยนะ
51:30หรอ
51:31ก็ไม่ได้หรอ
51:34แต่เธอน BLACK ไง
51:35ชอบปล่อยได้ไง
51:36ก็ควรอื่นแค่ 115 ชอบ
51:41แต่เค้ารักเลยนะ
51:43น่ายังกับจริงเหล่น
51:47ผอมยังกับทั๊กตะแตน
51:49ดินๆแบบนี้มันก็น่ารักด
51:52ิเมื่อต่อ
51:54ทำอะไร หัดเกงใจคนไข้คนอื่นสะบ
51:57้าง
51:58อืม
52:00แต่ตอนนี้
52:02เกงจ้อยแฟนหน่อยได้ไหม
52:04อืม
52:05นี่
52:06ที่นี่โรงบาลนะ
52:07แต่ที่นี่มันห้องของเราไง
52:10อืม
52:12ชอบไปได้ไง
52:13หน้าตาบันบ้านแบบเนี้ย
52:15ไลลดสนิยมจริงๆ
52:17อืม
52:20ตะขายลองแผนเล็กเกินไปไหม
52:23ถ้าแผคุณไข้ติดประกอด
52:24จะทำไง
52:26จริงๆเธอก็ทำถูกแล้ว
52:27แต่มันแค่เล็กมีนิดเดียว
52:32นิดเดียวจริง
52:34อืม
52:36อืม
52:36อืม
52:44มันต้องขนาดนั้นเลยเหรอครับ
52:47คุณหมอละยิด
52:51ฮืม
52:52มันก็ไม่ขนาดนั้นหรอก
52:54เขาขอโทษ
52:56แต่ว่า
52:57เขาไม่ได้ดูอะไรเธอแรงขนาดนั้
52:59นแม่
53:00เขารู้นะ
53:01ว่าเธอไม่อยากให้คนอื่นรู้
53:03แต่นี่มันมากเกินไปป่ะ
53:06คนอื่นเขาจะคิดว่าเธออ имเป็น
53:08บ้า
53:15นี่เรื่องมันใหญ่ขนาดนั้นเลยเห
53:18รอ
53:18ก็อย่างขนาดนี้
53:39หิวไหม
53:41หิวไหม
53:43วันนี้เขาเนื่อย
54:09ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องก
54:11ิน
54:31ชอบคุณก็ต้องก็ต้องกลับ
54:32การด้วย
54:32กลับการดนี้
54:33กลี่หรือยพยายามิด์
54:38กลับไปกลิ่ง
54:39กลับไปกลับพันทาง
54:48ข้างงานเกิง
54:50จง palette
54:50เกิด์กลับพลับที่มี
54:58เสียงกับแล้ว
54:59ทุกคน ที่จะมันก็อบใจ
55:03อีกความสิ Business
55:06นาย ทุกคน คับคุณ
55:08ชอมชิง เห็คตรองетต่อ
55:09เธอทุกคน คุณอย่าที่คุย
55:11หิวววว คุณอดี
55:12สิ่งสนุกคน อีกตรองเถอะ
55:19สิ่งสิท้าย อย่าที่น่ επιบด
55:45BOOM!
55:47หายโกธมาแล้วใช่มั้ย?
55:50หายโกธแล้ว
55:53ที่หลังก็...ดูให้มันนอยๆ ๆ
55:55แล้วกัน
55:59ขอบความ
56:40อ่อนท่านน้ำมืน
56:42เธอยิ่งน้ำมอง
56:44อยากจะห้ามใจ
56:47แต่กันด้าจอง
56:48รู้นะว่าเป็นสปลาย
56:50รู้ไหมยิ่งอิ่งสปลาย
56:52ดูดูไปเรื่องที่น้ำ
56:57เธออยู่แสนไต
56:59ได้เหมือนไดกัน
57:01ตามว่าหัวใจ
57:03ห่างขึ้นทุกวัน
57:05เท่านี้ไม่มีคนคุย
57:07ถ้างั้นขอเป็นคนเลย
57:10รู้จะตุยในความรัก
57:14ยิ่งไม่ฝักนิดเธอคิดเท่า
57:15ไหร่อพอส
57:16วันที่บอกรักว่าหลือไม่ได
57:17้ไปจอบ
57:18รอมเลยแม็ก
57:19ถ้ามเอาไว้มันยิ่งหาด
57:20หาด หาด หาด
57:22ฉันเป็นมีโมงทำทรงอยู่นั้น
57:24แล้ว
57:26ความจริงเองดูก็รู้อยู่ว่า
57:28แค่
57:29เย้เลย
57:32เรื่องเล็ก เนิก สิยาย
57:34แล้วรักแล้วรับเมื่อไร
57:36รักถ้าทำไมรู้
57:38รู้จะทำไมรัก
57:40แน่คา
57:40ไม่ง่าวรัก
57:41ไม่มีเมื่อว่า
57:41น้ำเกิน
Comments