- 1 day ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี
00:12ขวนได้รับคำแม่นำ
00:30เตือมถึง
00:31ไอ้กัมบท
00:48เก้าล่วงพระดาชอำนาจ
00:51พวกแกกำลังทำลายสยามให้ย่อย
00:53ยับ
00:57พวกมอมกับมันจะสร้างสยามให
00:59ม่ตั้งหาก
01:01ระบบเดิมมันล้าหลัง
01:03มันพาประเทศเราไปสู่ทางตัน
01:08แผ่นดินนี้เป็นของราศดร
01:11ทุกคนควรมีสิทธิเท่าเทีย
01:13มกัน
01:16สิทธิเท่าเทียม
01:17แกคิด
01:22คิดว่าอยู่ดมการสวยหรูอะไร
01:24นั่นมันจะสร้างบ้านมือได้จ
01:25ริง
01:26อย่างน้อย
01:28มันก็ให้คอมหวังกับคนที่
01:29ไม่เคยมีอะไรเลย
01:31นั่นมันคิดว่าการล้มหลัง
01:32ทุกอย่างที่มันเคยมีมา
01:34นี่มันคือทางออกเหรอ
01:38ถ้าสิ่งที่มีอยู่
01:41มันกดคนสนอย่าให้จมอยู่ข้าง
01:42ล่าง
01:43มันก็สมควรที่จะถูกเปลี่ย
01:44นแปลง
01:47พวกเราทำเพื่อบ้านมือ
01:49ทำเพื่อปานเมือกัน
01:52คนνεรกล Gew long and you spent talking ...
01:58กวมม์ทำเพื่อส่วนร่วม
02:00ไม่ได้ในละคุณใคร
02:03ในละคุณผู้กูนี่ไง
02:07กูเคยเลี้ยงดูมึง
02:09ส่งเสีย 주세요 hormonesให้ในเรียน
02:11จนมึงมีความรระมายื้นจ่อ
02:13หอนใส่กูอยู่นี่ไง
02:20ไม่ความรู้
02:22เอาไว้รับใช้พวกเจ้าหน้าอย่
02:24างนั้นด้วย
02:27พวกชนชั้นสูง
02:29ก็แค่ต้องการคิดค่าจัดช
02:30าดเอาไว้รองมือรองเติม
02:32นี่ตลอดเวลาที่อยู่ที่หวังเว
02:34ลากูลวาทิน
02:36มึงคิดอย่างนี้มันตลอดเลยใช
02:38่ไหม
02:49ก็มัมสำนึกในบุญคุณของ
02:51วังเสมอ
02:54แต่ก็มัมต้องนึกประชาชน
02:57แม่สันเสิร์จริงๆ
03:01ร้อยเอกพบทียอมทำทุกอย่างเพ
03:05ื่อเป้าไม้
03:07แม้แต่การกลับมาใกล้ชิดท
03:09ินกรณ์ก็เพื่อการนี้ใช่ไหม
03:10ก็มัมรักท่านชาทีจริงๆ
03:13คนช่วยอย่างมึงรู้จักคำว่าร
03:15ักเนี่ย
03:21Shore
03:21พร้อมชายไม่เคยมองว่าการกมม
03:22มคู่ควร
03:26ไม่เคยเชื่อในความรักของ το zoals funny
03:27เพราะกำมมไปแค่คิดค่า
03:29แต่คิดค่าคนเนี้ย
03:31จะพิสู่ให้ดูว่าทุกคนควรม
03:33ีเสดย์เท่าเทียมกัน
03:34มีสักษี มีเสดย์ทิตรักเห
03:36มือนกัน
03:37ความรักมันมีไว้สำหรับ
03:39พอทิศสรรี่จริงใจ
03:41ไม่พี่คอนuit breakthrough
03:42ทาง�ルต้องอย่างหรือ เอามัทใช้ม
03:43ันเครื่องมือ
03:49ก็มองอย่างนิดยานคำเรื่อง
03:52ก็ความจริงใจบ่อท่านชายท
03:54ิน
03:57แน่ใจอะ
03:59แน่ใจว่าไม่เคยใช้ทินละก
04:01อน เพื่อพล์ประโยชน์ทางการเมื
04:03องอะ
04:06ต่อให้มึงเปลี่ยนแปลงทุก
04:08อย่างในโลก bastard
04:09ให้มันแumbullaเฉ่า เทียมกันได้
04:12มึงก็ไม่มีกวันคู่ควรกั
04:14บเธนกรหรอก
04:14มึงก็ไม่มีกวันคู่ควรกั
04:19บเธนกรหรอก
04:44ป้อยทั้งยาดินอ่ะ
04:45зайress อยากแล้ว
04:50ปล่อยกู้
04:51ใช่ ไอ้พวกเธอเล่นยอด
04:53ไอพวก...
04:53กุตค้า dem่วงใงหินควร
04:55- หญินๆปิวธิ Kyans!
04:56พี่สัตที่
04:57ช่วยฉันด้วย
04:58concept
05:01ผมต้องไปช่วยพี่สัตที่นะเติม
05:03เวลานี้เราไม่รู้ใครเป็นใครนะ tie
05:05เพิ่ม เกลงอัฟ гррам
05:06brukมันจะจับตัวทั้ง розินไปด้
05:07วย
05:09ตอนนี้คุณอยู่ในบ้างเป็นยัง
05:10ไงบ้างอ่ะ
05:11พระองค์หญิงก็บาวพลายปอด
05:12ภัยดีแพ้คะ
05:13แต่ว่ายังไม่ได้ข่าวจากพระอง
05:16ค์ชายวักษีนเลยแพ้คะ
05:19พ่อ
05:22แล้ว...ท่านชายไม่ไปกับพบหรื
05:25อไหมคะ
05:26ถ้าได้เจอพบเลยอ่ะ เกิดเดื้อง
05:27สะก่อน
05:30จริงด้วย
05:32พบ...มันด้านี่
05:35ยกผมจะไปบอกครบ ถ้าผมมาช่วยเรา
05:39ไปค่ะ ไปหาพบก่อนนะ ไปค่ะ พี่ห
05:41วังตูนะไปค่ะ
05:46เรือหลวงสู่ขอไทยคงมาถึง
05:48หัวหินพุ่งนี้เช้า
05:51ทันทีที่นิหลุงท่าน
05:52ทรงเห็นนังสือกลาบบงคมทุ
05:55นเชิญเสด็จ
05:57พวกเราก็จะได้คำตอบว่าบ้านเม
05:59ืองจะสงบ
06:01หรือจะเกิดการนองเลือด
06:11เราจัดกำลังเสริม ไปที่จุดจ
06:13ุทศาสตรอบพัทธครแหละ
06:15ถ้าพวกฐานโฮเมืองจะได้กลับเข
06:20้ามา
06:24พวกเขาก็ต้องผ่านกระบอกเปลือเรา
06:25ไปก่อน
06:29คุมตัวพวกเจ้าหนายเอาไว้ให้
06:30ดี อย่าให้มีเหตุวุ่นวาย
06:33จนกว่าจะได้รับการตอบกลั
06:34บจากหัวหิน
06:36ขอบท่านท่าน
07:00เห็นว่าไปคุยกับพร้องชายว
07:01่าสินเป็นยังไงบ้าง
07:04จะยังไงล่ะ
07:08ท่านก็ส่งกฎแค้มพวกเรา หากว
07:11่าพวกเราเป็นกระบุตร
07:14แล้วท่านยังบ่อยกว่า ผมหลอก
07:17ใช้ท่านชายทิน
07:22แล้วตอนนี้ท่านชายทิน อยู่บ้าน
07:24ให้คุณเช้าไว้ใช่ไหม
07:29ถ้าเรื่องนี้จบลง คุณต้องไปท
07:31ี่บายให้ท่านเข้าใจ
07:32ว่าเราทำเพื่อส่วนรวง
07:42ผมก็ว่าว่าท่านชายทินจะเข้
07:44าใจผม
07:55ครับ
08:06ผมกลับมาแล้ว ไม่เป็นอะไรใช่ไหมล
08:08ูก
08:10ไม่เป็นอะไรจากแม่
08:11นี่ท่วงพระนครเข้าวุ้นวายก
08:14ันไปหมดเลยนะ
08:15เขาบอกว่าพวกกระบทเนี่ย มัน
08:17จับพวกเจ้านายกันไว้หมดเลย
08:19แม่ก็กรวมจะเป็นอันตลายก
08:20ับลูก
08:22อ่ะ แล้วตอนนี้ไม่รู้ว่าพวกว
08:25ังวรากูลวาถินนี้เขาเป็นยั
08:26งไงกันบ้าง
08:27เออ...ไม่มีอะไรหรอกแม่ มีตะหาร
08:32คอยดูแลอยู่
08:35ดูแล...ยังไง?
08:40ก็...เฝ้าไว้ยังไงแม่
08:45กำให้ก่อเกิดความว่นไว
08:50สุดเรื่องพวกองชายวัสสิน ตอนน
08:52ี้ถูกคุมตวยที่วังนบพลัก
08:53ษ์
08:54หากเหตุการสงกเรียบร้อยดี พ
08:57วกเจ้านายองรอบการเป็นปล่อยก
08:58ับพวกเขา
08:59พวกเราก็จะปล่อยตัวท่าน
09:04พวกเรา...
09:07หมายกว่าว่า...
09:12ติง...
09:16เอ็งเป็นกระบบตกันเหรอ?
09:19ไม่ใช่นะแม่
09:21พวกกระบบตคือพวกที่คิดโคต
09:23รยศต่อชาติ เพื่ออำนาจส่
09:25วนตัว
09:26แต่พวกเราทำเพื่ออำนาจของประชา
09:27ชนนะแม่
09:32ด้วยการหักหลังคนที่มีบุญ
09:34คุณกับเราอย่างนั้นเหรอ?
09:42ทำไมเองหนึ่งทำแบบนี้อ่ะ
09:46หมามันยังสำนึกบุญคุณ
09:50มันไม่เคยแว้งกัดมือที่ให
09:52้ขาวให้น้ำนะลูก
09:56แต่พวกเราไม่ใช่หมาไงแม่
09:57ที่จะต้องคอยพอใจกัดเสร็จอ
09:59าหารที่เขาเทรสใส่หัว
10:06เราเป็นคน
10:07พวกเจ้านายก็เป็นคน
10:10มันคุณจะมีเกียดมีสักษี
10:11เท่าเทียมกัน
10:13ไม่ใช่จะคอยก้มหัวให้พวกเขาต
10:14ลอดไป
10:19ตอนแรกที่เองกลับไปวุ่นวาย
10:23กับท่านชายทิ้น
10:27แม่คิดว่ะเองยังรัก
10:29เองยังรักท่านชายทิ้นฝัง
10:30ใจ
10:33แบบนี้ เองกลับไปหาท่านชายท
10:36ิ้นไม่ดีหรอ
10:37ฮะ
10:44ฉันต้องทำในสิ่งที่ฉันจำ
10:45เป็นต้องทำ
11:05กับพื้นอินที่มันไกลแส
11:09นไกล
11:12อาจไลเกินไป และคงไม่มีวัน
11:16จะเอือมถึงกัน
11:19ต่อให้ฉันตา เลยคิดไว้ดูว
11:24่าไม่มีทาง
11:27แต่ฉันเชียวว่าไม่ได้เป็นแ
11:30ค่ฝังที่ฉันมีเธอ
11:35พักลางคืนยาวนานและดูงเงี
11:39ยบเงาเท่าไหร่
11:42สุดท้ายต้องมีฟังที่กลับ
11:46คิด
11:46การรมราคบวันกายปกเขามาบ้
11:48างไหม
11:50ก็เคยได้ยินมาบ้างก็ม่ะ
11:52พบอย่าไปยุ่งเกี่ยวคนมงนี้เด
11:54็ดขาด
11:55วันหนึ่งที่เราจะได้พบ
11:59จะไม่ให้พบเป็นนันตะนาย
12:01ถ้ามมองไม่เจอปล้ายทาง
12:05ก็ยังได้เปลี่ยนหัวใจเมื่อ
12:08ด้วมเตาวัน
12:09ยังได้พบเพิ่มดิ่งยังบุ
12:12งซะ
12:13ต่อให้เป็นเพียงเวลาไม่นาน
12:16พบที คิดมาก่อน
12:23พบ พบชอบไหม
12:27ฉันให้เขาสั่งธรรมพิเศษให้
12:28เราสองคนเลยนะ
12:30ชอบสิ
12:32พบ วิทย์
12:33หากทำทุกไหล
12:36มากถ้าอะไรที่เราต้องพา
12:40ไม่ ทำไม พบทำไม
12:44ไม่จะไม่มีวันที่ฝันเป็นจร
12:48ิง
12:48แต่ความรักทาง
12:51ฉันยังเชื่อว่าใจอยู่เหนือ
12:54ทุกสิ่ง
12:56และฉันเชื่อวันนั้นจะสวยงามพอ
13:00ให้รอ
13:03ฉันมีวันนั้นไหม
13:05หัวนั้นที่เราจะได้รักกัน
13:08อัดดูมันไกล สาดไกล
13:11ถ้าอยู่มองไม่เจอปลายทาง
13:15ก็ยังมีเปลี่ยนหัวใจ
13:17เมื่อต้วยตัววัน
13:19เพียงได้พบเพลิ่งยังรู้สั
13:23ก
13:24ใครอย่ะ มานั่งอยู่ตรงนี้
13:26โอ้ย! พระทีน!
13:29สัญชาย!
13:30ทำไมลูก สุมิ้นมาเป็นอย่างงี้
13:32นั่งอย่างงี้ทะมัด ยังบอกไปห
13:34าพบใน
13:38พระทีน!
13:40พระทีน ลูก!
13:42พระทีน! ๆ พระทีน!
13:52หวังว่าทางฝั่งนั้นจะยอมจ
13:53ำเนม ฉันไม่อยากให้เกิดสองคั
13:55นปลางเหมืองขึ้น
14:02ที่เขาจะพูดหนึ่งนะครับท่าน ท
14:05างฝั่งเจ้าหน้าไว้อย่างไรบ้าง
14:09ในหลวงท่าน จะพระราชทานรัฐ
14:12ธรรมนุณตามที่เราร้องขอ
14:19ไปพวกเรา ข้างเกี่ยนตายเกิดขึ้น
14:21แล้ว
14:25สำเร็จแล้วพวก สยามเกี่ยนตายค
14:28ันกลบคอมแล้ว
14:36เป็นห่วงเรื่องท่านชายทิ้นห
14:37รือ
14:44ผมจะพยายามอธิบายให้ท่านเข้าใ
14:45จ
14:57โดยมีพระราชาติทะเลขาตอ
14:59บกลับคณะผู้รักษาพระนครฝ
15:01่ายทหารของคณะราษดอนว่า
15:08ไม่อยากให้เสียเลือดเดือ
15:10และความจริงค้าพระเจ้าก็ได้
15:12คิดอยู่แล้วที่จะเปลี่ยนแปรง
15:14ตามทำนองนี้
15:15จึงยอมรับที่จะช่วยเป็นตั
15:17วเชิด
15:17เพื่อให้คุ้มโครงการตั้งรัฐ
15:19บาล
15:20ให้เป็นรูปตามวิธีเปลี่ยนแ
15:22ปลงตั้ง framework
15:22ซัคคอร์มานูลโดยสะดวก
15:24เพร 언กถ้าค้าพระเจ้าไม่ยอม
15:26รับเป็นตัวเชิด
15:27หน้านาประเทศก็คงไม่ยอมรับ
15:29รัฐบาลใหม่นี้
15:37หมายความว่าอย่างไรเพคะ
15:41ท่านไม่อยากเห็นรัสดอนต้องค่
15:50าฟันกัน
15:52แล้วก็เพื่อให้ประเทศเดินต่อไป
15:53ได้
15:55โดยที่ไม่วุ่นวายไปมากกว่าน
15:57ี้
16:00ท่านยอมให้สยามเปลี่ยนแปลง
16:01การปกครอง
16:15ในหลูท่านไม่อยากให้บ้านมือ
16:17วุ่นวาย
16:18ทรงยอมทำตามพี่ขนาฬราสดอน
16:20ลองขอ
16:25โดยจิิิ่
16:27แล้วจริfr
16:38นี่เปล่าเกา
16:40เร็วเร็วเร็วเร็วเร็วทำนี้เร็
16:41ว
16:42ในหลวงท่านสงยอมแล้ว
16:44เนื่องด้วยพระบ่าสมเด็ดพระป
16:46กฝ้าวเจ้าอยู่หัว
16:48ได้ลงพรักประมาพิไทยในร่
16:50างพระราชบัญหยัด
16:51ธรรมนูลการปกพร้องแผ่นด
16:53ินสยามชั่วคราว
16:54พุทธศักราษ 2475
16:58ต่อจากนี้ อำน่าสูงสุดจึ
17:00งอยู่ที่สภาผู้แทนราศดร
17:02โดยมีขนาดทำงานของสภาผู้แ
17:05ทนราศดร
17:06ซึ่งเรียกว่า ขณะกรรมการ
17:08ราศดร
17:09ทำหน้าที่กำกรับการบริหารร
17:11าชการแผ่นดินสยามชั่วคราว
17:29มันจบแล้วเพคะ พ่ออุ่งชาย
17:39ทุกอย่างเป็นได้ด้วยความสงบ
17:43ผู้กำอมไม่ใช่กำบท
17:46แต่เป็นผู้สนองพระราชปันที่
17:48ท่าน
17:48ที่ท่านยอมรับ โดยไม่มีการ
17:52เสียเลือดเสียเนื้อ
17:59พวกแกมันละยำทะแถ พวกแกม
18:03ันคับท่าน
18:08ในหลวงท่านทรงเห็นแก่บบ
18:09้านเมือง
18:12พระองค์ชายก็ควรจะทำตามพระพะ
18:13สง
18:16อย่าได้ก่อความวุ่นวายอีก
18:17เลย
18:20ต่อไปนี้ สยามจะเป็นของทุกคน
18:28ไม่ใช่แค่ของเจ้านาย
18:32แกคิดว่าอะไรอะไรมันจะน่ายขนา
18:34ดนั้น
18:34ตราบได้ที่ฉันยังอยู่
18:39พวกแกจะไม่มีวันให้สมหวัง
18:42ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้พวกแ
18:44ก
18:47ที่นักกรก็เหมือนกัน
18:50เขาจะไม่มีวันให้ยอมแพ้แก
18:52กำอมจะไปส่งพระองค์ชายที่วาง
19:06ฉันจะได้ก่ายคอย
19:29อ่ะ เอื้อม
19:30พอทีนเป็นอย่างไรบ้าง
19:32ตื่นแล้วพี่คะ แต่ยังอยู่เพรีย
19:34ๆ อยู่พี่คะ
19:35ทำไมมันถึงเป็นอย่างนี้ไปได้นะ
19:37ก็ไหนบอกว่าจะไปหาพบ
19:39แล้วพบภายไปไหนล่ะ
19:41แล้วตอนนี้พ่อพอสินกับพ่
19:43อชาติ
19:44ก็ทำไมถึงยังไม่กลับมา
19:46เอื้อ ฉันชะคร้อนใจแล้วนั่น
19:48เนี่ยทำไงดี
19:50เอ้อ พ่อชาติ พ่อชาติเป็น
19:53ยังไงบ้างลูก
19:55นั้นก่อนนั้นเป็นยังไงลูก
19:57คะ
19:58หลานไม่เป็นอะไรเพคะ
20:00พวกนั้นมันจับราบให้ครั้งไ
20:02ว้
20:02พวกจะปล่อยออกมา
20:04บุญรักษาพ่าคุ้มคองนั้น
20:05ลูกนะ
20:11ละองค์ชายสดิตกลับมาแล้วเซ
20:12คะ
20:23ท่านพ่อ
20:32สถานในการทุกอย่างกำลังเรี
20:33ยบร้อยดี
20:35ก็หมอมจะพาพ่อองค์ชายกลับ
20:37มาทรง
20:38ขอบใจมากนะพบ
20:40ที่ช่วยดูแลพ่อวะสินให้ปล
20:42อดภัยนะ
20:45ท่านแม่ไม่ต้องไปขอบออกขอบ
20:47ใจมาหรอกพ่อคะ
20:48ทำไม
20:49มันเป็นพวกกระบท
20:50อะไรนะ
20:52ไอ้พบ
20:52ไอ้กระบท
20:57นี่มันคิดอย่างว่าจะเปลี่ยน
20:58แปลกอะไรได้
20:59ต่อให้เปลี่ยนแฟนดินทั้งพ
21:01ื้น
21:01มันก็เปลี่ยนเลือดที่ค่าใ
21:03นตัวมึงไม่ได้เหรอ
21:04สุดท้อนมันก็เป็นได้แค่คน
21:05ชั้นป tro
21:12เพราะราบบเงิม
21:19มันอองอมพวกคนที่เกิดเป็นเจ้
21:21าไหน
21:22ให้มีสิทธิ์ในการกดหัวคน
21:23อื่น
21:24เอารัดเอาเปลดประชาชน
21:28ทั้งทั้งที่ตัวเองร้ายความส
21:29ามารถ
21:30อาศัยแต่ชาติกำเหนือตัว
21:31เอง
21:32กัดกินบ้างหนึ่งจนล่มจม
21:33พัด
21:39ถามคำหนึ่ง
21:40พวกค่านี้น่ะเหรอ
21:43ชั่วร้าย
21:45คมเห็งรังแกเองถึงเพียงน
21:47ี้เชวรึ
21:52ก็หมอไม่ได้หมายความว่าอย่างน
21:53ั้นเพคะ
21:57ก็หมอสำนึก
21:58ไม่พร้อมให้ตาของพระองค์ยิ
21:59งเสมอ
22:02แต่บ้าคเมืองมีความจะเป็นต้
22:03องเปลี่ยนแปลงเพคะ
22:06เอาเถอะ
22:08จะอย่างไรเสีย
22:10ข้าก็ขอขอบใจ
22:12ที่เองพาลูกชายของข้ามาส่ง
22:14ให้
22:15ปะพ่อวะสิน
22:18อย่าไปรบกวนเวลาอันมีค่า
22:21ของท่านร้อยเอกพบที่ท่านเหล็
22:24ด
22:25ไปลูกป่ะ
22:33ท่านชาย
22:35ท่านชาย
22:35ยุด
22:37มันกลับไปเลย
22:39ไป
22:40แล้วอย่าคิดว่าจะได้มาเหยีย
22:43กวางนี้อีก
22:45แต่ก็มองมีเรื่องจะคุยกับท่
22:46านชาย
22:47ฟ้าบาท
22:47ลูกกูควมไม่อยากจะคุยของขาย
22:49ชาติบ้านมึงอย่างมึงหรอก
22:51มึงไปเลย
22:53มึงอย่าคิดว่ามึงมีอำนา
22:55จอยู่ในมือร่ะกูจะต้องกลั
22:56วมึง
22:58ไป
23:00ฟ้าบาท
23:01ไป
23:01ฟ้าบ
23:02กลับก่อนเธอ
23:03เดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่นะ
23:41ฟ้าบาท
23:42ฟะ
23:47ฟะ
23:52ลูกมันโง่เองอ่ะท่านพ่อ
23:56ทั้งหมดมันเป็นพ่อลูกเองอ
23:57่ะ
23:59ลูกข้าโรศ
24:04ทิม
24:06ลูกไม่ได้ทำอะไรผิด
24:08ทุกอย่างไม่คือความผิดของไ
24:10อ้พบ
24:11มันทำร้ายลูก
24:13มันทำร้ายพวกเรา
24:15เข้าใจไหม
24:20พ่อจะไม่ยอมให้เรื่องมันจบแ
24:22บบนี้นะ
24:24พวกมันดังหากต้องเป็นฝ่ายพ
24:25่ายแผ้
24:27มันต้องชดใช้กรรมกับความ
24:28เร็วสามที่มันทำไว้กับเผ่น
24:29ดินของเรา
24:34เป็นกับเผ่งข้าลูก
24:40ก็ขอโทษ
24:46ก็ขอโทษ
24:48เป็นพวก
25:03ไม่ทนเป็นถูก
25:05ก็เข้าสามที่รูป
25:08คุณหลังสิ่ง
25:08beetjeอันตรงนี้
25:15คิดประติด
25:16ขอโทษ
25:17อย่าคิดมากไปเลยพบ
25:19ถ้าท่านชายทิ้นได้ฟังเรื่อง
25:22ราจากปากพบจริงๆ
25:25ท่านชายอาจจะเข้าใจพบมากกว
25:27่านี้ก็ได้
25:43เราเป็นแปลงประเทศได้แล้ว
25:48แต่ผมกลับไม่เหลือใครเลย
25:58แม่ก็กอดผม
26:01ท่านชายทิ้นกลับ
26:07จะออกผมไป
26:14สุดท้าย
26:18สิ่งที่ผมเลือก
26:23มันคงจริงๆหรือเปล่า
26:32มันคงตอบได้ในวันสองวันน
26:33ี้ไม่ได้หรอกพบ
26:36สิ่งที่เราทำ
26:38มันใหญ่เกินกว่าจะให้ใครเข้
26:40าใจทันที
26:43ถ้าไงผมก็จะทำยังไง
26:45พี่สูนให้เห็น
26:48ว่าสิ่งที่เราทำมันไม่ได้สู
26:49นเปล่า
26:51มันทำให้บ้านเมือของเราดีขึ้
26:53นจริงๆ
26:55จนวันนึง
26:57คนที่เจ็บ
26:59แล้วก็สูงเสียจากเหตุการณ์น
27:00ี้
27:02จะได้รู้ว่ามันไม่ใช่ความสูง
27:03เสียที่ไรค่ะ
27:16ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะใช้เวลาอี
27:19กนานแค่ไหน
27:21ตอนนี้ผมขอแค่
27:24ได้เจอ
27:26ได้คุยกับพันชายทีนอีกส
27:27ักครั้งก็ยังดี
27:40พบ
27:43บางที่อันมีความช่วยพบได้
27:58ถ้า memsous
28:04ท่านหญิง
28:07ขอบพระไทยนั้นเพคะ
28:08ที่ทรงยอมออกมาพบอีฉัน
28:26คุณจันทรเป็นพวกเดียวกับพ
28:28วกนั้นจริงๆเหรอคะ
28:31เพคะ
28:32อีฉันเป็นหนึ่งในผู้สนับ
28:34สนุนคณะราช
28:36ท่านหญิงทรงนังเกตอีฉัน
28:37เหรอเพคะ
28:44ท่านพ่อบอกว่าพวกคุณิจฉา
28:47โคกเจ้าในออกพวกเรา
28:49แล้วจะทำให้ประเทศร่มจม
28:55แล้วท่านหญิงทรงคิดว่าอ
28:56ีฉันเป็นแบบนั้นจริงหรื
28:57อเพคะ
29:00หญิงไม่ทรับจริงๆค่ะ
29:04การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้อาจจะ
29:08ทำให้ชนชั้นเจ้านายอย่างท่านหญ
29:09ิงต้องสูญเสียอะไรบางอย่างไป
29:14แต่ในขณะเดียวกันยังมีคนอ
29:16ีกจำนวนมากได้ในสิ่งที่ไม
29:19่เคยมี
29:21จริงหรอคะ
29:25ก่อนหน้านี้ความเป็นไปของสยาม
29:27ถูกกันหนดโดยคนเพียงไม่กี่
29:29คน
29:33แต่หลังจากนี้ไม่ว่าจะยากดี
29:35มีจน
29:37เราทุกคนมีส่วนกำหนดอนาคตข
29:39องประเทศ
29:43เริ่มถึงหญิงด้วยหรอคะ
29:47เพคะ
29:48ท่านหญิงจะมีสิทธิ์
29:50เลือกในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ
29:53เลือกชีวิตของตัวเอง
29:55ไม่ใช่ทำในสิ่งที่ทุกคนเลือก
29:57ให้
30:01บางที ท่านพ่ออาจจะเข้าใจผ
30:04ิด
30:17อันที่จริงที่อีฉันนัดท
30:21่านหญิงออกมาพบวันนี้
30:26เพราะอยากขอความช่วยเหลือจาก
30:27ท่านหญิงบางเรื่องเพคะ
30:37กับใจหญิงสิทธิ์มากที่เป
30:39็นห่วงพวกเราอ่อย
30:41แล้วท่างท่านพ่อของหญิงสิ
30:43ทธิ์เป็นอย่างไรเปล่า
30:45ท่านพ่อสปายดีเพคะ
30:47พ่งชายเพคะ ท่านอาดูลขอเข้า
30:52เฝ้าเพคะ
30:55ท่านพ่อสิทธิ์เป็นอย่างไร
31:01ท่านพ่อสิทธิ์เป็นอย่างไร
31:24ฟาบาท
31:27กระหมมไม่แน่ใจว่า
31:29ฟาบาทจะยังอยากอ่านจดมาฉบั
31:31บนี้อยู่หรือไม่
31:34แต่กระหมมก็ยังอยากเขียน
31:37แม้จะไม่มีสิทธิ์
31:39ขออะไรจากฟาบาทอีกแล้วก็ตาม
31:42กระหมมรู้ดีว่าสิ่งที่กระหม
31:45มทำ
31:46มันทำร้ายความเชื่อใจของฟาบ
31:48าท
31:49จนยากจะให้อภัย
31:56กระหมมเคยเห็นว่า
32:00ถ้าเลือกไม่ทำ
32:04ทุกสิ่งทุกอย่างคงไม่ต้อง
32:06พังลงแบบนี้
32:13แต่กระหมมก็เลือกไม่ได้
32:17เพราะสิ่งที่กระหมมเห็น
32:21มันไม่ใช่แค่ชีวิตของกระหม
32:23มกับฟาบาท
32:24แต่มันเป็นชีวิตของผู้คนอี
32:28กมากมาย
32:29ที่ไม่มีโอกาสเลือกอะไรให้กับต
32:32ัวเองได้เลย
32:34ก็หมออยากเห็นโลกใบนี้
32:37เป็นทีที่ไม่มีใครต้องสูงเส
32:39ีย
32:41เพียงพอเกิดมาต่ำกว่า
32:43และก็หมออย่างคงเชื่อว่า
32:45ถ้าวันที่บ้านหนึ่งเปลี่ยน
32:46ไปจริงๆ
32:48วันที่ทุกคน
32:49มีสิทย์เลือกชีวิตของตัว
32:51เองได้
32:54ความรักของเราสองคน
32:56อ่าไม่ใช่สิ่งที่ต้องลบซ่
32:58อนอีกต่อไป
33:01กระมicle ไม่ขอให้ฝ่าบาศให้อั
33:04พรзд
33:05กระมeriaไม่ขอให้ฝ่าบาศเข้า gł
33:09ิ limp
33:10กระมernaกเพียงขอแต่
33:16ให้ฝ่าบาศสมสราบไว้ว่า
33:21ไม่มีวันไหน
33:24ที่ไอ้พก
33:28เคยหลักฟ้าบาดเลย
34:08ท่านหญิงเป็นอย่างไรบ้างเพคะ
34:13ท่านชายส่งยอมมาพรอบกำอบ
34:15ไหม
34:27พี่ทินฟักของมาให้พบ
34:46วันนั้นตอนที่พวกพบออกไปเปลี่ย
34:49นแปลงประเทศ
34:51ท่านลูกตามมาที่นี้
34:56ท่านลูกแล้วพี่ทินกลับไปข
34:58ังไว้ที่วัง
34:59แต่ท่านยากกับเอื้อม
35:02ช่วยพี่ทินออกมาได้
35:11ตอนแน่พี่ทินตั้งใจนี้ไปกั
35:16บพบมา
35:18แต่ไม่ทันที่เจอหน้าพบ
35:21ก็เกิดเรื่องเสียก่อน
35:23ท่านชายยอมทินทุกอย่างเพื่อ
35:37อยู่กับกระมอง
35:40แล้วผมตอดไท่ท่านด้วยอะไร
35:48เกิดเรื่องตัววัน
36:05กับพื้นอินที่มันไกลแส
36:07นไกล
36:10อาจไหลเกินไป
36:13และคงไม่มีวันจะเอื้อมถึง
36:16กัน
36:17ต่อให้ชัดตา
36:19สุดท้าย
36:20ไม่คิดไว้ดูว่าไม่มีท่าน
36:25แต่ฉันเชียวว่าไม่นี่เป็นแ
36:27ค่ฟัง
36:28ที่จะมีเธอ
36:29ประมองไม่คู่ควรที่จะอยู่กับท
36:31่านชายทิน
36:33พักลางคืนยาวนานและดูเงีย
36:36บเงา
36:38เท่าไหร่
36:40สุดท้ายต้องมีรุ่งเช้าที่
36:43กลับขึ้นมา
36:50ฉันนี่วันนั้นไหม
36:52วันนั้นที่เราจะได้รักกัน
36:56อาจดูมันไกลสารไกล
36:59ถ้าต้องไม้ตายฉันโกศนะ
37:01อืม จะทำอยู่นี่
37:03ดีกว่านี้
37:07ทำดีๆ
37:08ทำนี้นี่อะไรเนี่ยพบ
37:11รูนด้วยนะนะ ดู
37:14ตั้งใจนอย
37:15ตั้งใจทำงานด่วยครับคุณพบพ
37:16ี
37:16อุ๊ยพบ
37:20พบ
37:20พบ หมอย
37:23ฝาบาดเอาเปรียบกระมอง
37:24ให้กระมองทำอยู่คนเดียวเลย
37:27อืม จะช่วยไหม
37:29อ๋อเหม็น
37:30เหนือจะแย่ลงที่
37:31ปล่อยฉัน
37:32เหม็นใช่ไหม
37:34เหม็นใช่ไหม
37:36เหม็นไหม
37:37อืม เหม็นไหม
37:38อาจจะยาวนา
37:40แม่จะไม่มีวันที่
37:43ฝันเป็นจริง
37:46แต่ความรักทะ
37:49ฉันยังเชื่อว่า
37:50ใจอยู่เหนือ
37:51ทุกสิ่ง
37:54และฉันเชื่อว่านั้น
38:09สุดท้าย
38:10สุดท้ายต้องมี
38:10ฝรุงเช้า
38:11ที่กลับเขียนมา
38:19ฉันมีวันนั้นไหม
38:21rar camping
38:22หัวนนั้นในเรียกอยู่กัน
38:22แต่มีตลอไปเลยเรียง
38:24อาจดusesมันใกล้
38:26สานใกล้
38:49มองวันใหม่
39:05จะมีวันนั้นไหม
39:07ว่านั้งที่เราจะได้เพราะกัน
39:11อาจดูมันไกล สารไกล
39:13จนมองไม่เจอปลายทาง
39:17คือยังไม่เปลี่ยนหัวใจ
39:20เมื่อดวนตัววัน
39:22ยังได้พบเพลิ미�uryา法ต์
39:26อย่าอย่างจะพบเพลิงให้เรามร่ว
39:28งของkon many
39:36อย่างได้พบเพลิงอย่างรุ bastante
39:47เจ้า
39:48จากให้ดูรายชื่อพูดแทนลัศ
39:49ดร์ชั่วขาตั้งเกี่ยดสิบคน
39:50มีคนจากข้นาลาศ
39:52และใครการชั้นหัวใหญ่นับบเก
39:54่าปริมาณประพอกันไปค่ะ
39:55คงอยากแสดงให้เห็นว่าเป็นก
39:57ารปริปนอง
39:59ค่อยจะยอมก็ยอมไป
40:01พวกเรามีมือไม่ตีน
40:03ต้องหาทางกำจัดพวกมันให้ได
40:05้ไหม
40:08หวัยที่รกเลย
40:10อะไรกันอ่ะ
40:11จะคนของไหม
40:19อะไรนะ
40:20พ่อตุพลัก
40:21ถึงค่าจะต้องรีภัยไปอยู่ต่
40:23างประเทศเชียว
40:27ไม่ใช่แค่วังเดียว
40:29แต่ตอนนี้เจ้านายหลายพระองค์กำ
40:31ลังกังวนหนึ่งความปลอดภ
40:32ัย
40:33บางก็เต็มเสด็จไปรีภัยที่ป
40:35ีนั่ง
40:37บางก็เต็มเสด็จไปที่บังดูม
40:39ก่อชวา
40:42สยามกำลังเข้าสู่ยุคมืดโ
40:44ดยแทน
40:46เป็นแบบนี้แล้ว
40:47ครอบกลัวของเราจะปลอดภัยเหร
40:49อลูก
40:50โอ้ย แม่ฉักเริ่มกลัวแล้
40:53วนะ
40:53หลานว่าอย่าพึ่งตื่นตะนก
40:55กันไปเลยเลยค่ะ
40:58โดยมากแล้ว
40:59เจ้านายที่ตนขณะราชเพลงเรงร
41:00้วนแต่เป็นผู้ที่มีตำแหน่ง
41:01สูง
41:02ที่ไม่ได้มีทาทีจะโอนอ่อนให้
41:06และตอนนี้ก็ยังมีเจ้าในหล
41:08ะค่ะองค์ที่จะแรงว่าทีเห็
41:10นชอบการเปลี่ยนแปลงการปกคร
41:11อง
41:12และดูเหมือนว่าจะได้ตำแหน่ง
41:14สำคัญในราทบาลชุดใหม่ด
41:16้วย
41:16พวกขี่ขลาดเห็นแก่ตัว
41:19เสียแรงที่เกิดมาเป็นโจ้นไ
41:21หน
41:21LCD หыв avaientกันไปหมด
41:31เราจะไม่ได้เข้าไปทำงานกันรายแล้
41:32วessäนะพ tra ท่านพ่อ
41:34วันนี้ลูกจะเข้ากัวโส่อย่างเข
41:35้าไม่ได้เลย
41:36ก็จะfi หยุดทำงานอะไรกันตอนนี้น
41:38่ะ
41:40ลูกมีอย่างทรุกสาวสามาต้
41:42องกันนะพ tra
41:50ฮะ
42:05จะมีการปลดข้าราชการกันไหม
42:23คืนมาก่อนไม่ได้เหรอ
42:25ผมกลัวว่าเขาจะตรวจซอบ
42:27ถ้าเขารู้ขึ้นมาว่าผมมันเงิ
42:28นกัดสูงมันเงิบคุณอ่ะผม
42:29สวยแน่ๆ
42:30นี่ ท่านชาย
42:32ไม่เห็นหรือว่าสถานการณ์บ
42:33้านเมืองตอนนี้
42:34มันน่าสิวหน้าขวานขนาดไหน
42:39เอาหน้า
42:40ก็หมอมคิดว่าพวกเราคงไม่ดว
42:42งสวยฮะแน่นั้นหรอก
42:55อะไรนะคะ
42:56ปิดหนังสือพิมพ์บังชบั
42:57บ
43:01ผมก็ไม่อยากทำแบบนี้
43:02แต่พวกที่ยึดระบบเก่า
43:07ใช้หนังสือพิมพ์จงตีเราอยู่
43:08ทุกวัน
43:10บ้างก็ว่าเราเป็นขนาดที่ประ
43:12ไต
43:13ทำเพื่อผลประโยชน์ของพวกพ้อง
43:38เข้าไปคุยกับผู้ใหญ่ให้เข้า
43:39ใจ
43:40เราต่อสู้กันมาเพื่อประชาทิป
43:42ระไต
43:43ผมรู้ว่า
43:45เสรีภาพในประเทศนี้สำคัญมา
43:47ก
43:52พบ...
43:54ผมว่าจะไง
43:59ผมว่าจะแค่ระยะหนึ่ง
44:01ก็ไม่น่าเสียหายอะไร
44:04ตอนนี้บ้านเมืองเรา
44:06ต้องการความสัมมาคี
44:10ถูกต้องอย่างที่พบพูด
44:12ขนาดนี้การทำงานของผู้แทนรา
44:14ศดร
44:15การร่างรัฐธรรมนูล
44:17เป็นไปด้วยความรับรื่น
44:19แม้แต่เจ้าไหน
44:20พระองค์ก็ส่งให้ความรู้มือ
44:21เป็นอย่างดี
44:23เว้นแต่
44:33นี่เป็นรายชื่อของข้าราชการท
44:35ี่ต้องออกจากตำแหน่งทันที
44:36พบุคคลเหล่านี้
44:38อาจเป็นอุปศักต่อประชาท
44:39ี่ประไตได้
44:40โซตรงดี
44:42โซตรงดี
44:46อาจริง
44:47โซตรงดี
44:54อาจริง
44:57อาจริง
45:13จริงหรือ ต้องออกจากกระทรว
45:16งกันทั้งหมดทุกคนเลย
45:23ทำใจดีดีนะครับท่านชายชัด
45:26พวกขนาดราชคิดจะตัดไฟแต่
45:28ต้นลม
45:29ตอนนี้เจ้านายขราชการที่เติบโ
45:32ตมาจากระบอบเก่าที่ไม่ยอมจำ
45:33นวนต่อพวกมัน
45:34โดนปลดทิ้งหมดเลย
45:37แล้วไม่ใช่แค่เรา
45:39ทางอธิปดีกรมตำรวจภูทร
45:42อธิปดีกรมฟิน
45:44เจ้ากรมลังวัดที่ดิน เจ้ากร
45:45มเจ้าท่าโดนหมด
45:49เราจะทำยังไงกันดี เราจะทำยังไ
45:51งกันดีไปคะ
45:53เราจะอยู่ยังไง
45:55ไม่ต้องห่วงเรื่องงานหรอกนะพ่
45:57อชาติ
45:57ก็ซวงออกตั้งใหญ่โตถึงแม
46:00้ว่าจะไม่มีเรา
46:01เขาก็หาคนอื่นทำแทนได้
46:03ที่สำคัญตอนนี้ห่วงชีวิต
46:06ของตัวเราเอง
46:07แล้วก็ความปลอดภายไว้จะดีก
46:09ว่านะ
46:10โอเคครับ
46:34ที่สำคัญตอนนี้
47:17พ่อ
47:18พ่อ
47:23พ่อ
47:23พ่อ
47:25พ่อโทษ
47:26คุณมีสวนดำให้พ่อต้องเดื
47:28อดร้อนแล้วรู้ทำให้มันเป็นแ
47:30บบนี้อันนั้นพ่อ
47:33พ่อบอกแล้วไงว่าไม่ใช่ความ
47:34ผิดของลูก
47:38มันเป็นพ่อโพยทรยศชาติ
47:39บ้านเมืองต่างหาก
47:47ถ้าพ่อจะไม่มีวันยอมพกม
47:48ัน
47:51พ่อจะไม่ยอมให้มันทำรายสิห
47:52ยามของเรา
48:03ท่านครับ
48:09เรื่องที่ท่านจะปลดตอนนายวังเว
48:10ลากูลวาทินออกทั้งหมด
48:12ผมไม่เห็นด้วย
48:15พระองค์ชายก็สินเป็นหัวหอก
48:17แนบสีน้ำเงิน
48:19พ่อใหญ่ท่านเห็นว่า
48:21คนกลุ่มนี้จ้องจะทำรายเรา
48:23เพราะฉะนั้น
48:25คนจากวังวรากูลวาทินทั้งหม
48:26ด
48:27ต้องออกจากราชการ
48:28ร่วมถึงท่านชายทินกรนด้
48:30วย
48:31แต่ท่านชายทินกรนไม่มีส่ว
48:32นเกี่ยวของกับแนบสีน้ำเงิ
48:33น
48:34เอาหัวผมเป็นปกัตวนเลยก็ได้
48:3644
48:59ผมเอาเรื่องส่วนตัว
49:01ความไว้วางใจของท่านชายที่ม
49:03ีต่อผม
49:04มาใช้ในพรกิจ
49:07ท่านก็ควรจะเชื่อใจผม
49:10ท่านชายทินกร
49:11จะไม่มีทางทำรายคณะราษดอบแ
49:13น่นอน
49:13เรามาถึงขั้นนี้แล้วเราจะผิดพาค
49:15ไม่ได้แล้วนะพบ
49:15ผมรู้
49:18ท่านชายให้ผมจับตาดูท่านชาย
49:20ทินตลอดเวลาก็ได้
49:22แต่ผมขออย่างเดียว
49:25อย่าเอาท่านชายทินออกจากรัช
49:26การ
49:34ท่านครับ
49:36ในการเปลี่ยงแปลงครั้งนี้
49:40ผมเสียงตายเหมือนกับทุกคน
49:44โดยที่ไม่เคยเรียกร้องต่ำแ
49:45หน่งราชการ
49:46หรือเงินทองในใด
49:51เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียว
49:54ที่ผมจะขอ
50:00ขอโทษนะครับ
50:04เรื่องนี้ไม่ใช่ผมคนเดียวที่ตัด
50:06สินใจ
50:09ผู้ใหญ่ท่านเห็นว่า
50:11ทางนี้เป็นทางที่ดีที่สุดแล้
50:13ว
50:25ขอโทษนะครับ
50:48กระหม่มไม่เคยเห็นใครขยันเต้
50:50าท่านชายมาก่อน
50:51ทางทางที่เป็นเจ้านายแท้ๆ
50:54จะให้ข้าราชการตัวเล็กอย่างก
50:55ระหม่มตามให้ก็ได้
50:57แต่ท่านชายก็ไม่เคย
51:05คิดเธอว่า
51:07โทษตานึงทะหลอกกับผมแล้วก
51:08ันนะครับ
51:09ขอโทษตานึงที่อยู่ใจ
51:37นั่นอะไรยังหรอครับ
51:42เรื่องงานของฟ้าบาด
51:45เดี๋ยวก็หมอมจะช่วย
51:47ก็มิ่งจะทำให้ฟ้าบาด
51:48กับเค้ารับใช้ราชการให้ได้
51:50เค้าก็มิ่งจะไปคู่อย่างผู้ใหญ่
51:52เอง
51:53ก็มองสัญญา
51:54ไม่ต้องหรอกครับคุณ
51:58ตอนนี้ผมไม่ได้มีประโยชน์อะไรก
51:59ับقSpeal แล้ว
52:02ไม่ข้selsแล้ว
52:11Р �합ุ...
52:14ก็มองรู้ตัวแล้ว
52:20ก็มองผิดเอง
52:22ก็มองขอโทษ
52:25แต่ความรักของกำ้องที่มีให้
52:27ietsฝาบาง
52:30มันคือความรู้สึกที่แท้จ
52:31ริง
52:33โอ๊ย
52:36ถ้ายังเงินลากลับไปได้
52:39จะยังทำแบบนี้ยังไหม
52:53ถับ
53:02เรื่องการเปลี่ยนแปลงระบบ
53:05เมื่อไงมันก็ต้องเกิดขึ้น
53:09ตาสิ่งหนึ่งที่กำลังจะไม่
53:10ทำ
53:12คือการเอาฝาบาดเข้ามาเกี่ยวข
53:13้องกับแผนการนี้
53:16จะไม่ทำให้ฝาบาดต้องเจ็บแบบ
53:18นี้
53:29ขอบคุณใจ
53:32ขอบคุณนะคุณที่พูดควณจร
53:33ิง
53:36เชื่อคุณ
53:40ตาฝาบาดเชื่อก็ม่อม
53:48เรากลับไปเป็นคุณเดียวได้ไหม
53:51ยาจาก็บอกไม่ได้ไหม
53:54พบ
53:57ผมเข้าใจความตั้งใจของคุณนะ
54:00ผมเข้าใจอุดมการของคุณ
54:02แล้วผมเชื่อว่าคุณหวังดีก
54:06ับประเทศนี้จริงๆ
54:10แต่เราแค่เป็นสองคนที่รักกัน
54:14ไม่ได้เหรอพบ
54:17ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
54:20ไม่ป่าบาดเดี๋ยวทำงี้
54:22ก็ม่อมรักป่าบาดจริงๆ
54:23นะ
54:26ป่อย
54:29ดังดวงตัววัน
54:32กับพื้นดินที่มันไกลแส
54:33นไกล
54:36ป่าก่อนนะพบ
54:38อาจไกลเกินไป
54:40สองทีนะครับ
54:53แต่ฉันเชี่ยวว่าไม่ได้แต่แค
54:55่ฟังที่จะมีเธอ
55:01ผัดกลางคืนยาวนานและดูเงี
55:04ยบเงา
55:06เท่าไร
55:08สุดท้ายต้องมีรุ่งเช้าที่
55:11กลับขึ้นมา
55:17ฉันมีวันนั้นไหม
55:19กว่านั้นที่เราจะได้รักกัน
55:23อาจดูมันไกลสาดไกล
55:26จนมองไม่เจอปลายทาง
55:29ก็ยังไม่เปลี่ยนหัวใจ
55:32เมื่อต้องเกาวัน
55:34ให้ยังได้พบเพื่อนดินยังยั
55:36งรู้สัง
55:38ต่อให้แปลงเพื่องเวลาไม่นาน
55:43ฉันจะเปล่ารอจนถึงสัก
55:50ดังดวงตัววัน
55:52กับพื้นอย่างที่มันไกลแส
55:54นไกล
55:57อาจไลเกินไป
56:00และคงไม่มีวันจะเอื้อมถึง
56:04กัน
56:04ต่อให้ฉัดตา ลิคิดไว้ดู
56:09ว่าไม่มีทาง
56:12แต่ฉันเชียวว่าไม่ได้เป็น
56:14แค่ฟังที่จะมีเธอ
56:20ผาดกลางคืนยาวนานและดูเงี
56:24ยบเงา
56:25เท่าไหร่
56:28สุดท้ายต้องมีรุ่งเช้าที่
56:30กลับขึ้นมา
56:37ผมไม่อยากเป็นอุปศัครที่ทำให้ค
56:39ุณต้องเลี่ยก
56:41ระว่างผม
56:43กับสิ่งที่คุณเชียว
56:44ผมจะเฝ้าว่าเราดูความสำเร็จข
56:46องคุณนะ
56:46มันไม่ว่านะที่เราจะได้รักกั
56:51น
56:52อาดูเมื่อกลายสาดกลาย
56:54ผมเจ้าจัดครล ฝาบาถูกแช่ง
56:56ความในข้อหา
56:56อย่างดอกสาร
56:57พร้อ! แอบพอย! อย่ายได้ไปเอาทุก
56:59ๆ
56:59ให้เวลาแค่สองซับจาร์
57:01ไม่มีทางที่อย่าหาเงินในขน
57:02าดนั้น
57:12ฉันมีวันนั้นไหม วันนั้นที่เรา
57:16จะได้พระกัน
57:18อาจดูมันไกลแสนไกล จนม
57:21องไม่เจอปลายทาง
57:24ก็ยังไม่เปลี่ยนหัวใจเมื่อ
57:27ด้วนตัววัน
57:29อย่างไม่พบพื้นอย่างร่งสาร ต
57:33่อให้แบ่งพื้นเหลือไม่นาน
57:38ฉันจะต่อรอจำถึงสังแรก
57:42ของวันใหม่
Comments