- 13 hours ago
Category
️👩💻️
WebcamTranscript
00:00เราต้องเล่งของหมือแล้ว
00:01เราไม่รู้ว่า 2 คนที่ถูกจับไปท
00:02ี่ Х yeuxพูดตอนไหน
00:04ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฝาฟาcentsส
00:06่าไป
00:07ว่ากลงมันไม่เคยคิดรายตรก
00:08ฟาฟาérêt
00:10ประจากตัวอิจัยไป
00:11ลูกคือเกี่ยติโยศ์ของราช
00:12ษ์สกุลนี้
00:14ถ้าลูกต้องเพื่อเกี่ยตอียด
00:15แต่ลูกไม่มีพบ
00:17ลูกไม่มีมาดีกว่า
00:18ทิ้น!
00:21ยาเยอะให้หลานเอาไปตั้งตัว
00:24ไปอยู่กับคนที่หลานรักนะ
00:27ขณะราษสดร
00:28ได้ยิดอับหน้าการปกพร้องแผ
00:29่นดินไว้ได้แล้ว
00:48และคงไม่มีวันจะเอื่อมถึงก
00:52ัน
00:53ต่อให้ฉัดตา
00:56เลขิดไว้ดูว่าไม่มีทาง
01:01แต่ฉันเชี่ยวว่าไม่ได้เป็น
01:03แค่ฝังที่จะมีเธอ
01:09ผ้ากลางคืนยาวนานและดูเงี
01:12ยบเงา
01:13เท่าไหร่
01:16สุดท้ายต้องมีรุ่งเช้าที่
01:19กลับเขียนมา
01:26ฉันมีวันนั้นไหม
01:28วันนั้นที่เราจะได้เพราะกัน
01:31อาจดูมันไกล สานไกล
01:34จนมองไม่เจอปลายทาง
01:38ก็ยังไม่เปลี่ยนหัวใจ
01:40เมื่อต้องตัววัน
01:42ยังไม่พบขึ้น ยังอย่างรงส
01:46าม
01:46ต่อให้เป็นขึ้นเวลาไม่นาน
01:52ฉันจะเปล่ารอ
01:53จำถึง สายรักของวันใหม่
01:57สายรักของวันนั้น
02:20สายรักของวันนั้น
02:27ตั้งหาก
02:29ระบบเดินมันล้าหลัง
02:32มันพาประเทศเราไปสู่ทางตัน
02:36แผ่นดินนี้ เป็นของราศดอล
02:40ทุกคนควรมีสิทธิเท่าเทีย
02:41มกัน
02:44อยาก supplied
02:44สิทธิเท่าเทียม
02:45แต่คิด
02:50คิดว่าอยู่ด้มการสวยหลุอะไร
02:52นั่นมะจะสร้างบ้านมือไปจริ
02:53ง
02:54ถ้าสิ่งที่มีอยู่
03:09มันกดคนส่วนใหญ่ให้จมอยู่ข
03:11้างล่าง
03:12มันก็สมค sourใช้ได้ถูกเปลี่ย
03:13นแปลง
03:15พวกเราทำเพื่อบั้น
03:18ทำเพื่อบั้นมืidez
03:20คนเนรัคลอย่างเบืองได้กลาพู
03:22ดคำนี้
03:22ก็สําเพื่อสนร่วม
03:29ไม่ได้เนรัคคุณใคร
03:32มันเนละคมพวกกูนี่ไง
03:35กูเคยเลี้ยงดูมึง
03:37ส่งเสียมือให้ในเรียน
03:39จนมึงมีความรู้แล้วมันยื
03:41นจ่องหอนใส่กูอยู่นี่ไง
03:48มีความรู้
03:51เอาไว้รับใช้พวกเจ้านายแหละ
03:52นึง
03:55พวกชนชั้นสูง
03:57ก็แค่ต้องการคิดค่าจัยช
03:58าตาแล้วไว้รองมือรองตีม
04:00นี่ตลอดเวลาที่อยู่ที่วังเวล
04:02ากูนวาทิ้น
04:04มึงคิดอย่างนี้มันตลอดเลยใช
04:06่ไหม
04:17ก็มองสังนึกในบุญคุณของ
04:20วังเสมอ
04:22แต่ก็มองต้องนึกประชาชน
04:26น่าสันเซินจริงๆ
04:29ร้อยเอกพบที
04:32ยอมทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมาย
04:36แม้แต่การกลับมาใกล้ชิดถ
04:37ินกรณ์ก็เพื่อการนี้ใช่ไหม
04:39ก็มองรักท่านชาทีจริงๆ
04:41คนช่วยอย่างมึงรู้จักคำรัก
04:43เนี่ย
04:49เพราะองชายไม่เคยมองว่ากำลัง
04:51คู่ควร
04:54ไม่เคยเชื่อในความรักของผม
04:55เพราะมองไปแค่คิดค่า
04:58แต่คิดค่าคนเนี่ย
04:59จะพี่สูดให้ดู
05:00ว่าทุกคนควรมีเสร็จเท่าเท
05:02ียมกัน
05:02มีสักษี
05:03มีเสร็จที่จะรักเหมือนกัน
05:05ความรัก
05:07มันมีไว้สำหรับพอที่สื่
05:08อสัตว์จริงใจ
05:09ไม่ใช่คนฮอนทำทغงอยากเพื่อเอามาใช
05:11้มันเครื่องมือ
05:17ก็มองมันยิดยานคำเดิน
05:21ก็มองจริงใจต่อท่านชายทิ
05:22น
05:25แน่ใจเหรอ
05:28แน่ใจว่าไม่เคยใช้ทินระก่
05:30อนเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง
05:31เหรอ
05:35ตร้อยมึงเปลี่ยนแปลงทุกอย
05:36่างในโลกเนี่ย
05:38ให้มันเสมอเท่าเทียมกันได้
05:41มึงก็ไม่มีวันคู่ควรกับ
05:42เทนกรหรอก
06:10อย่าใสด composition
06:11โอаюсь
06:12เชิญ ขอบ 이�ressing
06:13มาเอ้ยไหม
06:18ปล่อยกู
06:20ไอ้พวก mas Grat
06:21ก็ไงไง
06:24ช่วย scissors
06:24ช่วย aug大概
06:29ผมโดย
06:30อี่ห้อง
06:31วันนี้เราไม่รู้ใครเป็นใครนะference
06:34พวกมันจะจับตัวท่านชายไปด้
06:36วยเพคะ
06:37ตอนนี้คุณหนึ่งบ้างเป็นอย่าง
06:38ไรบ้างอ่ะ
06:39พระองค์หิ่งกว่าขายป่อภั
06:41ยดีเพคะ
06:42แต่ว่ายังไม่ได้ข่าวจากพระอง
06:45ค์ชายฝ말สินเลยเพคะ
06:47พพ
06:50แล้ว ท่านชายไม่ไปกับพบหรือ
06:53เพคะ
06:54ถ้าได้เจอพบเลยอ่ะเกิดเรื่องส
06:55ะก่อน
06:58จริงด้วย
07:00พบ มันหน้าอันนี่
07:04เดี๋ยวผมจะไปบอก พบ ให้พบมาช่วย
07:06เรา
07:07ไปค่ะ ไปหาพบกว่านะ ไปค่ะ ไปห
07:09วังตัวนะไปค่ะ
07:15เรือหลวงสุขไทยคงมาถึงห
07:16ัวหินพุ่งนี้เช้า
07:19ทันทีที่นิหลุงท่าน
07:20ทรงเห็นนั้งสือกลาบบงคมทุ
07:23นเชิญเสด็จ
07:25พวกเราก็จะได้คำตอบว่า บ้านเม
07:27ืองจะสงก
07:30หรือจะเกิดการนองเลือด
07:39เราจัดกำลังเสริม ไปที่จุดย
07:42ุทษาตรอบพัทธครแล้ว
07:47พระโพธานหงเมืองจะเต็กลับเข้
07:48ามา
07:52พวกเขาก็ต้องผ่านกระมากเป็นเราไป
07:53ก่อน
07:54คุมตัวพวกเจ้านายเอาไว้ให้ด
07:58ี
07:59อย่าให้มีเหตุวุ่นวาย
08:01จนกว่าจะได้รับการตอบกลั
08:02บจากหัวหิน
08:04ครับท่าน
08:04ครับท่าน
08:28เห็นว่าไปคุยกับพร้องชายว
08:29่าสินเป็นยังไงบ้าง
08:33จะยังไงล่ะ
08:36ท่านก็สงกฎแค้มพวกเรา
08:39หากว่าพวกเราเป็นกระบุตร
08:42แล้วท่านยังบอกก็ว่า
08:45ผมหลอกชายท่านชายทิน
08:50แล้วตอนนี้ท่านชายทิน
08:52อยู่บ้านให้คุณเช้าไว้ใช่ไหม
08:57ถ้าเรื่องนี้จบลง
08:59คุณต้องไปที่บายให้ท่านเข้าใ
09:00จ
09:00ว่าเราทำเพื่อส่วนรวม
09:11ผมก็ว่าว่าท่านชายทินจะเข้
09:12าใจผม
09:34ผมกลับมาแล้ว
09:36ไม่เป็นอะไรใช่ไหมลูก
09:38ไม่เป็นอะไรจับแม่
09:40นี่ heter vacation
09:41ทั่วพารณครเข้าวุ้นหวายกัน
09:42ไปหมดเลยนะ
09:43เข้าบอกว่าพวกกระบทเนี่ย
09:45มันจับพวกเจ้านายกันไว้หมด
09:47เลย
09:47แม่ก็กลัวจะเป็นอันตลายก
09:49ับลูก
09:50และตอนนี้ไม่รู้ว่า
09:52พวกวังวรากูลวาถิ่นนี้เขาเป
09:55็นยังไงกันบ้าง
09:55เออ...
09:58ไม่มีอะไรหรอกแม่
10:00มีตะหารคอยดูแลอยู่
10:03ดูแล...
10:05ยังไง
10:08ก็...
10:10เฝ้าไวอย่างไรแม่
10:13กำให้ก่อเกิดความเงินไว
10:18สุนเรื่องพวกองชายวัสสิน
10:20ตอนนี้ถูกคุมตวยที่วังนบพ
10:21ลัก
10:23หากเหตุการสงกเรียบร้อยดี
10:25พวกเจ้านายองรับการเป็นเป็นการ
10:26ปกเรา
10:27พวกเราก็จะปล่อยตัวท่าน
10:33พวกเรา...
10:36หมายความว่า...
10:40เอง...
10:44เองเป็นกระบบตกันเหรอ?
10:48ไม่ใช่นะแม่
10:50พวกกระบบต
10:50คือพวกที่คิดโคตรยศต่อช
10:52าติ
10:52เพื่ออำนาดส่วนตัว
10:54แต่พวกเราทำเพื่ออำนาดของประชา
10:56ชนนะแม่
10:56ด้วยการหักหลังคนที่มีบุญ
11:02คุณกับเราอย่างนั้นเหรอ?
11:10ไม่ใช่ไหม
11:11ทำไมเองหนึ่งทำแบบนี้อ่ะ
11:15หมามันยังสำนึกบุญคุณ
11:18มันไม่เคยแว้งกัดมือที่ให
11:20้ข้าวให้น้ำนะลูก
11:24แต่พวกเราไม่ใช่หม่าไงแม่
11:26พี่จะต้องคอยพอใจกัดเสร็จอ
11:28าหารที่เขาเทรสใส่หัว
11:34เราเป็นคน
11:36พวกเจ้านายก็เป็นคน
11:38มันคุณจะมีเกียด มีสักษี
11:39เท่าเทียมกัน
11:41ไม่ใช่จะคอยก้มหัวให้พวกเขาต
11:43ลอดไป
11:48ตอนแรก
11:50ที่เองกลับไปวุ่นวายกับท่
11:52านชายทิ้น
11:55แม่คิดว่าเองยังรัก
11:57เองยังรักท่านชายทิ้นฟัง
11:59ใจ
12:01แต่นี้
12:02เองกลับไปหาท่านชายทิ้นก็
12:04ให้อีกดีเหรอ
12:12ฉันต้องทำในสิ่งที่ฉันจำ
12:13เป็นต้องทำ
12:15คุณเอง
12:33ถึงทุกต่วน
12:36กับพื้นอย่างที่มันไกลแส
12:38นไกล
12:41อาจไกลเกินไป
12:43และคงไม่มีวันจะเอือมถึงก
12:47ัน
12:48ต่อให้ฉะตา
12:51และคิดไว้ดูว่าไม่มีทาง
12:56แต่ฉันเชื่อว่าไม่ได้เป็น
12:58แค่ฝังที่จะมีเธอ
13:04ผัดกลางคืนยาวนานและดูงเง
13:07ียบเงา
13:09เท่าไหร่
13:11สัตว์ต้องมีหัวช้างที่กล
13:14ับคิด
13:14กันรมนาข้าบวันกายปกเข้
13:16ามาบ้างไหม
13:18ก็เคยได้ยินมาบ้างกับมอง
13:20พวกอย่าไปยุ่งเกี่ยวคนห้องนี้
13:22เด็ดขาด
13:23ทั้งพ่อเคยสงสัยพบ
13:27แต่ไม่หายพวกกันกันตะนาย
13:29ไม่จนมองไม่เจอปล้ายทาง
13:33คือยังไม่เปลี่ยนหัวใจเมื่อ
13:36ดูงแต่วัน
13:38ยังไม่พบเพื่อนบิ่งยำรุงส
13:41ัย
13:42ต่อให้เป็นเพียงวันละไม่น
13:44าน
13:44พบที่
13:45ที่นักก่อน
13:52พบ...พบชอบไหม
13:55ฉันให้เขาสั่งทันพิเศษให้เรา
13:57สองคนเลยนะ
13:59ชอบสิ
14:00พบไว้
14:02หากทั้งชักไล
14:05มาทัวรายที่เราต้องหา
14:08ไม่...ไม่...
14:10พบลังไม่
14:12เย็นจะไม่มีวันที่ฝันเป็นจ
14:16ริง
14:17แต่ความรักษา
14:19ฉันยังเชื่อว่าใจอยู่เนื้
14:22อทุกสิ่ง
14:24และฉันเชื่อวันนั้น
14:26จะสวยงามพอให้รอ
14:31ฉันมีวันนั้นไหม
14:33วันนั้นที่เราจะได้รักกัน
14:37ถ้าต้องมันไกล
14:38ไม่สาดไกล
14:39ถ้ามมองไม่เจอปลายทาง
14:43คือยังไม่เปลี่ยนหัวใจ
14:46เมื่อต้องตัววัน
14:48เพียงได้พบเพื่อน
14:49อย่างยังรุ่มสัง
14:52ต้องไปเพื่อนมัน
14:53เฮ้ย
14:56พอทีน
14:57ทำไมลูก
14:59พอทีนมาเป็นอย่างงี้
15:00นั่งอย่างงี้
15:01ทำไมไม่บอกไปหาพบใน
15:06พอทีน
15:08พอทีนลูก
15:11พอทีน
15:11พัด พัด พัด
15:12หวังว่าทางฝั่งนั้นจะยองจำ
15:21นัง
15:22ฉันไม่อยากให้เกิดสองคำปลางเห
15:24มืองขึ้น
15:31ไม่เค้าจะพูดเห็นนะครับท่าน
15:33ทางฝั่งเจ้านายไว้อย่างไรบ้าง
15:34ในหลวงท่าน
15:39จะพระราชธานรัฐธรรมนูน
15:41ตามที่เราร้องขอ
15:47ไปพวกเรา
15:48การเต็นตายเก่ยขึ้นแล้ว
15:54จำเร็จแล้วพวก
15:55สยามเต็นตายกันตกคองแล้ว
16:04เป็นห่วงเรื่องท่านชายทิ้นห
16:05รือ
16:12ผมจะพยายามอธิบายให้ท่านเข้าใ
16:14จ
16:25โดย
16:26โดย
16:26โดย
16:33เจ้าเห็นแก่ความเรียบร้อย
16:35ของอนาประชาราช
16:36ไม่อยากให้เสียเลือดเนื้อ
16:38และความจริง
16:39ค้าพเจ้าก็ได้คิดอยู่แล้ว
16:41ที่จะเปลี่ยนแปลงตามทํานองนี้
16:43จึงยอมรับที่จะช่วยเป็นตั
16:45วเชิต
16:46เพื่อให้คุมโครงการตั้งรัฐบ
16:48าล
16:48ให้เป็นรูปตามวิธีเปลี่ยนแ
16:50ปลงตั้งพระธรรมนูนโดยสะ
16:52ดวก
16:52ถ้าเพราะว่าถ้าค้าพเจ้า
16:54ไม่ยอมรับเป็นตัวเชิต
16:55นานาประเทศก็คงไม่ยอมรับร
16:57ัฐบาลใหม่นี้
17:06หมายความว่าอย่างไรเพคะ
17:17ท่านไม่อยากเห็นรัฐสะดอนต้อง
17:18ค่าพันกัน
17:20แล้วก็เพื่อให้ประเทศเดินต่อไป
17:22ได้
17:24โดยที่ไม่วุ่นวายไปบากกว่าน
17:26ี้
17:28ท่านยอมให้สยามเปลี่ยนแปลง
17:29กันปกครอง
17:44ในหลูท่านไม่อยากให้บ้านมือ
17:45วุ่นวาย
17:46ทรงยอมทำตามที่ขนาดราฐสะ
17:48ดอนลองขอ
17:53นุกจริง
17:55นุกจริง
17:59คุณจะทำไม
17:59นุกจริง
18:06นี่เป็นเขา
18:08เร็วเร็วเร็ว นับนี้เร็ว
18:09ในหลวงท่านส่งยอมแล้ว
18:13เนื่องด้วยพระบ่าสมเด็ดพระป
18:15กฝ้าวเจ้าอยู่หัว
18:16ได้ลงพรักประมาพิไทยในร่
18:19างพระราชบัญหยัด
18:20ธรรมนูลการกกพร้องแผ่ดิ
18:21นสยามชั่วคราว
18:22พุทธศักราษ 2475
18:26ต่อจากนี้อำหน้าสูงสุดจึ
18:29งอยู่ที่สภาผู้แทนราศดร
18:31โดยมีขณะทำงานของสภาผู้แท
18:33นราศดร
18:34ซึ่งเรียกว่าขณะกรรมการ
18:36ราศดร
18:37ทำหน้าที่กำกลับการโบริงห
18:39ารราชการแผ่ดิน
18:57มันจบแล้วเพคะพร้องชาย
19:07ทุกอย่างเป็นไม่ด้วยความสงบ
19:11ผู้กำอมไม่ใช่กระบบท
19:15แต่เป็นผู้สนองพระราชปัญนิ
19:16ทาน
19:18ที่ท่านยอมรับ โดยไม่มีการ
19:20เสียเลือดเสียเนื้อ
19:28พวกแกมันละยำทะแทะ
19:30พวกแกมันคับท่าน
19:36ในหลวงท่านทรงเห็นแก่บ้
19:37านมือง
19:40พระองค์ชายก็ควรจะทำตามพระพระ
19:42สงค์
19:44อย่าได้ก่อความวุ่นวายอีก
19:45เลย
19:48ต่อไปนี้
19:50สยามจะเป็นของทุกคน
19:56ไม่ใช่แค่ของเจ้านาย
20:00แค่คิดว่าอะไรอะไรมันจะน่ายขน
20:02าดนั้น
20:02ตราบได้ที่ฉันยังอยู่
20:07พวกแกจะไม่มีวันให้สมหวัง
20:10ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้พวกแ
20:12ก
20:15ที่นอกรณ์ก็เหมือนกัน
20:18เขาจะไม่มีวันให้อภัยแก
20:29ก็มองจะไปส่งพระองค์ชายที่หว
20:30ัน
20:35ฉันเสด็จไปค่ะ
20:57เยือม พอทีนเป็นอย่างไรบ้าง
21:00ตื่นแล้วพี่คะ
21:01แต่ยังดูเพรียๆ อยู่พี่คะ
21:04ทำไมมันถึงไปไหนนี้ไปได้นะ
21:06ก็ไหวบอกว่าจะไปหาพบ
21:08แล้วพบภายไปไหนล่ะ
21:10แล้วตอนนี้พระพวัสินกับพ่
21:12อชัช
21:12ก็ทำไมถึงยังไม่กลับมา
21:14เยอะ ฉันชะครอนใจแล้วนะ89
21:16ทำไงดี
21:18อ๋อ พ่อชัช
21:20พ่อชัช เป็นอย่างไรบ้างล ridiculously
21:23นั่งกอนนั่น เป็นอย่างไรลูก Leb Coffee
21:26ราะ ce
21:28zub bur pin
21:29ผู้กialsนั่นมิจับร้าให้ครั้ง
21:30ไ amongst
21:31Survey
21:32บุญรักษาพ่าคุ้มคองนั้น
21:34ลูกน่ะ
21:39ละองค์ชายสดิตกลับมาแล้วเซ
21:41คะ
21:51ท่านพ่อ
22:00สถานการทุกอย่างกำลังเรียบ
22:01ร้อยดี
22:04ก็หมอมจึงพาพ่อองค์ชายกั
22:05บมาส่ง
22:07ขอบใจมากนะพบ
22:08ที่ช่วยดูแลพวสินให้ปลอดภ
22:10ัยนะ
22:14ท่านแม่ไม่ต้องไปขอบออกขอบ
22:15ใจมาหรอเพคะ
22:16ทำไม
22:17มันเป็นพวกกับบท
22:19อะไรนะ
22:20ไอ้พบ
22:24มันโดน recognizes
22:25มันมันไม่ต้องคิดว่าจะเปล
22:26ี่ยนแปรกอะไรได้
22:28ต่อให้ latieno wind
22:28มันก็เปลี่ยนเลือกคี่ค้าใน
22:31ตัวมันไม่ได้ครب
22:33ส Angel Guy
22:38เจ้าไหนอย่างท่านชายสดิ
22:41เป็นหนึ่งรายศพนที่เราต้องรู้
22:43ระบอดเกา
22:45เพราะเราบอดเดิม
22:47มันออกอมพวกคนที่เกิดเป็นเจ้
22:49าไหน
22:50ให้มีสิทธิ์ในการกดหัวคน
22:51อื่น
22:52เอารัดเอาเปรียบประชาชน
22:56ทั้งทั้งที่ตัวเองร้ายความส
22:57ามารถ
22:59อาศัยแต่ชาติกับเหนือตั
23:00วเอง
23:00กัดกินบ้างมึงจนล่มจม
23:02ถามคำหนึ่ง
23:09พวกค่านี่น่ะหรอ
23:11ชั่วร้าย
23:13คมเห็งรังแกเองถึงเพียงน
23:15ี้เชียวหรือ
23:20ก็หมอไม่ได้หมายความว่าอย่างน
23:21ั้นเพคะ
23:25ก็หมอสำนึก
23:26ในพร้อมได้ตาของพระองค์ยิ
23:28งเสมอ
23:30แต่บ้าเมืองมีความจะเป็นต้อง
23:31เปลี่ยนแปลงเพคะ
23:34เอาเธอ
23:36จะอย่างไรเสีย
23:38ค่าก็ขอขอบใจ
23:41ที่เองพาลูกชายของค่ามาส่ง
23:42ให้
23:43ป่ะ พ่อวะสิน
23:46อย่าไปรบกวนเวลาอันมีค่า
23:49ของท่านร้อยเอกครบที่ท่านเหล็
23:52ด
23:53ไปลูกป่ะ
24:02ท่านชาย
24:03ท่านชาย
24:04ท่านชาย
24:04หยุด
24:06มันกลับไปเลย
24:08ไป
24:08แล้วอย่าคิดว่าจะได้มาเยียก
24:11วางนี้อีก
24:13แต่ก็มองมีเรื่องจะคุยกับท่
24:15านชาย
24:15ฟ้าบาท
24:16ลูกกูเขาไม่อยากจะคุยของขายช
24:18าติบ้านมึงอย่างมึงหรอก
24:20มึงไปเลย
24:22มึงอย่าคิดว่ามึงมีอำนา
24:24จอยู่ในมือแล้วกูจะต้องกลัว
24:25มึง
24:27ไป
24:28ฟ้าบาท
24:29ไป
24:29ครบ กลับก่อนเธอ เดี๋ยวจะเป็น
24:32เรื่องใหญ่นะ
24:32กลับก่อนเยี่ยวกัน
24:43กลับความิดี
24:44คุณคือวิ่า
25:13เจ้า
25:13เจ้า
25:20ลูกมันโง่เองอ่ะท่านพ่อ
25:22ทั้งหมดมันเป็นพ่อลูกเองอ
25:26่ะ
25:28ลูกข้าโรศ
25:32ทิมพ์
25:34ลูกไม่ได้ทำอะไรผิด
25:36ทุกอย่างไม่คือความผิดของไ
25:38อ้พบ
25:40มันทำร้ายลูก
25:41มันทำร้ายพวกเรา
25:44เข้าใจไหม
25:48พ่อจะไม่ยอมให้เรื่องมันจบแ
25:50บบนี้นะ
25:52พวกมันตั้งหากต้องเป็นฝ่ายพ
25:54่ายแผ้
25:55มันต้องโชศใช้กรรมกับคว
25:56ามเร็วสามที่มันทำไว้กับเพ่
25:58นดินของเรา
25:58พวกมันก็ไม่ค่ะรู้
26:08ขอโทษ
26:09ขอโทษ
26:28ลืมเลยพบ
26:32อย่าคิดมากไปเลยพบ
26:49ถ้าท่านชายทินได้ฟังเรื่องร
26:51าจากปากพบจริงๆ
26:53ท่านชายอาจจะเข้าใจพบมากว่
26:55านี้ก็ได้
27:11เราเป็นแปลงประเทศได้แล้ว
27:17แต่ผมกลับไม่เหลือใครเลย
27:26แม่ก็กรอดผม
27:30ท่านชายทินกลับ
27:35จากผมไป
27:43สุดท้าย
27:46สิ่งที่ผมเลือก
27:51มันคงจริงๆหรือเปล่า
28:00มันคงตอบได้ในวันสองวันน
28:01ี้ไม่ได้หรอกพบ
28:04สิ่งที่เราทำ
28:06มันใหญ่เกินกว่าจะให้ใครเข้
28:08าใจทันที
28:11ถ้าไงผมก็จะทำยังไง
28:14พี่สูตรให้เห็น
28:16ว่าสิ่งที่เราทำมันไม่ได้สู
28:18นเปล่า
28:20มันทำให้บ้านเมือของเราดีขึ้
28:21นจริงๆ
28:23จนวันนึง
28:25คนที่เจ็บ
28:27แล้วก็สูงเสียจากเหตุการณ์น
28:29ี้
28:30จะได้รู้ว่ามันไม่ใช่ความสูง
28:32เสียที่ไรค่ะ
28:44ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะใช้เวลาอี
28:47กงานแค่ไหน
28:50ตอนนี้ผมขอแค่
28:52ได้เจอได้คุยกับพันชายทีน
28:55อีกสักครั้งก็ยังดี
29:08พบ
29:11บางที่อันมีคนช่วยพบได้
29:33ทั้งหญิง
29:35ขอบพระไทยนั้นเพคะที่ทรงยอ
29:37มบอกมาก็ไปฉัน
29:55คุณจันทอนเป็นพวกเดียวกับพ
29:56วกนั้นจริงๆเหรอคะ
30:00เพคะ
30:01อีฉันเป็นหนึ่งในผู้สนับ
30:03สนุนคณะราช
30:05ท่านหญิงทรงนังเกตอีฉัน
30:06เหรอเพคะ
30:13ท่านพ่อบอกว่า
30:15พวกคุณิจฉาโคกเจ้าในอัง
30:16พวกเรา
30:17แล้วจะทำให้ประเทศล่มจม
30:24แล้วท่านหญิงทรงคิดว่าอ
30:25ีฉันเป็นแบบนั้นจริงหรื
30:26อเพคะ
30:29หญิงไม่ทรับจริงๆค่ะ
30:33การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้
30:36อาจจะทำให้ชนชั้นเจ้านาอย่างท
30:38่านหญิง
30:39ต้องสูญเสียอะไรบางอย่างไป
30:43แต่ในขณะเดียวกัน
30:45ยังมีคนอีกจำนวนมาก
30:47ได้ในสิ่งที่ไม่เคยมี
30:50จริงเหรอคะ
30:54ก่อนหน้านี้ความเป็นไปของสยาม
30:56ถูกกันหนดโดยคนเพียงไม่กี่
30:57คน
31:02แต่หลังจากนี้ไม่ว่าจะยากดี
31:03มีจน
31:06เราทุกคนมีส่วนกำหนดอนาคตข
31:08องประเทศ
31:11เริ่มถึงหญิงด้วยเหรอคะ
31:15เพคะ
31:17ถ้านหญิงจะมีสิต
31:19เลือกในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ
31:22เลือกชีวิตของตัวเอง
31:24ไม่ใช่ทำในสิ่งที่ทุกคนเลือก
31:26ให้
31:30บางทีท่านพ่ออาจจะเข้าใจผ
31:33ิด
31:46อันที่จริง
31:48ที่อีฉันนัดท่านหญิงออกมา
31:50พบวันนี้
31:54เพราะอยากขอความช่วยเหลือจาก
31:56ท่านหญิงบางเรื่องเพคะ
32:06ขอบใจหญิงสิหลีบมากที่เป
32:08็นห่วงพวกเราอ่อย
32:10แล้วทางท่านพ่อของหญิงสิห
32:11ลีบเป็นอย่างไรเปล่า
32:14ท่านพ่อสปลายดีเพคะ
32:16พ่งชายเพคะ ท่านอดูลขอเข้าเฝ
32:21้าเพคะ
32:24ไม่สิหรือย่างท่าน
32:53ฟ้าบาท
32:56กระมมไม่แน่ใจว่า
32:58ฟ้าบาทจะยังอยากอ่านจดมาชะ
33:00บับนี้อยู่หรือไม่
33:02แต่กระมมก็ยังอยากเขียน
33:06แม้จะไม่มีสิทธิ์
33:08ขออะไรจากฟ้าบาทอีกแล้วก็ตาม
33:11กระมมรู้ดีว่าสิ่งที่กระม
33:13มทำ
33:15มันทำร้ายความเชื่อใจของฟ้า
33:17บาท
33:18จนยากจะให้อภัย
33:25กระมมเคยเขียนว่า
33:29ถ้าเลือกไม่ทำ
33:33ทุกสิ่งทุกอย่างคงไม่ต้อง
33:35พังลงแบบนี้
33:42แต่กระมมก็เลือกไม่ได้
33:46เพราะสิ่งที่กระมมเห็น
33:50มันไม่ใช่แค่ชีวิตของกระม
33:52มกับฟ้าบาท
33:54แต่มันเป็นชีวิตของผู้คนอี
33:57กมากมาย
33:58ที่ไม่มีโอกาส
34:00เลือกอะไรให้กับตัวเองได้เลย
34:03กระมมอยากเห็นโลกใบนี้
34:06เป็นทีที่ไม่มีใครต้องสูญเส
34:08ีย
34:10เพียงพอเกิดมาต่ำกว่า
34:12และกระมมอย่างคงเชื่อว่า
34:14ให้วันที่บ้านหนึ่งเปลี่ยนไป
34:15จริง ๆ
34:17วันที่ทุกคน
34:18มีสิทธิ์เลือกชีวิตของตั
34:20วเองได้
34:22ความรักของเราสองคน
34:25อากไม่ใช่สิ่งที่ต้องหลบซ่
34:27อนอีกต่อไป
34:30กระมมมไม่ขอ
34:31ให้ฝ่าบาดให้อภัย
34:34กระมมมไม่ขอ
34:37ให้ฝ่าบาดเข้าใจในทันที
34:42กระมมมเพียงขอแต่
34:45ให้ฝ่าบาดสงสาปไว้ว่า
34:50ไม่มีวันไหน
34:53ที่ไอ้ผม
34:56เคยหยุดรักฝ่าบาดเลย
35:01กระมมม
35:01กระมมม
35:37ท่านหญิง
35:39เป็นอย่างไรบ้างเพคะ
35:42ท่านชาย
35:43สนยอมมาพร้อบกระมมมม
35:55พี่ทินฝากของมาให้ผม
36:20ท่านหลุงต่อมาที่นี้
36:25ท่านนุงแล้วพี่ทินกลับไปข
36:26ังไว้ที่วัง
36:28แต่ท่านยากกลับเอื้อม
36:31ช่วยพี่ทินออกมาได้
36:40ตอนแน่
36:43พี่ทินตั้งใจนี้ไปกับพบมา
36:47แต่ไม่ทันได้เจอหน้าพบ
36:50ก็เกิดเรื่องเสียก่อน
36:52ท่านชายยอมทินทุกอย่างเพื่อ
37:06อยู่กับกระมอง
37:09แล้วผมตอบท่านด้วยอะไร
37:16แล้วผมตอบทินทุกอย่างนั้น
37:34ก็กลับไปกันท่านยอด
37:41และคงไม่มีวันจะเอื้อมถึง
37:45กัน
37:46ต่อให้ชัดตา
37:48สุดท้าย
37:49และคิดไว้ดูว่าไม่มีทาง
37:54มันก็เป็นเหมือนที่เป้าองชาย
37:56ว่า
37:57แล้วผมไม่ควรควรที่จะอยู่กับ
38:00ท่านชายทิน
38:02พักลางคืนยาวนานและดูเงีย
38:05บเงา
38:07เท่าไหร่
38:09สุดท้ายต้องมีรุ่งเช้าที่
38:12กลับขึ้นมา
38:19ฉันนี้วันนั้นไหม
38:21วันนั้นที่เราจะได้รักกัน
38:25อาจด้วยมันไกลสานไกล
38:28ถ้าต้องมาให้ตายฉันโกดนะ
38:31จะทำอยู่นี่
38:31ดีกว่านี้
38:35ทำดีๆ ตรงนี้อะไรเนี่ยพบ
38:40รูนด้วยนะ ดู
38:43ตั้งใจหน่อย
38:44ตั้งใจทำงานหน่อยครับคุณพวกพ
38:45ี่
38:47อุ้ยพบ ทำกันกัน
38:49พบ บอย
38:52ฝ่าบาดเอาเปรียบกระม่อง
38:53ให้กระม่องทำอยู่คนเดียวเลย
38:56จะช่วยไหม
38:58ตัวเหม็น
38:58เนื้อจะแย่ลงที่
39:00ไหวฉัน
39:01เม็นใช่ไหม
39:03เม็นใช่ไหม
39:03เม็นใช่ไหม
39:18เม็นใช่ไหม
39:31ต่อไหม
39:31เม็นไหม
39:33แหวนานหละดูเงียบงา
39:35เธอไป
39:37สุดท้ายท่าน
39:38มีวิ่งเชอ
39:40ที่กลับเขียนมา
39:45มีคนสุ่งมากไงครับ
39:48ฉันมีวันนั้นไหม
39:50อยากให้เราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้
39:51ตลอดไปเลยเนอะ
39:53อาจดูมันไกลสานไกล
39:56ถ้ามมองมีเจอปลายทาง
39:59ก็ยังมีเปลี่ยนหัวใจกัน
40:03ต้องเท่าวัน
40:05เพียงมองดิ่งยังรุ่มสาย
40:07ก็จะไม่ปล่อยมึกฝาบาทแม่
40:09นอน
40:09เพียงวันละไม่น้ำ
40:13ฉันจะเฝ้ารอจนทิ้งมีสังแ
40:17รกของวันใหม่
40:20โอ้โห โห โห โห โห
40:40อาจดูมันไกลสานไกล
40:42จนมองไม่เจอปลายทาง
40:46ก็ยังมีเปลี่ยนหัวใจเมื่อ
40:49ต้องเมื่อต้องวัน
40:50เพียงได้พบพื้นยังยามรุ่
40:53งสาม
40:54ต่อให้เป็นพื้นเวลาไม่นาน
41:00ฉันจะเฝ้ารอจนทิ้งสังแรก
41:03ของวันใหม่
41:18เยี่ย
41:18จากให้ดูรายชื่อผู้แท้ลัสด
41:19อนชั่วข้าต้องเก็ดสิบคน
41:21มีคนจากคณะราษ
41:22และใครการฉันผู้ใหญ่นันละบ
41:24อบเก่าปริมาณปพกันไปค่ะ
41:26คงอยากแสดงให้เห็นว่าเป็นก
41:27ารปริปนอม
41:30ค่อยจะยอมก็ยอมไป
41:32เพราะเรามีมือไม่ตีน
41:33ต้องหาอาทางกับจัดภูมัน
41:35ให้ได้ไหม
41:38หวัดที่รถแหละ
41:40อะไรกันอ่ะ
41:42จะคนหอมไหน
41:49อะไรนะ
41:50พ่อโตพรัก
41:51ถึงค่าจะต้องรีภายไปอยู่ต่าง
41:53ประเทศเชียว
41:57ไม่ใช่แค่วางเดียว
41:59แต่ตอนนี้เจ้านายหลายพระองค์กำ
42:01ลังกำลังวนต้องความปลอด
42:02ภัย
42:04บางกระเต็มเสด็จไปลิภายที่ปี
42:06นั่ง
42:07บางกระเต็มเสด็จไปที่บังดูเก
42:09ะชะวาร
42:12สยามกำลังเข้าสู่ยุคมืดโ
42:14ดยแท็น
42:16เป็นแบบนี้แล้ว
42:18ครอบกลัวของเราจะปลอดภายเหรอ
42:20ลูก
42:21ว่าย...แม่ทักเริ่มกลัวแล้
42:23วนะ
42:23หลานว่า อย่าเพื่องตื่นตะนuchsก
42:25ันไปเลยเลยค่ะ
42:28โดยมากแล้วเจ้าหน่ายที่ดนขณ
42:30ะราชเพลงเร็งล้วนแต่เป็นผ
42:31ู้ที่มีตำแหน่งสูง
42:33ที่ไม่ได้มีท่าที จะโอนอ่อนให
42:34้
42:36และตอนนี้ก็ยังมีเจ้าไหนแห
42:38ละค่ะองค์ที่
42:39จรรงว่าที่เห็นชอบ 오�การเปร
42:41ียนแปลงการปกครอง
42:42และตูเหมือนว่าจะได้ตำแหน่ง
42:44สำคัญในรารบาลชุดใหม่ด้
42:46วย
42:46พวกขี้คลาด เห็นกันตัว สีย
42:50แรงที่เกิดมาเป็นโจ้นไหน
42:53เฝ้อหวายกันไปหมด อ่ะ
43:01นี่เราก็ไม่ได้เข้าไปทำงานกันไ
43:02หลวันแล้วนะพشคา ท่านพ่อ
43:04วันนี้ลูกจะเข้ากับโซ่อย่างเข
43:05้าไม่ได้เลย
43:06ก็จะมาขยันทำงานอะไรกันต่อนนี้
43:08หรอ
43:11ลูกมีงานลองสะสางนะพشคา
43:21การปลดขาราชการologist คณ saràไหว
43:31Genius จะมีการปลดขาราชการ vibrator
43:37ใช่ negativity
43:53มันก็คืนมาก่อนไม่ได้เหรอ
43:55ผมกลัวว่าเขาจะตรวจซอบ
43:57ถ้าเขารู้ขึ้นมาว่าผมมันเงิ
43:58นกัดสูงมันวงเท่าจับคุ
43:59ณอ่ะผมสวยแน่ๆ
44:01นี่ ทันชาย
44:02ไม่เห็นหรือว่าสถานการณ์บ
44:03้านเมืองตอนนี้
44:04มันน่าสิวหน้าขวานขนาดไหน
44:09เอานะ
44:10ก็หมอบคิดว่า
44:11พวกเราคงไม่ดวงสวยขนาดนั้นห
44:13รอก
44:25อะไรนะคะ
44:26ปิดหนังสือพิมพ์บังฉบั
44:27บ
44:31ผมก็ไม่อยากทำแบบนี้
44:32แต่พวกที่ยืดระบบเก่า
44:37ใช้หนังสือพิมพ์จงตีเราอยู่
44:38ทุกวัน
44:41บ้างก็ว่าเราเป็นขนาดที่ประ
44:42ไต
44:43ทำเพื่อผลประโยชน์ของพวกพ้อง
44:46แต่ถ้าเราทำแบบนี้
44:48ก็เหมือนเราทำรายเสริภาพ
44:50ตอนเกิดการเปลี่ยนแปลงกันป
44:51ระคอง
44:52ไม่ว่าฝ่ายไหนก็ถูกเท่งกั
44:53นผ่านหังสือพิมพ์ทั้งนั้
44:54น
44:56ถ้าทำแบบนี้
44:58เราจะเรียกว่าประชาทิประไตได
45:00้จริงเหรอคะ
45:02ขอแค่ผ่านช่วงนี้ไปก่อน
45:05หากทุกอย่างสงบเรียบร้อยแล้
45:06ว
45:07ผมรับปากว่าจะเข้าไปคุยกับ
45:09ผู้ใหญ่ให้เข้าใจ
45:11เราต่อสู้กันมาเพื่อประชาทิป
45:12ระไต
45:13ผมรู้ว่า
45:15เสริภาพในประเทศนี้สำคัญมา
45:17ก
45:23พบ พบว่าจะไง
45:30ผมว่าถ้าแค่ระยะหนึ่งก็ไม
45:32่น่าเสียหายอะไร
45:35ตอนนี้บ้านเมืองเราต้องการความส
45:37ำคัญ
45:40ถูกต้องอย่างที่พบพูด
45:43ขนาดนี้การทำงานของพูดแทนร
45:44าศดร
45:45การร่างรัฐธรรมนูลเป็นไปด
45:48้วยความรับรื่น
45:49แม้แต่เจ้าในพระองค์ก็ส่ง
45:51ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
45:53เว้นแต่
45:55นี่เป็นรายชื่อของข้าราชการท
46:05ี่ต้องออกจากตำแหน่งทันที
46:07ทระบุกคนเหล่านี้อาจเป็นอุป
46:09ศรรกต่อประชาที่ประไตได้
46:15เว้าใจ
46:17เว้าใจ
46:44จริงหรือ ต้องออกจากกระทรว
46:46งกันทั้งหมดทุกคนเลย
46:53ทำใจดีๆ นะครับ ท่านชายชัด
46:57พวกขนาดราชคิดจะตัดไฟแต่
46:58ต้นลม
46:59ตอนนี้เจ้านายขราชการที่เติบโ
47:02ตมาจากระบอบเก่าที่ไม่ยอมจำ
47:03นวนต่อพวกมัน
47:04โดนปลดทิ้งหมดเลย
47:08แล้วไม่ใช่แค่เรา
47:10นัน strange ตัมอาร์ที่ไม่เขาของเอา
47:11Nintendo
47:11อาร์ทิป๊ะดีกลมฝิน
47:14แล้วจะยกลมลังวัดที่ล้านได
47:15้
47:15เจ้ากรมเจ้าภ่าโดนหมด
47:19เราจะทำยังไงกันดี
47:20เราจะทำยังไงกันดีใครคะ
47:23เราจะอยู่ยังไง
47:25ไม่ต้องมกวงเรื่องงานหรอกนะพ่
47:27อชัติ
47:28Bertan Vincent Gracias
47:29ถึงแม้ว่าจะไม่มีเรา
47:31เขาก็หาคนอื่นทำแทนได้
47:33ที่สำคัญ
47:35ตอนนี้ห่วงชีวิตของตัวเราเ
47:37อง
47:38แล้วก็ความปลอดภัยไว้จะดี
47:39กว่���bee
47:40ใครคะ
48:14ขอบคุณสิ
48:16สวัสดีที่สุด
48:47พ่อ
48:48พ่อ
48:53พ่อ
48:55ขอโทษ
48:57ไม่สวนดำให้
48:58พ่อต้องเดือดร้อนแล้วลูกทำ
48:59ให้มันเป็นแบบนี้อันนั้นพ่
49:00อ
49:03พ่อบอกแล้วไงว่าไม่สิความ
49:04ผิดของลูก
49:08มันเป็นพ่อโพยทรยศชาติ
49:10บ้านเมืองต่างหาก
49:17ถ้าพ่อจะไม่มีวันยอมพกม
49:19ัน
49:21พ่อจะไม่ยอมให้มันทำลายสยาม
49:23ของเรา
49:24พ่อ
49:24พ่อ
49:24พ่อ
49:24พ่อ
49:39พ่อ
49:39ที่ท่านจะปลดเจ้านายวางวรากุน
49:40วาทินออกทั้งหมด
49:42ผมไม่เห็นด้วย
49:45พ่อองชายก็สิน
49:46เป็นหัวห้อกแนบสินเงิน
49:49พ่อใหญ่ท่านเห็นว่า
49:51คนกรุ่มนี้จ้องจะทำลายเรา
49:53เพราะฉะนั้น
49:55คนจากวังวรากุญวาทินทั้งหม
49:57ดต้องออกจากราชการ
49:59รวมถึงท่านชายทินกรด้วย
50:01แต่ท่านชายทินกรไม่มีส่วน
50:02เกี่ยวข้องกับแนบสิน้ำเงิ
50:03น
50:04เอาหัวผมเป็นประการเลยก็ได้
50:07หากผู้ใหญ่ท่านไหนไม่เชื่อ
50:09ผมจะเข้าไปพบด้วยตัวเอง
50:10ใจเย็นก่อนพบ
50:17ผมรู้ว่าคุณสนิตกับท่านช
50:19ายทินกร
50:20แต่คุณอย่าาาเรื่องส่วนตัว
50:22มาทำให้การเปลี่ยนแปลงพระเทจต
50:23้องสะดุต
50:27ที่ผ่านมา
50:29ผมเอาเรื่องส่วนตัว
50:31ความไว้วางใจของ Eternal ทั้งชาย ที่
50:32มีต่อผม
50:34มาใช้ในพารกิต
50:37ท่านของคุณจะเชื่อใจผม
50:40ท่านชายธินกร
50:41จะไม่มีทางทำร้ายขณะราษะดอ
50:43บแน่นอน
50:43เรามาถึงขั้นนี้เราจะผิดพา hammed i
50:45แล้วนะครับ
50:45ผมรู้
50:49ท่านจะให้ผมจับตาดูท่านชายถ
50:50ินตลอดเวลาก็ได้
50:52แต่ผม inkburghอย่างเดียว
50:55อย่าเอาท่านชายถินออกจากรัช
50:56การ
51:03ท่านครับ
51:06ในการเปินแปลงครั้งนี้
51:11ผมเสี่ยงตายเหมือนทุกคน
51:14โดยที่ไม่เคยเร средกร้องตำแหน่
51:15งรัชการ
51:16หรือเงินทองในใด
51:21เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียว
51:24ที่ผมจะขอ
51:30ขอโทษนะครับ
51:34เรื่องนี้ไม่ใช่ผมคนเดียวที่ตัด
51:36สึงใจ
51:39ผู้ใหญ่ท่านเห็นว่า
51:42ทางนี้เป็นทางที่ดีที่สุดแล้
51:43ว
52:03ก็ไม่เอาล่ะ
52:15ต้องเป็นท่านชาย
52:16เยี่ยมหนัก
52:16อยู่ในมาที่ด้วย
52:17ตั้งแต่กระหม่มทำงานที่นี่มา
52:19กระหม่มไม่เคยเห็นใครเขยหญ้า
52:20เต้าท่านชายมาก่อน
52:22ทางทางที่เป็นเจ้านายแท้ๆ
52:25จะให้ฆ่าลาจการตัวีกริษอย
52:26่างกระหม่มทำให้ก็ได้
52:28แต่แถุ่เขาไม่เคย
52:36คิดว่า โชว์สาตารณ์นึงต
52:39ลกกับผมล่ะกันนะครับ
53:02ฝ่าบาค
53:06แล้วอีกพบทีมีธุราอะไรเหรอ
53:08ครับ
53:13เรื่องงานของฝาบาฐ
53:15เดี๋ยวก็ม่ollarจะช่วย
53:17ก็มองจะทำให้ฝาบาฐ ก็ Senin Raven
53:19esperoรับใช้ราชการให้ได้
53:22เดี๋ยวก็ม่องจะไปคุ้ยให้ผู้ให
53:23ญ่เอง ก็มองสัญญา
53:25ไม่ต้องหรอกครับคุณ
53:29ตอนนี้ผมไม่็ได้มีประโย่อะไรกั
53:30บ school ��
53:31雷 ไม่ร trabajar thinks
53:42แล้วผมหรอก
53:42บ้าบาย
53:43บ้าบายเดี๋ยวทั้งอย่างนี้เลย
53:48ก็มองรู้ตัวแล้ว
53:51ก็มองผีบเอง
53:53ก็มองขอโทษ
53:56แต่ความรักของเขามองที่มีให้
53:58ฝ่าผลาย
54:01มันคือความรู้สึกที่แท้จ
54:02ริง
54:04โอ๊บ
54:07ถ้ายออนเวลากลับไปได้
54:10จะได้ทำแบบนี้อยู่ไหม
54:13ทำ
54:24ถับ
54:24ถับ
54:43ตัวบายเข้ามาเกี่ยวข้องกับแ
54:44ผนการนี้
54:47จะไม่ทำให้ตัวบายต้องเจ็บแบบ
54:49นี้
54:51ขอบคุณ
55:03ขอบคุณนะคุณที่พูดคุณจร
55:04ิง
55:07เชื่อคุณ
55:09เชื่อคุณ
55:15ต้องฝากบ่าเชื่อก็มอง
55:17รูป
55:19รูปกันไม่เป็นคุณเดิมได้ไ
55:20หม
55:22อย่าเจอก็มองไม่ได้ไหม
55:25พบ
55:28พบผมเข้าใจความตั้งใจของคุ
55:30ณนะ
55:31ผมเข้าใจอุดมการของคุณ
55:33แล้วผมเชื่อว่าคุณหวังดีก
55:37ับประเทศนี้จริงๆ
55:38แต่
55:43เราแค่เป็นสองคนที่รักกันไม่
55:45ได้เหรอพบ
55:47ไม่ ไม่
55:49ไม่ ไม่
55:51ไม่ประเทศเดี๋ยวทำงี้
55:53ก็มองรักประเทศจริงๆนะ
55:57ปล่อย
56:07เอาก่อนนะพบ
56:09อาจไกลเกินไป
56:11ชอบที่นะ
56:11แต่คงไม่มีวันจะเอือมถึงก
56:15ัน
56:16ต่อให้ฉัดตา
56:19ลิกฤตไว้ดูว่าไม่มีทาง
56:23แต่ฉันเชี่ยวว่าไม่ได้แต่แค
56:26่ฟังที่จะมีเธอ
56:31ผากกลางคืนยาวนานและดูเงีย
56:35บเงา
56:36เท่าไร
56:39สุดท้าย
56:39ต้องมีรุ่งเช้า
56:41ที่กลับขึ้นมา
56:48ฉันมีวันนั้นไหม
56:50วันนั้นที่เรา
56:52จะได้รักกัน
56:54อาจดูมันไกล
56:55สาดไกล
56:56จะมองไม่เจอปลายทาง
57:00ก็ยังไม่เปลี่ยนหัวใจ
57:03เมื่อต้องต่อวัน
57:05ให้ยังได้พบเพลิ่งยังรุ่
57:08งสร้าง
57:09ต่อให้ป้างเพื่อนหละไม่น้ำ
57:14ฉันจะปล่อจนถึงสร้างรัก
57:18ของวันใหม่
57:21ผมไม่อยากเป็นอุปสักษ์
57:22ที่ทำให้คุณต้องเลี่ยก
57:24ระว่างผม
57:26กับสิ่งที่คุณเชีย
57:27ผมจะเฝ้ารอดูความสำเร็จของคุ
57:29ณนะ
57:29ฉันมีวันนั้นไหม
57:32วันนั้นที่เรา
57:33จะได้รักกัน
57:35อาจดูมันไกลสาดไกล
57:37ผมเจ้าฉัดถอน
57:38ปลาบาถูกแจ้งความในข้อ
57:39หา
57:40ยังยอกซัก
57:41ให้เวลาแค่สองสัปดา
57:56ไม่มีทางที่อยากหาเงินในขนา
58:11ด
58:14คิดไว้ดูว่า
58:15ไม่มีทาง
58:18แต่ฉันเชี่ยวว่า
58:19ไม่ได้เป็นแค่ฝัง
58:21ที่จะมีเธอ
58:26ผาดกลางคืน
58:28ยาวนานและดู
58:29เงียบเงา
58:31เท่าไร
58:33สุดท้ายต้องมีรุ่มเช้า
58:36ที่กลับขึ้นมา
58:44ฉันมีวันนั้นไหม
58:46ว่านั้นที่เราจะได้พระกัน
58:49อาจดูมันไกล แสงไกล
58:52จนมองไม่เจอปลายทาง
58:56คือยังไม่เปลี่ยนหัวใจ
58:58เมื่อด้วนตัววัน
59:00ยังไม่พบพื้น
59:02ยังอย่างรงสาง
59:04ต่อให้ป้างคืน
59:06เหลือไม่นาน
59:10ฉันจะเผ้ารอ
59:11จนทิ้นสางรักของวันใหม่
59:20จนทิ้นสิ
Comments