- 2 days ago
Category
️👩💻️
WebcamTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารับชมได้ทุกว่าย
00:23รักเก่นี้ก่อนมีสนมเนื้อ
00:27อ่อน ฝ่ายสายฝ่ายขวา นางสวัน
00:32รักต่อหน้า
00:35และน้ำวิลาวัน
01:06อืม ดูแก้มประสวนแล้วเป็น
01:07ค่ะ
01:13โอ้ย จะทดสอบความกดทนผมวม
01:16เช่นเลยไงเป็นค่ะ
01:35แล้วก็เปลี่ยนข้าง เปลี่ยนท่า
01:37ไปอีกแล้ว เปลี่ยนท่าไปอีกคร
01:39ั้ง
01:39โอ้ย คุณเท้า จะตามสีขึ้นไป
01:42อย่างไหนเนี่ย
01:44โอ้ย
01:50ภาธิรา
01:54พี่ราตี
01:55เอ่อ
01:56ภาธิราไม่ได้ส่งประทับอยู่
02:00ตรงนู้หรอเพคะ
02:02เฮ้ย
02:04นั่นก็ภาธิรา
02:06นี่ก็ภาธิรา
02:07เสียงอะไรอ่ะ
02:09เฮ้ย พี่ราตี
02:11เบา ๆ สิ
02:12จะเสียงดังทำไมแล้ว
02:14โอ้ย ภาธิรา
02:16หยุดด้วยแล้วเพคะ
02:30ร่างปรอมเหรอเพคะ
02:32เอ่อ
02:34ใช่
02:35อืม แล้ว
02:37มันเป็นยังไง ๆ หรอเพคะ
02:38ถึงได้มีร่างปรอมพาธิดา
02:40ได้
02:41เอ่อ
02:43คือ
02:44จริง ๆ แล้ว
02:47จริง ๆ แล้ว
02:49จริง ๆ แล้ว
02:50อะไรเหรอเพคะ
02:53ค่า
02:56ค่า แอบออกไปข้างนอกมา
02:59ตัดว่าอะไรนะเพคะ
03:00พี่ราตี
03:01โอ๊ยเบาๆา descon De隈
03:02สิ!
03:02โอ๊ยพัฏิตรา
03:04เหตุได้ถึงได้ทรงทํา เช่นนั้
03:06นล่ะแพ้คะ
03:07หากองค์เหนือหัวสองทราบ
03:09ต้องเป็นลืนใหญ่ในกันไหน hand
03:11ก็ใช่น่ะสิ
03:12เราดึงให้คุณเธารู้ไม่ได้ไง
03:14ว่านั้นคือร่างปรอม
03:15ที่เราไม่ใช้ถวงเวลาตอนออกไปข้
03:17างนอก
03:18แต่ว่ายังหากาศแยกร่างหนัง
03:21fiquei
03:22แล้ว Response Brook
03:24ถ้าเสด็จพ่อมาเห็น
03:25จะต้องรู้แน่ ๆ เลย
03:30แล้ว
03:31เหตุใดคุณเท้าถึงได้ก่อต
03:32ิบพธิดาขนาดนั้นเหรอเพคะ
03:35คือเรื่องมันเป็นแบบนี้
03:39ตอนที่เรากลับมาถึงใหม่ ๆ
03:56คุณสาหรับห้ามรักกันแบ
03:57บนี้ได้ยังไง
03:59เหมือนเป็นไม่ได้สักที่ไหนล่
04:00ะ
04:17ขอบใจนะรัตนามนีสอง
04:20เจ้าช่วยค้าได้มาก
04:23แต่ต่อไปข้าวคงไม่ได้ใช้เจ้
04:24าแล้วล่ะ
04:27ไม่ได้ออกไปอีกแล้ว
04:29ถึงออกไป
04:30ก็ไม่รู้จะไปหาใครอยู่ดี
04:33ถ้าทำแบบเดิน
04:49ทางก็จะหายไปสินะ
04:53พบรวนกักบริเวร์แล้วเพคะ
05:08แย้มพอสวนอย่างนี้
05:10สำนึกผิดบ้างหรือยังเพคะ
05:12เป็นยังไงบ้างเพคะ
05:14ตัดขอโทษได้หรือยัง
05:19ตัดมาสิพี่คะ
05:20ว่าจะไม่เสด็จหนีแอปตีดาบ
05:22เยี่ยงชัยชกันอีก
05:26เงียบ
05:27เงียบหรือเพคะ
05:55คุณใหญ่ถามก็ตอบสิพี่คะ
05:58เงินตาย
05:59อย่าปิตาพูดมาแล้วกัน
06:01ดูสิ
06:02ว่าใครจะแพ้ก่อนกัน
06:10เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ
06:12อ่า...ลาตีเข้าใจแล้วเพคะ
06:16แต่ไอ้ที่ไม่เข้าใจน่ะ
06:19พาธิดาเสด็จออกไปหาใครกัน
06:20แน่
06:21ตั้งหลายวันเนี่ยเพคะ
06:24เออ...คือว่าเรื่องนั้น
06:27พาธิดา
06:28ไหนทรงเคยให้คำมั่นสัญญา
06:30ว่าเราจะไม่มีความรับต่อกัน
06:32ไงเพคะ
06:33หุ้ย...เราก็ได้
06:38เรา...
06:41เราออกไปช่วยคนๆนึงมา
06:44หรอไหมเพคะ
06:46หรอ...
06:48นั่นแน่...จับได้แล้ว
06:50พาธิดาเสด็จออกไปหาผู้ชายน
06:53ี่น่า
06:53พี่ลาตีก็พูดเกินไป
06:56เขามีเมียแล้ว
06:57ที่เราไปช่วยเพราะว่า...
06:59เห็นเป็นเพื่อนร่วมโลกตั้งห
07:00า
07:01ไม่ได้สนใจเลย
07:03จริงๆนะเราไม่ได้สนใจเลย
07:06เราน่ะ...มันก็...
07:08เดินกันคนลัดเส้นทางอยู่แล้ว
07:10จากนี้ก็คงไม่ได้เจอกันเราด้วย
07:15คำว่าห้ามีน้ำตาซ่อนอยู่น
07:17่ะเพคะ
07:19ใช่ที่ไหนล่ะ
07:21ไม่มีอะไรเลย
07:24มัวแล้ว...
07:26เขาชื่ออะไรเรายังจำไม่ได้เลย
07:31เชื่อเด็จดูทางด้วยสิเพคะ
07:33เฮ้ย...คุณทาวมา
07:35ไม่...
07:38เฮ้ย...พี่ลาตีจะมาแอบกับเราทำ
07:40ไม
07:40เออ...จริงๆเพคะ
07:51อ้าว...เฮ้ย...ลาตี...มาอยู่นี่เ
07:54อง
07:55ฉันรอพานอยู่ต้องนาน
07:57ทำไมรีบกล่ามาก่อน
07:59เออ...คือลาตี...เออ...
08:05คุณทาว...องค์เหนือหัวเสด็
08:07จกับมาแล้วเจ้าค่ะ
08:09จริงเหรอ?
08:10จริงเจ้าค่ะ
08:10จริงดีจัง...มีคนมาช่วยกำห
08:13ลาบพธิดาแล้ว
08:14ไม่รอดแน่
08:24ทางสะดวกแล้ว...ช่วยกันหับผม
08:26สลายร่างเร็ว
08:26เฮ้คะ
08:42เจ้าปี...เจอไหม...เจอแล้วเพคะ...ไ
08:47หน...
08:49เฮ้ย...เยี่ยม
08:59เฮ้ย...เฮ้ย...
09:01ไปไหนแล้วเหรอเพคะ...รัตตะน้ำ
09:03มานีสอง
09:04เฮ้ย...
09:10เฮียบอกนะ...
09:12เฮ้ย...
09:16เฮ้ย...
09:20เฮ้ย...
09:21เฮ้ย...
09:21ไปแล้ว...
09:27เฮ้ย...
09:28โอ้ย...
09:30โอ้ย...
09:34โอ้ย...
09:34อันนี้นะ...
09:36อยู่ด้านี้นะ...
09:38จะไปไหนกัน...
09:42เออ...
09:44เออ...
09:47ออกมาขอธุขคุณเท้าจ้ะ
09:49อุ๊...
09:51ให้ไภหนูเธอนะจ๊ะ
09:52หนูผิดไปแล้ว...
09:54จะไม่ไปตีดาบอีกแล้วจ้า สั
09:55ญญา
09:56ในที่สุด...
09:57ก็ตัดออกมาสบที
10:04รอดไปได้อีกวัน...
10:08เออ...
10:10คงไม่รอดแล้วหรอเพคะ...
10:13รอบนีสองหายไปอีกแล้วเพคะ...
10:16เฮ้ย
10:18โอ้ย หายไปหน่อยอีกแล้วเนี่ย
10:22อยากมีชังเย้ยหลวงจังเขาไป
10:24สุดเลนไม่รู้จัก
10:28ไม่เจอ ไม่เจอเลย
10:30มันเดินไปถึงไหนแล้วเนี่ย
10:32คงเดินตกหลุ่มตกบ่อไปแล้
10:34วก็มังเพคะ
10:36เฮ้ย ยามนั่น
10:48นี่น่ะเหรอเพคะ
10:49ที่พธิดาทรงนำติดองค์ไปด
10:51้วย
10:55มีของหลายอย่างเลยเห้ะ
11:05นี่คืออะไรเหรอเพคะ
11:18อันนี้
11:37ข้าสึ้งใจ
11:39กลับไปแล้วก็ยังแสกลับมาช
11:40่วยข้าอีก
11:42ช่วยข้าอยู่แบบนั้น
11:44ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
11:46ข้าจะรังความรู้สึกของตัว
11:47เองได้ยังไงไหว
11:56ว้อย พธินา
11:59เต้นเสร็จทำไมเพคะ
12:05ฮิราตี
12:08เราว่าเราออกหากแล้วล่ะ
12:11นั่นเป็นหลักคนที่ไม่ควรรั
12:13กสะเราสิ
12:15นั่นไง
12:16ลาตีว่าแล้ว
12:18พัฒเย็นเย็นก่อนนะเพคะ
12:22ไหน
12:24ส่งรอมให้ลาตีฟังได้ไหมเพ
12:25คะ
12:27ว่า
12:27บุหลุดที่ทำให้พธิดาศีอาก
12:30ารขนาดนี้
12:31เป็นใครกัน
12:37ก็
12:40มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง
12:42ไม่สิ
12:44ไม่ธรรมดาสักเท่าไหร่
12:46เขาทางยิ้มสวย
12:49เสี่ยงเพราะ
12:51เราก็มีดวงแก้วที่สวย
12:53เสี่ยงนะเพคะ
12:55พธิดาศัทย์ตัดว่า
12:57ดวงแก้วเหรอเพคะ
13:00อืม
13:01ทำไมเหรอ
13:04หรือว่า
13:06จะเป็นดวงแก้ว
13:07ที่พธิดาเคยสุบินถึง
13:10เมื่อครั้งตอนยังทรงพยาว
13:13เราเคยฝันแบบนั้นด้วยเหรอ
13:15จำไม่ได้เลย
13:17แต่ก็ว่า
13:19ถ้าไม่ถึงรู้สุขุ้นนะ
13:21ตายแล้ว
13:22ถึงเวลาของงูของจริงแล้วเห
13:24รอเนี่ย
13:25ตาย ตาย ตาย ตาย
13:28ออกราติจะแตก
13:30งูอะไร
13:32ก็งูนั่นแหละเพคะ
13:34ดวงแก้วนั่น
13:35เป็นเหตุผล
13:38ที่ทำให้พธิดา
13:40ทรงโดนสั่งห้ามออกนอกเขตพระ
13:42ชวัง
13:44แล้วงูมันแปลว่าอะไรล่ะ
13:47เอ่อ
13:51เนื้อคู่เพคะ
13:55เนื้อคู่
13:58หมายถึงแก้วเนี่ยนะ
14:00เนื้อคู่เรา
14:09ไม่ ไม่จริงใช่ไหม
14:11ไม่จริงใช่ไหมพีราตี
14:12จะมีเย็นก่อนนะคะ
14:17ไม่
14:17ไม่
14:18เราไม่เอาไปเนี่ยนะ
14:20ไม่
14:20ไม่จริงใช่ไหม
14:21เราไม่เชื่อเหรอ
14:24ไม่
14:25ให้ตายยังไงก็ไม่เอา
14:27ไม่
14:27ก่อนนะเพคะ
14:28อื้อ
14:29อื้อ
14:29อื้อ
14:46เฮ้ค ครับ
14:50แม่หนูพธิดา ยายเอาของที่ตล
14:53าดมาฝาก
14:54ครับใจนะจ๊ะ
14:58แม่ยาย ให้ฉันไปเอาก็ได้
15:01ไม่เห็นต้องลำบากแบบสั่งขา
15:02ญมาถึงที่นี่เลย
15:04โอ้ย ไม่เป็นไร ไอ้แก้วมัน
15:06ฝากฝังให้ค่าเชื่อดูแลพธิด
15:08านะสิ
15:12ปาด ปาดตอนไหนแล้วจ๊ะ
15:15ก็มันกลับมาพร้อมพ่อมั
15:17นไง ไม่กี่วันเนี่ย
15:19มันไม่ได้แวะมาหายเองเหรอ
15:21เห้ย แล้วเห็นเสด็จพ่อมันห
15:24รือเปล่าอ่ะ
15:25หน้าตาดีเนอะ
15:31ไม่
15:34ไม่เห็น ไม่เจอ ไม่ได้กลับมา
15:44พธิดา พธิดาไหมคะ
15:48ดูเหมือน ค่าจะปากมากอีกแล้ว
15:50สินะ
15:52มัน
15:53มัน
15:56มัน
15:57มัน
15:57มัน
15:57มัน
15:58มัน
15:58มัน
15:59มัน
16:00มัน
16:01มัน
16:01มัน
16:02มัน
16:03มัน
16:03มัน
16:04มัน
16:05มัน
16:06มัน
16:07มัน
16:08มัน
16:35กระ
16:41เราไม่รักกันตอนไหนเหรอพี่มั
16:43นนี้
16:47อธิดา
16:50เราเริ่มให้มันใจรู้สิ
16:56เขาจะเลือกเราจริงๆใช่ไหม
17:05เขาจะเลือกเราจริงๆใช่ไหม
17:12เราต้องทำยังไงเหรอ
17:16ต้องทำยังไง ให้แก้วกับมัน
17:20สนใจเราอีก
17:33เรา יอบใจริงๆใช่ไหม
17:41หลังต้องตอนนี้
17:49ต้องตอนนี้
18:21ข้าจำสิ่งนี้ได้
18:31ลูกกิดถึงตำหนักนี้เหมือน
18:32กันใช่ไหม
18:34เหมือนแม่เลย
18:40บ้านหงเรา
18:45เสด็จแม่
18:46โห ทรงพระสิหลีโชมงดงามย
18:49ิ่งนัก
18:50เหมาะสมกับตำแหน่งข้ามเหสี
18:51สุวรราตนาพระเจ้าค่ะ
18:56เสด็จแม่ทรงลำบากมามากแล้ว
18:59เพราะองค์ทรงคู่ควรกับสิ
19:00่งนี้จริง ๆ พระเจ้าค่ะ
19:02ขอใจจะลูก
19:08แล้วเสด็จพ่อแล้วพระเจ้าค่
19:09ะ
19:10เสด็จพ่อทรงพักผ่อนอยู่จ้
19:12ะ
19:13พระอาการประชวนก็ดีขึ้นมาก
19:14แล้ว
19:16ตั้งแต่ที่ไม่เสวรยานั่น
19:19แต่ก็นั่นแหละ
19:21ไม่มีหลับฐาน
19:22จับมือใครดมไม่ได้
19:25เพราะฉะนั้นตอนนี้
19:27เสด็จแม่ต้องทรงระวังเรื่อง
19:28การเสวรยของเสด็จพ่อมาก ๆ นะพ
19:30ระเจ้าค่ะ
19:31เราไม่รู้ว่าใครอยู่ฝั่งวิลาว
19:33ันบ้าง
19:34ไม่รู้จ้ะ
19:37เสด็จแม่
19:39พรุ่งนี้ลูกจะไปรับประทุม
19:40มาน่ะพระเจ้าค่ะ
19:43เดี๋ยวก่อน
19:46ตอนที่ลูกจะไป
19:49แม่มีเรื่องอยากถาม
19:52คือ
19:56ตอนนี้ลูกกำลังปัญใจให้ห
19:58ญิงอื่นใช่ไหม
20:09абel
20:09ดอกไม้ไม่ได้เห็นเห็นวงเฉา
20:11เข้ามีดอกเอินปรีบผล
20:14ผากแต่เห็นวงเฉาเพราะเจ้าของ
20:15ที่ละเลยดูแล
20:18วันใดที่เจ้าพบดอกไม้ดอกไหม
20:20ที่ blurry งดงามก блา
20:22ตรงแต่กลับมา
20:25ช่วงเวลาที่เจ้าเฝ้าหวงหา
20:28เฝ้าอยากได้ดอกไม้ดอกแรก
20:31และจำตระหนักว่า
20:34ความสุขที่แท้จริง
20:36ไม่ใช่การตามหาสิ่งที่ดีที่
20:38สุด
20:40แต่หากคือการดูแลดอกไม้ที่เจ้
20:42าเลือก
20:42ให้สวยงามที่สุดตั้งหาก
20:47ถูกมา รอค่าก่อนนะ
20:50ค่ากำลังไปหาเจ้า
21:06พี่มันนีเหรอจ๊ะ
21:09เจ้า ช่วยดิก
21:13คิดถึงค่าไหมพธิดา
21:15อ๋อโห คิดถึงมาก ๆ เลย
21:23มากว่านี้
21:24นี่...
21:26ค่าเองก็คิดถึงเจ้า
21:27เฮ้ย...
21:31พธิดาเป็นคะ
21:33หม่อฉันได้ยินเสียง
21:35โอ้ย...
21:36โอ้ย...
21:40เฮ้ย...ยุ่งสมัด
21:44เฮ้ย...
21:45ไปอยู่อ่ะค่าทำไมเนี่ย
21:47ค่ายไม่ทำอะไรให้เจ้าเลยนะ
21:50แล้วต้องรอให้ทำก่อนด้วยหรื
21:51อไง
21:52เจ้ามาที่นีอีกทำไม
21:54ค่าก็มาเพื่อแก้แห่นให้แก้
21:55วไปสะดาล
21:57มันอยู่ที่ไหน
21:59มันค่าสะดิตพ่อของค่า
22:03เจ้ามาผิดที่แล้วแหละ
22:05พระแก้วไม่อยู่
22:06ดี...
22:08ค่าจับเจ้าแทนแล้วกัน
22:10ฮะฮะฮะฮะฮะฮะ
22:15พระ pamที่นาก็ช่องรองทำบ้างสิ่
22:17งให้คะ
22:18แต่ก็ไม่ถ่าเทียมกัน
22:23มันค่ายясอ Cla setup
22:26หรอก WhatsGerman
22:27มันถิงต m
22:40จับเราไปเลย
22:42พูดแบบนี้ก็ดี
22:45ข้าจะทำให้แก้วต้องเสียใจ
22:48เหมือนที่มันทำให้ข้าเสียใจ
22:55เขาจะเสียใจหรือเปล่าเนี่ย
22:57ไม่รู้หรอกนะ
22:58เราเองก็อยากรู้เหมือนกัน
23:01แต่คงต้องรอนานหน่อยนะ
23:04เพราะจับไปเนี่ย เขาก็ไม่รู้ห
23:06รอก
23:07จะกลับมาที่นี่อีกเมื่อไร
23:10หรืออาจจะไม่กลับมาแล้วก็ได
23:12้
23:13ฮะ
23:15เพราะอะไรน่ะหรอ
23:18เพราะว่าใจเขามีอยู่แล้วนะสิ
23:24ฮะ
23:25พวกผู้ชายนี่มันก็เป็นเหมือน
23:26กันหมด
23:27เห็นผู้หญิงเป็นอะไร
23:29คิดจะไปก็ไป
23:30คิดจะมาก็มา
23:32ส่วนนี้
23:33คิดจะจับก็จับ
23:36จะจับเรากันเหรอ
23:37وب่ะ ดูแลหว่อย่างนั้งสิ จะให้
23:40เรากินอะไรหละ
23:41เราไม่กินหรอกนั้น ไอ Mage มนุษท
23:42ย์นะ
23:43ยักบ้านป่าเมืองเธือนเนี่ย
23:45เพราะที่ดourd хочетсяไปอยู่รอได้ไง
23:48จะไปเหมือนหญิงแกล่ง
23:51ที่สู้เคียงบ่าเคียงไหล
23:53แล้วคอยช่วยชีวิตผู้ชายเธอยั
23:55งไงแล้ว
23:55ใช่มั้ย
23:57ยังไงนะ
24:01ไม่มีอะไร
24:04สรุปจะจับ
24:06หรือไม่จับ
24:10ก็จับสิ
24:11เดี๋ยว
24:12ทำเป็นกล้า
24:15จะเปลี่ยนใจกับแล้วงั้นเหรอ
24:18ไม่ใช่
24:20เอาพี่มนีไปด้วย
24:35แล้วเจ้าไปโกดใครมา
24:37ไม่ใช่เหลืองของเจ้า
24:40ขนาดนี้ไม่ใช่เหลืองของค่า
24:43ไม่ส่งใจหรือไง
24:45มาจับเราไม่ใช่หรอก
24:46ก็จับจับไปเธอนะ
24:47ไม่ต้องถามมาก
24:48เดี๋ยวพาแก้วก็จะมาช่วยเรา
24:51แล้วเจ้าก็จะได้สู้กันส่งใจ
24:53นี่แต่ได้กับใด
24:55มันไม่เท่งไง
24:56มันไม่เหมือนที่ข้าเต MICHAEL รีย์
24:57การไว้
24:58มันต้องแบบ ข้ามมาจับเจ้าใช
25:00่มั้ย
25:00เจร tendedTo ceremony ไม่ ไม่
25:04เสร็จแล้วข้าก็แตงน้างนี่ทาย
25:05ไง
25:06ก็จะอะไรเนี่ย
25:08ข้าต้องมาแบกน้าง
25:10เตร็จกิดความรุนแรงหร่อ
25:13ชอบ consultant คนมากเลยกันสิ
25:16มันก็เป็นlor boost음 ปุกติ ของยั
25:18ก ยัง ข้า นั่นแหละ
25:20แต่ค threatening to admit yes
25:26ข้าไม่ได้ชอบข้า แต่ข้าชอ
25:29บเจ้านะ
25:34ไป
25:40อะไร
25:41ไปอีกค่ะ
26:26ขอจะจากนี่ว่า มาทำอะไรวะ
26:29เหมือนมันจะเก่าไปแล้วนะ
26:33มาทำไมเนี่ย
26:34แม้ คิดว่าเองสอใส่เกืองห
26:36รือจะบ้านเป็นคนเดียวหรือไ
26:37ง
26:38ข้าหูตาวายังกว่ายังกว่
26:39ายังเป็นร้อยเท่า มีรุจภาส
26:43แต่ เองว่ามันทำแม่งๆไหม
26:46มันมาทำไมวะ
26:48นั่งสิ มาทำไมวะนะ
27:14ข้างนอกเป็นแบบนี้เองเหรอ
27:17สวยจัง
27:21นั่น
27:21มีรถถังว่า
27:22มีรถถังว่า
27:31นั่น
27:47ๆ
27:49- พระโอกรถทรงพาใครมาน่ะ พวก
28:03หญิงกันเหรอ?
28:05- สุนีสินีมานี่สิ
28:08- เพคะ?
28:08- เพคะ?
28:09- นี่คือปธุมมา ต่อไปนี่หน้า
28:19ที่ของเจ้าทั้งสองคือดูแลนั
28:21ง
28:21- ป...ปธุม...ปธุมมา...
28:23- เมียค่าเอง
28:25- พระโทรจักร
28:26- เอา เอาไป
28:28- ส่วนเจ้ามากับค่า
28:36- พระโทรจักร
28:37- มา!
28:38- ปธุมมานี้
28:39- เดี๋ยวติดพี่มานี้
28:41- ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?
28:45- ห้องของข้า
28:46- เจ้านอนที่นี่...
28:49- กับข้า
28:51- นี่พระโทรจักร
28:54- เราขอพูดเอาไว้ที่ชัดนะ
28:55- การที่เรายอมมากับเจ้าเนี่ย
28:59- ไม่ได้หมายความว่าเรายอมเป็น
29:00เมียของเจ้านะ
29:01- แหมพธิดา
29:05- ค่าไม่ใช่เครื่องมือลองใจข
29:07องไอ้แก้วพิสดานเช่นกัน
29:08- ค่าไม่ใช่เคลอีกพระปูนนะ
29:11- คิดหรือว่าเนื้อเขาปาก
29:14เสือแล้วมันจะคายออกมาให้ง่าย
29:16- เจ้า ต้องเป็นของค่า
29:20- ไ�
29:21- เดี๋ยว เดี๋ยวเราก่อน
29:23- ช่วย ช่วยเราก่อนได้ไหม
29:27- เดี๋ยวพาแก้วก็จะมาช่วยเราแล
29:30้ว
29:30- พาแก้วต้องมาช่วยเราแน่แน
29:32่
29:32- ถึงตอนนั้น สถตร bunsแก้วแพ
29:37ب
29:40เรา...เราจะยอมเป็นเมียเจ้าแต่โด
29:43ยดีเลยนะ
29:44คิดจะถวงเวลาอย่างนั้นหรอ? ถ
29:49้าไม่ได้ยวง
29:50ถ้าจะสอนเจ้าไว้ให้รู้นะประท
29:53ุมมา
29:54ว่าพวกหญิงไม่กวนเป็นในก
29:55ับผู้ชายสองต่อสอง โดยที่ไม่
29:57รู้จักเขาดีพอ
29:57อันเดียงสาหาเก็ดระวังคน ย
30:04ี่ยงอ้อยผลเขาบาก คดกันหาบ
30:12้าง
30:13แม่ชมตรูตระนักกรูก็ชาก
30:20าร
30:23ใอัญ่ อันเยี่ยกพานชนชม จ
30:27นสมเมื่อสาหว
30:31ไปพวกรักโมงนาเมียกรุก
30:36ว่าเมียกุต่งตบ เป็นเมียเข
30:44า
30:45บุบพ้างอ่ามเคยเย็น หลือเพี
30:51ยงงาว
30:55เฮ้ย...เฮ้ย...
30:59เฮ้ย...
31:03ภาธิดาประทุงมา หายไปจริงๆ
31:05ด้วย
31:06เฮ้ย...สวยแล้ว
31:10เฮ้ย...
31:34ภาธิดา
31:35เฮ้ย...เฮ้ย...
31:44ภาธิดาไม่เกิดอะไรขึ้นไหมคะ
31:48ทำไมพวกเราถึงมาอยู่ที่นี่ได้
31:54พี่มันี...
31:58เราขอโทษ...
32:01เราเป็นคนพาพี่มันีมาที่นี่เอง
32:06ให้เรามันง่อเอง เราคิดว่ามัน
32:08จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
32:11ทำไมเกินไหมคะ
32:20เรา...แค่อยากประชดพาแก้ว
32:26แต่เราประมาณผู้ชายเกินไป
32:29เราคิดน้อยเกินไปพี่มันี
32:33อย่าบอกนะเพคะ
32:35ว่า...ภาธิดากับยักภาธรา
32:38จากทั้งสองพระองค์
32:40เป็นยังไงบ้าง
32:42เมื่อคืนนอนสบายไหมประทุงมา
32:53ค่อยลงใจไปนะ
32:55แสดงว่ายังมีแรงเหลืออยู่
32:57ใช่ไหม
32:58ทุธิด
33:00แต่งตัวซะ
33:03สุดนีสินีเข้ามา
33:16จะให้เราแต่งกายเยี่ยงยักฝันไป
33:20เธอ
33:21ก็เจ้าเป็นเมียวข้าแล้วไง
33:24เข้าเมืองตาหลิวก็ต้องหลิ
33:26วตาตามสิ
33:28ไม่
33:31เราไม่ใส่ ไม่มีวัน
33:34เอาชุดเดิมของเราคืนมา
33:38ค่าทิ้งไปแล้ว
33:41เงินก็ไม่เปลี่ยน
33:43ก็แล้วแต่นะ
33:49จะแต่งแบบนี้ทั้งวัน
33:51มันก็เป็นผลดีต่อตาค่ะ
34:01ยักโลกจิต
34:02วิปริษที่สุดเลย
34:06เอาชุดมาสิ
34:14ออกไปสิ
34:27โลกจิต
34:44โลกจิต
34:56ภธิดาไปค่ะ
34:58ทรงไปยังไงบ้างไปค่ะ
35:00เพราะเกลียดตัวเอง
35:04ให้ยักให้แยง
35:07ให้อยากจะออกไปจากที่นี่ที่สุดเลย
35:10โทร
35:11ภธิดา
35:12ค่ะ
35:15หมอมฉันไม่น่าอยู่ย่งพธธิ
35:16ดาเลย
35:18ไม่คิดว่าเรื่องวันจบาลไปถ
35:20ึงเพียงนี้
35:22หมอมฉันผิดไปแล้วเพคะ
35:25เป็นใช่ความผิดของพี่มนีหร
35:26อก
35:28คนที่โง่
35:30คือเราเอง
35:35ปล่อยให้อรมครอบงำ
35:40อยากให้เขาง้อ
35:43อยากให้เขาวิ่งตาม
35:47อยากให้เขาสำนึกผิด
35:50ที่ทอรายยดต่อความรักของเรา
35:56แต่คนที่ทอรายยดก่อน
36:01กลับเป็นลองเอง
36:12รูปรักนางมากอย่างๆ
36:14รักตั้งแต่แรกเห็น
36:16ไม่เมื่อไอ้แก้วพิสดาลดู
36:17แลนางไม่ได้
36:18รู้แย่งมันมามันก็ถูกต้
36:20องแล้วเจ้า
36:20ไม่บอกไอ้แก้วสิ
36:22พวกเนียมันตนจับไปแล้ว
36:23ไอ้ยักษ์เผื่อน
36:25จะทำหลายบ้านข้าเหรอ
36:27เฮ้ย
36:29รักช่วย
36:30แต่เศษพ่อไม่ใช่ตัวของชีวิ
36:33ตลูกนะเพคะ
36:34วันนึงลูกก็ต้องมีชีวิต
36:36ของลูก
36:36นี่ข้อพวกของลูก
36:37อ๋อคือข้อพวกเดี๋ยวผมเจ้า
36:40ลูกไม่ใช่นมในโกรงนะเพคะ
36:49อ๋อคือ
36:54อ๋อคือ
37:09มีคน
37:12ทุกวันนี้ข้าวจึงจาบัน
37:16ไม่มีพงพันเชื่อสายสื่อไป
37:23อ๋อคือ
37:27อ๋อคือ
37:28อ๋อคือ
37:29อ๋อคือ
37:29เห็นนั้น
37:31สวันรัฐนาเป็นคนดี
37:35เท่าจึงหมวงแกว
37:37เด็ดสี
37:39ให้ทันที
37:41จงกลืนแพ่วไป
37:46มีช้า
37:47มีนาน
37:49น้องครานก็
37:51ผมหรือไทย
37:54พลอดลูกแกว
37:55สดใส
37:57กำเนิดเรื่องรัก
37:59แกวพิศสดาส
38:05ทุกครักและอิดุก
38:06ทุกครักถึงรัก
38:07ความรักของยักษมนุษย์
38:08โอลบาทโอลวดโอลเวกอุตล
38:10ุษ
38:10หือยุดชุดรังวังได้
38:12ดังใจปราธนา
38:29สุดความรักของ
38:29ฝรักรักรักษ์
38:29หรืงร่วรรื่นระร่วรน
38:32จักจนหิ้มยอกยอน
38:34เย้อิ่วจะเย้อิ่อนเย้ยเย้ย
38:36ทุกรุ่งมากหมาย
38:38ไม่มองบวนหมู่มิดนี้มาบ่อน
38:40ขอเดี๋ยวก่อนก่อน
38:41ปกกักกร่อกกายาไว้เธอโชม
38:45เป็นนับโง่ง่าเข้ามาหนึ่ง
38:47เพราะเห็นเธอเข้าจะไม่เป็นดึ
38:49งๆ
38:49เป็นนับโง่ง่าเข้ามาหนึ่ง
38:51ๆ
38:51เพราะเห็นเธอเข้าจะไม่เป็นดึ
38:53งๆ
38:53เพราะเห็นเธอเข้าจะไม่เป็นดึ
38:53งๆ
38:53เพราะเห็นเธอเข้าจะไม่เป็นดึ
39:01งๆๆ
39:01เฮ้ย!
Comments