- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:32ไม่น่าเชื่อเลยนะ
00:34แล้วเราจะมีโอกาสได้มาดูภาษิ
00:36ตขึ้นด้วยกัน
00:41ไม่ต้องห่วงนะ
00:44ฉันจะตามหาลูกของเราให้เจอ
00:47แม้จะต้องพิกผ่านดิงก็ตาม
00:49ที่
00:55สายโรงรับปากว่า
00:57เขาจะหาลูกของเราให้ได้
01:01ตอบแถงที่ฉันไม่ข้าเขาค่
01:02ะ
01:04ฉันไม่อยากจะเชื่อใจอะไรใส่ทุก
01:06คนแล้ว
01:08ไม่รู้ว่าตอนนี้วางถานเลยไว้อ
01:10ีก
01:11ฉันจะจัดการเนื่องทุกอย่างได
01:13้เกิดฉันเอง
01:21ขอบคุณนะคะคุณผู้
01:28ขอบคุณ
01:44นะครับ
02:00พ่อมันอยู่ตอนนี้ตั้งไงครับ
02:02แล้วรู้สึกตัวตั้งแต่มันไ
02:03หร่อ่ะ
02:06หมดพืน
02:14ขอบคุณมากนะ ที่อยู่เฝ้าพ่อไ
02:17อ้นั่นคืน
02:18แต่ตั้งแต่พ่อเขารู้สึกตัว ย
02:23ังไม่ได้มีหมอที่ข้ำมาตัวเลย
02:26ใช่นะครับ
02:28ค่ะ
02:30ฉันมอตัวดีใจที่คุณภูม
02:31ิฝืน ในยังไม่ได้บอกหมอเลยค่
02:34ะ
02:37พ่อ ตับอ้องไหมครับ
02:42ฉันไม่เป็นไรแล้วแล้ว ขอฉัน
02:45อยู่ตรงนี้อีกสักพัก
02:50ได้ครับ ไทยงั้นผมจะไปตามหมอนะคร
02:55ับ
02:56แล้ว ไปเจอกันดีความนะครับ
03:18นี่เธอรู้ว่าเข้าลงไปบาท แล้
03:20วเจ้าทอนดีกับฉันอยู่นี้
03:22ฉันเข้ามานานนั้นอ่ะ
03:25คุณสัยจะต้องขอหมออยู่ต่ออ
03:26ีกสักพัก
03:27คุณนาระทอนรักคุณมากนะคะ
03:40ที่ฉันก็พยายามทำร้ายคุณ เพร
03:42าะความเข้าใจผิด
03:44คุณนาระทอน เป็นคนช่วยชีวิต
03:47คุณไว้นะคะ
04:06ก็ค่ะ
04:08เก็นหน้าใจนะ
04:09ว่ามาตอนเช้วเราจะปลอดภัย ดั
04:11งสันไหลมันยังมาเล่นงานช
04:12ั้นต้องกันวันแสกๆ ดีนะ
04:16ไม่แน่ว่า
04:18อัจจารย์คงอาจจะกลับมาแล้
04:19วก็ได้
04:25มาหาใคร
04:35อัจจารย์คงหรือบ่ะครับ
04:38ใช่
04:39มีดูละอะไร
04:44ฉันจะมาหาอัจจารย์
04:47ให้อัจจารย์ปากผิให้
04:50อย่างนี้แบบนี้ใช่ไหม
05:10อัจจารย์
05:13อัจจารย์
05:17อัจจารย์
05:18อัจจารย์
05:28ยินเจ็บ
05:28ที
05:34อัจจารย์
05:35อัจจารย์
05:46อัจจารย์
05:52เธอท้องมันไม่ทำอะไรคุณหรอก
06:02เวลาฉันไม่อยู่บ้าน
06:04เจ้ากูมายก็จะเฝ้าบ้านให้ฉัน
06:08มันไม่รู้จักพวกคุณ
06:09มันก็จะหยอกแรงไปหน่อย
06:11แต่ถ้ามันคุณแล้วนะ
06:13ไม่มีอะไรต้องกลัว
06:19ผมบอกอาจารย์โคงไปแล้ว
06:20เริ่นให้ไปสะกดมิญญาณนางส
06:22าหลาย
06:23ถ้าจันการมันได้
06:27อยากจะได้เงินเท่าไหร่บอกมา
06:28ฉันทุกไม่อัน
06:30นี่
06:31เงินถึงแบบนี้นะ
06:33นังพีชจะชื่อสาหลาย
06:35ได้กลับป้านเก่าเร็วแน่
07:05ทอร์
07:10ฉันเจออาจารย์ที่นั่งห้องค
07:12ุณกูมาค่ะ
07:12เห็นพยาบาลบอกว่า aun้พาคนฟ
07:14ูม 시간이ลみたい
07:15ฉันก็ได้ตามมา
07:18สวัสดีค่ะ คุณปรการาง
07:20เป็นยันน짜บ้างคะ
07:22ชั้นดีคิดแล้วค่ะ
07:28สวัสดีค่ะ อาจารย์ปัจย Johann
07:30ine
07:31สวัสดีค่ะ
07:33เรารư่มจากกันล่ะครับ
07:38ฉันขอตัวกลับห้องก่อนนะคะ
08:08เธอ...หมอครับ เธอเป็นอะไรอ่ะ
08:13ตอนนี้หมอฉันตอบไม่ได้นะครับ
08:15แต่วันนี้ฉันดูซี่เซียวมาก
08:18แต่เธออดหลับ อดนอน เพ้าคุณ
08:20คุณทั้งคืนเลยนะครับของหมอ
08:26หมอขอตอดเลื่อนหน่อยนะครับ
08:41หมอขอตอดเลื่อนหน่อยนะครับ
08:44ไม่ครับ ฉันไม่จอบ
08:51คุณภูมิครับ สวัสดีครับ
08:55button
08:55สวัสดี ขอบใจนะทิ้งมาเยี่ย
08:57ว
08:57เจ้าทอนไม่รู้อยู่ใน
08:59หน้าตาทอนอยู่ที่ห้องคุณปากร
09:00ังครับ
09:02มีอะไร Ihnen?
09:03ผมว่าคุณภูมิง์แน่จะไปที่
09:05ห้องคุณปากรังก่อนดีกว่า
09:06นะครับ
09:06- ไม่เจ็บเหรอนะครับ?
09:10- ไม่!
09:10- ฉันไม่ % ไม่ได้เป็นอะไร
09:14ยังไง?
09:14นายฉันก็ไม่ยันให้คุณ XP ก็
09:15literary story
09:15- แต่ว่า...
09:17- ไม้ precipita
09:18คุณไม่ควรใจหรือไง
09:20ประสบก็ไม่ firma
09:21คุณการรัง
09:25คุณพูล
09:25ผมเจอเรือดไม่ได้ครับคุณพูล
09:35ปลาดีเธอไปโรคกลัวเข็มคึ
09:38ล
09:39แต่วันนี้เธอนูซีฟมากนะครับ
09:41หม้อยาก theres คุณเพื่อไปตรวจให้แน
09:42่ใจ
09:47เดี๋ยวผมจะลองคุยกับเธอให้นะ
09:49ขอให้ทุกคนออกไป
09:49คุณครับ
10:01งั้นผมขอตัวกรับนะครับ
10:03ขอบคุณมากปัดยา
10:04ครับ
10:33นาย
10:36ดูได้นักไหม
10:37ดูนองไงดัมไหม
10:38จะลาอย
10:41wat่งั้น
10:51ฉันคงจะมีโอกาส
10:54ก่อนคุณแบบนี้ได้ไม่นานค่ะ
10:57ทำไมกับสารหลาย
10:59บอกฉันละสิว่าทำไม
11:01หืม
11:05หร้างของพระการ
11:08ก็เหมือนฉันน่าฝืน
11:11ฉันจะใช้ร่างของเธออีกกลับ
11:13ไปไม่ได้ค่ะ
11:35แพ่งไง เดี๋ยวฉันกลับก่
11:36อนนะ
11:37ว่าจะเลยไปดูในผมสิ่งหน่อย
11:40ครอบเจ้ arraysมากนะพือน
11:42เป็นอย่างไรก็ต้องขอฝากเรื่องน
11:44ี้ไว้ก่อนนะ
11:45เพราะว่าชวงนี้ฉันก็ต้อง
11:47เยี่ยุ่มพวกพ่อ
11:48หาย
11:50ไม่เป็นไร
11:51ưด้วยได้ความคืบหน้ายง่ายไง
11:52เนี่ย
11:53ฉันจะเลยบอกแก้น่ะ
11:55Mah
11:56เธอรี่มากนะ
11:59สวัสดีค่ะอาจารย์
12:00สวัสดีครับ
12:02ฉันไปกดนะ
12:03ไปจWill
12:09สไง
12:09เกิดเหตุภาสกรรธิ์วัยรุ
12:11่น
12:11บริเวลาณจอดลดชั้นใต้ดิ
12:13นตึกร้างแห่งนึม
12:14ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแหล่
12:16งหมั่วสูงของกรุ่มไวรุ่น
12:17เสมยา
12:18และก่อนที่ทั้งสองจีดชีวิต
12:20ได้มีคนเห็นอิงสาคนหนึ่ง เข้
12:23ามาในตึกร้างแห่งนี้ก่อน
12:24และหลังจะเกิดเหตุการณ์
12:26ก็ไม่มีใครเห็นผู้หญิงคนนี้
12:27อีกเลย
12:29ค่าการไม่เว้นแต่ละวัน
12:31สังคมสมัยนี้น่ากลัวจริ
12:33งๆนะคะ
12:37ผู้หญิงคนนี้จะเกี่ยวข้องกับ
12:39การตายของทั้งสองคนหรือไม่
12:41และนี่คือภาพจากต้องวงจรป
12:43ิด
12:44ที่เห็นผู้หญิงที่ทางตำหลั
12:45วต้องการสอบปากคำ
12:47เธอได้มาซื้อของที่แผงขายหมู
12:48ก่อนที่เธอจะเดือนหายเข้าไปในศ
12:50ึกร้างค่ะ
12:54เห็นแต่ข้างหลังแบบนี้
12:55ถ้าไม่สนิทกันจริงๆ ใครจะ
12:57ไปจำได้
12:58คุณว่าไหมคะ
13:02ก็จริงอ่ะ
13:06มาไปถึงเธอแล้วไหม
13:17คงถึงเวลาที่เราต้องหลากกัน
13:19แล้วจริงๆ ค่ะคุณภูมิ
13:24แล้วทำไมที่ผ่านมาเธอถึงใช้ร่
13:25างของเขาได้
13:27ร่างของประกาหลัง
13:34จะคงสภาพอยู่ได้
13:37ต้องใช่เลือดค่ะ
13:40เลือด
13:43ฉันก็พึ่งรู้
13:46ตอนที่คุณนวนเสร็จใจกันบ
13:47าท
14:07ถึงที่ผ่านมา เธอแปลเลือกมาจาก
14:09นั้น
14:24ถึงทุกมันสมควรตาย
14:38แต่ฉันก็บากค่ะ
14:40แล้วฉันไม่อยากบากอีกแล้ว
14:47สลาย
14:50สลาย
14:52สลาย
14:53ทำใจดีๆไว้นะ
14:55ฉันจะทำทุกวิธีท่า
14:58เพื่อจะรักษาร่างประการหลังไ
15:00ว้
15:01เพื่อว่าด้วยวิธีไหนก็ตาม
15:03เพื่อจะต้องไม่เป็นไรนะสลาย
15:15เฮ้ย คุณครับ
15:16คุณประการหลังเขาเป็นไงบ้
15:18างครับ
15:18คุณประการหลังช็อคหมดสติ
15:19ไปแล้วค่ะ
15:33คุณประการหลังไปตรวจก่อนนะ
15:34ครับ
15:37ไม่ได้
15:44ผมทราบดีนะครับว่าคุณประก
15:46ารหลังเนี่ย
15:47เพราะกวดเก็มชิดยา
15:48แต่ตอนนี้เธอกำลังสลบอยู่
15:52ไม่มีหลังอะไรแล้วครับ
15:53แล้วใช้เวลาคัดผู้เดียวเนี่
15:54ย
15:55ยังไงก็ไม่ได้
15:58คุณก็เห็นไหมครับ
16:00คุณประการหลังไม่สบายมาก
16:03เพราะว่าเธอซี่ผิดปกติ
16:06บางที
16:07อาจจะต้องให้เลือกก็ได้นะครับ
16:11ให้เลือก
16:12ใช่ครับ
16:12เธอให้ได้เลย
16:18ไม่ได้ครับ
16:19ผมต้องเอาผลเลือกเนี่ย
16:21ไปตรวจก่อน
16:22ไม่ใช่อยากจะให้ก็ให้ครับ
16:33เดี๋ยวเดี๋ยว
16:34ถ้ายิ่งชาเนี่ย
16:39จะยิ่งแน่นะครับ
16:45ผมขอคุยเกือบคุณพอสแปลก
16:46นี้นะครับ
16:48ขอครับ
17:09ตอนนี้คุณพ่อกับผมต้องอยู่กั
17:11นให้สองคนอ่ะ
17:14คุณพ่อ
17:17พอจะบอกความจริงกับผมได้หร
17:19ือยังอ่ะ
17:22ความจริงอะไร
17:23คุณประการหลังเขาเป็นอะไรกัน
17:32แน่
17:34ยัง..
17:35ทำไมคุณพ่อกับคุณประการหลั
17:36งไม่ยอมให้เหมอoriเขาจริก Lanth
17:42ที่ผ่านมาผมจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับ
17:44เรื่อง..
17:45ผู้หญิงของคุณพ่อเลยนะครับ
17:47แต่กับพระการหลังอ่ะ
17:48ผมรู้สึงว่ามันไม่เหมือนกัน
17:49อ่ะ
17:50เขาไม่ understanding
17:55ผมไม่รู้จังใดบายอย่างไร
17:56แต่ว่าอ่ะ
17:59คุณประการลังก็ทำให้ผมรู้สึ
18:01กว่า
18:01ผมเคยคุ้นเคยเข้ามาก่อน
18:03เหมือนผมเคยรู้จักเข้ามาก่อน
18:06แกรู้สึกอย่างจริง
18:14ใช่ครับ
18:26แม่ที่สำคัญอ่ะ
18:29เขาเป็นคนที่ดี
18:32และเป็นคนที่ควงคนพ่ออย่างจร
18:35ิงใจอ่ะ
18:40เกินไม่กลด
18:43ถ้าเป็นเมื่อกรนอ่ะ
18:47ผมเป็นคนกลด
18:50ที่ผ่านมาผมเคยกลดคนพ่อ
18:54ตั้งหลายเรื่องอ่ะ
18:57โดยเฉพาะคุณแม่
18:58ตั้งแต่วันที่ผมเกือบจะเสียข
19:02องพ่อไปอ่ะ
19:04มันทำให้ผมรู้สึกว่า
19:07ถ้าผมเสียของพ่อไปอ่ะ
19:09ผมคงจะอยู่ไม่ได้อ่ะ
19:16ผมก็เลยแต่สินใจว่า
19:18ถ้าผมพ่อหาย
19:23ถ้าไม่คงความีความสุด
19:27ผมคงจะอย่า
19:32ถ้าไม่คงความสุด
19:54ถ้าไม่คงความสุด
19:54ถ้าไม่คงความสุด
19:55ถ้าไม่คงความสุด
19:55ถ้าไม่คงความสุด
19:56ถ้าไม่คงความสุด
19:56ถ้าไม่คงความสุด
19:56ถ้าไม่คงความสุด
19:57ถ้าไม่คงความสุด
19:57ถ้าไม่คงความสุด
20:09ตอนนี้พ่อ พ่อจะบอกผมได้ไหม
20:14ประกาลลังมูกค่ะใคร
20:23แกจะเชื่อหรือเปล่าว่าท่าน
20:24บอกว่าประกาลลังคือ
20:31จัดพัดมากไงวะ
20:35นี่แกความจำเสือมหรือเปล่
20:37า
20:37นี่มันโรงพยาบาลของฉัน
20:39และตึกที่แกนอนอยู่เนี่ย
20:42แกเข้าบริจากเงินให้กับโร
20:43งพยาบาลนี้ล่ะ
20:45โรงบาลนี่แกค่ะ
20:49อ่ะ มูกชายใช่ไหม
20:52สวัสดีครับ
20:54ไม่ต้องเป็นผลนะครับ
20:56พ่อของคุณช่วยเหลือผมให้เยอะ
20:59มาก
21:00เดี๋ยวผมจะสั่งโรงพยาบาล
21:02ให้ดูแลเป็นอย่างนี้ที่สุด
21:06ขอบคุณมากครับ
21:09ขอโทษนะคะ
21:10คุณประการรังรู้สึกตัวแล้
21:12วค่ะ
21:17มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
21:19ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วย
21:21เขาบอกได้เลยนะ
21:26ขอบคุณประการรังแทนพ่อนะ
21:30แต่พ่อขอคุยเธอเพื่อนสักรู้
21:31ทางล้างไฟ
21:42ฉันมีเรื่องให้แกช่วยนะ
21:56ถ้าคุณมีปัญหาอะไรก็บอกผมได
21:58้เนอะ
22:01น่างสิคะ
22:02เราจะได้ช่วยกันคิดช่วยกันแ
22:03ก้ไข
22:05ฉันไม่อยากพบพูดพูด
22:15ฉันอยู่นี่ประการรัง
22:16ฉันอยู่นี่ประการรัง
22:29ขอโทษนะคะ
22:33ขอโทษนะคะ
22:38ขอบคุณมากครับคุณเพื่อไป
22:43ฉันจะถอน
22:45แก่กลับไปพักผลค่ะ
22:46แต่ทั้งนี้พ่อจัดการเอง
22:51ฉันถ้าคุณประการรังเขาไม่
22:53ยอมเจาเนื่อง
22:54เขาก็จะแย่นะครับ
22:56พอรู้
23:03ขอโทษนะ
23:05ด้าโทษมาค่ะ
23:06อย่าจะคุณกับคุณ
23:09เรื่องเพื่อนนะคะ
23:13ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมกระไขม
23:14ูกขอ
23:14กลับไปก่อนนะคะ
23:16กับแต่นั้นสิ่งของคุณ
23:17ค่ะ
23:21ฉันกลับก่อนนะคะ
23:23ขอบคุณค่ะ
23:31ขอบคุณค่ะ
23:37ขอบคุณ
23:37มันอยากมัน
23:43ขอบคุณสิ
23:59ฉันอยากจะว่าคุณไว้แบบนี้
24:05จนกว่าฉันจะสังผัดไม่ได้
24:07อีก
24:11ไม่ต้องหัวแม่
24:14เราจะจับมือกนิ่งตลอดไป
24:19ฉันมีวิธีที่จะรักษาร่างเธ
24:21อไว้ได้
24:22เธอที่เธอไม่ต้องไปข้าดเลย
24:25จะได้ให้เป็นบากผิดโตย
24:29จริงๆ ค่ะ
24:45ขอบใจนะ ขอบใจในจริง
24:49ถึงน่ายจะไม่ยอมบอกฉันว่า
24:51เอาเดือนพวกนี้ไปทำอะไร
24:53แต่ฉันก็เชื่อน่ะ ว่าคนอย่างน
24:56าย
24:57ฉันไม่ทำเรื่องที่ไม่ดีแน่แน
24:59่
25:01ขอบใจที่เชื่อใจกัน
25:05กัน ฉันกลับก่อนนะ
25:07มีอะไร นายตัวหาฉันได้โดยตร
25:10งเลยนะ
25:11กลับใจมาก
25:33คุณทำได้ไงแล้วค่ะ
25:35เจ้าทัสเนี่ยเกิดเคยล้มละ
25:36ลาย
25:37ใครเคยช่วยไว้
25:38คราวนี้ขอความช่วยเหลือเขาก็
25:40เลยรีบช่วย
25:45ขอบคุณมากเลยนะครับคุณผู้
26:25สวัสดีครับคุณมาน่าคุณด
26:26า
26:27สวัสดีครับ
26:28คุณดารู้แล้วหรือค่ะว่า
26:31เจอเจอกับสาหลายได้ที่ไหนอ่ะ
26:34ค่ะ
26:35ดามมานั่งคิดทบทวนดู
26:37ดามมั่นใจว่าไม่ผิดที่น่ะ
26:41ที่ไหนเราดา
26:45บ้านชายทะเลของเธอไง
26:47จริงด้วย
26:48ตอนที่เธอเจอสาหลายครั้งแรกก
26:50็ที่นั่น
26:52บางทีที่สาหลายหายตัวไป
26:54อาจจะไปอยู่ที่บ้านชายทะเลก็ได
26:55้
27:00ถ้ายงั้นขอลับคุณคุณดาไป
27:02ด้วยกันนะครับ
27:03คือว่าดาเขาพร้อมอยู่แล้ว
27:04ล่ะครับ
27:06ถ้างั้นเนี่ย เอาออกเดินทางเลยไ
27:07หมครับ
27:09ได้ครับ
27:35นังผีตัวนี้มันร้ายไม่ใช่
27:36เหรอ
27:38ไม่ความว่า อาจารย์ศกฎิรย
27:41าสมันไม่ได้เหรอคะ
27:43คนอย่างอาจารย์คง
27:46ถ้าลงมือแล้ว
27:47ไม่มีผีตัวไหนรอดไปได้เหรอ
27:49คุณณ้าย
27:54แต่ข้าใช้ใจในการปราบวิญ
27:55ญาณล้ายล้ายแบบเนี่ย
27:58คงต้องมากหน่อย
28:01น้ายจะสู้ไว้หรือเปล่า
28:03อยากได้หรือพูดหน่อย
28:07ห้าแสน
28:09อะไรนะ
28:11เกินไปหรือเปล่า
28:15ห้ามต่อ
28:17ห้ามพอต
28:19ถ้าจ่ายครบจะจัดการให้
28:21ถ้าเราจ่ายไปแล้ว
28:28อาจารย์ปราบไม่ได้
28:30น้องไม่ต้องเสียเงินฟีอ่ะ
28:43ดูไว้ดีนะ
28:57น้องพี
28:58น้องพี
29:03ตายทั้งกลม
29:04ทั้งพี
29:05แล้วก็ดูไหร่
29:08แล้วน้าอาจารย์เนี่ย
29:09มันมันทำไม
29:13ดูให้ดีนะ
29:14ฉันจะสะกดอิญญาณ
29:15ให้บินธาติรับใช้
29:18น้องพี
29:19น้องพี
29:20น้องพี
29:20น้องพี
29:34น้องพี
29:38มันหายไปแล้วนี่อ่ะจารย์
29:48เห็นฟีมือหรืออย่าง
29:50แต่ถ้าไม่แน่ใจ
29:53ผมกลับไปสะ
29:55เดี๋ยวฉันจะไปถอนเงินให้อาจ
29:56ารย์เดี๋ยวนี้ละค่ะ
29:57คุณ
30:01มาเธอนะ
30:25เฮ้
30:29เฮ้
30:29คุณจะให้เงินอาจารย์ห้าแส
30:30นึงจริงอ่ะ
30:32ทำไหม
30:34ผมว builds
30:35ผมว่ามันมากเป็นไหร exclusively
30:38ตอน ДляHydIE
30:38ฉันก็คิดแกแในเอง copyright
30:40แต่พอเห็นฟีมืออาจารย์คง
30:42แล้วนี้
30:42เช็นไม่ศิทลาห์
30:44ฉันเชื่อว่า
30:46อาจารย์คงต้องจัดการวิญญ
30:48ญาณสеленảiได้แน่
30:51ผมว่า determin
30:51แกไมộcต้องออกความคิดอะไรทั้งน
30:53ั้น
30:54สำหรับ 5 แสนแล้วนี้
30:56เมื่อนแรกอักชีวิของฉันมั
30:57นคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม
31:01ถ้าฉันจัดการมันไม่ได้
31:04มันก็ต้องมาค่าฉัน
31:40ตอนที่เธอเจอวิญญาสาหลายที่
31:42นี่
31:43เธอเจอตรงไหน?
31:45ห้องน้ำฉันบน
31:46ถ้ายงานเราเริ่มกันที่นั่นเลยด
31:51ีไหมครับ
31:57ค่ะ
32:12จ้า น่าเป็นตัวนะ
32:15ที่ยืนทุกข้างด้าตลอด
32:17ค่ะ
32:43คุณสาราย
32:45คุณอยู่ที่ห้องนี้หรือเต่าคะ
32:55คุณต้องการให้ฉันช่วยไม่ใช่
32:57เหรอคะ
32:58ฉันพร้อมแล้ว
33:16เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ
33:33คุณสาราย
33:55คุณสาราย
33:56คุณรียนฉันไหมคะ
34:09คุณสาราย
34:23คุณสาราย
34:24ขอโทษนะคะ คุณสาราย
34:43ไม่เป็นไรครับ
34:46จริงๆ ผมต้องขอขอบคุณishedคุ
34:48ณรามากกว่าที่ศม격ประจาน
34:51ไม่เป็นไรข้อ
34:52จริงๆแล้วคุณสาราย ถ้다는พวกม
34:53ีบุญคุณ เคยช่วยชีวิตนั้ं
34:55pper้าชั้นควร lyric
35:01พด้าคุณสารายละเร็ว разгOW shaping up
35:03เนี่ย
35:05คุณกัวเขeenเหมือนกันนะคะ
35:13ใช่ sí
35:13ตอนนั้นที่เธอเข้าสิ่งดา
35:15เธอพยายามถามเรื่องบ้าน
35:17เรื่องรู้กับพวกเรา
35:18แต่ก็ไม่มีใครเข้าใจ
35:21คุณท่อนครับ
35:23ลูกของคุณสาราย
35:24เป็นผู้ชายличесก็ดิงครับ
35:28ผมก็ไม่ newsp Dash
35:31ที่ผมรู้ว่า
35:32สารายก็มีลูก unterschied
35:33ก็เขาเป็นเพื่อว่าน
35:34คุณบุนทรงเขาบอก
35:37บางที
35:39ลูกสาหลายอาจจะตายไปพร้อม
35:41พร้อมกับเธอแล้วก็ได้
35:46เสร็จได้ใช่ไหม
36:05ครับ
36:06น่อ ลองพ่อมีอะไรจะใช้ผมอีก บอก
36:08ได้เลยนะครับ
36:09ไม่มีแล้วละ
36:10โดย ไปอาปน้ำ อาปผ้าให้ตั
36:13วสะอาด
36:13แล้วก็เก็บข้าวของเครื่องชัย
36:15ที่จะเป็น
36:16น่อ ลองพ่อรับนิมนุนไปครั
36:18นที่อื่นอีกแล้วหรับ
36:27คนพมหรักครับ
36:39ไป รีบไปสะ
36:41แล้วเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตาม
36:42ไปหาลงพ่อที่โบทนะ
36:44ครับ ขอบคุณครับ
36:55นับตั้งแต่วันนี้
36:57ชีวิตของเจ้าก็จะได้พบแต่สิ
36:59่งดีๆ
37:01ที่เจ้าควรได้พบมานานแล้ว
37:14ถ้าทางดีขึ้นมากเลยนะครับ
37:17ผมรู้สึกแข็งแรงขึ้นแล้ว
37:18ครับ
37:20แล้วอาตกลงคุณภูมิเนี่ย
37:23จะตัดเสร็จใจเรื่องคุณประการ
37:24ลังอย่างไรครับ
37:26เพราะหมอเกรกว่าคุณประการล
37:28ังจะ
37:29ฉันหายดีแล้วค่ะ
37:36กันมันกระเช็ดตัวให้คุณภ
37:37ูมินะคะ
37:40เป็นไปได้ยังไง
37:51ก็คุณไม่สบายมากเลย
37:55โรคของฉันมันเป็นเอง
37:57แล้วก็หายเองได้ค่ะ
37:59แค่ต้องใช้เวลานิดหน่อย
38:03คุณไม่รูปอะไรกันแน่ค่ะ
38:06ฉันก็ไม่ทราบค่ะ
38:08แต่ว่าเป็นมานานแล้ว
38:11กับเพราะแบบนี้ล่ะครับ
38:13ผมถึงบอกคุณหมอว่า
38:14ไม่เราเจอเลือดเธอหรอก
38:15ให้เธอพักสักพัก
38:16เธอจะดีขึ้นเอง
38:22แต่ถ้าคุณหมอทำข้องใจ
38:24จะลองตรวจร้างกายชนิกรอบก
38:26็ได้นะคะ
38:50เห็นไหมคะ
38:51ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ได้เป็
38:53นอะไร
38:58แปรกมาก
39:00เมื่อเช้าผมไม่เห็นคุณอาการน่
39:02าจะล้ายแรง
39:04ชื่อพระจองก็เต็นอ่อน
39:06หน้าตาก็สีดเสียว
39:12คุณหมอคะ
39:13ถ้าอย่างนั้นเนี่ย
39:14ฉันขอออกจากการเป็นคนไทยเลยนะคะ
39:20ถ้าไม่เป็นประหาอะไรเนี่ย
39:22ผมขอให้คุณออกความคุณภูมิ
39:24ได้ไหมครับ
39:26คุณหมอกรัวว่าฉันจะเป็นอะไร
39:28ขึ้นมาอีกเหรอคะ
39:29ใช่ครับ
39:30การไม่ได้เข้าแก้
39:36แล้ว
39:39คุณภูมิจะออกจากโรงเพราบา
39:42ลได้ไหมครับ
39:44ถ้าพรุ่มภูมิผลเอ็กซะเล
39:46ไม่มีอะไรเป็นปกติเนี่ย
39:47ก็ออกได้เลยครับ
39:51ได้ค่ะ
39:53งั้นฉันจะออกจากโรงเพราบาล
39:55พร้อมพรุ่มภูมิค่ะ
40:04เคสของเธอนี่หมอกต้องไปเปิดตำลา
40:06ดดูเป็นใหม่เลยนะ
40:10ฉันต้องขอบคุณภูมิมากเลยนะคะ
40:13ที่รักษาร่างนี้ไว้ให้
40:21เธอต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะฉ
40:22ัน
40:23ฉันจะทำทุกอย่าง
40:25ก็ให้เธอได้อยู่ตลอดไป
40:26แต่จะต้องรากด้วยชีวิตครับไ
40:29หม
40:31คุณภูมิ
40:38คุณภูมิ
40:46ผมกำลังจะไปที่นั่นพอดีเลย
40:48ถ้าคุณไม่เอารังเกียดเนี่ย
40:50เราเดินทางไปด้วยกันก็ได้นะครั
40:52บ
40:53แล้วตอนนี้แพทก็มีแผน
40:55แผนที่จะกอบโกยสมบัติของ
40:57พรุ่มแมน
40:58เข้ากับป่าเราสองคนเนี่ย
41:00ความโรบจะนำพวกมันไปสู่ความ
41:02ตายโดยไม่รู้สัว
41:04ด้วยความรัก
41:12ฉันขอรับปากตรงนี้
41:16ถ้าฉันยังมีลงหายใจ
41:21ไม่มีวันทิ้งเธอไป
41:24หนึ่งชีวิตของฉัน
41:26ไม่คิดไม่ฝัน
41:28ไม่พร้อมจะไปที่นั่น