Oynatıcıya atlaAna içeriğe atla
  • 4 ay önce
ilkokul 1’inci sınıfa giderken tırmandığı yüksek gerilim hattında elektrik akımına kapılıp 2 kolunu kaybeden Yusuf Akgün, zorluklara rağmen hayata küsmedi. Yıllar süren tedavi ve rehabilitasyon sürecinin ardından ağzıyla kalem tutarak başladığı resim sanatını mühendislik eğitimine taşıyan Akgün, milli muharip uçak KAAN’in görsel modelleyicisi oldu, ROKETSAN tarafından geliştirilen iki farklı yüksek hassasiyetli füze olan Atmaca ve Cirit projelerinde yer aldı.

Kategori

🗞
Haberler
Döküm
00:00Savunma alanına yöneldim. Yine Sayın Cumhurbaşkanımızın önerileri ve dönemin Savunma Sanayi Başkanı TUSAŞ Genel Müdürü, Sayın İsmail Demir Beyefendi ve
00:13Sayın Temel Katıl hocalarımızla beraber Milli Muharif Kağan projesine dediler ki senin hayatın zorluklarla gelmiş.
00:19Biz de 100 yıllık süreçte zorluklarla bugüne getirdik. Bizim bir göz bebeğimiz var. Kağan uçağımız 5. nesil teknoloji. Biz senin
00:30hayatınla entegre edip çizimini yaptırmak istiyoruz dediler ve başladık o projeye.
00:35Bugün hali hazırda Aksungur İha Siyah Teber projemizde Teber 82 gülüm füzemiz, mühimmatlarımız, piyade kamuflaj malzemelerimiz gibi alanlarda boy gösteriyorum.
00:52Aynı zamanda da sahada aktif olarak bir devlet görevlisi olarak çalışıyorum. Bugün de memleketimdeyim.
00:57Mühendis olarak tasarımlarımızla Savunma yerli milli ürünlerimizin tasarımlarının çizimlerine de yer alıyorum.
01:04Tabii bir kamu görevlisiyim bir yönüm de o yönde.
01:08Çobanlık sürecinde bu su verene giden direkler ağrı, ıbrı, hattı, direklerinden birine çıkarak elektrik direğini anlatayım mı?
01:20Evet, evet. İlçe kelilim direğini. İki kolumu akıma kaptırdım.
01:24Bu süre tabii ağır geçti. Doktorların sol bacağımın kesilmesi gerektiğini söylemesi üzerine babam diyor ki çocuk zaten ölçü.
01:33Ölüm yolunda. En azından bacağı kalsın, ölecekse böyle olsun diye beni Ali Beyköy'de bir dedemlerin tandırlığında tedavi etmeye çalışıyorum.
01:47Hiçbir şeyini yapamayan bir çocuk olarak kendimi, çocuk çocuk olarak kendimi ifade etmek istiyorum ama hiçbir işimi yapamıyorum.
01:54Bu da beni rahatsız ediyordu. Yemek yedirilmesi, üstün başımın giydirilmesi, başka insanların duyguları beni huzursuz ediyordu.
02:02Yöntemler geliştirmeliydim ve başladım çeşitli yöntemleri keşfetme çabasına.
02:07İlk etapta yemek yemeyi öğrendim. Ardından giyinme, ardından diş fırçalama diyelim.
02:14Bunun gibi benzer süreçlerle beraber okula başladım tabii ki. İkinci sınıfı Ankara'da bir fırsatlarda bir okulda başladım.
02:22Bu süreçte öğretmenlerimin, arkadaşlarımın o duygusal yaklaşımları rahatsız edici bir süreç alıyordu.
02:29Nitekim buna da bir çözüm üretmem gerekiyordu ve ağzımla kalemi tutup karalamaya başladığım zaman daha farklı bir hem duygusal yaklaşım
02:37hem de merak duygusal.
02:39Bu beni tetiklemeye başladı ve devam ettim. Yazı yazmaya başlayınca daha çok fark edilme süreci oldu.
02:48Birey olarak görüldüğümü fark ettim.
02:51Yine o Atatürk Çocuk Uvası döneminde Allah sizden de onlardan da razı olsun.
02:59İşte Sayın Hatice Şahin fizyoterapist, özür diliyorum sınıf öğretmenim.
03:08İşte onların iş eğitim derslerindeki bana gösterdikleri çabalar, destekler yapabilirsin, edebilirsin.
03:15Bu vesileyle resme başladım.
03:18İlk etapta resim karalamalarla geçerken bu biraz daha merakı arttırdı.
03:23Karaktere döndüm.
03:25İşte çizgi romanlardaki karakterler, işte o dönemdeki Burış Sivan'dan dergilerindeki çizimler.
03:30Ve ilk Havuk Kuvvetlerimizin yarışmasını kazandım.
03:33Yanılmıyorsam 97 yılı, 98 yılı.
03:35Benim arkadaşlarımın hayata bakış açısıyla benimki çok ağabeydi.
03:39Ben mücadele etmezsem sonumun iyi olmayacağını görüyordum.
03:42Onlar ama dünyaları başkaydı.
03:44Spora başladım, sanata başladım, önüme gelen ne varsa hepsine girdi.
03:47Ve çok şükür başarı da elde ettim.
03:52Ne bileyim bunu işte bölge şampiyonları derken, Türkiye şampiyonası derken dünya beşinciliği 2005 yılında.

Önerilen