Đi đến trình phátĐi đến nội dung chính
▶ Valle Salvaje Capitulo 448 Valle Salvaje Episodio 448 — Full Episode

Watch the full short drama. New episodes every day — follow drama.astra for more.

#shortdrama #fulldrama #fullepisode #microdrama #englishsub #romance #ceo #billionaire #werewolf #revenge #dailymotion #fyp #viral #trending #dramaastra

Danh mục

🦄
Sáng tạo
Phụ đề
00:01Hãy subscribe cho kênh La La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
00:30Hãy subscribe cho kênh La La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:00Hãy subscribe cho kênh La La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:12Hãy subscribe cho kênh La La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:14Hãy subscribe cho kênh La La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:16Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:18Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:21Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:22Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:25Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:31Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:33Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:37Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:44Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:47Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:50Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
01:55Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
02:02Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
02:04Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
02:06Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
02:11Hãy subscribe cho kênh La School Để không bỏ lỡ những video hấp dẫn
02:14¿Y dónde se va a quedar?
02:16A mi casa del pueblo. ¿Dónde va a ser?
02:19Si puedo estar cerca de las mujeres que me están esperando.
02:23Benigna seguro que está bien. Está como nerviosa.
02:27¿Nerviosa?
02:30No sé qué le hace pensar eso.
02:33Para empezar, que no sé qué le tiembla más. Si la voz o las manos.
02:39Necesita que le ayuden algo. ¿Puede contar conmigo para lo que sea?
02:44No, se lo agradezco. No me puede ayudar porque nada me pasa.
02:49Benigna es evidente.
02:50Lo cierto es que...
02:53Aunque una está acostumbrada a ir de acá para allá...
02:58Siempre me pongo nerviosa cuando se acerca la hora de partir.
03:04¿Seguro que es sólo eso?
03:07Bueno, también influye que odio las despedidas.
03:14Más aún cuando me encariño a toda la gente.
03:19Ay, le agradezco las palabras Benigna.
03:23Usted también se ha ganado nuestro cariño.
03:26En fin, espero que al menos podamos disfrutar de nuestra última cena juntas.
03:32Seguro que sí.
03:37Mire, parece que con la conversación se ha temblado un poco la tisana.
03:41A ver si me la tomo de una santa vez.
03:53Monseñor, ¿puedo ayudarle en algo?
03:56Debo tratar un asunto de extrema urgencia con doña Victoria y la duquesa.
04:00Lléveme junto a ellas.
04:01Por supuesto.
04:05Benigna, vengo en un momento.
04:08Por favor.
04:21¿Qué es eso que me tienes que contar?
04:25Luisa, si ha sucedido algo es el mejor momento que vas a encontrar para contárnoslo.
04:30¿Dónde está mi hija?
04:34Don Rafael, quiero que sepa que María...
04:38María está...
04:40María está aquí.
04:44Tesoro mío.
04:45Déjame.
04:53Leonor, ¿en qué estabas pensando?
04:55¿Cómo has dejado que se te charla una noche encima con mi niña fuera de casa?
05:00Si se equivocaba señor, estábamos en palacio.
05:04¿Cómo que estabais? ¿En palacio dónde?
05:06En su alcoba.
05:08Claro, de hecho, bueno, venía ahora a buscarlo para que le diera un beso de buenas noches a la niña
05:13antes de bañarla y acostarla.
05:16¿Pero cuándo habéis vuelto al palacio?
05:19¿Hace cuánto habéis vuelto de casa de mis hermanos?
05:23Pues lo cierto es que no sabría decirles exactamente, pero hace buen rato ya que regresamos.
05:29Uno de tus hermanos nos acompaña hasta aquí, Luisa.
05:33Puede retirarte, Leonor.
05:35Ya seré yo quien bañe a la niña.
05:37Así estoy más tiempo con ella.
05:59Hermano, ¿qué sucede ahora?
06:00Solo hace falta verte el gesto para saber que algo no va bien.
06:03Puede retirarte.
06:06El obispo que nos ha convocado a una reunión urgente antes de la cena.
06:09¿Y en la nota dice de qué se trata?
06:11No.
06:12Solo que tiene que hacernos un comunicado importante.
06:16Doña Victoria.
06:20No te preocupes.
06:21Yo me encargaré de bañar a la niña.
06:22Vamos.
06:32He llegado justo a tiempo.
06:34Ha faltado poco.
06:36Luisa, yo no tengo palabras de verdad.
06:38Leonor, no quiero saber nada ni de tu hermana ni de ti.
06:42Ya hablaremos más tarde.
06:43Porque lo que ha pasado hoy, como que me llamo Luisa que no se vuelva a repetir más.
06:47¿Has oído?
07:08Disculpe que la haya hecho esperar tanto, Benigna.
07:10No se preocupe.
07:12¿Qué quería el señor obispo de doña Victoria y doña Mercedes?
07:17Llevarlas a Palacio.
07:20Parece que va a anunciar públicamente la acusación.
07:24Ay...
07:25Que Dios se apiode.
07:27¿Cómo a doña Matilde?
07:29¿Acaso le preocupa su destino?
07:31Por supuesto.
07:33Por mucho daño que me ha hecho yo, no le deseo ninguno.
07:38Pero en su corazón no cabe la venganza.
07:42El odio no lleva a ningún sitio Benigna.
07:44Solo el amor lo hace.
07:51¿Y la tisana?
07:52La había dejado aquí, ¿no?
07:55Sí...
07:55No se equivoca.
07:57Pero la he llevado a la cocina y la he tirado.
08:01¿Por qué?
08:02¿Don Jaime insistió en que me la tenía que tomar?
08:05Sí, pero...
08:06Con la espera se había quedado helada y...
08:09Para que sea efectiva, debe tomarla caliente.
08:13Por seguirle hecho buena al obispo.
08:15No se preocupe, doña Matilde.
08:18Ahora mismo le preparo otra.
08:20Gracias, Benigna.
08:31La verdad es que no sé por qué ha querido reunirnos el obispo con tanta premura.
08:50Disculpenme, he tenido que ir a buscar a la casa pequeña a la interesada.
08:54No se levanten, al contrario, permitan que sea yo quien se siente.
09:00Les aconsejo que hagan lo mismo.
09:10Y bien, le ruego que no prolongue más nuestra inquietud y nos diga por qué quería vernos.
09:16Como obispo, Dios ha cargado en mis débiles hombros una terrible responsabilidad.
09:23Velar por la pureza de sus almas y proteger en la tierra sus designios.
09:29Como parte de dicha responsabilidad, debo enfrentarme a asuntos tan sumamente graves como el que nos ocupa.
09:37Y aunque en ocasiones algunos han tratado de ponerme trabas.
09:42Pueden estar seguros de que siempre investigo a fondo los casos.
09:46Porque no solo estoy obligado a mantener el orden.
09:50También, también a impartir justicia.
09:53Seguro que es justicia lo que busca.
09:57No le quepa ninguna duda.
10:00Y no le aconsejo que sume a sus faltas desconfiar de la palabra de un hombre de Dios.
10:08Es por ello que, tras pasar la noche entera reflexionando y repasando algunos testimonios,
10:16debo entregar mis actas a los implicados en este escándalo.
10:46¿Qué significa esto?
10:51¿Acaso se echan cea de nosotros?
10:54No, don José Luis. Entre mis muchas virtudes no se encuentra el sentido del humor.
11:00¿De verdad cree que Victoria es inocente?
11:05¿Esa es su sentencia?
11:09Puedes leerla tú mismo.
11:16¿A qué ha venido este cambio de opinión?
11:21Pensábamos que acusaría formalmente a doña Victoria de pigamia.
11:26Así me lo dijo persona.
11:29Era lo que en un principio había decidido.
11:31¿Qué le ha hecho muy tarde parecer?
11:34Aunque no tengo por qué dar explicaciones, les diré que he hablado con más lugareños y testigos
11:40y hay algo en lo que todos concuerdan.
11:43¿El qué?
11:44En que todos daban por muerto a don Dama Suspinosa, no solamente ella.
11:49Así tratábamos de hacérselo ver algunos.
11:53Además, tengo una confesión por escrito, de puño y letra, del mismísimo don Damaso,
11:59en que jura y perjura que pasó años sin dar señales de vida.
12:04¿Y usted le cree?
12:06No tengo motivos para no hacerlo.
12:09Incluso esa mujer que vive en la casa pequeña, doña Matilde Miralles,
12:13ha jurado que doña Victoria no sabía nada.
12:17Es por ello por lo que no se puede asegurar la pigamia ni la mala fe.
12:28Y bien, entonces, ¿ahora qué?
12:32Ahora solo queda anular su matrimonio, como mis actas indican.
13:03Buenos días, primo.
13:05¿Qué haces aquí tú tan temprano? ¿Ha ocurrido algo?
13:10No, no estaba terminando de repasar unas cuentas que no me cuadran.
13:15De hecho, tenía algunas dudas que me gustaría consultarte.
13:19Bien, pues en cuanto pueda trataré de resolvértelas.
13:23Pero antes me gustaría preguntarte algo a mí también.
13:26Y no tiene nada que ver con el trabajo, ¿eh?
13:34Braulio, ¿se puede saber dónde te metiste ayer?
13:36Cuando Manuel y yo volvimos de pasear a caballo no te encontramos por ninguna parte.
13:39Bueno, es que ni siquiera te presentaste a cenar con la familia.
13:44Ya te dije que tenía faena que atender.
13:53Braulio, ¿me estás diciendo que trabajaste incluso de noche?
13:57No.
13:59Te digo que estaba cansado, pero no tenía fuerzas de ver a nadie.
14:02Ya.
14:02Entonces pedí que me subieran a la cena de Alcoba y así me acosté más temprano.
14:05Claro.
14:07Estás mintiendo.
14:09¿Por qué habría de mentir?
14:10Pues es que eso me pregunto yo. ¿Por qué no eres honesto?
14:13Braulio, ¿qué pasa? ¿Por qué nos evitaste?
14:16Porque no quería molestaros.
14:19Braulio, ahora sí que no entienda nada.
14:21Primo, que está claro que Manuela bebe los vientos por ti.
14:24Y donde hay dos, sobra un tercero. Ya está.
14:26¿Cómo has dicho?
14:26No pasa nada.
14:28Que yo lo puedo entender. Puedo aceptarlo.
14:31Pero me siento como un idiota por haberme castado unos cuartos que no tengo.
14:40Primo, espera. Aguarda. Aguarda un momento.
14:45¿Fuiste tú?
14:47¿Fuiste tú quien le regaló el caballo a Manuela, no don Hernando?
14:54Primo, ¿y por qué no me dijiste nada?
14:56Por vergüenza.
14:57Por vergüenza. Primo.
14:59Le pedí a Francisco que le dijera a Manuela que saliera a la campa.
15:02Y así darle una sorpresa.
15:04Y la sorpresa te la llevaste tú.
15:06Pues sí. Primo, ¿cómo me iba a imaginar que ibas a aparecer tú y que ella te iba a invitar
15:09a ti a cabalgar?
15:11Y lo peor es que no es eso.
15:13Es que...
15:14¿Entonces qué es lo peor?
15:15Pues que todavía le debo dos pagos al antiguo dueño del caballo.
15:21¿En serio?
15:22Perdón.
15:22No, no, no. Me agrada. A ver que te alegra, mis desgracias.
15:24Perdón Braulio, que es que no he podido evitarlo.
15:28Ay Braulio, ¿y por qué no me dijiste nada de esto ayer?
15:32Porque no hubiera servido de nada.
15:38Perdón.
15:41De verdad, te estás equivocando.
15:43Braulio, yo no tengo nada con Manuela.
15:45No hay nada más allá de una bonita amistad, de verdad.
15:55¿Quiere dejarte dar vueltas como si fuera una fiera enjaulada?
15:58Pues es así como me siento.
16:00Lo que no entiendo es por qué está usted tan tranquilo.
16:04La procesión va por dentro.
16:05Ya.
16:12¿Me han mandado a llamar?
16:14Así es.
16:16Y creo que nos debe alguna explicación.
16:20¿Explicación?
16:21Sí.
16:22Entre otras, ¿por qué no fui invitado a la reunión que organizó ayer por la noche?
16:27No tengo por qué excusarme por eso.
16:30De haber estado en palacio, no dude que le hubiera dado aviso, pero...
16:33Recuerde que usted mismo me dijo que tenía que acudir a una cena de compromiso.
16:37Ya veo que lo tenía usted todo perfectamente orquestado, ¿eh?
16:40De haber acudido yo a esa reunión me hubiese opuesto a su decisión.
16:45Usted mismo lo acaba de decir.
16:47Mi decisión.
16:48De nadie más.
16:49Sí, que está muy lejos de lo que habíamos acordado.
16:55Yo tampoco me lo explico.
16:57Usted nos había asegurado que Victoria estaba ya juzgada y condenada.
17:03¿Ha sido damaso?
17:04¿Cierto?
17:06Sí.
17:10¿Cuánto dinero le ha ofrecido?
17:14O su bien tomaré sus palabras como fruto de la turbación y no se las tendré en cuenta.
17:20Encima, encima me va a exigir usted que le pida disculpas.
17:23Tan solo las que merezco.
17:25He hecho todo lo posible para condenar a doña Victoria.
17:28La he humillado en público y he manchado su nombre.
17:32Pero no me jugaré mi reputación, dando por hecho una bigamia que nunca ha existido.
17:38Es que no se trata de justicia.
17:39¡Se trata de devolver favores!
17:42Se lo advierto, don Hernando.
17:45Está usted acabando con mi paciencia.
17:48No siga por ese camino.
17:50¿Por qué? ¿Qué me puede ocurrir?
17:52Si sigo por ese camino es que...
17:55Querido amigo, no le desafíe.
17:57Haría bien en escucharle.
17:59No me gustaría tener que contarle al nuncio las presiones que he recibido por su parte.
18:05Le recuerdo que no es usted el único consejero real.
18:11Ni el más influyente del reino.
18:29No, José Luis.
18:32Sea razonable y haga lo único que puede hacer.
18:35Firme la sentencia antes de que yo regrese a Burgos.
18:44Fue Leonor quien encontró a Rosalía y a María.
18:47Y menos mal que lo hizo antes de que fuese demasiado tarde.
18:50Cuando yo llegué estaban las dos hermanas llorando, abrazadas en el suelo.
18:54Pues poco nos faltó.
18:55Para que fuéramos las dos.
18:57Poco nos faltó.
18:58Sí, sí. Aún me dura el susto.
19:00Es que no es el miedo lo que uno siente, señorita.
19:03Es que lo que se me revuelve las tripas es el sentimiento de vergüenza.
19:07Es que... es que cómo hemos podido ser tan irresponsables de no haber dado avisa a don Rafael de que
19:12María había desaparecido.
19:12Sí. Por suerte todo ha salido bien.
19:15Pero podría no haber pasado. Esa es la cosa.
19:18Es que usted no vio los ojos de terror de ese hombre al pensar que a su hija le podría
19:21haber pasado algo malo.
19:23Lo imagino. Si no se merece tal sobresalto.
19:25En eso no podemos estar más de acuerdo.
19:33¿Don Rafael?
19:37¿Desea algo?
19:40Sí. Quería hablar contigo, Luisa. Con usted también.
19:44Si quiere puede sentarse conmigo a desayunar.
19:48Sí. Si quiere que le prepare algo.
19:50No, no, no. Tranquilas. No será necesario. Solo venía a preguntarles por Leonor.
19:53Ahora que no está aquí presente.
19:57¿Puedo saber qué pasó anoche?
20:00Quiero decir por qué no se me dio aviso de que María ya estaba en palacio.
20:07Yo no... Yo no sabía nada. Señor, lo siento.
20:10No, no, no. Tranquila.
20:11No hace falta que sientas nada. No te estoy regañando, Luisa. A usted tampoco, Bárbara.
20:16Pero sí que necesito saber qué está pasando aquí.
20:22Solo pido sinceridad.
20:25Ahora bien, ¿hay algo de lo que deba preocuparme?
20:29No, no, no hay nada de qué preocuparse.
20:32No. No. No señor.
20:38Está bien.
20:39Las creo. Soy bien que no me mentiría en algo así.
20:43Que tenga un buen día.
20:55Matilde.
20:56¿Cómo está la mujer más bella...?
20:59Pe... Peppa.
21:02No he esperado encontrarte en nuestra alcoba.
21:09¿Sabes dónde está Matilde?
21:11Se fue a dar un paseo.
21:12Y por eso he aprovechado para hacerle la alcoba.
21:14Que en cuanto me descuido se encarga ya solita de hacerlo todo.
21:17Pues...
21:18Pues te agradezco el detalle.
21:20Porque sí, sí, es cierto que Matilde no se deja ayudar.
21:22Y menos aún se deja servir en modo alguno.
21:25¿No le queda más remedio que acostumbrarse?
21:27Que en su estado aquí todos vamos a ayudar.
21:28¿La quiero o no?
21:30Por cierto...
21:31Permítame que te dé la enhorabuena.
21:34Ya...
21:34Ya bueno, por lo que me ha dicho el Duque...
21:37Veo que tu novia tú con Francisco no puede ir más en serio.
21:40¿El Duque le ha hablado de nosotros?
21:42Sí.
21:43Sí, pero por una buena causa.
21:44Don Rafael no tiene tiempo ni para respirar y me ha pedido que me encargue yo de todo lo que
21:49necesitéis.
21:50Si le soy sincera no sé qué estar más. Si sorprendía o agradecía.
21:54Descuida, Pepa.
21:56No tienes nada de que preocuparte.
21:59Ya te avanzo.
22:00Que vais a poder disponer de la capilla el día, a la hora y bajo las condiciones que vosotros queráis.
22:07Ay, don Atanasio, discúlpeme. Pero yo es que cuanto más habla menos le entiendo.
22:12No... no... no sabes nada...
22:16No, no tenía ni idea.
22:20Ya... ya pensé que habías ido con Francisco a pedirle permiso al Duque para casaros en la casa grande.
22:26Pues ya ve que no.
22:28Parece que mis prometidos se están cargando de todo sin consultarme nada a mí antes.
22:34Bueno... míralo por el lado positivo.
22:36Vas a tener a un esposo comprometido y con iniciativa y al que le gusta mucho sorprenderte.
22:44No.
22:53Doña Victoria.
22:55Disculpe que interrumpa su lectura.
22:58Descuide.
23:00No tengo la cabeza para concentrarme en nada.
23:02¿Qué quiere?
23:04Hoy es mi último día aquí.
23:06Marcho esta noche, a última hora, para amanecer mañana ya en mi casa.
23:13Supongo que si marcha es porque ya ha cumplido con sus obligaciones.
23:17No me equivoco.
23:18No, doña Victoria.
23:21Afortunadamente, no he cometido error tan terrible.
23:25Qué poco valora la felicidad y el futuro del joven Mario.
23:30Guarda esas amenazas. No la tengo.
23:33Eso solo demuestra que ha perdido el juicio y que no guarda ningún aprecio hacia su hijo.
23:40Se equivoca.
23:42Mi hijo es lo que más quiero en el mundo.
23:45Precisamente es por el que no puedo hacer lo que usted me pide.
23:48No la comprendo.
23:49Es muy fácil de entender.
23:51¿Cómo podría mirarle la cara después de arrebatarle la vida a un inocente?
23:56No se da cuenta de que con sus reparos acaba de sellar su destino.
24:01Nuevamente se equivoca.
24:03Usted nada va a hacer en contra de él.
24:06Que poco me conoce si lo duda.
24:10Lo suficiente para saber que tiene motivos suficientes para temer a la Santa Hermandad.
24:16¿Qué tiene que ver la Santa Hermandad con todo esto?
24:20Que a ellos acudiré. O al mismo duque.
24:23O a ese obispo que tanto daño le ha hecho.
24:25Y les confesaré todo lo que ha sucedido.
24:29Si lo hace, acabará usted en una celda benigna.
24:32Ambas sabemos que no tiene las manos limpias.
24:36Estoy dispuesta a pagar ese precio con tal de verla caer conmigo.
24:42Las dos merecemos cualquier castigo que nos impongan.
24:48Escúcheme bien.
24:50Si atenta contra la vida del hijo de doña Matilde, volveré de inmediato y lo contaré todo.
24:58Desde cómo fue a buscarme esa noche hasta esta misma conversación que estamos teniendo ahora.
25:05Como le ocurra algo a ese niño, tenga por seguro que lo va a pagar muy caro.
25:19No.
25:32No.
25:34No.
25:34No.
25:39No.
25:48Tts.
25:52Quieto ahí.
25:54Por muy buena pinta que tenga las pastas hay que esperar a Braulio.
25:57No creo a que mi primo le importe que vaya cogiendo una, ¿No?
26:00He dicho a que no, Alejo. De ninguna manera.
26:03Manuela, estoy hambriento, por dios.
26:05No entiendo dónde se habrá metido.
26:07¿Se habrá confundido con la obra?
26:09No, no creo que se haya confundido.
26:11Es más, si le soy sincero dudo mucho que mi primo siquiera aparezca.
26:15¿Y eso por qué?
26:17¿Acaso le está mandando demasiado trabajo al pobre?
26:19No, ojalá fuera eso.
26:22No, me temo que se trate de un problema mucho más complejo.
26:26¿Tendrá que explicarse mejor?
26:28No, no puedo. Ni puedo ni creo que no.
26:30¿Y eso por qué?
26:31Sencillo, porque no me gustaría traicionar la confianza de mi primo.
26:35Por eso no tiene por qué preocuparse.
26:36Tenga por seguro que no va a traicionarle.
26:39De hecho, creo saber ya qué es lo que pasa.
26:43¿Y cómo es eso posible?
26:46Querido amigo, nunca subestime la intuición de las mujeres respecto a ciertos temas.
26:52Lo que no se atreve a decirme es que Braulio está interesado en mí.
26:57¿No es cierto?
27:01¿Sabe Manuela? No deja usted de sorprenderme.
27:04Lo que a mí me asombra es que a usted no le haya resultado evidente.
27:10Pero hay algo que no logro adivinar.
27:13¿El qué?
27:15Tales sentimientos nunca han impedido a Braulio estar conmigo.
27:18Al contrario, parecía disfrutar de mi compañía.
27:21Ni tanto.
27:23¿Qué es lo que sucede ahora?
27:30Alejo.
27:36Está bien, qué demonios. Se lo diré.
27:40Verá Manuela, lo que... lo que le pasa a mi primo es que se le ha metido en la cabeza
27:44que nosotros dos pues...
27:46¿Nosotros dos qué?
27:48Pues que nos estamos enamorando. Eso cree.
27:54Tengo que eso nunca lo hubiese adivinado. Este hombre es tonto.
27:59Mire, eso no puedo negárselo. Gracias. Adiós.
28:02Sí.
28:25Tía, usted sabe que disfruto mucho de su compañía, pero hoy estoy bastante ocupada.
28:31Necesito hablar contigo, Rafael. Solo será un momento.
28:36Y de nada serviría pedirle que espere a que termine de revisar estos recibos, ¿verdad?
28:41Pues no.
28:46Está bien, ¿qué sucede?
28:55Quiero el palacio. La casa grande.
29:00Y yo quiero la luna. Esto me pasa por preguntarle. Ya había olvidado... su particular sentido del humor.
29:06Dígame.
29:08Me alegro que te haya resultado divertido, pero no estoy de chance alguna.
29:20No puede estar hablando en serio.
29:22¿Por qué no?
29:25¿Acaso necesita que le responda eso?
29:28Rafael piensa que así, de este modo, la deuda quedaría saldada.
29:34Sí, más que saldada. ¿Pero a qué precio? ¿A de dejar a mi familia sin techo, tía?
29:40No, no, no. Permitiría que todos continuarais viviendo aquí.
29:44Ah, gracias. Encima se lo tengo que agradecer.
29:48De verdad, seguiríamos todos viviendo en familia, felices, para siempre.
29:55Rafael, a mí me parece una petición más que justa.
30:01Yo diría que justa no es la palabra que más se la aproxima.
30:06Pues a mí me parece que sí.
30:09Piensa que mis hijos no tienen nada.
30:14Más que una promesa de que algún día se les devolverá el dinero que se nos debe.
30:21Por no tener, no tienen ni padre.
30:25Has de entenderme, Rafael. Yo...
30:28Yo solo quiero paz.
30:31Paz, pero también quiero justicia.
30:36Estoy dispuesta a todo. De verdad, a todo. A olvidarlo todo.
30:39Incluso lo de Alejos y con eso dijimos todos...
30:48Ahora lo entiendo.
30:53¿Vuelven las amenazas?
30:54No, no son amenazas.
30:56Sabes de sobra que no haría falta llegar a tales extremos.
31:02Rafael, yo creo que eres un hombre justo.
31:05Quizá el hombre más justo que hay en este valle y sé que harás lo correcto.
31:09¿Parece él?
31:09Vamos.
31:32¿Parece él?
31:33Mientras lo voy a considerar.
31:38Es lo que quería.
31:42Muchas gracias.
31:45No te molesto más.
31:56Peppa, te lo ruego. Tienes que escucharme.
32:03Cuidado que me das con la puerta a las narices. Y me llevo las verduras.
32:06He fallado. Precisamente era eso lo que quería.
32:09¿Cómo puede ser tan injusta?
32:11Ni te atreva a hacerte la víctima.
32:13Mujer, baja eso, que las zanahorias parecen inofensivas, pero usadas con destreza...
32:16Cuidado.
32:17Con un cuchillo. Debería amenazarte.
32:19¿Cómo te atreves a tomar decisiones de nuestra boda sin contar conmigo?
32:22Ah, te refieres a quien quiera que nos casemos en la capilla de la Casa Grande.
32:24¿A que sí, no? O es que acaso tienes algo más y yo no lo sé.
32:27No, no, tú tranquila. Tú no temas.
32:29No, razones me das para estar asustada.
32:31Que me he tenido que enterar de lo que pretendías por don Atanasio.
32:33¿Quería darte una sorpresa?
32:34Pues la próxima vez que te entre el capricho y darte una sorpresa, me regalas unas flores.
32:39Oye, no entiendo por qué te enfadas tanto.
32:41¿Dónde está el problema?
32:43¿Qué, qué? ¿Y a Malón que le haya pedido a don Rafael el permiso para casarnos en la capilla?
32:46Porque si tomas decisiones de nuestra boda tú solo, pues yo parezco un cero a la izquierda.
32:51Peppa, tú nunca.
32:52Nunca serás un cero a la izquierda.
32:54Si he tomado la decisión por los dos es porque no me ha quedado otro remedio.
32:56Y nunca tienes tiempo para discutir dónde ni cuándo nos vamos a casar.
33:01Me da la sensación de que o tiro de todo yo solo o en meses no tomaremos una decisión al
33:05respecto.
33:06¿Pero acaso crees que no me quiero casar contigo?
33:09No lo sé, Peppa. Dímelo tú.
33:11Claro que sí.
33:14Pero quiero disfrutarlo. Hacerlo sin prisa, tranquilamente.
33:18Escoger el sitio, cómo será mi vestido.
33:22Escoger las flores.
33:24Pero quiero hacerlo a mi ritmo, sin sentir que es una obligación o que se nos acaba el tiempo.
33:29¿Tan difíciles de entender?
33:30No. Tranquila, Peppa. Lo entiendo perfectamente.
34:00¡Penigna!
34:02Aún no me creo que se vaya a marchar.
34:06Ya le dije lo que me cuestan las despedidas
34:09Por favor, póngamelo fácil
34:11Sí, trataré de contener las ganas que tengo de darle un abrazo
34:18Benigna, un jornalero le acercará al pueblo
34:20Ya tiene la montura lista, le espera abajo
34:23Le agradezco que lo haya organizado todo
34:25No, yo no he organizado nada
34:27El jornalero que la llevará es uno de los que ha estado usted atendiendo últimamente
34:30Está encantado de poder devolverle el favor
34:34No entiendo muy bien el empeño de marcharse a semejantes horas
34:38Puede quedarse a pasar la noche y marchar mañana más tranquila
34:42Quiero amanecer en mi casa y poder retomar mi labor desde mañana mismo
34:49Ya, que no hay manera de que se quede
34:53Matilde, no insistas
34:57Benigna, ¿es consciente de que nada nos haría más dichosos que se quedara aquí con nosotros?
35:01Más no podemos retenerla por siempre
35:06Sí, eso es verdad
35:08Dejo, dejo que se marche
35:11Pero prométame una cosa
35:13¿El qué?
35:16Si algún día pasa cerca del valle
35:20Venga a conocer a nuestra niña
35:24Cuente con ello
35:27No vamos a esperar a ese amable jornalero
35:33Realmente, doña Matilde
35:37Sí que hay algo que puede hacer por mí
35:43Puede dejar de contenerse y darme ese abrazo
36:02Oh, don Hernando
36:04¿A qué debo su inesperada y tardía visita?
36:09Estaba esperando a que sus criados me informaran de cuando regresaba de sus tierras para venir a enfrentarle
36:16Yo ya regresé hace un rato
36:20Yo he tenido que ocuparme de unos compromisos fuera de palacio
36:24Si no hubiese venido antes
36:26Entiendo, ya ha acabado y ha venido a darme las buenas noches, ¿verdad?
36:32Le aconsejo que deje de desafiarme
36:35Porque tenga por seguro
36:36Que pagará por lo que ha hecho
36:38No tengo ni idea de lo que habla
36:42Por favor, no trate de tomarme como un tonto
36:46No sé cómo
36:49Pero no me cabe duda
36:50Que ha sobornado al obispo
36:52¿No estará poniendo en duda
36:54A su buen amigo
36:56El ministro de Dios?
37:00Aunque he visto lo visto
37:01Tal vez
37:02No sean tan buenos amigos
37:05No se crea que todo esto ha terminado
37:07¿Eh?
37:09No se lo crea
37:10Porque le aseguro que usted no será el último que se ría
37:14No sé cómo decírselo
37:17Pero no me asustan sus amenazas
37:19Me aseguró que el dinero no lo puede comprar todo
37:23Se equivocó
37:26Yo puedo comprar a quien quiera
37:28
37:30Puedo comprarle a usted
37:34O a su hija, por ejemplo
37:45No sé cuándo la amasó
37:49Pero
37:50Le aseguró
37:52Que brindaré
37:55Sobre su tumba
38:11¿Cuándo has llegado?
38:13Hace nada
38:14Estaba organizando unos papeles
38:17Espero que todo esto haya terminado
38:20No te preocupes
38:21Ya ha pasado todo
38:25Bajo mi protección
38:26Nadie podrá herirte
38:34Te querré por siempre, Victoria
38:37Nuestro amor es eterno
38:55Menina, se acaba de ir y ya la he hecho de menos
38:58Te entiendo. Al final se ha ganado un lugar en nuestros corazones
39:03¿Quién lo diría, eh? Con lo fría y distante que parecía al principio, ¿quién iba a decir que le iba
39:07a coger tanto cariño?
39:08¿Te acuerdas cuando al principio te ponía esas piedras sobre la barriga?
39:14Yo te... ¿Qué ocurre?
39:16Ay, no se ha llevado el dinero que le he dado
39:19Ay, he dejado una nota
39:37¿Qué sucede?
39:41¿Qué dice la nota Matilde? ¿Te ha cambiado el color?
39:59¿Querías algo, Leonor?
40:01Ya es muy tarde
40:03Creo que deberías dar por finalizada la jornada
40:05Antes quiero terminar la faena
40:08Seguro que puedes hacerlo mañana
40:10¿Por qué no vienes a cenar conmigo? A la cocina
40:12Don Amadiono se ha guardado un poco de guiso y creo que está de rechupete
40:16Disfruta de él tú sola
40:19No tengo apetito
40:22Lo único que... que quiero es irme a la alcoba y dormir hasta mañana
40:29¿Cómo está la niña?
40:31Porque a lo mejor ayer cogió frío
40:34La niña está perfectamente
40:35No tienes que preocuparte por ella
40:40No me vas a dejar verla, ¿verdad?
40:45Sabes que no es bueno para ti, ni ahora ni en un futuro cercano
40:50En tal caso, poco más tenemos de qué hablar
40:56Aquí estáis
40:59Señorita Bárbara, deseaba hablar con vosotras
41:02Si hemos decidido venir a última hora es porque así evitamos interrupciones y oídos indiscretos
41:10Lo siento, pero no puedo atenderlo a eso
41:13Rosalía, ¿dónde te crees que vas?
41:20Esto es imposible
41:22Discúlpenla
41:23Está muy disgustada por lo sucedido
41:25Te aseguro que no es la única la que no le hace ninguna gracia lo que ha pasado
41:28¿Leonor?
41:30Ha llegado el momento de que nos hable claro
41:32¿Qué es lo que ha pasado?
41:34¿Por qué seguimos sin tener ninguna explicación al respecto?
41:38Nos la hemos jugado por vosotras y merecemos saber la verdad
41:42¿A dónde llevaba tu hermana a la niña?
41:46Me comprenderás que dado el estado de Rosalía no puede seguir trabajando en palacio
41:50No señorita, si lo ruego
41:51No nos quiero por remedio
41:53Yo lo lamento por ella
41:55Pero tenemos que proteger a la niña
41:57Pero mi hermana nunca le haría daño
41:59Se la llevó de su casa
42:00Dios sabe dónde
42:02Nos vemos en la obligación de contarle la verdad a don Rafael
42:05No, aguarden
42:06Mi hermana no está enferma
42:09Ni dio a luz a ninguna niña muerta
42:15¿Qué ha dicho?
42:19Que tengo un secreto muy importante que revelarles
42:25¿Qué dice? ¿Por qué habla así? ¿Qué ha pasado?
42:27No tengo la menor idea, Matilda
42:28Catanasio nos está previniendo de algo
42:30Yo creo que lo más sensato sería dejar tus planes de boda para más adelante
42:33¿Qué está diciendo?
42:34Pero ahora que es usted, tía
42:36Primero casó con don Damaso
42:38Después se espuso con don José Luis
42:39Y ahora vuelve a ser esposa de don Damaso
42:41Que también sería nuestro tío
42:43Estuve en sus manos
42:44Pudo haberme dejado caer, pero no lo hizo
42:46¿Por qué?
42:48No me explico
42:49¿Cómo todavía no te has desecho de ella?
42:52De ella y de su hijo
42:54¿Cómo permites que continúen aquí?
42:56Porque no creo que su propuesta esté tan desatinada
42:59¿Qué estás diciendo?
43:00De verdad, si yo me esfuerzo
43:02Pero es que haga lo que haga
43:03No voy a conseguir que Manuela se fije en mí
43:05Un momento, un momento
43:09Tú me estás ocultando algo
43:10No vas a poder pasar más tiempo con María
43:12No me vengas con lo mismo de siempre, Leonor
43:14Comprendo que quieres ayudarme
43:15Pero jamás entregar a mi hija
43:17¿Lo entiendes?
43:18Esta vez es diferente
43:19Con mi ayuda o sin ella no creo que vuelva a saberlo
43:21Es que yo quiero ir más despacio
43:23Organizarlo todo de otra manera
43:24No sentir que me empujan apuradamente cuando no hay ningún apuro
43:28¿Y crees que eso le quitaría la ilusión o es que tú no estás ilusionada?
43:34Los únicos que han perdido son José Luis y Don Hernando
43:38Y eso es lo que queríamos
43:41¿No?
43:43¿A qué es el caballo más bonito que haya visto jamás?
43:46¿Lo ves?
43:46Es de comprender que mi padre lo haya elegido para mí
43:48Leonor es tu hermana quien fue a buscarte y te consiguió trabajo en palacio
43:52Ese es su único pecado
43:53Nos mintió, Rosalía
43:55Para protegerme
43:55Usted hubiera hecho lo mismo con sus hermanos
43:57¿Y de qué te protege?
Bình luận

Được khuyến cáo