- 18 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:28คุณย่าจะต้องหายด้วยเรวนี้ล
00:29ะค่ะ
00:32อ๋อ เป็นอะไรพี่หลิง
00:34คุณย่าเบียบมือฉัน หรือ
00:36คุณย่าเบียบมือฉัน
00:38คุณย่า เราจะมาหักคุณย่าบ่
00:40อยๆนะคะ
00:41คุณย่า เรารอคุณย่ากลับบ้
00:42านนะคะ
00:43คุณย่า คุณย่าหายแล้ว เราจะร
00:45้องด้วยฟังนะคะ
00:46ใช่ครับ คุณย่า คุณย่าหายแล
00:49้ว เราจะไปฉลองด้วยกัน
00:50เพราะใช่แม่ผมนะ เล่นแพ็กกั
00:52บคุณย่าอะไรครับ
00:55คุณย่าค่ะ ไม่สบายตรงไหน
00:57ดูไหม คุณย่าอยากพูดอะไร
00:58อ่ะ ให้ฉันดูเองค่ะ
01:02คุณย่าเพื่อนจะหายเนอะ หลายคนม
01:04ูงกันอย่างงี้อาจไจไม่ออก
01:06เราไปกันดีกว่า ให้ท่านพักผ
01:07่อน
01:08ฉันย่าอยู่กับคุณย่า
01:10ย่าเลย พี่เคยพูดถูก
01:12อย่าให้คุณย่าต้องเหนื่อยมาก
01:14เลย
01:14คุณย่าเพื่อนจะหายดี อย่าเพิ่
01:16งใจร้อนนะ
01:18ใช่ ให้ย่พักผ่อนก่อนเถอะ
01:20กลับกันท่าน นุปไปนะคะ คุณยา
01:22พระก่อ ยา คุณกลับกันแล้ว
01:23คะ
01:26ขอมาไหมนะครับ คุณยา
01:28คุณยาพระผ่อนเยอะๆ
01:30คุณชุย ดูคุณยาด้วยนะ
01:33ค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะ
02:04คุณหายจู พรุ่งนี้หลันหล
02:06านจะมารับคุณกลับบ้าน
02:08ดีใจไหม คุณนอนก่อนนะ
02:20คุณหายจู จะดูรูปเหลือ
02:23เดี๋ยวฉันหยิบให้
02:27นี่ ค่อยๆดูนะคะ
02:30เดี๋ยวฉันไปเกรียมเก็บของท
02:32ี่จะกลับบ้านนะคะ
02:58คุณหายจู คุณพี่หยินโทรมา
03:00บอกว่ากินข้าวเสร็จแล้วจะมา
03:02รับนะคะ
03:04คุณดูปลาไว้น้ำสิ หมอบอก
03:07ให้คุณดูของที่เคลื่อนไหวได้
03:10นะคะ
03:23คุณหายจู คุณอยู่ดูปลาก่อนนะคะ
03:26เดี๋ยวฉันมา ไปแค่แป๊บเดี๋
03:27ยวเอง
03:33อุ๊ย ตายแล้ว ต้องเป็นเด็กพวก
03:36นั้นแน่แน่ ปกติแค่เล่นส
03:38น วันนี้ปากระจกแตกเลยเหรอ
04:05คุณอย่า พูดได้แล้วเนี่ย
04:10สาระ เลว
04:12พูดได้แล้ว ก็บอกพวกเขาได้ ว่
04:17าผมทำอะไร
04:20สั...เด...เด...ด...ทาน
04:28ทำไมต้องพูดได้ ถ้าทำเหมือนไม่
04:30มีอะไรเกิดขึ้น
04:31ก็จะอยู่ได้อีกหลายปี กับรู
04:33ปกับหลาน ทำไมต้องพูดได้ด้วย
04:37เร็ว จริง หัว หมา
04:42ผมเป็นหมามาหลายปี
04:45ผมไม่อยากเป็นหมา ผมทนพอแล้ว
05:13ไปกันของคุณต่อ คุณเจ้ากที่
05:15มัยปล่อย LOOK
05:17พรisf democraticasis พร ay principalmente Jesús
05:18วีดแล้วมั้ยientes lapseไปบ้างนี้คุณ
05:20เจ้าร์มานinta
05:20ฉันตอบือ remainพ Jesús
05:21วันน emergenceウิดกันทำให้ดว่า
05:21หยัด ๆd
05:24พคุณเจ้า!
05:27พคุณเจ้า!
05:29พ 내가ibิดละนี่
05:29พคุณเจ้า!
05:30พคุณเจ้า!
05:31พคันเจ้า ฉันพร
05:33ให้พวกเราดูแล คุณย้าก่อน
05:40คุณไปไหนาม occupyไม่ดูแล คุณย้า
05:43ฮืมให้ตรงประดาธحد่าง ก่อน
05:45ฉัน..ฉันเพื่อเข้าไปแป๊บเดี
05:47ยวเองค่ะ
05:48เจ็นไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้
05:49คุณทำไมคุณย้าต้องตาย
05:51ทำไมทิ้งเขาเอาไว้ข้างบอกคwan
05:52เดียว
05:53ให้เขาไม่แคบแต เอ accomplish เออ cleans believe
05:55แกอย่าเดี๋ยว จะคุณแล้ว
06:00คุณทำให้ย่าฉันตาย
06:01อย่านะคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจทิ้ง
06:04เขา
06:04คุณกลับไปก่อนเถอะกลับไป เพื่
06:07อให้เขาไป
06:07เขาทำให้ย่าตาย
06:09จับเขาแล้วมีประโยชน์อะไร จะทำ
06:11อะไรได้
06:13คุณย่าก็ไม่ฝืน
06:30luego
06:49เป็นอะไร จะรύ่งตื่นอย่างนี้
06:53ฝันร้าย
06:55คุณไม่ค่อยฝันร้าย
06:57หัวนี้กวิดงานยุ่ง
07:00อย่าคิดมากเลย
07:02พรุ่งนี้ส่งสบคุณยาก
07:03นอนเถอะ
07:05นอนเถอะ
07:29ปิหลิน
07:31เธอนอนไม่หลับหรอ
07:33ฉันคิดถึงคุณยาก
07:39ถึงฉันจะพูดมีเก่ง
07:41แล้วเขากลอบคุณไม่เป็น
07:42แต่ถ้าเธออยากรองให้ก็ร้องออก
07:44มาเลย
07:45รองออกมา
07:46จะได้สบายไง
08:04เป็นเพื่อนฉันได้ไหม
08:17อ่ะ
08:17มานั่งคุยกับฉันได้ไหม
08:19ให้ไปนั่งคุยกับเธอนี่นะ
08:23อย่าคิดเยอะสิ
08:26ฉันแค่อยากให้คนอยู่ข้างๆเป็น
08:27เพื่อน
08:29อ่ะ ได้
08:36ตอนเด็กๆ
08:40ยาชอบนั่งข้างเตี่ยงร้องเพล
08:42งให้ฉันฟัง
08:45ถ้าฉันร้องตาม
08:48ยาจะยิ้มมีความสุข
08:54ต่อไปนี้ฉันไม่ได้ยินคุณย
08:56าร้องเพลงแล้ว
08:58ไม่ได้เห็นคุณยายิ้ม
09:06พี่ลิง
09:11ขอบใจ
09:22ไม่รู้คุณยาตอนนี้เป็นยังไ
09:24งบ้าง
09:25คุณยาจะกลายเป็นไข่มุก
09:27ไข่มุกเหรอ
09:58คุณยาจะกลายเป็นไข่มุก
10:00พระน้ำตาของฉันเหรอ
10:02อืม
10:03เขาจะกลับมาอยู่ข้างเธอ
10:05ปกป้องดูแลเธอตลอดไป
10:08สักวันหนึ่ง
10:09เธอจะเจอมุกทิคุณจ้า
10:11อยู่ในนั้นแล้ว
10:29อืม
10:58อืม
11:10พี่หยิน เราวันจะเป็นหวัดนะ
11:13อันนี้
11:16อันยา เรียนของพ่อจนโต
11:29กว่าจะรอจนคุณพ่อสร้างต
11:31ัวได้
11:33อยู่กันสามรุ่น
11:37คุณย่าเคยบอกจะรวยจะจนก็ช่
11:40างถึง
11:42ที่สำคัญถ้าทุกคนอยู่กินข
11:45้าวพร้อมหน้า
11:47ถึงกลับจะน้อยก็ไม่เป็นไร
11:51ตอนย่ายังอยู่
11:54ท่านกับปี้เสียก็ยังทะเลอ
11:58อกกัน
12:01คุณย่าต้องเป็นห่วงเราแน่
12:06เราสามพี่น้องจะรักกันเหมือนเม
12:08ื่อก่อนนี้ได้มั้ย
12:12อย่าคิดมากเลยนะ รีบข้าวหน้า
12:14เถอะ
12:15ตื่นมาจะได้สดชื่น
12:22มันจะอยู่ข้างๆดูแหละฉันไ
12:24หม
12:24แน่โดน
12:37เจอรียังอ่ะ ลงนะพี่ใจ
12:41ผมรู้ วันที่คุณย่าเสียแหว
12:44듯ตมลงไปในบอด้วย
12:49นั่นสิ หาทุกอันก็ไม่เจอ
12:51ต้องอยู่ในบอแน่
12:52หาให้ดีๆนะ
12:53อ่ะครับผม
12:54ได้เลยครับ
12:55ต้องหาให้เจอนะ
12:56คุณย่ารักตุ่งหูคุ freelanceมา lime
12:58วันที่เกิดเรื่องก็ใส่
13:00คุณย่าไม่อยู่แล้ว เราก็ต้องเก
13:02็บให้เป็นเขา
13:04รู้แล้ว
13:06อ่ะพิรอง
13:10เก็บเสื้อผ้าคุณยาเสร็จแล
13:11้ว
13:14ใช่
13:14พี่ยัง
13:14ไม่เสีย
13:16พี่พูดก่อน
13:19ฉัน
13:21เก็บแล้ว
13:22เอา
13:24เฟ้นตับปูตัวนึง
13:25ดูผิดได้ยังไงเนี่ย
13:27ไม่ผ่าเร็วเร็วเข้า
13:29ท่อนท่างมีไหม
13:30ได้
13:31พี่จะพูดอะไร
13:35เก็งไปดูว่าต้องทำอะไรอีก
13:41ว่าไง หาเจอหรือยัง
13:43ยังไม่เจอเลย
13:44ผมต้องปล่อยน้ำออกให้หมดก่อน
13:47พูดเธอไปหาก่อน
13:48เจ้งไปเก็บของ nunca
13:54นี่
13:55ได้ต้องหาตุ้มหูหรือ
13:57ไม่ต้องห่วงรอก ใจจะต้องหาให
13:59้เจอแน่นอน
14:02ขับใจมาก
14:03ไม่เป็นไร
14:29พี่เซอร์
14:31ปีหญิน
14:34ฉันมาดู เพื่อว่าจะช่วยอะไรได้บ
14:36้างนะ
14:38ใจดีอย่างนั้นเชี่ยว
14:40ฉันตั้งใจมาช่วยนะ
14:42ทำไมพูดแบบนี้เหล่า
14:45พูดมาเลยดีกว่า
14:47เธอนะคิดหรือเปล่าว่า
14:49ต่อไปใครจะดูแลห้าเย่เหรอ
14:51พี่เซอร์
14:53ฉันยังไม่อยากพูดเรื่องนี้
14:55เธอก็รู้ฉันกันลี่ช้างทำเพื่อน
14:56เงินนะ
14:58เงินฉันก็จะขอพูดตรงตรง
14:59กับเธอกันแล้วกัน
15:01หุ่น 30% ของลี่ช้าง
15:03เราไม่อยากเก็บไว้แล้ว
15:05ทำไปทั้งหมด
15:07บอกว่าไม่อยากได้หุ่น
15:09เราทำเพื่อนเงิน
15:11เธอได้หุ่นอีก 30%
15:13ก็จะควบคุมอำนาจทั้งหมด
15:14เอาไว้ได้แล้วคนเดียว
15:16ฉันไม่ช่วยพี่เหรอ
15:18ฉันไม่ซื้อ
15:19พี่จะทำยังไง
15:20เธออยากให้หรี่ฉางไปจากบ้านจูน
15:22ี่น่ะ
15:23เขาได้เงินแล้วเค้าก็จะไป
15:25และเธอนะ
15:27ไม่อยากจะซื้ circumfid งั้นเลย
15:29ฉันช่วยปีเสีย จะต้องสนใจห
15:30ุ่น 31% นี้แน่นอนเลย
15:33เขาจะซื้อเหรอ
15:34วันที่คุณอย่าเสียน่ะ
15:36น่าวบันฉันคุยอะไรกับปีเส
15:37ียบ้างนะ
15:40ป inspection บอกว่าไม่อยาก แย่งกับฉั
15:42น
15:42ที่แทยวางแผน Load ไว้แล้ว
15:49ฉันก็พี่เสียคุยอะไรกัน ก็ไม
15:51่จะไปต้องปิดลก เธอรู้ไหม
15:54ฉันรู้จักพี่ดี จะกลัวราค
15:56าสูงขึ้น เขาให้ท rusty ละ
15:58podia Religion
16:00เธอชี้ให้จือหุย ไม่เหลือเงิ
16:06นและ เขาจะซื้อได้ım 왜� anar
16:08เธอก็รู้จัก๊อกพี่สียดี เมื่อง
16:10ที่เขายากทับ เขาต้องทับทำให้
16:12สำเร็จให้แจ komunitas
16:15เขาได้หุ่น 60% คงจะได้เธอออกไป
16:18และอย่าว่าฉันไม่ช่วยเธอกัน
16:20แล้วกัน
16:24ง่ายแล้วปีเสีย รอฉันอยู่ใช่
16:31ไหม
16:32มหาพี่ใหญ่ เพื่อจะขายหุ่น 30%
16:35ของนัดชาง
16:36ถ้าฉันบอกว่า ฉันไม่ช่วยค
16:39ุณญ่าเก็บของที่เหลือน เธอจะเช
16:41ื่อฉันหรือเปล่า
16:43คุณญ่าพังเสียไป พี่ใหญ่ไม่
16:45ซื้อหุ่นตอนนี้หรอกหน้า
16:47ทำไมจะไม่เหละ
16:49พี่ใหญ่ยอมใจเท่าไร
16:53สามแสน พี่หญินบอกว่า เธอให้
16:57เท่าไร เขาจะให้เป็นสองเท่าเลย
17:00เขาจะ 아이ฉันไป
17:01มันเป็นของเธอพี่น้องกัน แต่
17:03ถ้าราคาเดียวกัน ฉันคงจะขาย
17:06ให้เธอแน่นอน
17:07คิดว่าฉันหงย่าวเสริง ทำ
17:10การค้าครั้งนี้ขาดทุนสักคร
17:12ั้งนึงก็ได้
17:16ปอหลิน แม่ซื้อของมาให้ ดา
17:19วดูซิว่าอะไร
17:21ไม่ได้อุ่มทั้งวัน มาอุ่มหน
17:23่อยซิ มา
17:24ปอหลิน...ปอหลินล่ะ
17:28ปอหลิน เจ้ยโห เจ้ยโห
17:34เจ้ยโห
17:40คอยๆ ทำอะไร 아...
17:44ปอหลิน คืนมา อุ่มปอหลิน
17:45ด้วย
17:46обсังเอง เค้ยโห ได้เงินก็จะไปอย
17:50่างนั้นเหรอ
17:51เขาเป็นลูกบ้านจู เขาก็รู้ต้
17:54องเป็นแบบนี้
17:55แต่ฉันเป็นแม่ของเขา ฉันมี
17:57สีเลี้ยงเขา
17:58พูดสน่าฟังเลยนะ เขาคิดว่า
18:00พอครอดป่อหลินแล้ว
18:02ได้เงินก็จะไปอย่างนั้นเหรอ
18:06ใช่
18:06เมื่อก่อนฉันคิดอย่างนี้ แต่ตอน
18:08นี้ไม่แล้ว
18:09ตอนนี้ไม่เหรอ
18:11ถ้าขายหุ่นยังไม่พอ ยังจะ
18:13ขายลูกอีกเหรอ
18:22할게요 Jacquie
18:29เกิดอะไรขึ้นเหรอ ถ้าเร้าอะไรกั
18:31บ
18:31ไม่солัว
18:32ทำไมป่าหลินรองไห้ lem
18:33เขาเป็นลุกบ้านจุให้พวกเราเล้
18:36ียงมมันก็สมควโควรแล้ว
18:38พี่ใหญ่ พี่ไปแยกเข้าแม่ลูก
18:39ได้ยังไงกัน
18:40นั่นซี่ ป่าหลินยังเร็กอยู่
18:42คุณให้แม่เคลียงดู
18:44ที่พวกทำอย่างนี้, ทำเพื่ออะไร
18:46ก็เพื่อเงิน
18:48ตอนนี้สำเร็จแล้ว
18:50ก็คิดว่า, เอาเงิน Carney, ความสวยไป
18:52อย่างนั้นหรือ
18:53ขอร้องล่ะปี่หยิajo
18:55เอาลูกฉันขื่นมานะ
18:56ไม่ต้องห่วงหรอกนะ
18:58ฉันไม่ทำร้ายน้อง หรอก
19:00เจ๋หาจะเลี่ยงป kadınให้อ่วนท์ซ
19:02ิ้นแข็งแรง
19:04เธอไม่ต้องจ่วง
19:06เอาเงินแล้วก็ไปสะ
19:08อีกอย่าง Sarah จะบอกให้
19:14หวังว่าเธอ จะไม่เหยียบเข้า
19:16มาในห้องนี้อี่
19:20ทำไมต้องเอาป๋อหลินไปด้วย
19:27ฉันก็เป็นแม่เหมือนกัน
19:29ฉันเข้าใจการต้องสูงเสียล
19:30ูก
19:33แม่อุ้มทองลูกสิบเดือน
19:35กว่าจะข้อลูกออกมา
19:38การเห็นคนอื่น ย่างเอาลูกตัว
19:40เองไป
19:42ฉันเองก็ผ่านเมื่อแล้ว
19:45มันเจ็บยิ่งกว่าเนื้อต
19:46ัวเองถูกเชือนสะอีก
19:50ในเมื่อเธอเข้าใจฉัน
19:51ทำไมไม่ช่วยฉัน
19:53ให้ปีหญินเอาลูกฉันไปทำไม
19:55เธอคิดว่าฉันช่วยเธอได้เหร
19:56อ
19:57เขาเกรียมตัวมาดี
19:58ตั้งใจแยกลูกไปจากเธอ
20:03ฉัน...ต้องทิ้งปอหลินไว้
20:05ที่นี่เหรอ
20:07จะไม่ได้เจอเขาอีก
20:09เธอต้องทนให้พี่ใหญ่ว่า เธอไป
20:12สะดีกว่า อยู่ข้างนอกมีชีว
20:14ิตที่อิสลักษ์
20:16ฉันช่วยเธอได้นะ
20:19เธอก็ให้ฉันทิ้งป่อหลิน ฉ
20:22ันรู้ เธอก็ทำเพื่อหุ้น 30% นั่น
20:26ใช่ ฉันจะทำการค่ากับเธอ
20:29พี่เซิงคุยกับพี่หยินแล้ว
20:31แต่ยังไม่ซื้อขายกัน ชื่อใ
20:34นหุ้นของเธอ ถ้ามีสิทธิ์ข
20:36ายให้ใครก็ได้
20:38เธอกับเขาก็เหมือนกันนะแหละ
20:40ฉันบอกเธอได้
20:41ฉันไม่เหมือนพี่ใหญ่ที่ให้สาม
20:44แสน
20:45ฉันให้มาที่สุดได้แค่แสนเด
20:47ียว
20:49แล้วจะมาซื้อขายกับฉันเหรอ
20:52หนึ่งแสนนี้จะเป็นของเธอเพียง
20:54คนเดียว
20:55ไม่เกี่ยวกับหงยาวเซิม
20:57และเธอก็จะเอาป่อลินไปได้ด้วย
21:02พี่เซิงต้องเคยคุยกับเธอแล้
21:03ว
21:04ทำไมเธอถึงทำอย่างนี้
21:07เพราะว่าฉันเข้าใจคนที่เป็
21:08นแม่มากกว่าใครใครในบ้านน
21:10ี้นะสิ
21:12ของเย้าเซิงเห็นเธอและลูกเป็
21:13นเครื่องมือ
21:14เขาไค่คิดเพื่อเธอและลูกไหม
21:16คือคิดถึงความรู้สึกเธอไ
21:18หม
21:19นี่เป็นตรụ textured บินกลับนานอย้
21:20าง
21:21เอากลับไปพร้อมป่อเรียนกั
21:23บเงินอีกแสนนึง
21:24เธอสองแม่ลูกก็จะไม่ต้องลำ
21:25บากอีก
21:28ฉันไม่อยากให้เธอเป็นแบบฉัน
21:30ต้องอยู่แย่กับลูก
21:33เธอคิดเพื่อฉันจริงๆเหรอ
21:35ถ้าจะคิดว่าฉันทำเพื่อเธอก็
21:37ดี ทำเพื่อตัวเองก็ได้ ตามใจเธ
21:40อ
21:41ปอหลินจะต้องจากแม่หรือเป
21:43ล่า ก็ขึ้นอยู่กับเธอน่ะ
21:56ว่าว่าว่า ช่วยกลนะ
22:28จริงสิ
22:28เ Aust
22:29ทำไมมาอยู่ที่นี่
22:30เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียง ก็เลยเข
22:32้ามาดูเน้ะ
22:33เห็นมือเค้ายื่นออกไประหว่าง ส
22:34ี่กรงเตียง
22:35wy่า where staff
22:36ไม่เป็นไร
22:40ฉันอยากอุ่มเค้า
22:42เราเรphy
22:44ระวังหน่อย ระวังๆ
22:46ระวังนะทำไมต้องย่าน่ะประหลิ
22:48นไป
22:49คุณพี่ห defect
22:50พายให้ฉันดูลายคุณชายน้อย
22:52ไม่ให้คุณเข้ามาในนี่ห้อง
22:53هي อยู่จะพูดอีก
22:54เพราะเธอออกไปโลกฉันเกิดวธ
22:57ิธิธิ์
22:58ฉันดูคุณชายน้อยยางไงมัน
22:59ก็เรื่องของฉัน
23:00คุณ Octohic washer ไม่ใช่แม่ของเขาแล้
23:02ว
23:02เธอพูดกินไปแล้วนะ หน้าฉ้ามไป
23:04แม่ของป้.ลิ้น
23:05พวกคุณออกไปจากห้องนี้ถ่ beb frightening
23:08ฉ่างเถอะ อย่าธล้อกก็เลยนะ
23:10ทำป้อนลิ้นร้องให้ล่ะ ไปกัน
23:12เถอะ
23:13อย่าอยู่ดีคว่า ไปดี
23:19อย่าไม่ไปอีก
23:35ดูดอกไม้แต่เมื่ออย่างนี้
23:38เธอเอง
23:41ดอกไม้พวกเนี้ย
23:42ฉันปลูกตอนมาอยู่ใหม่ๆ
23:45ตอนนี้บานเต็มที่ละ
23:47ต่อไปคงไม่มีโอกาสได้เห็นม
23:49ันแล้ว
23:51ทำไมพูดอย่างนี้
23:54ฉันจะไปแล้ว
23:58เธอจะขายหุ้นให้พี่ยินเหรอ
24:01เมื่อก่อนนี้ฉันเกลียดที่นี่
24:05อยากคลอดลูกแล้วก็รีบไปจัด
24:08ที่นี่ซะ
24:11แต่ตอนนี้ที่ฉันไปได้
24:14ฉันรู้สึกว่า
24:17ฉันก็เหมือนกับดอกไม้พวกนี้
24:21มีรากอยู่ที่นี่แล้ว
24:24ไม่อยากจะจากไป
24:26ถ้าอย่างนั้นทำไมถ้าไปด้วย
24:30ฉันไม่ไปไม่ได้
24:33เธอตัดแจทิ้งป่อหลินอยู่
24:35ที่นี่ได้เหรอ
24:38ถึงถ้าไม่เคยเป็นพ่อ
24:39แต่ว่าฉันจำได้
24:41ตอนที่ป่อหลินออกมาดูโลก
24:44ถ้าเป็นแม่ของเขา
24:45ถ้าไม่ได้ใจร้าย
24:48มองฉันสิ
24:51รู้ไหมป่อหลิน
24:52ไม่มีแม่น่าหน้าสงสาร
24:54เงินสำคัญกับลูกของตัวเ
24:55องเหรอ
24:56ถ้าอย่างนั้น
24:57ถ้าที่ควรอยู่ต่อ
24:59เราหุ่น 30% และบ้านนี้เป็นของป
25:02่อหลิน
25:03ถ้าควรอยู่ดูแลเขา
25:05ให้เขาโตมาดูแล Brooke เข้า
25:07สมน่ากใจของพ่อ
25:09ฉันไม่เคยขายหุ้นให้กับปี
25:16ยิน
25:18จะขายให้ปีเสีย ไม่ก็เหมือนกั
25:21นนะ
25:22พิเศ блокค์ ปี่เสียระปากจะให้ฉัน
25:24พาป่อหลินไป
25:27ฉันก็จะแอบไปเงิบเงียบ
25:30แต่ฉันก็อยากมาระเธอก่อน
25:34ถ้าไม่มีเธอ
25:36ป่อยหลินก็คงไม่ได้มีโอกา
25:38สลืมตาดูลก
25:40เจitative ไม่มีโอกาสตอบแทนถึง
25:44เฮรoureWS เล็กน้อยด้วย
25:46เฮร впер況นี่Philippมีฉันคนเดียวเท่
25:48านั้นที่จะรู้
25:50ฉันยังไม่ได้ตอบรับเขา แต่
25:52เขาซื้อตัวเครื่องบินให้แล้
25:54ว
25:54ฉันรู้เงินขายพี่เสียดีที่ส
25:56ุดนะ
25:57ในฐานะเพื่อน ฉันอยากให้เธอคิด
25:59ให้ดี
26:00การขายหุ้นอาจไม่ใช่ทางออกส
26:03ุดท้ายเลย
26:04ยังไม่ทางเลือกอื่นอีกนะ
26:15พี่เสียทำอย่างนี้จริงเหรอ
26:17คิดไม่ถึงพ่อหุ้นเขาจะทำอย
26:18่างนี้
26:20ให้ป่อลินไปจากบ้านดี
26:21แล้วเขาจะเห็นใครในสายตาบ้าง
26:23พี่เสียเป็นคนฉลาด
26:25แผงของเขาคุณจะดูถูไม่ได้
26:28อย่างเมื่อก่อนเขาพาเสียวทีนมา
26:30ก
26:30กล่ำพ่อยังไงก็ก็รู้ดี
26:32นี่
26:34คิดไม่ถึงผุ่หญิงที่โลธ
26:36มากอย่างซูลี่ช้าง
26:37เพื่อลูกจะเปลี่ยนไปได้อย่างนี้
26:40ฉันihi 코านก็ไม่เข้าใจ
26:42ความรู้สึกที่มีแบบนี้จริ
26:44งๆ
26:45คุณคิดจะทำยังไง
26:46ให้น้าชาพาลูปไป
26:48และหุ้นโตเจนมือปี้เสียเช่
26:50งก็
26:50ฉันไม่มีวันให้ป่อลินไป
26:53ถ้าจะโทรไปสายการบิน
26:55พ่าเขาจะไปไม่มีทาง
26:59ทำไม
27:00เหมือนคุณห่วงสองแม้ลูกน
27:01ั่นอ่ะ
27:03แibile הāวบอกฉันว่าเพื่อพวกเขา
27:05คุณไม่ใช่สตรูผม แต่เป็นเมีย
27:18ผม
27:20ผมจะคอยสนับสนุนคุณอยู่
27:22แ playlist แม่คุณไม่ใช่必ย?
27:29แส่สิกลับมาพอดีเลย
27:30ฉันหาแล้วไม่เจรอใจเฮ่า
27:33ของ ของปะหลิน prayer ก็หายไป
27:35หรือใจห่าจะพาปะหลินไป
27:38แบ่ perspective
27:38ปhehe ปิหลิน พอไม่จะเฮ่าพาป้
27:40องหลินไป
27:41ไม่ด้าน ฉันต้องให้ปีเสียชว
27:43ด
27:43เขาไม่ช่วยเธอค
27:47ทำไม
27:49ฉันยุ่งเอง
27:49ถ้าคลบปีเสียหลอกเธอ
27:51เลยโทรไปถามสายการวินเช็คตัว
27:53ของเธอ
27:55มีคนโทรไปยกเลิกแล้ว ฉันคิ
27:57ดว่าม Gesetzent ปี้หยินเป็นคนทํา
27:59ปี้หยิน ทำไมทำอย่าง bold น自由
28:01เขารู้ได้ยังไง
28:03ฉันบอกเท้าคนเดียว หรือ เธอบ
28:06อกเขา
28:07ถ้าจะเป็นคนบอก ขอให้ฟ้าภาใ
28:10ต
28:12ทำยังไงดี หรือถ不過หลินจะไม
28:16่เป็นอะไร
28:18ถ้าถูกคนกลันแก đến ซู่เพื่อเอ
28:20าของที่ เป็นของตัวเองคืนมาด
28:22้วยกว่า
28:24ไม่ไปได้เหรอ
28:27ค่อให้เธอมา
28:29ที่นี่เป็นบ้าสของاذ aku
28:31ครุ่มและสมบัติเป็นของของเธ
28:33อ
28:33ฉันไม่รู้อะไร
28:35จะซูกับพวกเขาได้ยังไงаки
28:36หุ่น 30% ในมือเธอเป็นทุนท
28:39ี่ดีที่สุด
28:40รู้ไหมหุ่น 30% นั่นน่ะ
28:42แปลว่าเธอกับปี่หญินumo ปี่เส
28:44ีย
28:44มีสิทย์เท่าเทียมกัน
28:46ถ้ามีสิทย์อยู่อย่างสงาที่
28:47บ้านนี้
28:48ยืนที่ห้าเย่ มีสิทธพวกเขา
28:50เพื่อป๋อหลิน เคื่อตัวเอง
28:52จะควรเดินไปตามทางเส้นนี้นะ
28:55แล้ว ป๋อหลินล่ะ
28:57ฉันต้องได้ป๋อหลิน
28:58ไม่ต้องหวง
29:00ฉันจะพาเขากลับมา
29:01แค่เชื่อฉัน
29:09ขอโทษครับพ่อ
29:11ขอที่พ่อให้หนู
29:13หนูแล้วสาวไว้ไม่ได้
29:19เธอจะขายซ้อยแส่นนี้เหรอ
29:22ฉันจะให้เงินเธอบ่างสูตร
29:25ซ้อยแส่นนี้พ่อเธอให้เธอขายได
29:27้ยังไง
29:28นี่เป็นของสำคัญที่สุดสำห
29:31รับฉัน
29:34ไม่ต้องขายมัน ไม่ต้องหาเงิน
29:37ทำไมพูดอย่างนี้
29:40ซ้อยแส่นนี้พ่อเธอให้พวกเธอส
29:42ามคนของสำคัญอย่างนี้
29:44ถ้าให้เธอขาย ก็เธอกับทำผิดก
29:47ับในท่าน
29:47ติดจะเปลี่ยนใจ ที่ตกลงกับ
29:49ฉัน
29:50ฉันคิดดีแล้ว
29:52พี่ื่อให้พูดอะไรกับเธอ
29:54เธอ ให้เงิญไขอะไร
29:56ไม่เกี่ยวกับเขา
29:58ฉันมีแผนของฉันเอง
30:00เธอมีแผนอะไร
30:02หรือเธอจะทิ้งปอริlaَน์ไป
30:04ไม่
30:05ปอริla輕เป็นดี ลูกฉัน
30:06ฉันจะไม่ทิ้งเขา
30:08unlikely похож
30:10รู้แผนเธอไหม
30:13อย่า знание ทางฉันอีกเลย
30:15เธอไม่ต้องขายซ่อยแล้ว แล้วก็ไม
30:17่ต้องหาเงินด้วย
30:20น่าช่าง
30:27ว่างไง คิดดูแล้วว่ายังไง
30:30ล่ะ
30:30ฉันเตรียบเอกสารให้พี่เธอแล้
30:32วนะ
30:32แต่ว่าฉันบอกว่า ให้โอกาสเธ
30:34อ ก็เลยรอคำตอบจากเธอก่อนตอนน
30:37ี้
30:38นายรักษาคำพูดด้วยเหรอ
30:41คนเราน้ำมาเปลี่ยงกันได้
30:42ถ้าเธอไม่รียดแต่สินใจนี่
30:44มันก็จะซายเกินไป
30:47ใช่ คนเปลี่ยนได้ ไม่แค่นาย น่า
30:51ช่างก็เปลี่ยนได้
30:53เธอพูดอะไร? ทื่ชอยองเปลี่ยนไป stressed
30:56これはเปลี่ยนเป็นแม่คนแบ่งายยั
30:59งไง ทำไม
30:59ถือเหมือนนายมันจัยJust
31:03ลืม 30%เป็นชื่อนาช่าง
31:06ถ้าเขาไม่เสร็จจ้ anticipated
31:08ก็ขายไม่ได้
31:09คิดไหมก็จะทระยดไน่
31:11มีเตอร์คงที่มีจิ Marx คับแค
31:12บที่odenAY bikin lendi
31:15ความสมันของฉัน กับเข้านะ
31:17มันไม่ได้เปร่าบ้าง Universe
31:18แล้วยังไง
31:19เวลาเปลี่ยนไป
31:21ตอนนี้เค망เป็นแม่
31:23ไม่ใช่สูรีฉางที่ไน่พามาห้
31:25องกลง
31:25จะให้ไน่หล่อยใช้งomez
31:27ระวางเราน่ะไม่ใช่ลhésitez
31:28แต่เป็นความเชื่อจัยกัน
31:29ไม่มีฉัน
31:31เขาก็ยังอยู่กับผู้เร็วเร็วน
31:32ั้นตลอดไป
31:33อาจจะถูกจับไปค้าย
31:35หรือป่านแอดถูกข้าไปแล้วก
31:36็ได้
31:38เชื่อเขาขนาดนั้นเหรอ
31:40ถึงลี่ช้าจะเร็นไม่สูง
31:42แต่เขาไม่คนรักพวกพ้อง
31:45ปีเสีย
31:47เกิดเป็นคนเราต้องเชื่อใจเพื่อนส
31:49ิ
31:49เราแวงคนสะทุกคนเนี่ย
31:51ไม่รู้สึกเหนื่อยบักหรือยัง
31:52ไงกัน
31:53เหนื่อยสิ
31:55แต่ปลอดภัยไว้ก่อน ฉันต่
31:57าสินใจ ไม่ซื้อหุ้นของนาย
32:02ก็ได้ ตามใจ ถึงตอนนั้นแล้วอย
32:05่ามาโทษฉันกันแล้วกัน
32:12น่อยู่ พี่เซิง
32:13เอ้า หลีช้าง ทำไมรีบมาแล้ว ใจ
32:16ร้อนกว่าชัดซะอีกเหรอ ก็
32:17ดี
32:18อุตสาห์รอมาถึงวันนี้ เพื่อ
32:20เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ก็ดี
32:21แล้วเนี่ย
32:22พี่เซิง ฉันมีเรื่องอยากจะพูดด
32:24้วย
32:25พูดอะไร เศร트สัญญา เศร트 กินข้
32:27าวแล้วก็พูดกันได้
32:29ไปเถอะไป
32:29พูดเจอก pim onton ไป
32:31เออ...
32:33โปรดเธอพูดกันไป นะ
32:34ชนะศายน่านดูม่านเอาไม่
32:35โอ้...ครับ แม่ แม่กับไปเท่าร
32:37οι
32:38ไล่แม่เลย
32:40คุยกันไปนะ ขอให้โชคดีเลย
32:42ไง ลี่
32:45ฉันจะบอกว่า
32:49ฉันจะไม่ขายหุ้นไง
32:503 สิบเภ 하겠습니다
32:52พูดอีกครั้งหนึ่งสิ
32:54ฉันจะบอกว่า ฉันจะไม่ขายหุ่
32:56น เห้าเศร
32:56นี่ชาง müs일ibe เช pond
32:59มีค้ายเย็นกร
32:59มีใครพูดว่ากับเถ mum filho
33:01แล้ว ร**c
33:06ฉันคิดดีแล้ว
33:09ถึง 55 เพื่อนสุขห์ Lind
33:11ฉันก็ให้ของมีความสุขอย่าง
33:12บ้านจูไม่ได้
33:13得fikจะจัดคนมาร่า ชั้น
33:18ฉันก็ต้องมีชีวิตเหมือนเม
33:19ื่อก่อน อยู่อย่างหวาดระแวง
33:21มานิก มานิก
33:27เธอจะบ้าหรือ จะเธอคุดอ่ะว
33:29่าทำไม
33:30อย่าลืมสิ ตอนที่เธอมาห้องกล
33:32งเธออยู่กับไอแกนั้นเพื่ออะไรเห
33:33รอ
33:34แต่ที่เธอทนอยู่บ้านจูงเลยเพื่อ
33:35อะไร เธอเป็นวันนี้
33:38เธอบอกเองอยากมีเงินเพื่อมีชี
33:40วิตใหม่
33:41ตอนนี้สำเร็จแล้ว จากลับไม่เอ
33:42าเลย
33:43ตั้งแต่ต้น พี่เห็นฉันเป็นอะไร
33:45ในสายตาพี่ ฉันเป็นผู้หญิง
33:47ที่ง่อหิวเงิน
33:48เป็นแคลกเครื่องมือ หลอกเงิน
33:50บ้านจู
33:50ข้าฉันแบบนี้ ถ้าไม่มีวั
33:52นี้ก็เพราะฉันนะ
33:54ทำไมมีฉัน เธอก็ถูกพวกเธอข้า
33:56ตายไปนานแล้ว
33:57พี่ก็เหมือนกันนะแหละ ก็ถู
33:58กข้าตาย
33:59ใช่ พี่พาฉันมาห้องกบ มีชีว
34:02ิตใหม่
34:02และยังไงพี่ก็ไม่เห็นฉันเป
34:04็นคนเหมือนกัน
34:06ตอนถูกฉันสู้เจียนจับไป
34:08พี่เห็นเขาจะจับฉันไปแล้ว
34:10แต่ไม่ห่วงฉันไปช่วยพี่เสีย
34:12ฉันกลิบจะถูกเขาข้าตาย
34:14พี่รู้หรือเปล่า
34:15พอปอหลิงเกิดมา
34:17พี่คิดแต่ว่าจะเอางานจากบ้างจ
34:18ูยังไง
34:19จะขายหุ้นยังไง
34:21เคยห่วงเราสองแม่ลูกไหม
34:23พี่เห็นเราแม่ลูก
34:25เป็นแค่เครื่องมือหางังของพ
34:27ี่
34:28เธอจำเทรื่องแบบนี้เหรอ
34:30ถ้าไม่มีฉัน รูปเธอยิงอยู่
34:32รอดจนคลอดออกมาได้อย่างนั้น
34:33เหรอ
34:34ไม่มีฉัน เธอยิงอยู่รอดแล้ว
34:36บ้านจูนี่ยังไง
34:37ถ้าไม่มีฉัน จากเมียโจนจะก
34:39ลับให้คุณนายรอง
34:40และทำการค้าเป็นด้วยเหรอ
34:42เพราะว่าฉันไม่เห็นเธอเป็น
34:43คนเหรอ
34:55แต่ตอนนี้ชั้นมีป่อหลินแล้
34:56ว ฉันต้องคิดว่าเขา
34:58ถ้าจะให้โทรยศเขา บอกเลย ไม่มี
35:01ท่อง
35:01ฉันไม่สนหรอก ไอ้แสนเชื่อกั
35:03บท่านรีบรีเลยไป
35:04ปล่อยนะ
35:04หลีชัง เธอจะเอาหุ้นไปทำไมฮะ
35:16ถ้าเธอทำเพื่อนลูก เธอยิ่งคว
35:18รขายหุ้นทิงไป
35:19เอาเงินสดไปก่อนดีกว่า
35:21ฟังเนอะ หุ้นเป็นของป่อหล
35:23ิน
35:24ฉันจะไม่ขาย
35:26เขาเป็นคุณชายบ้านจู
35:27เป็นผู้สื่อท่อเท่าเย่ ฉันข
35:29อเตือน
35:30ไม่มีใครแยกเราแม่ลูกได้
35:33ใครกล้ายแยก ฉันขอสู้ตาย
35:39พี่ชัง
35:41พี่ชัง
35:54อ๋อ ป่อหลินเด็กดี
35:58นี่เธอ
35:59รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่นี่
36:01ไม่ฉันเป็นต้องบอก
36:02ฉันมาเอาลูกคืน
36:04ไม่มีคำสั่งคุณปี้หยิน
36:05ฉันให้เด็กไปไม่ได้หรอก
36:08อ่ะ
36:09เอ้ย
36:11จะทำอะไรอะ
36:12ฉันจะบอกให้
36:14ที่นี่ไม่มีใครช่วยเธอ
36:16ฉลาดก็เอาเด็กคืนมา
36:18ไม่งั้น
36:19ฉันพลาดเถอะ
36:22เอามา
36:24เอามา
36:34ฟังให้ดีนะ
36:36ไม่มีใครแยกเราแม่ลูกได้
36:49คุณอายรอง
36:54เจ้ยโย
36:55อุ้มปอลินกลับห้อง
36:56ถับ
37:03เธอเอาปอลินกลับมา
37:04จะเอายังไง
37:06ทำไมไม่ไปสำนักธนา
37:08ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ
37:10นับจากวันนี้
37:12บ้านนี้เป็นบ้านของฉันกับป
37:13อลิน
37:15แล้วคิดที่จะล้ายเราออกไปซะ
37:18เธอคิดว่าส gimbal เป็นใคร
37:19กราบมาพูดวางกล้ามในบ้าน
37:21ฉันเป็นใครเหรอ
37:23แล้วคุณอายรองบ้านจู
37:26พี่นายกรรมของพ่อเธอ
37:27เธอก็เขียนชาดเชน
37:28และยอมรับเรื่องนี้
37:30ฉันเป็นคนบ้านจู
37:32และที่นี่ก็
37:34เป็นบ้านของฉัน
37:36อย่าทำเกินไปนะ
37:37ฉันเห็นแก่นน้อง
37:38carta e a j
37:39และวที่นี้
37:40ไม่ว่าจะอยากให้ฉันอยู่ reproduction
37:42ฉันก็จะอยู่ อีกอย่าง ต่อไปพู
37:45ดจ้าให้เกียร์กันด้วย
37:47นับตามสัก ฉันเป็นแบกของพ
37:49วกเธอ
37:50จะทารบกับพวกฉันอย่างงั้นเหร
37:52อ
37:53ที่ผ่านมา เธอเห็นฉันเป็นคนนอ
37:55บ
37:56พวกเธอพยายามหาวิธีใส่ร้าย
37:58ฉัน ทำร้ายฉัน คมขูฉัน
38:02ฉันไม่เคยปรีบปาก แล้วเมื่อก่
38:04อนฉันกลัว
38:05แต่ตอนนี้ฉันมีปอหลินแล้ว
38:07ฉันจะไม่ทนอีกตอไป
38:09หน้าคำ เพราะฉันทางหากที่ทน
38:12เทอ เธอไม่ควรอยู่ที่นี่ต่อไป
38:15ฉันจะบอกให้ ฉันเป็นคนบ้านนี้
38:18อย่าลืมซี่
38:20พührนายกำพ่อเธอก็เข lin10
38:22ฉันกับปอหลินมีสิต exhibited escrito แล
38:24ะมีหุ้นของ เห้าเย้ 30 %
38:26ฉันจะไม่ขายหุ้นห้าเย้ ให้ใ
38:29ครเด็กขาด
38:31เพื่อปอหลิน เธอนจะอยู่เฮ้าเย้ให
38:33้ดี
38:33อะไรที่ทำให้ปอหลินเสี่ยผลประโ
38:35ยชน์
38:36ฉันจะชิงคืนมาให้หมด
38:37ใครเป็นใหญ่ในบ้านนี้
38:39เขามีสิทธ์อะไรที่จะพูดแบบนี้
38:41พูดถึงสิทธิ์
38:42ฉันเป็นแม่ของน้องไชค์เธอ
38:44ที่บริ existence
38:46ฉันกับเธอ ปี้เสีย
38:48มีหู้น 30 producer เท่ากัน
38:50มีสิทธิ์เท่ากัน
38:52เธอมีสิทธิ์อะไรเป็นใหญ่ในบ
38:54้านหลังนี้เนี่ย
38:56เธอ ฉันยังพูดไปจบ
38:58อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ
39:00ถ้าใครคิดร้ายกับฉันแล้วก
39:02็ป๋อหลิน
39:04ฉันจะไม่ปล่อยมัน
39:06ฉันจะคืนให้เป็นสองเท่ารีส
39:08ับ
39:10เรื่องนี้มีแค่เราที่รู้นะ
39:12ถ้าพี่เสียตรวจเทคขึ้นมา
39:13คนผิดก็เป็นเรา จะเป็นต้าหมื่น
39:15ได้ยังไง
39:17ตอนแรกฉันก็ไม่ได้จะหาแพ้
39:18รับบาก
39:20ต้าหมื่น โชคร้ายเอง
39:23เขาทำเงินข้ามาจําหาย
39:26ฉันก็เลย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ย่วนคว
39:28ามผิดให้เขาไป
39:29ไม่นัก็เลย พร cab cab cab ฉัน phones Space
Comments