- 12 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อเป็นนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:07ฮิศรรกค jullieพอบรวมทำได้กัน
00:22excluding
00:29จะเหตุอาไหร่ไว%, านนี้ก่องห
00:34รือ
00:34ที่ที่จ habilis Delia
00:34ที่ useful
00:34การรายการสร้างนี้
00:36นาลีกลับนากระทิงทะร้ออะไร
00:38กันก็ไม่ยอมเราให้ฟัง
00:40บอกแต่แค่ว่า นาลีเอาเงินนาก
00:42ระทิงไปก็เท่านั้น
00:44เราจะให้ราจิตเนี่ย บูมบ่ามเข
00:46้าไปได้ยังไงล่ะคะ
00:50ไป หาอะไรกินกัน เสร็จแล้วจะได้
00:52กลับคุณเก็ด
00:54ค่ะ
00:57รีคะ
01:02สัสิ
01:16ชีวิตรีนี่มีสีสันดีนะคะ
01:20ขนาดไปอยู่ถึงพูดเก็ด ก็ยั
01:22งไม่ธรรมดา
01:25ยังไม่ธรรมดา
01:27นี่เป็นคำสุภาพของคำว่าส
01:28วยหรือเปล่าคะ
01:48แล้วสัสิแล้วคะ
01:50เป็นยังไงบ้าง
01:58สัสิ
02:02มั่นแล้วค่ะ
02:03มั่นแล้วค่ะ
02:19ยินดีด้วยนะคะ
02:23ค่ะ
02:24แล้วก็
02:25ฝากแสดงความมีดีกับ
02:26ผู้ชายที่โชคดีของนั้นด้วย
02:30ค่ะ
02:31ค่ะ
02:57หลานสาหúcของเพื่อนตรี เขาน่ารั
02:58กดีนะคะ
03:00ความจริงน่าจะให้มากินด้วย
03:02กันเลย
03:04อย่าเลย
03:05ความรับตรี stakes
03:08แล้วรัดจิตเธอก็เป็นคนดี
03:11เกินกว่าที่ให้ดึงเขามายุ่
03:12งเก 我是ตรี
03:15และตรีไม่ใช่คนดีตรงไหนแล้ว
03:17ค่ะ
03:21ตรีผู้ผิด
03:23ควรจะบอกว่า
03:25ตรีก็แค่คนที่เหลือแต่ตัว
03:28แล้วววววววว วววววว
03:57นักกินชานitte แล้วคะ
04:01เพื่อนนาหรี่เป็นไหนเมื่อนคะ
04:03อยากรู้ขนาดนี้อ่ะ
04:04ไม่เข้าไปนั่งกินด้วยกันหร
04:05ือ
04:06ก็... around nails
04:08นาหรี่อยากคุยกับเพื่อน
04:11พวก็ไม่อยากไปเป็นก้างขว่างคอ
04:16ต่อ ส Affairs เขากรับไปแล้ว
04:18เราก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน
04:23เพื่อนนาหรี่คนนี้สวยดีนะคะ
04:26ดูและเย็นตาดี
04:31เขาเป็นเพื่อนเหมือนคนสีตาหรื
04:33อเปล่าคะ
04:38คนนี้ไม่ใช่หรอก
04:41เขาไม่ใช่เพื่อน
04:47แต่เขาเป็นอาดีครูมานอกฉัน
04:58อะไรกันได้เหรอ
05:02ว่าอะไรนะ
05:25พ่อตรีมาเหรอ
05:28คะ
05:30เจอกันโดยบางเออนะคะคุณแม่
05:32แต่ๆๆ
05:33และไปเจอทำไม
05:35นี่ลูกหมื่นคุ้มมาทแล้วนะแม
05:36สวี
05:37อย่าลืมสิ
05:39ท่าสิไม่ลืม ل hemisphere
05:42ไม่ลืม
05:43ว่าต้องถอนมั่นกับตรีพอข
05:45อหมดตัว
05:47ไม่ลืม
05:49ว่าต้องเหมือน 함께
05:51เพราะเราเองก็ไม่ค่อยจะมีเงิน
05:52เหมือนกัน
05:54สักสีความเป็นคุณของซาสิ
05:58ไม่เหลือนานแล้วค่ะ
06:00จะลืมได้ยังไงล่ะคะ
06:01นี่กล้ามาชดแม่ถูกเหลือแ
06:03ม่ซาสิ
06:07ซาสิขอตัวก่อนนะคะคุณแม่
06:14โอ๊ย
06:22แต่แรก
06:24แม่ตั้งใจว่าอีกสักปี ส
06:26องปี
06:27คอยคุยเรื่องแต่ง館
06:28แต่สุขภาพของแม่แย่ลงทุ
06:31กที
06:32กรู้ว่าจะตายก่อนเห็นแม่ซา
06:35สิเป็นฝั่ง
06:35เป็นฝ長
06:37อย่าถือแม่เลยนะจ๊ะ
06:39แต่แม่อยากให้แต่งงานกันเดือน
06:41หน้าที่จะถึงนี้เลย
06:46แล้วลูกจะรู้ว่าม่าแม่ทำเพื่
06:48อลูก
06:57ฮะ
06:57Ms. ค์
06:58澤ด Hollie คนนี้สวยดีนะคะ
07:00ดูระเย็คตาดี
07:02เขาไม่ใช่เพื่อน
07:05แต่เขาเป็นอดีคู่มานação
07:07คุณคา ขึ้นไม่ได้นะคะคุณ
07:15ขึ้นไม่ได้จริง ๆ ค่ะ
07:17ขึ้นไม่ได้ค่ะ คนเพไท childhood waren
07:19ว่าแม่ให้คุณขึ้นไปค่ะ
07:20โอ๊ย ฉันไม่สนหรอก
07:21ขหนาตรายондBlack ฉันตกขว่ามาแล้
07:23วเลย
07:23กับเท่าไปชมค์เชื่อด้วยค่ะ
07:24คุณค่ะ คุณไม่ได้จริงๆข่
07:25อคุณคะ
07:26ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ
07:27น้อadedค่ะ
07:29ไปทำงานเถอะ Rough.
07:30เดี๋ยวฉันคุยกับคุณเขาเ
07:31อง
07:34ข้า
07:35นาเมีย Margatuma ไม่อยู่ค่ะ
07:41ไปพบนายอำเผอ
07:45หายหน้าหายตาไปตั้งหลายวัน
07:47อุตสามาหากก็ดายไม่อยู่อีก
07:51คุณสิบรังคะ
07:54คุณพอมีเวลาว่างไหมคะ
07:59ราจิตอยากจะคุยเรื่องคุณสาเซ
08:00ทรค่ะ
08:08ห้า
08:09เจอกันที่กรุงเทพเลยเหรอ
08:13เอ่อ...คือ...มันเป็นความบัง
08:15เอินนะคะ
08:20คุณสีจันค่ะ
08:23ไม่ทราบว่าทำไมคุณสาสสีท
08:25รกับนารี่ถึงเลิกกันเหรอคะ
08:35อยากรู้ข้อมูสตรูของหัวใจ
08:36เหรอ
08:38สมสัยว่าจะหึ
08:41พูดอะไรอย่างนั้นคะ
08:43ราจิตจะไปถึง...นาตัวเองทำไม
08:46ละคะ
08:47อย่ะ
08:49แต่ฉันก็ไม่รู้อะไรมากหรอกนะ
08:51เพราะว่าปรีไม่เคยเล้าให้ฟ
08:53ังว่าทำไมถึงเลิกกัน
08:55แต่ถ้าจะให้ฉันเดา
08:56ก็น่าจะเป็นเพราะ
08:58เงิน
09:01แล้ว...
09:03คุณสาสสีทรเธอไม่รักนารี่
09:04เลยเหรอคะ
09:05ฉันจะไปรู้เลยอ่ะ
09:08แต่ที่แน่ ๆ
09:09ตรีรักแม่นี้แน่
09:11ไม่งั้นก็คงจะไม่มันด้วยเหร
09:12อ
09:13อาจจะรักมานานมากแล้วด้วย
09:15เพราะว่าบ้านอยู่ติดกัน
09:17แล้วก็โตมาด้วยกัน
09:19แต่เพิ่งจะมาเป็นคนรักกันจร
09:20ิงๆ
09:20ก็หลังจากที่ตรีกลับมาจาก
09:26ทำงานต่างจังหวัดนะ
09:31แต่...
09:32นารีได้รับมรดบจากคุณตา
09:34ก็ถือว่าตอนนี้เป็นคนด้วยแล
09:36้ว
09:38อีกนี้...
09:40เขาสองคนจะกลับมาครบกันไหมคะ
09:47แล้วเธอ...
09:48อยากจะให้คืนดี
09:51หรือว่าไม่คืนดี
09:53ก็...
10:00ราจิตก็ต้องอยากให้เขาสองคนค
10:02ืนดีกันอยู่แล้วสิคะ
10:06ตอบช้า
10:09ฉันว่าฉันกลับแล้วดีกว
10:10่า
10:11เมื่อยายสัสิทรทำถ้าว่าจะก
10:12ลับมา
10:13ฉันต้องวางแผนใหม่ก่อนที่ท
10:15านไฟก่องมันจะครุ
10:17ฉันไม่เสียเวลากับเธอแล้ว
10:28เธอ
10:29เธอ
10:30โฮ
10:30โฮ
10:52โฮ
10:55ผมต้องไปทำธุระสำคัญที่กรุง
10:56เทพ
10:57แล้วเขาต้องเดินทางวันนี้เลยครั
11:00บ
11:00ยังไงผมฝากคุณถาตรีช่วยผ
11:01ู้พันการมุระด้วยนะครับ
11:04ได้สิครับ
11:06ว่าแต่
11:07ไปหลายวันจะต้องฝากงานกันอย่
11:08างนี้
11:09สงสัยนายอำเภอจะแวดไปหาอา
11:11คู่มันที่เคยบอกผมด้วยใช่ไหมคร
11:12ับ
11:13โฮ
11:15ไ PROFESSOR
11:18คุณพฏมาขอครบฝ์
11:21โฮ
11:21ขุดโหมด
11:23มีอะไรล่ะผมรับใครครับ
11:24โฮ
11:26ผมจะกล้าใช้ในอำเภอได้อย่างไร
11:28afin
11:30ฉันส่امแล้วว่าอย่างในจะไม่
11:31อยู่หลายวัน
11:32ผมหาจะกลับก่อน
11:34กูจะไม่ได้เจอกันนึกก็�� AixòED
11:36ว่าจะเอาของจ autantไหม
11:38ไม่เป็นไรเลยครับ
11:39ผมยินดี
11:40ฉันCom
11:41ขอบคุณครับ
11:41คุณทาตรี
11:48จะไปไหนครับ
11:50ไอ้ทาตรี
12:09ไอ้ทาตรี
12:10เมื่องอยู่ถึงเชียงใหม่
12:12เมื่องตามมาสวงหาก็ถึงนี่อี
12:14กเหรอ
12:18เมื่องเป็นช่วงอันนี้กูแล้วใช
12:19่ไหม
12:20ตอบมา ตอบ ตอบ
12:22บีบขนาดให้ใจบอกยังไงเหล
12:24่า
12:25อย่านะคุณพท
12:26ที่นี่จะหาที่ราชการ
12:27ถ้าคุณทำอะไรผม
12:28ผมแจ้งความจริงด้วย
12:33เมื่องا
12:33ặtน Growing
12:35หม่อย
12:35ผมว่าเรามาคุยกับดีหนีดีดี
12:37กว่าçi
12:38ผมไม่เคยตีท้ายคววอะไรคุณทั้ง
12:40นั้น
12:40ส Break
12:43คิดดูนะครับ
12:44ถ้าผมทำหรือเคยทำ
12:46สีก็ต้องมาอยู่กับผมแล้วสิ
12:48หรือไม่
12:49ผมก็ต้องให้สีรอมเวิญคุณมา
12:51แต่นี่คุณเคยเสียอะไรบ้างไหม
12:54คิดดี
12:57อ่ะ เดี๋ยวทำไม ทำไมเมืองถึงอย่
13:00างตามเมียกูไม่เลิง
13:01ผมไม่เคยตาม
13:02อ๋อ มึงจะบอกว่าสีจานตามเมื
13:06องยังเหมาะ
13:06โทร อีกคนหลงตัวเอง
13:09ข้าประชตคุณ คุณอ่าจไม่อ
13:11อกทั้งเลย
13:14ตั้งแต่แต่งงานกัน คุณกับส
13:17ีกันมีปัญหากันตลอดใช่
13:17ไหม
13:19เขาชอบเที่ยว แต่คุณทำแต่งาน
13:23หนักหนักเข้าก็ทรอกัน แล้วเขาก
13:25็รู้ว่าคุณหรือคี่คืน
13:26เขาก็เลยใช้ผมเป็นเครื่องมือเพื่อ
13:28เล่นงานคุณ
13:32เพื่อแสดงความจริงใจ
13:34ผมจะช่วยคุณคืนดีกับสีให้
13:36เอาไหม
13:39มือจะทำยังไง
13:46ถึงสีจัน
13:47ฉัน ผมมีปัญหาคับข้องใจ
13:50ซึ่งมีแต่คุณเท่านั้น
13:52ที่จะช่วยคลายความอัดอั้นของ
13:53ผมได้
13:55ปลดเห็นแก็บความสัมพันธ
13:56์ของเรา
13:57มาพบผมที่ห้องสีหนึ่งหนึ่ง โ
13:59รงแดมภูเก็ด
14:00คืนนี้หนึ่งทุ่มตรง รักทา
14:02ตรีของคุณ
14:06เข้าตาจนละซี่ถึงได้กลับ
14:08มางอฉัน
14:08คอยดูเธอ ฉันจะเก็บทั้งต้น ท
14:15ั้งโดน
14:16เอาให้ลืมไม่ลงขึ้นไปเลย
14:24ยูโฮ ดีค่ะ
14:26สีมาแล้วค่ะ
14:46คุณโฮ คุณมาที่นี่ยังไงอ่
14:49ะ
14:49ก็มาหาเธอนะสิ
14:56นี่คุณถึงขนาดปลอมนายมื
14:58อตรีมาหลอกฉันเลยเหรอฮะ
14:59แต่มันก็ทำให้เธอมาที่นี่ได้
15:02ฉันรู้เรื่องที่เธอหลอกฉันหมด
15:04เลย
15:05เธอกล้าดียังไง
15:07ถึงทำกับผู้ตัวเองแบบนี้
15:09เร็ว
15:10นี่คุณก้าด่าฉันขนาดนี้
15:11เลยหรอฮะ
15:12เออ
15:13ฉันจะทำมากกว่านี้ด้วยสัก
15:16เธอจะได้รู้ไอ้การเป็ดเมียที่
15:18ดีมันต้องทำยังไง
15:20หลังจากที่เธอแพทสยามมานาน
15:24เธอคุณพธ
15:25จะทำอะไร
15:26ไม่อย่านะคุณพธ
15:27คุณพธอย่านะ
15:44อารมณ์ดีจริงนะคะ
15:47สงสัยคงเป็นเพราะไปเจอคนพิ
15:49เศษมา
15:52ไม่มีใครพิเศษทั้งนั้นแหละ
15:53แต่ฉันไม่ทำความดีมาก็เลยอารม
15:56ณ์ดี
15:57อย่างนารีนี่ทำความดีเป็นด้วย
15:59หรอคะ
16:02ไม่ใช่ความดีทั่วไปนะ
16:04แต่ฉันไม่เป็นกรรมเทพม้
16:06กรรมเทพ
16:07อืม
16:08ถ้าวน่าจะทำแบบนี้กับเมีย
16:11อีกไป
16:13นี่
16:13นารีไปทำแบบนั้นได้ยังไงคะ
16:18คนเขาเป็นผู้เมียกัน
16:19ไม่เห็นไปไรเลย
16:21ง้อกันไป ง้อกันมา
16:23เดี๋ยวก็ดีเอง
16:25นารี นี่ไม่เข้าใจผู้หญิงออก
16:27let's irm
16:30เจียวให้ค่ะ
16:33ผู้หญิงไม่มีใครรัก
16:35หรือว่าใจอ่อนให้กับผู้ช
16:36าย
16:36ที่ขมเหงตัวเองหรอกนะคะ
16:37นารีอานนี้ยายมากไปหรือเปล่า
16:39ขนาดนั้นเลยหร่อ
16:43เธอเนี่ย
16:44ไม่จากหัวแล้วฮะไม่ทำ
16:47แต่เข้าเป็นผัวเมียกันนะ
16:48ผัวเมียก็ไม่เว้นค่ะ
16:50รุ่งมี เตรีh มไปเยี่ยมไค่ ค
16:51ุณพดได้เลย
16:54ไม่มีทาง เธอก็พูดเกินไป
17:00ขอประทานโทษนะครับ คุณพด
17:09แกตันหากลับ
17:10เฮี่ยวไปทั้งตัว
17:12นี่ยังจะน่าได้มาปร้องพัชด
17:13ิก
17:16ถึงคุณพทจะผิด
17:18แต่ก็ทำไปก็เพราะว่าอยากจะงอน
17:19งอคุณสีตันนะคะ
17:22เพียงแค่ได้รับคำแนะนำผิ
17:23ดผิดเท่านั้นเองอะ
17:26คุณสีตันยกโทษให้คุณพท
17:27เธอนะคะ
17:30ผมก็ขอด้วยนะครับสี
17:32ทุกอย่างไม่ความพิดของผมเอง
17:34ถ้า ماไม่ให้อัพรรย์ให้ผม
17:36ก็นึกว่า
17:37เห็นแก้ความรักที่คุณพทป
17:38íaน minus ถือ verb
17:40แต่สีไม่ได้รักเขาค่ะ
17:43หูจำปากจะใชี่อยู่แล้วว่าแต่ง
17:44ด้วยกับทรองเงิน
17:46ร้อยอยู่เนี่ยไว้มาอะไรจะอย่า
17:47จะได้เอาเงินไปหาผู้ชายใหม่สถ
17:49시작
17:49อย่า75 สี
17:51ผมรู้ว่าที่คุณทำไปเพราะต้อง
17:53การประชดคุณพท
17:54คนเดาประชดกันไปเขาได้แค่คว
17:56ามสาใจ
17:56แต่ไม่มีอะไรดีกับชีวิตขึ้
17:58นมาเลยนะ
17:59แต่สีไม่แค่ค่ะ
18:02ถ้าทำได้เนี่ย
18:03สีอยากจะรีบอย่างเราก็เปล่าสม
18:05ปัติมันเดี๋ยวนี้เลย
18:06เดี๋ยวนี้คงไม่ได้
18:09แต่กลับกรุงเทพ
18:11ผมจะอย่าหาย
18:39รอหน่อยนะ
18:42กลับถึงกรุงเท่ามาแลกจะรี
18:43บอย่ากับสีก็ไง
18:44ถ้าคุณคิดว่าอย่าแล้วสี
18:48จะเอาเงินมาอยู่กับผม
18:49เหมือนที่สีชอบพูด
18:51คุณคิดผิดแล้วครับ
18:53เขาแค่ต้องการย่วมโอโหคุ
18:54ณท่านเอง
18:56และเขาก็ไม่มีวันมาลำบากกับ
18:58ผมเหรอ
18:59ฉันรู้
19:02แต่ถึงไม่มีคุณ
19:03สีเขากับไปอยู่ดี
19:07เขาเกลียดฉัน
19:12ไม่ว่าฉันจะทำยังไงให้เขามา
19:15กแค่ไหน
19:16มันก็ไม่เคยมีความหมายเหรอ
19:21คุณผิดตั้งแต่แรก
19:23ฉันไม่น่ารักเขา
19:28ความรักมันไม่มีผิดหรอกนะ
19:29ครับคุณอด
19:31คนอย่างสี
19:33ถ้าเขาเกลียดคุณจริง
19:35เขาไม่อยู่กับคุณมาจนถึงป่
19:36านนี้หรอก
19:37คุณก็น่าจะรู้จากนิสัยเขา
19:38ดี
19:41แต่เขากำลังจะไปอยู่นี่ไง
19:45ใจเย็นลงแล้วก็ค่อยตั้งสติ
19:46นะครับ
19:49ผมไม่บางอาจสอนคุณได้
19:51แต่ผมขอพูด
19:53อย่างคนที่รู้จักทั้งคุณแล้วก
19:55็สีมาหลายปี
19:58ปัญหาของพวกคุณมันเกิดจาก
20:00เวลา
20:01แล้วก็ทิดทิดที่มากกว่าอย่
20:02างอื่น
20:04ถ้าสมบใจได้
20:06ผมเชื่อว่าแก้ขายได้ครับ
20:12ขู่ว่าจะอย่า
20:13คิดว่าฉันกลัวเหรอ
20:15วันวันบ้านแต่งงาน
20:16หาแต่เงิน
20:17ชอบป่อยให้ฉันต้องอยู่คนเดีย
20:18ว
20:19อย่าเธือออาจจะไม่รู้ จะเป็ 플น
20:20ยังไงเหรอ
20:22แต่ถ้าคุณอย่ากับคุณพท
20:24คุณจะเสียหายมากเลยนะคะ
20:27อืม
20:28ฉันไม่ง่หรอกน่ะ
20:30ยังไงก็ต้องได้มาคุมอยู่เหล
20:31'REยะ
20:33ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องเงินค่
20:35ะ
20:37แล้วแก่แบบนั้น่ะ
20:38ยังจะมีอะไรให้ฉันอีก
20:41ก็ความรักไงคะ
20:43ถึงคุณพทเขาจะอายุมาก
20:46ถึงใจหน้าเบือในสายตาคุณ
20:47บ้าง
20:48แต่ไม่มีใครรักคุณได้เท่ากั
20:50บคุณพทแล้วนะคะ
20:52ฉันว่าเรื่องนี้คุณเองก็น่
20:53าจะทราบดี
21:03บ้าสิ
21:06บ้าสิ
21:11คุณซื้อให้ฉันเหรอคะ
21:12เอ้อ คุณจากได้ไม่ใช่หรือ
21:17ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ
21:19ฮึ่ม เอ็นคุณมองผมก็รู้แล้ว
21:23หัวเมียกัน
21:25ถ้าอย่างนั้น ใส่ให้หน่อยสิคะ
21:41ขอบคุณนะฮะ
22:00ฮะ
22:06เย็คคุณอย่างนั้นกล้าวว่า
22:07คุณว่าขายตัวให้ผมหรอ
22:09ก็ไม่กล้าพูดต่อหน้าฉัน
22:11หรอก
22:11แต่พูดใส่หน้าคุณแม่ฉัน
22:12มา
22:13มันก็ไม่ต่างกันหรอก
22:15ถือว่าเป็นเมียร์คนใหญ่คนโ
22:16ตจะทำอะไรก็ได้งั้นหรอ
22:18รู้จักคนอย่างในพทน้อยไปแล้ว
22:22คุณจะทำอะไรอ่ะ
22:25ไปมีเรื่องกับคนระดับนั้น
22:26เดี๋ยวก็กระเทือนธุรกิจคุณ
22:27หรอก
22:28ต่อให้เจ้งผมก็ไม่กลัว
22:31ให้มันรู้อ่ะ เพียร์ผมใครก็
22:33ว่าไม่ได้
22:38ฉันว่าคุณกลับไปคุยกับ
22:39คุณพธใหม่ดีกว่านะคะ
22:41อย่ามาแตกหากันเพราะเรื่องแค่
22:43นี้เลยค่ะ
22:46เธอเด็กก็ชัยไม่รู้ตั้งกี่ป
22:48ี อย่าอดดีมาสอนชั้นเลยนะ
22:50นี่ เอาไป
23:09นารีค่ะ
23:12หืม
23:14นารีว่าคุณพธกับคุณสีจ
23:18ันเนี่ย
23:19เขาจะคืนดีกันไหมคะ
23:23อืม
23:24เราถ้าเกิดเขาเลิกกันจริงๆ
23:26จะทำไงดีแล้วค่ะเนี่ย
23:31อืม
23:33นารีค่ะ
23:37นี่จะหาเรื่องกันใช่ไหมคะ
23:39ได้ค่ะ
23:40รัสจิตพอม
23:45อืม
23:49เคยได้ยินไหม
23:51ไม่มีความผิดใดดีความรัก
23:52กับไฟให้ไม่ได้
23:56เคยสิค่ะ
23:58คาลิ่งยิปล่าน
24:01นี่คงได้ออนิสงมาจากการที่ไปทำ
24:03งานเป็นคนรับใช้บ้างเศษถีใช่
24:05ไหมคะ
24:14แล้วถ้าเขาหมดรักกันจริง
24:16ๆ
24:17จะทำไงดีแล้วค่ะเนี่ย
24:20ไปดีแล้วคุณ
24:22นี่หรือพูดนอน
24:22นี่ต้องหรือพูดนอน
24:22คุณครับ
24:24นี่ตัวจัดการที่ไม่ใช่ไหม
24:27คุณครับ
24:34คุณครับ
24:47คุณ คุณ คุณ พวกนี้ต้องออกจาก
24:49เช้า
24:51จะไปไหน
24:54คุณไหน ๆ เราก็จะอยากกันแล้ว ผมก
24:56็จะไปนอนข้างนอกสิ
24:58ใครจะอยากคุณ
25:09นี่
25:12สัญญามา
25:14เรื่องอะไรเนี่ย
25:16หนึ่ง
25:17อย่าบ้างงาน แล้วทิ้งให้ฉัน
25:19ต้องอยู่คนเดียว
25:21คุณด้วยจนสิบชาติก็ใช้ไม
25:23่หมด
25:23จะเอาเงินไปทำอะไรนักหนา
25:25รักเงิน แล้วมีเมียร์ทำแม่
25:28อืม งานก็
25:30ทำงานแอ้วัน
25:31สาวทิตย์หยุด ไม่เอางานมาทำบ
25:33้าน
25:34ได้ไหม
25:37ดิว
25:39ง่าย
25:41สอง
25:42คุณต้องพาฉันไปเที่ยว
25:45กินอาหารนอกบ้าน 2-3 วันครั้
25:47ง
25:47พอหมดส่งคลาม
25:48ก็ต้องไปต่างประเทศ ไปต่างสัง
25:50หวัดมาก
25:51ฉันอยู่แต่ในบ้านจะเป็นผีบ้
25:52านผีเรือนอยู่แล้วรู้ไหม
25:56อืม
25:58เอาเครื่องเก็ดด้วยไหม
26:00เดี๋ยวละครั้น
26:01ไปเรียกเองเลย
26:03แล้วถ้าคุณผิดสัญญานะ
26:11ฉันจะพาฉันเข้าบ้านให้ดู
26:12อืม
26:15งานไม่ผิดแล้ว
26:18อืม
26:26ไม่ได้หอบงาน
26:28แค่นี้
26:31อืม
26:32อืม
26:33ชื่นใจ
26:35มันเขียวจิกก่อน
26:36อืม
26:42คืนดีกันแล้วหรอครับ
26:44ก็ใจนะสี
26:46ฉันก็เลยแวะมาขอบคุณก่อนท
26:48ี่จะกลับปุ่งเทพ
26:49ไม่ต้องขอบคุณหรอครับ
26:51แค่ไม่เล่นงานผม
26:52ที่แนะนำผิดผิดกันคุณถู
26:54กซ้อมก็พอหรอครับ
26:55อืม
26:58ฉันปรับเขาก็ใจกับสีได้
27:00เรื่องตื่นก็ทำมาเท่า
27:03สีเขาเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว
27:06น่ะ
27:08สบายใจได้
27:09ฉันไม่บอกแล้วว่าคุณเป็นใ
27:11คร
27:13ขอบคุณครับ
27:17แต่อยู่แบบนี้ไม่อึดอัดเหรอ
27:20เรื่องอะไรครับ
27:21เอ้า
27:23โอ้
27:23กор sighs
27:25คุณดูแบบนี้เขา gernเป็นหน้าท
27:27ี่หัวให้เขา
27:28ทำอะไรมันก็ไม่สะดวก
27:30สู้เปิดเผยความจริง
27:32จะกระเดินหน้าจิบให้เป็นเรื่อง
27:33เป็นร
27:51คุณก็ทราบ ว่าผมมันเหลือ
27:54ใดตัว
27:56ขนาดคู่มันตัวเองยันถอนม
27:57ัน
28:00แล้วผมยังจะกล้าคิดเดินพร
28:02งนี้ได้อีกเหรอคะ
28:13เธอแอบพวกกับตรีอยู่เหรอ
28:16คุณสี่จันค่ะ ร้อเล่นอย่าง
28:19นี้แล้วนะคะ
28:20นารีกับราจิตเป็นนาหลานกั
28:22น
28:23ใครจะไปคิดแบบนั้นนะคะ
28:27แล้วถ้าไม่ใช่นาหล่ะ จะคิด
28:30นะ
28:36ตอบไม่ได้
28:39นี่ ฉันไม่บอกใครรับหน้า
28:42แล้วฉันก็จะกลับของเทพแล้ว
28:43ด้วย
28:44ไม่อยู่เป็นกล้างขวางคอถอร์
28:46เหรอ
28:47ไปกันใหญ่แล้วค่ะ
28:49นารีเป็นนา จะไม่ใช่ได้ยังไงล
28:51่ะคะ
28:53คุณสี่จันค่ะถามอะไรพี่นึกพ
28:55ี่นึก
28:55แล้วจิตก็ต้องตอบช้าหน่อย
28:57สิคะ
29:09คุณกันแกไม่ดีพอสะรับใ
29:10ครหรอก
29:12ทาตรี
29:12คุณสี่เท För
29:32ชมสิ
29:32จ固istic ชมสิ
29:34หลัง! หุมฟัน!
29:36หวากของให้เรียบ
29:38ไม่เลย! ไม่เลย!
29:40เดี๋ยวของให้หุมฟัน
29:41ไม่ใช่ ตรงเหลวด้วยเลย
29:45ของเราอีกหมดเลย
29:46ไม่มือ
30:20ได้มาแค่นี้เหรอ ไม่คุ้มค่า
30:23ไข่บุกที่เอาไปถ่ายชีวิตเลย
30:25ยุคสงคามก็แบบนี้แหละ เท่
30:26าเก่นเหนียว
30:27ไม่มีใครกล้าซื้อของฟุ้ม
30:28ฟื้ยเหมือนเต็บก่อน
30:30งั้นคร่าวหน้า ก็หัดเลือกบ้
30:32านที่ไม่เงินขึ้นมาหน่อย จะได้ม
30:34ีของเหลือให้เยอะกว่านี้
30:36หัวรู้ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หัวไป
30:39ล่ะ
30:40เดี๋ยว
30:42มีอะไร
30:42แล้วนี่รู้หรือยัง ว่าใครขาย
30:47ของตัดหน้าเราในตลาดเมิน
30:50ยัง
30:51โอ้ย ไม่ได้หลังใจทักอย่าง
30:58แต่อัวได้ข่าวว่าพวกญี่ปุ
31:00่น กำลังจะขนของเข้าฟูเก็ต
31:02เร็วเร็วนี้
31:19ได้ข่าวว่าจางกงเฉิง ปล่น
31:21บ้านชาวบ้านอีกแล้ว
31:22ผมเป็นห่วงรถของอาหารญี่ปุ
31:23่น ที่กำลังจะเดินทางมาถึงภ
31:25ูเก็ตมากเลยครับ
31:27ผมก็ฟ่วงครับ ได้ยือตับประ
31:30จัยที่ ของมาครานี้ถึกป้องหละ
31:33ก่อน
31:35ทางนี้ปุ่น คนเสียหายการนี้ก็
31:39ย่าวแน่
31:42ผู้พันเพิ่มกำลังคงกันไม
31:44่ได้เหรอครับ คนทักที่มีหน้า
31:46เจ้าไม่อยู่
31:47ถ้าผมเพิ่มได้ ไม่ก็ความช่วย
31:51รัวทางงานไทย ทั้งแต่ทนเร็ว
31:54ครับ
31:57ทนนี้ สัตนการสองคราม ถึงเครีย
32:00ดมาก
32:02ผม จัมเป็นต้องหายทะหายอยู่ ประ
32:05จัมชุด สำคัมจินจิน
32:13เราจัด เอาอย่างกันดีครับ
32:39เต็ม PE
33:05แกเป็นใคร เราตามฉันมาทำไม
33:07บอกมาเดี๋ยวนี้
33:09คุณทาพทีครับ ผมเอง
33:16วัย แกเองหรอ?
33:19ครับ
33:20ทำไมไม่ซุ่มให้เสียง เกือบเจ็
33:22บตัวแล้วมั้ยล่ะ
33:23แกมองอะไร
33:32ผมกลัวคนจะเห็นนะครับ ผมแอบมาพ
33:34บพุ้นทาตรี
33:36มาพบฉัน ทำไมต้องแอบ ฉันไม่เข
33:40้าใจ
33:41ผมมีข้าวมาเตือน
33:43เรื่องอะไร?
33:45เราจะออกจากบ้านสมสองแสง ผมก็ไป
33:47ทำงานอยู่หลายที่
33:49แล้วตอนนี้ ผมทำงานอยู่กับ
33:53มาเข้ามา
33:56จุ่ๆให้ผมมาทำงานเลยหรอ?
33:58แล้วลูกพี่ของพี่อ่ะ เขาไม่ว
34:00่าอะไรหรอ?
34:01เขาไม่ว่าอะไรหรอก เดี๋ยวเขาบอก
34:03ให้หาคนมาแทดของนานเก่าด่วน
34:06ลกตามกันมาด้วย
34:13ทองยุยๆขนาดนี้ ไม่เอามาจากใ
34:15นหมด
34:18เรียบขนของเร็วเข้า จะได้ออกว
34:21นต่อ
34:21ครับ ครับ
34:29ปล่น
34:29ทําอะไรวะ
34:39แกบดูทุกพี่
34:40ทุกพี่อ่ะ
34:44เออ สิวะ
34:45นั่นเนอะ จางกงเฉิง เล่าตัวข
34:48องเรา สมยาน้ำให้เขาดำ
34:51แต่ตอนนี้ ไม่มีเขาแล้ว
34:54จางกงเฉิบ
34:56เย็นบืด มันยังไม่ใช่กงยก
34:57สิ
34:57นี่
35:13ได้ขนขอเสร็จแล้ว
35:14ดี
35:16เสร็จแล้ว เดี๋ยวเราจะได้ไปวางแ
35:17ผนข้าไอทาตรีต่อ
35:19ไอทาตรี หัวอยากจะข้ามันตอน
35:22นี้เลย
35:28เฮ้ยพวกมึง ผลของให้เร็ว
35:31ถ้าครับ เฮ้ย เร็วแต่พวก
35:41ขอบใจใจมากที่มาเตือนฉัน
35:44นายของจางกงเฉิงไว้ผู้หญิง
35:45เหรอ
35:46ใช่ครับ แต่เสียงที่ได้ยินมั
35:48นคุ้นมาก
35:52แล้วแกร 모르utor ทำไมทุกครั้งที่ปล
35:55่น
35:56ไอ้จางกงเฉิงน synthetic let the front
35:57ฉันอยากรู้ว่ามันทำอย่างกันทำ
35:59ไม
36:00เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันคร
36:01ับ
36:02เดี๋ยวจะไปซืมความเพิ่มเติม
36:03ให้
36:04eens ย่า د Zhang
36:05ฉันหЙหวงเรื่องความปลอภายข
36:06องแก
36:07แต่ผมใครเดียวที่เข้าใกล้พวก
36:09มันที่สุดนะครับ
36:10แต่มันันอันตลาย
36:11ให้ผมชดเชยความผิดที่ทำกับค
36:13ุณทาตรีและคุณรัจจิตไว
36:14้นะครับ
36:21ระหวังตัวด้วยแล้วกัน
36:23ไอ้พวกจางกลงเฉิมมันโหดเท
36:25ี่ยม
36:26ถ้ามีอะไรก็บอกฉันโดย
36:27ฉันจะส่งคนไปช่วยทันที
36:29ครับ
36:31ฉันผมขอตัวก่อนนะครับ
36:52นาลี
36:52ที่บ้านไฟดับเหรอ
36:57ใช่ค่ะ
36:58เครื่องปั่นไฟมีปัญหา
37:02แล้วทำไมไม่ใช่ไฟฉาย
37:04ก็ผ่านไฟฉายหมดนี่คะ
37:07ของยังไม่เข้ามาที่ฟูเก็ดเลย
37:20คนแกกำลังโตแล้วคะ
37:24โตวันนี้เธอก็ไปสดสบไปฉันที่
37:26วัดก็แล้วนะ
37:28ของกินที่บ้านถูกเก็ดหมดแล้
37:30ว
37:30งั้นเดี๋ยวราจิตไปทำอะไรมาให้ก
37:32ินนะคะ
37:33เอาสิ
37:34คิดถึงอาหารฟิลมก็เธอเหม
37:36ือนกัน
37:37moinsอาหารฟิลม...
37:45ชั่ว וанс 44
38:00ชั่ว
38:26มาแล้วค่ะ
38:33นี่เธอกินด้วยหรอ
38:36ทำทั้งทีก็ต้องกินด้วยสิคะ
38:38ถึงคนแก่จะไม่อยากโต
38:40แต่เด็กก็อยากโตนะคะ
38:45นี่น่ะหรอ
38:46ผัดมีหุ่นของฟูเก็ดที่ทุ
38:47กคนพูดถึงกัน
38:49ใช่ค่ะ
38:50แต่น่าเสียดายนะคะ
38:52ที่ไม่มีซุปกระดูกหมู่กินค
38:53ู่ด้วย
38:54ถ้ากินคู่กันเนี่ยจะยิ่งอ
38:56ร่อย
38:58อาหารมือดึก
38:59ถ้าใช้เวลาทำนานคงจะเช้า
39:00ผมจะได้กิน
39:01แค่ผัดมีหุ่นฉันก็ดีใ
39:03จแล้ว
39:07งั้น
39:08นาธีลองชิมดูนะคะ
39:10ว่าอร่อยไหม
39:23อืม
39:25อร่อยอะ
39:28บอกเลยนะคะว่าเนี่ยเป็นสูตรของ
39:30นาเพทาย
39:33จริงเหรอ
39:36คนอย่างพี่เพทายทำอาหารอร่อยขน
39:37าดนี้เหรอ
39:38ใช่ค่ะ
39:40แต่ตั้งแต่นาเพทาย
39:42เลื่อนยดไปช่วยคุณตาสนทำงาน
39:44นาเพทายก็เลยแขวนตะหลิว
39:46เราก็กลายเป็นคุณน้าย Secretary ว่อยว
39:48่าย
39:48อย่างที่น occupyเห็นนั้นภ่าคะ
39:51เมื่อก่อนน้า
39:52ไม่ได้กินอหารอร่อยอร่อยฝี
39:54มือนาเพทายตั้งเยอะ
39:56แถมเธอยังได้เริ่นรู้처�รู้วิ
39:57ธีการทำอีกด้วยนะ
40:01พูดแล้วก็
40:03คิดถึงนาเพท typical สมัยนั้นจั
40:04ง
40:10สมัยนั้นเธอคงเด็กมาก
40:14ถ้าดูจากสภาพน้าเพชายไถ่
40:15ก่อนเนี่ย
40:20อืม
40:28อร่อยไหมคะ
40:29อร่อย
40:43แม่แต่ดีใจด้วยนะ
40:45ยังน้อยแม่ศาสีก็มีคนดู
40:47แหละ
40:48ไม่เดียวได้ตอนแก่
40:50อ่าศาสี
40:54รู้สึกแช้มากเลยค่ะ พวกมันแ
40:55ม่
40:58ทางทางที่วันนี้
41:00ควรจะเป็นวันนี้ที่ศาสีมีค
41:01วามสูงมากที่สุด
41:03ถ้ายิงคิดอย่างไร
41:06พอเตรีย์อยู่อีกเหรอ
41:07liamo chancellorthe game
41:11แล้ว สัสสี่ไม่ได้คิดดึงจร
41:12ีแบบทestaแม่คิดเหล่าค่ะ
41:16ถ้าทำสัสสี่
41:18ว่าสัสสี่รักตรี brightest ไม่
41:21สัสสี่ ก็ตอมไม่ได้เหล่าค่
41:23ะ
41:26ว่าสัสสี่รู้สึกว่าการแต่ง
41:29งานก็เพื่อเอาตัวร้อด
41:32เพราะจริงสิ แล้ว
41:35สัสสี่ไม่ได้รักใครเลย
41:38ไม่ว่าจะเป็นตรี
41:41หรือว่าเจ้าบ่าของสาศีก
41:42็ต่าง
41:45ลักคิดมากได้แล้วแม่สาศี
41:48ไอ้เก็บพ่าเธอ
41:52เราต้องยายไปอยู่กับสามีแล้ว
41:57สาศีเร็วมากใช่ไหมค่ะคุณแ
41:59ม่
42:04แม่เร็วเอง
42:06ผลกำทั้งหมดมาลงที่แม่ได้เลย
42:09เพราะแม่เป็นคนบางคับให้ลู
42:11กแต่งงาน
42:13แต่ให้ลูกรู้ไว้นะ
42:16ทั้งหมดที่ทำลงไปก็เพื่อเราทั้ง
42:19นั้น
42:36อ้าว
42:41นี่มันอะไรกันวะ
42:43เพื่อนมึงมันเลี้ยงไม่เชื่อ
42:45มันขโมยของของกู
42:49ผมไม่ได้ขโมยครับ รอตตัว
42:51จะทำอะไรบันไหมครับ
42:52รักทานทนโทรขนาดนี้
42:54มึงยังกล้าประดิเซ็ดอีก
42:55หรอ
42:55ผมเห็นของมันตกกับรังจะเก็
42:57บใส่หลัง
42:58แต่แล้วตัวไม่เห็นก่อน
42:59ผมไม่ได้ขโมยครับ
43:01ไอ้ไว้ ช่วยกูด้วย
43:03อย่านะมึง
43:05อย่าคิดที่จะช่วยมันเด็ดขา
43:06ด
43:07ใครก็ตามที่มันขโมยของของพ
43:09วก
43:10โทยของมันคืนตาย
43:11ไอ้ไว้
43:22ถ้ามมึงจงรักภักดีกับผม
43:25มึงต้องจัดการอissement
43:27ไอ้ไว้
43:28ไอ้ไว้
43:29ไอหน leadership
43:29ไอ้ไว้
43:33ไม่จะให้ผมยิงเพื่อนหรอครับ
43:34เออ
43:34ถ้ามึงเป็นลูกน้องคุ
43:39คุณสั่งอะไรต้องทำ
43:40ไอไว้อย่าด้วย
43:42ไอไว้
43:44ไอไว้อย่า
43:45อย่าด้วยไอไว้
43:46za arug
43:46tenha khalộng street
43:51ไอไว้อย่า
43:52อย่า 3
43:53ham Sie
44:02เอิร่ม!
44:04เอิร่ม!
44:08เอิร่ม!
44:10มาก็คงไม่คงว่า
44:16เอิร่ม!
44:32มึงนี้มันไว้ใจได้โอ้ย
44:39ยินดีต้อนรับเว้ย
44:40เฮ้ย ฉลองเว้ย
44:44มึงไปยินกูจริงเหรอวะ
44:47มาเว้ย
44:51มาเว้ย
44:52มาเว้ย
45:03ไอ้ไว้ มึงดูต้นทาง
45:06ครับ
45:07ขึ้นร้อยจนป้าน
45:24ขึ้นร้อยไหม
45:25ขึ้นร้อยครับ
45:26ขึ้นร้อยครับ
45:52ขึ้นร้อย
45:52ขยาย
45:52ขึ้นร้อย
46:04ขึ้นร้อย
46:07ขึ้นร้อย
46:21ขอรับเว้ย
46:22เขาต้องทริงไข่มุกหวยที่ส
46:24บขนตายด้วย
46:25ไข่มุกนน่ะแระ
46:27มุกเคยได้ยินพthren ลูกรุ่งน
46:28้องโจทรร์ต์คุยกันนะเม glass
46:30วันนายหญิงให้เราสัวบันวางเลย
46:32เพื่อเป็นการถ่ายชีวิตปุ้น
46:34แล้วถ้าไม่มาจองบิน
46:35ไข่มุกอย่างดีเลยนะเว่ย
46:38เนี้ยลงคุณไปไม่ใช่น้อยนะเว้
46:40ย
46:41แต่
46:41ครูว่าน่ะ
46:42ไอพวกคนที่ตายน่ะ
46:44มันคงไม่tle равร være Staffans
46:48pendulum
46:48ถือ
46:48บ้าครับ
46:50เอาไงกลังกว่า
46:53มีในจากงเฉิงถือเทรดอะไรแบบ
46:55นี้เว่านี่หรอ?
46:56ไม่รู้เหมือนกันครับ
46:57แต่เห็นเพื่อนผมมันว่ามาอย่างน
46:58ั้น
47:00ถามีมุก
47:02ก็ถือว่าเป็นคนมีเกินพอส
47:03มควรเลย
47:05นั่น่ะสิครับ
47:06ที่จางก็มันเชิดหน้าอยู่ได้
47:08อาจจะมีผู้มีที่พล คอยหนูหล
47:10ังมาอยู่ก็ได้นะครับ
47:15ก็ตรวมตามที่แนมเธอเคยพูด
47:20เอางี้น่ะไว้
47:54มึงงาดไปไหนมา อยากคิดว่ากูไม
47:56่รู้ มึงไปหาให้ทาติ
47:59ใช่ครับ
48:02ผมตั้งใจจะวางแผน หรอกให้มัน
48:05มาติดกับ
48:08มึงจะทำแบบนั้นทำไม
48:09ก็ผมเกลียดมัน
48:11เล่าตัวของยังไม่รู้ ว่าผมเค
48:13ยทำงานที่บ้านสมสองแสง
48:20จริงเหรอ
48:23จริงครับ
48:25แล้วผมก็โดนไล่ออกจากบ้านส
48:26มสองแสงเพราะมัน
48:27แต่พอรู้ว่าเล่าตัวเคยวางแ
48:29ผนจะข้ามัน
48:31ผมเลยอยากจะช่วย
48:33แล้วยังไง
48:35ถ้ามึงเกลียดมัน
48:37ทำไมมันไม่ค่ามันเองสักษิน
48:38เรื่อง
48:40คิดหรอครับ
48:41ว่าผมจะไม่ทำ
48:43ถ้ามีโอกาส
48:44แต่มันดันบอกข้อมูลเรื่องท
48:46ี่พวกญี่ปุ่น
48:46จะขนของเข้ามาในภูเก็ด
48:49ผมเห็นว่าเราตัวอยากจะปล่น
48:51ก็เลยเก็บมันไว้
48:53แล้วหลอกเอาข้อมูลมาให้
48:54ข้อมูลอะไร
49:00ข้อมูลการขนของของเราครับ
49:02ทั้งสินค้าว่ามีอะไรบ้าง
49:04เวลาการเดินทาง
49:05และก็เส้นทางที่ใช้คุณสุม
49:07ผมบอกไว้เป็นหมดแล้ว
49:11คุณไว้ใจในคนนี้ ขนาดนี้เลย
49:13หรือ?
49:15ครับ
49:18แต่ตัดตุริษาไว้ใจ
49:19ผมก็ไว้ใจ
49:23ส่วนทางผม
49:24เตรียมกำลังไว้พร้อมแล้
49:25ว
49:25ทุกอย่าง
49:27แล้วแต่ผู้พันธรรมโมระเลยคร
49:28ับ
49:37มันไว้ใจผมมาก
49:39ไม่เป็นทางคิดว่าผมจะทรยศ
49:41ทีนี้เล่าตัวก็แค่ตลบหลั
49:42งมันซ้ำ
49:43ค่ามันให้ตาย
49:46เอาของมีค่าละยุทภปัจจั
49:47ยไป
49:49มึงไม่ได้รอให้กูตายใจใช่ไ
49:50หม
49:53เล่าตัวครับ
49:54ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้ทาตรี
49:56ผมค่องไม่ต้องมาตกระกรรมลำบ
49:58ากขนาดนี้
50:00ยังไง
50:01แม่ผมเป็นเมียน้อยเศษถีโซ
50:03แต่ไม่ได้สมบัติอะไรสักอย่าง
50:06ในขณะที่ไอ้ทาตรี
50:08มันไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าท
50:09านด้วยซ้ำ
50:11แต่ได้ไปแล้วครึ่งนึง
50:13จะไม่ให้ผมแค้นได้ยังไง
50:16นี่ยังไม่รู้ไหมที่มันไล่ผม
50:17ออกจากบ้าน
50:18เหมือนหมูเหมือนหมาอีก
50:32คิดว่าคนอย่างไอไว้มันไว
50:33้ใจได้แค่ไหน
50:34ไว้ใจได้แค่ไหนเนี่ยฉันไม
50:37่แน่ใจ
50:38แต่เรื่องทั้งหมดที่ไอ้ไว้เล่
50:39าให้กับฟังเนี่ยเป็นความจ
50:41ริง
50:42ถังเรื่องที่โดนไอ้ทรีไล่
50:44ออกจากบ้าน
50:44เพราะจะค่าระจิต
50:46แลก็เรื่องที่แม่มันเป็นเมีย
50:48นหน่อยของอาโสม
50:57แต่เพื่อความไม่ประมาน
50:59ก่อนออกบลนแค่ก็ตรียมแผ
51:01นสำรอไว้ด้วยกัน Mercury
51:02ก็ต้องเป็นแผนที่ไอ้ทาตร
51:05ีมันขาดไม่ถึง
51:06ส่วนไหว้ก็ต้องไม่รู้แผน
51:08การทั้งหมด
51:10ฉลาดมาก
51:25นี่มันอะไรอ่ะพี่
51:28ของพวกนี้
51:29ป่าต้องใช้ระวังป้น
51:32เอาประทําอะไรอ่ะ
51:34มึงไม่ต้องถามมากไอ้วัย
51:38มึงคอยดูต้นทางทีนี่
51:40แล้วถ้าตำรวยกับทหารญี่ปุ
51:42่นมาเท่านี้
51:43ให้มึงจุดพูดทรงสัญญาต
51:44ิบอกพวกกู
51:47เราตรวมให้ผมไปด้วย
51:48เราตรวมไม่เชื่อใจผมหรอครับ
51:49มึงจะคิดแล้วคิดน้อยทำไมว่
51:51ะ
51:52มึงก็เป็นคนดูต้นทางมาแต่ไ
51:53หนแต่ไหร่แล้ว
51:56ครับ
52:00ไปเว้ย
52:02ครับ
52:12ไปเว้ย
52:12ไปเว้ย
52:12ไปเว้ย
52:29ไม่มีพูดอาหารญี่ปุ่นที่ไ
52:31อ้วัยบอร์จริงๆด้วย
52:39ไอ้วัยนี่มันไว้ใจได้จร
52:40ิงๆ
52:42พวกมึงไปขับรถ
52:43เอาเสรอเบียงของพวกมันมา
52:46กำลังเสรอพวกมันจะมาแล้ว
52:47ครับ
52:48ไป
52:55พวกจังกันฉันมาพร้องเราจริ
52:57งๆด้วย
52:58ทุกคน
53:01ทุกคนเต็มตัว
53:03สระวังตัวด้วยนะครับคุณตา
53:04ตี
53:04ถ้าคุณเป็นอะไรนะครับคือเอาห
53:06มตายแน่
53:07ไม่ต้องห่วงครับ
53:09อีกสู่
53:19หยุดเดี๋ยวขยับ
53:27มาช้ากกว่าที่กูคิดนะ
53:29ไม่ควรมึงไง
53:31เฮ้ย
53:31ก็หมายความว่ากูเตรียมของไว
53:33้ต้อนรับหนึ่งเนี่ยสิ
53:35ฉันไม่สนเล่นเรียมพวกแกหร
53:36อก
53:37รู้แค่ว่าถ้าพวกแกกรวรู้
53:38ปืนตำรวจ
53:39ก็ยอมให้จับไซ่ดี
53:42เฮ้ย
53:50ตอนอยู่ในป่ามึงลืมไปแล้วห
53:52รอ
53:52ว่าพวกกูก็มีปืนเหมือนกั
53:53น
54:05เฮ้ย
54:18เฮ้ย
54:20ยังไงวันนี้คุณก็ต้องจัด
54:21การพวกมันให้ได้
54:23รายละเอียดกับทางหนีที่ไล่
54:24ต่างๆ
54:24ผมจดมาให้ละเอียดแล้ว
54:25หยุด!
54:53เฮ้ย
54:53เฮ้ย
54:53เฮ้ย
54:54เฮ้ย
54:57เผื้อ
54:57พิฟิกไทย
54:58พิฟิกป่น
55:00นังคือ
55:01รับจ้องว่าอร่อยกับทีน
55:05นับน้าอร่อยกับทีนี้
55:06เฮ้ย
55:06บ้าหรอฟนมักคนใจร้าย
55:11ใครมากไล่ที่ฉันต้องเธอ
55:16อยู่กับเธอฉันรู้สึกปลอดไ
55:19พย
55:22ร้อนหรือหน้าที่ต้องฝาฝัน
55:26ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ
55:30ไม่มีใครอีกแล้วแค่
Comments