- 11 hours ago
เหมันต์ ตะวัน รอนตอนที่ 11 วันที่ 6 กรกฎาคม 2569
ชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
ชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
Category
🎥
Short filmTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:38ทำไมพวกกองยังไม่มาสักที
01:00การต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป ส
01:07ามารับชมได้ทุกวัย
01:38ฉันรักหน่อยนะ ฟรรวอล
01:46ฉันรักหน่อยนะ
01:57ก็คิดว่า
01:58ใจ... ใจ
01:59เป็น ฉัน
02:02ฉัน ฉันหลักนายนะ
02:04ฉันหลักว่าจริงๆ
02:12ลูกจัน คุณต้องเคียมแข็ง
02:14ไว้แล้วลูกจัน
02:16กูทำไมเป็นไรนะ
02:19น่าวัน
02:23บ่อยฉันไปเธอนะ
02:24แม่ว
02:30อย่าพูดอะไรแบบนี้
02:31ยังไงกูก็ต้องรอด
02:32มันคงทำตามสัญญาติให้ไหว
02:42ไม่ได้
02:45คือขอโดนนะ
02:50ไม่
02:52คุณต้องไม่เป็นอะไรลูกฉัน
02:54ผมสัญญากับผู้ใหญ่ไว้แล้วว
02:55่าผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่
02:56ลูกฉัน
03:01มันถึงเวลาแล้ว
03:05มันถึงเวลาแล้วที่ไหนต้องป
03:09ล่อยฉันไป
03:13นายรีบไปเธอ
03:15ผมไม่ไป
03:16ผมบอกเลยว่าผมจะปกป้องคุณนะ
03:20นายปกป้องฉันแล้ว
03:24นายปกป้องฉันอย่างดีมาโดยต
03:26ลอด
03:39ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
03:42ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
03:57ลูกฉัน
03:59ลูกฉัน
04:00ลูกฉัน
04:01ลูกฉัน
04:02ลูกฉัน ลูกฉันคุณฝืนเข้
04:02ามาสิ
04:03ลูกฉัน
04:04ลูกฉัน
04:05ลูกฉันคุณจะเป็นอะไรนะ
04:10ลูกฉัน
04:12คุณจะเป็นอะไรนะ
04:13ลูกฉัน
04:14ลูกฉัน
04:15คุณจะเป็นอะไรนะ
04:18ลูกฉัน
04:22ลูกฉัน
04:22ลูกฉัน
04:27พวกนี้คุณยังพูดเป็นอะไรกัน
04:28หาลูกย้าน
04:35พระเจ็บรวจ!
04:37ช่วย ช่วยพระเจ็บรวจ!
04:39ช่วยพระเจ็บรวจ!
04:40ดาบไปเตรียมรวจ!
04:41เร็ว!
04:45ไปแล้ว
04:46เจ็บ
04:49ทางเดียว
04:56ทางเดียว!
05:07พี่หมาย!
05:08ลองนี้ไปกันจะพี่ยัง
05:23พี่ไฟจ๊ะ
05:25ฉันคิดออกแล้วจ๊ะ
05:26เราไปหาไอ้ทิวไหมจ๊ะ
05:28ให้ทิวมันช่วยเราไง
05:29ยังคิดจะกลับไปหามอีกหรอ?
05:33ไอ้ทิวมันหักหลังเรา
05:35ถึงเนี่ยตัดทางแล้วปล่อยว
05:36ัดแบบนี้
05:38ออกเดียวเลยไม่ต้องพูดมาก
05:41โอ้ย
05:42โอ้ย
05:45โอ้ย
06:05กล่องครับ
06:06มีอะไร
06:12ตรงสง Franc ครับ
06:14desses วัสมรับใคร
06:14มันมีอะไร
06:16ตอนนี้พวกเราจับกุ่มตัว appealsแล้
06:18วครับ
06:19แต่ว่า
06:20ไอ้เสือไป
06:20psy อมไต
06:23พบน แล้วก็พวกของน tam
06:25กัน jungeодеไม่ได้bling
06:27ต้องλη่มแขวงไว้แล้ว
06:27ตัวไปจับพวกมัน
06:28ไม่อย่างนี่ไปได้แม่ไกล
06:30จับตายแล้ว
06:32ถ้าอยากได้ตัวของพวกมัน
06:34ไป
06:35ครับ
06:35ไอ้เสื้อหมาย
06:43มันเป็นพ่อของก็เองไหนที่ว
06:48โดนที่เองเกียดนักเกียดน่
06:49ะ
06:51แต่พวกชายคนนี้
06:53มันเป็นคนที่ทำให้เองเกิดขึ้
06:54นมา
07:04สวัสดี
07:05น่ายเป็นสดี
07:05น่ายเป็นสุดพวกชายตัน
07:31ให้เร็วเข้ามา
07:32ถ้าวิตักนั้น
07:40ก็เห็นรอกลาก
07:52ก็ได้
07:58ก็คิดว่าจะไม่ได้เจอแค่สอง
08:00ควรแล้วอ่ะ
08:01ก็คิดว่าจะไม่ได้เจอพี่ลุก
08:02จันกับพี่จัววันแล้วเหมื
08:03อนกันจ้ะ
08:04มันดีใจที่แกปอดภัยนะ
08:07ไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆเนอะ
08:08เป็นอะไร
08:11แล้วดอกลักกับกระทินมาที่น
08:21ี่ได้ยังไง
08:23พี่คนนี้พาพวกเราออกมาจ้ะ
08:42พี่กระทินจะร้องทำไมจะเนี่ย
08:45เดี๋ยวฉันก็ร้องตามเหรอ
08:48ไม่หรือ
08:51มีอะไรกระทิน
08:53เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม
09:01เมียง
09:06เมียง
09:06จะเมียงแล้วเหรอ
09:09เมียงอยู่ในล่ะ
09:23ขอโทษนะ
09:27ฉันช่วยมิงไม่ได้
09:28อันนี้
10:12เธอเธอเธอเธอ
10:33เธอเธอ
11:01- ฉันไม่เรื่องอยากจะถามนายหน่อย
11:03- ได้ทำไม plate
11:04- ได้สิ ถามแล้ว
11:06- Het
11:08- เราสองเป็นเพื่อนสนิทกัน
11:10- Bereich
11:14- จะิรกล้านก็เป็นอีกเป็น Iceland
11:18- เมื่อก่อนบ้านฉันอยู่ใกล้บ้
11:19านแก
11:20- ฉันไปวิ่งնี่นิ่ไงแกทุ
11:21กวัน
11:22- ตอนเช้าเราก็เป็นโรงเรือมด
11:24้วยกัน
11:25- ฉันก็อยากเย็ Cream provie
11:30ฉันสูญเสียความต้องจำไปหมด
11:32เลย
11:32แล้วก็ทางขอบกลัวฉันฉันจ
11:35ำไปได้เลย
11:37ฉันก็เข้าใจแกนะ
11:41ถ้าเป็นฉันคงไม่ต่างกัน
11:42แต่ฉันอยากให้แกรู้ไว้
11:45ว่าที่ฉันพูด
11:46ฉันพูดความจริง
11:48ไม่ได้กลัวของแก
11:52เออ
11:52ถ้าแกยังไม่เชื่อนะ
11:55ฉันมีอะไรให้แกรู
12:03นี่เป็นหลักฐานเยือนยันว่า
12:05ฉันอยากแกนับสนิทกัน
12:07ถ้าเราไม่สนิทกันเราจะกอดคอ
12:09ถอยรูปเป็นแบบนี้หรอ
12:11จริงป่ะ
12:24นี่กันเรื่องนี้
12:26แกจำตอนนี้เราเดินกับด้านต่
12:28อดึกๆได้ไหม
12:29พี่เราไปเจอโจนขโมยรถแกอยู่
12:32เราโดนรูปสี่ต่อสองเลย
12:34สู้กันจนหลังชนฝาในตอกเล
12:36็กๆ
12:48ทำอะไร
12:50มันต่อสนิทกัน
12:51มันต่อสนิทกัน
13:07มันต่อสนิทกัน
13:14อื้อ!
13:17อื้อ!
13:23อื้อ!
13:24อื้อ!
13:28นิ้ง!
13:28ดัววี
13:29แค่กลับไปก่อนเลย
13:30เดี๋ยวทั้งนี้ช่ายจัดการเอง
13:36จัดได้ป่ะ?
13:37พวกซ้ายอ่ะ!
13:38พวกซ้ายอ่ะ!
13:45ตาใสแปล
13:48ยันย้อนจะไปตอนเด็กๆ
13:52แกเนี่ยเป็นคนที่เล่นบ้าบิ
13:54นมากเลย
13:55แกขึ้นบนน้อนไม้
13:56และก็ตกลงไม้อย่างแรง
13:58ฉันนี้ต้องแบกแกกลับบ้าน
14:02และแกก็ล้องให้กับฉันตั้ง
14:03คืน
14:04ว่าไม่อยากเป็นแผลในหัวเขา
14:06เพราะว่าไม่อยากให้โดนแม่ด
14:07ู
14:09ฉันก็เลยหยิบปกามา
14:10เขียนหัวเขาตัวเอง
14:12ให้เป็นแผลเหมือนแก
14:13แป้...เมื่อที่ไม่ให้แกรู้สึก
14:15โดดเดียว
14:18แป้ที่ก็เข่าเหล่ะ
14:20ใช่
14:23ผมเองก็มีแผนอันน่ะ
14:24แกบนอย่างเรื่องนี้กับฉันเป็
14:29นเดือนๆเลยนะเว้ย
14:32จำได้ป่ะ
14:34มันก็ดูเป็นความส่งจำของ
14:35ผมเหมือนกันนะ
14:37มันก็ความจริงเว้ย
14:38มันไม่ใช่ความส่งจำ
14:43แป้ที่น stomachัดการยา
15:26นี่บ้านไข
15:28ก็บ้านกันไง
15:30ป่ะ แม่กันรออยู่
15:52เงินไข
16:28ราวีการ
16:30ราวีการลูกแม่
16:32ลูกแม่
16:38มีการลูกแม่
16:43ลูกกับมาแล้ว
16:51แม่ดีใจที่สุดเลยนะลูกแม่
17:04ผมขอโทษนะครับ
17:06ที่ผมจำอะไรไม่ได้เลยครับ
17:09ชั้นมันเธอรู้
17:10จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
17:12เรายังมีเวลา
17:13ที่จะรือฟื้นความสุงจำของ
17:15ลูก
17:20ฉันยินยันได้ว่าที่นี้ไม่
17:22มีใครหรอกแก
17:24แกคือหมอมเจ้าราวีการ
17:26วงนั้นแล้วหน้าตัวจริง
17:29และนี่คือหมอมสกนวัน
17:58เป็นแม่ของแก
18:00แก่มีถูกรวงหลัก
18:24สักของจำครับ
18:28หัวไห้
18:29แบบนี้เป็นไร
18:29อัลมีอย่างกัน
18:30อื้ม
18:30อื้ม
18:30อื้ม
18:35ขอโทษนะครับ พูดเป็นใครครับ
18:40นี่หนูเพชรพริง พระยาของลูก
18:42เลยจ๊ะ
18:49มิด พันชายสองจำผมฉันไม่ได้
18:52เหรอไหมคะ
18:57จำไม่ได้ครับ
19:00ไม่เป็นไรเพคะ ท่านชายจำผมฉันไม
19:03่ได้ก็ไม่เป็นไร
19:04แค่ท่านชายกลับมาปอดภัย ผม
19:07ฉันก็ดีใจมากแล้ว
19:10เราจะได้เป็นครอบคัวเดียวกันอ
19:11ีกครั้งนะเพคะ
19:23รอนผมอยู่ก่อไฟ ผมเจอเธอนะครับ
19:26ผู้หญิงที่ลูกพามาด้วยน่ะ
19:27เหรอ
19:29เราต้องสองคนลักกัน
19:31ผมกับลูกจันผ่านร้อนผ่านห
19:32าผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะครับ
19:35ผมสัญญาไว้กับลูกจันแล้
19:36วผมจะไม่ทิ้งเขา
19:38ยิ่งโดยเฉพาะตอนนี้ด้วยครั
19:40บ
19:42แม่เขาใจลูก แม่เขาใจทุก
19:44อย่าง
19:44แต่มันก็ต้องรอเวลาที่ ที่ค
19:47วามจำของลูกจะกลับมา
19:48ถึงผมจำได้ผมก็ทิ้งเธอไม่ได
19:49้ครับแม่
19:56ดูเรื่องลูกในท้องของพิ้งแล
19:58้วคะ
20:00ท่านชายควรสนประไทยหรือเป
20:01ล่า
20:06เด็กในท้องเป็นลูกของท่านช
20:08าย
20:15ถ้าท่านชายไม่เชื่อเนี่ย
20:18ท่านชายทรงถามหม่มแม่ก็ได้
20:21หม่มแม่ยืนยันได้ใช่ไหมเพคะ
20:30ความมันต้องควรสนุกอย่าง
20:30โอ้โซจัย
20:48القลั這個
21:01ช่วย
21:03Earlier
21:10ลโฮ
21:12คุณ คุณพร้ Burin
21:15นุกพิง ตายแล้ว นุกพิง
21:17เอาไปกันนะ
21:18นั่ง นั่ง นั่ง
21:19ไม่ค่อยนั่งครับ
21:24พอแม่
21:26นุกพิง
21:30ลูกจัน ลูกจัน ลูกจัน ลู
21:34กจัน
21:35พูดฟังผมก่อนนะ
21:52ต้องผมมาที่พายก่อนนะ
21:55ที่นี่มันคือบ้านของนาย
21:57นายต้องอยู่ที่นี่
22:01ฉันนี่แหละ ที่เป็นคนต้องไป
22:08ไม่ ลูกจัน
22:11ผมไม่ให้คุณไปไหน
22:14ผมสัญญากับคุณใหญ่ไปแล้ว
22:15ว่าผมจะดูแลคุณเอง
22:17แล้วผมก็จะไม่ทิ้งคุณด้วย
22:21ผมรักคุณแล้วลูกจัน
22:25นายสัญญากับพ่อฉัน
22:35ตอนนี้ นายเป็นเสียตะวัน
22:38แต่ตอนนี้
22:41นายคือท่านชายละวีการ
22:45นายไม่จำเป็นต้องรักษาสัญ
22:46ญาที่ให้ไว้กับพ่อฉันก็
22:47ได้
22:50ตอนนี้ผมก็คือเสือตะวัน
22:57เป็นเสือตะวันคนเดิมเลยลูกจ
22:59ัน
23:03ไม่เหมือนเดิม
23:04มันไม่เหมือนเดิม
23:08มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล
23:09้ว
23:09เราไม่ได้อยู่ในลังโจนแล้วนะต
23:11ะวัน
23:27ถ้าผมไม่มีควรแล้วผมจะอยู่ใก
23:29ล้หรือฉัน
23:42เท่าวันนายมีเมียพวกหญิงคนน
23:54ั้นนายจะทำยังไงกับเขา
23:58เขาที่กำลังตั้งถองมูกของน
24:02ายอยู่
24:10แต่เรา เราสองคน เราไม่ได้เป็นผัวเมี
24:15ยกันจริงๆด้วยซ้ำ
24:18แต่ผมไม่รักเขาไง
24:22ผมรักคุณ ผมรักแค่คุณเลย
24:29ไม่จะทิ้งความรับผิดชอบไป
24:31แบบนี้เหรอ
24:41ฉันมันตัวคนเดียว
24:46ฉันอยู่คนเดียวได้
24:48แต่นายมีลูกมีเมีย
24:52วันนึงถ้าความสงจำของนายก
24:55ลับคืนมา
24:57มันอาจจะไม่เคยมีฉันเลยก็ได
24:59้
25:02นายต้องอยู่กับความเป็นจริง
25:03นายต้องอยู่กับปัจจุบันสิ
25:05ตวัน
25:05พอดีผมก็อยู่กับปัจจุบัน
25:06เนี่ยคุณ
25:08ปัจจุบันคือผมรักคุณ
25:21ผมไม่ได้บอกว่าผมจะไม่รับอีก
25:22ชอบผู้หญิงคนนั้นกับลูกเลย
25:24ของของเขา
25:29ความรู้สึกข้างไหนเนี่ย
25:31ผมเชื่อมันลูกจัง
25:33ผมไม่รู้รู้สึกอะไรกับผู้หญิง
25:34คนนั้นเลย
25:36ผมไม่ให้รักเขา
25:37ผมไม่รู้สึกผู้คันอะไรกับเขาส
25:39ักนิดเลย
25:42ผมรักคุณ
25:46ผมขอเวลาได้ไหม
25:48ผมขอเวลาที่ผมจะจัดการเรื่องนี้
25:50ให้มัน
25:51ให้มันเสร็จด้วยตัวกังผมเอง
25:52อะลูกจัง
25:53คุณอย่าไปนะ
25:58ผมขอหลอง
26:11อยู่ที่นี่แต่งมานะครับคุณลูก
26:12จัง
26:14ถึงว่าผมขอรอง
26:17ถ้าคุณไม่อยู่
26:18แล้ววิย Kas Coach ไม่อยากอยู่เหมือนกั
26:19น
26:21จัност
26:25แก
26:27อยู่ที่นี่กับตะวัลองก่อนนะ
26:32แกตำคำสั่งเสียของพ่อแกไม
26:34่ได้เหรอ
26:35พ่อแกเชは
26:38ตัววันมาก
26:40ให้ตัววันดูแลแก้
26:42ถ้าแก้ออกไปตอนนี้แล้วแก้ไม
26:46่ปลอดภัย
26:49พ่อแก้จะเป็นห่วงมากเลยนะ
26:56อีกอย่าง ข้างหน้าก็ยังไม่ปล
26:58อดภัยนะครับ
26:59เสรือใหม่กับพวกโจน
27:01ก็ยังถูกจับผมตัวไม่หมด
27:13อ้าว...
27:17วิ่งแน่ ทำตัวเป็นมาดิดกะ
27:22โลก
27:23จานเกือบแตกหมดแล้วเห็นไหม
27:25วิ่งหนีอะไรมา
27:26นั่นสิ พวกฉันตกใจหมดเลยเนี่
27:28ย
27:29ท่านชายใจยาย
27:31ท่านชายทำไม
27:33ที่เก่าอย่าบอกว่าท่านชายสิ
27:34นแล้ว
27:34โห ท่านชาย
27:36ไอ้...เอ็ก ไอ้ bankruptcy ท่านชายยังไม
27:39่เสร็จ
27:40นั่นกลีบบอกมาสิวั покупans ว่าท
27:41่านชายเป็นอะไร
27:43ท่านชาย QUESTION มาแล้วจัยาย
27:47คุณคнизี
27:51คุณแม่ครับ
27:55ผมจะจะขอmittelงแม่นุญFe ให้โลกจ
27:57ัลกะถินดอกลัก
27:58มาอยู่ที่นี่ and see me
28:04คือผมสัญญากับพ่อลูกจัน
28:05ไว้นะครับคุณแม่
28:07สัญญา?
28:09แล้วทำไมลูกจะต้องไปสัญญากับ
28:10พ่อของหนูลูกจันด้วย?
28:13พ่อลูกจันเขาเสียเหรอครับ
28:17ตอนนี้ลูกจันเขาไม่เหลือใคร
28:18เหรอครับนอกจากผม
28:24แล้วอีกอย่างทั้งลูกจันกั
28:25บพ่อลูกจันก็เคยช่วยชีว
28:26ิตผมไว้อีก
28:28ขอให้เขาอยู่ที่นี่กับผมเลยนะครั
28:29บ
28:32น่ะครับคุณแม่
28:38ก็ได้จ้ะ
28:42เรื่องนั้นเน่ะ
28:43ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร
28:45แต่ว่า
28:46พวกเขาต้องอยู่ที่เรือนเล็กนะ
28:49เพราะว่าเรือนนั้น
28:51เป็นเรือนโปรดของดู
28:53ทำให้หัวใจสับสน
28:55ออกคุณนะครับ
28:57แต่สินเดียวยังเวียนวน
28:59หลุดไม่พ้นถูกโมพ
29:14เป็นยังไง
29:15พอจะอยู่กันได้มั้ยจ้ะ
29:19ได้ค่ะ
29:20พวกเราอยู่กันแน่สบายมาก
29:24ท่านชายกลับมาแล้วจริงๆ
29:26ย้อยค่ะ
29:27ไม่นมที่ท่านชายชอบยัวแห่
29:29ว่านมย้อยยังไงเพคะ
29:38ดูเหมือนท่านชายจะจำย้อยไม่ได
29:40้นะคะ
29:42ท่านชายไม่สบายนิดหน่อยอ่ะจ
29:44้ะ
29:45นี่ย้อยดูแลที่นี่มานมนาน
29:48เป็นคนเก่าคนแก
29:50เลี้ยงดูลูกมันตั้งแต่เกิด
29:52น่ะจ้ะ
29:56ย้อย
29:57ใช่เพคะ ย้อยเอง
29:59ไม่ย้อยก่อนที่ชื่นใจหนึ่งน
30:01่ะเพคะ
30:05ไม่เป็นไรเพคะ
30:06ถ้าท่านชายจำไม่ได้
30:08คοยๆคิดๆนึกก็ได้เพคะ
30:12ขอบัส้ารทดน่ะก็มอม
30:14แล้วท่านชายทรงจำ 22 agreements otypes
30:18ใน...
30:19ท่านชายยังจำยายใช่ไม่ได้เลย
30:21จะไปจำแก๊ดด้ายแง่ล่ะ
30:24ท่านชายก็ไปครอçek
30:26นี่เอก
30:26เอกก็เกิ Мар ganhar
30:28อ้างตัวของท่านชายส่วนมอม
30:30ชั้นชื่องงามตาเป็นหลานของยา
30:32ๆ
30:33หากท่านชายต้องการอะไรท่านชายเรี
30:36ยกหอมชั้นกับเอกได้เลยนะพี่คะ
30:39ขอบใจนะ
30:42เอกกับงามตาไปเอาไม่กวาดไม่
30:44ถูกพื้น compliance
30:45ค่ะ
30:46ย้อยอยู่คุยกับชั้นน่ะ
30:48ค่ะ
30:51เดี๋ยวเชิญกันตำสบายเลยนะจ๊
30:53ะ
30:55ถ้าเกิดว่าอยากจะได้อะไรก็บอกนะ
31:00ลูก
31:14ขอบคุณนะครับ
31:19คน...คนแม่
31:25ขอบคุณครับ
31:27ขอบคุณนะครับ
31:55ขอบคุณครับ
31:59ไปดูกัน
32:03โฮ...
32:06สวยเนอะ
32:08น่ารวนมากเลยอ่ะพิกะทิน
32:09โดกรัก
32:10โดกรัก
32:27โดกรัก
32:31ท่านชายถึงจะถูก
32:33เรียกผมเหมือนเดิมก็ได้คุณ
32:36ผมคือตะวัน
32:38ไม่ใช่ท่านชายแล้ววีการอะไรนะ
32:47ผมไม่สนใจหรอก
32:50ผมบอกแล้วว่าผมรักคุณ
32:53จะยดตำแหน่ง
32:55คำนำหน้าชื่ออะไรก็ช่าง
32:57มันไม่มีความหมายเหรอคุณ
33:00ถ้าไม่มีคุณอยู่ข้างข้างผมอ
33:01่ะ
33:07ไปต้องคิดอะไรมากนะ
33:09แค่อยู่ที่นี่นะคะนะ
33:11มีอย่างผมก็พอแล้ว
33:26ท่านชาย
33:45ว่าแต่ว่า
33:46ผู้หญิงที่มากับท่านชายเป็น
33:48ใครเหรอคะ
33:55ว่า
33:56เมีย
34:00ผู้หญิงของนั้นเป็นเมียท่าน
34:02ชายเหรอคะ
34:04ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้หรอกครั้
34:05ง lonely
34:07ฉันก็ไม่รู้อะนะ
34:09แต่ที่รู้ก็คือชายราวีอ่อ
34:11รักแม่หนูกันนี้มาก
34:14นี่ราวีก็ขออамаคุณลูกจาน
34:16ด้วยนะครับ
34:17animat
34:17ฉะนั้น หัวนอนไปเท้าเป็นยัง
34:19ไงก็ไม่รู้
34:21มอมจะไว้ใจได้เหรอคะ
34:24ก็ต้องคอยดูกันต่อไป
34:27แล้วคุณเพชรพริงค์เหรอคะ
34:29คุณเพชรพริงค์เธอจะทำยังไ
34:31ง
34:57ท่านชาย
35:00ผมจะมาถามว่าคุณมายังไงบ้าง
35:04ฉันข้างในก่อนไปคะ
35:17ม่อมฉันดีขึ้นแล้ว
35:19ขอพระไทยท่านชายที่เป็นห่ว
35:21ง
35:23ก็ดีแล้ว
35:28งั้นผมเข้าเรื่องเลยกันนะ
35:34สิ่งที่ผมจะพูดมันอาจจะฟั
35:35งดูเห็นกันตัวนะ
35:39แต่ผมว่ามันถึงเวลาที่ผมต้อง
35:40พูดแล้ว
35:44เริ่มรุกจัด
35:55ถ้าลูกจัดอยู่ที่นี่
35:58ผมก็จะอยู่ที่นี่
36:02แต่ถ้าลูกจัดไปจากที่นี่
36:06ผมก็ต้องไปกับเธอ
36:09ผมอยากให้คุณเข้าใจเรื่องนี้ด้
36:10วยนะ
36:16ส่วนเรื่องลูก
36:18แล้วก็คุณ
36:20ผมจะดูแลอย่างดีที่สุดเลย
36:22อันนี้คุณไม่ต้องเป็นห่วงเลย
36:24ท่านชายไปคะ
36:32คุณรู้ว่า
36:40ผมทำอะไรผิดแล้วไปคะ
36:50เจ้า
37:14พี่พริง
37:14พี่พริง
37:15พี่พริง เป็นอะไรลูก
37:30ฮะ
37:32พริง เป็นอะไรขึ้น
37:35อันชายกลับมาแล้ว
37:41ช่วงพาเมียมให้กับมาด้วย
37:43หะ
37:45แล้ว
37:47กี่นางเขาได้มันเป็นลูกเต้า
37:48เหรอไพร
37:48ก็มันมากันท่านชายได้ยังไ
37:50งเนี่ย
37:51ถ้าตอนนี้มันอยู่ที่ไหนพริง
37:52โอ้ย แม่
37:54พริงเขาไม่รู้เหมือนกัน
37:56มันมากับท่านชาย
37:58ตอนนี้ผมแม่ให้มันย้ายไปอยู่ท
38:00ี่เลื่อนหลังเล็กด้วย
38:02ท่านชายก็ตามไปอยู่กับมัน
38:04ท่านชายทำแบบแล้ว นั่นเป็นอย่
38:05างไร gern เป็นมีหลัว מכ standard,มันเป็น
38:07เริ่นไม้
38:08อย่าไปยอมนะพริง
38:09น่ะตอนนี้อีกอย่างเนี่ย
38:14ท่านชายความจำเสื่อมด้วย
38:18มีผuiten
38:27แต่มันก็เป็นเรื่องดีสำเร็ว
38:29แล้ว
38:30ท่านชายจำไม่ได้ว่าแกท้องก
38:31ับใคร
38:38แบบนี้
39:02คิดว่าอะไรล่ะ
39:04คี่แพ้แม็ง
39:11หวัง
39:12พันชายแก้ค่ะ
39:14ผมก็คิดถึงพันชายเหลือเกิ
39:15น
39:16พันชายหายไปไหนมาไหมคะ
39:18หนูเพชพริงค์
39:20ฟรรยาของลูกไงจ๊ะ
39:25ได้เรืองลูกในท้องของพริงค
39:27์แล้วคะ
39:29ลูกที่อยู่ในท้องของพลิง
39:33เป็นลูกของท่านชาย
39:38ผมบอกนะว่าผมรักคุณ
39:41จะยดตำแหน่ง
39:43คำนำหน้าชื่ออะไรก็ช่าง
39:45มันไม่มีความหมายเหรอคุณ
39:48ถ้าไม่มีคุณอยู่ข้างๆของผม
39:54ไม่ต้องคิดอะไรมากนะ
39:56แค่อยู่ที่นี่ในฐานะ
39:57มีของผมก็พอแล้ว
40:03ฉันจะทำยังไงตอบไปดีจ้ะพ
40:05่อ
40:37นี่เลย
40:49แม่เอาอะไรมาแล้วครับ
40:53แม่เตรียมเบคฟอร์สไว้ให้
40:55แต่ว่าคงจะไม่ทันแล้วหรือ
40:56มัง
41:07คุณยิงค่ะ
41:10มันอยู่กินส้มตำด้วยกันไ
41:11หมค่ะถ้าไม่รังเกียด
41:18ก pipelines
41:18พายย่างก็มีนะครับ
41:20นี่เขาเหนียวร้อนร้อนเลยครับ
41:22มิต草ของอร่อยนะครับพูดแม่
41:25ท่าน šiI MÁIench或ช้อนซ้อมหน่
41:26อยเหรอ 크� 스�
41:28ปกติพวกเราก็กินกันแบบนี้
41:29เลยนะครับ
41:31ใช่ค่ะพวกเราใช้มือกินกันอร
41:33่อยดีนะคะ
41:38เจ้าเงิน ตามเพิ่มอีกโครกนิ
41:40่งนั้น
41:40ได้สิ
41:51เราเอาจานมาเร็ว
41:53จานมาจ้ะ
41:55คุณแม่นั่งก่อนเลยครับ
41:59ไม่เป็นไรจ้ะ
42:05ลูกกินเถอะ
42:31ทำไมมีค่ะซ่อม
42:34มีดไปไง
42:35จะให้ฉันใช้มือฉีกกินหรื
42:37อไง
42:38ขอไปไปครับท่านชาย
42:41ไปหยิบมา
42:45ไปสิ
42:54ประหลาดมาก
42:56ประหลาดจริงๆระยาย
42:58นี่ท่านชายดูไม่เหมือนท่านชาย
43:00นี่ถ้าเป็นแต่ก่อน
43:01ฉันคงโดนด่ะเปิ่งไปแล้วล
43:03่ะยาย
43:04งามตา
43:07ขอโทษใจยาย
43:09งามไม่ได้ตั้งใจ
43:12ไม่เป็นไร
43:14ฉันเองก็แปลกใจเหมือนกัน
43:16อืม
43:18อินตริงๆ
43:35มาเดี๋ยวผมช่วยเจ็บ
43:36เดี๋ยวฉันทำเอง
43:38ปล่อย
43:39ปล่อย
43:40ปล่อยฉันทำเอง
43:43ปล่อยก็จะ
43:58เฮ้ย
43:58เห็นไหม
43:59เลือดออกเลยเห็นไหม
44:01ไม่ต้องมายุ่งนะคุณ
44:02นี่ อยู่เชื่อเชื่อเชื่อ
44:04โกรธพำลัง
44:11ไม่ได้โกรธ
44:14เธอเป็นอะไร
44:18ฉันเกลงใจคุณแพทผิง
44:21ไม่ยอมรับสักที่เธอ
44:22ว่าเรื่องทั้งหมด มันเปลี่ยนไป
44:24แล้ว
44:30ท่านชายกระหมอม
44:32อุ๊ย
44:34ขอประทานโทษที่กระหมอมข้อมา
44:35ขัดจังหวะกระหมอม
44:39ไม่ได้ขัดจังหวะ
44:41มีอะไรหรือป่ะ
44:43หมอมสกลวันให้หมอมชั้นมาเรี
44:45ยนท่านชายว่า
44:46ท่านชายต้องเสด็จไปที่ธนาคาร
44:48หมอมชั้นเตรียมชุดไม่ให้เรี
44:49ยบร้อยแล้วก็หมอม
44:50ก็สิ hahaha
44:54มีอะไรลืม Beschโดย
45:20อ้าง แล้วพี่ตะวัลล่ะจ๊ะ
45:25ขึ้นไปเปลี่ยนชุดน่ะ
45:27เปลี่ยนชุด?
45:43สองตัวนี้เลือกเองกับมือเลยนะ
45:52philosophy
45:55ฉันท้องลูกของท่านชายอยู่
45:57จําใส่สมงน้อง แกเอาวิด้
45:58วย
46:06แกกำลังสงสัยอะไรหรือจ๊ะ
46:19ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่ ฉัน
46:23ดีใจ ที่ตื่นมาเห็นเธอ
46:27จากคนรู้สึกแปลก ไม่เข้าใจ เป
46:32็นเป็นคนหวงใด
46:34ทุกครั้งที่เจอ ความผู้พันฉั
46:38นและเธอ
46:39เมื่องทุกฟ้าตำนดไว้ ให้เรามา
46:44เจอกัน
46:48ดังน้ำหน้าพัดผ่านทุกเทม
46:52ัน นั้นเต้าวันหรอตมาก็แค
46:56่วันวาย
46:57ความผู้พันฉันและเธอ เมื่องทุ
47:02กฟ้าตำนดไว้ ให้เรามาเจอกัน
Comments