ธาตรี ตอนที่ 9 (EP.9) วันที่ 6 กรกฏาคม 2569
| ดูละครย้อนหลัง ดูหนังออนไลน์ฟรี
ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
#ThaiDrama
#ThaiMovie
#ThaiSeries
#ThaiLakorn
#EngSub
#EnglishSubtitle
#AsianDrama
#AsianMovie
#FullMovie
#FullEpisode
#DramaChannel
#MovieChannel
#InternationalMovie
#HDMovie
#AsianSeries
#GlobalDrama
#AsianEntertainment#AsianFilmCollection
#InternationalFilm
#TrendingAsianDrama
#AsianMovieSub
#DramaEngSub
#MovieEngSub
#AsianCulture
#WorldCinema#ThaiActionMovie
#ThaiRomanceMovie
#ThaiComedyMovie
#ThaiHorrorMovie
#AsianActionMovie
#AsianRomanceMovie
#AsianThrillerMovie
#BestAsianMovies
#TrendingMovies
#ActionFilm
#RomanticMovie
#AdventureMovie
#EngSubThai
#EngSubMovie
#EngSubDrama
#EnglishSubtitles
#SubtitleMovie
#SubtitleDrama
#EnglishSubSeries
ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
Category
📺
TVTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:32พี่ขจรไหวไหมคะ
00:34แต่จิตว่าเราหาที่พักกันก
00:36่อนดีไหมคะ
00:39พี่พวกดีนะครับ นี่ก็ดึกมากแล
00:41้ว
00:44ทีนี้น่าจะมีโรงแรมใหญ่ให
00:46้พักอยู่นะคะ
00:47โรงแรมละครับ พี่ก็มาดูไม่
00:52ค่อยดีเท่าไหร่ไหม
00:53คุณชายก็พอหญิงเขารงแรมด
00:55้วยกัน
00:57ไม่เป็นไรหรอกมังคะ เพราะยัง
00:59ไงเราก็นอนแยกห้องกันอยู่แล้
01:01ว
01:06ก็นั่นหน่าสิครับ
01:21ฉันกลัวว่าไอ้แค่จอบม
01:22ันจะไม่เชื่อเรื่องให้เราก็หก
01:24ไอ้แค่จอบมันไม่ได้ง่ grey ไม
01:26่ไงมันจะปั่นหัวคนอื่นในข
01:27นาดนี้เหรอ
01:29นารี赒ราจิทธิทธิค่ะ คนโล
01:31บหวังสมบัติอย่างที่ค่ะจ
01:32อบมันยังไงก็เชื่อ
01:34ก็ได้ถ้าเธอจะหรอกรอกให้แค่
01:38จอบมันไปเจอที่โรงแรม
01:40เพื่อจับมันให้ได้ขณางข้าเข
01:41า
01:43ที่พังงาจะมีโรงแรมใหญ่ช
01:44ื่อนักคลินอยู่
01:45ตอนเดินทางไปที่ข้างแน่งคงจะ
01:47มืดพอดี
01:49ฉันจะพาสุดาค์กับสมอตม
01:50ีไปเจอที่โรงแรมนั้น
01:52ได้ค่ะ
01:53งั้นเราไปเจอกันที่โรงแรมนัก
01:55คลินนะคะ
02:16พี่ขอจรค่ะ
02:19นี่...
02:21เราไม่ได้ไปโรงแรมนักคลินเห
02:23รอค่ะพี่ขอจร
02:24ป่ะ
02:25โรง รงแรมนักคลินไปใกล้
02:26อ่ะ
02:27พี่ว่าโรงแรมนี้แสดวกกว่
02:28า
02:31ไม่ต้องหวงนะรัสจิต
02:33รัสจิตยัก Schon ปก Heb พี่มันด้
02:34าน
02:35รัสจิตน่าจะ รู้ว่าพี่ไหว
02:36ใจได้นะ
02:41ค่ะ ราจิตไว้ใจ เพราะว่าน
02:44อกจากสับมือแล้วเนี่ย
02:45พี่ขาจรก็ไม่เคยร่วงเกินอะไร
02:47ราจิตเลย
02:50กระเป๋าหนักไหมคะพี่ขาจร
02:53ไม่ครับ สบายมาก ไปเช็คอย่างนั้น
02:55ด้วยกว่า
02:56พี่ขาจรคะ งั้น ราจิตขอตัว
02:59ไปข้างนำแบบนึงนะคะ
03:01ได้ครับ
03:11หัวงตัวนะนำมือ
03:13คือนนี้มองเซ็ตกูแน่
03:21คุณสมอนมิจะตามมาทันใช่ไหมคะ
03:24ถึงตามมาไม่ทัน คุณสมอนมิก
03:26็รู้สถานที่โรงแรมนักษลิ
03:27่นอยู่แล้วครับ
03:27ไม่ต้องหวง แต่ตอนเนี่ย
03:31ก็รู้ว่าเราจะถือโรงแรมใช่
03:32คะ
03:33แล้วเอกขอจรมันจะทำอะไรรัดจิ
03:34ตมากว่า
04:02พี่ค่ะจอร์มีอะไรเหรอคะ
04:04พี่รู้สึกไม่ค่อยสบายอ่ะ รั
04:06ศจิตพอมิญาไหม
04:09อ๋อ มีค่ะ อย่ารัศจิตเอาไป
04:12ให้ที่ห้องนะคะ
04:14ขอบคุณมากนะ
04:24พี่ค่ะจอร์จะทำอะไรคะ
04:27ถึงเสร็จคุณแน่
04:40หวักเป็นอะไรคะ
04:42หวักเป็นอะไรคะ
05:00หวัก
05:02ทำอย่างต้องมาแต่ตอนนี้ด้วยวะ
05:04มีอะไรที่ฉันพอช่วยได้มั้ยคะ
05:07ไม่เป็นไรครับ
05:08สภาพนี้ยังไงก็ต้องเลขชั
05:09งมาซ่อม
05:11เป็นอย่างไรบ้างครับ
05:19ฉันไหวคะ
05:30อยากพองว่านะคะ
05:32มันสายไว้แล้ว
05:34มาถึงขนาดนี้แล้ว
05:36คิดว่าจะนอดมา
05:38อย่าทำ
05:42คิดว่า
05:53เข้าผ่ำดนดนได้ไข้ไหม
05:56จะหนีไปไหน
06:12นั่นใช่รอยควรสมอนมีหรือเป
06:13ล่าค่ะ
06:15ใช่
06:28รถเป็นอะไรค่ะ
06:30ย้างแปลกนะครับ
06:32แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
06:33ตอนนี้เรื่องไม่สำคัญคือเราต้
06:34องเรียกไปที่ตรงแรมแล้วครับ
06:36ผมกลัวว่ารักจิตจะถูกไอ้
06:37ขจอลมันทำไมดีมีไร
06:39งั้นขึ้นรถเลยค่ะ
06:42ขอบคุณค่ะ
06:43ขอบคุณคเอง
06:56ช่วยด้วย
06:57ช่วยด้วยค่ะ
06:58ช่วยด้วย
06:59ช่วยด้วยค่ะ
07:02ต่อ
07:19- ดึงมากน้องมึงอ่ะ โทษฐาน
07:26ี้มึงทำคุณเลือดออก
07:28- พี่กะตอน
07:31- จอบสักสิ แค่นโตว่าน้อง
07:35มึง
07:36- พี่กะตอน
07:39- ชั้นที่พลักที่นี่วันนี้อยู่
07:50ที่ห้องไหนครับ รสคู่นะคะ
07:52- แม้ว่าไงนะครับไม่มีคนชื่
08:03อระจิตเข้าพักที่นี่จริง ๆ
08:04ค่ะ
08:05คุณธาตีนัดกับรัศจิตไ
08:07ว้ที่นี้ไม่ใช่เหรอคะ
08:09รัศจิตจะไม่โดนทำร้ายก่อนใช
08:11่ไหมคะ
08:11ถ้าคราวที่แล้วที่ดงแรมระเบ
08:21ิดไม่ลงแล้วก็มึงเสร็จกูไป
08:24แล้ว
08:26หมายความว่า ครั้งที่แล้วที่ฉั
08:29นโดนวังยา เป็นฟรีมือพี่
08:32อย่างนั้นเหรอ
08:36ครั้งนี้ เป็นชื่อค้า 40% มาจะไง
08:39ข้ามา วันนี้ก็จงชื่องนั้น
08:46คุณฟรี
08:49คุณฟรี
08:50คุณฟรี
09:15เฮ้
09:16ตายๆ
09:17ชอบอนุญาทย์
09:29ตายๆ
09:30shine
09:36unm blob
09:40foot
09:40โผนนะครับ
09:42โผนนะครับ
09:44จริง
09:45โผนนะครับ รัดดี
09:51ขอบคุณครับ
09:53ทุกฎา
09:57พี่หัดนอน
10:00สำ่อนวิน
10:01ที่พังงาจะมีรงแรมใหญ่ชื่
10:10อนักขลินอยู่
10:11ตอนเดินทางไปถึงขึ้นแน่งค
10:12งจะมืดพอดี
10:14เราไม่ได้ไปโรงรัมนักคลินเห
10:16รอคะพี่ขาจร
10:17โรงรัมนักคลินไปไกล พี่ว
10:20่ารงรัมนี้สะดวกกว่า
10:22พี่ขาจรคะ งั้น ตาจิตขอตัว
10:25ไปเข้าโรงรัมแป๊บนึงนะคะ
10:27ได้ครับ
10:51พี่คะ
10:52ว่าเห八ค่ะ ช่วยลายฉันหน่อยได
10:55้ไหมคะ
10:57ฝากเอาจดหมายนี้ไปส่งให้พหน้าง
10:59งานต้องรับที่รงแรมนักคล
11:00ินดวนเลยได้ไหมคะ
11:02บอกว่า ให้คนที่ชื่อธาตี ที่มา
11:04ตามห Whether ห啦jitt
11:05มีผู้หญิงคนนึงฝากจดหมายนี้
11:08ให้คนที่ชื่อธาตี ที่มาตามหาน把
11:11ל겨จ
11:18ผมชื่อทาเตรีย์ครับ จดหมายนั่
11:19นเป็นของผม
11:20นี่ค่ะ
11:25พี่ค่ะตอนพาระติดมาที่โรงแ
11:26รมอันนบ
11:27ไม่ใช่โรงแรมนักษริน นาด
11:29ีรีบมาดวดเลยนะคะ
11:31ผมรู้แล้วว่าระติดอยู่ที่ไหน
11:42สรุกเรื่องมันเป็นยังไงกั
11:43นแน่ค่ะพี่ค่ะจร
11:47ถ้าแกไม่พูดความจริง คราว
11:49นี้จะเอาเก็บตายได้
11:50ใจเย็นเย็นนะครับ นาดี
11:54ตอบกันนี้ พี่ค่ะจรเขาคงไม่
11:56กล้ากโหกอะไรอีกแล้วแล้วค่ะ
12:01พูดความจริงมาเธอค่ะพี่ค่
12:03ะจร
12:04หลักถามันค้าตาขนาดนี้
12:08ว่าไงค่ะพี่ค่ะจร
12:10ก็อย่างที่เห็นนั้นแหละ
12:12พี่ทำสมอนมิดท้อง
12:15และพี่ยังติดหนี้พระนานอีก
12:18ไปกัน!
12:20พี่!
12:21พี่!
12:21พี่!
12:23พี่!
12:23พี่ก็ไม่พร้าวเหรอ!
12:24หายชายอย่างนี้!
12:27พี่! ข้าวข้าวพี่วัด!
12:28มันอะไรมันจะจ่ายนี้กู?
12:30กัวแล้ว!
12:32กัวตายอ่ะ!
12:34มันกัวตายก็อย่ามาปีนี้กู
12:35ตั้งแต่แรกถูกว่ะ
12:37พี่วัด!
12:41พี่วัน
12:42สี่ก่อน
13:05พี่วัน
13:08ถ้าไม่สมอนวิทย์ต่างข้างก
13:09ับผมแน่
13:10เขายังไม่ชอบกี่หน้าผมอยู่
13:12ถ้าไม่มีสมอนวิทย์
13:14ผมโดนยิงตายไปหน้าแล้ว
13:17ก็ลองนะพี่
13:20ก็ก็ลองนะพี่
13:21ถ้าอย่างนั้นมึงก็ไปหาเงิน
13:22มาให้กู
13:24ถ้ามึงหาเงินมาให้กูไม่ได้
13:26เรื่องถึงหัวอายกแน่
13:28ได้พี่
13:30แน่นอนกับพี่
13:30เดี๋ยวตับถึงเวลานั้น
13:32มึงจะโดนยิ่งใส่แต่ก็ไม่
13:34ใช่ปัญหาของกูแล้ว
13:36เอ้ย
13:37เอาตัวมันออกไป
13:48นี่
13:48กายังไม่คืนดีกับพวกราจิ
13:51ตอีกเหรอ
13:53ฉันไม่มีหน้าเอาสภาพตัวเ
13:54องแบบนี้ไปเจอราจิตหรอก
13:57ตอนนี้ฉันกับราจิตต่างกั
13:59นดาวฟ้ากับเหว
14:00โอ้ย
14:01ราจิตได้สรับสมบัติ
14:03ตายเป็นคนล่ำรวย
14:06ดูฉันดี
14:08กายเป็นยาจก
14:10ถูกตัดออกจากลองมาระดก
14:13ต้องมาใช้ชีวิตแบบนี้
14:15ถ้าจิตได้สมบัติ
14:21เป็นเพื่อนกันอ่ะ
14:23ก็ต้องให้ไถ่กันได้สิ
14:27แกกลับไปขึ้นดีกับราจิ
14:29ตเธอนะ
14:30ฉันทนเห็นแก
14:32นั่งทำในคิดแบบนี้ไปตลอดไม
14:34่ไหวหรอกนะ
14:36อย่าเลย
14:38สิ่งที่เกิดคือมันก็เป็น
14:40กรรมของฉันแล้วล่ะ
14:42ทำกับเพื่อนไว้สักษณะนั้น
14:56เพราะแบบนี้ก็เลยเข้าหาละจ
14:57ิ
14:57เพื่อเอาสมบัติของราจิตไปใช
14:59้นี่ใช่ไหม
15:07คุณทาตรีใช่ไหมคะ
15:09เห็นลุ่งน้องบอกว่าคุณขอ
15:10นะเจอฉัน
15:12เชินนั่งก่อนค่ะ
15:14ครับ
15:19ผมมาหาคุณเรื่องนายขจร
15:22เรื่องพี่ขจร มีอะไรหรือเปล่าคะ
15:25ขอโทษนะครับ
15:27ตอนนี้นายขจรอยู่ที่ไหนครับ
15:29นี่เราเพื่อนเคยเจอหน้ากันขังแร
15:31ก
15:32ฉันควรเราเรื่องคนลักให้คุณฟ
15:33ังเหรอคะ
15:35ถ้าผมเดาไม่ผิด
15:36นายขจรน่าจะบอกคุณว่าเขาจะ
15:38กลับบ้านไปเอาเสียนสอน
15:40เพื่อมาขอคุณแต่งงาน
15:41ใช่ไหมครับ
15:43และระหว่างด้วยคุณท้อง
15:44นายขจรก็มีพรรยาอีกคนที่
15:46กำลังปวยนัก
15:47และตอนนี้เขาก็กำลังหลอกอสม
15:49บัติของหลานผม
15:51คุณตั้งใจจะใส่รายพี่ขจร
15:53ผมกล่าไว้แล้วว่าคุณจะต้
15:54องไม่เชื่อ
15:56ผมเลยตั้งใจมาเจอคุณ
15:59เพื่อให้คุณเห็นกับตา
16:12สวัสดีค่ะ คุณสมอนมิด
16:18นี่พรรยานายขจร
16:20ที่ผมพูดถึง
16:36คุณสมอนมิด
16:36อย่าขอโทษนะสมอนมิด
16:38พี่ตั้งใจว่าจะได้ใช้นี่ให้หม
16:40ด
16:42แล้วก็ไม่เริ่มต้นกับลูกแล
16:44้วก็เธอ
16:46เราจะได้ใช้ชีวิตเป็นครอบครัว
16:47เดียวกัน
16:50กับภายพี่นะ
16:53พี่ยังจำได้อีกแล้วครับ
16:55ว่ Boulder มีลูก
16:58acompaอมิด
16:59พี่เดี๋ยกทั้งเธอรักทั้งลู
17:01กนะ
17:01นี่พี่ทำเลวทุกอย่างเนี้ย
17:03ก็ขอแค่ให้ได้อยู่เราก Nim
17:05กับลูก Like
17:05เพราะนั้นเองอ่ะ พี่ถึงทำอย่
17:07างนี้
17:09ยกโทษได้พี่นะ
17:13ขอร้อง
17:24พี่กระโทษ
17:27ขอบคุณทุกคนนะคะ
17:29ที่เอาความจริงมาบอกฉัน
17:32ถึงฉันจะโกดพี่ขาจอนอย่างไร
17:35เขาก็เป็นพ่อของลูก
17:39เราคงเลิกกันไม่ได้เหรอคะ
17:43แต่ถ้าคุณสมอตมีคิดแบบ
17:44นี้คือการทำเพื่อลูก
17:46พวกเราก็คงห้ามอะไรไม่ได้
17:50ลูกที่เกิดมาไม่มีพ่อ
17:51ก็คงจะชีวิตลำบางเหมือนกั
17:53น
17:56ขอบคุณนะคะที่เข้าใจ
18:08ในเมื่อคุณเลือกแล้วฉันก็ข
18:10อให้โชคดีนะคะ
18:13ค่ะ
18:15งั้น
18:16ฉันกับพี่ขาจอนขอตัวก่อนนะคะ
18:21ค่ะ
18:23ไปกันเธอ
18:49ค่ะ
18:50ขอบคุณค่ะสมัตมิท์
18:51ที่เข้าใจพี่ไอ้
18:56จอดรถ
18:57โทษใจเหรอคะ
19:05พี่คิดว่าคนอย่างฉัน
19:07จะเอาคนอย่างพี่มาเป็นพ่อของลู
19:08กเหรอ
19:10นี่เธอคิดจะทำอะไร
19:13สว่านมิด
19:20สว่านมิด
19:23สว่านมิด
19:24ขึ้นมา
19:25สว่านมิด
19:26ไป
19:27สว่านมิด
19:32สว่านมิด
19:33ช่วยด้วย
19:34ช่วยก็โง่หรอ
19:36ให้ยุงฝากด้วยนะ
19:41เฮีย
19:42เฮีย
19:44ผมก็แล้ว
19:46เฮีย
19:50เฮีย
19:51เฮีย
19:53เฮีย
19:54ไป
19:55สว่านมิด
20:15เฮีย
20:22เฮีย
20:22ไม่จำเป็นต้องมีท่อระยำแบ
20:24บนั้นหรอก
20:27ออกรถ
20:27กสว่านมีวะ
20:29ก็บ้าง
20:45นาพราเกิร
20:57การอร่อยมันเดิมเลยนะ
21:01แน่นอนสิ
21:06แล้ว...อาการปล่วยเธอเป็นยังไ
21:09งบ้างอ่ะ
21:10ฉันให้นิดไปตามหมอให้เรานะ
21:13เดี๋ยวให้หมอตรวจอาการสักหน
21:14่อย
21:21ครบใจมากนะละจิต
21:25ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะยังทำด
21:28ีกับฉันอีก
21:34สิ่งที่เธอเจอ...
21:36มันมากเกินกว่าจะพี่ฉันจะโ
21:37กดเธอได้
21:40ลืมมันไปสถนะ
21:47ราจิต
21:47ราจิต กลับมาแล้วเหรอ
21:51ฉันรู้เรื่องจาก
21:53รู้เรื่องจากนารีแล้วนะ
21:58พิมพราว
21:59สุดาเขาไม่ค่อยสบาย
22:01เขาจะมาพักที่นี่สักพักหนึ่
22:03ง
22:10เป็นไงบ้าง ได้เห็นว่าอะไรพี่ก
22:11ระจรไปได้
22:12แล้ว
22:15สุดา
22:19พิมพราวนะในวัน
22:22ดีใจที่ได้เจออีกนะ
22:31นี่พวกเธอ
22:41อัติ
22:41มันมีใจที่นี่สองสักพวกมั
22:42น
22:42อัติ
22:43อัติ
22:48โทษที่นี่สองสักพักท้าย
23:02นี่ได้ยังไง
23:04ความรักRayündeไม่มีที่ว้างแบบ
23:053 คนล่องนะ
23:09พี่ขจรเคาเลือกฉัน
23:12แล้วฉัน데สำหรับ๊ิค
23:15Hoodie
23:15เรียงไม่ได้ที่จะต้องเป็นแบบ
23:16นี้
23:17แล้วจริก
23:18ฉันมีเรื่องอยากบอกเธอ
23:22เรียนจบเมื่อรลักฉันจะแต่ง
23:24งานจากพี่ขจร
23:27คลายบอกว่าฉันจำไม่ได้
23:28ฉันจำได้หมดทุกอย่างนั่นแห
23:30ละ
23:31สุดาเขาได้บทเรียนแล้วนะ
23:33ชีวิตสุดา เขาพังเหมือนพี่
23:35drilling
23:36ชาญนิสสีที่ต้องขอบคุณส
23:38ุดา
23:38ที่ทécole ทำให้ฉันบุดผลจักพี่
23:40Douglas มาได้
23:41ไม่อย่างงั้น
23:42ฉันคงตกอยู่ในสภาพนั้นแบ
23:44บสุดาไปแล้ว
23:49แต่ถึงอย่างนั้น
23:51ก็ไม่ได้แปลว่าสุดาจะไม่ท
23:52ําร้ายเธออีกนะ
23:55ตอนนี้สุดาเขาเปล่อยหนักมากนะ
23:57เขาคงทำรายฉันไม่ไหวหรอก
24:04ไม่รู้แหละ
24:06แต่สิ่งที่สุดาห์ทำกับเธอ
24:08มันมากเกินกว่าที่ฉันจะให้
24:09อภัยนะ
24:22คุณทัพทุีนี่เก่งจริงๆเลย
24:24นะครับ
24:25เล่นละครหลอกไอ้แมงดาหน้า
24:26สะอยู่มัด
24:27แต่เช드�癌ที่ผมไม่รู้แผน waar นี้ด้
24:28วย
24:28Boss, จะ 쪽จจริงๆนะครับ
24:31ชมละจิตดีกว่าครับ
24:33เขาไม่คนวางแผน
24:34แถมยังตัวเองเข้าไปเสียงอ
24:36ีก
24:38แต่ในขาจหนี่ก็โชคดี king
24:39ที่เจอผู้หญิงรักจริงอย่าง
24:41ของของสมอดมิทย์
24:42และยังเอาตัวร่อยไปได้
24:44ผมว่าก็คงจะไม่สبายสқเท่าไห
24:46ร่ครับ
24:47เป็นเขยพวกอังยี่
24:49ทำอะไรผิดพลาขึ้นมาโดนเล่นอ
24:51่วมแน่
24:52ยังไงต้องขอโทษดีทีนะครั
24:57บที่ไม่ได้เตรียมเรื่องแผนก่
24:58อน
24:59ทำให้คุณบุ่นวายไปด้วยเลย
25:01ไม่เป็นไรกันครับผมเข้าใจ
25:22เจอพริมพ์เรากำนาดลีวันแล
25:23้วใช่ไหม
25:24ใช่ค่ะ
25:26แต่พวกเขาไม่ยอมคุยกับฉัน
25:28คงยังเกรดอยู่
25:31อย่าคิดมาก
25:33เพื่อนกันสักวันของเข้าใจก
25:35ัน
25:36ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
25:39สมควรละ
25:41เพื่อนเร็วๆอย่างฉันใครจะอยากขบ
25:44เดี๋ยวหายเกรดก็ปรับของเข้
25:46าใจกันได้
25:47เชื่อสิ
25:51ก็วังว่าจะเป็นแบบนั้นล่
25:53ะครับ
25:55อืม
25:56เห็นถ้าจิตบอกว่า
25:58จะให้นิดพาหมอมาใช่ไหม
26:01ใช่ค่ะ
26:03แต่
26:04ความจริงแล้วฉันอยากไปที่อื่
26:05นมากกว่า
26:08ที่ไหนครับ
26:32มือเป็นยังไงบ้างคะ
26:45แปลแค่นี้ไม่หนักน้ำหรอก
26:47ช่วยเธอตอนตกมาอีกได้แผลมาก
26:49อันนี้
27:02เพียง
27:02ถ้ายอย่างนั้นก็ขอให้นารีหาย
27:06ไว้ไว้นะคะ
27:14ข้าวเธอล่ะเป็นยังไงบ้าง
27:17ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
27:20คำเป็นเข้มแข็งนะ
27:29แล้วสุดาไม่คิดจะมาเดินเริ่
27:31นด้วยกันเหรอ
27:33นั่นสิคะ
27:35เป็นคนอยากให้นารีพามาแท้แท้
27:39แล้วพิมพากำนารีวัลล่ะ
27:41เป็นยังไงบ้าง
27:43พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็เชียดนะคะ
27:46สองคนนั้นเนี่ย
27:48ดูไม่มีท่าทีที่จะให้อภัย
27:50สุดาง่ายๆเลย
27:52ก็คงไปถวงเธอนั่นแหละ
27:55ก็จริงค่ะ
27:57แต่ราจิตคิดว่า
27:59เวลามันไม่เคยรอใคร
28:01แล้วก็ไม่เคยย้อนกลับมาได้
28:04กลัวแต่ทีที่
28:06จะทำให้สองคนนั้นเนี่ย
28:08รู้สึกผิดไปตลอดชีวิต
28:10บ้านสินะ
28:16ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้
28:21นารีอยากจะแก้ไขอะไรเหรอคะ
28:26ไม่
28:28ฉันไม่อยากแก้ไขอะไรเหรอ
28:31ทำไมเหรอคะ
28:33เพราะทุกอย่างในอดี
28:36พาให้ฉันมายืนอยู่ตรงนี้
28:41หมายถึงได้มรดกแล้วเหรอคะ
28:47ใช่
28:47ใช่
28:49ได้อยู่ข้างๆมรดก
29:10นารีนี่คี่งกจริงๆเลยนะคะ
29:17ไปหาสุดา
29:18กันดีกว่าค่ะ
29:19ไปหาสุดากันดีกว่าค่ะ
29:34สุดา
29:42หลับเหรอ
29:44สุดา
29:50สุดา
29:51สุดา
29:54นี่
29:54สุดา
30:11สุดา
30:28คงต้องทำใจหน่อยนะครับ
30:30อาจจะอยู่ได้อีกแค่ไม่กี่วั
30:31น
30:34คอ impact
30:52ค่ะ
30:53สุดา
30:57ฝืนแล้วเหรอ
31:00เหรอ
31:00เป็นนักขณะนี้ทำไมไม่บอกกันอ
31:02่ะ
31:05ฉันรู้ว่ามันไม่ทัน
31:09ตั้งแต่คุณฮาตรีพาฉันไปโ
31:11รงเมาะครั้งก่อนแล้ว
31:15รักสายทั้งไงก็ไม่หาย
31:26สู้ฉันได้ใช้ชีวิต เห็นพวกเธ
31:29อ
31:31เป็นครั้งสุดท้ายยังจะดีกว
31:33่า
31:46ไหวไหม
31:51ไม่เป็นไรแล้วนะ
32:05เธอไม่น่าออกมาเลยอ่ะ
32:08ฉันกลัวอาการเธอจะแย่ลงกว
32:10่าเดิม
32:14ฉันก็อยากจะเห็นเดือนเห็นตะว
32:16ันบ้างนี้
32:20เธอไปนั่งตรงนั้นก่อนนะ
32:29ครบใจส่ง
32:48พริมพราว นรีวัน
32:51ดีใจที่ได้เจอนะ
32:53จ้ะ ดีใจจ้ะ
32:57อาการเป็นไงบ้าง
32:59อาการแย่ลงกว่าเดิมเยอะเลย
33:01ฉันถามสุดา
33:09ตอนแรกก็รู้สึกไม่มีแรง
33:11แต่พอเห็นพวกเธอ
33:14ก็มีแรงขึ้นมาเลย
33:15หัก ยิงนี้เรียกสำออยอยู่เปล
33:17่าจ้ะ
33:20เจ็บนะ
33:28นี่พวกเธอ
33:31นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายแล
33:32้วนะ
33:34ที่เราจะได้คุยกับสุดา
33:49ก็ดีแล้วที่มีแรง
33:51แล้วนี่ได้ไปเจอกับพ่อแม่บ้
33:52างหรือยัง
33:53ก็ยังเลย
33:56แบบนี้คง
33:57อืม
34:02งั้น เอาอย่างนี้ไหม
34:04พวกเราสี่คนเนี่ย
34:05มาช่วยกันเขียนจดหมายถึงพ่
34:07อแม่สุดากัน
34:08แล้วเดี๋ยวให้นาริวันเนี่ย
34:09เป็นคนไปส่งจดหมายให้
34:11เพราะบ้านอนิวันเนี่ยอยู่ใก
34:12ล้กับพี่ทำการเป็นสนี
34:14ได้ เดี๋ยวฉันไปส่งให้
34:16เออ แล้วไหนกระดาษประกาล่ะ
34:18เดี๋ยวฉันช่วยเหียนให้นะ
34:20อ๋อ ฉันมี
34:21เฮ้ย
34:23มา
34:36กราบเท้าคุณพ่อคุณแม่ท
34:38ี่เขารก
34:41ตอนนี้ลูกเขียนจนหมายฉบับน
34:42ี้
34:45ลูกคงไม่กล้าบอ่ะ
34:47ว่าลูกสบายดี
34:49นังหอเถอะ
35:12สุดา
35:14อาวโกรแม่สังเหมือนอ่ะ
35:20อ่ะ แล้วก็อย่าลืมไปส่งให้ส
35:22ุดาด้วยล่ะ
35:24ได้จ้ะ
35:27นี่สุดา ทุกสบายใจขึ้นแล้
35:29วใช่ไหม
35:32จ้ะ
35:52ถ้าฉันหน้ามีจริง ขอให้ฉั
35:55นได้กลับมาเป็นเพื่อนกับพวกเธ
35:56ออิ่งนะ
36:03พูดอะไรแบบนั้นล่ะ
36:06ตอนนี้พวกเราทั้งสี่คนเนี่ย ก็ย
36:08ังเป็นเพื่อนกันอยู่
36:10แล้วเราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอด
36:12ไป
36:25ฉันไปเข้าหวงน้ำก่อนนะ
36:28ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม
36:31ไม่เป็นไรซ่ะ
36:32ไม่เป็นไร
36:35ไม่เป็นไร
37:01สุดา
37:03สุดา
37:04สุดา
37:11ได้ยินดีฉันพูดมาสุดา
37:13สุดา เหินสิสุดา
37:15สุดาได้ยินเธอพูดให้สุดา
37:18กูฐา...
37:22กูฐา...
37:23กูฐา...
37:26กูฐา...
37:43ต้องขอโทษด้วยนะครับ
37:45ที่เราถือวิศาสะประกอบวิธ
37:46ีสวทศพ
37:47และชาวนากิจเลยด้วยที่ไม่ขอ
37:49อนุญาตก่อน
37:51แต่ช่วงสงครามการนำสบขึ้น
37:54มาคลุงเทพมันลำบากมากจริง
37:55ครับ
37:57ฉันเข้าใจค่ะ
38:00แค่พวกคุณเป็นธุรัทธรรม
38:01สกริยาสุดา
38:03ฉันก็ขอบคุณมากแล้ว
38:08สุดา
38:11สุดาลูกแม่
38:15ฉันไม่นัก Richtung
38:18ฉันก็ไม่หายไปทั้งไม่กลับมา
38:20พ่อกับแม่
38:25คุณแม่คะ
38:27สุดาลูกแขอคุ้งระอาย micas
38:29คุณจะกรับมา
38:31เพราะก่อนที่เขาต่อไป
38:33เขาก็เทอร้อนกับพ่อแม่
38:36พอเขาเจ็บป่วย
38:38เขาจะกลับมาให้คุณพ่อคุณแ
38:40ม่ดูแรก็คุณไม่ถูก
38:49พอไอ้ผู้ชายสัตว์แล้วคนนั้
38:50น
38:51มันอยู่ไหน
38:52แม่จะมีข้ามัน
38:54แม่คะ
38:56คนแบบนั้นได้มีข้าพอให้คุ
38:58ณนาเกลียร์เหรอครับ
39:00ถึงผมจะไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
39:01เป็นยังไง
39:03แต่ผมเชื่อเวนกรรมมีจริง
39:05แล้วคนแบบนี้ต้องได้รับกรร
39:07มครับ
39:16คุณแม้คะ
39:18เราคุณพ่อละคะ
39:22อยู่ไหนจ๊ะ
39:24พ่อก็เสียใจมาก
39:26จนไม่กล้าออกมารับอันทิก
39:28ด้วยตัวเอง
39:34ไม่ดีนี่
39:57เจ้านิ
40:04จะกลับแล้วเหรอลูก
40:06ค่ะ
40:09แต่ว่าก่อนที่หนูจะกลับ
40:12หนูมีจดหมายจากสุดาให้คุณพ
40:14่อค่ะ
40:21พ่อไม่อาจนะ
40:23เอาไปให้แม่ของเธอ
40:26แต่หนูคิดว่าสุดาอยากให้คุ
40:28ณพ่อได้อ่านนะคะ
40:32เพราะว่าตอนที่สุดาเขียนจ
40:33ดหมายนี้
40:34สุดาบอกกับหนูว่า
40:37อยากให้คุณพ่อได้อ่านค่ะ
41:12กราบเท้าคุณพ่อคุณแม่ท
41:14ี่เขารพ
41:15ตอนที่ลูกเขียนจนหมายฉบับน
41:17ี้
41:18ลูกคงไม่กล้าบอกว่าลูกส
41:19บายดี
41:21แต่ลูกดีใจที่ไม่ได้สร้างค
41:23วามถูกให้คุณพ่อกับคุณแม
41:24่มากกว่านี้
41:26ลูกผิดเองที่เอาแต่ใจ
41:29และไม่เชื่อคำเตือนของคุณพ่อ
41:30คุณแม่
41:32โดยเฉพาะคุณพ่อ
41:36ลูกไม่หวังให้คุณพ่อให้อ
41:37ภัย
41:38แต่ได้โปรด
41:40อย่าเสียใจกับลูกเลย
41:42และอย่าโทษตัวเอง
41:44ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
41:46เพราะลูกคงไม่มีวันให้อภ
41:47ัยตัวเองเด็ดขาด
41:49ถ้าทำให้คุณพ่อต้องรู้สื่อ
41:50แบบนั้น
41:54รักคุณพ่อคุณแม่เสมอสุ
41:56ดา
42:19นาลี่ว่าคุณพ่อคุณแม่ส
42:22ุดาตะดีขึ้นหรือยังคะ
42:25ไม่มีทาง
42:29ลูกตายทั้งคนมันมีทางที่จะร
42:31ู้สึกดีขึ้นเร็วเร็วนี้หร
42:32อก
42:40แต่เธอทำดีที่สุดแล้ว
42:45แล้วเธอก็ทำตามที่สุดาต้องกั
42:46น
42:50สุดาไม่อยากให้พ่อแม่โทษต
42:51ัวเองที่เป็นต้นเหตุให้เขาต
42:53าย
42:55ซึ่งฉันก็ว่าพวกท่านวงเข
42:57้าใจ
43:01ขอบคุณนะคะที่ให้กำลังใจ
43:26แล้ว
43:32สบายใจขึ้นแล้วใช่ไหม
43:34ไม่บอกก็ไม่เป็นไรค่ะ
43:36แค่นาลี่เนี่ย
43:37ไม่พาเพื่อนแบบคุณสีจัน
43:39ไปทำให้คนภูเก็ดปวดหัวอีกก
43:41็พอแล้วค่ะ
43:43แล้วจิต
43:47รีบไปสิคะ
43:48เดี๋ยวก็ไปทำธุราศายด่อ
43:50แล้วจิตกลับลงแรมคนเดียว
43:51ได้ค่ะ
43:53งั้นฉันไปแล้วนะ
43:57ไม่ใช่ความรับอะไร
43:58ก็ต้องบอกได้สิคะ
44:17โอ้โห ค่อย ค่อย ค่อย ค่อย ค่อย
44:18ค่อย
44:19ไงเสร็จแล้ว
44:21นี่มาหาฉันถึงบ้านเช้า
44:23เพราะทนยาดมาหาภายของฉันท
44:24ี่พูเก็บไม่ไหวหรือไงวะ
44:26นะ
44:30คุณน้าเป็นคนพูเก็ดเหรอคะ
44:32หนูก็เป็นคนพูเก็ดเหมือนกัน
44:33ค่ะ
44:35เปล่าครับ
44:36คือผมเกิด
44:36นี่ราจิตหลานสาวฉันเอง
44:39คนที่ได้มรอดกคุมสม คนลักคร
44:41ึ่งกับฉันเอง
45:00นารีค่ะ ทำไมนารีต้องแนะนำตั
45:02วราจิตสระเอียดขนาดนั้นค
45:04่ะ
45:07ก็...
45:08อ่ะ หนูจ๊ะ
45:11ไปช่วยป่าเตรียมกับข้าวหน
45:12่อย
45:12พอดีได้เวลาเข้าเย็นน่ะ
45:16อ่ะ
45:17ได้ค่ะ
45:18เชิญค่ะ
45:19อ่ะ
45:30แอบพอมาตวยว่ะ
45:31นี่มันยาว เดี๋ยวร้อยครับ
45:51ดูคร่องแคล่วดีนะคะ
45:55หนูชอบทำกับข้าวกินเองนะคะ
45:57ต้องเด็กๆ หนูทำกินเองเป็นประ
45:59ตำเลยนะคะ
46:01หลานเสร็จถีสม
46:03ทำกับข้าวกินเองหรอ?
46:07คุณป้ารู้จักคุณป้าด้วยเห
46:08รอคะ?
46:13ก็...ตะกูลอดิสวน
46:15เสร็จถีใหญ่ของเมืมพูเก็ด
46:17ใครก็ต้องดียินชื่อบ้างแล้
46:18วจ้ะ
46:27ถึงหนูจะเป็นหลานของคุณตา
46:29แต่หนูก็ไม่ใช่หลานที่ทะของค
46:31ุณตาเหรอคะ
46:34หนูเป็นหลานของคุณยายไสวร้
46:36Santo
46:36น้องส ehkäต่วนของคุณตาอีกท
46:37ีนะคะ
46:38ตอนที่คุณยายกับคุณแม่หนู
46:40เสีย
46:41คุณตาท่านก็เลยรับหนูมาเรี้ย
46:43งค่ะ
46:44ก็ถือว่าโชคดีนะจ๊ะ
46:47อย่างมีคนอีกมาก
46:49ที่อย่าพี่น้องไม่เคยเหลี่ยวแ
46:50หละ
46:53ไม่ดูให้แหละไม่ว่า
46:54ası่งจะกลงเงินกลงทองกันอี
46:56ก
46:59แต่คุณตาท่านก็รู้สึกผิด
47:00นะคะ
47:04คุณตาท่านมีน้องสาว 2 คน
47:08คือคุณญายของหนู
47:10กับคุณญายอีกคน
47:13แต่คุณตาสมได้มรดกของคุณ
47:15ทวดมาคนเดียว
47:17ตอนนั้นท่านเกิดความโลบบัง
47:19ตา
47:21ท่านเลยไม่ได้แบ่งสมบัติให้
47:23เนาะ
47:26แต่สุดท้าย
47:28มันก็กลายเป็นนารกในใจของท
47:29่านมาโดยตลอด
47:32จนถึงวันที่ท่านเสีย
47:35ท่านก็ไม่เคยมีความสุขอีก
47:36เลย
47:44หวังหนีก็พอเข้าใจแล้ววะ
47:47แต่ไม่ต้องพาเมลาจิตมาที่นี่
47:48ก็ได้นี่วะ
47:50เกือบความแตกแล้ว
47:52มันจะเป็นพรุ่งนี้ ฉันจะกล
47:54ับแล้ว
47:55ยังไงก็ต้องคุยจับแก
47:57ฉันไม่อยากเขียนจดใหม่หรือ
47:58ว่าโชรเลขนาบอกแก
48:00สำคัญมากล่ะวะ
48:02เรื่องอะไร
48:02คือ
48:08ก่อนหน้านี้ราคาดีบุกมันต
48:09กหนักมาก
48:11นายเหมืองที่เป็นลูกหนีลุงส
48:13มเขามาขอให้ช่วย
48:15ฉันกับรัฐจิตก็เลยเอาเงิน
48:16กองกลางไปดับซื้อดีบุกมา
48:19เพื่อช่วยแม่เขารมละลายและคนง
48:20านต้องตกงาน
48:23ฉันขอโทษแกอย่างจริงว่ะ
48:26มันไม่ใช่เงินฉัน
48:27ฉันไม่ควรทำแบบนี้
48:30แต่ฉันทนเห็นคนหมดตัวไปต่อ
48:31หน้าไม่ได้
48:33นึกถิ่มตัวเองสินะ
48:38เอาเถอะ
48:39แกทำดีฉันจะกลดได้ไงวะ
48:44เฮ้ย
48:46นี่แกไม่กลดเธอจริง palm
48:48ไอ้คอยโรงออกหน่อย
48:52ที่ผ่านมาฉันหลับไม่ฉ dil Bourg
48:54แต่กabelไม่มีหวงนะ
48:56นี่บุกที่ซื้อมาคังอยู่ครบ
48:58ส่งคลามสะ ip는เมื่อไหล
48:59แกขกเอาเวณคืนได้เลย
49:02ฉันเอาคืนแน่
49:03เงินต้องพันดต้องบาท
49:05ไม่เอาได้ไงวะ
49:08ไม่ใช่ผ่าน
49:11เฉพาะส่วนของแกก็
49:14แสนกว่าบาท
49:14แสนกว่าบาท
49:15แสนกว่าบาท
49:25สิ่งที่คุณตาโสมเสียใจท
49:27ี่สุด
49:28ก็คือเรื่องน้องสาวคนสุดท้
49:30อง
49:34แม่ของนาลีนั่นละค่ะ
49:40คุณตาโสมอยากจะเจอคุณยายส่
49:42วงอีกสักครั้ง
49:45เพื่อขอโทษในสิ่งที่เกิดข
49:47ึ้น
49:48แต่ก็ไม่เคยสังเร็จ
49:52คุณยายไม่ยอมให้อภัยคุณต
49:53า
49:55แม้แต่มอระดก
49:57คุณยายท่านก็ไม่ยอมรับไว
49:59้
50:01คุณตาโสม
50:03ท่านก็เลยยกมอระดกทั้งหมดให้
50:05นาลี
50:08ถ้าหนูทำได้
50:11หนูอยากจะบอกคุณยายสวง
50:14อยากจะขอร้องคุณยาย
50:17ให้ท่านให้อภัยคุณตา
50:30คุณตารองหาย
50:36ไม่มีอะไรล่ะจ้า
50:39ตาแค่เส้าใจเรื่องให้หนูแล้ว
50:40เข้าอ่ะ
50:42สักวัน
50:44หนูจะทำให้คุณแม่ของนาลี
50:47เข้าใส่คุณตาโสมค่ะ
51:16เพื่อนเวน
51:18อะไรกัน เคิ้ยยLe mostraทำไมพระ μια
51:20ไอ้แล้วๆๆ
51:23โอเค Katherine ต้องด้วย
51:24เจอกันตีมาตระค่าผม
51:25เดี๋ยวๆๆๆ ก็ดีเพื่อนให้ไหมน
51:28ี่
51:28เพื่อนเวดตาไร ไหมรู้ไหม พระเป็นธ
51:31รรมให้นุก
51:37มันทำอยู่ต้องศูลิ์เสียไปเท่
51:38าไหร่
51:39เพื่อนเร็วๆananี้ Kä égalementเลื言ขอออกออก
51:41ึงน้อยไป
51:43ลุกเจอรอ
51:48เฮ้ย...
51:49เฮ้ย...เฮ้ย...
51:51เฮ้ย...เฮ้...
52:08ตอนนี้...
52:38อื้ออื้ออื้อออออออออ
52:41ออออออออออออออออออออ
52:43ออออออออออออออออออออ
52:44ออออออออออออออออออออ
52:44ออออออออออออออออออออ
52:46ออออออออออออออออออออ
52:46ออออออออออออออออออออ
52:46ออออออออออออออออออออ
52:47ออออออออออออออออออออ
52:47ออออออออออออออออออออ
52:47ออออออออออออออออออออ
52:47อออ
52:49ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ได้
52:50คุณป่าแนะนำมากกว่า
52:52หนูเองก็ไม่ได้เก็งเท่าไรแล้ว
52:54ค่ะ
52:58อ่ะ หมู่ข้อง
53:07กินซะหน่อย ช่วงส่งพล้าไม
53:08่ได้หากินอย่างไรเนี่ย
53:12กินไปเอาใจแล้วจะหายเหรอ
53:15ไม่ลือไว้
53:18อ่ะ
53:26แล้วนี้ นาลี่ทำนาเสียเงินไปเท
53:28่าไหวค่ะเนี่ย
53:29ทำไมดูโกดจัง
53:31ยังไม่เสีย
53:33แค่เปลี่ยนรูปไป
53:35เดี๋ยวก็ได้คืน
53:46ไม่ต้องไปสนใจหรอกจ๊ะ
53:48เพื่อนกันตีกันเดี๋ยวก็ดีก
53:50ัน
53:50แค่นี่ เหมือนกินแกงส่งนี่
53:52ดีกว่า
53:54เดี๋ยวจัง ครับคุณค่ะ
54:09รีค่ะ
54:12สา schizophren
54:13เขาเป็นเพื่อนเหมือนคุณคือฟा
54:14นหรือเปล่าคะ
54:15เขาเป็นอดี ผู้มร toi
54:17ราจิตอยากจะคุยเรื่องคุณซา שה
54:18ทรนค่ะ
54:19อยากรูข้อมูสักตรุของหัว
54:21ใจเหรอ
54:23สงสัner ว่าจะขึ้น
54:24แต่เค้าเป็นหัวเมียกัน
54:25หัวเมีย ก็ไม่เว้นค่ะ
54:27แต่กับกลุงเทพบ
54:29ผมจะยาย
54:33เธอแอดพ inevitableretch salute viewingแล้ว
54:35นารีกับราจิตเป็นนาหลานกั
54:37น
54:38ใครจะไปคิดแบบนั้นละคะ
54:39แล้วถ้าไม่ใช่นาหละ
54:41จะคิดไหม
54:42bonlborจิตไม่คิดว่าซิ เพราะ
54:46อ้อนหายนี้
54:48มีของของกี sweak preferred
54:49อย่าว่าว่าว่าว่าว่า
54:52ไม่เปลี่ยนไว้
54:53ไม่ใช่
54:54ของฉันเต็ม
54:56ขอบคุณ
54:58ขอบคุณ
54:59ขอบคุณครับ
55:19ขอบคุณ
Comments