- 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:32พี่ขาจรไหวมั้ยคะ แต่จิทว่
00:35าเราหาที่พักกันก่อนดีynchron possibile
00:39พี่ปfoot اورดีนะครับ อย่างก็ดึกมา
00:40กแล้ว
00:41ทีนιそうだสิ รงแรมใหญ่มาให้พั
00:46กอยู่น่ะคะ
00:50รงแนมหรอครับ เพียร defect system
00:54พูกชายก็ไปหิ่งเขารงแรมด้
00:55วยกัน
00:57ไม่เป็นไรหรอกมังคะ
00:59เพราะยังไงเราก็นอนแยกห้อง
01:00กันอยู่แล้ว
01:06ก็นั่นหน่อยสิครับ
01:21ฉันกลัวว่าไอ้แค่จอบม
01:22ันจะไม่เชื่อเรื่องให้เราก็โก
01:24ไอ้แค่จอบมันไม่ได้งlassอด
01:25นะราจิต
01:26ไม่ไงมันจะปั่นหัวคนอื่นใน
01:27ขนาดนี้ Hui
01:29นารีเชื่อราจิตเถอะค่ะ
01:30คนโลบหวังสมบัทแบบที่ค่
01:32ะยังไงก็เชื่อ
01:34ก็ได้
01:37ถ้าเธอจะหลอกรอให้ไอ้ Grand Lamp
01:40เพื่อจับมันให้ได้ขนางค่าเข
01:41า
01:42ที่พางง gedaanจะมีโรงoofแรมใหญ่ช
01:44ื่อนาคลินอยู่
01:45ตอนเดินทามไปถึงข้าจน obvious
01:46ต้องจะมืดพอดี
01:48ฉันจะพาสุดาค์กับสมอตไม
01:50่ไปเจอที่โรงแรมนั้น
01:52ได้ค่ะ
01:53งั้นเราไปเจอกันที่โรงแรมนะคริ
01:55นนะคะ
02:15พี่ขจรค่ะ
02:21เราไม่ได้ไปโรงแรมนักครินเหร
02:23อค่ะพี่ขจร
02:25โรงอร์รม apenasไปไอครับ พี่ว่าร
02:27งแรมนี้สะดวกกว่า
02:31ไม่ต้องหัวงน่ารัดจิต รัด
02:33จิตก็เคยคบกันพี่มาตั้งนาน
02:35รัดจิตนะจะรู้ว่าพี่ไหวใจ
02:37ได้นะ
02:41ค่ะ รัดจิตไหวใจ เพราะว่
02:44านอกจากสับมือแล้วนี่
02:45พี่ข้าจรก็ไม่เคยร่วงเกิน
02:46อะไรราจิตเลย
02:50กระเป๋าหนักไหมคะพี่ข้าจร
02:53ไม่ครับ สบายมาก ไปเช็คอย่างกัน
02:55ดีกว่า
02:55พี่ข้าจรคะ งั้นราจิตขอตั
02:59วไปเข้าวงนำแบบนึงนะคะ
03:01ได้ครับ
03:11หวงตัวนะนำมึง คืนนี้มึงเส
03:14ร็จกูแน่
03:21คุณสมอนมิจะตามมาทันใช่ไหมคะ
03:23ถึงตามมาไม่ทัน คุณสมอนมิก
03:26็รู้สถานที่โรงแรมนักกลิ
03:27่งอยู่แล้วครับ
03:27ไม่ต้องโงว แต่ตอนนี้
03:31ผมรู้ว่าเราจะถือมังแรมจริ
03:32งหรอ
03:33แล้วเอ็กข้าจรมาจัดทำอะไรแล้ว
03:34จิตมากว่า
04:02พี่ข้าจรมีอะไรเหรอคะ
04:04พี่รู้สึกไม่ค่อยสบายอะ ราจิ
04:06ตพอมิญาไหม
04:09อ๋อ มีค่ะ เดี๋ยวราจิตเอา
04:12ไปให้ที่ห้องนะคะ
04:14ขอบคุณมากนะ
04:24พี่ข้าจรจะทำอะไรเหรอคะ
04:27ถึงเสร็จคุณแน่
04:29เกิดนี้
04:29โอ๊บเป็นอะไรเหรอ
04:42เกิดนี้
05:00ว้าว
05:02ทำไมยางต้องมาแต่ตอนนี้ด้วยวะ
05:04มีอะไรที่ฉันพอช่วยได้ไหมคะ
05:06ไม่เป็นไรครับ
05:08สภาพนี้ยังไงก็ต้องเรียก
05:09ช่างมาซ่อน
05:16เป็นยังไงบ้างครับ
05:19ฉันไหวครับ
05:30อย่าเข้ามานะคะ
05:32มันสายไปแล้ว
05:34มาถึงขนาดนี้แล้ว
05:36คิดว่าจะนอดมา
05:38อย่าทำ
05:42อุ๊ย
05:51อ่ะ
05:53เข้าพรับแดงแดงได้ใช่ไหม
05:56จะหนีไปไหน
05:57อุ๊ย
05:58อุ๊ย
05:58อุ๊ย
05:59อุ๊ย
06:00อุ๊ย
06:11นั่นใช่โรยคว้นสมอนมิดหร
06:13ือเปล่าคะ
06:15ใช
06:15ได้
06:28รถเป็นอะไรคะ
06:30ย้างแตกนะครับ
06:32แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
06:33ตอนนี้เรื่องที่สำคัญคือเราต้
06:34องลีไปที่ตรงแรมแล้วครับ
06:36ผมกลัวว่ารักจิตจะถูกไอ้
06:37แค่จอร์มันทำไม่ดีไม่ไร
06:39งั้นขึ้นรถเลยค่ะ
06:42คุณค่ะ
06:46ถูก
06:47สำคัญ
06:51วิธีกริง
06:53สวยด้วย สวยด้วยค่ะ สวยด้วย สวย
07:00ด้วยค่ะ
07:02มีอ่ะ
07:05ไม่...ไม่...
07:10ไม่...ไม่...
07:15ไม่...
07:17ไม่...
07:18ไม่...
07:19ไม่...
07:19ดึงมากแล้วมึงอ่ะ
07:21ไม่...
07:25โทษถาเจ้าเพิ่งทำคุณเลือด
07:27ออก
07:28พี่!
07:29พี่กะตอน
07:32ต่อมซักสิ
07:34แม่งตัวนั้นทำมึง
07:39นี่ก็จัด
07:49คนชื่อราจิตที่จะพักที่นี่ว
07:50ันนี้อยู่ที่ห้องไหนครับ
07:51รอสักคู่นะคะ
07:58ไม่มีคนชื่อราจิตเข้าพักท
07:59ี่นี่นะคะ
08:01ว่าไงนะครับ
08:02ไม่มีคนชื่อราจิตเข้าพักท
08:03ี่นี่จริงๆค่ะ
08:05คุณธาตี flight เงือที่นัดกับร
08:07าจิตเว้ยที่นี่ไม่ใช่หรอกคะ
08:09ราจิตจะไม่โดนทำรายก่อนใช่ไ
08:11หมคะ
08:16ถ้าคราวที่แล้วที่สมทค์ระเบ
08:21ิดไม่ลงแล้วก็ปลางเสร็จกู้ไป
08:24แล้ว
08:26finger ค่ studying
08:26คummครั้งที่แล้วที่ฉันโดนวาง
08:29ยา
08:31เป็นฟรีมือพี่อย่างนั้นเนอะ
08:33ถ้าไม่ใช่กู
08:38แล้วจะเป็นใคร
08:41มา
08:42วันนี้ก็
08:44เชื่องเชื่องนะ
08:59มา
09:02เฝ recruiting
09:04เฝๆ
09:05เฝ of
09:13นายànารด้วย
09:14เรื่องเค้าร attacker
09:15นายชั consultant
09:15แน่ม efecto
09:35อีก
09:37อีก
09:37อีก
09:38อีก
09:39อ่ะ
09:40โฟ ดังค่ะ
09:43โฟ ดังค่ะ ขุดฝากตี
09:51สารา
09:57พี่คัดดอน
10:00ก็มอนวิทย์
10:08ที่พังงาจะมีโลงแหลมใหญ่
10:10ชื่อหนั�คลินอยู่
10:11ตอนเดินถามไปถิ้นที่สะนานคง
10:12จะมืดพอดี
10:14เราไม่ได้ไปโลงแหลมหนักคลิน
10:15รเอาคะพี่ข Risk of Moss
10:17โลงแหลมอ์หนักคลินไปไหก
10:19ล้หัว aspiration
10:21พี่ขอจรคะ งั้นราจิตขอตัว
10:25ไปเข้องน้ำแปบนึงนะคะ
10:27ได้ครับ
10:51พี่คะ
10:52ว่าไงคะ
10:54ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหมคะ
10:57ฝากเราจดหมายนี้
10:58ไปส่งให้พนังก boxes ต้องรับที่
11:00โรงแดมนัก SKORIN หรวนดิแล้
11:01วได้ไหมคะ
11:02บอกว่าให้คนที่ชื่อทาตี
11:04ที่มาตามหาระจิตค่ะ
11:07มีผู้หญิงคนนึงฝากจดหมายนี้
11:08ให้คนที่ชื่อทาตี
11:10ที่มาตามหาระจิต
11:18ผมชื่อทาตีครับ
11:19จดหมายนeredith ไม่ค่ะ
11:20にьค่ะ
11:25พี่ขจอร์พาราจิตมาที่โรง
11:26แรมอันนบ
11:27ไม่ใช่โรงแรมนักษริน
11:28นัดดีที่มาดวดเลยนะคะ
11:31ผมดูแล้วว่าราจิตอยู่ที่ไหน
11:42สรุปเรื่องมันเป็นยังไงกั
11:43นแน่คะพี่ขจอร์
11:47ถ้าแกไม่พูดความจริง
11:49คราวนี้จะเอาเก่าตายได้
11:51ใจเย็นเย็นอาคณะรี
11:54ตอบกันนี้พี่ขจอร์เขาคงไม่
11:56ก้ากโหกอะไรอีกแล้วล่ะค่ะ
12:01พูดความจริงมาเถอะค่ะพี่ขจ
12:03อร์
12:04หลักฐานมันค้าตาขนาดนี้
12:08ว่าไงค่พี่ขจอร์
12:10ก็อย่างที่เห็นแล้ว
12:12พี่ทำสมอนมิดท้อง
12:14และพี่ยังติดนี่พนันอีก
12:18พี่ขอดได้
12:19เอาดีก comprehensive
12:23พี่พี่ Planning
12:27พี่ว่านอดวัน
12:28มันอะไร...
12:28ช่ายนี่จากนี่กู
12:30กลัวแล้ว
12:31พี่..
12:32กลัวตาย
12:33มันกลัวญ่าพี่
12:34พี่ Harmarㅋㅋ
12:35เจ็นนี่กูตั้งแต่แรกถูกว่า
12:37พี่ructure...
12:41พี่ิต literally...
12:45ผมจะพ Jillian avec...
12:45หàngเกห่างับชัยนนี้แลวที่สุด
12:46ยังพี่
12:47พี่ธีกฆ่าวกันไ๊겠พี่
12:48ผมขาวแล้ว
12:49ป그 เชื่อว่ะ
12:52เพราะพวกั what me บ wides like
12:52พวกันolutelyก็ได้ค่าว toch whatever you need
12:53กับน้องส appear i ย Steve
12:55human
12:55นั้นมึงก็ไปเอาเงินมันมาให้
12:56กู
12:59หรือว่ามึงจะให้กูไปคื� los
13:02พี่ hundred
13:03พี่...พี่วัน...อย่าไม่บอกว่าร์
13:05์ยุงนะพี่
13:30เดี๋ยวตับถึงเวลานะ
13:32มึงจะโดนยิงใส้แต่ก็ไม่ใช
13:33่ปัญหาของกูแล้ว
13:36เอ้ย เอาตัวมันออกไป
13:48นี่...กายังไม่คืนดีกับพวกร
13:50าจิตอีกเหรอ
13:53ฉันไม่มีหน้าเอาสภาพตัวเ
13:54องแบบนี้ไปเจอราจิตหรอก
13:57ตอนนี้ฉันกับราจิตต่างกั
13:58นดาวฟ้ากับเหว
14:01ได้ทราบสมบัติ baraเป็นคนล่ำ
14:04ลวย
14:05ดูฉันดิ คลลายเป็นยาจก ถู
14:10กตัดออกจากรองมาแล้ว pocz
14:13ต้องใช้ชีวิตแบบนี้
14:18ราจิตได้สมบัติ
14:20เป็นเพื่อนกัน มึงก็ต้อง bye when you
14:23buy.
14:23ได้สิ
14:27แกกลับไปขึ้นดีกับลัดส
14:29ิทธิ์เท่านะ
14:30ฉันทนเห็นแก
14:32นั่งฉันในคิดแบบนี้ไปตลอ
14:33ดไม่ไหวหรอกนะ
14:36อย่าเลย
14:38สิ่งที่เกิดขึ้นมันก็เป็
14:40นกรรมของฉันแล้วล่ะ
14:42ทำกับเพื่อนไว้สัขนัดนั้น
14:55เพราะแบบนี้ก็เลยเข้าหาแล้ว
14:57จิ
14:57เพื่อเอาส่งบัดของระติดไปใช้
14:58นี่ใช่มั้ย
15:02ใช่
15:07คุณทาตรีใช่มั้ยคะ
15:09เห็นลุ่งน้องบอกว่าคุณขอน
15:10ัดเจอฉัน
15:12เชินนั่งก่อนค่ะ
15:14ครับ
15:19ผมมาหาคุณเรื่องไหนขจร
15:48เรื่องพี่ขจร
15:51คุณตั้งใจจะใส่รายพี่ขจร
15:53ผมกล่าไว้แล้วว่าคุณจะต้
15:54องไม่เชื่อ
15:55ผมเลยตั้งใจมาเจอคุณ
15:59เพื่อให้คุณเห็นกับตา
16:12สวัสดีค่ะ คุณสมอนมิด
16:18นี่พรรยาไหนขจร
16:20ที่ผมพูดถึง
16:36พี่ก่อโทษนะสมอนมิด
16:38พี่ตั้งใจว่าจะได้ใช้มีให้หม
16:40ด
16:42แล้วก็ไม่เริ่มต้นกับลูกแล
16:44้วก็เธอ
16:46เราจะได้ใช้ชีวิตเป็นครอบครัว
16:47เดียวกัน
16:47กลับไปให้พี่นะ
16:53พี่ยังจำได้อีกแล้วค่ะ
16:55ว่าเรามีลูก
16:57สมอนมิด
16:59พี่รักทั้งเธอรักทั้งลูกนะ
17:02ที่พี่ทำเลวทุกอย่างเนี้ย
17:03ก็ขอแค่ให้華อยู่รถเลยวกับลู
17:05กเท่านั้นเอง
17:05พี่อยากทำอย่ังนี้
17:09ยกโทษดีพี่นะ
17:12ขอล้อง
17:24ขอบคุณทุกคนนะคะ
17:29ที่เอาความจริงมาบอกฉัน
17:32ถึงฉันจะโกดพิขจรยังไง
17:35เขาก็เป็นพ่อของลูก
17:39เราคงเลิกกันไม่ได้เหรอครับ
17:43แต่ถ้าคุณสมอตมีคิดแบบ
17:44นี้คือการทำเพื่อลูก
17:46พวกเราก็คงห้ามอะไรไม่ได้
17:50ลูกที่เกิดมาไม่มีพ่อ
17:51ก็คงจะชีวิตลำบ่างเหมือนก
17:52ัน
17:56ขอบคุณนะคะที่เข้าใจ
18:08ในเมื่อคุณเลือกแล้วฉันก็ข
18:10อให้โชคดีนะคะ
18:12ค่ะ
18:15งั้นฉันกับพี่ขอจรขอตัวก
18:17่อนนะคะ
18:21ค่ะ
18:21ครับ
18:23ไปกันเธอ
18:37ขอบคุณสมอตมิด
18:37ที่เข้าใจพี่
18:39ค่ะ
18:40ขอบคุณสมอตมิด
18:51ที่เข้าใจพี่
18:56จอดลด
18:57โทษใจเหรอค่ะ
19:05พี่คิดว่าคนอย่างฉันจะเอาคนอย
19:07่างพี่มาเป็นพ่อของลูกเหรอ
19:10นี่เธอคิดจะทำอะไร
19:13สมอตมิด
19:15สมอตมิด
19:16สมอตมิด
19:22ของม่ะ
19:23สมอตมิด
19:24ครับ
19:25ตมมมิด
19:26ไม่
19:31สมอตมมิด
19:32ช่วยด้วย
19:34ช่วยกะง่า
19:36ให้โยงฝากด้วยน่ะ
19:41เฮีย
19:42เฮีย
19:44ผมก็แล้ว
19:46เฮีย
19:47ไอ้ยูว
19:50เฮียะไว้
19:52เฮียะ
19:53เฮียะ
19:54ไป
19:55อย่าเนี่ย
19:57เฮียะ
20:07ลากไว้ไปทุ่งน้ำ
20:09ครับ
20:19มีแม่คนเดียวก็เผา
20:22ไม่จำเป็นต้องมีพ่อระยำแบ
20:24บนั้นหรอก
20:27ออกรถ
20:44อร่อยไหม
20:47นี่ฉันทำเองเลยนะ
20:53อร่อยมาก
20:56ยังทำอาหารอร่อยเหมือนเดิมเลย
20:58นะ
20:58แน่นอนสิ
21:06แล้ว
21:08อาการปล่วยเธอเป็นยังไงบ้าง
21:10ฉันให้นิดไปตามหมอให้เรานะ
21:13เดี๋ยวให้หมอตรวจอาการสักหน
21:14่อย
21:17อร่อย
21:20ครบใจมากนะละจิต
21:25ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะยัง
21:28ทำดีกับฉันอีก
21:34สิ่งที่เธอเจอ
21:36มันมากเกินกว่าฉันจะโกดเธ
21:37อได้
21:40ลืมมันไปสถนะ
21:47ราจิต
21:48ราจิต
21:49กลับมาแล้วเหรอ
21:51ฉันรู้เรื่องจาก
21:53รู้เรื่องจากนารีแล้วนะ
21:58พริงพราว
21:59สุดาเขาไม่ค่อยสบาย
22:01เขาจะมาพักที่มีสักพักหนึ่
22:03ง
22:10เป็นไงบ้างได้หินว่าลายพี่
22:11กระจอนไปได้
22:12แล้ว
22:15สุดา
22:19พริงพราวนรีวัน
22:22ดีใจที่ได้เจออีกนะ
22:31นี่พวกเธอ
22:40อย่าพวกงอนสิ
22:42ฟังเหตุผลฉันก่อน
22:45ไม่ฟังได้ไหม
22:46เธMER มันชอบใจอ่อน
22:48ไม่เขาเรื่อง
22:50ใช่
22:51เธอจำไม่ได้เหรอ
22:52ก็ยายสุดาทำอะไรกับเธอบ้าง
22:55ชายคนรับ
22:58กับเพื่อนที่ฉันรักที่สุด
23:02ทำแบบนี้ได้ยังไง
23:04ความรักไม่มีที่ว่างจั watt
23:05สำหรับคนสามคนหลองนะ
23:09ที่ค่าจรเขาเลือกฉัน
23:12แล้วฉันก็หลักเขา
23:14มันก็เรี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเป
23:16็นแบบนี้
23:17และจิบฉันมีเรื่องอยากบอกเธอ
23:22เรียนจบเมื่อไรฉันจะแต่งงานจ
23:24ับพี่ขจร
23:25ใครบอกว่าฉันจำไม่ได้
23:28ฉันจำได้หมดทุกอย่างนั่นแห
23:30ละ
23:31สุดาเขาได้บทเรียนแล้วนะ
23:33ชีวิตสุดาเขาพังก็เพราะ
23:34ว่าหลงพี่ขจร
23:36ฉันนี้สิที่ต้องขอบคุณสุด
23:38า
23:38ที่ทำให้ฉันดุดผลจากพี่ขจร
23:40มาได้
23:43สภาพนั้นแบบสุดาไปแล้ว
23:49แต่ถึงยังนั้น
23:51ก็ไม่ได้แปลว่าสุดาจะไม่ทำ
23:52ร้ายเธออีกนะ
23:55ตอนนี้สุดาเขาป่วยหนักมากนะ
23:57เขาคงทำร้ายฉันไม่ไหวหรอก
24:04ไม่รู้แหละ
24:06แต่สิ่งที่สุดาทำกับเธอ
24:08มันมากเกินกว่าที่ฉันจะให้
24:09อภัยนะ
24:13น asynchronous
24:22คุณทาทุีนี่เก่est
24:23ครับ
24:26ชมร้อจิตดีกว่าครับ
24:33เขาไม่าคนวางแผน
24:34แถมยังตัวเองเข้าไปเสียงอ
24:35ีก
24:38แต่ในเขาจอนนี้ก็โ Ram Amoc
24:39แต่ในค์จอนนี้ก็โชคดีนะครั
24:39บ
24:40ที่เจอผู้หญิงรักจริงแบบ
24:41คุณสมอนมิด
24:42และยังเอาตัวร่อนไปได้
24:43ผมว่าก็คงจะไม่สบายซักเท่าไ
24:46STAR
24:47เป็นเกือยิกพวกอังญี่
24:49ทําอะไรผิดพลาขึ้นมาโดเล่น
24:51อ obrasแน่
24:51inglés
24:55ยังไงต้องขอโทษอีกทีนะคะท
24:57ี่ไม่ได้เต рекร Clara
24:57ที่ไม่ได้เตรียมเรื่องแผนก่อน
24:59ทำให้คุณบุ่นวายไปด้วยเลย
25:01ไม่เป็นไรกันครับ ผมเข้าใจ
25:22เจอพริมพ์เรากำนานรีวันแล้
25:23วใช่ไหม
25:24ใช่ค่ะ
25:26แต่พวกเขาไม่ยอมคุยกับฉัน
25:28คงยังกโ вариант
25:29อย่าคิดมาก
25:33เพื่อนกันสักวันของเขาใจกั
25:35น
25:36ไม่เป็นไรหรอกฏค่ะ
25:39สมควรละ
25:41เพื่อนเร็วๆอย่างฉันใครจะอยากขบ
25:44เดี๋ยวหายกโรธก็ปรับของเข
25:45าใจกันได้
25:47เชื่อสิ
25:51ก็วângว่าจะเป็นแบบนั้นน่ะ
25:53międzyประธิษัมอ удивłość
25:57ครับ
25:57บอกว่าจะให้นิทธานหมอมาใช่มั้
25:59ย
26:01ใช่ค่ะ
26:03แต่ความจริงแล้วฉันอยากไปที่
26:05อื่นมากกว่า
26:08ที่ไหนครับ
26:32มือเป็นยังไงบ้างคะ
26:39แปลแค่นี้ไม่หนักหน้าหรอก
26:47ช่วยเธอตอนตกไม้ได้แผลมากอั
26:49นนี้
27:02เพียง
27:02ใช่อย่างนั้นก็ขอให้นรีหายไ
27:06ว้ไว้นะคะ
27:14แล้วเธอล่ะ เป็นยังไงบ้าง
27:17ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
27:20คำเป็นเค้มแข็งนะ
27:29แล้วสุดาไม่คิดจะมาเดินเล่น
27:31ด้วยกันหรอก
27:33นั่นสิคะ
27:35เป็นคนอยากให้นรีพามาแท้ๆ
27:39แล้วพิมพากำนาลีวันล่ะ
27:41เป็นยังไงบ้าง
27:43พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็เชียดนะคะ
27:46สองคนนั้นเนี่ย
27:48ดูไม่มีท่าทีที่จะให้อภัย
27:50สุดาง่ายๆเลย
27:52ก็คงไม่ถวงเธอนั่นแหละ
27:55ก็จริงค่ะ
27:57แต่ราจิตคิดว่า
27:59เวลามันไม่เคยรอใคร
28:01แล้วก็ไม่เคยย้อนกลับมาได้
28:04กลัวแต่ทีที่
28:06จะทำให้สองคนนั้นเนี่ย
28:08รู้สึกผิดไปตลอดชีวิต
28:14ฟังสินะ
28:15ว่าฉันย้อนเวลากลับไปได้
28:21นรีย์อยากจะแก้ไขอะไรเหรอคะ
28:26ไม่
28:28ฉันไม่อยากแก้ไขอะไรเหรอ
28:31ทำไมเหรอคะ
28:33เพราะทุกอย่างในอดี
28:35พาให้ฉันไม่ยืนอยู่ตรงนี้
28:41หมายถึงได้มรดกแล้วเหรอคะ
28:47ใช่
28:47ใช่
28:49ได้อยู่ข้างๆ มรดก
28:51หัวใจ
28:54มันถูกออกแป๊บไว
28:58เพื่อให้รักเธอ
29:03ไม่เคยเจ็บแล้ว
29:05มันรักเพียงแต่เธอ
29:07เพียงแต่เธอ
29:08ไม่เหลือใจเงิน
29:10นรีนี่คี่งกจริงๆ เลยนะคะ
29:12ให้เป็นคนเธอ
29:14แค่คนเดียว
29:17ไปหาซูดากันดีกว่าคะ
29:18เน ustedes
29:26ซูดา
29:27ท้อไม่คิดออกมาเดินเล่นบ้าง
29:29หรอ
29:29ไหนบอก ANDREW
29:30ไม่อยาก เจอหมอ
29:31แต่อยากมาเที้ยวankenทะเลแทนไง
29:34ไงห่า proshyคว่าให้ฉัน
29:35กับนาฬี มาเดินเล่น 2 คนแบบน
29:36ี้ล่ะ
29:41ซูดา
29:42หลับเหรอ
29:44สุดาห์
29:50สุดาห์
29:52สุดาห์
29:54นี่ สุดาห์
29:56สุดาห์
29:57สุดาห์
30:02รีบกับบ้าน แล้วตามหมอดวดเลย
30:06ค่ะ
30:13สุดาห์
30:28คงต้องทำใจหน่อยนะครับ
30:30อาจจะอยู่ได้อีกแค่ไม่กี่วั
30:31น
30:34ค่ะ
30:53สุดา ฝืนแล้วเหรอ
31:00เป็นนักขณะนี้ทำไมไม่บอกกันอ
31:02่ะ
31:05ฉันรู้ว่ามันไม่ทัน
31:09ตั้งแต่คุณฮาตรีพาฉันไปโ
31:11รงเมาะครั้งก่อนแล้ว
31:14รักสายทำไงก็ไม่หาย
31:26สู้ฉันได้ใช้ชีวิต
31:28เห็นพวกเธอ
31:31เป็นครั้งสุดท้ายังจะดีกว่
31:33า
31:50ไม่เป็นไรแล้วนะ
31:52ไม่เป็นไรแล้วนะ
32:14ฉันก็อยากจะเห็นเดือนเห็นตะว
32:16ันบ้างนี้
32:20เธอไปนั่งตรงนั้นก่อนนะ
32:23เธอไปเดินขึ้นที่เดิน
32:25เธอไปเดินขึ้นที่เดิน
32:28ครับใจสะ
32:47ทิ้มพราวนรีวัน
32:51ดีใจที่ได้เจอนะ
32:53จ้ะ
32:54ดีใจจ้ะ
32:57อาการเป็นไงบ้าง
32:59อาการแย่ลงประเดิมเยอะเลย
33:01ฉันถามสุดา
33:09ตอนแรกก็รู้สึกไม่มีแรง
33:11แต่พอเห็นพวกเธอ
33:14ก็มีแรงขึ้นมาเลย
33:16มียิงนี้เรียกสำออยหรือเป
33:17ล่าจ๊ะ
33:19อุ๊ย
33:20เจ็บนะ
33:28นี่พวกเธอ
33:31นี่อาจจะเป็นโอกาสสุด้ายแล้
33:32วนะ
33:33ที่เราจะได้คุยกับสุดา
33:48ก็ดีแล้วที่มีแรง
33:51แล้วนี่ได้ไปเจอกับพ่อแม่บ้
33:52างหรือยัง
33:53ยังเลย
33:56แบบนี้คง
34:01แม่ Susa
34:02นั้น, เอาอย่างนี้ไหม
34:03พวกเราสี่คนนะ
34:05มาช่วยกันเขียนจดหมายถึงพ่
34:06อแม่สุดากัน
34:08แล้วเดี๋ยวให้นาริวัลเป็นคน
34:09ไปส่งจดหมายให้
34:11เธอบ้้านาริวัลนะ
34:12อยู่ใกล้กับที่ทำการเป็นสนี
34:14ได้
34:14เดี๋ยวฉันไปส่งให้
34:16แล้วไหนกระดาดปากกาล่ะ
34:18เดี๋ยวฉันช่วยเขียนให้นะ
34:20Cleveland
34:21เฮ้ยมันมี
34:36กราบเทาคุณพ่อคุณแม่ที่
34:38เขารก
34:41ตอนนี้ลูกเขียนจนหมายฉบับน
34:42ี้
34:45ลูกคงไม่กราบเหรอ
34:47ว่าลูกสบายดี
34:51คงไม่คุรได้
34:55ก acrylicรับว่า Starting Now
35:07ฉันเพาะทำตาแม่กัน
35:08announced
35:13สุดา
35:15อ่ะ แล้วก็อย่าลืมไปส่งให้ส
35:22ุดาด้วยล่ะ
35:24ได้จ้ะ
35:27นี่สุดา ทุกสบายใจขึ้นแล้
35:29วใช่ไหม
35:32จ้ะ
35:52ถ้าฉันหน้ามีจริง ขอให้ฉั
35:55นได้กลับมาเป็นเพื่อนกับพวกเธ
35:56ออิ่งนะ
36:03พูดอะไรแบบนั้นล่ะ
36:06ตอนนี้พวกเราทั้งสี่คนเนี่ย ก็ย
36:08ังเป็นเพื่อนกันอยู่
36:10แล้วเราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอด
36:12ไป
36:25ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
36:28ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม
36:31ไม่เป็นไรซ่ะ
37:01จุดา
37:03จุดา
37:03จุดา
37:04จุดา
37:04ก่อนกด้วย
37:06สุดา
37:08สุดา
37:08สุดา
37:11ได้ยินที่ฉันพูดหมdocs
37:13สุดา เหมือนซิซูดา
37:15สุดาได้ยินใหม่สุดา
37:18สุดา
37:22สุดา
37:34สุดา
37:43ต้องขอโทษด้วยนะครับ
37:45ที่เราถือวิศาสะประกอบวิธ
37:46ีสวทศพ
37:47และชาวนากิจเลยโดยที่ไม่ขอ
37:49อนุญาตก่อน
37:49แต่ช่วงสงคราม
37:53การนำสบขึ้นมาคลุงเทพมัน
37:54ลำบากมากจริงครับ
37:57ฉันเข้าใจค่ะ
38:00แค่พวกคุณเป็นธุรัทธรรม
38:01สกด้วยยาสุดา
38:03ฉันก็ขอบคุณมากแล้ว
38:08สุดา
38:11สุดาลูกแม่
38:15ไม่นานายรูป
38:18ทำไมไม่กลับมาพวกแม่
38:25คุณแม่คะ
38:27สุดาเขาคุ้งระอายไตที่จะกล
38:29ับมา
38:31เพราะก่อนที่เขาจะไป
38:33เขาก็เทราะกับคุณพ่อคุณแ
38:34ม่
38:36พอเขาเจ็บป่วย
38:38เขาจะกลับมาให้คุณพ่อคุณแ
38:40ม่ดูแลก็คุ้งไม่ถูก
38:49พออายผู้ชายสะละเลวคนนั้น
38:51มันอยู่ไหน
38:52แม่จะมีข้าวมัน
38:53แม่คะ
38:56คนแบบนั้นไม่มีข้าพอให้คุ
38:58ณน้าเกลียดเหรอครับ
39:00ถึงผมจะไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
39:01เป็นยังไง
39:03แต่ผมเชื่อเวนกรรมมีจริง
39:05และคนแบบนี้ต้องได้รับกรรม
39:06ครับ
39:10คุณแม่คะ
39:18เราคุณพ่อละคะ
39:22อยู่ไหนจ๊ะ
39:24พ่อก็เสียใจมาก
39:26จนไม่กล้าออกมารับอันทิก
39:27ด้วยตัวเอง
39:35ไม่ใช่
39:50คุณแน่
39:50คุณแม่น่า
39:52คุณแบบนี้
39:54คุณแบบนี้
39:54คุณแบบนี้
39:56ชั้น
40:04จะกลับแล้วเหรอลูก
40:06ค่ะ
40:09แต่ว่าก่อนที่หนูจะกลับ
40:12หนูไม่จดหมายจากสุดาให้คุณพ
40:14่อค่ะ
40:21พ่อไม่อาจนะ
40:23เอาไปให้แม่ของเธอ
40:26แต่หนูคิดว่าสุดาอยากให้คุ
40:28ณพ่อได้อ่านนะคะ
40:31เพราะว่าตอนที่สุดาเขียนจ
40:33ดหมายนี้
40:34สุดาบอกกับหนูว่า
40:37อยากให้คุณพ่อได้อ่านค่ะ
41:12กราบเท้าคุณพ่อคุณแม่ท
41:14ี่เขารพ
41:15ตอนที่ลูกเขียนจนหมายฉบับน
41:17ี้
41:18ลูกคงไม่กราบบอกว่ารูกสบ
41:19ายดี
41:21แต่ลูกดีใจที่ไม่ได้สร้างค
41:23วามถูกให้คุณพ่อกับคุณแม
41:24่มากกว่านี้
41:26ลูกผิดเองที่เอาแต่ใจ
41:29และไม่เชื่อคำเตือนของคุณพ่อ
41:30คุณแม่
41:32โดยเฉพาะคุณพ่อ
41:36ลูกไม่หวังให้คุณพ่อให้ฟ
41:37ัย
41:38แต่ได้โปรด
41:39อย่าเสียใจกับลูกเลย
41:42และอย่าโทษตัวเอง
41:44ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
41:46เพราะลูกคงไม่มีวันให้อภ
41:47ัยตัวเองเด็ดขาด
41:49ถ้าทำให้คุณพ่อต้องรู้สึก
41:50แบบนั้น
41:53รักคุณพ่อคุณแม่เสมอ
41:55สุดา
42:19นารี่ว่าคุณพ่อคุณแม่สุ
42:22ดาจะดีขึ้นหรืออย่างคะ
42:24ไม่มีทาง
42:29ลูกตายทั้งคน
42:31ไม่มีทางที่จะรู้สึกดีขึ้น
42:32เร็วเร็วนี้หรอก
42:40แต่เธอทำดีที่สุดแล้ว
42:45และเธอก็ทำตามที่สุดาต้องกัน
42:50สุดาไม่อยากให้พ่อแม่โทษต
42:51ัวเอง
42:52ที่เป็นต้นเหตุให้เขาตาย
42:55ซึ่งฉันก็ว่า
42:56อุกท่านวงเข้าใจ
43:01ขอบคุณนะคะที่ให้กำลังใจ
43:06สบายใจขึ้นแล้วใช่ไหม
43:12อย่างนั้นตับลงแรมของเดียว
43:13นะ
43:14ฉันจะไปธุระ
43:16ธุระ...ธุระอะไรคะ
43:19แล้วไปที่ไหน
43:21ไปกับใคร
43:22บอกได้หรือว่า
43:24เป็นความรับคะ
43:26นี่เธอไม่ใช่ผู้บวกของฉันนะ
43:29แล้วฉันก็ไม่ใช่เด็กสามหัว
43:30บด้วย
43:31ถามอะไรแบบนี้
43:34ไม่บอกก็ไม่เป็นไรค่ะ
43:36แค่นาลี่เนี่ย
43:37ไม่พาเพื่อนแบบคุณสีจัน
43:39ไปทำให้คนภูเก็ดปวดหัวอีกก
43:41็พอแล้วค่ะ
43:43แล้วจิต
43:44รีบไปสิคะ
43:47เดี๋ยวก็ไปทำธุระสายรอบ
43:50แล้วจิตกับลงแรมคนเดียวได
43:51้ค่ะ
44:16เฮ้ย
44:16เฮ้ย
44:17เฮ้ย
44:18เฮ้ย
44:19ไงเสร็จแล้ว
44:21นี่มาหาฉันถึงบ้านเช้า
44:23เพราะทนยาดมาหาภัยของฉัน
44:24ที่ภูเก็ดไม่ไหวหรือไงวะ
44:29คุณน้าเป็นคนภูเก็ดหรอคะ
44:32หนูก็เป็นคนภูเก็ดเหมือนกัน
44:33ค่ะ
44:35เปล่าครับ
44:36คือผมเกิด
44:36นี่ราจิตหลานสาวฉันเอง
44:39คนที่ได้มรอดกปุงสม
44:40คนลัดครึ่งกับฉันเอง
44:59นารีค่ะ
45:01ทำไมนารีต้องแนะนำตัวราจิต
45:03สระเอียดขนาดนั้นค่ะ
45:06ก็...
45:08อ่า...หนูจ๊ะ
45:11ไปช่วยป้าเตรียมแบบข้าวหน
45:12่อย
45:12พอดีได้เวลาเข้าเย็นน่ะ
45:17ได้ค่ะ
45:18เชิญค่ะ
45:19อืม...
45:29ได้พามาต่วยว่ะ
45:31ดึงมันยาว เดี๋ยวร้อยค่ะ
45:49อืม...
45:51รู้คร่องแคล่วดีเธอ
45:55หนูชอบทำกับข้าวกินเองนะคะ
45:57ตอนเด็ก...หนูทำกินเองเป็นประต
45:59ำเลยนะคะ
46:01หลานเสร็จถีสม
46:03ทำกับข้าวกินเองเหรอ
46:07คุณปารู้จักคุณปาด้วยหร
46:08ือคะ
46:13ก็...
46:13จากกุณอดิสวน
46:15เสร็จถีใหญ่ของเมืมฟูเก็ด
46:17ใครก็ต้องได้ยินชื่อบังหร
46:18grad weed
46:27ขึงหนูจะเป็นหลานของคุณตา
46:29แต่หนูก็ไม่ใช่หลานแท้ๆของค
46:31ุณตาหรอก
46:34หนูเป็นหลานของคุณ呀id ived
46:36น้องสาวของคุณตาอีกทีนะคะ
46:38ตอนที่คุณยัยกับคุณแม่หน
46:40ูเสีย
46:41คุณตาท่านก็เลยรับหนูมาเรี้ย
46:43งค่ะ
46:44ก็ถือว่าโชคดีนะจ๊ะ
46:47ยังมีคนอีกมาก ที่ยักพี่น้
46:49องไม่เคยเหลี่ยวแล
46:52ไม่ดูมั้ยแหละไม่ว่า ยังจะ
46:55กลงเงินกลงทองกันอีก
46:58แต่คุณตาท่านก็รู้สึกผิด
47:00นะคะ
47:04คุณตาท่านมีน้องสาวสองคน
47:08คือคุณยายของหนู กับคุณยาย
47:10อีกคน
47:13แต่คุณตาสมได้มณดกของคุณ
47:15ทวดมาคนเดียว
47:17ตอนนั้นท่านเกิดความโรบบัง
47:19ตา
47:21ท่านเลยไม่ได้แบ่งสมบัติให้
47:23เน้อง
47:25แต่สุดท้าย
47:27มันก็กลายเป็นนารกในใจของท
47:29่านมาโดยตลอด
47:32จนถึงวันที่ท่านเสีย
47:35ท่านก็ไม่เคยมีความสุขอีก
47:36เลย
47:41แกร αυτό Voice-ting-แกเล่าวหาอย่างน
47:45ี้ก็พอขาใจแล้ว
47:47แต่ไม่ต้องพาเมลา marriage
47:48มาที่นี่ก็ได้นี่ว่า เกือบคว
47:50ามแตก hele
47:51หล่ะ มันจะเป็นพู่กนี้นี่ฉั
47:54นจะกลับแล้ว
47:55อย่างไรก็ต้องคุยส neat
47:57ฉันไม่อยากเขียนจดใหม่หรือ
47:58ว่าโทยเลขมาบอกแก
48:00สำคันมากเหรอวะ เรื่องอะไร
48:05คือ...ก่อนหน้านี้มนนี้ราคาอธ
48:08ิบุกหนักมาก
48:11นายเหมืองที่เป็นลูกนี่ลุงส
48:13มเข้ามาขอให้ช่วย
48:15ฉันกับรัจจิตก็เลยเอาเงิน
48:16กองกลางไปรับซื้อดิบุกมา
48:18เพื่อช่วยแม่เขารมละหลายและคน
48:20งานต้องตกงาน
48:23ฉันขอโทษแกจริงๆว่ะ
48:25มันไม่ใช่เงินฉัน
48:27ฉันไม่ควรทำแบบนี้
48:30แต่ฉันทนเห็นคนหมดตัวไปต่อ
48:31หน้าไม่ได้
48:33นึกถึงตัวเองสินะ
48:38เอ้าเถอะ
48:39แกทำดี
48:40ฉันจะโกลดได้ไงวะ
48:43เฮล
48:46มีแกไม่โกลด� NATO จริงๆว่ะ
48:48อ่ะ
48:48theirs
48:48อ้อ
48:51คอยลงออกหน่อย
48:52ที่ผ่านมาฉันหลับไม่ฉนิดเลย
48:53เพราะก็แกริ like
48:54แต่แกมันต้องห่วงนะ
48:56ดีบุกที่ซื้อมากังอยู่ comigo
48:58ส่งครามส �хบเมื่อไหนแกข่าย
48:59อานคินได้เลย
49:01ฉันเอาคืนแน่
49:03เงินต้องพันดกว่าวาด
49:05ไม่เอาได้ไงวะ
49:08ไม่ใช่ผ่าน
49:11เฉพาะส่วนของแกก็
49:13แสนกว่าบาท
49:14แสนกว่าบาท
49:15แสนกว่าบาท
49:25สิ่งที่คุณตาโสมเสียใจท
49:27ี่สุด
49:28ก็คือเรื่องน้องสาวคนสุดท้
49:30อง
49:33แม่ของนาลีนั่นละค่ะ
49:40คุณตาโสมอยากจะเจอคุณยายส่
49:42วงอีกสักครั้ง
49:45เพื่อขอโทษในสิ่งที่เกิดข
49:46ึ้น
49:48แต่ก็ไม่เคยสังเร็จ
49:52คุณยายไม่ยอมให้อภัยคุณต
49:53า
49:55แม้แต่มอระดก
49:57คุณยายท่านก็ไม่ยอมรับไว
49:59้
50:01คุณตาโสม
50:03ท่านก็เลยยกมอลระดกทั้งหมดให
50:05้นาลี
50:08ถ้าหนูทำได้
50:11หนูอยากจะบอกคุณยายสวง
50:14อยากจะขอร้องคุณยาย
50:16ให้ท่านให้อภัยคุณตา
50:30คุณตารองหาย
50:36ไม่มีอะไรท่านจาก
50:39ตาแค่เส้าใจเรื่องที่หนูแล้ว
50:40เข้าอ่ะ
50:42สักวัน
50:44หนูจะทำให้คุณแม่ของนาลี
50:46เข้าใส่คุณตาโสมค่ะ
50:58อีก
50:59ฟิเยexc
50:59เผื้อ ดูแต่เพื่อนแก่imoreally
51:14โอ้มากมัน โอ้อ้อตให้ว่ะ
51:16ไม่ตี asogg
51:17อะไรกัน อะไรกันathan
51:21เดี๋ยว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
51:24ให้กระทิงเรียนมาจากช้าผม
51:25เดี๋ยว ๆ ๆ 리� bipart
51:27ให้จะตีพื้นدمาย
51:28speaking of the Sem chang
51:29ซ referring to my klapper
51:29เพราะมันทำให้หนู
51:35อื้อ
51:37มันทําไม่อยู่ต้องศูนย์เจอ
51:38ไائ่เท่าไหร่
51:39เคยเร่วเรืออย่างนี้เช้าเลือน เส
51:40อออกไปอีกน้อยไป
51:41เงิน แม่ โลกครับ
51:43someplace Kristin
51:45น appelle μουätta
51:48ход Mamander
51:49สินะ
51:53นั่น!
52:40อร่อยมากเลย
52:42นี่ถ้าไม่ได้หนูมาช่วยทำก้าว
52:44เนี่ย
52:44ป่าคงไม่ได้กินอาหารอร่อย
52:46แบบนี้
52:48ไม่ถึงขนาดนั้น bottle ค่ะ
52:50ได้คุณป่าแนะนำมากกว่า
52:52หนูเองก็ไม่ได้เก่งเท่าไหร่
52:54แล้วค่ะ
52:58อ่ะ หมู่ข้อง
53:07กินซะหน่อย ช่วงส่งพล้าไม
53:08่ได้หากินยังง่ายเนี่ย
53:12พี่เป็นอ่อใจแล้วจะหายเหรอ
53:15ไม่หลือไว้
53:26แล้วนี้ น่ารี่ทำนาเสียงเงินไป
53:28เท่าไหร่คะเนี่ย
53:29ทำไมดูโกบจัง
53:31ยังไม่เสีย แค่เปลี่ยนรูปไป
53:35เดี๋ยวก็ได้คืน
53:46ไม่ต้องไปสนใจหรอกจ๊ะ
53:48เพื่อนกันตีกันเดี๋ยวก็ดีก
53:49ัน
53:50แล้วนี้ เหมือนกินแกงส้มนี่
53:52ดีกว่า
53:54เดี๋ยวจ้ะ
53:54ขอบคุณค่ะ
54:09รีค่ะ
54:12ซะสี
54:13เขาเป็นเพื่อนเหมือนคุณสีจานห
54:14รือเปล่าคะ
54:15เขาเป็นอาดีบผู้มันของฉัน
54:17ราจิตอยากจะคุยเรื่องคุณซะส
54:18ีทอนค่ะ
54:19อยากรู้ข้อมูลสตรูของหัวใ
54:21จเหรอ
54:23สงสัยว่าจะหึ
54:24แต่เขาเป็นผัวเมียกันนะ
54:25ผัวเมียก็ไม่เว้นค่ะ
54:27แต่กลับกรุงเทพ
54:29ผมจะย่าย
54:33เธอแอบเพื่อกับกรีวเหรอ
54:35นารีกับราจิตเป็นนาหล่านก
54:36ัน
54:38ใครจะไปคิดแบบนั้นนะคะ
54:39แล้วถ้าไม่ใช่นาหล่ะ
54:41จะคิดไหม
54:45ราจิตไม่คิดว่าเต็มจะคออ
54:46่อนขนานนี้
54:48นี่ค่ะสีที่เดียวนี้นะคะ
54:52ที่แบบนั้น
55:02ใครมากมัยที่ฉันต้องเจอ
55:08อยู่กับเธอ
55:09ฉันรู้สึกปลอดไพย
55:15ร้อนหรือเนาะที่ต้องฝ่าฟ
55:17ัน
55:18ใครสักคนที่ฉัน