Skip to playerSkip to main content
  • 1 day ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:02ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:05อหาที่ต้องใช้วิจารณดาลใน
00:07การรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ีควรได้รับคำแนะนำ
00:11คุณวายอ่ะ
00:36รอปอตภัยดี
00:40เรารู้ว่าคุณไม่ใช่คนเร็วไหร
00:41่อะไร
00:42เราไม่รู้ว่าคุณไปเจอเรื่องอะไรมา
00:47แต่สายตาของคุณบอกว่าคุณไม
00:49่ได้อยากทำสิ่งนี้
00:51กลับใดเธอนะ
00:53ม่อมฉันขอโทษ
00:55ม่อมฉันแค่มีชีวิต
00:58ม่อมฉันไม่อยากยุ่งแบบเรื่
00:59องนี้แล้ว
01:04ถ้าคุณยอมช่วยเรา
01:07เราลับปาก
01:09ว่าจะให้สิดภาพออภายโทษให
01:11
01:12ม่อมฉันคนเดียวจะช่วยอะไรเจ้า
01:13หญิงได้
01:14ควนของเกรสเฝ้าอยู่รอบบ้านผ
01:16ัก
01:22สำหรับตัวกับเรา
01:25เราจะรีบหน่อยไป
01:26และตามตำรวจมาช่วย
01:28มาจับกลุ่มเกรส
01:30และก็บทคนอื่นๆ
01:31มาจับกลุ่ม
01:46นว่า
01:49ฉันคิดที่คุณกลับไป
01:51ตามตามตรวจ
02:00กล้อม!
02:11เกรสตรวจ
02:15กล้อม!
02:39พี่ไม่เข้าใจ
02:47ทำไมลมจะต้องออกชีวิตตัวเอง
02:48ไปเสียหรอก
02:50น้องมันคงเจอคนที่มีรักจร
02:51ิง ensuring
02:54ลมกับสุ ka งูมัน...
02:57มันจะเป็นไม่ได้เหรอ
03:00แต่มันก็น่าภูнегоใจนะพี่น้
03:01
03:03ว่าครั้งหนึ่งพี่ลมกล้าเสี
03:05ยงชีวิตเพื่อปกป้องคนที่ตั
03:06วเองหลักอ่ะ
03:11คุณป ocksåถ้行 Rut policy
03:15เออ โต๊บ คนบูเป็นไงบ้าง
03:21ลูกมี เป็นอย่างไรบ้าง
03:35เสร็จพ่อ
03:36แค่รอม
03:41พวกก็บดถูกสังหันหมดแล้ว
03:43สบายใจได้แล้วนะพี่
03:45จะพันมา
03:48พ่อไม่รู้เลยว่าลูกต้องหล่
03:50ำบาดขนาดนี้
03:53พ่อขอโทษที่ปกป้องนุกก็
03:55ได้
03:59พี่ชิควรเผ็ดของเสร็จพ่อ
04:03กอบคุณที่นุกยังยังปลอ
04:05ดมาก
04:08แล้ว
04:11คุณว่ายอล่ะ
04:14เป็นไงบ้าง
04:17ตอนนี้ยังไม่ฝืน
04:19แต่อาการโดยรวมถึงว่าปลอ
04:20ดไปแล้ว
04:24เพื่อความปลอดไปควรรู้
04:28พรงมี
04:29พ่อจะพาเรากลับไปมาเรื่องทันท
04:31
04:34พรงมี
04:46เฮ้ย โลก โลก
05:17เป็นไงบ้าง
05:19เก้าไม่ทำนะ
05:21ทำไมอ่ะพี่
05:24คุณบูเขาต้องกลับมาได้ลิน
05:26บายนี้
05:35คุณบูก็เลยฝากจดหมายนี้ไว้ให
05:36
05:46กว่าคุณวายอล่ะจะได้อ่านจ
05:48ดหมายชบักนี้
05:52เราคือคงไม่อยู่แล้ว
05:56เราขอโทษที่ไม่ได้อยู่ลา
06:01ด้วยราชิคิดที่รักตัวต้
06:02องกลับไปจัดการเร่งกระบุต
06:06ทำให้เราต้องเดินทางกลับมาได้ล
06:08ินอย่างเร่งดวน
06:13ขอบคุณที่คุณยังมีลมหาย
06:15ใจอยู่ตรงนี้
06:22ขอบคุณที่คอยอยู่เคียงข้าง
06:30ดูแล
06:31อบป้องเรามาตลอด
06:44ขอบคุณที่ต้องได้เจ็บตัวแล
06:46ะเสียงชีวิตเพื่อเรา
06:51เรารับรู้แล้วว่าความรักของ
06:54คุณมันยิ่งใหญ่มากแค่ไหน
06:58มันมีค่ามากที่สุดในชีว
07:00ิตเรา
07:02เราดีใจที่ได้รับความรักแต่
07:06คนที่เราก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
07:19จากกันครั้งนี้พี่ไม่รู้เมื่อไ
07:23หร่เราจะได้เจอกันอีก
07:27แต่ทุกครั้งที่เห็นใสายลม
07:33เราจะนึกถึงคนไว้อสมาร์
07:40เรารักคุณ
08:05ขอให้คนไว้อมีชีวิตที่ดี
08:09เราเองก็จะทำหน้าที่ของเราให้ดีเช
08:11่นกัน
08:13เธอไม่ต้องรีบพูดมันออกมา
08:20ฉันอยากให้เธอดีใช้เวลา
08:27สิ่งที่เรานั้นผลพา
08:31ช่วงเวลาที่มีกัน
08:34อย่างนั้นฉันยังจำได้มันอย
08:40ู่
08:40ในทุกๆเรื่องราวที่ได้มี
08:51ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายหรือด
08:55
08:58ทำให้ตัวฉันได้รู้
09:02ว่ากันที่มีเธออยู่
09:06ตรงมีมัน
09:23ว่าแล้วว่าต้องมาอยู่แถวนี้
09:27โอ๊ย นี่ก็ผ่านไปเดือนกว่าแล
09:29้ว
09:31ขาหายแล้วนี่
09:34น่าจะเหลือตับแผ่ใจแล้วบ
09:35้างที่ยังไม่หายสักที
09:39นี่
09:40อาทิตย์เขาบอกว่า
09:41คิงอารเทออ่ะ
09:43ทรงจดหมายมาเชิญพวกเราไปที่มาเดล
09:45ิน
09:45เพราะว่าเขาอยากจะจัดการเรีย
09:46งขอบคุณ
09:49เหรอ
09:51ไม่เห็นรู้เรื่องเลย
09:53จะรู้ได้ไงล่ะจ๊ะ
09:55เล่นปีกวิเวกว่าอยู่คนเดียว
09:56แบบนี้
09:57โทรศัพท์ก็ไม่รับไม่คุย
09:59กับใครทั้งนั้น
10:00ใช่
10:02จังหวะมาแล้วพี่ลม
10:03ถ้ายคิดถึงก็ไปหาเลย
10:04ไอ้
10:05ใจนึงก็อยากไปอ่ะ
10:08อีกใจนึงก็กลัว
10:10เฮ้ย
10:10ปลอดมากเลยนะคุณนำรวจ
10:13กีซู่กับผู้รายเสียงตายไม่เห
10:15็นจะกลัวเลย
10:16ไฟว่าไปให้เห็นกับตาเลยดีก
10:18ว่า
10:18ถ้ามันไม่โอเคจะได้มูกออน
10:21เดี๋ยวพวกพี่ไปเป็นเพื่อนเอง
10:23ไม่ว่ามันจะจบอย่างไรนะ
10:26ลมก็ยังมีพี่ๆกับไฟคอยส
10:27ับพอร์ตเสมอ
10:41คุณไว้เอาตอบรับคำเชิญมา
10:43งานนี้ที่มันเร็นแล้วเหรอ
10:46ใช่พี่หญิง เสร็ดพ่อเพิ่งได
10:48้รับรายงานมามาครู่เอง
10:54พี่หญิงไม่ดีใจเหรอ
10:56จะได้เจอคนที่เคยช่วยเหรอพี่หญ
10:58ิง
10:59งานพี่ฝัดคาร์ลดูแลเรื่องกัน
11:04ต้อนรับแคกได้ไหม
11:06ได้สิ น้องจะจัดงานนี้ขอบคุ
11:08ณและดูแลแคกให้อย่างดี
11:23ลูกอยากให้เสด็จพ่อทบทวนเร
11:26ื่องสลาราชสมบัติอีกครั้งได
11:28้หรือไม่เพคะ
11:30ทำไมล่ะ ลูกคิดว่าพราณาไม
11:33ของเสด็จพ่อยังแข่งแรง
11:36จึงไม่ต้องรีบสลาให้กับล
11:37ูกก็ได้
11:39เรื่องกระบบทที่ก็คึ้งที่ประ
11:40เทศไทย
11:41ทำไมบราชชนเช้าแมทเลินเกิด
11:43ความเกิงว่า
11:45กันคึ้งของราชของลูกจะทำให
11:47้สถานการดีขึ้น
11:52ที่จริง
11:55ลูกไม่ได้คิดแค่อยากสลาราช
11:57สมบัติ
12:01แต่ลูกคิดจะสละถานอนดันสั
12:03กด้วย
12:06การสละถานอนดันสักจะเกิดขึ
12:09้นก็ต้องเมื่อเชื่อพระวงทำผิ
12:11ดร้ายแหลง
12:11หรือเลือกสมรถกับสามหันโ
12:15ชน
12:15ซึ่งพอมันใจว่าลูกยิ่
12:17งผมไม่มีทางทำผิดกว่าทั้งส
12:18องคออนี้แน่
12:21ก็รายขึ้นกับลูก
12:25ไม่มีแพ่ค่ะ
12:27ฉะนั้นอย่าได้พูดเรื่องนี้กั
12:30บพ่ออีก
12:32และอย่าได้ลงลืมเป็นอันฐา
12:35ว่าหน้าที่เจ้าอย่างรัชทายา
12:37ตอันดับหนึ่ง
12:39สำคัญยิ่งกว่าสิ้นอื่น
12:40ได้
12:45แพ่ค่ะ
12:52เชิญทุกท่าน มันคิงอาเตอร
12:54์เราอยู่ข้างใน
13:14ทําตัวตามสบายเธอ
13:20คุณว่ายว่าหายดีแล้วนะ
13:24หายดีแล้วเพคะ
13:28เจ้าหญิงแคทอเรียนไม่เสด็
13:29จมาด้วยเหรอเพคะ
13:31พี่หญิงติดรัชฐกิจ
13:32ไม่หาปีกตัวมาได้
13:34แต่พี่หญิงรับปากว่าจะมาตอน
13:35มือค้ำแน่นอน
13:43ทุกคนเดินทางมาเหนื่อยเหนื่อย
13:45ตอนนี้ไปพักพรกันตามสบายเธอ
13:53ฉันครับ
14:10เจ้าเจ้าที่นี่ก็คุณก็เข้า
14:10เจ้าเจ้าที่นี่นี่อดนี้
14:11เจ้าที่นี่ไหน
14:18สวัสดี
14:35เชิญทุกคนตามสบายเธอ
15:10เจ้าชายค่ะ เริ่วสั่งให้คนดู
15:12แลต้อนรับบอ่อมชั้นและครอบ
15:13ปวดเป็นอย่างดีไหมคะ
15:16เช่นนั้นเราก็วางใจ
15:20แล้ว คุณฟ้าเดินทางมาไหนหรื
15:22อไม่
15:24ไม่ไหนเลยเพคะ จะหญิงสบายดีไหมเพ
15:27คะ
15:27เราสบายดี
15:31คุณน้ำสบายดีหรือไม่
15:34สบายดีเพคะ
15:54แล้วขอขอบใจทุกคนมาก
15:57ที่มีสวนให้กันช่วยรุ่มย
15:59ิงของเรา
16:00โดยเจ้าพอคุณว่ายยว
16:08ถ้ามีอะไรที่เราพอจะตอบแทนได้
16:10ก็อย่าลังเล
16:13ถ้าไม่เป็นกันรบกวน
16:15หมอมชั้งขอทำข่าว
16:16เพราะราชพิธีประรมราชาพ
16:17ิเศกได้ไหมเพคะ
16:20ได้สิ
16:20พิธีจะถุงจัดขึ้นในเดือน
16:22หน้านี้เอง
16:23อย่างนี้
16:25เจ้าหญิงก็จะกลายเป็นคุณแล
16:26้วใช่ไหมเพคะ
16:28เราก็ยังเป็นเราคนเดิม
16:30ถ้าอย่างนั้น
16:31หมอมชั้นขอเป็นตัวแทนบ้าน
16:33วาทินวันนิต
16:33แสดงความยินดีกับเจ้าหญ
16:34ิงงูร่วงหน้าเลยนะเพคะ
16:38ไม่ใช่เจ้าหญิงเหรอ
16:45ต้องเรียกว่า Queen Catherine
16:50หมอมชั้นขอแสดงความยินดี
16:52แล้วนะเพคะ
16:57คุณวายโอ เรียกเรามันเดิมก็
16:59ได้
17:01หมอมชั้นคงวิดบังอาจเรีย
17:03กแบบเดิมได้
17:04แล้วตอนนี้
17:06ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไปแล
17:08้วเพคะ
17:20คุณว่า
17:23ตกไปก็ต้องมีคนใหม่อยู่เกียง
17:25ข้าง
17:27ลูกยิงที่คิดบ้างมั้ย
17:29เรื่องการแต่งาน
17:31หรือว่ามีเจ้าชัยที่ใหม่ป
17:34ลอมไว้บ้างมั้ย
17:38ลูกไม่ได้คิดเรื่องความหลัก
17:39เลย
17:41อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลยเสด็จ
17:42พอ
17:43เดี๋ยวคนหนึ่งจะเบือ
17:49เจ้า
17:50เจ้า
17:58เจ้า
17:59เจ้า
18:06โรว โปรด
18:30ที่นี่สุดทราบ
19:00คุณ wajoแล้วเขาพวกจะเริ่นการเด
19:02ินทางантมีผู้นี้หรอ
19:04ใช่èmesคุณ
19:07มีอะไรไม่สบายใจเหรอเปล่า สวน
19:09ภราชวัลง告诉 ew
19:12ได้พวกเราดีมากเพคะ anden cook up
19:14Julia kluckey
19:15แต่มอมชัดและข้อ lite
19:17Pues Akuим
19:17ชั้นนางคุณ wajoอยากทำอะไรก่อนเดิน
19:23ทางกับไหม
19:24Institut
19:25เราจะจัดกันให้
19:26ตั้งแต่มาที่นี่
19:29หมอมฉันยังไม่มีโอกาสได้พ
19:30ูดคุยกับเจ้าหญิงแคทอร
19:31ีเลยแพ้คะ
19:34จึงอยากบอกลาก่อนกลัก
19:38ไม่มีปัญหา
19:39เราจะบอกพี่หญิงให้
20:14คารล์บอกว่าคุณวัยอยากพบแล
20:16้ว
20:21ใช่ค่ะ
20:23ฉันอยากพบคุณบู
20:26ที่ไม่ใช่เจ้าหญิงแคทอรีน
20:38ฉันจะกลับไทยแล้วนะคะ
20:45เราทราบแล้ว
20:51สุดท้าย
20:53ตอนจบของเราก็เหมือนยายที่ไม่ส
20:55มมัน
20:58เจ้าหญิง
21:01ก็ต้องคู่กับเจ้าชายเท่านั้น
21:07ให้คิดซะว่า
21:09เรื่องของเรา
21:12เป็นแค่ความฝั่นเธอนะ
21:17ถึงเวลา
21:18ที่ต้องลืมเรื่องเราทุกอย่าง
21:24และตื่นจากฝัน
21:31คุณบูลลืมได้อังจริงเหร
21:33อคะ
21:40เราคงไม่ได้ลืม
21:43แต่เราจะเก็บมันไว้ในใจเรา
21:53ความยังไงเราถึงจะได้เป็นวิ
21:54นกับพัสผ้าอีกครั้งค่ะ
21:59เราคงเห็นกับความสุขสนตนไม
22:00่ได้หรอก
22:03เรามีน่าที่ที่ต้องทำ
22:08และเราก็หวังว่าคุณจะใช้ชี
22:09วิตของคุณให้ดี
22:15ฉันคงทำไม่ได้หรอกครับ
22:16ฉันคงทำไม่ได้หรอกครับ
22:25เพื่อคิดจะว่า
22:29เราได้ตายไปแล้ว
22:34วันที่หาเล่น่าตาย
22:38และพัสผากก็ได้จากจากโลกของ
22:40วินยังไม่มีวันกลับ
22:41มันโดนบอกเลือกเลยค่ะ
23:01ฉันรับคุณนะคะ
23:08ลาก่อนนะคะ
23:09จุยงแคทอริน
23:20เจ้า
23:48เราก็หลักคุณ
23:52คุณไว้เหรอ
24:12ถ้ามีโอกาสก็กลับมาเที่ยวท
24:13ี่นี่อีกนะ
24:14ไม่ได้ลินยินยินต้อนรับท
24:15ุกเมื่อ
24:17หม่วมฉันทุนลาเพคะ
24:41กลับมาเที่ยวที่นี่อีก
25:17ตั้งแต่เสด็จกลับมาจากประได้
25:18ไทย
25:20พี่หญิงเปลี่ยนไปมาก
25:23เหมือนพี่หญิงลืมความสุข
25:25และรออยยิ้มไว้ที่เมืองไทย
25:28เพราะคุณไว้เว้าใช่ไหม
25:33คุณไว้เว้าเกี่ยวอะไรด้วย
25:37น้องรู้ว่าพี่สองคนลากกัน
25:39แค่รอมัดระหวังคำพูดด้
25:40วย
25:41ถ้าเสด็จพ่อได้ยิน
25:43จะทำให้ท่านสงกริ้วได้
25:45ช่วงนี้พี่ต้องใส่พระไทย
25:47กับพระราชพิธิบรรมราชา
25:49พิเศษที่จะมาถึง
25:51พี่ไม่มีเวลามาคิดเรื่องรายสา
25:52หละ
25:58พี่หญิงอักจะโกหกน้องได้
26:02แต่พี่หญิงโกหกใจตัวเองไม
26:04่ได้เหรอ
26:16พี่ไม่เคยโกหกใจตัวเอง
26:19แต่พี่ไม่สามารถทิงหน้าที่
26:22และความรับพิชชอบ
26:24ในฐานะรัชทายยาดได้
26:27จุดที่พี่ยืนอยู่
26:30พี่ทำตามใจตัวเองไม่ได้
26:35พี่ไม่มีสิทธิ์รัก
26:38แม้แต่คนที่พี่อยากรับ
26:42พี่หญิงงอำรับแล้วใช่ไหม
26:45ว่าหรักเขา
26:51ใช่
26:51พี่รักคนไหว
26:57ไม่มีสิทธิ์รัก
27:09ไม่มีสิทธิ์รัก
27:17สิทธิ์รัก
27:19แต่พี่กว่าจะทำให้เสร็จพ่อผ
27:21ิดหวัง
27:23เสียประไทย
27:26เสร็จพ่อผิดหวังและเสียป
27:28ระไทยไม่นานหรอก
27:31แต่ถ้าพี่หญิงเลือกผิด
27:34พี่หญิงอาจจะต้องเสียใจไปต
27:35ลอดชีวิต
27:47ไม่มีสิทธิ์รัก
27:51ทำไมลูกจึงได้ลงหลืมนาที่
27:53เจ้าหญิงรักจะท่ายเสียหมดส
27:54ิเช่นนี้
27:57โรดอภัยให้ลูกด้วยไหมคะ
28:01แต่ลูกไม่อาจจะมีชีวิตอยู่
28:03ได้
28:04ถ้าขาดคนไว้ออกไป
28:06โรดอโนยาให้ลูกด้วยไหมคะ
28:14คุณไว้ยวมีความสังกันก
28:15ันลูก
28:17มากกว่าแมดลินอีกเหรอ
28:21ไหมคะ
28:30ได้
28:32เงินปลูดเจ้ายิงค้าทุนไป
28:33บนสามวันโชน
28:35ออกจากวังบายเดียวนี้
28:36และอย่าคิดน้ำของมีค่าอะไรต
28:38ิดตัวออกไป
28:39แม่แต่ชิงเดียว
28:53น้องอาธิตักเงิ่งเงียบสง
28:55บสงบไว้ให้พี่หญิงเรียบร
28:56้อยแล้วนะ
28:57ขอบใจที่เป็นธุราให้พี่นะ
29:00แล้วพี่หญิงวางแผนว่าจะทำไป
29:02ไงต่อ
29:03อืม
29:04ถ้าพี่ตั้งหลักได้เรียบร้
29:05อยแล้ว
29:06พี่จะบินไปหาคนไว้ที่ไทย
29:11ส่วนนึกเสร็จพ่อ
29:12พี่หญิงไม่ต้องห่วง
29:14เสร็จพ่อรักพี่หญิงมาก
29:16อีกไม่นานเดียวเขาของไงกลิ
29:17
29:19ที่ไม่ต้องกัน
29:20ก็ต้องกับความ這樣子
29:22ขอบความ Tableau
29:22เว้าใจที่เป็นต้องความในอี
29:24
29:27กาฬชาติ
29:28มันไว้พี่ประมาณ
29:44ต่อโดย
29:44ข้า ตอบตกติ
29:46ก็ดีกว่าย
29:47จริงว่าย
30:02อีกสักพัก
30:03เห็นมาแรกก็คงจะตกแล้ว
30:07ไว้เรื่องทุกอย่างจบ
30:10เราไปดูเห็นมาที่มาได้ลินกันนะคะ
30:40หิมมาแรกคนดูอยู่หรือเปล่า
30:48ใช่ เรากำลังดูอยู่
31:17หิมมาที่มานาเลนส่วนเหมือนท
31:20ี่เราเคยบอกไว้ไหมคุณวายุ
31:23เจ้าหญิงแคทอรีน
31:25เสด็จมาที่นี่ได้ยังไงเพคะ
31:27แล้วกุฏคำราชาสับกับเราได้
31:29แล้ว
31:31รอไม่ได้เป็นเจ้าหญิงแล้ว
31:34หมายฟอร์มว่าอย่างไรคะ
31:36เราถูกเสด็จพ่อลงโทษ
31:37ถูกปรวดฐานนอนดอดสัก
31:41แล้วก็ถูกในระเทศออกจากวังแล
31:42้ว
31:44คุณกูทำอะไรผิดครับ
31:46ทำไมทำพ่อถึงลงโทษรายแรงข
31:48นาดนี้
31:51เราแค่บอกว่า
31:54เรารักคุณวัยโอ
32:01ตอนนี้เราข้ามเส้นไปหาคุณวัย
32:03โอได้แล้วนะ
32:05สามที่เคยสัญญา
32:27ต่อตัวนี้
32:30ก็จะมีแค่ลมกับบลู
32:33ไม่มีเจ้าหญิงแล้ว
32:35แค่มีเธอก็พอแล้ว
32:37ไม่ต้องกันอะไร
32:40ลมรักปูนะ
32:42ปูก็รักลมนะ
32:43ในใจ
32:45เธอคือความหมายของชีวิตฉัน
32:49เราตัดนี้ไปในทุกทุกวัน
32:53รอดอยู่ข้างข้างฉัน
32:57ไม่มีกันแล้วกัน
32:59แต่เราออกไป
33:01ไม่มีกัน
33:02ไม่มีกัน
33:05ไม่มีกัน
33:10ไม่มีกัน
33:16หวานใช้ได้
33:20พี่นินได้ค่ะ พี่ลมบ้างยัง
33:21อ่ะ
33:21ไฟเป็นห่วงจะแย่แล้วเนี่ย
33:24ยิ่งคนอกหาก
33:25อยู่ต่างแดนคนเดียวนานานอ่ะ
33:57ถ้าเกิดยังติดต่อไม่ได้ไ
33:58ฟจะแจ้งความคุณหายแล้ว
34:11คิวเรียงค่ะ
34:14ลับตาก่อนสิค่ะ
34:36เจ้าหญิงของลมเสมอนะ
34:42เจ้าหญิงของลมตลอดไป
34:51แบบนี้
34:52แบบนี้
34:55แบบนี้
34:56แบบนี้กับลมแล้วค่ะ
35:12มองจะเป็นองคลักให้บูไปตลอด
35:14ชีวิตเอง
35:30ฉันวายโวะทินวะนิทย์
35:32ขอรับคุณแคทรีนบูเดอร์
35:34หน้าเป็นพระยา
35:37และขอสัญญาว่าจะถือสื่อส
35:40ัตว์ต่อคุณ
35:41ทางยามสุขและยามทุก
35:44จะรัก
35:46และให้เกียดคุณ
35:48จนกว่าชีวิตจะหาไหม
35:54ฉัน
35:55แคทรีนบูเดอร์หน้า
35:57ขอรับคุณวายโวะทินวานิท
35:59ย์เป็นพระยา
36:01และขอสัญญาว่าจะถือสื่อส
36:03ัตว์ต่อคุณ
36:05ทั้งนายามสุข
36:07และยามทุก
36:09จะรัก
36:10และยกยังให้เกียดคุณ
36:13ฉันกว่าชีวิตจะหาไหม
36:14แค่
36:15ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
36:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
36:56ท้าย
37:19ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็มีความ
37:23ใหม่กับลงมากๆ
37:25แล้วก็ที่สำคัญขอบคุณคุณ
37:28บรูค่ะ
37:28ที่รักลง
37:32แล้วก็ลงขอสัญญาว่าลงจะร
37:36ักดูแล
37:38แล้วก็เชื่อทุนคุณบรูค
37:40ยิ่งกว่าชีวิตของลงบิง
37:42ค่ะ
37:50ขอบคุณทุกคนเช่นกันนะคะ
37:53ขอบคุณทุกความรัก
37:55และความประปุ่นที่ให้เราสองคน
37:58แล้วก็ขอบคุณ
38:02ที่ทำให้เราได้รู้ว่า
38:04กันรักใครสักคนมากกว่าชี
38:07วิตตัวเอง
38:07มันเป็นอย่างไร
38:10I love you
38:34เร็ว เร็วเร็วเร็ว
38:35ได้แฟ
39:06- พวกมีรอสัขธิ์ คนเล็กของบ
39:08้านนะ
39:09- สวัสดี สวัสดี ดี รอสัย
39:19ท่าย
39:19- มีฟันร่ะ มีฟันร่ะ มีฟ
39:24ันร่ะ
39:26ในที่สุด เราก็ได้กลับมาเป็น
39:28วิมกับผัดภายอีกทาง
39:32ใครว่า
39:34เป็นรมกับบูตังหา
39:36ไม่รองปรรมตัวกันแล้วนี่
39:40ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า
39:41เจ้าหญิงแห่งมาดาลิน
39:44จะมีดังหน้ารมแบบนี้
39:50ขอบคุณสายรม
39:53พี่ผัดท้ายให้เรามารักกัน
40:01ผมลักมูละ
40:09ลูกลักลักลัมนะ
40:15แค่มีเธอก็พอแล้วไม่ต้องก
40:19ันอะไร
40:21แค่มีกันก็อุ่นในใจ
40:25เธอคือความหมายของชีวิตฉัน
40:30ต่อจากนี้ไปในทุกทุกวัน
40:34รถอยู่ขึ้นข้างฉัน
40:37เมื่อนนี้กันแล้วกัน
40:39ตลออกไป
41:00ครับ
41:02ขอบคุณกำลัดทั้งของ deaf Justin
41:11พบกับเธอ
41:15หรือว่าเป็นพระโชคชัดตา
41:19ที่นำพาให้เรา
41:23ได้พบเจอ
41:27เธอเหมือนดังลง
41:29พาฉันลง ลอยบิ่นไป
41:32ต้องให้ทรงแค่ไหน
41:35ก็ไม่กลัว
41:37แค่มีเธอกับพอแล้ว
41:40ไม่ต้องกันอะไร
41:43แค่มีกันก็อุ่นในใจ
41:47เธอคือความไม่ของชีวิตฉัน
41:52ต่อจากนี้ไปในทุกทุกวัน
41:56ปลดอยู่ขึ้นข้างฉัน
42:00เหมือนมีกันและกัน
42:02แต่ลออกไป
42:03แค่มีกัน
42:06แค่มีกัน
Comments

Recommended