- 7 hafta önce
Sosyal Medya Hesaplarımız...
Facebook : https://www.facebook.com/AkitTVOfficial
Twitter : https://twitter.com/akittv
Instagram : https://www.instagram.com/akittv
Google+ : https://plus.google.com/+akittv
Web Site : http://www.akittv.com.tr
Facebook : https://www.facebook.com/AkitTVOfficial
Twitter : https://twitter.com/akittv
Instagram : https://www.instagram.com/akittv
Google+ : https://plus.google.com/+akittv
Web Site : http://www.akittv.com.tr
Kategori
🗞
HaberlerDöküm
00:00Önce bir ayağını kullanmamaya başladı, sonra diğer ayağını kullanmamaya başladı, sonra bir elini, sonra diğer elini, sonra dik duramamaya başladı
00:07falan.
00:08İşte artık her şeyin başladığı gündü o gün.
00:12Onu çok seviyordum ben, hala da çok seviyorum. Çok da özlüyorum.
00:19Bazen böyle insan önce kıymetini bilmez, ondan sonra birisi gidince artık böyle üzülür.
00:28Saçları toplamak çok zordu ama o bize göre daha sabırlıydı.
00:35Bunun bir aksiyona dönüşmesi gerektiğini fark ettik. Nasıl bir projenin içinde olduğumuzu orada idrak ettik.
00:43Yani bir acı nasıl bir sevince dönüşebilir? Bir acı bir sevince dönüşür mü? Evet, dönüşüyor.
00:50Ben dedi, hamileyim dedi. İnşallah dedi, kız olacak dedi. Öyle dua ediyorum ve kızım olursam onun adını Hiranur koyacağım.
00:58Siz hiç merak etmeyin dedi. Daha Hiranurlar çok okuyacak dedi.
01:10İsmim Muhammed Bahattin Koç. Konyalı bir ailenin evladıyım.
01:14İlk orta lise, üniversite eğitimi Konya'da oldu. Hatta hala hazırda doktoram da yine Konya'da devam ediyor.
01:20Ama çalışma hayatım Ankara'da başladı benim.
01:23Ankara'daki ikinci yılımda evlendim. Eşimle beraber ikinci yılda Ankara'daydım.
01:26Sonra bir gelen teklif doğrultusunda İstanbul'a gittik ve 20 yıl boyunca İstanbul'da ikamet ettik.
01:31Çocuklarımız orada doğdu. Hiranur orada doğdu. Hümeyra, Furkan hep orada doğdular.
01:36Ve bu noktaya getirdiğimiz, nereye gideceğini çok bilemediğimiz süreç başlayıncaya kadar biz İstanbul'daydık.
01:42Ve takdiri ilahi ya da hayatın o giden döngüsü içerisinde neye tekabül ettiğini o an anlayamadığımız bir şekilde bizi Ankara
01:50'ya sürükledi.
01:50Ve şu an Ankara'da ikamet ediyoruz.
01:55Gülten Koç, Hiranur Koç'un annesiyim.
01:58Hiranur'la ilgili belki paylaşacağım ilk şeylerden bir tanesi isminin nereden geldiği.
02:03Hiranur doğmadan bir iki üç yıl önce düzenli olarak katıldığımız bir tefsir dersinde hocamız şunu anlatmıştı.
02:09Hiran'ın kelime kök önüne inmişti ve orada arayıştan bahsetmişti.
02:14Aramak, hayatın anlamını aramak, yaratılışın sorgulamak o anlamına geldiğini söylemişti.
02:19Allah insanı boşuna yaratmamıştı.
02:21Bir gaye, bir amaç doğrultusunda yaratmıştı.
02:24Ve ben o zaman not almışım Hiranur diye.
02:27Hatta hoca o esmalar kendisi de kız ismi olarak da güzel bir isim olur diye.
02:31Yıllar sonra Hiranur'un doğacağını öğrendiğimizde o not defteri elime geçince o notumu gördüm.
02:37Ve bunun üzerine Hiranur ismini koymaya karar verdik.
02:43İsmim Muhammed Fırkan Koç.
02:45Yedinci sınıfa geçtim.
02:47İkinci çocuğum.
02:48Ablam her zaman bana destek olurdu.
02:50Onlar güzel vakit geçirirdik.
02:51Onu biraz gıcık ediyor olabilirim bazenliğin.
02:54Ama onu çok seviyordum ben.
02:57Hala da çok seviyorum.
02:58Çok da özlüyorum.
03:03Merhabalar, benim adım Ayşe Meyra Koç.
03:05Dokuz yaşındayım.
03:072016'da doğdum.
03:08Hatice Hiranur Koç'un kardeşiyim.
03:11Yani üç numarayım.
03:12Ben İstanbul'da doğdum.
03:16Hiranur bizim ilk evladımızdı.
03:17Bir evlat nedir?
03:19Babalık nedir?
03:20Çocuk sahibi olmak nedir?
03:21Bütün o sürecin adıydı aslında Hiranur bizim için.
03:24Dolayısıyla elbette iki kardeşi daha var.
03:27Ve onlar da bizim göz ağrımız.
03:29Ama ilk göz ağrımızdı Hiranur.
03:36Hiranur 2009 yılında İstanbul'da doğdu.
03:39Ve o doğduğu zaman biz yoğun bir çalışma hayatının içindeydik annesiyle beraber.
03:43Anne öğretmen, ben öğretmen.
03:45Dolayısıyla o da okullarda büyüdü.
03:47Benim yöneticisi olduğum okulda ilkokula başladı.
03:50Birinci sınıfta.
03:50Hiranur'da tabii ki en önemli kırılma noktası okumayı öğrenmesiydi.
03:56Tabii onun hayatının devamına baktığımız zaman biz okumayı öğrenmesinin kırılma olduğunu anladık.
04:01Neden?
04:01Çünkü Hiranur okumayı öğrendikten sonra hiç bırakmadı okumayı.
04:05Daha sonra tabii yazmayı öğrendi.
04:06Yazmayı öğrendikten sonra da yazmayı hiç bırakmadı.
04:08Ama öyle böyle değil.
04:09Ama tabii hikayenin sonrasında baktığımız zaman bunlar hep bir şeymiş.
04:13Yani bir bütün parçalarıymış.
04:14Okumak ve yazmak Hiranur için kendini ifade etmenin en güzel yoluydu.
04:18Küçük yaşlarda bir diş problemi başladı Hiranur'un.
04:21Bu onun hastanelerle çok erken tanışmasına vesile oldu.
04:24Yani dişleri eriyordu.
04:25Ve süt dişlerini biz kurtarmak için çok erken yaşta diş tedavisine başlamak durumunda kalmıştık.
04:31Tabii ki daha sonraki bu tedavi süreçlerine geldiğimiz zaman
04:34o dişlik hastalıkla bunun bir bağlantısı olduğunu da bazı doktorlar bize söylemişlerdi.
04:38Tamam o zaman bilemezdik.
04:43Ablamın ilkokul öğretmeni olan bir öğretmeniyle kendisini de çok seviyorum.
04:48Babam anlaştı ve bir günlüğüne o okula gitmiştim.
04:51Ablam da hala o okulda devam ettiği için artık evimizin yakınına yürüyerek bir metro istasyonu olmuştu.
04:58Ondan sonra ablam beni götürdü.
04:59Çok heyecanlıydım böyle.
05:01Yanında yetişkin olmadan ilk defa asla dışına çıkıyordum.
05:04Ve daha önemlisi okula gidiyordum.
05:06Giderken gelirken çok değişik hissediyordum.
05:09Ablamla nice ediyordum.
05:10Abla nasılsın?
05:12Bana bunu alır mısın?
05:13Alıyordu.
05:14Ondan sonra metroda işte ablam yollara bakıyordu.
05:19İşte ben de ona bakıyordum.
05:21Dışarı izliyordum.
05:23Onunla sohbet etmemiz güzel oluyordu.
05:25Bazen neyin ödevlerinde bana yardımcı oluyordu.
05:27Furkan şu defteri eline al.
05:29Eğer bir yanlışım olduğu zaman söyle diye öyle öyle çalışıyordu.
05:33Benden yardım isterken benim ona yardımcı olmam çok güzel bir isti.
05:37Ben ablamı, abimi küçük kütmeye geçirken çok severdim.
05:41Ama şunu fark ettim ki insanın kıymetini bilmem gerekiyormuş.
05:45Çünkü bazen böyle insan önce kıymetini bilmez.
05:53Ondan sonra birisi gidince artık böyle üzülür.
05:56Yani ben mesela ablamın kıymetini pek bilmemişim.
05:59Mesela ben ablamla böyle aynı odada yatardım.
06:03Korkardım.
06:04Ablam bana destek olurdu.
06:06Böyle bana kitap okurdu.
06:08Hiranurtam adına hakkını veren ve sürekli arayan, okuyan bir çocuk oldu bizim için.
06:13İlk tecrübeydi.
06:15Her açıdan her şeyimin ilkini, zirvesini yaşıyorduk.
06:17Eğitimci anne babalardık.
06:19Okumayı önemsiyorduk ama ona rağmen Hiranurt bizim beklediğimizin üstünde bir karşılık buldu.
06:25Belki kabul olmuş duamızdı bizim.
06:27Tam bir sevgi pıtırcıydı.
06:29Belki en önemli özelliği buydu.
06:31Bu yüzden arkadaşları olsun, tanıyanlar olsun, sevenler olsun.
06:34Herkes Hiranurt deyince zihninde uyanan temel kavramlardan bir tanesi sevgidir, merhamettir.
06:40Benim için şifadır.
06:42Bir ağrım olduğunda, elini koyduğunda ağrıma gidiren bir evlattım.
06:52Çok Rabbim, herkes hep farklı bir ömür, farklı bir nitelik tanıyor.
07:06Ben özel sektörden, öğretmenlikten ayrıldım.
07:09Ve bir vesileyle yurt dışına gittim.
07:11Orada bir sürecim başladı, iş hayatım başladı.
07:14Bizim yurt dışı hayalimiz hep beraberdi aslında, ailece gitmekti.
07:17Fakat ülkeyi bekliyorduk.
07:19Ülke belli olduktan sonra biraz tedirgin olduk.
07:22Yani acaba hep beraber mi gitsek, ben mi önden gitsem falan diye.
07:26Sonra önden gidip benim o pek çok ailenin yaptığı gibi,
07:29babanın önden gidip şöyle bir bakıp,
07:31eğer uygunsa ailesini yanına aldırması kuralını işlettik.
07:35Ve ben çocuklarımı bırakarak yurt dışındaki tecrübe başladım.
07:38Bir iki hafta geçince ben çocuklarımı almaya karar verdim.
07:41Yani ailemle beraber devam edecektim yurt dışı serüvenime.
07:44Ve birinci ayı tamamlarken ev bakmaya başlamıştım.
07:47O gün, artık her şeyin başladığı gündü o gün.
07:50Bulunduğum ülkeyle Türkiye arasında iki saatlik zaman farkı vardı.
07:54Ve saat 10'da ben çocuklarımı arıyordum.
07:57Günün ilk saatleriydi, okula gitme zamanlarıydı vesaire.
07:59Hem benim uyum sürecim hem onların uyum süreci için bu aramaları yapıyorduk.
08:03Ve işte okula çıkıyoruz baba, yeni uyandık baba.
08:05Kahvaltı yapıyoruz baba, evden çıkıyoruz baba şeklinde.
08:08O gün, Hiranur bir hastane acil sırasında telefonumu cevapladı.
08:13Dedim, kızım hayırdır? Yani geçmiş olsun nedir?
08:15Ya baba dedi, çok önemli bir şey değil dedi.
08:17Yani sırtında bir ağrı var.
08:18Fakat bu ağrı beni biraz birkaç gün rahatsız ediyor.
08:20Annem de hastaneye gelelim dedi.
08:23Onun için geldik.
08:23Ama şu anda iyiyim dedi.
08:24Hatta yazılım var, yazılıma da gidemedim falan dedi.
08:26Tamam dedim, kızım geçmiş olsun.
08:28Dedim, beni haberdar et.
08:29Telefonu kapattım ve ben ev aramaya çıktım.
08:32Tabii ben eşimle de görüşüyorum.
08:34Ara ara Hiranur'a fark ettim.
08:35Çünkü süreç sıkıntılı bir süreç olduğunu idrak etmiştik.
08:38Ve Hiranur'un akciğerinin arkasında, akciğeriyle omuriliğin arasına gizlenmiş.
08:44Artık nasıl gizlenmiş demek doğru oldu.
08:4514 santimlik bir kitle olduğunu o gün öğrendik.
08:48Tabii doktorlar hem kitle olduğunu, hem akciğerlerin su topladığını,
08:52hem acil ameliyat olması gerektiğini vesaire böyle peş peşe söylediler.
08:55Bir yandan da acildeler hala bir odaya çıkamadılar.
08:57Ben de bir yandan işte görüşmeler yapıyorum, istişareler ediyorum vesaire.
09:01Ve nihayetinde o günün sonunda Hiranur'u ameliyat ettirmeye hızlıca karar verdik.
09:07Ben de yurt dışından önce başkente, oradan da uçakla İstanbul'a, ardından yine uçakla Konya'ya intikal ettim.
09:14Evden, havaalanından ayrılarak gittiğim kızım hastanede yatıyordu.
09:182022'nin son günüydü.
09:192023'ün ilk gününde ameliyat oldu Hiranur.
09:22Ameliyattan sonra, bir hafta sonra taburcu oldu.
09:25Ve ben doktorumla görüştüm.
09:27Dedim, doktor bey ben dedim, yurt dışına gidiyorum, kaldığım bir yerden devam edeceğim.
09:30Tabii ki dedi, gidebilirsiniz.
09:31Dedi, çocukları da götüreceğim dedim yakın zamanda.
09:33Dedi, patölye sonucu çıksın ondan sonra götür.
09:34Ama dedi, yani çok büyük ihtimalle olumlu çıkacak dedi.
09:36%99.9 temiz çıkacak dedi.
09:38Faktik gidebilirsin dedi, sorun değil.
09:40Sonra ben çocuklarımla tekrar vedalaştım.
09:41Biletimi aldım.
09:42Havaalanıları giderken yolda bir telefon geldi.
09:44Ve patölye sonucunun olumsuz olduğunu, bir süre daha Türkiye'de kalmam gerektiğini
09:48ve çok hızlıca işte o olumsuz çıkan sonuca bağlı olarak pet çekimlerini yapması gerektiğini
09:53vesaire vesaire peş peşe anlattılar.
09:55Ben bir süre daha Türkiye'de kalayım dedim o gün ve bir daha gidemedim.
09:59O günden sonra o hızlı ve yoğun süreç başladı.
10:03Patölye sonucunun olumsuz gelmesi çok sürprizdi bizim için.
10:06Yani bizim için sürprizdi.
10:07Çünkü belki bu hastalığın akışına bakıldığı zaman makul olabilir.
10:11Ama o an böyle bir şey beklemiyorduk açıkçası.
10:13Ve bizim hayatımız yeni bir döngüye girdi.
10:19Bir hastalık var ve siz tam gençliğinizin yeni sürecine giriyorsunuz.
10:25Çok güzel uzun saçlarınız var.
10:27Bir anda saçlarınızın gideceğini öğreniyorsunuz.
10:30Amansız bir hastalıkla karşılaşıyorsunuz.
10:32Benim için belki en zor süreçlerden bir tanesim.
10:35Kızımın kemoterapi almaya başladı.
10:37Yastığında her sabah gizli gizli ondan saçları toplamak çok zordu.
10:45Ama o bize göre daha sabırlıydı.
10:49Daha anlayışlıydı.
10:51Biz ondan gözyaşlarımızı gizlerken o sabırla hissettirmeden gülüyordu bize.
10:57O süreci şu an dönüp baktığımda bir anne olarak nasıl yaşadık?
11:01Nasıl geçti?
11:0114 ay sürdü tedavimiz.
11:03Kaybımız olalı da 14 ay oldu.
11:06Bir hayalin içerisinde miydi bu?
11:08Nasıl bir gerçeklik yaşadık?
11:09Nasıl bir şey yaşadık?
11:10Onu çok idrak edemiyorum.
11:12Ama Rabbim bir sabır veriyor.
11:13Ayette dediği gibi her zorlukla beraber biz o kolaylığı hayatımızda gördük.
11:18Her kız çocuğu gibi o da saçlarını çok severdi.
11:20Ve saçlarının dökülmesi onu gerçekten olumsuz etkilemişti.
11:24Tabi biz burada tedaviye başladığımızda yine bize söylenen yeni bir nüksün engellenmesi amacıyla aldığımız söylenmişti.
11:32Fakat ilerleyen zamanlarda maalesef o da olmadı.
11:35Tedavi hep olumsuz gitti.
11:37Hep yeni tümörler çıktı.
11:39Tedavi süreci olumsuz ilerlemeye devam edince tabi biz bir şeyler yapmak istedik.
11:44Tabi yapabileceğimiz çok fazla şey yoktu.
11:46Ve bir başka doktordan görüş almak istedik.
11:48Görüş almak istediğimiz doktor Ankara'da idi.
11:51Biz de Konyalı olduğumuz için Konya'ya giderken Ankara'ya uğradık.
11:55Doktor bizi çok iyi ağırladı.
11:57Sonra bir başka meslektaşına yönlendirdi bizi.
12:00Ertesi gün o meslektaşıyla görüştük.
12:02Ve o iki gün bizim hayatımızdaki önemli bir kırılmayı da beraberinde getirdi.
12:07Ve biz o iki doktorla görüştükten sonra tedaviye Ankara'da devam ettirme kararı aldık.
12:12Ankara'ya taşınma kararı aldık.
12:13Hemen iki günde.
12:14Yeni bir şehirde, yeni bir tedaviyle, yeni bir çevreyle Bismillah dedik.
12:18Yeni bir protokol başlamıştı.
12:19Bir akıllı ilaç protokolü.
12:21Ve bu akıllı ilaç Hiranur'u çok yormaya başladı.
12:23Dolayısıyla okula sürekli gidemedi.
12:25O son artık bir yıl bile olmadı maalesef.
12:298-9 ayı.
12:30Çok mutlu geçirdi.
12:31Hastaneye koşarak gidiyordu.
12:32Çok mutlu geri dönüyordu.
12:34Oradaki diyalogları çok iyiydi.
12:35Sonra bazı protokollere ara verildi.
12:38Saçları tekrar çıkmaya başladı.
12:40Radyoterapiye başladı.
12:41O dönemde başka problemler içeride olmaya başlamıştı.
12:46Biz tabi zaman içine giriyorduk.
12:48Ama bunu Hiranur çok fark etmiyordu.
12:49Ve tekrar bir ilaca başladık.
12:51O saçlarını döktü.
12:52Ona canı sıkıldı ama.
12:53Hep olumluydu.
12:54Güler yüzlüydü.
12:55Hep sempatikti.
12:56E tabi şimdi hep şey diyorum.
12:57Yani 2024'ün Ocak ayı Hiranur'un son karnesini aldığı ay.
13:012023'ün Kasım ayı Hiranur'un son doğum gününde olduğu ay.
13:06Ama tabi için içinde fark etmediğiniz için son, son, son olduğunu bilmiyorsunuz.
13:10O Ramazan da Hiranur'un son Ramazanıydı.
13:12Hiranur'la bizim son Ramazanımızdı.
13:13Ve Ramazan'ın ilk günü Hiranur'un dişinde, diş etinde bir şey çıktı.
13:17Bir küçük ihtap zannettik önce ama tümörmüş.
13:19Yeni bir tümörmüş.
13:20Ve o tümör büyüdü, büyüdü, büyüdü.
13:23Ve bu sürede de Hiranur günden güne fiziksel olarak düştü.
13:28Ona bir tekerlek sandalye almak durumunda kaldım.
13:30Güzel, turuncu, şöyle sempatik bir tekerlek sandalyeydi.
13:33Çünkü Hiranur'la olan bütün süreçler, ona ait olan eşyalar, sürekli kullandığı kalem,
13:39işte telefonu, telefonunun kabı, tekerlek sandalyesi.
13:42Hep böyle cancanlı, cici olabilecek en iyi şekilde görseli güzel olması gerekirdi yani.
13:47Zaten bu yüzden galiba o lilayı çok seviyordu.
13:50Normal bir işte sarı, kırmızı, mavi değil de lilay çok severdi.
13:53Ve mümkün olduğu kadar hep ona yakın alırdık kıyafetlerini vesaire.
13:57Biz ona tekerlek sandalye aldığımız zaman kendi kendine tekerlek sandalyeye oturup kalkabiliyorduk.
14:01Önce bir ayağını kullanmamaya başladı.
14:04Sonra diğer ayağını kullanmamaya başladı.
14:06Sonra bir elini, sonra diğer elini, sonra dik duramamaya başladı falan.
14:09Son bir hafta, iki hafta hep kucağımda taşıdım Hiranur'u.
14:12Bayram, cuma günü bitmişti.
14:14Cumartesi günü nefes alıkları içinde biraz sıkıntı yaşadı.
14:17Hastaneye götürdük.
14:18Sonra eve getirdik.
14:20Dedi ki ya benim dedi bir ambulansla hastaneye götürmediniz bugüne kadar dedi.
14:24Dedim kızım çok sağlamsın, yürüyorsun.
14:26Olmadı kucağımda gülüm.
14:27Ne ambulans dedim ya.
14:28Bir ambulansın binsek olurdu canım dedim öyle.
14:33Pazar günü evimize yakın bir hastaneye götürdük.
14:36Geçici bir şey diye düşündük.
14:37Tabi oksijeni düştüğü için dediler ki kendi hastanesine götürün.
14:41Tedavi orada devam etsin.
14:42Ve tabi orada ilk defa ve son defa ambulansa bildi Hiranur.
14:46Son isteği herhalde oydu ambulansa binmek.
14:48Ambulansa gitti hastanesine.
14:50Biz de arkasından.
14:51Odaya çıktı.
14:52Yatağına yattı.
14:53Sonra işte hastanede olduğumuzu duydukları için işte birkaç ziyaretçi falan geldi.
14:58Aşağı inmişti bunları karşılamak için.
15:00O esnada bir telefon geldi.
15:02Tekrar yukarı çıktı.
15:03O esnada kalbe durmuş kızımı.
15:11Kızımızı kaybettik.
15:13Ölümle ilk tanışımda.
15:14Uzaktan dahi bir akraba, bir arkadaş.
15:17Sadece bir öğrencimi kaybetmiştim genç yaşta.
15:20O onun üzüntüsü.
15:21Kızımın hastalık sürecinde deprem vardı hayatımızda.
15:25Ve o gün her gün deprem kayıplarıyla ilgili ağladıkça kızım televizyonu kapatırdı.
15:30Gözümün yaşını silerdi ve o zaman Hiranur hayattaydı ve tedavisi devam ediyordu.
15:35Zor bir süreçti ve bu yaz süreciyle baş etmemiz gerekiyordu bir anne baba olarak, bir Müslüman olarak.
15:41Bunu kabul etmemek gibi bir durumumuz yok.
15:44Kabul ediyorsunuz ama o acı çok büyük.
15:46O kadar büyük ki bu acıyla baş etmeyi öğrenmemiz lazımdı.
15:50Bunun bir aksiyona dönüşmesi gerektiğini fark etti.
15:53Aslında Hiranur Koç İlkokulu projesi eşimin bir teklifiyle başladı.
15:58Kendisini takdir ediyorum.
16:00Yani öyle bir acının ortasında, öyle bir yassın içindeyken böyle bir düşünceyi ortaya koyabilmesi de benim aklıma hiç gelmedi aslında.
16:08Yani belki ileride zaman da gelebilirdi ama belki üzerinde bu kadar düşer miydim onu da bilmiyorum.
16:13Bu süreçte daha kırk günde olmamışken dedim ki benim kızım için bir şey yapmam lazım.
16:17Bu acıyı azaltmam lazım.
16:19Ne yapabilirim?
16:20Tabii ümmetin evlatları çok.
16:22Bir Hiranur gidiyor ama geride bir sürü Hiranur var.
16:25Ve bu Hiranurların okuması lazım, katkı sağlanması lazım.
16:28İHH ve bu tarz yardım vakıfları hep hayatımızda vardı.
16:32Ve yakınen de biliyorum İslam coğrafyasını, Afrika'yı, diğer ülkeleri çok iyi biliyoruz.
16:37Dedik ki o zaman bu acıyı biz bir projeyle devam ettirelim.
16:41Tabii kızımıza yakışan tek proje bir okul projesi olur diye düşündük.
16:45Ve başlarken yasım verdiği bir acım, bir üzüntü var.
16:49Onun çok idrakinde olamıyorsunuz.
16:51Ama Rabbim bir kolaylaştırdı.
16:53O zorlukla beraber o kolaylığı verdim.
16:55Ve biz bu projeyi hızlıca ilerledi.
16:58Düşündüğümüzden hızlı gitti.
16:59Okulun açılışı günü geldi çattı.
17:02Tabii yeni bir heyecan bizde.
17:03O büyük hikayenin, serüvenin sonuna gelmişiz.
17:06Üç ayın sonunda Nijer'e vasıl olduk.
17:09Güzel bir tören yapıldı.
17:10Aslında biz nasıl bir projenin içinde olduğumuzu, nasıl bir adım attığımızı, nasıl bir katkı sağladığımızı orada idrak ettik.
17:18Hayatta hiçbir şey rastgele ve boşuna değil.
17:20Her adım bir sonraki adımın sebebi ya da sonucu.
17:24Ve o sebep sonuçlar sizi bir yere götürüyor.
17:27Ve siz orada aslında o güne kadarki tecrübelerinizle, yaşadığınız hayatla ve hayata dair bakış açınızla iradenizi kullanıyorsunuz, tercihler yapıyorsunuz.
17:36Yani bir acı nasıl bir sevince dönüşebilir?
17:38Hiranur Koç İlkokulu bunun adı aslında.
17:41Bir acının bir sevince dönüşme hikayesi.
17:43Bir acı bir sevince dönüşür mü? Evet dönüşüyor.
17:45Bir sevinçle bir acıya dönüşüyor.
17:46Duygular zaten birbirlerinin kardeşi.
17:48Okulunun açılışında otururken protokolde, yanımda bölgenin ileri gelenleri, arkamızda misafirler, sağımızda solumuzda misafirler, öğretmenler, deliler, öğrenciler.
17:58Onu düşündüm.
17:59Dedim Hiranur'un veda ettiği gün, caminin avlusunda hissettiğim duygunun aynısıydı o.
18:04Ama orada sanki Hiranur'a veda ediyorduk ama burada karşıladık gibi geldi bana.
18:10Nijer, Afrika coğrafyasının kaderi olduğu gibi çok yoksul bir ülke.
18:14Biz tabii gitmeden önce araştırdık.
18:16Projeyi o bir yıl içerisinde yaptığımız bütün kampanyalarda Nijer'den, Nijer'in coğrafyasından, nüfusu, eğitiminden, her şeyden bahsetmiştik.
18:24Ama bizim bildiğimizle karşılaştığımız arasında yine de uçurum vardı.
18:28Ve o zaman görüyorsunuz ki Hiranur arayıştı ya, insanın bir amacı varmış bu hayatta.
18:34Yani Allah insanları boşuna yaratmamış bir gaye, bir amaç için.
18:38Ve orada o yaratılışın tezahürünü gördük.
18:47Nijer'dekileri görünce Allah'a çok şükür ettim.
18:50Arabamız var, evimiz var, okulum var.
18:54Her şeye çok şükür ettim.
18:55Güzel anne babam vardı, kardeşim var.
18:58Bazılarının annen babaları yoktu.
19:00Maddi durum iyi değildi.
19:02Evleri yoktu, sokakta yatıyorlardı.
19:04O yüzden Allah'a çok şükür etmiştim ben.
19:06Normalde böyle kurban bayrında gidecektik, sonra gidemedik, sonra aksilikler çıktı.
19:11En sonunda artık Allah'a izin verdi, Nijer'den açtık okulu.
19:15Orada çocukları gördüm.
19:17Çocuklar böyle çok yoksuldu.
19:19Böyle ilk terzi dağıttık, sonra keti dağıttık.
19:22En sonunda İran'ın Koç İlk Okulu'nu açtık.
19:28Bir anne geldi.
19:30Okulumuzun da öğretmenlerindenmiş galiba.
19:32Çevirmen onun söylediklerini çevirdi.
19:34Ve bana şöyle söyledi, gözyaşlarımı elleriyle sürekli siliyor, sarılıyor, öpüyor.
19:40Ben dedi, hamileyim dedi.
19:42İnşallah dedi, kız olacak dedi.
19:44Öyle dua ediyorum.
19:45Ve kızım olursam, onun adını Hiranur Kuyacağım.
19:48Siz hiç merak etmeyin dedi.
19:51Daha Hiranurlar çok okuyacak dedi.
19:54Bir anne olarak, bunun ötesinde bir karşılığı yok.
19:58Yaptığınız hayrın yaptığınız çalışmaların.
20:01Yani biz o okul projesini yaparken yaz sürecinin bir parçası bizi sakinleştirecek, bizi bu süreci kolaylayacak istedik.
20:09Ama bununla beraber bir sürü Hiranur'un da hayat bulması, okuması için artık biz bir tane çocuk okutmuyoruz.
20:16Bir sürü çocuğu okutacağız inşallah.
20:19Biz de onlara o sözleri verdik.
20:21Okulumuza elimizden gelen desteği sunacağız diye.
20:27İHA'nın oradaki çalışmalarında yakından şahit olma fırsatı olduk.
20:32Beni en çok etkileyen ve hoşuma giden şey gelir temini projeleri oldu.
20:36Çünkü biz yıllarca destek verelim, kumanya gönderelim, gıda gönderelim çalışmalarını destekliyoruz zihnimizde.
20:43Ama aslında bir aileyi ve beraberinde bir toplumu ayağa kaldırmanın yolu onlara sabit bir imkan sağlamak.
20:50Bir istihdam olanağı sağlamak.
20:51Eşini kaybetmiş bir kadına eğer siz bir çift keçi veriyorsanız sağabileceği, sütünü içebileceği, satabileceği
20:58onu aslında kimseye muhtaç olmayacak bir seviyeye yükseltmiş oluyorsunuz.
21:02Ya da bir dikiş makinesi veriyorsanız yanında işte birkaç tane iğne, iplik vs.
21:07ona bir terzi olma fırsatı tanıyorsunuz.
21:09Ya da bir bakkal dükkanı açtığınızda.
21:10Ve bir okul açmak da böyle bir şey aslında.
21:13O çocuğa bir fırsat veriyorsunuz.
21:15Rabbim kimseyi evladıyla imtihan ettirmesin.
21:18Bizde atalarımız hep söylemiştir sıralı ölüm.
21:21Onu biz bu süreçte idrak ettik.
21:23Sıralı ölüm versin.
21:25Ve bu geçecek.
21:26Geçiyor da.
21:27Dönüp baktığımızda nasıl yaşadık biz o süreçleri, nasıl atlattık.
21:31Ama atlattık.
21:32Geçti.
21:33Rabbim imtihanlarımızı kolaylasın.
21:35Ama şunu unutmamak lazım.
21:36Hangi süreç olursa olsun insanın bu hayatta bir gayesi, bir amacı var.
21:41Ve sadece tek siz değilsiniz.
21:43Kemoterapi aldığımız ilk gün hastaneye girdimdim.
21:45Gitmeden önce anne olarak bu süreci yaşayan sadece benim.
21:49Sadece benim evladım hasta oluyor.
21:51Ya da işte kaybettiğim gün sadece ben kaybettiğim gibi düşündüm.
21:54Ama ne ilktim ne de son olacağım.
21:56İnsanın bunu bilmesi lazım öncelikle.
21:58Bu dünya bizim için bir imtihan dünyasıysa muhakkak yaşayacağız.
22:02Bu hayatın gayesine uygun bir yaşam hepinizle dilerim.
22:19Pijama partisi yapacağız.
22:21Arkadaşına da pijama partisi yapacağım.
22:22Pijama partisi aşağı yukarı 11'de falan başlar.
22:26Ama biz 7'de başlayacağız.
22:27Yok 7'de pijama partisi olmaz.
22:29Hava bile kararmıyor ki pijama partisi yapsa.