- 12 minutes ago
ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไปสามารถรับชมได้ทุกวัย
00:38ทำไมผู้กองยังไม่มาสักที
01:28ทุกวัย
01:37ฉันรักนายนะ
01:46ฉันรักนายนะ
01:57ฉันรักนายนะ
02:03ฉันรักนายนะ
02:05รักว่าจริงๆ
02:13คุณต้องเขียมแข่งไว้แล้ว
02:14ลูกฉัน
02:14คุณทำให้เป็นไรนะ
02:18นั่นวัน
02:23ปล่อยฉันไปเธอนะ
02:28ไม่เอา
02:30อย่าพูดอะไรแบบนี้
02:31ยังไงคุณก็ต้องรอด
02:40ฉันคงทำตามสัญญาที่ให้ไหว
02:42ไม่ได้
02:44ฉันรึขอโทษนะ
02:50ไม่
02:52คุณต้องไม่เป็นอะไรลูกฉัน
02:53ผมสัญญากับผู้ใหญ่ไปแล้วว่า
02:55ผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่
03:00ลูกฉัน
03:01มันหนึ่งเวลาแล้ว
03:07มันหนึ่งเวลาแล้วที่ไหนต้อง
03:08ปล่อยฉันไป
03:12นายรีบไปเธอ
03:15ผมไปไป
03:16ผมบอกเลยว่าผมจะปกป้องคุณนะ
03:20นายปกป้องฉันแล้ว
03:24นายปกป้องฉันอย่างดีมาโดยต
03:25ลอด
03:39ขอบคุณสำหรับพวกอย่างนะ
03:54ลูกฉัน
03:55ลูกฉัน
03:59ลูกฉัน
03:59ลูกฉัน
04:01ลูกฉัน
04:02ลูกฉันคุณฟื้นเข้ามาสิ ล
04:04ูกฉัน
04:04ลูกฉัน
04:05ลูกฉันคุณจะเป็นอะไรล่ะ
04:06ลูกฉัน
04:11คุณอยากพักไปไหร่นะ
04:13ลูกจ้า
04:15เป็นไรนะ
04:20ฉัน
04:20ฉัน
04:22คุณอยากพักไปไหร่นะลูกจ้า
04:28พระเธอรวจ
04:36คุณอยากพักไปไหร่
04:39คุณอยากพักไปไหร่
04:40ดาบไปเตรียมรถ ลูก
04:45ไหลโอ
04:49ทางเดียว
05:06พี่หมาย
05:08ลองได้ไปกันเถอะพี่
05:23พี่ฟ้ายจ้า
05:25ฉันคิดออกแล้วจ้า
05:26เราไปหาไอ้ทิวไหมจ้า
05:28ให้ทิวมันช่วยเราไหม
05:29ยังคิดจะกลับไอ้ทิวมัน
05:33หากหลังเรา
05:35ถึงเนี่ยตัดทางแล้วปล่อยว
05:36ันแบบนี้
05:38ออกเดอเลยไม่ต้องพูดมาก
05:41โอ้ย
05:42โอ้ย
05:57กล่องครับ
06:06มีอะไร
06:08โปฎจะมา任何เรื่องก่าพยครับ
06:14มันมีอะไรอ่ะ
06:16ตอนนี้พวกเราจับกุมตัวไว้ได
06:17้หมดแล้วครับ
06:19แต่ว่า..
06:20้า vecumai
06:23แล้วก็พวกของมันบางคนลบหนีไปได
06:25้ครับ
06:27ตามไปจับพวกมัน
06:28ไม่ยังหนีไปได้ไหมใคร
06:30จับตายเท่านั้น
06:32ถ้ารanseอยากได้สบของพวกมัน
06:34ไป
06:35ครับ
06:41ไอ้เสือหมาย
06:43มันเป็นพ่อของก็เองไอ้ทิ
06:44ว
06:47โปรนที่เองเกียดนักเกียดหน
06:49า
06:51ใต้ผู้ชายคนนี้
06:52มันเป็นคนที่ทำให้เองเกิดขึ้
06:54นมา
07:03ขอบคิดอะไรเกิดของก็นมาก
07:05โปรดนี้
07:08ขอบคิด คุณสคับ
07:18ตั misleading
07:25คุณสคัญกัน
07:31ขอบคิด
07:32ขอบคิด
07:32คุณสัยกัน
07:40ก็เห็นรอกลัก
07:47ก็ไม่ได้
07:53ก็คิดว่าจะไม่ได้เจอแค่สอง
07:59ควรแล้ว
08:00ก็คิดว่าจะไม่ได้เจอพี่ลุก
08:02จันกับพี่จวันแล้วเหมือนก
08:03ันจ้ะ
08:04เป็นดีใจที่แกปลอดภัยนะ
08:07เป็นอะไรเราจริงๆเนอะ
08:10ได้เลยนี่
08:15แล้วดอกลักกับกระถินมาที่น
08:21ี่ได้ยังไง
08:23พี่คนนี้พาพวกเราออกมาจ้ะ
08:42พี่กระถินจะร้องทำไมจะเนี่ย
08:45เดี๋ยวฉันก็ร้องตามหรอก
08:48ก็คือ
08:48มีอะไรกระถิน
08:52เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม
09:00เมียง
09:03เมียง
09:06เมียง
09:06จะเมียงแล้วเหรอ
09:09ไม่อยู่ไหนล่ะ
09:23ไม่ขอโทษนะครับ
09:27ฉันช่วยเมียงไม่ได้
09:31เมียง
09:34เมียง
09:37เมียง
09:38เมียง
09:39เมียง
09:42เมียง
09:47หลังล่ะ
09:49กันมาก
10:39ขอบคุณครับ
11:01ฉันไม่เรื่องอยากจะถามหน้าหน่อย
11:04ได้สิ
11:05ถามมาเลย
11:07เมื่อก่อนนี้เราสองคนสนิกได้มากเลย
11:09เหรอ
11:11ใช่
11:13ดอบเป็นเพื่อนสนิทกัน
11:14ดีกllesว่าฉันอยากแกเน calendar. โตมา
11:16ได้กันเลยก็ว่าได้
11:18เมื่อก่อนบ้างฉันอยู่ใกล้บ้าน
11:19แก
11:20ฉันไปวิ่งเน figurให้แกทุกวั
11:21น
11:23ตอนเช้าальноеวก็เป็นองเงินด้five
11:25ฉันก็อยากให้เชื่อนะ
11:27แต่มันยาก
11:30ฉันสughνηเสียบ้านโค้นจำไปหม
11:31ดเลย
11:34แล้วก็ทางครอบกลัวฉันฉันย
11:35ังจำไปได้เลย
11:37ฉันก็เข้าใจแกนะ
11:41ถ้าเป็นฉันคงไม่ต่างกัน
11:42แต่ฉันอยากให้แกรู้ไว้
11:45ว่าที่ฉันพูด
11:46ฉันพูดความจริง
11:48ไม่ได้กลัวของแก
11:52เออ
11:53ถ้าแกยังไม่เชื่อนะ
11:55ฉันมีอะไรให้แกดู
11:59อา...
12:03นี่เป็นหลักฐานยืนยันว่า
12:05ฉันอยากแกนะสนิทกัน
12:07ถ้าเราไม่สนิทกันอ่ะ เราจะกอ
12:09ดคอถ้ายรูปเป็นแบบนี้หรอ
12:11จริงป่ะ
12:24นี่ นั้นเรื่องนี้ แกจำตอนที่เราเด
12:27ินกับบ้านตัวดึกๆ ได้ไหม
12:29ที่เราไปเจอโจนขโมยรสแกอยู่อ
12:31่ะ เราโดนรุมสี่ต่อสองเลยเว้ย
12:34สู้กันจนหลังชนฝา ในตอกเล
12:36็กๆอ่ะ
12:48ทำอะไร
12:58ขอลูปมิอดกัน นี้ สไว้สั
13:12ย วังอย่าได้
13:14ด้วยสัย นี้ นี่ย์
13:24เกิดต่อ หน่อย นี่ย์
13:27นี้ย์
13:27นี้ย์
13:28โดวี แค่กลับไปก่อนเลย เดี๋ย
13:30วท่านนี้ช่ายจัดการเนี่ย
13:35จำได้ป่ะ
13:37พวกซ้ายอ่ะ พวกซ้ายอ่ะ
13:45ตาใสแปลว
13:48ยันย้อนจะไปตอนเด็กๆ
13:52แกนะเป็นคนที่เล่นบ้าปิ่นมา
13:54กเลย
13:55แกขึ้นบนน้วนไม้ แล้วก็ตกล
13:57งไม้อย่างแรง
13:58ฉันเนี่ยท้องแบกแกกลับบ
14:00้าน
14:01แล้วแกก็ล้องให้กับฉันตั้
14:03งคืน
14:04ว่าไม่อยากเป็นแผนที่หัวเข่
14:05า
14:05ผมเองก็มีแผน expresses
14:15สุดโดดเดียว
14:18แอ้ ที่กว่าเขาแล้ว
14:20ใช่
14:22ผมเองก็มีแผนอันน่ะ
14:24แกบนอย่างเรื่องนี้
14:28กับฉันเป็นเดือนเดือนเลยนะเว้ย
14:32จำได้ป่ะ
14:34มันก็ดูเป็นความทรงจำของ
14:35ผมกันนะ
14:36มันก็ความจริงเว้ย
14:38มันไม่ใช่ความทรงจำ
14:50ดิงเว้ย
14:52ท่disciplinary
14:54อย่างโดล
15:26นี่บ้านใคร
15:28ก็บ้านแก่ไง
15:28ต่อ แม่แก่รออยู่
15:45ก็บ้านใคร
16:27ก็บ้านใคร
16:51ก็บ้านใจที่สุดเลยนะลูกนะ
17:04ผมขอโทษนะครับ
17:06ที่ผมจำอะไรไม่ได้เลยครับ
17:08ฉันมันเธอลูก
17:10จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
17:12เรายังมีเวลา
17:13ที่จะรือฟื้นความสูงจำของ
17:15ลูก
17:20ฉันยินยันได้ว่า
17:21ที่นี่ไม่มีใครหลอกแก
17:24แกคือหมอมเจ้าระวีการ
17:33ท่านชาย
17:52ท่านชาย
17:57ท่านชายกลับมาแล้วเหรอเพคะ
18:20ท่านชาย
18:21ท่านชายอีกจริงด้วย
18:24ท่านชายค่ะ
18:25ท่านชายหลากแก
18:28ท่านชายหล Bonjour
18:30напр Electric
18:34ขอโทษนะครับ
18:36ผมเป็นใครครับ
18:40นี่หนูเผ็ gradually
18:40ครี๊ง
18:41พอสิ่ง
18:42ฮะ
18:49นี่kamie
18:51ท่านชายท่านช่องท่าน Subaru
18:51ชักไม่หรอก nuances
18:52- จังไม่ได้ครับ
19:00- กณious drag ไม่เป็นไรเมื่อคะ
19:02ท่านชายจังผมฉันไม่ได้ก็ไม่
19:03เป็นไร
19:04แคCOG& แค่ท่านชายกลับมา ปล
19:06อดใข้
19:07продолжалว storiesกันก็ดีใจมากแล้ว
19:10เราจะได้เป็นขอบ hvadเดียวกันอีก
19:11ครั้งนะฟี่คะ
19:23ตอนผมอยู่ก่อไหวงผมเจอufเธอนะคร
19:24ับ
19:26ผู้หญิงที่ลูกพามาด้วยนะเหร
19:27อ
19:29เราต้องสองคนลักกัน
19:31ผมกับลูกฉันผ่านร้อนผ่านห
19:32carbohydrate หาผ่านอะไรมาด้วยกันนั้นเยอะคร
19:33ับ
19:34ผมสัญญาไหว้กับลูกฉันร
19:36อผมจะไปเลยไม่ทิรงเขา
19:38ยิ่งโดยเฉพาะตอนนี้ نہیںหรอคร
19:40ับ
19:41แม่เข้าใจลูก แม่เข้าใจท
19:43ุกอย่าง
19:44แต่มันก็ต้องรอเวลาที่ ที่ค
19:47วามจำของลูกจะกลับมา
19:48ถึงผมจำได้ ผมก็ทิ้งเธอไม่ได
19:49้ค่ะแม่
19:56เรื่องเรื่องลูกในท้องของพิ้ง
19:57ค์แล้วค่ะ
19:59ท่านชายควรสนประไทยหรือเป
20:01ล่า
20:06เด็กในท้องเป็นลูกของท่านช
20:08าย
20:15ถ้าท่านชายไม่เชื่อเนี่ย
20:18ท่านชายทรงถามผมแม่ก็ได้
20:21ผมแม่ยืนยันได้ใช่ไหมเพคะ
20:44ต careless
20:58ท่านชายควรรม
21:02ระวี
21:15นุคพิ้ง... สายแล้ว fifteen
21:16身 así
21:17นั่น efendim
21:19พ paddle
21:23ม้ามา
21:24นุคพิ้ง
21:30นุกนัน...นุกนัน Albert
21:35พูดฟังครับก่อนนะ
21:44โอ้โฮ
21:46โฮ
21:47โฮ
21:48โฮ
21:52ต้องผมอธิบายก่อนนะ
21:55ที่นี่มันคือบ้านของน้าย
21:59ในต้องอยู่ที่นี่
22:01ฉันนี้ละ
22:02ที่เป็นคนต้องไป
22:03ไปแล้วลูกฉัน
22:11ผมไม่ให้คุณไปไหน
22:14ผมสัญญากับคุณใหญ่ไว้แล้ว
22:15ว่าผมจะดูแลคุณเอง
22:17แล้วผมก็จะไม่ทิ้งคุณด้วย
22:21ผมรักคุณแล้วลูกฉัน
22:31ไม่สัญญากับพ่อฉัน
22:35ตอนนี้นายเป็นเสือตะวัน
22:38แต่ตอนนี้
22:41นายคือท่านชายราวีการ
22:45นายไม่จำเป็นต้องรักษาสัญ
22:46ญาที่ให้ไว้กับพ่อฉันก็
22:47ได้
22:49ตอนนี้ผมก็คือเสือตะวัน
22:57เป็นเสือตะวันคนเดิมเลยลูกฉ
22:58ัน
23:03ไม่เหมือนเดิม
23:06มันไม่เหมือนเดิม
23:08มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล
23:09้ว
23:09เราไม่ได้อยู่ในลังโจนแล้วนะต
23:11่อวัน
23:16มันไม่เหมือนเดิมอีก
23:22มันไม่เหมือนเดิมอีก
23:27ถ้าผมไม่มีควรแล้วผมจะอยู่อย่
23:29างไรลูกฉัน
23:42เท่าวัน
23:50นายมีเมีย
23:53ผู้หญิงคนนั้น
23:56นายจะทำยังไงกับเขา
23:58เขาที่กำลัง
24:01ตังทองลูกของนายอยู่
24:10แต่เรา
24:11เราสองคน
24:13เราไม่ได้เป็นผัวเมียกันจริ
24:15งๆด้วยซ้ำ
24:18แต่ผมไม่รักเขาไง
24:22ผมรักคุณ
24:23ผมรักแค่คุณเลย
24:29ไม่
24:29นายจะทิ้งความรับกินชอบไป
24:31แบบนี้เหรอ
24:40ฉันมันตัวคนเดียว
24:46ฉันอยู่คนเดียวได้
24:48แต่นายมีลูกมีเมีย
24:52วันหนึ่ง
24:53ถ้าความสงจรรมของนายกลับ
24:55คืนมา
24:57มันอาจจะไม่เคยมีฉันเลยก็ได
24:59้
25:02นายต้องอยู่กับความเป็นจริง
25:03นายต้องอยู่กับปัจจุบันสิ
25:04ตัว
25:05นี่ผมก็อยู่กับปัจจุบันเน
25:06ี่ยคุณ
25:08ปัจจุบันคือผมรักคุณ
25:21ผมไม่ได้บอกว่าผมจะไม่รับอีก
25:22ชอบผู้หญิงคนนั้นกับลูกเลย
25:24ท้องกว่าเขา
25:29ความรู้สึกข้างไหนเนี่ย
25:31ผมเชื่อมันลูกจัน
25:33ผมไม่รู้รู้สึกอะไรกับผู้หญิง
25:34คนนั้นเลย
25:36ผมไม่ให้รักเขา ผมไม่รู้สึกผู้
25:38คันอะไรกับเขาสักนิดเลย
25:42ผมรักคุณ
25:46ผมขอเวลาได้ไหม
25:48ผมขอเวลาที่ผมจะจัดการเรื่องนี้
25:50ให้มันเสร็จด้วยตัวกับผมเอง
25:52อ่ะลูกจัง
25:53คุณอย่าไปนะ
25:58ผมขอหลอง
26:11อยู่ที่นี่แด่นะครับคุณลูกจ
26:12ัน
26:14ถือว่าผมขอร้อง
26:16ถ้าคุณไม่อยู่ เราวียอคงไม่อย
26:19ากอยู่เหมือนกัน
26:21จัน
26:25แก
26:26อยู่ที่นี่กับตะวัลก่อนนะ
26:28แกจำคำสั่งเสียของพ่อแกไม
26:33่ได้เหรอ
26:34เหรอ
26:35พ่อแกเชื่อใจตะวัลมาก
26:40ให้ตะวัลดูแลแก
26:42ถ้าแกออกไปตอนนี้แล้วแกไม่ป
26:46ลอดภัย
26:49พ่อแกจะเป็นห่วงมากเลยนะ
26:56อีกอย่าง ข้างนอก็ยังไม่ปลอ
26:58ดภัยนะครับ
26:59เสรือหมายกับพวกโจน
27:01ก็ยังถูกจับคุมตัวไม่หม
27:02ด
27:02ชับตัวนี้
27:14โอ้ย
27:19ชักนี้แน่
27:20ทำตัวเป็นมาดีดกระโห
27:22จารเกือบแตกหมดแล้วเห็นไหม
27:25วิ่งหนี้อะไรมา
27:26นั่นสิ พวกฉันตกใจหมดเลยเนี่
27:28ย
27:29ท่านชายใจยาย
27:31ท่านชายทำไม
27:33ที่แกอย่าบอกว่าท่านชายสิ้
27:34นแล้ว
27:35โอ้ย ท่านชาย
27:36เอ๊ก ไอ้ปากเสีย
27:38ท่านชายอย่าไม่สิ้น
27:40นั้นก็รีบบอกมาสิว่าท่านช
27:41ายเป็นอะไร
27:43ท่านชายกลับมาแล้วใจยาย
27:53คุณแม่ครับ
27:55ผมอยากจะขอให้คุณแม่อนุญาต
27:57ให้ลูกจันกระถินดอกลักมาอย
27:58ู่ที่นี่กับผมด้วยนะครับ
28:04คือผมสัญญากับพ่อลูกจัน
28:05ไว้นะครับ คุณแม่
28:06สัญญา
28:09แล้วทำไมลูกจะต้องไปสัญญากับ
28:10พ่อของหนูลูกจันด้วย
28:13พ่อลูกจันเขาเสียแล้วครับ
28:17ตอนนี้ลูกจันเขาไม่เหลือใคร
28:18แล้วครับ นอกจากผม
28:24แล้วอีกอย่างทั้งลูกจันกั
28:25บพ่อลูกจันก็เคยช่วยชีว
28:26ิตผมไว้
28:27ขอให้เขาอยู่ที่นี่กับผมเลยนะครั
28:29บ
28:32นะครับคุณแม่
28:38ก็ได้จ้ะ
28:41เรื่องนั้นไม่ได้เป็นปัญหาอะไร
28:44แต่ว่า...
28:46พวกเขาต้องอยู่ที่เรื่อนเล็กนะ
28:48เพราะว่าเรื่อนนั้น
28:51เป็นเรื่อนโปรดของลูก
28:53ทำให้หัวใจสับสน
28:55ขอบคุณครับ
28:56แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
28:59หลุดไม่ทนถูกโง
29:02เป็นยังไงพอจะอยู่กันได้ไหม
29:16จ๊ะ
29:18ได้ค่ะ
29:20พวกเราอยู่กันนะสบายมาก
29:23ท่านชายกลับมาแล้วจริงๆ
29:26ย้อยค่ะ
29:27แม่นม
29:28ที่ท่านชายชอบเย้าแห่ว่า
29:29นมย้อยยังไงเพคะ
29:38ดูเหมือนท่านชายจะจำย้อยไม่ได
29:40้นะคะ
29:42ท่านชายไม่สบายนิดหน่อยอ่ะจ
29:44๊ะ
29:45นี่ย้อยดูแลที่นี่มานมนาน
29:48เป็นคนเก่าคนแก่
29:50เลี้ยงดูลูกมออกตั้งแต่เกิด
29:51hinaจ้า
29:56ยอ้อย
29:57ใช่เพคะ ยอ้อยเอง
29:59ไม่ย้อยก่อนให้ชื่นใจเน้วนะ
30:01เพคะ
30:05ไม่เป็นไรเพคะ
30:06ถ้าถ้าท่านชายยังจะไม่ได้
30:08คอยๆคิด คอยๆนึกก็ได้เพคะ
30:12ขอบางทาร์ทธ์นะกระมอม
30:14แล้ว...
30:15ท่านชายส่งจำห่อมชั้นได้ม
30:17ั้ยกระมอม
30:18นี่...ท่านชายยังจำยายใช่ไม่ได
30:21้เลย
30:21จะไปจำแก้ได้ยังไงเราก็
30:24ท่านชายเพคะ
30:25นี่เอกเป็นผู้ช่วยประจำตัวข
30:28องท่านชาย
30:29ส่วนหมอมฉันชื่องามตา
30:31เป็นหลานของยายอย
30:33หากท่านชายต้องการอะไร
30:35ท่านชายเรียกหมอมฉันกับเอก
30:36ได้เลยนะเพคะ
30:39ขอบใจนะ
30:42เอกกับงามตาไปเอาไม่กวาดไม่
30:44ถูกพื้นมาทีสิ
30:45ค่ะ
30:46ย้อยอยู่คุยกับฉันน่ะ
30:48ถ้า
30:51เดี๋ยวเชิญกันตามสบายเลยนะจ๊
30:53ะ
30:55ถ้าเกิดว่า
30:57อยากจะได้อะไรอ่ะ
30:59ก็บอกนะลูก
31:14ขอบคุณนะครับ
31:18คุณ
31:19คุณ
31:19คุณ คุณแม่อ่ะ
31:25รูปจัน
31:26ขึ้นไปด้วยกันสิ
31:55คุณ ขึ้นมากเลยอ่ะพี่กระถิน
31:57นั่น นั่นจะเป็นห้องน้อยทั้งช
31:58ายแน่เลย
31:59ไปดูกัน
32:03โฮ
32:06สวยเนอะ
32:07หน้านวนมากเลยอ่ะพิกะทิน
32:09ดอกลัก
32:10ดอกลัก
32:12ไม่เนาว สบายจะตาย
32:14พิกะทินมานอนดู
32:16ดอกลัก
32:19นาย
32:23ไม่สิ
32:27ต้องเรียกในว่า
32:30ท่านชายถึงจะถูก
32:33เรียกผมเหมือนเดิมก็ได้คุณ
32:36ผมคือตะวัน
32:38ไม่ใช่ท่านชายแล้ววีการอะไรนะ
32:47ผมไม่สนใจหรอก
32:50ผมบอกแล้วว่าผมรักคุณ
32:53จะยดตำแหน่ง
32:54คำนำหน้าชื่ออะไรก็ชั่ง
32:57มันไม่มีความหมายเหรอคุณ
33:00ถ้าไม่มีคุณ
33:00อยู่ข้างข้างผมอ่ะ
33:06ไม่ต้องคิดอะไรมากนะ
33:09แค่อยู่ที่นี่นะคะนะ
33:10มีอย่างของผมก็พอแล้ว
33:12มีอย่างข้าง
33:45ว่าแต่ว่า
33:46ผู้หญิงที่มากับท่านชาย
33:47เป็นใครเหรอคะ
33:55เมีย
34:00ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียดท่าน
34:01ชายเหรอคะ
34:04ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้เหรอคะม
34:05อม
34:07ฉันก็ไม่รู้อ่ะนะ
34:09แต่ที่รู้คือชายราวี
34:11รักแม่หนูคนนี้มาก
34:14นี่ราวีก็ขอมาอยู่ที่นี่
34:15คุณลูกจานด้วยนะครับ
34:16ผู้หญิงคนนั้น
34:18หัวนอนไปเท้าเป็นยังไงก็ไม
34:19่รู้
34:20มอมจะไว้ใจได้เหรอคะ
34:24ก็ต้องคอยดูกันต่อไป
34:27แล้วคุณเพชพริงค์เหรอคะ
34:29คุณเพชพริงค์เธอจะทำยังไง
34:57ท่านชาย
35:00ผมจะมาถามว่าคุณมายังไงบ้าง
35:04ฉันข้างในก่อนไปคะ
35:17มอมฉันดีขึ้นแล้ว
35:19ขอพระไท่ท่านชายที่เป็นห่ว
35:20ง
35:23ก็ดีแล้ว
35:25งั้นผมเข้าเรื่องเลยกันนะ
35:33สิ่งที่ผมจะพูดมันอาจจะฟั
35:35งดูเห็นกันตัวนะ
35:39แต่ผมว่ามันถึงเวลาที่ผมต้อง
35:40พูดแล้ว
35:44เรื่องลูกจัน
35:45ถ้าลูกจันอยู่ที่นี่
35:58ผมก็จะอยู่ที่นี่
36:02แต่ถ้าลูกจันไปจากที่นี่
36:05ผมก็ต้องไปกับเธอ
36:09ผมอยากให้คุณเข้าใจเรื่องนี้ด้
36:10วยนะ
36:16ส่วนเรื่องลูก
36:17และก็คุณ
36:20ผมจะดูแลอย่างดีที่สุดเลย
36:22อันนี้คุณไม่ต้องเป็นห่วงเลย
36:31ท่านชายไปค่ะ
36:40ผมฉันทำอะไรผิดเหรอไปค่ะ
36:42อยู่ในของโลก
36:57อันนี้คุณ
37:13พี่พริง
37:28พี่พริง
37:29พี่พริง เป็นอะไรลูก
37:30ฮะ
37:32พี่พริง ต่ออะไรขึ้น
37:35อันชายกลับมาแล้ว
37:40แสก Full พาเมี่ยมไม่กับมาด้วย
37:43หา
37:43หัว
37:45อีนางก็นามันเป็นลูกเตอเหล
37:48่าไหม
37:49พริงอ้ายทำแบบนั้นก็ยังไ
38:05งเนี่ย
38:06อย่าเป็นเมียหลัว มันเป็นเม
38:07ียน้อย อย่าไปยอมนะพริง
38:09แล้วตอนนี้อีกอย่างเนี่ย
38:13ท่านชายความจำเสือมด้วย
38:18คุณพระ
38:27แต่มันก็เป็นเรื่องดีสันปร
38:28ับเรานะ
38:30ท่านชายจำไม่ได้ว่าแกท้องก
38:31ับใคร
38:36แล้วแต่มันเมียดกว้าจะยอด
38:40ลังดีสวัสนใคร
38:42ครี๊ะ
38:47ท่านกับขนาด
39:06เยียบทันชายใครคะ
39:13ถึงๆคุณออกในทั้งใครไม่คง
39:16ทันชายหาไปไหนมากанс oike basket
39:18นี่หนูเพช todasกริงต์
39:20พ listen to Frink Всем
39:21ไม่ใช่จ๊ะ
39:25เราเรื่องลูกในท้องของพริงค์
39:27แล้วคะ
39:29ลูกที่อยู่ในท้องของพริงค์
39:33เป็นลูกของท่านชาย
39:38ผมบอกแล้วว่าผมรักคุณ
39:41จะยดตำแหน่ง
39:43คำนำหน้าชื่ออะไรก็ช่าง
39:45มันไม่มีความหมายเหรอคุณ
39:48ถ้าไม่มีคุณอยู่ข้างๆผม
39:54ไม่ต้องคิดอะไรมากนะ
39:56แค่อยู่ที่นี่ในฐานะ
39:57มีของผมก็พอแล้ว
40:03ฉันจะทำยังไงต่อไปดีเจ้าพ
40:05่อ
40:20คุณอยู่ที่นี่
40:22คุณอยู่ที่นี่
40:37นี่เลย
40:48นี่เลย
40:49แม่เอาอะไรมาแล้วครับ
40:52แม่เตรียมเบคฟอร์สไว้ให้
40:54แต่ว่าคงจะไม่ทันแล้วละมั้
40:56ง
40:56คุณยิงค่ะ
41:10มันอยู่กินส้มตำแล้วกันไหม
41:11คะ
41:11ถ้าไม่รังเกียด
41:12ไม่รักห้อน
41:19ไม่รัก
41:19นี่เกิด้าไม่รู้
41:21ถ้ moderation
41:22มีในของอร่อยนะครับ คุณแม่
41:25ท่านชายไม่ใช้ช้อนซ้อมหน่อยเห
41:26รอไหมคะ
41:28ปกติพวกเราก็กินกันแต่มีเลย
41:29นะครับ
41:31ใช่ค่ะ พวกเราใช้มือกินกัน อร
41:32่อยดีนะคะ
41:38เจอเหมือน ตำเพิ่มอีกโคกนิ
41:40่งนะ ได้สิ
41:51เธอเอาการมาเร็ว
41:53ได้นะ มาจ้ะ
41:55คุณแม่นั่งก่อนไหมคะ
41:59ไม่...ไม่เป็นไรจ้ะ
42:05รึกกินเธอ
42:31เธอทำไมมีคะซ้อม
42:34มีดไปไหน
42:35จะให้ฉันใช้มือฉีกกินให้
42:37ขออภัยไปคะ ท่านชาย
42:41ไปหยิบมา
42:44ไปสิ
42:53เฮ้!
42:54ประหลาดมาก
42:56ประหลาดจริง ๆ ละยาย
42:58ท่านชายดูไม่เหวินท่านชาย
43:00ถ้าเป็นแต่ก่อน
43:01ฉันคงโดนด่าเปิ้งไปแล้วล
43:03ะยาย
43:04งามตา
43:07ขอโทษจ้ายาย
43:08งามไม่ได้ตั้งใจ
43:12ไม่เป็นไร
43:14ฉันเองก็แปลกใจเหมือนกัน
43:35มาเดี๋ยวผมช่วยเจ็บ
43:36เดี๋ยวฉันทำเอง
43:38ปล่อย
43:39ปล่อย
43:40ปล่อย ฉันทำเอง
43:43ปล่อย ฉันจะ...
43:48ไป
43:50อุ๊ย
43:52อุ๊ย
43:52อุ๊ย
43:57เห็นไหม
43:59เลือดออกเลยเห็นไหม
44:01ไม่ต้องมายุ่งนะคุณ
44:02นี่
44:02อยู่เชื่อเชื่อเธอ
44:06อุ๊ย
44:07อุ๊ย
44:07อุ๊ย
44:07โกดผมเหรอ
44:11ไม่ได้โกด
44:13แล้วเป็นอะไร
44:17ฉันเกลงใจคุณแพทพิง
44:21นายยอมรับสักที่เธอ
44:22ก็เรื่องทั้งหมดเนี่ย
44:23มันเปลี่ยนไปแล้ว
44:30ท่านชายกระม่อม
44:32อุ๊ย
44:34ขอพระทานโทษที่กระม่อมข้อ
44:35มาขัดจังหว่ากระม่อม
44:39ไม่ได้ขัดจังหว่า
44:41มีอะไรแล้วป่ะ
44:43ม่อมสกนวันให้ม่อมชั้นมา
44:44เรียนท่านชายว่า
44:46ท่านชายต้องเสด็จไปที่ธนาคาร
44:48ม่อมชั้นเตรียมชุดไม่ให้เร
44:49ียบร้อยแล้วก็ม่อม
45:13ดอกไม้สวยสวยเต้มสวนเลยดอกรัก
45:15ไว้เราไปเก็บมาใส่แจกันกัน
45:17เนอะ
45:17จ๊ะ
45:20อ้าว แล้วพี่ตะวัลล่ะจ๊ะ
45:24ขึ้นไปเปลี่ยนชุดอ่ะ
45:26เปลี่ยนชุด
45:42น้ำขึ้นฮุด
45:43สองตัวนี้เลือกเองกับหมื่อย่ะ
45:44นะ
45:50ว้าว!
45:52ชั้นท้องลูกของท่านชายอยู่
45:56ต้องใส่สมองน้อง ๆ แกเอาวิด
45:58ด้วย
46:06แกกำลังสงสัยอะไรหรือจัน
46:27จากคนรู้สึกแปลก ไม่เข้าใจ
46:32เปลี่ยนเป็นคนห่วงใด ทุกครั้
46:35งที่เจอ
46:36ความผู้พัน ฉันและเธอ
46:39เมื่องทุกฟ้าตำนดไว้ ให้เรามา
46:44เจอกัน
46:48ดังห้องหน้าพัดผ่าน ทุกเพม
46:52ัน
46:53นั่นเต้าวันร้อนไป ก็แค่วั
46:56น ๆ
46:57ความผู้พัน ฉันและเธอ
47:00เมื่องทุกฟ้าตำนดไว้ ให้เรามา
47:05เจอกัน
Comments