00:00สวัสดี
00:16เรื่องนี้เกิดขึ้นกับกล้อง
00:19ชายไว 26 ปี
00:21ผูรับงานดูแลอาคารเก่าแห่
00:23งหนึ่ง
00:23ในมหาวิธีอลัยชื่อดังท
00:25ั้งภาคตาย
00:27อาคารแห่งนั้นถูกสร้างมาต
00:30ั้งแต่สมัยสงคลามเย็น
00:32มีห้องเรียนเก่า ห้องทดลองเก
00:35่า
00:35และชั้นใต้ดินที่ถูกปิดต
00:38ายมานานหลายสิบปี
00:40ไม่มีใครรู้ว่าเคยใช้ทำอะไร
00:44แต่ทุกคนเรียกมันเหมือนกัน
00:46ว่า
00:48ห้องเก็บเสียง
00:51เฮ้ กล้อง
00:53พี่สมพบ เราประพอสูงวัยเรีย
00:56กเขาในคืนแรกของการทำงาน
00:58ครับพี่
01:00ถ้าต้องลงไปชั้นใต้ดินหล
01:02ังเที่ยงคืน
01:03อย่าเปิดประตูห้องหมายเลข B13
01:08กล้องหัวเระ
01:12มีผีหละครับ
01:14ช่ายแก่ไม่หัวเระตอบ
01:17ไม่รู้ว่าผีไหม
01:19แต่คนที่เปิดเข้าไป มักลาออกหม
01:23ด
01:24กล้องไม่ได้สนใจ
01:26เพราะเขาเรียนวิศวะกรรมมา
01:28ไม่เชื่อเรื่องลี้ลับ
01:31เขาคิดว่าคงเป็นเรื่องเล่าห
01:33ลอกเด็กใหม่เท่านั้น
01:37หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ทุกอย่
01:40างปกติ
01:42จนกระทั่งคืนวันพุทย์
01:44เวลาตีหนึ่ง 15 นาที
01:48ระบบไฟฟ้าชั้นใต้ดินแจ้
01:50งเตือนขัดข้อง
01:51หัวหน้าจึงโทรมา
01:54กล้องลงไปเช็คหน่อย
01:57ได้ครับ
01:58เขาหยิบไฟฉาย
02:00เดินลงบันใดคอนกรีตเก่า
02:03เสียงรองเท้าดั่งกล้อง
02:06ตึก
02:08ตึก
02:10ตึก
02:11ยิ่งลงลึก
02:13อากาศยิ่นเย็น
02:15เหมือนเดินเข้าไปในห้องแอขน
02:17าดอยัก
02:19เมื่อถึงชั้นใต้ดิน
02:21ไฟทางเดิน
02:23ติดติดดับดับ
02:24ทรงเสียงหึงเบาๆ
02:28กล้อง
02:29เดินตรวจตู้ควบคุมไฟ
02:31ก่อนพบว่า
02:33ฟิวสตัวหนึ่งหลุด
02:35เขาใส่กลับเข้าไป
02:37ไฟทั้งหมด
02:39สว่างขึ้นทันที
02:43และตอนนั้นเอง
02:45เขาเห็นประตูเหล็กบ้านหนึ่ง
02:47เขียนว่า
02:50B13
02:55ห้องนี้เองสินะ
02:57กล้องยิ้ม
02:58ก่อนเดินเข้าไปดูเกล็กๆ
03:01ประตูถูกล็อกด้วยโซ่หนา
03:04แต่สิ่งที่แปลกคือ
03:06มีลำโพงตัวเล็กติดอยู่ข้
03:08างประตู
03:09ทั้งที่ไม่มีสายไฟเชื่อมต่อ
03:12ทันใดนั้น
03:13ลำโพงส่งเสียงขึ้นมา
03:16ช่วยด้วย
03:18กล้องสะดุง
03:21ช่วยด้วย
03:23เปิดประตูที่
03:26เป็นเสียงผู้หญิง
03:28เบามาก
03:30เหมือนพูดจากที่ไกล
03:32แสนไกล
03:34เขาเรียบมองไปรอบๆ
03:36ไม่มีใคร
03:38ไม่มีคนอยู่เลย
03:39ใครครับ
03:43กล้องตะโกนถาม
03:46ลำโพงเมียบ
03:48จากนั้นมีเสียงตอบกลับ
03:51ฉันอยู่ข้างใน
03:55หัวใจเขาเต้นแรง
03:56ใครอยู่ในนั้น
03:59ช่วยเปิดที่
04:02ฉันติดอยู่
04:05เขารีบเดินกลับ
04:06โดยไม่หันหลังมองอีกเลย
04:10ฉาวันต่อมา
04:12กล้องเล่าให้พี่สมพบฟัง
04:14ชายแก่หน้าซีบทันที่
04:18นายได้ยินเสียงอีกแล้วเหรอ
04:20อีกแล้ว
04:23พี่สมพบทอนหายใจ
04:26เมื่อยี่สิบปีก่อน
04:28คนเฝ้าอาคารคนหนึ่ง
04:30ก็ได้ยินแบบเดียวกัน
04:32แล้วไงครับ
04:34เขาเปิดประตู
04:37เจออะไร
04:39ชายแก่งเงียบ
04:41ก่อนตอบเบาๆ
04:43ไม่มีอะไรอยู่ข้างใน
04:45หืม
04:50ห้า
04:50ห้า
04:51ห้องว้างเปล่า
04:54กล้องขโมตขิ้ว
04:56แล้วคนเฝ้าคนนั้นล่ะ
04:58หายไป
05:00ลมเย็นวูปหนึ่งพัดผ่าน
05:03ทั้งที่ไม่มีลม
05:06คืนนั้น
05:07กล้องกลับมาทำงาน
05:09ด้วยความกังวล
05:10แต่พยายามบอกตัวเองว่า
05:13คงเป็นเสียงรบกวน
05:14จากระบบเก่า
05:16เวลาตีส่อ
05:18โทรศัพท์มือถือของเขา
05:20ดั่งขึ้น
05:22เบอร์ไม่ทราบชื่อ
05:26หลู
05:29ไม่มีเสียงตบ
05:31แต่กลับมีเสียงหายใจ
05:35หือ
05:39หือ
05:39หือ
05:40หือ
05:42หือ
05:46ใครครับ
05:47จากนั้น
05:48มีเสียงผู้หญิงคนเดิม
05:52ทำไมไม่ช่วยฉัน
05:56กล้องรีบวางสาย
05:57แต่ทรศัพท์ดั่งอีก
06:01ดั่งอีก
06:04ดั่งทุกครั้งเป็นเบอร์เดียวก
06:06ัน
06:07ซูนย์ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
06:17สุดท้าย เข้าปิดเครื่อง
06:21แต่สิ่งที่ทำให้คนลุกที่สุด
06:23คือ
06:24โทรสัพท์ที่ปิดเครื่องไปแล้
06:27ว
06:27กลับยังดังอยู่
06:29เสียงเรียกเข้า
06:31ดังจากกระเป๋ากังเกง
06:33ทั้งที่หน้าจอดับสนิท
06:36ก่องรีบโยนมันถิง
06:39และทันใดนั้น
06:41เสียงผู้หญิงดังขึ้นจากล
06:43ำโพงประกาศทั้งอาคาร
06:46ช่วยด้วย
06:49ช่วยเปิดประตูที
06:53เสียงดังไปทั่วตึก
07:15ก่อนทุกอย่าง ดับสนิท
07:19เช้าวันรุ่งขึ้น มหาวิท
07:22ยาไล่ส่งชั่งมาตรวจ
07:25แต่ระบบประกาศไม่ได้เปิดใช้ง
07:27านมานานแล้ว
07:29สายไฟหลายส่วนถูกทอดออกหม
07:31ด
07:32ไม่มีทางส่งเสียงได้
07:36ก่องเริ่มนอนไม่หลับ
07:39ทุกคืน เขาฝันถึงผู้หญิง
07:42คนหนึ่ง
07:46เธอยืนอยู่ในห้องสีขาว
07:49ไม่มีประตู ไม่มีหน้าต่าง
07:53เธอร้องห้าย และพูดสําๆ
07:59ฉันอยากออกไป
08:03คืนที่เจ็ด ความสงสัยเอาชนะ
08:06ความกลัว
08:09ก้องขโมยกุญแจจากห้องเก็บ
08:11อุปกรณ์
08:13ลงไปที่บีหนึ่งสาม
08:17เวลาตีสามตรง
08:19เขาปลดโซ่
08:22มือสัน
08:23เสียงผู้หญิงดังขึ้นทัน
08:25ที
08:27ครอบคุณ
08:30ประตูค่อยค่อยเปิดออก
08:33ฮีเรียร์
08:36ภายในห้อง มืตสนิต
08:39กองส่องไไฟชายเข้่าไป
08:42ไม่มีใคร
08:44ไม้มีเฟินเชอร์
08:47มีเพียงเก้าอี้ตัวเดี่ยว
08:49ตังอยู่กลางห้อง
08:52และเทพบันถึกเสียงเก่าๆ ม้
08:54วนหนึ่ง
08:56เขาเดินเข้าไป หยิบเทพขึ้นมา
09:01ทันใดนั้น ประตูปิดดังปั้
09:04ง
09:06กลองรีบวิ่งกลับ แต่ประตู
09:08ไม่ยอมเปิด
09:11เขาถูกขัง
09:13จากนั้น ไฟฉายดับ
09:17ความมืดเข้าปกครุ่ม
09:20แล้วเขาได้ยินเสียงคนจำนวน
09:22กระซิบรอบตัว
09:25ทั้งที่มองไม่เห็นใคร
09:29ในที่สุด มีคนมาแทนแล้ว
09:36ในที่สุด กลองตัวแข็ง
09:41เสียงเหล่านั้นดังกลายขึ้น
09:44กลายขึ้น กลายขึ้น
09:48จนเหมือนอยู่ข้างหู
09:51นั่งสิ นั่งบนเก้าอี้
09:55แล้วเราจะปล่อยเธอไป
09:58กลองไม่ยอม
10:00แต่ร่างกายกลับขยับเอง
10:03ขาทั้งสอง เก้าไปหาเก้าอี้
10:06ที่ละเก้า
10:08ที่ละเก้าก่อนนั่งลง
10:14ทันที่ที่นั่ง
10:16ภาพมากมายไหละเข้าหัว
10:19เขาเห็นอดีบ
10:21เมื่อหกสิบปีก่อน
10:24ห้องนี้ไม่ใช่ห้องเก็บของ
10:27แต่เป็นห้องพดลองเสียง
10:31นักวิทยาศาสตร์
10:32พยายามบันทึก
10:34เสียงสุดท้ายของมนุษย์
10:37ก่อนเสียชีวิต
10:39เพราะห้องกำลังดูดเสียงข
10:42องเขา
10:43ที่ละน้อย
10:45ที่ละน้อย
10:47จนเงียบสนิก
10:50เช้าวันต่อมา
10:51เจ้าหน้าที่พบประตูบีสิบส
10:54ามเปิดอยู่
10:56แต่ไม่พบกล้อง
10:58หายไป
11:00เหมือนคนเฝ้าอาคารเมื่อยี่สิบ
11:02ปีก่อน
11:05บนเก้าอี้กลางห้อง
11:07มีเพียงเครื่องบันทึกเสียง
11:09เครื่องหนึ่ง
11:10เหมือนกำลังกระสิบอยู่ข้างห
11:13ู
11:15ช่วยด้วย
11:19ฉันอยู่ข้างใน
11:25และจนถึงทุกวันนี้
11:27ห้องบีหนึ่งสาม
11:29ยังคงถูกปิดตาย
11:32แต่บางคืน
11:34หากคุณเดินผ่านชั้นใต้ดิน
11:36ของอาคารนั้น
11:38คุณอาจได้ยินเสียงเบาๆ
11:40ดังลอดออกมาจากลำโพงเก่า
Comments