00:00Aynur 5 günlük yer ayrı düştüğü ailesini arıyor.
00:03Onu da hemen dile getirip inşallah bulur şöyle seviniriz.
00:06Çok seviniyoruz çünkü biz böyle aileler, ayrı düşen aileler birbirine kavuştuğu zaman.
00:10İki çocuk annesi 43 yaşında Aynur.
00:13Programımızda dediğim gibi ailesini aramak için taa kalktı Bursa'dan geldi.
00:17Anlattığına göre 26 Nisan 1983 tarihinde henüz 5 günlük bir bebekken
00:22Bursa Sıra Meşeler Çocuk Esirgeme Kurumu'nun kapısına bırakılmış.
00:26Bileğinde de Fevziye Öner yazılı bir yeni doğan bilekliği varmış.
00:31Annesinin adı kuvvetli muhtemel.
00:34Ve 40 günlükken de Çocuk Esirgeme Kurumu'na görevli Cemil ve Nace Barak Çifti tarafından evlat edinilmiş.
00:406 yaşında, buradan nefret ediyorum bu okuyacağım şeyden.
00:44Okula başladığı ilk günlerde üst sınıflardaki bir kız ailen seni yurttan aldı demesiyle de
00:50hayatının en zor gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalmış.
00:53Aslında kızdığım ona seni yurttan evlatlık edindiler diyen çocuk değil.
01:00Bu konunun konuşulduğu evin büyükleri.
01:05Yani her şey bitti.
01:07Oradaki okulda okuyan bir çocuğun evlat edinildiği kaldı.
01:11Ve efendim elimde de 5 günlük bebeği yurt kapısına bıraktılar diye gazete küpürleri var.
01:16İsterseniz önce bir Aynur'un ağzından dinleyelim neler yaşandığını.
01:20İnşallah ailesini bulur kavuştururuz.
01:25Gazeteye haber olan bir bırakılma öyküsü.
01:27Ben yurda bırakıldığımda gazete beni haber yapmış.
01:305 günlük bebeği yurt kapısına bıraktılar diye.
01:32Bir bilekliğe gizlenen gerçeğin ipucu.
01:35Fevziye Öner ismi benim adım mı yoksa biyolojik annemin adı mı bilmiyorum.
01:39Belki de onu bulmam için o kolumdaki bandı bırakmış.
01:43Aynur Barak'ın hiç görmediği annesine duyduğu Özlem.
01:46Çok büyük bir hasret var içimde.
01:48Neden yanımda annem yok?
01:50Taksim yaprakları 1983 yılının Nisan ayını gösterdiğinde henüz 5 günlük bir bebekken kolunda isim yazılı bileklikte Bursa'da yurdun kapısına bırakılmıştı
01:58Aynur Barak.
01:58Onu 43 yaşında yarım kalan hikayelerin tamamlandığı adrese getiren annesini bulma isteğiydi.
02:03Ben 20 Nisan 1983 yılında Bursa'da dünyaya geldim.
02:07Henüz 5 günlük bir bebekken 26 Nisan 1983 yılında sıra meşeler yetiştirme yurdunun önüne bırakılmışım.
02:13Bulunduğumda bileğimdeki bileklikte Fevziye Öner yazılıymış.
02:17Bu Fevziye Öner ismi benim adım mı yoksa biyolojik annemin adı mı bilmiyorum.
02:22Ben buraya kafamdaki soru işaretlerini bitirmeye ve gerçek hikayemi öğrenmeye geldim.
02:26Çok büyük benle özlemiyle yaşıyorum. Çok büyük.
02:30Hikayesi o dönem gazete sayfasına taşınsa da Aynur Barak hayatına dair gerçekleri henüz ilkokul sıralarındayken öğrenmişti.
02:36Ben evlatlık olduğumu henüz ilkokula yeni başladığımda 6 yaşında öğrendim.
02:40Üst sınıflardan bir abla gelip kolumu tutarak senin ailen gerçek değil, annen baban senin annen baban değil, seni yurttan evlatlık
02:47aldılar dedi.
02:48Direkt eve gittiğimde anneme babama sordum.
02:51Babam gerçek olduğunu söyleyerek elime bir gazete küpürü tutuşturdu.
02:54Bursa'ya ait yerel bir gazete.
02:56Beni haber yapmış 5 günlük bebeği yurt kapısına bıraktılar diye.
03:00Evet böyle böyle biz seni evlat edindik, yurttan aldık ama seni çok seviyoruz.
03:04Sen bizim gerçek çocuğumuz gibisin.
03:07Aynur Barak'ın tek isteği hayat hikayesinin 43 yıllık eksik parçasını tamamlamak ve içindeki boşluğu anne sevgisiyle doldurabilmekti.
03:13Ben 43 yaşındayım ve 43 yıllık bir boşluk var içimde.
03:17Annem kim? Babam kim? Hangisine benziyorum? Nereliyim? Kardeşlerim var mı?
03:22Beni dünyaya getiren kişi yurda bırakmış, yaşamam için. Belki de onu bulmam için o konumdaki bandı bırakmış.
03:29Ergen zamanlarımda çok tepkiliydim ve çok kızıyordum.
03:32Niçin bir anne çocuğunu bırakır?
03:33Anne olduktan sonra çok farklı bakıyorsun, çok farklı düşünüyorsun.
03:37Mutlaka bir sebebi vardır.
03:38Çocukları da arayan anneleri görüyorum, duyuyorum arkadaşlarımı ve çok çok özeniyorum.
03:44İçim gidiyor, çok büyük bir hasret var içimde.
03:47Neden yanımda annem yok?
03:49O anne hissini onu hiç yaşamadım ve bir kere görsem, bir kere de sarılsam geçecekmiş gibi geliyor.
03:56Sana çok içten anne demek istiyorum.
03:58Sarılmak istiyorum, seni görmek istiyorum.
04:01Seni dinlemek istiyorum, hissetmek istiyorum en önemlisi.
04:04Müge Hanım, sizi çok seviyorum ve çok güveniyorum.
04:07Biliyorum ki hikayemdeki eksik parçayı siz bulacaksınız.
04:14İnşallah.
04:15Aynocuğum, 43 yıldır bunları biriktirdim, biriktirdim, biriktirdin içinde.
04:19Sonra ne oldu da buraya gelmeye karar verdi?
04:23Çok sevdiğim iki arkadaşım var.
04:27Galiba onlar artık benim bu duruma katlanamadılar.
04:30Bir gün iş yerinde, çay molasında elimden telefonu alıp sizi aradılar.
04:37Ellerinden telefonu alıp kapatsam da sonra bir yarım saat sonra bana dönüş yaptınız.
04:42Ne olduğunu anlamadım tabii.
04:45Kızdım biraz onlara ama sonra dedim ki, geç bile kalmışım.
04:52İnşallah ölmemiştir.
04:53Cesaret mi?
04:54Ah canım benim inşallah.
04:55Yani inşallah geç kalmamışımdır.
04:57Cesaret mi edemedin buncaya?
04:58Şöyle, babam çok üzülür diye düşündüm öncelikle.
05:036 yıl oldu babamı kaybedeli.
05:05Babam çok etkilenir diye düşündüm.
05:07Babam öldükten 2-3 gün sonra annem istersen aileni ara dedi bana.
05:12Yine 6 yıl zarfında da çocuklar çok küçüktü.
05:15Onlara bahsetmedim.
05:18Şu an oğlum 14, kızım 11 yaşında.
05:20Hani 6 yıl öncesinde onların bunu kaldırabileceklerini de düşünemedim.
05:26Hem öyle hem hani ben de söyleyemezdim.
05:30Bence her şeyin bir vakti zamanı var galiba.
05:33Yani yine söylüyorum.
05:36İnşallah ölmemiştir.
05:37Geç kalmamışımdır.
05:39Ya da hani gelmeyen, arayıp da gelmek istemeyenler var.
05:44Belki o yüzden de cesaret edemedim.
05:46Gelmez.
05:49Hepsini izlediğim için biliyorum.
05:51Yıllardır.
05:52Babam çok izlerdi sizi.
05:53Evet, babam çok büyük hayranınızdı.
05:56Allah razı olsun.
05:56Acaba derdim ki beni biri çıkıp arıyor diye mi babam izliyor?
05:59Onun yanında da çekinir oturamazdım.
06:01Acaba onlar çıkar diye mi babam izliyor?
06:04Hani ilk işi açıp sizi izlemekti.
06:09Sonra sonra sonra sonra idrak edince
06:11geç kaldım diyorum ama
06:13işte yapacak bir şey yok.
06:17nasip.
06:18Annenle hiç o anne-kız ilişkisini kuramadığını söylemişsin arkadaşlarımıza.
06:22Galiba öyle.
06:23Yani mesafe hep vardı.
06:26Annen mi mesafeli biriydi?
06:28O da, ben de.
06:29Yani bu biraz çocukluktan gelen bir şey.
06:33Bir de benim babaannem büyüttü zaten.
06:34Öyle mi?
06:35Devlet memuru ikisi de çalıştıkları için annem babam.
06:38Ben 18 yaşına kadar babaannemle aynı odada kaldım.
06:42Yani bütün huyum, suyum, her şeyim babaanneme benzer zaten.
06:47Onunla büyüdüm.
06:49Dolayısıyla tabii anneyle daha mesafeliydim.
06:51Babaanneyle daha yakındım.
06:54Çok şükür Allah razı olsun.
06:56Hiçbir şeyimi eksik etmediler.
06:58Bugüne getirdiler.
07:00Biraz şöyle mi oluyor acaba?
07:01Üvey olduğu için mi mesafeli olduğunu da düşünüyor olabilir misin?
07:04Mesela öz olsaydı belki de bunu söylemeyecektim.
07:07Olabilir.
07:08Tamam.
07:09Ama yani 6 yaşında öğrendikten sonra da ben hani üvey gibi görmedim.
07:16Ama hani etrafımda gördüğüm anne-kız ilişkileri gibi olmadı bizim hiçbir zaman.
07:21Ya bir kuzenimde gördüğüm ya da yakın arkadaşlarımda gördüğüm gibi olmadı.
07:29Yani acaba hep kendime dönüp dedim ki ben mi?
07:32Hani çok mesafeliyim ama yok değil.
07:35Hele benim çocuklarımda olunca değilmiş diye düşündüm.
07:39Arkadaşlar diyor ki hep babamla kahveye giderdim demişsiniz ama annemle öyle günlere gitmedim.
07:44Evet genelde babamla kebapçılara, kahvelere, pazara.
07:52Genelde babamla daha çok vakit geçiriyordum galiba.
07:55Biraz daha aramız daha farklıydı.
07:58Annen güne mi gitmiyordu seni mi götürmüyordu?
08:00Ya annem çalışan biriydi.
08:02Güne gitmiyordu yani.
08:03Yani devlet memuruydu.
08:04Tabii gidiyordu yani götürmedi değil götürmüş de olabilir gidiyorduk ama
08:07hani babayla olan diyalog anneyle yoktu.
08:11Muhtemelen.
08:12Yani huyla ilgili olabilir onun yaşadıkları olabilir.
08:15Evet seni yetiştiren annen hayatta ama.
08:17Ya tabii tabii.
