- 6 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไปสามารถรับชมได้ทุกวัย
00:30iereงั้นการต่อไปกับชม ร師 ที่ก
00:37ันโก้น
00:37รายการต่อมาแล้วิก้น
00:42ขอบคุณภาพ
01:18ขอบคุณภาพ
01:42ไม่มีใครกล้าคัด
01:44ต้องสั่งมือห่วยของมันเนี่
01:45ยสิ
01:48ออกโทนไว้ก่อน เดี๋ยวฉันจะ
01:50ช่วยเอง
01:51เอามือกดแพรไว้
02:00ลูกจัน ผู้ใหญ่อยู่หรือเปล่
02:02า
02:02พ่อไม่อยู่อ่ะ ออกไปเก็บสมุน
02:04ภัยในป่า
02:05มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
02:15เขาถูกยิงตอนที่ออกไปพ้นกั
02:16บเสรอหมาย
02:17แต่ว่าตอนนี้ก็สุดทางลูกอ
02:18อกไปแล้ว
02:19เลือดไหลไม่หยุดเลยคุณ
02:21คุณช่วยได้ไหม
02:23ห้ามเลือดผิด
02:24เลือดก็เลือดไหลไม่หยุด
02:26ฉันต้องเปลี่ยนพ่อพันแพร
02:27ใหม่
02:28ไป
02:28ไม่ของ
02:35อายุเคยง่าย
02:37ขอโทษครับ
02:44เคยให้คุณนี้ไหมครับ
02:45คุณเคยเห็นไหม
02:47ขอบคุณครับ
02:51ขอโทษครับ
02:54เคยเห็นคนในรูปนี้ไหมครับ
02:57ไม่มีใครเคยเห็นเลยครับ
03:05เราอย่างต้องไปอีกหลายม Rodrigo
03:08ถ้ามันยังไม่ตาย
03:10เราต้องอย่างอยู่มือบ้านไหนมHOบ
03:11้านหนึ่งนี่เลย
03:26ท่านที่พวกเขาก็พร้อมทำงานให้
03:30พร้อมจะตายแทนให้
03:32แล้วพอเขาบาทเจ็บขึ้นมาก็
03:33ไม่ดูแลอะไรเลย
03:34เนี่ยหละพอหมาย
03:37เขาถือขติว่า เสร็พเองก็ต
03:40้องหายเอง bip
03:42Patty รู้ตัวไหมว่านายเป็นคนแรกเลย
03:44นะ
03:44ที่ช่วยคนพวกนี้เอาไว้
03:51จรินๆ ค vem
03:51คนพวกนั้นก็ไม่ต่างไรจากผมเหรอ
03:54ไม่มีครอบครัว
03:56ตัวคนเดียว
04:00แล้วพอมีใครบางคนยื่นมือเข้
04:02ามาช่วย
04:04แค่นั้นก็ทำให้เขามีกำลังใ
04:05จเหรอ
04:14แล้วคุณหลัดรูปจัน
04:18อยากจะช่วยผมไหม
04:24ผมขอแหวนวงนั้นได้ไหม
04:26เฮ้ย
04:28ไงวงกับมาเป็นเรื่องแหวนได้
04:29วันเบลว่าฉันจะให้หน่อย
04:36รอบผมก่อนคน
04:55โตต่อจะแรงปลอดกัน
05:15รอบผมกับคุณ
05:20อยากเจ้า
05:22ผมขอกลับไปนอนที่บ้านหน่อย
05:23ไปดิ ฉันเธอไปเอายาด้วย
05:25ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
05:27ผมไปเอง พูดเก็บสมุนพายไปเถอะ
05:30เออ
05:30ไปแล้วนะ
05:51ตเต็บสมุนพายไปเก็บส reserved
06:24เมียงมาก็ดีครับ พี่ไม่เรื่องอย
06:26่างให้ช่วยนะ
06:32เมียง พี่ย้ำอีกรอบนะ
06:34เมียงเป็นคนเดียวที่ให้ช่วยพ
06:35ี่ได้
06:37ภารกิจครั้งนี้เราต้องสำเร็จ
06:39พี่ฝากด้วยนะ
06:40จ้ะ พี่ตะวัน
06:52หล Limited
07:09เมียงแล้วเรามีสองเมียงตายร้
07:20องที่นาย немножко
07:21ที่นี่ พี่ตะวันดูรับรับร
07:35ับร่อๆ
07:37หือ หรือว่าพี่ตะวันจะเป็
07:39นโลกจิต
07:41แต่ก็ไม่ใช่ ก็พี่ตะวันกับ
07:43พี่ลุกจันเป็นผัวเมียกัน
07:44แล้วนี่
07:49เฮ้ย พี่ลุกจัน แจ้แล้ว
07:53ห่วง ห่วง ห่วง ห่วง ห่วง
07:56ห่วง ห่วง ห่วง
08:12เป็นอย่างกี้คิดจังจริงด้
08:14วย
08:22ไอ้ตัวดี
08:24ฉันรู้นะว่านายซ้อนตัวอยู่ในน
08:26ี้
08:27ออกมาเดี๋ยวนี้นะ
08:31อยู่ไหน
08:33ตะวัน
08:39จะออกมาดีๆ หรือต้องออกเดิมต
08:41าฮะ
08:42ออกมา
08:45ถ้าหนายไม่ยอมออกมาแล้วฉันเจ
08:46อตัวหนายเอง
08:49ไปต่อยนะ
08:54ตะวัน
08:55ตะวัน
09:19ผมก็ปวดหัว
09:20แต่จริงๆแล้ว
09:21หนายต้องการจะมาขโมยแหวนฉัน
09:23ใช่ไหม
09:23ฮะ
09:25ฉลาดดี
09:27โอ้ยแล้วหนายอยากจะได้แหวนฉั
09:29นทำไมนักหนา
09:29จะเอาไปทำไม
09:30ก็บอกไปแล้วไงว่าแหวนมงน
09:32ั้นจะช่วยให้ผมจำได้
09:33ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ
09:34ผมไมถteokbokki
09:35จนกว่าคุณจะเอาแหวนไหม with me
09:36ปล่อย
09:37ไม่ปล่อย
09:38ไม่ปล่อย
09:39ปล่อย
09:39ไม่ปล่อยใช่ไหม
09:40ไม่ปล่อย
09:48พูดไม่รู้เรื่องเหรอไง schöne
09:49วะ!
09:53ปล่อย!
09:57ไม่ปล่อย!
09:58ผมมากูดรู้เรื่อง แต่ผมไม่ปล่อยอย
10:00่างไร
10:01มีอะไรเปล่าวะ?
10:03วะ...
10:04วะใช่ไหม?
10:05แน่ใจนะว่าไม่ปล่อย!
10:08ได้!
10:09ไป!
10:10โอ้ย!
10:12โอ้ย!
10:13โอ้ย!
10:30โอ้ย!
10:34โอ้ย!
10:34้อมีสี!
10:36欲่า!
10:38เจ้า!
10:42เฮ้ย
10:44ฉันรู้นะว่านายอยากได้แหวน
10:47แต่ถ้านายใช้วิธีแบบนี้
10:48นายไม่มีทองได้มันแน่
10:50แหม
11:01เจ็บไหมจับพี่ตะวัน
11:04เฮ้ย
11:08สุดรับ
11:13เราต้องทัวเยี่ยมอีก
11:24อ่ะ
11:26งึงคำหัวอยู่ได้นั่งถูกว่
11:28า
11:29เต็มเต็มเต็ม
12:03สนุกก็พยาว
12:03นาดเซ็มสองคนในใจมันตรงก
12:05ันจริงๆ เลยนะ
12:17เอ้ย
12:19เฮ็มเผ็ดอ่ะ
12:22อ่าาาาาาาาาาาา
12:26ค่อยค่อยค่อยค่อย
12:28ไม่รู้สึก
12:38ก็ไม่รู้จัก
12:56เป็นไรหัวเอง
12:59จ้องน่ายเท่าวันอยู่ได้
13:01หลงขัวตัวเองหรือไง
13:06พ่อ
13:09ไม่
13:09ไม่กลงไม่กินมาแล้ว
13:13ดูลูกวันนี้
13:15เขินจะไม่ยอมกินข้าวเลยเว้ย
13:22กินกินกิน
13:25แต่สินเดียวยังเวียนวน
13:27หลุดไม่พ้นทุกโมงอย่าง
13:30ภาพเธอตามติดตา
13:34เธอคือใครจากไหนไม่รู้
13:38เหมือนว่าใจร่งนั้นคุณเคย
13:42ความผู้พันลึกๆ
13:44ความรู้สึกอะไรนี่หลงจัด
13:46ที่ใกล้เธอ
13:50ดังลมนาวปัดผ่านทุกเฮมั
13:54น
14:13คุณเผ็ดพิง
14:14มีอะไรให้สะอิ่งรับใช้ไหมคะ
14:19เรimo
14:19เออ
14:20ลืมแนะนำตัวไปเลยค่ะ
14:22คุณหิ่งลำดวนส่งสะอิ่
14:24งให้มา
14:24รับใช้ค LOC
14:27แม่หรอ
14:29สะอิ่งเราจะดูแหละ
14:30คุณเพิจพิงในใน Club
14:32จะไม่ให้ใครมาทำอะไรขึ้น
14:34แล้ว красивalnya
14:36ม่อมสะกลวันไataวกัน
14:38คุณหิ่งเลยส่งสะอิ่งแหล
14:40ง horns
14:40คุณเพิจพิงจะไม่เหล่า
14:42อย่าง copy
14:47ก็ดี
14:57ม่อ แม่
15:01พิงค์จะขออนุญาตให้คนของคุ
15:04ณแม่เข้ามาอยู่ในบ้านด้วย
15:05จะได้มาดูแลพิงค์
15:08นับวันเนี่ย
15:09ลูกของพิงค์กับท่านชายก็
15:11ยิ่งโตขึ้นเรื่อยเรื่อย
15:12หวังว่าม่อมแม่จะการุนา
15:17แม่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ
15:20มาอยู่ได้
15:21แต่มาอยู่แล้วก็ต้องช่วยกัน
15:24ไม่ใช่ทำตัวมือไม่พายเอาเท้าร
15:27าน้ำ
15:27ข้ามอม ดีฉันจะช่วยเหลืองงาน
15:33ในวางทุกอย่างเลยค่ะ
15:36งามตา
15:38พาสอิงไปห้องพัก
15:41ค่ะ
15:46ตามฉันมาค่ะ
16:10ตามฉันมาค่ะ
16:11ตามฉันมาค่ะ
16:39แม่นมย้อย
16:41- แปลก จุ ๆ ก็เกิด ยาวจะไปพั
16:47กผ่อนที่หัวหินคนเดียว
16:48- ตั้งแต่ท่านชายหายตัวไปก็ไม
16:52่เคยอีกพิรม
16:53- แต่นึกยังไงถึง ยาวจะไปพ
16:54ักผ่อนที่หัวหิน
16:56- มันน่าแปลกจริง ๆ
16:58- นั่น่ะสิคะ รู้สึกเหมือนกั
17:01นเลยนะคะคุณเพชรพิงค์
17:03- หรือว่ามีรับบงคงในคะ
17:11- หอมครับ ก็ผมขออกาบประทานโ
17:29ทษ
17:30- ที่ก็ผมดีแลท่านชายได้ไม่ดี
17:32- ทำให้ท่านชายถูกรอดพันร้
17:33ายและขายตัวไป
17:34- ฉันเข้าใจว่ามันเป็นอุบ
17:37ัติเหตุ
17:37- เธออย่าโทษตัวเองเลยนะ
17:39- เอก
17:43- ตอนนี้
17:46- ฉันเพื่องใครไม่ได้ทั้งนั้น
17:48- ฉันจะต้องเพื่องตัวเอง
17:51- ยังไงฉันก็จะต้องตามหาช
17:54ายระวีให้เจอ
17:55- เธอช่วยพาฉันไปบริเวณที่เก
17:57ิดเรื่องหน่อยได้ไหม
18:01- ด้วยความยินดีครับม่อม
18:05- อีกไลไม่น่าก็จะถึง
18:12- อยู่ข้างหน้านี่ไหมครับม่อม
18:16- ม่อมครับ
19:06- เกิดอะไรขึ้น
19:06- นี่ได้นะครับ
19:07- ม่อมครับ
19:11- เขาไม่ได้จริงครับม่อมครั
19:12บ
19:13- ม่อมครับ
19:14- ผมไม่คิดเลยนะครับ
19:16- ว่าผมจะมาเจอม่อมที่นี่
19:20ตกใจมากนั้นเหรอที่เจอฉัน
19:23ตกใจสินะ
19:24เพราะว่าระว่าระหว่างทางก่
19:25อนจะมาถึงที่นี่
19:26มันก็ลำบากไม่ใช่น้อย
19:29แต่มองก็ยังฝาฟันมาถึงที่
19:30นี่จนได้
19:32ลูกฉันหายไปทั้งคน
19:34ฉันเป็นแม่
19:35ฉันก็ต้องมาตามหาลูกฉันนะ
19:37สิ
19:38ฉันจะไม่เชื่อใจใครอีกต่อไป
19:40แล้ว
19:41ต่อไปเนี้ยฉันจะพึ่งพาตั
19:42วเอง
19:43ฉันจะไม่พึ่งใครทั้งนั้น
19:45ถ้าอย่างนั้นก็หลีกทาง
19:46เปิดทางให้ฉันเข้าไป
19:50ผมคุณยอมให้หมอมเข้าไปไม่ได้
19:51หรือครับ
19:52ถ้ามอมอยู่ที่วัง
19:54หมอมจะสั่งใครก็ได้
19:56แต่ที่นี้ไม่ใช่
19:58เพราะผมเป็นคนดูแลที่นี้
20:01ทุกคนต้องฟังคำสั่งผมเท่านั้
20:02น
20:03ถ้าไม่ทำตามที่ฉันพูดแล้วก็
20:07ฉันจะเอาเรื่องเนี้ย
20:09ไปบอกท่านผู้การหรือชา
20:12ว่าลูกน้องทันเนี่ย สับเพ
20:14ราะขนาดไหน
20:17เพื่องเลือดตำแหน่งไม่ใช่เหรอ
20:21หรืออยากจะกลับไปใช้คำนำหน้
20:25าว่าผู้หมวดเหมือนเดิม
20:27ผู้กองเมษา
20:36ถึงเวลานั้น เราค่อยว่ากันดีก
20:39ว่า
20:40แต่ยังไงวันนี้
20:42ผมก็ยอมให้หมอมเข้าไปไม่ได้ห
20:43รือ
20:43ขอบคุณ
20:45ขอบคุณ
21:11คุณ
21:13เราแน่นอนเลยครับผู้กอง
21:23หมอมสกนวันไปที่จุดเกิดเหต
21:24ุจริงๆด้วย
21:26ดูท่าทางหมอมสกนวัน
21:28จะไม่ถอใจอย่างง่ายแน่
21:31ดูทาทีแล้ว
21:33ได้อยู่ที่นี่
21:34จนกว่าจะหาบอดแสงท่านชาย
21:35เจอ
21:37เราจะทำยังไงล่ะ
21:38ถ้าโชคลายขึ้นมา
21:39หมอมเกิดเจอสาเหตุที่นั่นชาย
21:41หายตัวไป
21:42แบบนั้นเนี่ย เราสองคนเนี่ยตาย
21:44แน่ๆ
21:45มีคุณ
21:46จะเย็นก่อนนะ
21:49ผมไม่ยอมปล่อยให้เป็นแบบนั้
21:50นเหรอ
21:52ผมมีวิธี
22:06อ้าว อีเขียว
22:08ผมโดนจริงมาไม่ใช่หรือวะ
22:13สภาพมันไม่น่าจะรอบไม่ได้
22:14นี่ยน
22:23อีก
22:43มึงเอายามึงคืนไป
22:44มันเป็นร長จริง
22:46Picasso บิธี
22:48ต่ Growth อย่าศาละแน่
22:52ทำเรื่องที่ไม่ใช่ล beautifully
22:54หมายความว่าไง
22:55ก็เรื่องหยาที่มึงจะไปให้เขีย
22:57ว
22:57อย่าคิดว่าพี่หมายเขาไว้ใจ
22:59มึง
23:00และมึงจะทำอะไรใต้ตามอำเผfatจัย
23:03กฐมันก็ต้องเป็นกฐ
23:06เยึงกำลังแบบพวกมันลงละ
23:07dictator
23:07มันแบ๊กกษที่พี่หมายสร้างข
23:08ึ้น blur
23:10ก็พวกมันบาทเจ็บไง
23:12มันก็ต้องรักษาสิ
23:13แต่พี่หมายเขาไม่ได้สั่ง
23:15มึงก็อยากสะเออออกคำสั่งนะ
23:19พวกมันตำงานราษ
23:21มันก็ต้องรับโทษตัว
23:23อย่าให้กูแห่งมึง
23:25ไปช่วยมันดีนะ
23:30คิดว่าคำพูดแค่นี้ฉันก
23:31็กลัวล่ะ
23:38นี่ มันมานี่
23:40มึงลองทำได้สิ่งที่มึงอยากทำ
23:41ดูให้ทะวัน
23:45ออกด้วย
23:56คิดว่า
24:00เซ็งเปิดดีว่า
24:02จากทั้งนั้นเนี่ย
24:04ตะวันล่ะ
24:05หืม
24:07หรือว่า
24:10รอบนี้กูยิงขึ้นฟ้า
24:13แต่รอบหน้า
24:14แก็สุนเข้าไว้อยู่ในพ่อพ
24:15วกแน่
24:18ก็ลองด้วย
24:21มึงคิดว่าคุณไม่ก้าเนี่
24:22ยออกไกษ่ะ
24:30เฮ้ย! จุดนะเว้ย!
24:32มึงจะทำอะไรของมึงอะฮะ
24:35มึงคิดว่ามีเปิดและจะยิ่ง
24:36ใครก็ได้เหรอวะไอ้แสน
24:38ก็มันจะแห่กก่อนพี่หมาย
24:39ค่ารู้เรื่องทุกอย่างบทแล้วนะเว
24:41้ย
24:42แล้วก็รู้ด้วยว่ามันแฮกโกด
24:43ของแอบหมาย
24:44แต่ที่มันคำเน้อ มันไม่ผิ
24:46ดเว้ย
24:47มันทำเพราะมันมีมนสยธรร
24:49ม มันช่วยเหลือคน
24:51เอังก็ต้อง ضกเว็นบังสิ้น
24:52วัย
24:52ไม่ได้ มันต้องได้สิจริงว่
24:54า
24:55หรือถ้าแบบหมายกลับมาหน由
24:57เอ школ Snake ครั้งจะต่อให้ smashed ไอบหมายกล
25:11ับมา
25:12มันยังบ๊ะ มันทำอย่างนี้มั
25:26นย่ามหน้าคุฏษัตร์
25:28แล้วยิ่งผู้ใหญ่จิตออกหน้า
25:29แทน มันอยิ่งกลาง
25:32ตาหนีคงคิดว่าแกที่ขาดต
25:36าข่าว
25:38คงไม่กล้าทำจริงๆ หรอกมั้ง
25:42แต่ตะวันมันจะรู้ว่า
25:44ที่มันทำกับคู่แบบเนี่ย
25:47มันคิดผิด
26:15ตะวัน อีกตามเข้าหน่อย
26:19พ่อจะทำอะไรจ๊ะ
26:21พ่ออย่าลงโทษตะวันเลยนะ
26:23พ่อก็เห็นสภาพให้พวกนั้น
26:25ถ้าไม่ได้ตะวันช่วยไว้ พวก
26:26นั้นคงตายไปหมดแล้ว
26:28เนี่ย
26:29เองเห็นว่าเขาเป็นคนใจดังพ
26:31นาดนั้นเลยเหรอวะ
26:32ค่าๆมีเลือกใหญ่คุยกับมั
26:34น
26:35ป่ะ
26:39ไม่เป็นไร รอผมอยู่นี่แหละ เดี๋
26:41ยวผมกลับมา
26:42ถึงรอค่าอยู่ตรงนี้
27:04จงรอค่ะ
27:04ปีอีกตรงนี้
27:10ปีอีกตัว
27:17ไม่มีซึกเดี๋ยวผมกลับเลย
27:20อืมเราตัววันคัว
27:31หญิงไม่ปลองกันตัว
27:43ก็บอกเองก่อนนะว่ามันไม่มีล
27:45ูก
27:46ไอ้หมายเป็นคนเดียวที่เก็บลู
27:47กทั้งหมดเอาไว้
27:50ต่อไปนี้ได้ใครอับปืนมาจอห
27:52ัวเองอีก
27:52เองจะได้ใช้มัน
27:56ขอบคุณครับผู้ใหญ่
28:16นี่มันปืนสุดรักสุดห่ว
28:17งของพ่อนี่
28:21พ่อให้นายเนี่ยนะ
28:23อืม
28:28ทำไมพ่อถึงให้นายล่ะ
28:31ฉันขอพ่อตั้งนานพ่อไม่เคย
28:33ให้เลย
28:36แต่แดงว่า
28:38นายเอาชนะใจพ่อฉันได้แล้วนะ
28:41จริงหรอ
28:54พ่อฉันให้ของนายแล้ว
28:58ฉันก็มีของจะให้นายเป็นกัน
29:15คุณให้แหวน
29:19ให้ยืมนะ
29:19ก็ออกแทนที่นายทำความดีไง
29:27จำได้หรือย่าง
29:29ทำไมทันได้ดูเลยคุณ
29:30มันเร็วไป
29:53ขอรวงที่เราใส่นี่
29:55แหมความว่าไง
29:57วันก่อนโปรงภาพตัวเองใส
29:59่แหวน
30:01แต่มันไม่ใช่แหวนวงนี้
30:02แสดงว่าแหวนมีสองวงล่ะ
30:07กุทย์
30:14กุทย์
30:14กุทย์ขอเหรอ
30:14พักก่อนก็ได้
30:15ไม่เป็นไรกุทย์
30:17ไม่เป็นไร
30:18ผมจะพยายามเลยก็ยออก
30:43กุทย์
31:01นี่
31:03เก้อทำอาหารหมาหรืออาหารคนให
31:05้ฉันกินกันยะ
31:06ดูหน้าตามให้แบบสาปร้อดอะไร
31:07ก็...
31:09ไหนบอกว่าทำงานบ้านงานเรือไม่
31:11ขาดตกปกคร่องไง
31:12แล้วนี่ทำอะไรมาเนี่ย ฮะ ฮะ
31:14สอบตก
31:16โอ้ย แม่หิว
31:28ดีฉันไม่ทำค่ะ
31:30ครั้งก่อนม่อมสั่งคุณสองคนแ
31:32ม่ลูกให้หาระพระธานเอง
31:34ลืมไปแล้วเหรอคะ
31:36ปากดีแน่ๆ แม่ย้อย
31:38ยายของงามพูดความจริง
31:40แล้วมันปากดียังไงหรอคะค
31:42ุณพริง
31:43คุดปากด้วยเลยแกนะ
31:48นะ
31:48พวกแกสองคนฟังคำช่วยให้ดีนะ
31:50มันเอาใจฉันว่ายเกร์ท่านต
31:51้องเป็นกระเลือกนาย
31:52แกไม่มีสิ
31:53ทำไมอ hvadท่านfernอางอิงอิงล่ะ
31:59- อาจยาง!
32:01- คุณทำอะไรหมอ flight?
32:03- ฉัน 2 คนจะทำอะไรหมอBUahได้
32:05- หมอมแม่ไปหัวหินไม่ใช่เหร
32:07อ?
32:08- ทำไมอ้ำๆอิ้งๆหลอ task?
32:12- เหมือนกับปิดบังอะไรอยู่?
32:15- หรือว่า...
32:16- ความจริงเนี่ย หมอมแม่ไม่
32:18ได้ไปหัวหินใช่มั้ยหละ?
32:19- หมอมไปหัวหินจริงๆค่ะ
32:21- หมอมไปหัวหิน!
32:23- ไปก็ไปสิ!
32:24ทําตัวอำอำอุ่งๆ พินลึ
32:26กปิกกล
32:28เหมือนกับคนโกงหุกอย่างนั้น
32:29แหละ
32:32ลูกพริง
32:35เราไปฐานข้าวขึ้นนอกกันถ่าย
32:37ลูก
32:38ดีค่ะคุณแม่
32:49ยาย
32:51เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ
32:57หรือว่ายายกับหม่อม
33:00วางแผนอะไรกันอยู่
33:08หม่อมไปตามหาท่านชัยเราวิดต
33:10ัวเอง
33:11เบ้าๆสิ เดี๋ยวมีคนได้ยิน
33:16แล้ว...ยายปล่อยให้หม่อมไปได้ย
33:18ังไงจ๊ะ
33:19ฉันว่ามันอันตลายจะตาย
33:21นี่เราคิดว่าฉันจะห้ามหม่อม
33:23มาให้ไปได้อย่างนั้นเหรอ
33:26ไม่ได้จ๊ะ
33:27ก็นั่นไง
33:31แต่ฟังจากคำพูดของคุณเพทพ
33:33ริงกับคุณลำดวน
33:35ฉันว่าสองคนนั่นต้องรู้แน่
33:38ๆเลยจ๊ะ
33:39ว่าหม่อมไม่ได้ไปหัวหิน
33:41ใช่...ฉันก็คิดไม่ต่างกันเรา
33:46ถ้าอย่างนั้น ..อยายต้องรีบติ
33:47ดต่อหม่อม
33:48ให้รีบหาทางอยีทีๆ ได้ 자
33:50ฉันติดต่อไม่ได้
33:52หม่อมจะเป็นคนร الفย์ต่อมาเอง
33:54เอ้าห court nightmare
33:55อย่างนั้น...จะทำอย่างิ่งไง่แล้
33:56วซ๊ะ
33:57แล้วถ้าหม่อมเป็นอะไรไป
33:58แล้วไม่มีทางรู้ได้เลยนะ
34:01plague sim
34:03ฉันพูดจริงๆ นะยาย
34:06ฉันแชนชักจะเป็นห่วงหม่อ
34:07มแล้ววะสิ
34:17มีคนหนึ่งที่จะช่วยเราได้
34:19หมวดเขตแดน
34:24พูดถึงหมวดเขตแดน
34:26ไม่รู้ว่าเขาเป็นไงบ้างจัย
34:28าย
34:29เขาหายไปเลย
34:35ยินไหมครับ ตัวสูงกระมาณนี้
34:42ยินไหม
34:44ก็ไม่เคยเห็นเลยจ๊ะ
34:49ทางสี
34:51ขอดูรูปได้มั้ยจ๊ะ
34:55ไม่เคย initialk
34:57ไม่เคยเห็นผ่านตาได้หรือครั
34:58บ
34:58ขอโทษด้วยนะจ๊ะ
35:05ฉันขอดูรูปได้ไหมจ๊ะ
35:07ได้สิ
35:13นี่ เธอเคยเห็นลูกชายฉันเหรอ
35:18ไม่เคยเห็นแล้วจ๊ะ
35:25ถ้ายังไงอ่ะ ลองถามเช่าบ้าน
35:28แถวนี้ดูนะจ๊ะ
35:29ผิดจะได้เรื่องอะไรบ้าง
35:32ขอบใจจ๊ะ
35:34ไปแล้วจ๊ะ
35:40ความครับ งั้นเดี๋ยวกระผมไปเตรี
35:43ยมรถรอนะครับ
35:46ไม่ต้อง
35:53เธอรอฉันอยู่ตรงนี้แหละ
35:56เธอร์
36:00เธอร์
36:01เธอร์
36:26น่าวะใคร
36:48มาติดต่อเลอร์อะไรครับ
36:52ดีฉันมาหาพวกหมวดเกตแจ
36:54ไม่รู้ว่าพวกหมวดอยู่ไหมคะ
36:56อ๋อ ฉันด้านในเลยครับ
37:12สวัสดีครับคุณแม่ย้อย
37:14ฉันนั่งกันครับ
37:20มีอะไรหรือเปล่าครับ
37:21มอมไปตามหาท่านชายและวีการค
37:23่ะ
37:25คุณพาไปตามหาท่านวีแล้วครั
37:27บ
37:27ดีฉันดึกเป็นห่วงใจขอไม
37:28่ดี
37:29ก็เลยมาขอให้ผู้หมวดช่วยนะคะ
37:32ได้ครับ
37:33เดี๋ยวเรื่องนี้ผมจัดการเอง
37:35คุณไม่ย้อยไม่ต้องเป็นห่วง
37:36นะครับ
37:45ทำไมหม่อมไปนานแบบนี้
37:53ผมครับ
37:54ผม
38:00ผม
38:01ผมครับ
38:05ผม
38:09ผม
38:09ผมครับ
38:09คุณ
38:19สวัสดีค่ะ
38:20หวังนารินาธค่ะ
38:22อะไรนะคะ
38:23นี่
38:24นี่
38:24ใครใช้ให้เธอมารับทุรศัพท์
38:28ไม่สาบ
38:29เธอไม่มีสิ่งมารับทุรศัพ
38:30ท์
38:30หรือแตะข้าวของในบ้านหลั
38:31งนี้
38:32ออกไปเลยแล้ว
38:33ทำตัวเป็นเจ้าของบ้าน porque
38:35ทั้งทั้งที่เป็นแค่เป่้า
38:37ส..สอ idle ca
38:42งามตาร์
38:43ฉันเอกนะ
38:44เกิดเรื่องกับหม่อม
38:46พี่เอก
38:47เกิดอะไรขึ้นกับหม่อม คะ
38:50หม่อมถูกร pitches var
38:51ตอนนี้อยู่ที่โรพยาบาล
38:54อย่าเพิ่งบอกเรื่องนี่กับ ขาย
38:56ยังไงฉันจะติดต่อกับเอง
39:06มีอะไรเหรอ งามตา
39:10ใช่
39:12ม่อม
39:14ม่อมถูกทำร้ายจ้ะ
39:16ตอนนี้ม่อมอยู่ที่โรงพยาบา
39:18ล
39:20ม่อมถูกทำร้าย
39:29คุณรู้ใช่ไหมว่าเขาก็ใคร
39:31เขาก็ใครลุกจัน
39:37คุณรู้
39:38คุณรู้
39:40แต่คุณตั้งใจเชื้นไม่บอกมาก
39:42กว่า
39:43ผมจำได้ว่าคุณเคยบอกคュณให้
39:45แวดบงนี้กับใครไป
39:46แต่ตอนนี้ก็หายสับสูนไป
39:48บางทีคนนั้นอาจจะเป็นคนที่ตั้
39:49งใจทำร้ายผมก็ได้
39:54ไม่มีทาง
39:56ถิวมิ่งใช่คนแบบนั้น travel
39:57ถิวนี่คือใครลุกจัน
40:00เขาเป็นใครก็แนะ
40:04เขาเป็นใครลูกจัน
40:07ผมไม่รู้นะว่าเขาเป็นใคร
40:10แต่เจ้าของแหวนวงนี้ทำร้ายผม
40:47มันเกิดอะไรขึ้นกับทิวกัน
40:48หน้า
41:24ผู้ใหญ่มองหาอะไรเหรอครับ
41:25หนังลูกจันเนี่ย ไม่รู้อัน
41:27ไปไหน
41:28หายไปตั้งนานแล้วนี่ข้าเจอไปต
41:29ามหามันอยู่เนี่ย
41:32ผู้ใหญ่ครับ ผมมีเรื่องอยากขาม
41:35เรื่องอะไรว่ะ
41:38เรื่องคุณชื่อทิว
41:38เรื่องคุณชื่อทิว
42:00ไม่รู้ได้ไงบ้าง
42:01หรือว่านังลูกจันเล่าให้
42:03เองฟัง
42:04ไม่ได้เล่าครับ
42:05ผมก็เลยมาถามผู้ใหญ่เนี่ยครับ
42:10นี่เหมือนกันนานแล้วน่ะ
42:12นังลูกจันไม่ยอมลืมอัด
42:14สระเลวนั้นสะที
42:16หมายของว่าอย่างไรครับ
42:18ไอ้เนี่ย ชั่ว
42:20มันออกไปจับหมู่บ้านต่างนานแล
42:22้ว
42:23ก็คิดว่านังลูกจันจะค่อย
42:24ค่อยลืมมันได้
42:26แต่มันก็ยังไม่ลืม
42:27ทั้งทั้งที่มันแต่งงานกับเ
42:29องแล้ว
42:38เอ็งก็เป็นผู้อันแล้วนะ
42:41ยังไงเอ็งก็ต้องทำให้มันล
42:42ืมคนละเก่าให้ได้สิวะ
42:46แล้วผมต้องทำให้ไงครับ
42:49เอ็งก็...
42:51อืม...
42:55ได้เลยครับ
42:56ผมจะสู้เพื่อลูกจันเองครับ
42:58อืม...
43:00ไม่ใช่
43:01เอ็งก็...
43:04จนมันท้อง
43:05พอมันท้องเนี่ย
43:07มันจะเอาเวลาไปคิดถึงลูก
43:08มันต้องคิดถึงคนอื่น
43:11ได้ไหม
43:14เอ็งมีปัญหาอะไรหรือเปล่าเ
43:15นี่ย
43:16ค่ามียาอยู่เยอะแยะ
43:18เดี๋ยวค่าจัดให้
43:20สำเร็จแน่
43:21อืม...
43:24อืม...
43:37อืม...
43:38อืม...
43:39อืม...
43:40อืม...
43:40อืม...
43:41ดูสิว่าวันนี้พวกเราเจอใครไว
43:43ะ
43:43นี่มันน้องลูกจันสุดสวยด้
43:45วยวะ
43:46ก็เร็วของแก่
43:53จะไปไหนจังไหนน้องจานก็อืม
43:59ตกถังเล่ามา
44:00อืม...
44:02ไม่ได้ตก...
44:03แค่ดื่ม
44:06เอ้ย...
44:07เอ้ย...
44:08ไป
44:09ไม่ปล่อยกันเหรอวะน่ะ
44:10พวกจัด
44:15เฮ้ย...
44:18фот institution
44:19เอ่ย...
44:20ไม่
44:21ผิด
44:22เย้ย
44:23หายไป
44:25ไม่หาย behöver
44:35คอต่อยกว่า
44:37พวกใสวย
44:37trails
44:38โอ้ยสิ
44:41นี่อาจกทีแล้วมึงอ่ะ
44:49ถ้ามึงคิดว่าปืนบึงเร็ว
44:55กันลูกกระสูน มึงก็ลองดู
44:56อีแสน
44:59มึงจะนับหนึ่งหนึ่งสาม
45:01ถ้าพวกมึงสามตัวยังไม่ใส่
45:03หัวไปอย่างที่นี่
45:04มึงได้กินกระสูนปืนกูแน
45:05่
45:06หนึ่ง
45:10สอง
45:35สอง
45:36สอง
45:36สอง
45:37สอง
45:38สอง
45:38สอง
45:42สอง
45:42สอง
45:42สอง
45:42สอง
45:44สอง
45:44สอง
45:45สอง
45:46สอง
45:46สอง
45:47สอง
45:47สอง
45:47สอง
45:49สอง
45:49สอง
45:49สอง
45:50สอง
45:50สอง
45:50สอง
45:50สอง
45:51สอง
45:51สอง
45:51สอง
45:51สอง
45:51สอง
45:52สอง
45:53สอง
45:57สอง
45:57สอง
46:00สอง
46:00สอง
46:00สอง
46:01สอง
46:01สอง
46:01สอง
46:01สอง
46:33สอง
46:37สอง
46:38สอง
46:38สอง
46:41สอง
46:47สอง
46:48สอง
46:51สอง
46:51สอง
46:51สอง
46:52สอง
46:52สอง
46:52สอง
47:02สอง
47:03สอง
47:14สอง
47:21สอง
47:31ส行
47:36ที่ช่วยก็ขอบคุณ
47:43แต่อย่าลืมที่เราสองคนไม่ได้เป็
47:46นอะไรกัน
47:53คุณมีแต่รีบบอกให้ผมจำทุก
47:55อย่างได้
47:56แต่คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่ผมจ
47:57ำได้อยู่ตอนนี้มันมีค่ะเรื่อง
47:59เดียว
48:00คือผมเป็นสามีคุณไง
48:07ต้องให้ย้ำอีกอีกที
48:10ว่าเราสองคนไม่ใช่ผัวเมียกัน
48:12ก็เข้ามาเป็นตอนนี้เลยไปแล้ว
48:38ช่วงเต่าวันละฟ้า ช่วงเว
48:41ลาที่เดียวได้
48:43ทำให้หัวใจสับสน
48:47แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
48:49หลุดไม่พ้นทุกงงอย่าง
48:52ภาพเธอตามติดตา
48:55เธอคือใครจากไหนไม่รู้
49:00เหมือนว่าใจโรงนั้นคุณเคย
49:04ความผู้พันลึกๆ
49:06ความรู้สึกดีๆที่ใกล้เธอ
49:13โอ้ว คุณ
49:14พ่อสั่งมา ให้ออกมาให้
49:16เห็นเป็นปืนของเล่นแบบเนี้
49:18ย
49:18อย่าดูถูกนะ
49:18จริงที่โคษเจ็บ
49:20ป้อย ว้อย คุณ
49:22ถ้าผมดวนปืนฉนะ
49:25ผมไม่อย่างหนึ่งอยากจะคอคุณอ่
49:26ะ
49:27ขอ ขออะไร
49:31ในเรือนนั้น น่าจะมีเบาะแสอะไร
49:33ซึ่งอย่างหนึ่ง
49:33ที่ทำให้เรารู้ว่า ใครเป็นคนทำไห
49:36ลละวีของฟ้า
49:40ค่ามีเรื่องวาในเองครับ
49:58ตื่นมาเช้าวันใหม่ ฉันดีใจ
50:04ที่ตื่นมาเห็นเธอ
50:06จากคนรู้สึกแปลก ไม่เข้าใจ
50:11เป็นเป็นคนห่วงใจ ทุกครั้งท
50:14ี่เจอ
50:15ความผู้พันฉันและเธอ
50:18เหมือนทุกฟ้ากำนดไว้ ให้เรามา
50:23เจอกัน
50:34ความผู้พันฉันและเธอ
50:39เหมือนทุกฟ้าทั้งหนดไว้ ให้
50:44เรามาเจอกัน
50:50ให้มันตัววันรอ
Comments