- 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไปสามารถรับชมได้ทุกวัย
00:31เวลา decidingดีที่อะไรก็เอาไฟกัน
00:34โอ้บโอ้บโอ้บโอ้บ
00:40โว้อ้าว
00:45พวกนี้แน่นอน
00:46เดี๋ยวเกิด
00:49โอเค!
00:49แกท้าุ่มล plays
00:52ลอกด้านที่สือ մลายการต่อ
00:52แกทธาต่อครเขา
00:59อบวว
01:09อ๋อ
01:18ทํา repeats
01:18ไม่หยุดแบบนี้
01:20ข้าไปยามห้ามเลือดแล้ว
01:22แต่มันไม่ยอมหยุด
01:24แล้วทําไมไม่ไปหามเหรอ
01:26มันเป็นคำสั่งของพี่หมาย
01:28ถ้าใครถูกหิ่ง
01:30อนั้นคือทำงานพลาด
01:32งานนี้ค่าพลาดเอง
01:34คิดอะไรแบบแบบนั้นอ่ะ
01:36คิดแบบนี้ได้ยังไง
01:37ทุกคนมันก็ร่วมด้วยช่วยก
01:38ันไม่ใช่หรอ
01:39ไม่
01:40คำสั่งของพี่หมาย
01:42ไม่มีใครกล้าขัด
01:44คำสั่ง carteulator LOOK!
01:48พอโถนไว้ก่อน
01:49เดี๋ยวฉันจะช่วยเอง
01:51เอามือกดแผ่ไว้
02:00ลูกจังผู้ใหญ่อยู่หรือเปล่
02:02า
02:02พ่อไม่อยู่อ่ะออกไปเก็บสมุ converge
02:04ในป่า
02:05มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
02:15เขาถูกยิงตอนที่ออกไปพодนกั
02:16บเสื้อหมาย
02:17แต่ว่าตอนนี้ก็สูนdedunksลูกอ
02:18อกไปแล้ว
02:19เลือดไหลไม่หยุดเลยง่ะคุณ
02:21คุณช่วยได้มั้ย
02:23ห้ามเลือดผิด
02:24เลือดก็เลือดไหลไม่หยุด
02:26ฉันต้องเปลี่ยนพาบนแพรใหม
02:27่
02:28ไหน
02:29ไหลนี่ผม
02:35พายมนี้ profiles
02:41เออ
02:42ขอโทษครับ
02:43คอื่นเห็นคนนี้ไหมครับ
02:45ไมquè想ไม่เห็น
02:47ก็คุณครับ
02:51ขอโทษครับ
02:54เค้าเห็นคนในรูปนี้ไหมครับ
03:01ไม่มีใครเคยเห็นเลยครับ
03:05เราอย่างต้องไปอีกหลายหมู่บ้าน
03:08ถ้ามันยังไม่ตายนะ
03:10เราต้องยังอยู่หมู่บ้านไหนหมู่บ้
03:11านนึงนี่แหละ
03:25ผมไม่ชอบใจเสรอหมายที่ไม่สนใ
03:26จคนพวกนี้เลย
03:28ทั้งทั้งที่พวกเขาก็พร้อมทำง
03:30านให้
03:31พร้อมจะตายแทนให้
03:32แล้วพอเขาบาจเจ็บขึ้นมาก็
03:33ไม่ดูแลอะไรเลย
03:34เนี่ยละพ่อหมาย
03:37เขาถือขติว่า
03:39เสบเองก็ต้องหายเองได้
03:42นายรู้ตัวไหมว่าหน่ายเป็นคนแ
03:43รกเลยนะ
03:44ที่ช่วยคนพวกนี้เอาไว้
03:51จริงๆคนพวกนั้นก็ไม่ต่างไรจ
03:52ากผมเหรอ
03:54ไม่มีครอบครัว
03:56ตัวคนเดียว
03:57และพอมีใครบังคนยื่นมือเข้
04:02ามาช่วย
04:04แค่นั้นก็ทำให้เขามีกำลังใ
04:05จเหรอ
04:13เฮ้
04:14แล้วคุณหลัดรุปจัน
04:18อยากจะช่วยผมไหม
04:24ผมขอแหวนวงนั้นได้ไหม
04:26เฮ้
04:28ไหวกับมาเป็นเรื่องแหวนได้อ
04:29่ะ
04:32พันเบลว่าฉันจะให้หน่อย
04:44เราเอาผมการคน
04:45ทุกคน
04:45ทุกคน
04:47ทุกคน
04:57เจ้
04:58ฟée เป็นvi
05:16เฮ้ย เป็นไรหรือบ้า
05:19ผมปวดหัวอ่ะคุณ
05:21เดี๋ยวผมขอกลับไปนอนที่บ้านหน
05:23่อย
05:24ไปดิ ฉันเธอไปเอายาด้วย
05:25ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
05:27เดี๋ยวผมไปเอง พูดเก็บสมุนพ
05:28ายไปเถอะ
05:30เอา
05:30ไปแล้วนะ
05:55เเบล
05:56อร์ง
06:16เฮ้ย โอ้โห โอ้โห เมียง
06:19พี่ตะวัน
06:24เมียงมาก็ดีครับ พี่ไม่เรื่องอย
06:26่างให้ช่วยนะ
06:32เมียง พี่ย้ำอีกรอบนะ เมียง
06:35เป็นคนเดียวที่ให้ช่วยพี่ได้
06:37ภารกิจครั้งนี้เราต้องสำเร็จ พ
06:39ี่ฝากเลยนะ
06:40จ้ะ พี่ตะวัน
07:03ทุกคนเดียวที่หาเวล สอนมาที่ไ
07:20หนนะ
07:36เฮ้ย
07:50พี่ลูกจัน แจ้แล้ว
07:54เป็นอย่างกี้คิดจังๆ ด้วย
08:22ไอ้ตัวดี
08:24ฉันรู้นะว่านายซ้อนตัวอยู่ในน
08:26ี้
08:27ออกมาเดี๋ยวนี้นะ
08:31อยู่ไหน
08:33ตะวัน
08:39จะออกมาดีๆ หรือต้องออกเดิมต
08:41า ฮะ
08:42ออกมา
08:45ถ้านายไม่ยอมออกมาแล้วฉันเจอ
08:46ตัวนายเอง
08:49ไปปล่อยนะ
08:54ตะวัน
09:02เฮ้ย
09:04ปล่อย
09:05ไม่ปล่อย
09:06ไม่ป่อย
09:07ปล่อยฉันบอกให้ปล่อย
09:10คุณ คุณคุณ
09:13ไม่ปล่อย
09:14ไม่ปล่อย 누� fract
09:14ถ้าปล่อยคุณก็ได้งานผมอีก
09:15สิ
09:16นี่
09:17ฉันรู้นะว่านายกแลงโกكمก็ปว
09:20ดหัว
09:20แต่จริงๆแล้วนายต้องการจะมาข
09:22อหมวยแวนฉันใช่ม่ะ
09:25coexistato
09:27โอ้ยแล้วนายอยากจะได้แวนฉัน
09:29ทอกไมนักหนาอะ
09:29จะเอาไปทำไม
09:30ก็บอกไปแล้วไงว่าแวนมงั้น
09:32จะช่วยให้ผมจำได้
09:33บายฉันเดี๋วนี้นะ
09:34ผมไม่บ่อย sciglogira คุณจะเอาแวนไ
09:36หมให้ผม
09:36ป่อย
09:37ไม่ป่อย
09:41พูดไม่รู้เรื่องหรอไงวะ
09:56ไป
09:57ไม่ป่อย
09:58ผมมาพูดรู้เรื่อง แต่ผมไม่ปล่อยอย
10:00่างไร
10:01มีอะไรเปล่าวะ
10:03วะ หรอ วะใช่ไหม แน่ใจนะว่า
10:06ไม่ปล่อย
10:08ได้
10:09ไป
10:10เฮ้ย นี่
10:28แม่
10:34ขอบวิจริ
10:42นี่
10:44ฉันรู้นะว่านายอยากได้แหวน
10:47แต่ถ้านายใช้วิธีแบบนี้
10:48นายไม่มีทางได้มันแน่
10:59แม่
11:01เจ็บไม่จัดพี่ตะวัน
11:08อืม
11:13อ่ะ
11:26ยืนค้ำหัวอยู่ได้ นั่งถือว
11:28ะ
11:40จริงต่อ
11:41gedaan
12:03อิ่งสองคนนิดใจมันตรงกั
12:04นจริงเลยนะ
12:16โอ้ย
12:17โอ้ยเผ็ดอ่ะ
12:23ค่อยๆๆ
12:34ค่อยๆก็ค่อยกรับบทนาสิ
12:55ถ้ารู้จักหน้า
12:57เป็นไรหัวเอง
12:59จ้องน่ายแต่วันอยู่ได้
13:04หลงหัวตัวเองหรือไง
13:06พ่อ
13:09ไม่
13:09ไม่กลงไม่กินมาแล้ว
13:13ดู ลูกวันนี้
13:15เขินจะไม่ยอมกินข้าวเลยเว้ย
13:22กินกินกิน
13:24แต่สินเดียวยังเวียนวน
13:28หลุดไม่พ้นทุกโมงยาง
13:30ภาพเธอตามติดตา
13:34เธอคือใครจากไหนไม่รู้
13:38เหมือนว่าใจรงนั้นคุณเคย
13:42ความผู้พันลึกๆ
13:44ความรู้สึกอะไรเนี่ยลงจัก
13:46ที่ใกล้เธอ
13:50ดังลมนาวปัดผ่านทุกเหมั
13:54น
14:13คุณเผ็ดพิ้ง
14:14มีอะไรให้สะอิ่งรับใช้ไหมคะ
14:19ออออออออออออออออออออ
14:20ออออออออออออออออออออ
14:21ออออออออออออออออออออ
14:21ออออออออออออออออออออ
14:21ออออออออออออออออออออ
14:21ออออออออออออออออออออ
14:25ออออออออออออออออออออ
14:25ออออออออออออออออออออ
14:26ออออออออออออออออออออ
14:27ออออออออออออออออออออ
14:28ออออออออออออออออออออ
14:28อ
14:29สะอิ้งจะดูแลคุณเพชรพิงค
14:31์อย่างดีที่สุด
14:32จะไม่ให้ใครมาทำอะไรคุณเพชรพิงค
14:34์ได้เลยค่ะ
14:36ม่อมสะกลวันยังมีพวก
14:38คุณหญิงเลยส่งสะอิ้งให้มา
14:40เสริมทับ
14:41คุณเพชรพิงค์จะได้ไม่เหงauenย
14:43ังไงเล่ะคะ
14:47กระดิ
14:57ม่อมแม่
14:58พริงค์จะขออนุญาตให้คนของค
15:04ุณแม่เข้ามาอยู่ในบ้านด้วย
15:05จะได้มาดูแลพริงค์
15:08นับวันเนี่ย
15:09ลูกของพริงค์กับท่านชายก
15:11็ยิ่งโตขึ้นเรื่อยๆ
15:12หวังว่าม่อมแม่จะการุนา
15:18แม่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ
15:20มาอยู่ได้
15:21แต่มาอยู่แล้วก็ต้องช่วยกัน
15:24ไม่ใช่ทำตัวมือไม่ภายเอาเท้าร
15:27าน้ำ
15:30ค่ะม่อม
15:31ดีฉันจะช่วยเหลืองงานในวางท
15:33ุกอย่างเลยค่ะ
15:36งามตา
15:38พาสอิ้งไปห้องพัก
15:41ค่ะ
15:46ตามฉันมาค่ะ
16:12ตามฉันมาค่ะ
16:23แม่นมย้อย
16:26นี่ทุกคนหายไปไหนกันหมดคะ
16:29ม่อมไปพักผ่อนที่หัวหินได
16:31้แต่เช้วมืดแล้วค่ะ
16:33อะไรกัน
16:34ทำไมม่อมมแม่ถึงไปพักผ่อน
16:35ที่หัวหิน แล้วไม่ยอมบอกใคร
16:38ดิเชล ขอตัวนะคะ
16:44แบบ
16:45จุ ๆ ก็เกิด beliefs ต่อไปพักผ่อนท
16:47ี่หัวหินคนเดียว
16:49ได้แต่ท่านชายหายตัวไปก็ไม่เค
16:52ย들이รฬิรม
16:53แต่หนึกอย่างไรถึงยาวจะไปพัก
16:54ผ่อนที่หัวหิน
16:56มันน่าแบบสองจริง ๆ
16:59นั่นอะสิคะ
17:01รู้สึกเหมือนกันเลยนะคะคุณเผ็ด
17:02พิง
17:02หรือว่ามีรับบมิคงในคะ
17:30ท่านชายได้ไม่ดี
17:32ทำให้ท่านชายถูกรอดทำลายและห
17:34ายตัวไป
17:35ฉันเข้าใจว่ามันเป็นอุบั
17:37ติเหตุ
17:38เธออย่าโทษตัวเองเลยนะ
17:42เอก
17:45ตอนนี้
17:47ฉันเพื่องใครไม่ได้ทั้งนั้น
17:49ฉันจะต้องเพื่องตัวเอง
17:52ยังไงฉันก็จะต้องตามหาชาย
17:54ระวีให้เจอ
17:56เธอช่วยพาฉันไปบริเวณที่เกิ
17:57ดเรื่องหน่อยได้ไหม
18:04ด้วยความยินดีครับม่อม
18:11อีกไลไม่น่าก็จะถึง
18:13อยู่ข้างหน้าด้วยครับม่อม
18:22เกิดอะไรขึ้น
18:38เกิดอะไรขึ้น
18:41เกิดอะไรขึ้น
18:45เกิดอะไรขึ้น
18:57ทำไมถึงปิดทางเหรอครับ
18:58เขาตามจุดเกินเหตุ
18:59แต่ว่าฉันคือหม่อมราชวง
19:01สกลวัน
19:04มองครับ
19:05ผมให้มองเข้าไปไม่ได้นะครับ
19:10หม่อมฮะ
19:15ผมไม่คิดเลยนะครับ
19:16ว่าผมจะมาเจอหม่อมที่นี่
19:20ตกใจมากicaidเหรอที่เจอฉัน
19:23ตกใจจริงครับ
19:24เพราะว่าระว่างทางก่อนจะมาถึ
19:25งที่นี่
19:26มันงนั้ยลำบากมีใช่น้อย
19:29แต่หม่อมกันยังฝาฟันมาที่
19:30นี่จนได้
19:32รูป Tell'm
19:33ฉันหายไปทั้งคน ฉันเป็นแม่
19:35ฉันก็ต้องมาตามหาลูกฉันนะ
19:37สิ
19:38ฉันจะไม่เชื่อใจใครอีกต่อไป
19:40แล้ว
19:41ต่อไปเนี่ยฉันจะพึ่งพาตั
19:42วเอง
19:43ฉันจะไม่พึ่งใครทั้งนั้น
19:45ถ้าอย่างนั้นก็หลีกทาง
19:46เปิดทางให้ฉันเข้าไป
19:50ผมคุณยอมให้หมอมเข้าไปไม่ได้
19:51หรือครับ
19:52ถ้ามอมอยู่ที่วัง
19:54หมอมจะสั่งใครก็ได้
19:56แต่ที่นี้ไม่ใช่
19:58เพราะผมเป็นคนดูแลที่นี้
20:01ทุกคนต้องฟังคำสั่งผมเท่านั้
20:02น
20:02ถ้าไม่ทำตามที่ฉันพูดแล้วก็
20:07ฉันจะเอาเรื่องเนี้ย
20:09ไปบอกท่านผู้การหรืชา
20:12ว่าลูกน้องท่านเนี่ย
20:13สับเพราะขนาดไหน
20:17เพื่องเลื่อนตำแหน่งไม่ใช่เหรอ
20:21หรืออยากจะกลับไปใช้คำนำหน้
20:25าว่าผู้โมวดเหมือนเดิม
20:27ผู้กองเมษา
20:36ถึงเวลานั้นเราค่อยว่ากันดีก
20:39ว่า
20:40แต่ยังไงวันนี้
20:42ผมก็ยอมให้หมอมเข้าไปไม่ได้ห
20:43รือ
21:08ถ้าคืนเป็นแบบนี้ผมคิดว่
21:10า
21:11ถ้าหมอมต้องได้บอกแสท่านชาย
21:13รวีการก่อนพวกเราแน่นอนเลยครับ
21:14พวกอง
21:23หมอมสกลวันไปที่จุดเกิดเหต
21:24ุจริงๆด้วย
21:26ดูถ้าทางหมอมสกลวันจะไม่ถ
21:28อใจอย่างง่ายแน่
21:31ดูถ้าทีแล้ว
21:33ได้อยู่ที่นี่จนกว่าจะหาบอด
21:35แสท่านชายเจอ
21:37แล้วจะทำยังไงล่ะ
21:38ถ้าโชคลายขึ้นมา
21:39หมอมเกิดเจอสาเหตุที่ด้านชาย
21:41หายตัวไป
21:42แบบนั้นเนี่ย เราสองคนเนี่ยตาย
21:44แน่ๆ
21:45มีคน ใจเย็นก่อนนะ
21:49ผมไม่ยอมปล่อยให้เป็นแบบนั้
21:50นเหรอ
21:52ผมมีวิธี
22:06เอาอีเขียว
22:08โดนจริงมาไม่ใช่หรือวะ
22:13สภาพมันไม่น่าจะรอบไม่ได้
22:14เนี่ยยต
22:43มึงเอายามึงคืนไป
22:50แล้วยาสาระแน่
22:52ทำเรื่องที่ไม่ใช่เลือกของมึงอี
22:53ก
22:54หมายพร้อมว่าไง
22:55ก็เรื่องยาที่มึงจะไปให้เขียว
22:57ไหม
22:58มึงอย่าคิดว่าพี่หมายเขาไว
22:59้ใจมึง
23:00แล้วมึงจะทำอะไรก็ได้ตามอำเผิด
23:01ใจ
23:03กฎมันก็ต้องเป็นกฎ
23:06มึงกำลังให้พวกมันหลงแล้
23:07วกล์และหกฎที่พี่หมายเขาสστε้ง
23:08ก็พวกมันบาดเจ็บไง
23:12มัก็ต้องรักษาสิ
23:13แต่พี่หมายเขามั้นได้สั่ง
23:15มึงก็อยากสะเออออกคำสั่งนะ
23:19พวกมันทำงานราษ
23:21มันก็ต้องรับโทษตัว
23:23อย่าให้กัวแห้งมึง
23:25ไปช้วยมันดี...
23:30ฉันคิดว่าความพูดแค่しいส
23:31อง brakes
23:31กลัวน่ะ
23:38นี่ มันมาเนี่ย
23:40มึงลองทำได้สิ่งที่มึงอยากทำ
23:41ดู ไอ้ถวันเนี่ย
23:45ออกด้วย
24:00เฮ้ย เสียงเปิดหรือว่า จากท
24:02ั้งนั้นเนี่ย
24:04ตะวันล่ะ
24:06หืม
24:07หรือว่า
24:10รอบนี้กูยิงขึ้นฟ้า
24:13แต่รอบน่า กระสุนเข้าไว้อย
24:15ู่ในกระพอบุงแน่
24:18มึงก็ลองดูดิ
24:21มึงคิดว่ากูไม่ก้าเนี่ยอก
24:22ัยใช่ไหม
24:30เฮ้ย จุดนะเว้ย
24:32มึงก็ทำอะไรของมึงอ่ะฮะ
24:35มึงคิดว่ามีเปิดแล้วจะยิน
24:36ใครก็ได้เหรอวะไอ้แสน
24:38ก็มาจะแห่ก่อนพี่หมายอ่ะ
24:39ค่ารู้เรื่องทุกอย่างบทแล้วนะเว
24:41้ย
24:42แล้วก็รู้ได้ว่ามันแห่กกฎข
24:43องไอ้หมาย
24:44แต่ที้มันถำเนี่ย
24:46มันไม่ผิด veление
24:47มันถำเพราะมันมีมนุศพậ
24:48ซ์ฮะธรรม
24:49มันช่วยเหลือคน
24:51เอง ก็ต้อง ดก เว้นบางใจ!
24:52ไม่ได้!
24:54มันต้องได้ถือว่ะ
24:55หรือถ้าไอ้หมายกลับมา
24:57เองไปฟองมาเลย
24:58แล้วก็บอกว่าค่าอนุยาต
25:00ค่าจะเป็นคนรับไปชอบทุกอย่
25:01างเอง
25:11นั่น
25:19ไอ้แทฮน
25:20ไอ้แสวาน
25:23เฮ都有
25:25มันทำอย่างนี้ มันอย่าrintsนหม ogr MILL
25:27ちょっと
25:28แล้วยิ่งพวกใหญ่จิต ออกหน้าแ
25:30ทนมันเหมีคน
25:31มันยิ่งกลางเหรอ
25:33ปราณนี้คงคิดว่าแร่
25:35ที่ขาด
25:36ต้าขาว
25:38คงไม่ก้า liteถ้ามจริงๆหรอกม
25:39ยัง
25:42แต่ตะวันมันจะรู้ว่าที่มั
25:45นทำกับคู่แบบเนี่ย
25:47มันคิดผิด
26:16อีกตามเข้าหน่อย
26:19พ่อจะทำอะไรจ๊ะ
26:21พ่ออย่าลงโทษตะวันเลยนะ
26:23พ่อก็เห็นสภาพให้พวกนั้น
26:25ถ้าไม่ได้ตะวันช่วยไว้
26:26พวกนั้นคงตายไปหมดแล้ว
26:28เนี่ย
26:29เองเห็นว่าเขาเป็นคนใจดำพน
26:31าดนั้นเลยเหรอวะ
26:33ค่าๆไม่เลือกใหญ่คุยกับมั
26:34น
26:34หรอ
26:39ไม่เป็นไร
26:40รอผมอยู่นี่แหละเดี๋ยวผมกลั
26:41บมา
26:41เองรอค่าอยู่ตรงนี้
27:10ของได้บอกดาว
27:19ขอวันของคุณ
27:21ขอวันขาดลงนี้
27:26ทหารกินของคุณ
27:26เป็นช่วย
27:27อย่าของคุณ
27:27กดเที่ยมรู้ป้องคุณ
27:31deste
27:31ตาดร้องกันตัว
27:43ก็บอกเองก่อนนะว่ามันไม่มีล
27:45ูก
27:46ไอ้หมายเป็นคนเดียวที่เก็บลู
27:47กทั้งหมดเอาไว้
27:50ตอนนี้ได้ใครอับปืนมาจอหัว
27:52เองอีก
27:52เองจะได้ใช้มัน
27:53ขอบคุณครับผู้ใหญ่
28:16นี่มันปืนสุดรักสุดห่ว
28:17งของพ่อนี่
28:21พ่อให้นายเนี่ยนะ
28:23อืม
28:28ทำไมพ่อถึงให้นายล่ะ
28:31ฉันขอพ่อตั้งนานพ่อไม่เคย
28:33ให้เลย
28:36แต่แดงว่า
28:38นายเอาชนะใจพ่อฉันได้แล้วนะ
28:41จริงหรอ
28:54พ่อฉันให้ของนายแล้ว
28:58ฉันก็มีของจะให้นายเป็นกัน
29:15คุณให้แหวน
29:19ให้ยืมนะ
29:19ก็ออกแทนที่นายทำความดีไง
29:27จำได้หรือย่าง
29:29ทำไมทันได้ดูเลยคุณ
29:30มันเร็วไป
29:53ข้างที่เราใส่นี่
29:55แหมความว่าไง
29:57วันก่อนผมเป็นภาพตัวเองใส
29:59่แหวน
30:01แต่มันไม่ใช่แหวนวงนี้
30:02แสดงว่าแหวนมีสองวงเหรอ
30:06วันก่อนเหรอ พักก่อนก็ได้
30:15ไม่เป็นไรกุ่น ไม่เป็นไร
30:18ผมจะพยายามนึงพี่ออก
30:27อยู่ที่ไหน
30:29อฟังๆ
30:30หลังๆ
30:39อกพ่อ
30:55is
31:01นี่ เก้อทำอาหารหมาหรืออาหาร
31:04คนให้ฉันกินกันเยอะ
31:06ดูหน้าตามให้ได้สาบร้อสเดี
31:07๋ยวเลย
31:09ก็...
31:09ไหนบอกว่าทำงานบ้านงานเรือนไม่
31:11ขาดตกปกคร่องไง
31:12แล้วนี่ทำอะไรมาเนี่ยฮะ ฮะ สอบต
31:14ก
31:16โอ้ย แม่หิว
31:28ดูชั้นไม่ทำค่ะ
31:30ครั้งกรรมไหลมสั่งคุณสองคน
31:32แม่รูโกให้หานะพระทานเอง
31:34ลืมไปแล้วเหรอค่ะ
31:36ปากดีทั้งแม่อีย แย่ของงาม
31:39พูดความจริง
31:40แล้วมันปากดียังไงเหรอค่
31:42ะ คุณพริง
31:43คุณปากกับเลยแกน่ะ
31:48พวกแกสองคลว่างคำให้ที่ดีนะ
31:50มันเอาใจฉันว่าย่ announce'th an eat
31:51กอบเรือกนาย แกไม่มีสิทนน่ะ
31:53事
31:55ครับ
31:55คุณหมายความว่ายังไง
31:57ก็เพราะหัวบางทีเกันจะเพี
31:58ยนเจ้านายใหม่แล้วเดียวนี้ไง
32:00อั движ คุณทำอะไรหม่อ
32:04ฉันสองคนจะทำอะไรหม่อได้
32:06หม่อบแม่ไปหัวหินไม่ใช่หร
32:07อก
32:09ฮัม ทำไมอำ...อำอึ้งๆ tid causaled
32:12เหมือนกระปิดบังอะไรอยู่
32:15หรือว่า ความจริงเนี่ย
32:17หม่อมแม่ไม่ได้ไปหัวหินใช่
32:19มั้ย minimal
32:19หม่อไปหัวหินจริงๆค่ะ
32:23ฉันก็ไปสิ ทำตัวอำ อำ อุ่ง
32:26ๆ พินลึกปิกกล
32:28เหมือนกับคนโกงหุกอย่างนั้น
32:29แหละ
32:33ลูกพริง เราไปฐานข้าวขึ้นน
32:36อกกันใส่ลูก
32:38ดีค่ะคุณแม่
32:50ยาย เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ
32:57หรือว่ายายกับหม่อม วางแผน
33:00อะไรกันอยู่
33:08หม่อมไปตามหาท่านชายเราวิดตั
33:10วเอง
33:13เบ้า ๆ สิ เดี๋ยวมีคนได้ยิน
33:16แล้ว ยายปล่อยให้หม่อมไปได้ยั
33:18งไงจ๊ะ
33:19ฉันว่ามันอันตลายจะตาย
33:21นี่เราคิดว่าฉันจะห้ามหม่อม
33:23มาให้ไปได้อย่างนั้นเหรอ
33:26ไม่ได้จ๊ะ
33:27ก็นั่นไง
33:31แต่ฟังจากคำพูดของคุณเพทพ
33:33ริงกับคุณลำดวน
33:35ฉันว่าสองคนนั่นต้องรู้แน่
33:38ๆ เลยจ๊ะ
33:39ว่าหม่อมไม่ได้ไปหัวหิน
33:41ใช่
33:42ฉันก็คิดไม่ต่างกันเรา
33:46ถ้าอย่างนั้น ยายต้องรีบติด
33:48ต่อมหม่อมให้รีบหาทางหนีท
33:49ีไล่นะจ๊ะ
33:50ฉันติดต่อไม่ได้ หม่อมจะเป็
33:52นคนติดต่อมาเอง
33:54เอ้า ยาย งั้นจะทำยังไงเหรอจ๊
33:57ะ
33:57แล้วถ้าหม่อมเป็นอะไรไป เราไม่มี
33:59ทางรู้กันได้เลยนะ
34:01ปากสี
34:03ฉันพูดจริง ๆ นะยาย
34:06ฉันชักจะเป็นห่วงหม่อมแล้
34:07วแล้วสิ
34:17มีคนหนึ่งที่จะช่วยเราได้
34:19หมวดเขตแดน
34:24พูดถึงหมวดเขตแดน
34:26ไม่รู้ว่าเขาเป็นไงบ้างจัย
34:28าย
34:29เขาหายไปเลย
34:35ยินไหมครับ ตัวสูงกระมาณนี้
35:05พอจะคุ้น ครุ้นน่าบ้างไงจ้
35:07ะ
35:07ได้สิ
35:13นี่ เธอเคยเห็นลูกชายฉันเหรอ
35:18ไม่เคยเห็นแล้วจ้ะ
35:25ถ้ายังไง ลองถามชาวบ้านแถว
35:28นี้ดูนะจ๊ะ
35:29ผิดจะได้เรื่องอะไรบ้าง
35:32ขอบใจจ้ะ
35:34ไปแล้วจ้ะ
35:40ความครับ งั้นเดี๋ยวกระผมไปเตรี
35:43ยมรถรอนะครับ
35:46ไม่ต้อง
35:53เธอรอฉันอยู่ตรงนี้แหละ
35:55ครับ
36:07ความคาสปิดจะถูกเป็นรู้สึ
36:12กสร้าง
36:13ใจร้อยเป็นตรงนี้ที่รับตร
36:27งนี้elle
36:27ความความคุณของเจอร์
36:29จ่าความคุณของเตรียมรถคุ
36:31ณที่
36:37- มาติดต่อเริ่มอะไรครับ ดีฉั
36:53นมาหาผู้หมวดเกียดแจน ไม่ทร
36:55าบว่าผู้หมวดอยู่ไหมคะ อ๋อ เชิ
36:57ญด้านในเลยครับ
37:13สวัสดีครับบุ queen meyoy, ฉันู่ไ
37:15หนครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ
37:20- มอบไปตามหาท่านชาละวีการ
37:23ค่ะ คุณพ่อไปตามหาละวีเหร
37:26่าครับ ดีฉันดึกเป็นห่วง
37:28ใจขอไม่ดี ก็เลยมาขอให้ผู้หมว
37:31ดช่วยนะคะ
37:32ได้ครับ เดี๋ยวเรื่องนี้ผมจัดก
37:34ารเอง
37:35คุณไม่ย้อยไม่ต้องเป็นห่วง
37:36นะครับ
37:45ทำไมหม่อมไปนานแบบนี้
37:53หม่อมครับ หม่อม
38:00หม่อม
38:01หม่อมครับ หม่อม
38:07หม่อม
38:09หม่อมครับ
38:18สวัสดีค่ะ หวังนารินาสค
38:21่ะ
38:22อะไรนะคะ นี่ นี่ โอ๊ย
38:26ใครใช้ให้เธอมารับโทรศัพท์
38:28ไม่สาบ
38:28เขาไม่มีสิ่งมารับโทรศัพ
38:30ท์
38:30หรือแตะข้าวของในบ้าท์ห
38:31ลังนี้
38:32ออกไปแล้ว
38:33ทำตัวเป็นเจ้าของบ้าน
38:35ทั้งทั้งที่เป็นแเค perlu
38:41สวัสดีค่ะ
38:42งарst
38:43ฉันนστεเอกนะ
38:44เกิดเรื่องก่ะม่อม
38:46พี่เอก
38:47เกิดอะไรขึ้นกะหม่อมค่ะ
38:50หม่อมถูกล Katharman จน mesrotit
38:52ตอนนี้อยู่ที่โรกพิวัยบาล
38:54อย่าเพื่องบอกเรื่องนี้กับใคร
38:56ยังไงฉันจะติดต่อกับเอง
39:06มีอะไรเหรอ งามตา
39:10ใช่
39:12ม่อม...
39:14ม่อมถูกทำร้ายจ้ะ
39:16ตอนนี้ม่อมอยู่ที่โรงพยาบา
39:18ล
39:20ม่อมถูกทำร้าย
39:29คุณรู้ใช่ไหมว่าเขาคือใคร
39:31เขาคือใครลูกจัง
39:35บอกผมมาว่าเขาคือใคร
39:37ฉันไม่รู้
39:39คุณรู้
39:40แต่คุณตั้งใจที่ไม่บอกผมมากก
39:42ว่า
39:43ผมจำได้ว่าคุณเคยบอกว่า
39:44คุณเคยให้แวดวงนี้กับใครไป
39:46แต่ตอนนี้ก็หายสาบสูญไป
39:48บางทีคนคนนั้นอาจจะเป็นคนที่ต
39:49ั้งใจทำร้ายผมก็ได้นะ
39:54ไม่มีทาง
39:56ถิวไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
39:58ถิวนี่คือใครลุกจัน
40:00เขาเป็นใครกันแน่
40:04เขาเป็นใครลุกจัน
40:07ผมไม่รู้นะว่าเขาเป็นใคร
40:10แต่เจ้าของแหวนวงนี้ทำร้ายผม
40:47มันเกิดอะไรขึ้นกับทิวกัน
40:48หน้า
40:51มันเกิดอะไรขึ้นกับทิวกัน
40:55หน้า
40:55กันเกิดอะไรขึ้นกับพร้าว
40:56เด็กกับพร้าว
41:25หลังลูกจันเนี่ยสิ ไม่รู้
41:27ว่ามันไปไหน หายไปตั้งนานแล้ว
41:29นี่คาจะออกไปตามหามันอยู่เนี่ย
41:32ผู้ใหญ่ครับ ผมมีเรื่องอยากกามอะ
41:36เรื่องอะไรว่ะ
41:38เรื่องคุณชื่อทีว
41:59ไอ้รู้จักไอ้ทีวได้ไงบ้
42:00าง หรือว่านางรูจันเล่าให้เ
42:03องฟัง
42:04ไม่ได้เล่าครับ ผมก็เลยมาถามวุก
42:06ใหญ่แหละครับ
42:10นี่เหมือนกันนานแล้วน่ะ
42:12นางรูจันไม่ยอมลืมอ้าสะ
42:14ละเลวน่ะสะที
42:16หมายของว่าอย่างไรครับ
42:18ไอ้เนี่ย ชั่ว
42:20มันออกไปจัlv เมื่อบ้านดังๆ Entertainment
42:23กล้าคิดว่าน้ำรูจันจะค่
42:24อยๆลืมมันได้
42:26แต่มันก็ยังไม่ลืม
42:27ทั้งทั้งทีมันแต่งงานกับเ
42:29องแล้ว
42:38เองก็เป็นตลก hydration มีเพลактиiantes
42:41ยังไงก็ต้องทำให้มันลืมคน
42:43ละกัวให้ได้สิ่วะ
42:46แล้วผม chip sut i
42:49เอ็งก็...
42:51อืม...
42:55ได้เลยครับ
42:56ผมจะสู้เพื่อลูกจันเองครับ
42:58อืม...
43:00ไม่ใช่
43:01เอ็งก็...
43:04จนมันท้อง
43:05พอมันท้องเนี่ย
43:07มันจะเอาเวลาไปคิดถึงลูก
43:08มันต้องคิดถึงคนอื่น
43:11ได้ไหม
43:14เอ็งมีปัญหาอะไรหรือเปล่าเ
43:15นี่ย
43:16ข้ามิยาอยู่เยอะแยะ
43:18เดี๋ยวข้าจัดให้
43:20สำเร็จแน่
43:22อืม...
43:36เอ้า ๆ ๆ
43:40ดูสิว่าวันนี้พวกเราเจอใครไว
43:43ะ
43:43นี่มันน้องลุกจันสวยสวยด้
43:45วย
43:46ก็เรียกว่าแก
43:52จะไปไหนจังหนังลุกจาน
43:59ตกถังแล้วมา
44:01ไม่ได้ตก แค่ดื่ม
44:06เฮ้ย
44:08ไป
44:09ไม่ปล่อยกับเรา
44:10ลุกจัน
44:18มาก japanese
44:22พอ
44:25ไป
44:25อ่ะ
44:32ไป
44:32บ๊อ
44:32ข็มมาเธอ
44:33พอ
44:36ตอว่า
44:37นี่จะชีวงที่นี่รักภีรับม
44:42ึง
44:46อ่ะ
44:54ถ้ามือนว่าพอก้ ór มึงแมอกก
44:55่อนล teraz
44:56ครับมึงก็ลองดูอ้าแสรก
44:59ผมจะนับหนึ่งมึงสาม
45:01ถ้ามุ่งมึงสามตัวยยังไม่ใ
45:03ส่ห diskดูไหวอย่างที่นี่
45:04มึงแล้วก็กินกันสุนเปลือก
45:05ูแน่
45:07summary
45:10सอง
45:15เฮ้!
45:57ผมรู้เรื่องกวนชื่อที่วันนายว่
45:58าเข้าเป็นใคร
46:09รู้ได้เลย
46:11พ่อคุณแล้วรับทุกอย่างให้
46:12ผมฟังก่อนละ
46:18ที่คุณ�abeช่วยผม
46:21เพราะคุณคิดว่าผมจะรู้จัก
46:22เจ้าของแหวร
46:27คุณไม่ได้ช่วยให้ผม
46:28เพราะคุณเป็นห่วงผมจริงๆ
46:31ผมฮูถนนிมั้ยทุกจัน
46:33ใช่!
46:35ที่ช่วย!
46:36เพราะอยากรู้ว่าทิวอยู่ที่ไหน
46:38ฉันเป็นห่วงเขา ฉันคิดถึ
46:39งเขา
46:44ทีนี้ก็รีบจำได้สักทีสิ
46:47ฉันจะได้รู้ว่าทิวเป็นปาร้
46:49ายดียังไงบ้าง
47:02ไม่ใช่ดำแบบนี้
47:07คุณคิดถึงแต่ผู้ชายคนอื่น แล
47:09้วผมมันลูกจัน
47:13ได้เป็นใคร
47:15ทำไมฉันต้องห่วงใน
47:21ทำคุณบุชาโทษได้แทน
47:26ผมช่วยคุณจักไอ้แสน
47:28แล้วนี่เหรอสิ่งที่คุณตอบ
47:30แพนผม
47:35ฮะ
47:36ที่ช่วย
47:37ก็ขอบคุณ
47:43แต่อย่าลืมทิ
47:45เราสองคน ไม่ได้เป็นอะไรกัน
47:53คุณมีแต่รีบบอกให้ผมจำทุก
47:55อย่างได้
47:56แต่คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่ผมจ
47:57ำได้อยู่ตอนนี้
47:58มันมีค่ะเรื่องเดียว
48:00คือผมเป็นสามีคุณไง
48:07ต้องให้ย้ำอีกอีกที
48:10ว่าเราสองคน ไม่ใช้ผัวเมียกัน
48:12ก็เข้ามาเป็นตอนนี้เลยไหม
48:13มันมีไปละ
48:13มันมีไปละ
48:17มันมีไปละ
48:43ทำให้หัวใจสับสน
48:47แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
48:49หลุดไม่พ้นทุกงงอย่าง
48:52ภาพเธอตามติดตา
48:55เธอคือใครจากไหนไม่รู้
49:00เหมือนว่าใจโรงดันคุณเคย
49:04ความผู้พันลึกๆ ความรู้สึก
49:07ดีกี้ที่กล้ายเธอ
49:13อ๋อ คุณ
49:14พ่อสั่งมา แหลมาให้
49:16เห็นเป็นปืนของเล่นแบบนี้อย
49:18่าดูถูกนะ
49:18ละ จริงที่โคตติ
49:19เก็บ โอ้ย กุณ
49:22ถ้าผมดวนปืนชนะ
49:25ผมไม่อย่างนึงอยากจะขอคุณ
49:27ขอ... ขออะไร
49:28ในเรื่อนนั้นน่าจะมีบ่าแสอะไร
49:33สักอย่างหนึ่ง
49:33ที่ทำให้เรารู้ว่า
49:35ใครเป็นคนทำไล้รวีอัมป้า
49:40ความีเรื่องวาในเองครับ
49:51ทุกเทมัน
50:13ทุกครั้งที่เจอ
50:15ความผู้พันฉันและเธอ
50:19เมื่องทุกฟ้ากำนดไว้
50:22ให้เรามาเจอกัน
50:27ดังห้องนาวพัดผ่านทุกเทม
50:31ัน
50:32นักแต่วันรอดไปก็แค่วัน
50:35วาง
50:36ความผู้พันฉันและเธอ
50:39เมื่องทุกฟ้ากำนดไว้
50:43ให้เรามาเจอกัน
50:49ให้มันเต้าวันรอด
Comments