- 22 minutes ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02- รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่
00:04วไป สามารถรับชมได้ทุกวัน
00:14เฮ้โล
00:16- ฮะโรสธีครับ เพรา Roberto Sgaming หย
00:19ิ่มรายไซอ่อนใช่ไหมครับ
00:20เออ ใช่ค่ะ
00:21คุณหยิ่มครับ ผมตำรวจนะครั
00:23บ
00:23คุณ Sgaming さ้มีคุณ ประสุป covid-
00:2619
00:26ส Growing pr något ในโรงงาน ตอนนี้ อาการสห
00:27ัด
00:27แล้วสาดตัวอยู่รงพยาบาลคร
00:29ับ
00:29แต่ว่าการเข้าไม่ดีเลย
00:31คุณพี่มารงพยาบาลด้วยนะครั
00:32บ
00:39อสาน
00:41เป็นอะไรไป
00:42ไม่สบายเหรอ
00:44เด็กเป็นอะไรไหม
00:46เกิดอะไรขึ้น
00:47มีอะไร
01:09คุณป่า อาซะ
01:11ก้าเม่งเป็นเพื่อนเรา
01:12ก็เสียใจมากครับ
01:14เราไปไว้ๆกับบริษัทมาแล้ว
01:16ถ้านั้นบอกว่า
01:17จะสิบหาสายเหตุ
01:18ท่วงความเป็นทำให้
01:20หรือจากพวกเรา
01:20สำหรับก้าเม่งของเรา
01:23เสียใจด้วยนะครับ
01:26คุณอายโซยครับ
01:27พวกเขหน่อย rally
01:28นี้เกิดจากพ weekend
01:29เกิดจากคขยารโกง áน
01:30ทรุผ่านผ้านท้าน 하면 Haran
01:31นั่งร้าน
01:32ช่วงไว้ครับ
01:33ตกใส่คุณกํา
01:34ช่降ที่เกิด trabal STEPHAN
01:36ช่วงที่เกิด
01:36นั้นเป็น
01:38ช่วงผักเที่ยงّว่анс
01:39เกิดเลยforce
01:39ก็เลยไม่มีหัวหน้างานอยู่
01:43แล้วก็ไม่ใช่
01:44เวลาทำงานด้วยครับ
01:46บทรศัทท์ ก generations
01:47อร pater friendly
01:50แต่พวกเขา็ยังยันดีจะจ่าย ข
01:52้าวชุดเฉยให้กับกุぬนะครับ
01:54คุณจะยอมรับไหม
01:56ไม่ได้เกิดจักงาน .... แล้วมันค
01:58ืออะไร
01:59ใครจะรับพี่ชอบการตายของเขา
02:01อัง Ul MORE
02:03ถ้าคุณอยากฟ้อง ผมก็จะฟ้องพวก
02:05เขา
02:07ข้อหาการบาทเจ็บ
02:09แพนแกที่เก være ข้องกำลังสอบ
02:11การสืบอยู่
02:12คุณณ์ห่วจรีบโกธนรอหน่
02:14อยนะครับ
02:14ลูกฉันไม่มีวัน ได้เจอหน้า
02:17พ่อ
02:19เขาไม่มีวันกลับมา
02:23ฉันไม่มีวันได้เจอกับเขาอี
02:25ก
02:26ผมรู้ว่าตอนนี้คุณเศร้ามากเลย
02:29แต่เราต้องเผชิญกับความจริง
02:31นะครับ
02:32ผมจะพยายามสู้เพื่อคุณ
02:34หวังว่าคุณจะได้ค่าชดเชย
02:35ที่คุมค่าที่สุด
02:37ฉันแค่อยากรู้ว่าทำไมก็ถึง
02:38ตายได้นะ
02:40นี่คุณจะบอกว่า
02:43คุณไม่อยากรับเงินค่าชดเชย
02:46และจะขึ้นสารกันner
02:47ฉันไม่ต้องการ
02:48ฉันแค่อยากรู้ว่าคนค่าเขาอย
02:50ากให้รับผิดชอบ
02:52โอเคครับ ผมเก้าใจ
02:55ผมจะให้ความช่วยเหลือ คุณเอง้
02:57า
02:58แต่คุณบายโสยครับ
03:00ผมขอให้คุณเตรียมใจเอาไว้
03:02ด้วย
03:02ถ้าคุณยืนกล่าจะขึ้นสาร
03:04ระหว่างรำเนินการ
03:06คุณกลับข้าอBre Ob vi
03:07ก็จะนำบากมากเลย
03:10ข้าธนายก็ไม่ใช่ถูกถูกด้
03:12วย
03:13ที่สำคัญที่สุด
03:15โอกาสแพ้มีสูง
03:19คุณยำอยากสู้ไหม
03:21ค่ะ
03:22ฉันจะสู้ค่ะดี
03:24แล้วเดี๋ยวผมทำเรื่องให้
03:26ก็ต้องหูนะ
03:38ปลอดภัยของคนงาน
03:38ตอนที่แปด
03:41ทำไมจุจูนั่นร้านถึงมีรูได
03:43้
03:43อีกอย่างนึง
03:45ทำไมผู้ดูแลถึงไม่ปกป้อง
03:47ความปลอดภัยของคนงาน
03:49เห็นได้ชัดว่า เรื่องนี้
03:51เป็นความประมาณของคน
03:52และความประมาณในครั้งนี้
03:55ต้องแรกมาด้วยหนึ่งชีวิตคร
03:57ับ
03:57คุณโมงเห็นผู้ตายใช่ sued ม confir hand
03:59แต่เว้นก็ตอบนะครับ
04:02ก็น้ำพูดความจริง อย่าให้
04:03การเทส له
04:04ขอข้านครับ ส honored ที่ครุป
04:07คข้ам ค perman ตyncไป แทนาจมเลย เชิญถ
04:09าม
04:09ขอถามอีกครั้ง ใช่ หรือใบ
04:11ผมจำไม่ได้
04:12ลึมได้ยังไงกัน
04:13คุณเห็นไหมว่า ผู้ตายเข้าไปท
04:14างไหนกัน
04:16จำไม่ได้แล้ว
04:17ทุกท่าน สีหน้า พระว่าย่าน เพย
04:19ความston Irene
04:19trata คนนี้คต line
04:21ขอข้ AccessMare
04:22คำคำตอกไป ถ้าได้จำเลย เชิญพู
04:25ด
04:25ถ้าคุณอธิบายไม่ได้ มันจะส
04:27องผลต่อการตัดสินคดี
04:29อืม...ผมจำไม่ได้
04:31เพราะคุณรู้ดีว่า คุณกำล
04:32ังกอหกไง
04:34จำไม่ได้ หามกี่ครั้งก็จำไม่ได
04:36้
04:37เราต่อสู้เพื่อความยืดจิตทำ
04:39กดหมายแรงงานระบุชัดเจน ผู้ป
04:41กป้องประโยกของสองฝ่าย
04:43ในวันเกิดเหตุ มีพยุตต่าย
04:45คุณระดับสาม ลบแรงกว่าวั
04:47ดอื่นอื่น
04:48มันเป็นอุบาทธิที่ช่วยไม่
04:50ได้
04:51ผู้ปุตตายเสียชิตพระโชคร้
04:53าย
04:53บรษัตร์กอส่างรู้ดีว่า อ
04:54ุบาทธิท์ข้างนี้
04:55ไม่ใช่ความผิดของพวกเขาทั้งบ
04:57ท เกรก็ยังเต็มใจช่วย
04:59ด้วยเสนอเงินชดเชย ให้กับครอ
05:01บควบผู้ตาย
05:02แต่ว่าหน้าเซ็ดาที่พระยาพู
05:04ดตายคุณยิ่มไลศาน ปริเศษเง
05:07ินนั้น และรีกร้องเงินเพิ่ม
05:12ขอตัดสินว่า บริษัตร์ก
05:14อสร้างมานชิน ไม่มีความผิด
05:16ใดๆ โซ่ยก้ามเอง ตายเพราะอุ
05:19บาทิเหตุ
05:21เลิกศาน
05:22อาศาน ไหมความว่ายังไง
05:27เราแพ้แล้ว
05:29แพ้ แพ้เหรอ
05:32ถ้าไหนก้ง ถ้าไหนก้ง บอกเจอ
05:35ชนะนี่น่า ทำไมถึงแพ้ล่ะ ฮะ
05:39ลูกชายกองฉันตายนะ ลูกชายฉั
05:42นตาย ทำไมเราถึงแพ้
05:45บอกให้ก็ตัดสินใหม่สิ
05:53ทำไมเป็นแบบนี้ได้ยังไง
05:59ที่cios går Together โซ่ยุภาพ
06:23คุณคน fulfilled
06:25ตัวมองล่ะ
06:40ภาวมายไม่ยุ่นที่ทำเลย
06:42สาเหตุตายยังไม่ชัดเจน
06:46ในสันธนั้นการที่ร้ายเหตุผ
06:48ล
06:48กฎหมายอาศิลให้บริศัทไม่ต
06:50้องรับผิดชอบ
06:51ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรอย่าง
06:53สักอย่าง
06:55ฉันเข้าใจแล้วว่าสารเล่นแ
06:57ข็มหาช่องวองก่อนไม้
06:58ว่าเขาไม่ได้ช่วยประชาชนเลยจ
07:02ริงๆ
07:12ที่รัก ออกมากินข้าวเธอ
07:14ขอฉันไปแล้ว เธอต้องอยู่คนเดีย
07:16วนะ
07:19มาแล้วๆๆ
07:25ต้องอยู่คนเดียว
07:27ต้องอยู่อยู่คนเดียว
07:31ทิ้งเหนื่อสาร
07:32โอ้ว...
07:42ต้องชื่อลูดสาวหักแล้ว
07:44เข้าไม่ได้เลย
07:48นั่นชื่ออะไรดี
07:51เออม.....
07:51จรียันไหม
07:53แรงว่ามคลับทัวสุขสัน
07:56จรียันหรอ
07:58ออกเสียงเหมือนที่ชู้เลย
08:00ด์น่อนเหว่งยันหรอก
08:02เว่งยัานก็ดีเนะ
08:03ว่งยันฟังดูดี
08:05ใช่
08:06ง่ายช่วงลูกจ๋า
08:07ลูกชื่อว่าร่อง ว่งยันดีไ
08:08หม
08:10อะไร
08:11ลูกแต่ฉันด้วยมะ
08:12แม่สนจริง politic
08:13ด์ ซ conveMed
08:15รักแม่ให้มากๆนะ
08:17- ฮัลโหล
08:24- ฮัลโหลคุณนายโซย วันดี
08:25ครับ
08:25- กินข้าวเช้าหรือยัง?
08:27- มีอะไรหรือคะ?
08:30- ก็เปล่าครับ
08:32- คือนี้ คุณนายครับ คือว่า
08:35- สิ่งที่คุณพูดกับผู้นั
08:38กข่าว
08:38- ที่น่าสารเมื่อวานี้นะ มันออก
08:41ข่าวแล้วนะ
08:43stes spray
08:44- สามารถใช้โอกาสนี้ ยืดอุธ
08:51Oscan
08:51- แต่ว่าเราไม่ค่อต่อรอง เพื่อ
08:55จริจากับริษัทได้
08:56- ส่วนข้าตา tuhanai ผมจะหลัดไ
09:00ห้
09:01- เราเหรอ... เป็นเราต้องแต่澤อะไร?
09:05- ฮília
09:06- มันelessี้ ชั้นเป็นร่ม นักข่
09:09าวล้อมเร Jie� veget
09:11คุณยังแส้งทำไมรู้จัก
09:12ไม่เอาหน้า คุณไอ้
09:15ผมอยู่ข้างคุณตลอด
09:16คอยช่วยเหรอคุณตลอด
09:18เมื่อวันนี้ฉันพูดหมดแล้ว
09:22ถ้าเรื่องนี้จบแล้วอย่าโทรห
09:24าฉันอีกนะ
09:24อ๋อ ดีค่ะแม่
09:35มานิ่งจ้ะ
09:36อากาศเริ่มเย็นแล้วนะ เดี๋ยว
09:38นูเอาเสื้อให้
09:39เอ๊ะ กามิ่งล่ะ
09:41ทำไมไม่เรียกเขาออกมากินข้าว
09:43รีบไปปลุกเขาสิ
09:44เดี๋ยวก็ไปทำงานสายหรอก
09:49แม่ค่ะ
09:52สามีของฉันน่ะ
09:56เขาจะออกไปแล้วเหรอค่ะ
10:02แม่ไม่สบายหรือเปล่าค่ะ
10:07คุณเป็นใครอ่ะ
10:09มาอยู่ในบ้านฉันทำไม
10:11ฮะ
10:12แล้วคุณมาจากไหน
10:15ฉันซาลไง
10:17ลูกสภัยของแม่น่ะ
10:19อ่ะ ซาล
10:22ซาลไหนล่ะ
10:23ไม่รู้จักคนทื่อซาล
10:25ฉันไม่มีลูกสภัย
10:27เออ ช่างเธอ
10:28ฉันจะไปถามการมิ่ง
10:29อ่ะ
10:30อ่ะ
10:36อ่ะ
10:40อ่ะ
10:41อ่ะ
10:48อ่ะ
10:50อ่ะ
10:51อ่ะ
10:53อ่ะ
10:54อ่ะ
10:58อ่ะ
10:59อ่ะ
10:59อ่ะ
11:00อ่ะ
11:01อ่ะ
11:08อ่ะ
11:12อ่ะ
11:12อ่ะ
11:15ใช่
11:16ต้องไปรายงานตัวกับตำรวจทุ
11:17กวัน
11:18ยุ่งยากมาก
11:20ฉันพังไปมาเนี่ย
11:21ตอนนี้กำลังกล่าบบ้านแล้ว
11:22นะ
11:23อ่ะ
11:23น่าสงสาร
11:24ตอนนี้เธอตกงานแล้ว
11:26ลองähltrator gen. What?
11:29ดีเลยดอร่ะ
11:30เธอดีมากจริงๆ
11:32อยากพูดแบบทั้งสี่
11:34วังว่าจ้sequกมาก
11:36อยากรียงข้าวเธอด้วย
11:37ได้ไม่เกรงใจแล้วนะ
11:39จะเลือกอาหารที่แพงที่สุดแน
11:40่เลย
11:41เพื่อจริง เธอ
11:43อย่าหายไปอีกล่ะ
11:44รู้แล้วครонов
11:45ต้องไปรายงานตัวกับตำรวจทุ
11:47กวัน
11:48Very sad
11:49ยากมาก
11:49ฉันผ่างไป via ตอนiberkur boxes
11:52ấnา สงส่한
11:54ตอนนี้เธอตกงานแล้ว
11:56รองทำงานที่บ้านพักuffsคนชะลาด
11:58ีдиไม่
11:58ดีเลย Donna
12:00เธอดีมากจริงๆ
12:01อย่าพูดแบบนั้นสิ
12:04หวังว่าจะลังมост تิ่นได้นะ
12:06อยากเลี้ニงข้าวไหน
12:07นั้นไม่แกรงใจแล้วนะ
12:08จะเลือกอาหารที่แพงที่สุดแน
12:10่เลย
12:12ขออีก 70 เธอ
12:13ไม่หายไปอีกละ
12:14รู้แล้วๆ
12:19หยืดหลังตรงตรง ดูอย่างป
12:21่าแองเจอล์สิ
12:22อ่ะ
12:22อ๋อ ทำอะไรกันอยู่เนี่ย
12:29ลูกสาวคุณอ่ะ ชอบเล่นเกม
12:31สารจำลอง
12:32ฉันก็เลยแต่งให้ที่นี่เป็นห้
12:34องพิจารณาคดี
12:35หลังเรื่องอังกฤษ เราจะได้เล่น
12:38สารจำลอง
12:39จะได้ช่วยยันยัน ฝึกตอบคำ
12:41ถามสารด้วย
12:42คุณเจ๋งมากจริงๆ คิดได้อย่
12:44างไรกันนี่
12:45น่านอนอยู่แล้ว ยันยันพัฒนา
12:47มาก เก่งก่ว่าคุณอีก
12:51ขอโธธนะคระ คุณยิม ไล inside
12:53ตอนนี้ขอประกาศว่ายันยันเก
12:55่งกว่าแม่
12:56ค่ะ ถ้าเก่งกว่าฉันแล้วฉ
12:58ันจะพังที่นี่เลย
13:01หิวกันอย่างอ้า emp
13:02ฉันทำอาหารให้ พอทำการบ้านเสร
13:04็จแล้ว จะได้กินข้าวกันเลย
13:06ดีค่ะ นูฮิวแล้ว
13:07โอเค
13:12ยัน ๆ ทำคนเดียวก่อนนะ ฉันจะไปช่
13:14วยมาหนู
13:30เรื่องมาคราวก่อน
13:32ขอบคุณนะ
13:33เรื่องอะไรเหรอ
13:47หมายถึงเรื่องที่ ตลาดนะเหรอ
13:53ถ้าไม่พูดฉันเขาของจะเริ่ม
13:54ไปแล้ว
13:56ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ
13:58คุณให้ฉันยืมเงิน
13:59แถมยังสอนยั้นยั้น
14:02ฉันสิต้องขอบคุณนะ
14:06อันที่จริง
14:11มีอีกเรื่องที่อยากขอโทษ
14:17คุณจะบอกว่าไม่มั่นใจว่าจะ
14:19ฉนะเหรอ
14:22ไม่ต้องขอโทษเหรอ
14:24ฉันไม่เคยคาดหวังอะไรจากกฎหม
14:27าย
14:27หรือวัฐนาอยู่แล้วนั่นแหล
14:28ะจะบอกให้
14:31ฉันรู้ดีว่าคุณนะทำเต็มที่
14:33แล้ว
14:36พูดตามตรงเลยนะ
14:38ฉันไม่คิดว่าคุณจะช่วยได้
14:39ด้วยซ้ำ
14:41ฉันแค่อยากให้คุณดูแลครอบคร
14:43ัวแทนฉัน
14:45แต่คุณก็ทำเต็มที่ช่วยฉันได
14:47้เยอะมากมาก
14:50อย่าพูดเหมือนเราจะแพ้สิ
14:53คะดียังไม่สิ้นสุด
14:54เราอย่ามีโอกาส
14:57ถ้าคุณให้ความร่วม proportionsกับเรา
14:58ตั้งแต่แรก
15:00club Vive
15:00เราก็คงไม่ต้องล่ำบาก
15:01เฮ้ย พูดงั้นได้อย่างไร
15:03ฉันร่วมมือดีใจจะตายปะ
15:05ลืมไปแล้วหรือไงว่าวันนั้
15:07นในสารอ่ะ
15:08ฉันอุตสาห์เกล่งเป็นลมต
15:10่อหน้าสารใช่นะ
15:11ยังจะกล้าพูดอีก คุณนะไม่
15:13เนียน
15:14เพราะเขาบอกเลิกสารปุ๊ก คุณ
15:16ก็เด่งขึ้นมาปั๊บ
15:17ใครดูก็รู้ว่าปลอม ถ้านะล
15:20ูกคุณก็คงไม่เชื่อ
15:21นี่ ฉันน่ะเป็นแค่ตัวประกอ
15:23บนะ
15:24ได้แค่นั้นก็ดีถมเทแล้ว จะเอ
15:27าไร้อีกแล้ว
15:38อันที่จริง ที่ฉันอยากขอโท
15:41ษคุณ
15:46คือร้อนยาตัวนี้
15:51ยานี่เป็นพิศกับแม่สามีชั้
15:53นสินะ
15:54แล้วฉันยังคอยให้ท่านกินให
15:56้ตรงเวลาอีก
15:57ชั้นนี่เหมือนโง่จริงๆเลย
16:00ก็คุณไม่รู้นี่
16:03ต้องพูดว่า ไม่มีใครคิดว่
16:05า
16:05ยาจากโรงพยาบาลจะมีปัญห
16:07า
16:07คุณกับแม่สามีเป็นเยื่อ
16:10ฉันหนึกคิดมาตลอด
16:11วะที่อาการของแม่แย่ลงแบบ
16:13นี้
16:14เพราะว่าก้าเหม่งจากไป
16:17ไม่คิดแล้วว่าฉันก็มีส่
16:18วนด้วย
16:18ฉันรู้สึกผิดมาตลอด
16:22ตอนนั้นฉันยังไม่แข็งแกร
16:24่งพอ
16:25เอาผิดผู้ผลิตไม่ได้
16:27ก็เลยทำให้มันขายต่อไปได้
16:30ถ้าตอนนั้นชั้นฟองสำเร็จ
16:33แม้คุณคงไม่ได้กินยานี้
16:35เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น
16:37นี่ அงจ har
16:39ไม่ต้องรู้สึกผิดแล้วนะ
16:41ไม่จําเป็นต้องมาขอโรนพวกเรา
16:42ด้วย
16:43คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
16:46ตอนนั้นคุณทำดีที่สุดแล้วน
16:47ี่นา
16:48� ventilation
16:49รู้บบที่จะทำตังหากที่ผิด
16:52แต่ถ้าเป็นทนายที่มีจิตสำ
16:55เนิกและยังเชื่อในกฎหมาย
16:57คุณต้องยืนกรานฟอร์มบริ
16:59ษัทยาให้ถึงที่สุด
17:00เอาให้หมดตัวไปเลย
17:02จนกว่าพวกเขาจะยอมเลิกขายย
17:05า
17:07นั่นเป็นทางเดียวที่คุณจะชด
17:09เชยให้กับคุณหิวได้
17:15ฉันสัญญา
17:17ฉันจะฟองยาบิเรียนเกลส
17:20ฉันก็อยากเห็นยานนี้ขายไม่ได้
17:23ฉันไม่อยากเห็นใครเป็นเยื่ออี
17:25ก
17:26ถ้าคุณต้องการให้ฉันช่วย
17:28ฉันช่วยคุณแน่
17:34ได้พูดสะที
17:37ก่อนหน้านี้
17:38ฉันไม่รู้จะสู้หน้าพวกคุณอย่
17:40างไร
17:43ตอนนี้แม่ฉันโอเคแล้ว
17:45พี่ท่านไปโรงบาลได้ทันเวลา
17:47นะ
17:47ก็เป็นเพราะว่าคุณนะ
17:51เดี๋ยวก่อน
17:52ถ้าไม่จุจุถึงได้ดูอ่อนโ
17:54ยนแถมยังเกรงใจด้วย
17:56เดี๋ยวใครก็คิดว่า
17:58โดนวิญญาณร้ายเข้าสิงกั
18:00นพอดีนะสิ
18:03ใจลีซ่า
18:07อยู่จังเลย
18:09เมื่อไรจะทำอาหารเลย
18:11อยู่จังเลย
18:14เมื่อไรเราจะได้กินภาพ
18:16แต่จุนจอบแล้วนะครับ
18:17จริงด้วยจินะ
18:18ว่าแต่คุยกับคุณ
18:20อาหารยังไม่เสร็จเลย
18:21เพราะคุณคนเดียวนี่แหละ
18:23นี่ เล่นกันไปก่อนแล้วกันนะ
18:26อย่างอย่างหิวไหม
18:28หนูก็ชอบเล่นเป็นซอมพี่
18:31นั้นมาเล่นซอมพี่กัน
18:42ที่จริงเป็นมนุษย์ง่ายมาก
18:44แค่ได้กินดื่มอิ่มนำก็พ
18:46อใจ
18:47ใช่หรือเปล่ายั้นๆ
18:48ใช่ค่ะอิ่มมากค่ะ
18:51แค่นี้ก็พอใจแล้วเหรอ
18:53ต้องมีของหวานด้วย
18:54มีของหวานเหรอ
18:57เพราะเวลาจำกัดฉันเลยทำให้แล
18:59้ว
19:01ช่วงนี้ฉันรักกันทำอาหาร
19:08ดันๆ อยากกินต้องหูน้ำเชื่อ
19:10ไหม
19:12อยากสิ ฉันอยากลอง
19:14ท่านๆ ลองชิมดูนะ
19:39มันแย่มากเลยเหรอ
19:42นี้มันนำเชื่อมอะไรอ่ะ
19:45เฮ้ คุณยากกินแล้ว อาการดีขึ
19:48้นเลย
19:49ฉันไปหลังจารย์นะ
19:50ดิต้องกินอีกสิ
19:56คำที่สองอาจอร่อยขึ้น
19:59พ่า math tão bon
20:00เดี๋ยวไปชื้อไอซอ dominion
20:01อยากกินเหรอ
20:03ตอนนี้รูกไอ้อยู่
20:05แต่จะกินเหรอ
20:05ให้กิน Carmen
20:06อ่ะ
20:10มา เฮ้เกาเช่ไอซอ คจริมก่ะ
20:11มาเลวหือ
20:12มันก็จะขายหมดนะ
20:13เร็วเข้า เร็ว ๆ
20:14นี่ แล้วสิ
20:15พวกเข้าลงมาได้แล้ว
20:17พี่รัก
20:18อยากกันวนไปเลย
20:20ถ้าตามก่ายเกินไป
20:21พวกเขาจะเห็นเราได้
20:23ทำไม เดี๋ยวก็ข้าดลอก
20:24ไป
20:25เล่ว ๆ
20:26ไปเข้า
20:26มันจะละลายแล้ว
20:27ไปเลยเข้า
20:28เอ๊ย?
20:29ไปแล้ว ๆ
20:30узна ๆ
20:31อุ่มเสร็จ
20:32ไปแล้ว
20:32โอ้โห ตัวหนัก它เนี่ย
20:35มันค่ะ
20:41ต่อ use ท่าน பอู้ฮะ พ่อคุณเป
20:42็นใครเหรอ?
20:43กันเป็นใครเนื้อ ผมคือเพื่อน
20:45รวงงาน ของแมนสันนะครับ
20:47ติลเริ่มว่าพุรคุณตามเข้
20:49าอยู่ และแอบท่ายเพื่อนรวงงานข
20:52องผม
20:52ทำอะไรได้? เป็นตริงค่ะ?
20:54พูดเรื่องอะไร ว่ายังไม่มีเวลาต
20:56ามถ่ายหรอก
20:56ถ้าเป็น fort, จะถ่ายอะไรก็ได้
20:59แถ่แล้ว ให้บอกคุณแสกโก่
21:02ว่าเราสองคนอยากถ่ายอะไรก็ได้อย่า
21:05มาเผลียก
21:06เป็อบ
21:07คุณอ่าน่าแก่ครับ
21:08ผมไม่เคยพูดแซกของพินผมเลยนะคร
21:11ับคุณอ่า
21:12คุณรู้ได้ไง
21:12อย่าอวดฉันล่ะ
21:13นี่คุณซัล當然ไม่จรอ
21:15ที่ผ Complete App ท่ายข้อปล� accident
21:17เขารู้กันหมดником
21:19เรายังรู้มาอีกว่าpełกคุณปร
21:21blir แต่ผมแนะนำให้ให้ Core 2
21:23ตSab Tim
21:24ตอนนี้เม้นสัน ่า пис fertig
21:26มีสารเรียบร้อยแล้วครับ ห้าม
21:28ันให้พวกคุณเข้าใกล้พวกเขา
21:31ลุ่มนี้น่าจะได้รับหมายสารนะ
21:33ถ้าพวกคุณจะฝ่าฝืนคำสั่ง
21:35สาร เราก็จะ...
21:37ดำเนินการ ซึ่งพวกคุณอาจ
21:39จะถูกจับ
21:42เฮ้ย ไอ้แซกโก ตัวทำคลันนี้
21:44เลยเหรอ
21:45ใจเย็นนะ ค่อยพูดกว่าจากัน
21:49นะ
21:51ปัญหาของผู้ยายเนี่ย
21:54ผู้ยายขอรับผิดชอบสิ
21:56แต่การกระทำของคุณ ทำให้เด็กๆต
21:59้องเจ็บปวดนะ
22:00ผมต้องหยุดพวกคุณ
22:02รู้ไหมว่าหลังจากพวกคุณเปิ
22:04ดเผยรงเรียนของเด็กๆไปแล้ว
22:06เด็กๆก็ไม่ได้ไปเรียน
22:09โซวิ่งยันถูกรังแกที่ร
22:10งเรียน
22:11ที่จริงแองเจอลเคยพูดถึง
22:12คดีลูกชายคุณให้ผมฟังอยู่
22:15เพื่อเองก็ลำบากใจ
22:17ลำบากใจ อย่าแซกเป็นคนดีหน่
22:20อยเลย
22:20โอเค งั้นผมถามหน่อย
22:23พวกคุณแพ้ขดีใช่ไหม
22:25โดดปกติแล้วเวลาแพ้ขดีเ
22:27นี่ย
22:28พระกันอาจใช้เหตุผลว่าเป็
22:29นความผิดของคน
22:31และไม่จ่ายเงินให้กับคุณ
22:33แต่ว่าพวกคุณได้รับเงินใช่
22:34ไหม
22:37ก็ใช่
22:38พวกเราได้รับเงินทดเชยแล้ว
22:41แล้วมันยังไงอะ
22:42ยังไงอะล่ะ
22:44ที่แองเจ้ารับทำเพราะว่ามีเง
22:46ินไขว่า
22:48จําเลยต้องเซ็นคำให้การว่าล
22:50ูกชายคุณเป็นเยื่อของอุปธิ
22:52เหตุ
22:53ผมจําได้แองเจอลบอกว่า
22:56คุณน่ามีหลักฐานไม่เพียงพ
22:57อ
22:58อย่างแรกผลตรวจแอลกหอร์
23:00ของโรมพยาบาลไม่เกินกำหนด
23:02อีกอย่างมีคนถ่ายคลิปลูกช
23:04ายของคุณตอนวิ่งฝากไฟแดง
23:06ถ้าเปลี่ยนเป็นทนายคนอื่นเน
23:08ี่ย
23:09ได้เงินран PM .. poet
23:09วงยืนสักแบนด์เดียว
23:11เจอ geography his skill
23:12จะได้เสนข้อตกลงกับจําเลย
23:16อีกกันให้ประการณ์ของลูกช
23:18ายคุณ
23:19ผู้ คุณถึงได้รับเงิน
23:20และได้รับการคุมครอง
23:22เห็น었 confusing grammar
23:25ถ้าคุณอยากรู้ความจริงแล้วก
23:26็
23:26ก็ไปถามแล้วกับบkeeperการเอง سีครั
23:29บ
23:29พอกกปกติ Angel
23:30ไม่หาจัดการเรื่องพวกนี้แบบเง
23:32ิบเงิบ
23:33แต่เพราะเห็นสีที่ที่พวกคุณ
23:35ทำเนี้ย
23:36ผมว่าพวกคุณควรรู้
23:37ผมจิดตอบประกันภัยแล้ว
23:39พวกคุณเร็วเร็วนี้
23:41และพวกคุณ จะได้รู้เรื่องทั้งหมด
23:44เลย
23:45ข้าligh ขิ้นету
23:50นะครับ ที่จริงผมร่งโทษคุณ
23:53หนักกว่านี้ก็ได้
23:54แต่ผมก็เป็นพ่อควร ผมก็ใจพ
23:56วกคุณดี
23:57ก็เลยตัดศินใจจะไม่ทำหลุนแ
23:59รงเกินไป
24:00แต่ผมอยากให้พวกคุณเข้าใจ
24:02inear lefn e Beng Google garsect
24:03เท่าว่านั้นรูกคุณไม่ฝาไ
24:04ฟแดงเนี่ย
24:05อุบฏิเหตุก็คงจะไม่เกิดขึ
24:06้น
24:08เค้าทรับหิศชอบ
24:10ผมวังว่าพวกคุณเนี่ยจะไม่โ
24:11ทษคุณอื่นทั้งหมด
24:13ยิ่งคนบริสุดด้วย
24:15พวกคุณรักลูกมากใช่ไหม
24:18ผมก็เช่นกัน
24:23ที่รักเย็นมากแล้ว
24:25ไปกันเธอ
24:29ไปกัน
24:34ลูกใจแล้วใช่ไหม
24:36ขอบใจนะ
24:37ขอบใจที่ช่วยขนาฑ์เนี่ย
24:39ไม่เป็นไรนะ จบเรื่องได้ก็ดี
24:41ฉันก็มาอยากเห็นข่าวนาย
24:42เหมือนลูกตาว่ะ
24:43ไปกัน
24:44ไปกัน
24:46จับมือไว้
24:48ฉันเป็นแม่เซล่อมัย
24:53ได้จริง
24:55ขอโทษที่มาชานะ
24:56ไม่เป็นไรลอก
24:57ผมรู้คุณยุ่งเนี่ย
24:59รับอะไรดีคะ
25:00อ่า...เหมือนเขาค่ะ
25:02โอเคค่ะ ได้ค่ะ
25:05ลูกแล้วคะ
25:07ผมทำว่าอยากมาไหม
25:09แต่เขาบอกว่า
25:10ไม่อยากมา
25:13อ๋อ...
25:15ผมควรบอกคุณก่อนมาใช่ไหม
25:18ไม่หรอก
25:20เด็กๆก็แบบนี้แล้ว
25:23ง่อแงเรียกร้องความสนใจ
25:25พอใจเย็นก็ลืมแล้ว
25:33ถ้าผมบอกคุณว่าลูกครัสไม่
25:35มา
25:38คุณยังจะมาอยู่ไหม
25:40มาค่ะ
25:43ที่จริงเนี่ยผม...
25:44อย่าขอโทษคุณนะ
25:46สิ่งที่คุณพูดกับผมในสา
25:48นะ
25:50ทำให้ผมนึกขึง
25:51บางเรื่องขึ้นมาได้
25:54ตั้งแต่เรียนโจบเนี่ย
25:55ผมก็หมกมุ่น
25:57ช่วยคนด้อยโอกาส
26:00เรากับช่วยคนจนนั้นประเศรษนั
26:02ก
26:03จนลืมว่าความยุธิธรรมค
26:05ืออะไร
26:06แล้วก็คิดได้ว่า
26:10คนที่ลืมความตั้งใจเดิม
26:13คือผมไม่ใช่คุณ
26:15อย่าพูดแบบนั้น
26:18พอทำงานนานๆ
26:21บางครั้งฉันก็หลงทาง
26:24แน่นอนฉันอยากหาความจริงท
26:26ุกดี
26:28แต่บางครั้งเมื่อฉันพบความจร
26:30ิง
26:31และฉนะคดี
26:33ฉันก็ไม่รู้ว่าทำถูกหรือ
26:35เปล่า
26:41นี่
26:42ขอบคุณนะ
26:44เรื่องอะไรเหรอ
26:46ฉันด้วยรับหมายสาร
26:48คุณยื่นขอคำสั่งห้ามเข้าใ
26:50กล้
26:51มาให้พ่อแม่สันจีบหุยเข้
26:53าใกล้เรา
26:54ขอบคุณค่ะ
26:55เรื่องเล็กน้อยนะ
26:56ต่อให้ไม่มีคำสั่งสารพวกเขาก
26:58็คงไม่ยุงอีกต่อไปแล้ว
27:00ทำไมล่ะ
27:01เพราะผมในใจคลายไป
27:04พวกเขาก็ปล่อยวาง
27:05คุณไปหาเขาเหรอ
27:06พวกเขามาหาผม
27:09เรื่องเยอะจริงๆ
27:12ขอโทษนะ
27:13ไม่เป็นไรหรอก
27:15รับได้ที่เรายังไม่อยากัน
27:18เราก็เป็นครอบครัว
27:30เยอะ
27:32เยอะ
27:32เยอะ
27:49ที่โทษนะ
27:52เยอะ
28:16เร seasoned
28:19豬
28:19ไม่รู้จะทำอย่างไรก็ปิดปากเอาไ
28:22ว้
28:22เพราะเวลาที่เราโมโห เรามักจะพ
28:25ูดอะไรผิดผิดผิดทุกๆ
28:27ทำเรื่องดีกลายเป็นเรื่องไม่ดี
28:29I have to check her out for a walk two times day
28:33ยันยัน วันนี้กี่ครั้งเนี่ย
28:342ครั้ง
28:35โอ้ แทบมาก
28:38ซิ้ว
28:39เจ็ง พ่อคุณโมห ขึ้นมาจริ
28:42งๆ คนจะคิดว่าคุณหยาบคาย
28:44แล้วคุณก็จะตกลุมครั้งอีก
28:46ไฟ
28:47ขนาดลูกคุณกับผิภาคสา
28:48จะมองคุณเล่งแย่ลบ
28:50เพราะเขาจะเริ่มสงสัยคุณ
28:52และเริ่มไม่เชื่อคุณ
28:55ดังนั้นทุกคน
28:56จะต้อง สงบสติได้สาร
29:00ทำใจให้สงบ
29:06คนสมัยนี้เนี่ย ว่างมากจริง
29:08ๆ
29:09ฉันบอกว่าตามหาพยาน
29:11ยังทักประคุยเล่น
29:13สิเวลาฉะมัด
29:15ฉันก็ดูคลิปที่คนส่งมาเยอะ
29:16แยะ
29:17ใช่ไม่ได้เลย
29:21เอาเธอ
29:22คือนี้ฉันเฝ้าเอง
29:24เธอกลับบ้านไปอาบน้ำ
29:26พักผ่อนเธอ
29:28ไม่งั้นเดี๋ยวแก่วเร็ว
29:29โอ้โหดูตีนกาดิ
29:31เยอะเชียว
29:34ฉันดูไม่พักดีหรอ
29:35หืม พูดอะไร
29:36ได้ความพักดีไง
29:38ฉันยิ่งสาวจ้ะ
29:40นายไม่ต้องมาห่วงหรอก
29:42อืม ดูเหมือนเธอเนี่ย
29:44อยากคร้างคืนกับฉันนะ
29:46ฉันคนนี้โอเคพร้อมเสมอ
29:48เดี๋ยวนะ
29:49เยอะมาพูดคุกคำทางเพศ
29:51พูดอย่างเนี่ย
29:51ฉันฟ้องหน่ายได้นะ
29:53หืม ฉันเนี่ยนะ
29:53เฮ้อ
29:54กับพูดอย่างเธอเนี่ย
29:55ฉันต้องหลับตาและดับมัน
29:59เฮ้ย
29:59เฮ้ย
29:59อ๋อ
30:01เฮ้ย
30:01หลังสักษิตมาก
30:07ไฟดับแล้วนี่
30:10เออ
30:11ฉันทำงานดีกว่า
30:16ดีแต่พูด
30:19กล้าพูดเดี๋ยวเจอดีไหม
30:35อืม คงหน่อยกันแล้ว
30:36ดิ้มกาฟ้ายก่อนสิ
30:38ของเธอไม่มีนั่นตาล
30:41ของฉันแล้ว
30:43เออ ทำมาแก้วเดี๋ยว
30:46ซูซูนะ
30:58พ่อฮะ พ่อฮะ วันนี้จะพาลูค
31:00ัสไปไหนอ่ะ
31:01ผมอยากไปดูสัสน้ำ
31:02เราไปแต่พีพิทธภัณวากาศอ่ะ
31:05วันนี้พวกเรา
31:06ไม่ไปไหนหร Got one
31:07อ๋อ ทำไมละครับ
31:08ภaje 50 พ่อบอกว่าว它的วันนี้ไม่ม
31:10ีเรียน
31:10ภvateวางนี้นะ
31:11พ่อผมไปข้างนอกได้อ่ะ
31:14วันนี้เราจะไม่ดูพวกนั้น
31:15เราจะไปสาวียนไปดูแม่ของลูenced
31:18มา ได้ไหม
31:18อ๋อ แต่ลูคัสยังไม่อยากเจอแ
31:21ม่นี้นะ
31:22โกหรถที่แม่ลึงมันเกิดเลย
31:23อ่ะ
31:32แม่ไม่คิดถึงลูกครัสหร BAR
31:35ช่วงนี้แม่เพลี่ยงไปมากเลยน่
31:38ะ
31:38รู้มั้ยพ่อเคยสอนลูกนิ
31:40ถ้ามีคนขอโทษลูก ก็ต้องให้
31:42อภายเขา
31:44มานี่มา พ่อจะบอกให้น่ะ
31:46ช่วงนี้แม่ของลูกเจอเรื่องล
31:49ำบาก
31:49และก็มีปัญหามากมายเลย
31:51เพราะอย่างงั้น represent as a child
31:52เราควน acontec 만들 aitแม่ไม่ใช่เหรอ
31:54ห้pract มีปัญหาเหรอ
31:56ใช่แล้ว แม่เลยต้องการ LUCAS
31:58ถึงแม้ แม่งานยุ่งมาก แต่แ
32:00ม่รักลูกมากใช่ไม้
32:01ใช่แล้ว ลูกก็ควรรักแม่ด
32:03้วยสิ
32:04ลูกอยากเห็นแม่ขึ้นสานี่ ลู
32:06กกาบมาถึงแล้ว
32:07Okay
32:09Okay ไปกับเธอ
32:10ไปกัน
32:12เธอ
32:13ตรงนั้น
32:36นั่นค่ะ
32:37แม่มาแล้ว
32:37แม่สุดย่อนเลย
32:39โอ้ มากันได้ยังไง
32:41มีอะไรบอกแม่ไหม
32:42ซู่ซู่นะครับ
32:45มีลูกขอเชีย
32:46มาเป็นสุประบุมมันแล้ว
32:48ซู่ซู่นะ
32:50ซู่ซู่นะ
32:51ซู่ซู่
32:52โอ้เยย
32:59เริ่มอะไรล่ะ
33:00เริ่มกี่โมง
33:01อะไรนะ
33:03ก็รอเริ่มอยู่ไง
33:04กำลับเปิดสาร
33:19ขอรบสาร
33:31ทะนายจำเลย
33:32พอเบิกตัวพยาณฝ่ายจำเลย
33:34หุนร้อยหยิดมิ่ง
33:35ขึ้นเบอร์ความ
33:42เชียนพยายานกล่าคับสาบาล
33:44ได้
33:45ข้าพระเจ้า
33:46หลอยหยิดมิ่ง
33:47ขอสาบาลว่า
33:49จะเบิดความต่อสาร
33:51ด้วยความ
33:53สัตว์จริง
33:54ด้วยความจริงใจ
33:56ไม่เอาความเท็ดมากล่า
33:58แม้แต่น้อยเลย
34:01ทำไมจำเลยเชื่อฟักภายานได้
34:22คุณหลวยยิตแม่ง นานนำจำเลย
34:24ให้เรารู้จักหน่อย
34:26ว่าสำหรับคุณแล้ว ยิ่มห
34:27ลายสานเป็นคนอีกไง
34:31อาศาลกับก้าเม่งลูกชายฉ
34:33ันเจอกันเมื่อสิบสองปีก่อน
34:35ก้าเม่งชอบนิสัยอาศาลมา
34:37ก บอกว่าเธออัทยาไสดี
34:41พอเขากลับถึงบ้าน เขาก็เล่าเร
34:43ื่องอาศาลให้ฉันฟัง
34:44ในที่สุดพวกเขาก็ตกลุมรัก
34:48กัน
34:49จากนั้นไม่นานพวกเขาก็แต่งงานก
34:51ัน
34:52แต่ก้าเม่งไม่อยากทิ้งฉันเอ
34:54าไว้
34:55ตอนนั้นอาศาลเป็นคนเสนอให้ย
34:59้ายมาอยู่กับฉัน
35:01เธอดูแลเอาใจใส่ฉันเหมือนแ
35:04ม่แท้ ๆ เธอกระตันยูมาก
35:07เพราะครัวเรามีความสุขมาก
35:09จากนั้นไม่นานอาศาลก็ท้อง
35:12ตอนนั้นก้าเหม่งไม่อยากให้อา
35:14ศาลทำงานนะ
35:16เข้าเลยทำงานสองที่เพื่อหาเลี้ยง
35:19ครอบครัว
35:23แต่ว่า ล้านยังไม่ทันเกิด ก
35:30าอมิ่งก็มาตาย จากอุปธิเหต
35:33ุ
35:36ตอนนั้นอาศาล น่าทรงสารมาก
35:39เธอท้องอยู่ เธอท่องบิ่งบุญ
35:42ต้องจัดการงานสบของกาอมิ่
35:45ง แล้วไหนจะเรื่องคดี แต่ว่าเธอก
35:49็ไม่เคยบน เธอกัดฝันสู้เพื่อด
35:54ูแลครอบครัว แถมยังต้องดูแล
35:57ฉัน
35:59แล้วเรื่องคดีเป็นยังไงบ้าง
36:01คะ
36:06บริษัทก่อสร้างนั้น บอกว่
36:09ากาอมิ่งไม่ใช่พนักงานประจ
36:12ำ พวกเขาจึงไม่รับผิดชอบ
36:15สุดท้าย สุดท้ายพวกเราก็แพ้
36:19คดีอาศาล ไม่ได้เงินสักแด
36:25ง
36:27แล้วพวกคุณใช้ชีวิตยังไง
36:30ที่จริงหลังจากนั้น ฉันก็
36:33จำไปได้มาก
36:35เพราะตอนนั้น ฉันเริ่มมีอาก
36:38ารสมองเสื่อม
36:42จำได้แค่ว่า หลังจากคลอด
36:45ยั้นยั้น อาศาล
36:48ก็ต้องดิ่นรนหาเลี้ยงครอบ
36:51หลัวของเรา
36:53แถมต้องดูแลฉัน ที่ไม่เกี่ยว
36:56ข้องทางสายเลือด
36:58ก็แค่แม่สามีป่วยป่วย
37:01แต่เธอก็ไม่เคยทิ้งฉันเลย
37:08คุณคิดว่าจำเลย ดิ่มลายซา
37:11ล
37:12เป็นคนที่จะทำร้ายคนอื่น หรือข
37:15้าคนไหมคะ
37:16ไม่มีทาง อาศาลเป็นคนใจดีมา
37:19ก
37:21เธออาจจะดูเป็นคนแข็งแข็ง
37:23แต่เธอทำเพื่อปกป้องตัวเอง
37:26เธอไม่มีทางทำร้ายใครแน่
37:31ขอบคุณค่ะ คุณหลุย
37:34สารที่โครบ หมดคำถามค่ะ
37:37ตะนายโจทย์ เธอร์สักข้านพ
37:39ยาศ
37:52คุณหลุยหิตเม่ง
37:53ฉันมีคำถามค่ะ หลังจักล
37:55ุกชายคุณจากไป
37:57จำเลยยิ่มลายซาล รู้สึกแค้
37:59นไหมคะ
38:00ฉันจะรู้ได้ยังไง ฉันไม่ใช่
38:02จิตแพทย
38:10เงินขอถามว่า ปกติในแต่ละ
38:13สัปดาห์
38:14คุณอยู่กับเธอมากแค่ไหน
38:17ก่อนฉันจะป่วย ก็ได้เจอเธอทั้
38:21งก่อน
38:22แล้วก็หลังเลิกงาน หลังจากป
38:26่วยฉันก็จำไม่ค่อยได้
38:28แต่เราก็เจอกันตลอด ไม่ว่าเธอ
38:31จะยุ่งแค่ไหน
38:33เธอจะโทรหาฉันตลอดเลย
38:36จากที่คุณพูดมา จำเลยทำงานหามร
38:39ุ่งหามครั้ม
38:40แล้วใครเป็นคนดูแลคุณ
38:42มือเท้าชังอย่างปกติ เรื่องไ
38:45งๆ
38:45ฉันสามารถจัดการเองได้
38:47โอ้ เรื่องไงๆ จัดการได้หรือ
38:51คะ
38:52แต่คุณเป็นโรกสมองเสื่อม
38:56คุณรู้ไหมคะ อาการร้ายแรงแค่
38:58ไหน
38:58ฉัน...ฉันไม่ใช่หมอ
39:00จะรู้ได้ยังไงก็ล่ะ
39:03คุณหัวหยิดเม่ง
39:05เรื่องนี้ก็ไม่แน่ใจ
39:06เรื่องนั้นก็จำไม่ได้
39:08แล้วรู้ได้ยังไงว่า
39:09ความทรงจำที่มีต่อจำเลย
39:11ยิ่มไหร่สานของคุณ
39:14ถูกต้องตามนั้นจริง
39:16ต้องถามหมอ shiny
39:17หัวภูเป็นภูปรรม
39:34คุณย่าค่ะ คุณย่าสมองเสื่
39:37อม ทนายเสร็จต้องใช้เรื่องนี้ มา
39:40จมตีคำให้การของคุณย่า
39:43คุณย่าจำไปค่ะ ถ้าเราคนใดคน
39:45หนึ่งอยู่ในข้อคพยาญ พูดพ
39:48รรษาและลูกคุณจะต้องฟังท
39:50ี่เราพูด
39:50พิจารณาคำพูดเรา ในโลกใบน
39:54ี้ คุณกับยันๆ รู้จักลิซ่
39:57าดีที่สุด
39:59หลายปีที่ผ่านมา คุณเฝ้าดูเธ
40:02อดิ้นรน หาเลี้ยงครอบครัว เท
40:04่าทำเต็มที่เพื่อดูแลกคุณและ
40:06ยันๆ
40:09คุณย่าเป็นพยาญ อุปนิสั
40:11ยลิซ่าได้ รับได้ที่คุณสา
40:15มารถแสดงความรู้สึกอย่างมั่
40:17นใจและจริงใจ
40:19จำไว้นะคะ ไม่มีใครมีสิทธิ์
40:22สงสัยคำพูดคุณยาก
40:26ทำไมฉันต้องถามหมอ ความประทับ
40:28ใจต่ออาสาร ไม่ว่าอาการของฉ
40:31ันจะเป็นยังไงนั้น
40:32ฉันก็จำได้ชัดเจน ว่าอาส
40:35ารไม่เคยทอดทิ้งฉัน
40:37อาสาร เธอทำงานนะ เพื่อดูแลฉันก
40:41ับร้านสาวตัวน้อย เงินมัน
40:43งอกเองเหรอ
40:45ถ้าอาสารไม่หามา หลานฉันอาย
40:47ุแค่หกครวบ จะพาฉันไปหาหมอ
40:50ทำอาหารให้ฉันกิน และทำงานบ้
40:53านไหม โลกฉันจากไปนานแล้ว
40:57แต่อาสาร ก็ยังดูแลฉันไม่ท
41:00อดทิ้ง หาเลี้ยงครอบครัว
41:05ฉันต้องถามอะไรอีกล่ะ การกระท
41:08ังของเธอ ฟ้าดินเป็นพยานได้
41:14คุณหลอยตาแหลมจริงๆเลยนะคะ ย
41:19ิ่มรายซานเป็นลูกสรहณส藝ท
41:21ี่ดี แถมยังดูแลขวบครัวเป็
41:24นอย่างดี
41:26แต่ถุกท่านอย่ ресิ quarantine ไม่覆Иวแม
41:27ลตัวกับคุณหลอยóbเรื่อง ยี่ม
41:28รายซานกับคุณหลอยเป็นครอบคร
41:30ัวเดียวกัน
41:31ยอมต้องปกต่อง sheeple
41:34วางว蹈คนนาลูกคุณ
41:36หลังฟังคำให้การคุณหวยแล้
41:38ว
41:38จะวANGตัวเป็นกลาง
41:40แดนไร่ตรองอย่างรอบข้อ services
41:42แม่ซามีของหล่อนเนี่ยจริง
41:43ๆ เลยเน่ะ
41:44สารที่ครับ enschชมเป็นตัวดีมาก
41:46镜ฟัง noch บินนะ
41:46ไม่ล haunting ทุกอยากมาจากใจจริง
41:48มีเพียงความจริงที่ขับเคร
41:50ื่อนผู้คนได้นะ
41:53เพ่อ..พ่อ...
41:56ตอนนี้แม่ได้เพลียบแล้ว
41:58ดีใจมั้ย ดีใจมั้ย
41:59ดีจังเลย แม่ผมเท่มาก
42:10ถนายจำเลย
42:11คุณแน่ใจไม่ว่า
42:13อยากเพิ่มพระยาณอ้างอิง
42:15แล้วเรียกโสยเว่งยันขึ้น
42:17เบอร์ความ
42:19สารที่เครบ
42:20เนื่องจากโสยเว่งยัน
42:21เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
42:23คำให้การของเธอจึงมีน้ำหนั
42:25ก
42:26คำหน้าลูกคุณ
42:27ก็เราลึกด้วยว่า
42:29โสยเว่งยันอายุกหกขวบ
42:30อาจไม่มีวุธิภาวะ
42:33อีกอย่างโสยเว่งยัน
42:34ไปลูกสาวจำเลย
42:36ทำให้การของเธอ
42:37จึงใช้อ้างอิงได้เท่านั้น
42:57คำหน้าลูกสาวจำเลย
42:59ขอเชิญสักภยานได้
43:01โสยเว่งยัน
43:07ฉันรู้ว่า
43:08ในวันเกิดเหตุ
43:09หนูอยู่กับจำเลยยิ่มหลายสาน
43:12ซึ่งเป็นแม่ของหนู
43:13ถูกต้องไหม
43:14ค่ะ
43:15งั้นหนูก็เห็นทุกอย่าง
43:17อย่างชัดเจนใช่ไหมคะ
43:18ค่ะ
43:19หนูช่วยเล่าให้ทุกคนฟังได้ไ
43:21หมคะ
43:22ว่าเกิดอะไรขึ้น
43:23ได้ค่ะ
43:33ค่ะ
43:55ค่ะ
Comments