- 7 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:17เผฎค่ะ
00:00:20หน้าเจ้าค่ะ คุณกล้าว
00:00:32ตกลง...คือว่าเสียมาได้
00:00:36ว่าเสียมามือนเจ้าค่ะ
00:00:55วัดที่พ่อพามาเมื่อยังเล็กท
00:00:57ี่ป่าเบิ้งหลังนั่งมีที่น
00:01:00ัดส่งฝินแน่แท้หรือ แม
00:01:02่พิมพ์
00:01:03เจ้าค่ะ แดมสิบห้าคำ ทุก
00:01:06ติยายามทุกเดือน
00:01:11จากมีการแลกเปลี่ยนฝินขึ้น
00:01:13ที่กระท่อมริมหน่องน้ำ
00:01:20คุณกล้าว แน่ใจหรือเจ้า
00:01:22ค่ะ ว่าจากมีแจ้งกับพลต
00:01:24ระเวน
00:01:28ฉันต้องไปให้เห็นกับตา
00:01:30หากแจ้งพลตระเวนไปทั้งไม่มั่
00:01:32นใจ
00:01:33อาจเสียงให้พี่พบมาเสื่อมเกี
00:01:35ยดไปกับฉันได้
00:01:57วนหาที่ตายนักน้อง
00:02:02อาจใจ
00:02:18เจ้าไว้
00:02:39yön Cotton
00:02:40ตอน camino
00:02:40观ง across the doorway
00:02:41วันนี้
00:02:42ตอนนี้
00:02:42รับวันนี้
00:02:42ชนะ
00:02:43มันดูณ esos
00:02:43ตอนนี้
00:02:43มัน
00:02:44ฝ claim
00:02:45ไป!
00:03:11จากนี้กูไปไหน!
00:03:15เกิด!
00:03:32นังเนียวต่างจะพ่อมึงเคี
00:03:33ยวนะ
00:03:38มึงไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับมึง
00:03:39นักหรอก
00:03:40แต่มึง
00:03:43มึงไม่ยอมรามือจากพวกกูเส
00:03:45ียที
00:03:46สู่รู้เสียจนท่านไม่พอใจสั่
00:03:48งให้กุดส่งมึงลงนลกตามพ
00:03:50่อมึงตายเสีย
00:03:56ใช่มึง
00:03:57มึงก็จะลากหัวสังนลกอย่าง
00:04:01มึงลงไปด้วย
00:04:19กันลกข้อม loyalty
00:04:42เว้นเสียแปะ
00:04:44มึงจักยอมเป็นพวกกู
00:04:48ค้าฝินกำไรงามเที่ยว
00:04:52ไม่นานก็ตั้งตัวได้
00:04:55และหากมึงมาเป็นสายให้กับนาย
00:04:57แล้วก็คอยข้าบขาวมาบอกกู
00:05:01ว่าผู้ปกคองมึง
00:05:03ไอ้มือนพบพี่ชายมึงถ้าก็ทำ
00:05:05การได้อยู่บ้าง
00:05:07ท่านก็อาจตบรองวันให้มึง
00:05:08เพิ่ม
00:05:12ว่ายังไงไอ้กราบ
00:05:14ถ้ามึงฉลาดมึงก็รับคำ
00:05:17เสีย
00:05:19กูจักไว้ชีวิต
00:05:28เกิด
00:05:29เกิด
00:05:30เฮน
00:05:30เฮน
00:05:32เกิด
00:05:33เกิด
00:05:41เกิด
00:05:46ใจ
00:05:47น UV
00:06:11นันนี้เขาไม่เคยเปลี่ยน ที่เหรอ
00:06:19แม่พิมพ์
00:06:22เหตุได้ถึงทำกับข้าแบบนี้
00:06:38เพียงเพื่ออัดเปลี่ย
00:07:08แม่ถึงกับต้องทำฉันนี้เลย
00:07:13แต่มาครานี้
00:07:17คุณกล้าวรู้ความแท้ไปมาก
00:07:23อีชฉันจากเดือดร้อนอัง
00:07:24เลิกเธอดีพิมพ์
00:07:26ไม่กล้า
00:07:29รีบไปเสียก่อนใครมาพบเข้า
00:07:35แล้วยุดหลวง
00:07:37ที่ท่านสัญญาไว้กับ
00:07:37กูหวอกให้ไปเสีย
00:07:42ท่านจากเป็นทุระให้มึง
00:07:43เมื่อมึงไปถึงปักนับโหเอง
00:07:47กูเตรียมเลือไว้หลังกับ
00:07:48ท่อม
00:07:49รีบไปเสีย
00:07:53ขอรับ
00:07:58เอาโหสิกรรมให้ผมได้เธอดหนา
00:08:00ของกล้าว
00:08:14ประเดียวก่อน
00:08:15แม่พิมพ์
00:08:17ที่นี้มันไม่มีทางออกไปน้ำ
00:08:19มันมีแต่นงน้ำข้างอ่างข้
00:08:20างนั้น
00:08:21เฮ้ย มันทำกับอะไร
00:08:31โลกมันเขาเป็นเช่นนี้แล้วไอ
00:08:33้กล้าว
00:08:34เฮ้ย อันห์
00:08:37ที่สุดที่สุดที่ไว้
00:09:06การเจ้าะ
00:09:35ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:10:05เมื่อตอนที่กูกลับมากูพาวน
00:10:07าให้มึงความจำเสื่อมอย่างเช่
00:10:09นที่เขาว่ากัน
00:10:11แต่มึงก็ยังเสือกดื่อด้าน
00:10:15ซืบความจนจำความขึ้นมาใหม
00:10:16่ได้
00:10:18กูอยากรู้เสียติงไงกล้ามึ
00:10:20งกลับมาจากความตายได้เช่นไห
00:10:21ร่
00:10:22กูเห็นลูกน้องกูโยนมึงล
00:10:24งน้องน้ำนี้ด้วยตากูเอง
00:10:28เหมือนที่กูว่าแม่จะย้อดอ
00:10:30ีพิมพ์กับไอ้กล้า ลมเหน
00:10:32าน้ำตอนนี้
00:10:33ไอ้กล้าว
00:10:43มันเป็นพูดผีพีศาสหรือ
00:10:44มันมีอีกทีลิตอันไหนมะ
00:10:46หรอ?
00:10:47มันตอบกูหมา
00:10:51มันรีบข้ากูเสียอีกทีเธอ
00:10:53ด
00:10:55ก่อนที่พี่พบจะมาช่วยกูไอ้
00:11:10หวันนี้ชั้งโลกเขาเบาปัญญา
00:11:16เช่นขึย
00:11:18กูไม่เคยข้าเหมือนไอ้กล้า
00:11:19ว
00:11:42มันว่ายอย่างไร
00:11:45มันไม่ตกลงขอรัก
00:12:30มันทำให้กูไม่มีทางเลือกเองน
00:12:32่าอีกล้าว
00:12:36ที่มันเสือคราเนี่ย
00:12:40มึงว่ามึงทำเพื่อพ่อมึง
00:12:41แต่กูก็ทำเพื่อพ่อกูเช่นกัน
00:13:08หลอกว่าชีวิตมีเสียเธอได้
00:13:10กล้าว
00:13:32ไอ้เชิร์...
00:13:34เกิร์...
00:13:38สองมันเกิดมันสิ่ง
00:13:40เกิร์...
00:14:04ท่านมือหารเป็นผู้ลงดาบ
00:14:08กูเพียงเก็บกว่าไท่ท่านทำ
00:14:09นั้น
00:14:10แต่คือนี่กูจักหัวมึงลงน
00:14:12้ำโดยมือของกูเอง
00:14:14เป็นอย่างไรไอ้ก้า...
00:14:15ของเทาระมานเป็นแน่แท้
00:14:19สิ่งไม่ต้องกำลวงไป
00:14:24ว่ามึงจะต้องโดดเดียวในนล
00:14:25ก
00:14:29พี่ชายคนดีของมึง
00:14:31ก็จะได้ตามมึงไปในเร็ววัน
00:14:36ไม่สิ...
00:14:37ว่า...
00:14:40น่าจากคืนนี้พร้อมกันทีเด
00:14:42ียว
00:14:43ดีไหมไอ้ก้า...
00:14:44ดีไหมไอ้ก้า...
00:14:45ดีไหมไอ้ก้า...
00:14:51แล้วสิวัน!
00:14:52แล้ว!
00:15:04วางดาบเสีย
00:15:09กูบอกให้วางดาบเสีย
00:15:23ขอตัวเวน
00:15:34มึงเกือบรอเสียแล้วเที่ยวไ
00:15:35อ้พบ
00:15:38หากมึงแต่งงานกับแม่วันน่
00:15:39า
00:15:41เราสองคนคงได้เป็นญาติกัน
00:15:43กูจะได้จับตาดวงมึงอยู่ใก
00:15:45ล้ๆ
00:15:47เรื่องราวคงไม่เป็นเช่นนี้
00:15:49รู้เมื่อได้ประกุษ
00:16:04คือถึงสานอื่ них
00:16:04กูรู้ก่อนหน้านี้แล้ว
00:16:07จับผู้ค้าฟินได้คราดัย
00:16:10พวกนำไม่ต้องรอได้ถูดครา
00:16:14เมื่อมีเหตตย์สอบโสวนโทน
00:16:15ความ
00:16:17ก็ไม่มีใครเพลง kill
00:16:18พวกถหารมันจับพวกคนลักลอบ
00:16:21นำฟิน
00:16:22จากพระนคอนไปค้าที่สามโทกได้
00:16:23แล้ว
00:16:24พ่อค้าถึงกำลงไปสอบโศว
00:16:25นได้ตนเอง
00:16:27แต่ไม่ยอมมีใครสารภาพสักห
00:16:28ลาย
00:16:29ใครจะกล้าสัตว์ทอดในตอนเ
00:16:31อง
00:16:32ให้ในตอนเองฟัง
00:16:38แต่เหตุที่ทำให้กูมั่นใจ
00:16:41คือการวางยาพวกคนตะเวท
00:16:44จากทำให้พวกมันไว้ใจร่างสุ
00:16:46ราณ
00:16:47ในเวลางาน
00:16:49ต้องใช้คนไหน
00:16:51กินเหมือนทั่วไหม
00:16:53ไม่แล้ว
00:16:56คนพวกนี้ถูกมากอย่ะ
00:17:02แล้วยังมีเรื่องไหนกล้า
00:17:04ที่หากไม่ใช่คนยดเท่ากับกูหร
00:17:06ือสูงกว่า
00:17:09ความไม่มีทางเซอร์ตัวมาให้เป
00:17:11็นสายได้
00:17:16ทุกอย่างเพลงไปที่มือแลพ่อม
00:17:18ึง
00:17:22ฉลาดเกินคนเสียจริง
00:17:25แต่หากมึงฉลาดจริง
00:17:28เหตุได้จักตามกูมาอีก
00:17:31เพื่อถวงเวลา
00:17:37ป่านี้พ่อมึงคงถูกพ่อกูจ
00:17:39ับตัวได้แล้วแน่แถ
00:18:08เจ้าคุณพี่ชัยพักดี
00:18:11แต่พ่อค่าไม่เคยเขียนนังส
00:18:13ือเละมึก
00:18:14เหตุใดจึงเละมึกอยู่แค่ใน
00:18:16นังสือเล่นมี
00:18:18ผู้ปลอมแผงตัวนังสือ
00:18:22จึงเป็นคนทันนักสาย
00:18:31ออกพระ
00:18:34เราเป็นขราชการ
00:18:36หวงท่านให้อำนาจเรามาดูแลทุ
00:18:37กสุขของวงประชา
00:18:39ได้มีกินมีใช้มากกว่าไพล
00:18:41ฟ้าค่าแบบนินทั่วไป
00:18:44เราจักทำฉะนั้นไม่ได้
00:18:50รับไว้เธอดคุณหลวง
00:18:53คุณหลวงเพียงช่วยค่าเจรจ
00:18:55ากฝะรังขีและจีนเท่านั้น
00:18:58ค่าจักไม่ให้เสื่อมเสียมาถึ
00:19:00งท่านเป็นแน่แท้
00:19:07ค่าคงต้องขอรับไว้แต่พี
00:19:09กน้ำใจ
00:19:12สิ่งอื่นนอกจากนั้น
00:19:15ค่าคงต้องขอปฏิเศษท่าน
00:19:18และหากมีข่าวการลักรอบค้า
00:19:20ฟิ่งจากพนคอนเมื่อใด
00:19:23เกรงว่า
00:19:25ค่าจักต้องสงสัยท่าน
00:19:29เป็นคนแรก
00:19:38เช่นนั้น
00:19:40ก็จมปลักแรงแครนอยู่เมืองพ
00:19:43ี่จีย์
00:19:46หลวงปรีชา
00:19:47มันเก่งการทุกเรื่อง
00:19:51แต่ก็คลาดคลาดคลา
00:19:55เมื่อกูอ้างชื่อมึงเรียกตัว
00:19:59มาพระนคล
00:20:01ก็รีบมา
00:20:02ด้วยหวังว่าจะช่วยเหลือมึ
00:20:05งได้
00:20:06ในการนั้น
00:20:09ก็เปิดโอกาสให้กู
00:20:12ได้รักตาประจำตัวมัน
00:20:14มาปรอมแปลงหนังสืมกัน
00:20:24เจ้าคุณ
00:20:27เจ้าคุณ
00:20:47หน้าสงสาร
00:20:52เซียดาย
00:20:55ที่มึงเองก็คลาดเขาเบาปัญ
00:20:57ญาไม่ต่างเพื่อนประ
00:20:59มึงไม่อาจรู้ไหมเพียงน้อยน
00:21:01ิด
00:21:01และตลอดไป
00:21:03ว่ากูกับเท่าแก่เม้ง
00:21:05ร่วมมือกันวางยาพิษในน้ำ
00:21:08ชา
00:21:13ครานนี้ละนาน
00:21:15ความรับของไอ้หลวงปรีชา
00:21:19มันก็จะตายไปพร้อมกับมึง
00:21:23เจ้าคุณขอรับ
00:21:24พบได้การส่งฟิน
00:21:25ฝั่งอยู่ใต้เรือนถ้าออกผ้าแ
00:21:27น่แท้ขอรับ
00:21:38นี่มึงรวงกัวออกมาเพราะการ
00:21:40รี่เหรอ ไอ้เจ้าคุณ
00:21:42ใช่แล้ว
00:21:44คราวนี้ ใครจะแน่
00:21:47ที่โง่เขาเบาปัญญาต ออกพลาย
00:21:58นี่ไอ้เท่แก่เม้ง มันหันฝ
00:22:02่ายมาอยู่ข้างมึงงั้นหรือ
00:22:05เท่าแก่เม้ง อยู่แต่เพียงฝ่าย
00:22:09ชอบทำเท่านั้ง
00:22:12จะพบมาที่นี่บ่อยครั้ง เท่าแก่
00:22:15มิกล่าวางยาค่ะดอก
00:22:22ยังไม่จบ
00:22:23มึงอาจจะหนีพ้นยาพิศของก
00:22:25ูได้
00:22:26แต่มึงไม่อาจหนีพ้นลูกน้
00:22:28องกูได้ดอก
00:22:30ธาคาร
00:22:32เข้ามาจากการไอ้พยาพิชัยพ
00:22:34ักดีเสีย
00:22:38ธาคาร
00:22:40ธาคาร
00:22:41ธาคาร
00:22:43ธาคาร
00:22:45ขอครั้ง
00:23:03ุกซา
00:23:03ไปเยิดออกคละ
00:23:06อยากิ้ด
00:23:06อย่าคิดสู้หรือนี้ให้เสronesมร
00:23:08์เกียดไปมากกว่านี้ล่ะ
00:23:10лег
00:23:30มือนพบเป็นเงิ่งอะไร
00:23:32ยังไม่ตามมาส่งพบครับ
00:23:34แต่พวกกับผม
00:23:36ส่งกำลังพลไปเพิ่มแล้วครั
00:23:37บ
00:24:12วางมือเสียไอ้พบ
00:24:13มึงไปไม่รอดแน่
00:24:16มึงแพ้แล้วมึงหัง
00:24:36เข้าตกกับกูเสีย
00:24:38ฉะนั้นมึงก็ไปกับกู
00:24:40พวกายนี่ยัง šstroke
00:24:42กับนี่พวกเจอดแคhart Orchest
00:24:43เพราะแน่แถ previous
00:24:46เมื่อยJonนขามกูว่า
00:24:47เกลาไปที่ใด
00:24:49กูจะบอกให้มึงฟังชัดชัด
00:24:53มันร่วมมือดปิธิม exhausting
00:24:54แค่นี้กา ซ่อนตัวอย่างในหอ
00:24:56สิเนฮะ
00:24:59เพื่อจับตัวอีกกล้าว
00:25:01ป่านนี้มันคงถึงเมื่อไอ้เช
00:25:03ิญแล้วประแน่แท้
00:25:08ลงท้าย
00:25:10ไอ้กกล้าวก็ต้องถูกข้าต
00:25:12ายกล้า
00:25:15แม้ว่ากูจะเคยข้ามันไปแล้วคร
00:25:17าหนึ่งก็ต่าง
00:25:30กล้าว
00:25:31พวกมันจะไปหาไม่ได้
00:25:32พวกมันจะไปเจ้านี้
00:25:33กล้าว
00:25:33ระอัก
00:25:54วัดเอย วัดโรธ
00:26:00มีตาลตโนทเจ็ดต้น
00:26:07พอคุ้นทองก็ไปปรน
00:26:12ป่านชนิกไม่เห็นมา
00:26:19คดข้าวใส่ห้อง
00:26:23ทอเรือไปหา
00:26:28เขาก็รำลือมา
00:26:32ว่าพอคุ้นทอง
00:26:34ตายแล้ว
00:27:02ไปไว้ ไปดูไว้ก็ราวจมน้ำ
00:27:05ตายกัน
00:27:08ย้องไม่ไปหรือ ไอ้เช่
00:27:10ท่านมืน ท่านมืนขอรับ
00:27:12ไปแล้วขอรับ รอมนี้ไม่รอแน
00:27:14่ขอรับ
00:27:19พี่ชัด พี่ชัด พี่ชัด พี่ชัด
00:27:42เก้า พี่เก้า พี่เก้า
00:27:51เก้า เก้า
00:27:56projecting cities
00:28:03หวักภายแล้วนะเก้า
00:28:33แล้ว ลูกน้องไอ้เชิดก็ โยน
00:28:39กากับพิมพ์น้องน้องน้องนะคร
00:28:42ับ
00:28:53พี่จอม เลือด
00:29:06เลือดไอ้เชิด
00:29:13ขอบน้ำใจนะ
00:29:16แก้วตาพี่
00:29:30แก้วตาพี่
00:29:40กุมไอ้เผิด
00:29:43กุมไอ้เผิด
00:29:45อะไร เพียงแต่ปลอมน้ายกุเท่านั้
00:29:47น
00:29:48มันนั้นแหละที่มาเสื้อ
00:29:50เฮือง
00:29:52ไอ้เกลาวหน่อยขอมให้กุต้อง
00:29:53เป็นจันนี้
00:29:54กุจะเอามึงลงเธอรกไอ้จงได้
00:29:59รอดพบคุณสิ ไอ้เชิด
00:30:02มึงเป็นผู้เสบฟิน ข้าฟิน
00:30:06พยายามข้าปิดปากเกลาว
00:30:09ที่มึงต้องข้าแม่พิมพ์ก
00:30:10ับพร้อมึงอย่าอาวตัวรอ
00:30:11ด
00:30:14มองโชว์ชั่วของมึงเอง
00:30:16ไม่ใช่ความเปิดไของนั้น
00:30:30กูก้าให้คิม
00:30:36กูก้าให้คิม
00:30:37คิมของกัน
00:30:43จริงไของนั้น
00:30:47กูก้าให้คิม
00:30:49คิมของเดซittel
00:30:56กูก่อน
00:31:00ขอบคุณ
00:31:01ขอบคุณ
00:31:02ขอบคุณ
00:31:18จะตอนนี้ลืมไหม
00:31:28ขอบคุณครับ
00:32:00ขอบคุณครับ
00:32:01เธอเวลา
00:32:27รับ
00:32:27ค่ามไป
00:32:38ขอบน้ำใจทุกคนมากหน่ะ
00:32:42หากไม่ได้ทุกคน
00:32:44หากไม่รอ
00:32:45หากผมไม่รอ
00:32:45แต่
00:32:54พี่จองกับเจ้าแก้ว
00:32:56ตามหาค่าเจอได้ยังอะไร
00:32:59ต้องขอบน้ำใจ
00:33:08จนุกนั่น
00:33:12เป็นวักใกล้เฮียม
00:33:16ค่าบอกท่านหมอจองว่า
00:33:18เห็นพลตะเวนในหนึ่งชื่อใน
00:33:20กล้า
00:33:21ผู้คอยไปเฝ้าอยู่หน้าโรงสุรา
00:33:22ทุกคืน
00:33:24และแอบคุยกับไอเชิดเมื่อนร
00:33:25้านปarbf
00:33:27มันรู้จักกัน
00:33:28จึงช่วยปิดความที่ไอเชิดถ
00:33:30ูกฟัน
00:33:31และเมื่อเย็นข้าเห็นมันเดิน
00:33:32ส่งกับข้า
00:33:33ไปยังหัวซี่น Skills หาด้วย
00:33:36ไอเชิดมันไม่ถูกกับคุญเก
00:33:38้า
00:33:39และว่า
00:33:40Nigra Surrens
00:33:41ในกล้าษ cassette
00:33:43ข้ากรордว่า
00:33:45อายเชิร์ตอาจจะร่วมคือกับ
00:33:47นายกล่า
00:33:48ดักคำร้ายors 9 เมื่อไปถึงห่อ
00:33:50ชิ้นไนฮะ
00:33:54ลูกน้องแน 신� орนี้ פูดเก่งนะ
00:33:58คราวนี้ที่มังพูก
00:34:00มังพูกมากกว่าที่มังพูก
00:34:02มาทั้งชีวิกรวมกลางซี่
00:34:08เราแรงรายต่อร่า expand
00:34:10ถ้าเห็นนายเชิร์ตประเวทนี้
00:34:13กับพลตระเวนในหนึ่ง
00:34:15เหมือนเคยเห็นว่าจากเป็นลูก
00:34:16น้องท่านหมื่นพบ
00:34:22หมายความว่า พี่พบมีใส่สึก
00:34:25แก้ว ไปแจ้งให้พลตระเวนมาที่
00:34:27นี่
00:34:28หากเกิดอะไรขึ้น จักได้ช่วยได้
00:34:34ข้าทำไม่ได้
00:34:40พี่เชื่อใจเจ้า
00:34:42เจ้าคือผู้ฉลาดและใจแข่ง
00:34:44ที่สุด
00:34:44เท่าที่พี่ไขยพบ
00:35:03เจ้าทำได้แก้ว
00:35:07เราจะปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับก
00:35:08ล้าวไม่ได้
00:35:10ข้าแลก้าคอยฝ่อมองพร้อมพ
00:35:32ลตระเวน
00:35:33กระทั่งเห็นในก้าแบกกระสอ
00:35:34บใบนึง
00:35:35ออกไปพร้อมนางพิมพ์
00:35:37จึงได้ตามประทิกระท่อม
00:35:41แต่น่าเสียดาย
00:35:42ที่พวกเราไม่คุ้นทาง
00:35:45เลยไปไม่ทันช่วยนางพิมพ์และใ
00:35:47นกล้า
00:35:49เท่านี้ก็ขอบใจเจ้าและไอ้หม
00:35:50อหรือเกิน
00:35:52ตอนนี้ไอ้เชิตก็เข้าตุแล้ว
00:35:55ส่วนมืนห่างลูกน้องพี่ก็
00:35:56ตามมันอยู่
00:35:58คงนิดไปได้ไหมไกล
00:36:03ความแท้เกาจ่างทุกอย่างแล้ว
00:36:09เว้นอยู่เรื่องเดียว
00:36:11พวกเจ้าทำอย่างไร
00:36:13โรคน้องออภาถึงแพ้แก่ท
00:36:15่านราบภาพตรงเพียงนี้
00:36:23โรคแกเข้าไหร่ครับ
00:36:27ช่อย ช่อยแม่ก่อน
00:36:28ช่อยมาตั้งหนักนิดนิ
00:36:29ใจเย็งเย็ง อาทั้งห่างนั้น
00:36:31รู้จะเย็งเย็งก่อน
00:36:33คริงชาของไหมว่ามีชานะ
00:36:37คริงชาเสียเรียบร้อยแล้ว
00:36:39รู้จะค่าว่าก็ตามสบายเลย
00:36:42นี่คือชาต้าของเผา
00:36:44กิ่งแล้วสบชื่นเป็นชาปกข
00:36:47ององสักภาพเลยนะ
00:36:48จริงแล้ว ชิกใจสนกเหมือนม
00:36:52ีพระพธิษัต
00:36:52มันเรื่องส่วงมองอยู่ข้างๆ หู
00:36:57ช่วยเหลี่ยว เป็นอยู่วังทิ่ง
00:36:59เสียวป้องหมาย
00:37:01ใจแล้ว
00:37:04เฮ้!
00:37:05แห่...
00:37:07Fin..
00:37:07กิด...
00:37:10หนอสาสา...
00:37:20ห้า...
00:37:21ต่อแย่...
00:37:22ขอแล้วมองเวียง เวียงหัว
00:37:23ให้มองเวียงหัว
00:37:24วงไป
00:37:25ไอ้ วงไปรอบรอบขึ้นมังเย
00:37:27็บหวะ
00:37:27วง วง วง วง
00:37:28ไอ้ ไอ้ ไอ้
00:37:45ต้านจะคุณ รอดตายได้ว่าผมเท่
00:37:49นแล้ว
00:37:50ก็ที่ผมจะพูดของเรา
00:37:53ผมเคยเป็น
00:37:54ผลตะเวณมากร
00:37:57อ๋อ ไม่จริง
00:38:01ไม่จริงก็ลิงขี่เสือ
00:38:04ไม่เชื่อดมตุ๊ดหลิง
00:38:06ลิงอะไรของมึง
00:38:09สมัยว่าอยู่เมืองซีนะ
00:38:12ว่าเคยเรียนวิชามอย์จีการร
00:38:14าวกุ
00:38:14ที่เป็นพี่ของอาจิก
00:38:17และเป็นน้องของเจี่ย
00:38:18เตี่ยเป็นลู่ของเราโกงมีประสู
00:38:21ง มาไม่เคยช่วย
00:38:24อันนี้เรื่องจริงเลย
00:38:27ไม่จริงอ่ะ ก็เป็นเรื่องช
00:38:29แฮ้
00:38:31Jonathan
00:38:32รักเลยนะ
00:38:47vorne
00:38:58สร้างเรื่องเก่งกันทั้งสอบนะ
00:39:00ขอรับ
00:39:01ความจริงได้แต่นั่งกี้
00:39:02ปล่อยให้ลูกน้องของพยาพิช
00:39:05าย
00:39:05จากการกับลูกน้องออกพระตัง
00:39:07ห่าง
00:39:09เยี่ยวะ
00:39:11ไปไปเกี่ยว
00:39:13มาเลย
00:39:14มาเลย
00:39:25เจ้าเชื่อพวกเขาไม่กล้าว
00:39:32ไม่เชื่อตั้งแต่แรกอยู่แล้วนะข
00:39:33อรับ
00:39:33แต่หากจะถามว่า
00:39:38ค่าได้อะไรจากเรื่องนี้บ้าง
00:39:40ก็คงจะเป็น
00:39:44อย่าเชื่อคำเล่าของคนอื่นง่าย
00:39:46ๆ
00:39:48กระมัง
00:39:51ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่
00:39:54คนอื่น
00:39:55เล่าเกี่ยวกับตัวค่าในอดี
00:39:56ต
00:39:58เรื่องของแม่พิมพ์
00:40:00ไอ้เชิร์
00:40:02หมื่นหาร
00:40:05กระทั่งเรื่องในตัววัติชาต
00:40:07ิ
00:40:10ใครเล่า
00:40:12ก็อยากให้เรื่องของตัวเองดูดี
00:40:14กันทั้งนั้น
00:40:21ทุกเรื่องจบสิ้นแล้ว
00:40:24หากจับหมื่นหารได้
00:40:27คงนำว่าพรกิจของเจ้าสำเร
00:40:29็จแล้ว
00:40:33ถ้าพรกิจสำเร็จแล้ว
00:40:39ก็ต้องกล้าไปพรกิจสำเร็จ
00:40:43ที่นำตรงนั้น
00:40:44ไม่ passionate
00:40:45ที่นำอบนี้
00:40:45ในครับ
00:40:45ที่กันจะเจ้า
00:40:53นำตัว
00:40:54ข้าดตามตัว
00:40:55พรกิจ
00:40:55ไปกัน
00:40:56ที่อันนี้
00:41:08ที่แบบนี้
00:41:11ชาวแล้วหน้า แล้วคุณท้องที่
00:41:13หอดวงขันแล้วนั่น
00:41:16ไม่จริง ลูกเขาแมวต้องเหิด
00:41:23น้องมืดอยู่เลย
00:41:35ดีขึ้นหรือไม่
00:41:38เมื่อคืนเจ้าดูไม่สบายนะ
00:41:41ก็คิดเลยลักฉันนั้นไหร่
00:41:51เมื่อคืน
00:41:53ตอนที่รูปร้องมันมัดล่างค
00:41:55่ะ
00:41:58มันร้องเพลงกล่มเด็กออกมา น
00:42:01่าขอรุป
00:42:03เพลงเกี่ยวกับกระไรสักแก
00:42:06วัดโบท ตาลกโนก
00:42:11น้องคุณท้อง
00:42:12ว่าพ่อคุณท้อง ตายแล้ว
00:42:21มันคงกิดถึงพ่อมัน
00:42:25ลูกนอนพี่แล้วว่า
00:42:27พ่อมันเคยเป็นเจ้าของส่วน
00:42:29ตาล
00:42:31เห็นเขาว่าพ่อมันตกต้นต
00:42:33าลงมาจนพี่การ
00:42:48มันรักพ่อมันที่สุด
00:42:50พ่อพ่อพี่การ
00:42:53แม่มันก็ตีมันเพราะติด
00:42:55เรา
00:42:58ทุกตีพ่อมันเพลาะเหนื่อยด
00:43:01ูแล
00:43:03แม่
00:43:03สุดท้ายพ่อมันก็ตาย
00:43:08แม่มันก็สิ้นสติวิประล
00:43:10าด
00:43:11ตัวมันเองก็ติดวินประเหต
00:43:13ุนี้
00:43:19คงถูกมาก
00:43:21จนฝ่อนไลน์ถึงตอนที่แม่ข
00:43:22้าพ่อไปไว้
00:43:28มันคง
00:43:30อยากหลับไว้ฝัน
00:43:35พี่รู้เรื่องนี้เลยไม่อยากให้ข้าไป
00:43:36ยุ่งกับมันสินะ
00:43:42นี่สินะ
00:43:43นี่สินะ
00:43:45มือนหารเลยป้อนสินให้เชิญติง
00:43:47ติก
00:43:48จากใต้เอาไว้ใช้งาน
00:43:52และเชิญก็รักมือนหารเหมือนก
00:43:54ับพ่อใหม่
00:43:57และที่มันไปติดนังพิมพ์
00:43:59ก็เพราะว่า
00:44:01คงไม่เคยได้รับความรักจากห
00:44:02ญิง
00:44:04อย่างแม่
00:44:06แม่แต่เชิญก็ไม่แส่สูนร้
00:44:09ายจากนันรบคุมใด
00:44:39แต่มีคนทำให้มันเป็นแบบนั้น
00:44:48เชิญก็ต้องถูกข้าตาอีกข
00:44:52้า
00:44:54แม้ว่ากูจะเคยข้ามันไปแล้วข
00:44:56้าเนี่ยก็ตา
00:45:12มีกันอะไรหรือเปล่าพี่พบ
00:45:17พี่มีเรื่องจะถาม
00:45:21พี่พบรู้เรื่องอะไรจากหมื่นฐานหรื
00:45:22อเปล่า
00:45:24เราควรบอกเขาไปเลยไหม
00:45:26ว่ามาจากอนาคต
00:45:28เราอาจจะต้องวัพกลับไปตอนไหน
00:45:30ก็ไม่รู้
00:45:39คืนนี้มีงานบุญที่วัด
00:45:42อยากไปกับพี่หรือไม่
00:45:53เช่นนั้นเราไปอาบหนังมันเผิด
00:46:15ไม่เป็นไรหรอก
00:46:17อยู่กับปัจจุบัน
00:46:19ไอ้เช่ถูกจัดไปแล้ว
00:46:22อยู่กับพี่พบให้มีความสุข
00:46:24เพราะที่ล้มมันดีกว่าย
00:46:58ยังไม่เจอตัวเชื่อเลยขอรับ
00:47:01ปืนลูกไฟที่อีกจากภรั่งค
00:47:02ีก็หายไปได้ขอรับ
00:47:04ไปเจ้กกันเหมือนที่เรือน
00:47:05ท่านและครงเจ้ากำนันตกอยู่ใน
00:47:07อันตลาย
00:47:07เยี่ยม
00:47:17เยี่ยม
00:47:28เยี่ยม
00:47:29เยี่ยม
00:47:39กับอครตเจ้า
00:48:15การทิ้งดี
00:48:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:48:46ท้าย
00:48:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:48:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:48:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:48:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:48:55ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:49:04ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:49:05ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:49:08ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:49:09ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:49:09ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:49:09ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:49:12ที่ส
00:49:17พี่ขอพระปฏิมาตย์จงเป็นพย
00:49:19าญ
00:49:20ขอสาบานรักกล้าวกับเพีย
00:49:22งผู้เดียว
00:49:26พี่จะคุยกับคุณพ่อคุณแม
00:49:27่
00:49:30ขอเจ้าแต่นั้นกับพี่
00:49:37พี่จะได้ดูแลทนทันหน่อมดวง
00:49:39ใจของพี่
00:49:41ตลาบชั่วชีวิต
00:49:47และพี่ก็ขอว่า
00:49:51หากชาติหน้ามีจริง
00:49:54ขอให้เราผ่านพบกับอีก
00:49:59ขอให้รักมั่น
00:50:02ในการลาพันเปลี่ยน
00:50:09แต่...
00:50:12หากภายหน้า
00:50:14ถ้าเราไม่ได้พบกัน
00:50:19พี่จะต้องอยู่ให้ได้นะ
00:50:36ไม่
00:50:37พี่จะตามหาเจ้า
00:50:40จนกว่าจักผม
00:50:43และได้รักกันอีกครั้ง
00:51:13ขอให้รัก
00:51:15ขอให้หากกัน
00:51:16ขอให้กัน
00:51:18ขอให้กัน
00:51:24ขอให้การ
00:51:24จนกว่าน้ำได้หรือไม่
00:51:27เลือกสิ่วงใหม่
00:51:28ใช่อีกกว่า
00:51:34ค่าชอบวงนี้ที่สุด
00:51:38พอโทษ
00:51:39ค่าคงถอดไว้ตอนก่อนอับน
00:51:41้ำ
00:51:42และลืมเอามาเสีย
00:51:45ไม่เป็นอย่างไรเลย
00:51:47ซื้อใหม่ใส่สวยกับเกาเถิด
00:51:50ชอบแบบใด
00:51:52พี่จะได้จำไว้
00:51:55เมื่อถึงคลาพี่จะซื้อแวนต
00:51:57่างงานให้กับเจ้า
00:52:01สุดของอันกีกที่สุด
00:52:02สุดภัย
00:52:21แอ่นหัง!
00:52:24เปล่ามาได้นะ!
00:52:25เปล่าใหม่...
00:52:29แบบนี้
00:52:31มีหลักจีด
00:52:47เมื่อครองนี่ไปได้อีกไม่ไกล
00:52:49จะให้ฟ้นอีกพี่นี่เสีย
00:52:52ฉันจะไปปลับหมอเอง
00:52:54ไม่เมี้ยว
00:52:56ถ้าเราข้าดกันอีกแล้ว
00:52:59เราข้าดกันขีขวม
00:53:01ที่ก็หาเจ้าเจอทุกพา
00:53:07ที่สัญญา
00:53:11ที่จะกลับมา
00:53:13จากไม่มีสิ่งอะไรแว่งเมื่อจาก
00:53:14กันได้อีก
00:53:22ไอ้กล้าว!
00:53:29มึงหนีกูไปไม่พ้นหรอก
00:53:33มึงเข้าผิดมามากว่าน่ะไอ้
00:53:34เชิด
00:53:36มึงปล่อยกูไม่เทิด
00:53:39ไม่เช่นนั้น
00:53:40มึงอาจต้องโทษประหานะ
00:53:45มึงต้องตายปากกูเท่านั้น
00:53:48หวางปืน
00:53:50รอกเสียอ
00:53:52มึงต้องไปลงนันลกปัดเดี๋
00:53:54ยวนี้แอ้เชิด
00:53:56หากกูต้องลงนันลก
00:54:00มึงก็ต้องไปบอกกัว
00:54:04มึงต้องไปบอกกัน
00:54:08มึงต้องไปบอกกัน
00:54:29มึงต้องไปดีกูอาจ
00:54:32มึงก็ต้องไปดีกูอาจ
00:54:40มึงต้องไปดีกูอาจ
00:54:54เจ้าเจนกว่าจากผม
00:54:59และได้รักกันอีกครั้ง
00:55:02พี่พบ
00:55:03พี่พบมีที่ไหนอ่ะ
00:55:16พี่พบ
00:55:25พี่พบมีที่ไหน
00:55:39กัน มันล้องหรอ
00:55:57เจ้าความฝั่น
00:56:29กุ้น! ทังโน้นค่ะ! ทังโน้
00:56:32น!
00:56:33แป้... แป้เหรอ?
00:56:43น้องฝืนแล้ว!
00:56:44น้องคะ ได้ยินไหมคะ? ถ้าได้ยิน
00:56:46กับพิศตาเนี่ยคะ
00:56:48มีเจ็บตรงไหนบ้างไหมคะ?
00:56:54ลูกแป้! คุณ! ลูก! คุณ!
00:57:07แม่... แม่นึงนึงใช่ไหม?
00:57:13ก็แบ่จริงๆนะสิลูก! คุณ!
00:57:18คุณเป็นอะไรลูก เป็นอะไรจิดตรง
00:57:21ไหนไหมลูก? จัดตรงไหนลูก!
00:57:26ไม่พาผมไปหาพี่พวกหน่อย
00:57:37ไม่พาผมไปหาพี่พวกหน่อยสิคะ? คุ
00:57:41ณ!
00:57:51ไม่พาผมไปเจ็บไม่ป่วยก็ดีแล้
00:58:02วนะลูก
00:58:03หมอบอกว่าให้ลูกพลักผ่อนเย
00:58:05อะๆ
00:58:06หรือ ในไหน คุณนอนพักนะลูก
00:58:09นะ
00:58:15คุณ
00:58:20เป็นอะไรหรือเปล่าลูก
00:58:22มีอะไรบอกไม่ให้ได้นะ
00:58:27คุณ
00:58:30คุณไปทำอะไรที่ส่วนทั้งคืนเลยล
00:58:33ูก
00:58:43ทั้งคืนเลยล่ะแม่
00:58:46ก็ใช่นะสิ
00:58:53คุณมีเรื่องเครียดอะไรบอกแม่ได
00:58:55้นะ
00:59:00คุณ
00:59:02หายไปนานแค่ไหนไหม
00:59:07oil
00:59:07แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน
00:59:09แม่ไปงานแต่งกลับมาก็ประมาน
00:59:11pay economic
00:59:11ไปงานกลับมาก็ประมาณ 5 ท rzecz quedaได้
00:59:12กลับมาก็ไม่เห็นคุณแล้ว
00:59:15Lynn
00:59:16แม่ Brooklyn
00:59:16าก็นheardว่าคุณออกไปซื้อของแ
00:59:18ถวนี้
00:59:20ronic
00:59:20ยังรออยู่ต้องนาน
00:59:22คุณก็ไม่กลับมา
00:59:25ถาม
00:59:26หัวมือถือก็ไม่ได้อ่cision
00:59:28แม่คิดว่า
00:59:30มันเริ่มปลาด แล้วแม่ก็ steals
00:59:31ไปตามในส่วน
00:59:34เห็นคุณนอนอยู่ในส่วนมาม่ว
00:59:36ง และ cáiสWHUS อะไรก็ไม่รู้เน่ะลู
00:59:38ก
00:59:42แม่ก็ไปอยากปุกคุณเนอะ
00:59:45คุณไม่ตื่น
00:59:48เกลัวมาก
00:59:50แม่ланามัดก็ลายไปตามกั้ใคร
00:59:52แล้ уб่าง
00:59:54ไม่ถึงชั่วโมง
00:59:56คุณก็ฝืนขึ้นมา
01:00:02ไม่ถึงชั่วโมงหรอ
01:00:05คุณ
01:00:07ไม่ถึงชั่วโมง
01:00:09แต่คุณรู้ไหมว่าแม่ใจจะขา
01:00:12ด
01:00:15ในว่าคุณจะเป็นอะไรขึ้นมา
01:00:24และเนี่ย
01:00:51อัล Creek
01:00:52อ่ะ
01:00:53ถ้าทำพารกิจสำเร็จ
01:00:56ตัวละครจะได้ย้อนกลับมา
01:01:00แต่
01:01:00ถ้าตัวละครหลัก
01:01:02ทำพารกิจไม่สำเร็จ
01:01:06ประตูมิติจะไม่มีทางเปิด
01:01:08แล้วพาตัวละครย้อนกลับมาเด
01:01:11็ดค่ะ
01:01:13ไม่จริง
01:01:15ฉันจะรู้ว่าคนลายตัวจริงค
01:01:17ือใคร
01:01:19แต่เชิร์ตก็แห่งคุ้บออกมา
01:01:20ได้
01:01:22หารก็ยังไม่ถูกจับเลย
01:01:25แบบนี้เรียกว่าพริกิจสำ
01:01:26เร็จได้ไง
01:01:28ทานเข้าไม่ลงก็ทานผลไม้หน่อย
01:01:30นะ
01:01:30จะได้มีอะไรในทอง
01:02:01ของดีของแพงเลยทีเดียว
01:02:03พ่อค้าต้องนำเข้าจับเมือง
01:02:04จีน
01:02:08ขอบใจ
01:02:10พี่พบ
01:02:12พี่จะเป็นอย่างไรบ้างเนี่ย
01:02:26ไม่มีข้อมูลอะไรเลย
01:02:29พี่พบไม่มีตัวตนในประวัต
01:02:30ิสาทย์ด้วยซัน
01:02:33หรือต้องร้อให้มีดากตก
01:02:36หรือต้องผ่านวันเกิดปีหน้
01:02:37า
01:02:45พี่พบ
01:02:47ค่าจะกลับไปหาพี่ให้ได้
01:03:17ที่ที่ไหว
01:03:20เธอบกลับให้ได้
01:03:24เธอได้ยินหรือไหม ใจที่คิด
01:03:28ถึงเธอ
01:03:29เธอจะรู้หรือเปล่า มีคนเบารอ
01:03:34เสมอ
01:03:36ยังฝันถึงเธอทุกขี้
01:03:42การเวลาก็ไม่มีความหมาย
01:03:48นานทั่วใดฉันรอแค่เธอ
01:03:53แค่ตัวทุกนั้นที่ต้องห่าง
01:03:56ไหล
01:03:58ใจของเราไม่ห่าง
01:04:00ความรอบยังคงเดินทางถึงก
01:04:05ัน
01:04:06หากจะเกิดมาเพื่อฉันคนนี้
01:04:09เหมือนดังราดรีคู่จัน
01:04:12ฉันรอตังมีวันนั้นที่ได้พ
01:04:17บเธอ
01:04:19ไกลสักเพียงใน
01:04:25คงไม่ไกลกันไป
01:04:27หากใจของเราของมัน
01:04:32ไม่ว่าพบชาดใด
01:04:34ก็คงไม่อาจขวงกัน
01:04:38เพียงหัวใจพูกกันเท่านั้น
01:04:41พอ
01:04:44เพียงหัวใจพูกกันเท่านั้น
01:04:48พอ
01:04:55เห็นแม่งบอกว่ามึงเพียๆใช่
01:04:57ปะ
01:04:57กูเลยซื้อวิตามินมาให้
01:05:06พี่จอม
01:05:14จอม
01:05:15จอมเลยมึงเนี้ย
01:05:20พี่มึงก็ถึงปุกขนาดนั้น
01:05:21เหลวอะ
01:05:22ซึ้งอ่ะ
01:05:28มึงจำไม่ได้เหรอ
01:05:32จำอะไรไม่ได้
01:05:33มึงนั่นแหละ
01:05:34จำกูไม่ได้เหรอ
01:05:36ไม่มึงความจำเสริมปะเนี้ย
01:05:53พี่จอมอาจจะเป็นไอทีนิชา
01:05:54ติที่แล้ว
01:05:57ไอทีไม่ได้ข้ามเวลาเป็นแบบ
01:05:58เรา
01:06:01แม่มันเป็นห่วงมากเลยนะเว้ย
01:06:04มึงเอาแต่อยู่ในห้อง
01:06:05พอตกหนึ่ง
01:06:06มึงก็ออกไปอยู่นอกกับเดือนเย็
01:06:08นเช้า
01:06:09ไม่บอกแม่ก็บอกกับหน่อย
01:06:13มึงเป็นอะไรวะ
01:06:21อะไรแล้ว
01:06:22มึงจะล่าเริงขึ้นเถอะ
01:06:39น้องปันเขาเป็นห่วงมากเลยนะเว
01:06:40้ย
01:06:41น้องปันส้าวว่าเป็นห่วง
01:06:42มึง
01:06:43กูเข้าสอบไปด้วยเลยเนี่ย
01:06:46ดูดิ
01:06:47กูจะยิ้ม
01:06:49กูยังยิ้มไม่ออกเลย
01:06:54ไอ้ปะ
01:06:57มันกลับไปเรียนเธอ
01:06:59ไอ้คุณ
01:07:13ไอ้คุณ
01:07:17เกินสะหน่อยของมึง
01:07:20เดี๋ยวเรียนท้องบ่ายนะเว้ย
01:07:22โทษที
01:07:24กูคิดอะไรเป็นเพลินไว้หน่อย
01:07:27เออ
01:07:29แต่หน้าพี่คุณดูไม่เพลินเลยนะ
01:07:30ครับ
01:07:35เออ จริง
01:07:36มีไรก็บอกว่ากูได้นะเว้ย
01:07:38มันพูดมาเหรอ
01:07:40เราต้องดู
01:07:41เราต้องจัด
01:07:43พี่
01:07:45อยากแน่ง
01:07:48พี่คุณ
01:07:50โอเคไหมครับ
01:07:52วันนี้กลับไปพักก่อนดีกว่
01:07:53าไหม
01:07:59คิดี พาให้พี่คุณกลับพอไป
01:08:01พักก่อนดีกว่าไหม
01:08:03อืม
01:08:07ไม่เป็นไร
01:08:08ไม่เป็นไรได้ไง
01:08:11มึงนั่กเหนือสังวัنเลยนะวั
01:08:12นนี้
01:08:14มึงนอยที่เจอเรื่องสวยๆ solving
01:08:17แล้วที่มึงกลับบ้านไปนี่ มึ
01:08:18งทำตามที่แม่หมอบอกเรียง
01:08:23มึง...
01:08:25ช่วยพากูไปหาแม่หมออีกทีได
01:08:27้ประวะ
01:08:28แม่หมอจำผมได้ไหมครับ
01:08:41จำได้
01:08:42ก็ที่มาวันก่อนเนี่ย
01:08:50ใช่
01:08:51เฮ้ย...ผมได้กินอะไร
01:08:52กินข้าวกันเนี่ย
01:08:55อ้าวเนี่ย
01:08:59ผม...ผมกล่าวไงครับ
01:09:02จำได้ไหม
01:09:05ผมกล่าว
01:09:08เออ...ก็ไม่ได้กล่าวนะครับวั
01:09:10นนี้ก็...
01:09:12สยาย
01:09:13แต่หมอครับผมไม่เล่น
01:09:18ผมกล่าว...
01:09:20ผมกล่าว...
01:09:20คนที่อยู่...เรินมือนพบ
01:09:23ดูคนอย่างประโยค
01:09:25คนอย่างที่...
01:09:26ชอบให้อัดแม่หมอไปบ่อยครับ
01:09:28อ๋อ...
01:09:29อ๋อ...
01:09:31อ๋อ...จำได้
01:09:32กล้าว...
01:09:34จำได้...
01:09:35จำได้แล้วใช่ไหมครับ
01:09:37ถ้า...ถ้าไม่หมอจำได้แล้ว...
01:09:40ตอนนี้พี่พบเป็นยังไงบ้างคร
01:09:41ับ
01:09:44พอผมกลับมาแล้ว...
01:09:45คออย่างปลอดภัยดีอยู่ไหม
01:09:48ขอหลองนะครับ
01:09:49แม่หมอช่วยบอกผมที่...
01:09:50ผมเท็บจะอยู่ไม่ได้แล้วว่ะ
01:09:53ถ้าอยากรู้
01:09:55ก็ต้องดูภัย
01:10:01ดูภัย...
01:10:02ดูทำไมอ่ะ
01:10:04ก็...ถ้า...
01:10:05เป้าหมอจำเรื่องชาติที่แล้วได
01:10:06้
01:10:07เป้าหมอก็ต้องรู้สิครับว่าพ
01:10:08ี่พบเป็นยังไง
01:10:32การส่วนเสียอ่ะ
01:10:34ความผัดภาค
01:10:37การกวบความเปลี่ยงแปลง
01:10:40พี่พบ...
01:10:42คนที่รู้คิดถึง...
01:10:47เขาถึงขาด
01:10:48นั่นทรั pen
01:11:03เขาถึงขาด
01:11:05อย่างคน.. คนคน
01:11:08ปฉุรคู่
01:11:13หิ...หินนั้นไง
01:11:19เธอแด้ว่า แม่หมอก็ยาวนเวล
01:11:21ากับไปเหมือนกันใช่ไหมครับ
01:11:24พี่คุณ
01:11:25พอเออ
01:11:26ใช่ไหม
01:11:29ปidor
01:11:29กูโบ murm Brand
01:11:30ปworker
01:11:35ขอร้องแล้ว ปล่อยกู ปล่อยกู
01:11:48พ่อครับ
01:11:50กระสบ
01:11:52ขอร้องแล้วครับ
01:11:55แม่หมอ ช่วยให้
01:11:57นึงเคหออกได้ไหมครับ
01:12:00ว่าตอนนี้พี่พบเป็นตายรายดี
01:12:02ยังไงอ่ะ
01:12:31ถ้าแม่หมอไม่รู้จริงๆ
01:12:40สาย
01:12:43ชาย
01:12:43ชาย
01:12:43ชาย
01:12:43ชาย
01:12:43เราทั้งเคยเก่งกว่านี้
01:12:45ตัดสิ่งเก่า
01:12:46เพื่อพบสิ่งใหม่
01:12:51ความเป็นแปลงครั้งมิ่งใหญ่
01:12:52ในชีวิต
01:12:54สิ้นสุด
01:12:55เพื่อเริ่มใหม่
01:12:56หมื่นพบถึงข้าดแล้ว
01:12:59แต่จะกลับมาอีกครั้ง
01:13:10แม่แต่แม่หมอกยังช่วยอะไรไม่ได
01:13:12้
01:13:14สงสายต้องตัดใจแล้วมัน
01:13:22อมืนสบุชของเราเป็นอาหารไท
01:13:23ยแบบโบราณ
01:13:25เสริบแบบโมเดิร์ทวิสค่ะ
01:13:26คืม
01:13:27please enjoy your meal
01:13:30สาย
01:13:31ค่ะ
01:13:33ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณผู้ชาย
01:13:35ขอโทษที่อาหารเราออกสายเกินไป
01:13:37นะคะ
01:13:39ไม่ใช่ครับ
01:13:42ขอโทษด้วยครับ
01:13:44ผมทาคนผิดแบบ
01:13:46ค่ะ
01:13:55สุดที
01:13:56เห็นไหม
01:13:57ปันบอกแล้วว่าให้เปิดห้องพ
01:13:59ักให้พี่ฟูนที่นี่
01:14:01ยังจะให้มาดาดฝ้าอีก
01:14:02ขอโทษ
01:14:04พี่ฟ่ายคิดว่าถ้าให้คุณได
01:14:06้กินอาหารดีๆ
01:14:08ดูมิวสวยๆ
01:14:10มันก็คงจะดีขึ้นอ่ะ
01:14:17มีปันบัสมีกับพี่ต่อไหน
01:14:21เหรอ?
01:14:25ก็...ตั้งแต่พี่พี่คุณไม่มาเรี
01:14:29ยนนะครับ
01:14:30พอได้คุยกับพี่ทีแบบจริ
01:14:31งๆจังๆ
01:14:33ก็เลยรู้ว่าจริงๆแล้วของก็
01:14:34มีมูมที่อ่อนโยนเหมือนกัน
01:14:36ไม่ได้ปล่อยมูกไปเรื่อยๆ
01:14:38เปื่อย
01:14:45ผลจากชาติที่แล้วกระทบมาถึง
01:14:47ชาตินี้จริงด้วย
01:14:52ที่ได้เปิดเผยความจริงเรื่องพ
01:14:54่อเก้า
01:14:56จะกระทบมาเหมือนกันไหมนะ
01:15:02ทาดสาย
01:15:03จอม
01:15:04แก้ว
01:15:06แม่หูน
01:15:08ยังกลับมาเกิดชาตินี้ได้
01:15:10คนอื่นๆก็คงเหมือนกัน
01:15:14แล้วพี่พบแหละ
01:15:16เขาจะกลับมาเกิดในชาตินี้ไ
01:15:17หม
01:15:19ยังจำเราได้อยู่หรือเปล่า
01:15:21แอ้คุณ
01:15:26มึงไหวปะเนี่ย
01:15:30ไม่ไหวว่ะ
01:15:34กูขอโทษนะที
01:15:37ตันพี่สากกินแทนทีนะ
01:15:44คุณ
01:15:44คุณ
01:15:50อย่าฝืนพี่คุณเลย
01:15:52แต่...
01:15:53แต่อะไร
01:15:55ความรู้สึกพี่คุณสำคัญที่
01:15:56สุด
01:15:59คุณได้
01:15:59คุณบัน
01:16:06สวัสดี
01:16:36สวัสดี
01:16:59สวัสดี
01:17:00สวัสดี
01:17:14พี่จัดตามหาเจ้า
01:17:16จนกว้าจักพบ
01:17:18และได้รักกันอีกครั้ง
01:17:36ภายในแค่ไม่กี่อาทิตย์ ชี
01:17:38วิตก็เปลี่ยนไปหลายครั้งแล้ว
01:17:39ผมช่วยครับ
01:17:40และในชีวิตใหม่ที่ผมพยายามทำ
01:17:42ตัวให้ชินอยู่นี้
01:17:43ผมก็เจอกับคนเก่าจากชาติที่แล
01:17:45้วมากมาย
01:17:45ใคร ใครช่าย
01:17:48คุณไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ
01:17:49เห kang Dahaแรกเรียกคุณว่าคุณก
01:17:51็เนี้ยวว่าจะรู้จักกันありがとうございます
01:17:52อีกครับ
01:17:53เรียกคุณแบบว่าอยู่อะ
01:17:56ตั้งแต่พี่คุณกลับไปวิทยา
01:17:57ปันก็ฟันเงียง แต่ของ созданные
01:17:59ปันลู้สึกเหมือนเขอลับพี่ท
01:18:01ี
01:18:02แต่พี่ทีก็...
01:18:04พักใสถ์ไล่โสวงปัน
01:18:08ไปดูล่างกับวิวิวบนภ批ป้
01:18:09างกัน
01:18:10สภาพยังสมบูรณ์เหมือนใน
01:18:11ยุกนั้นเลย
01:18:13พี่...
01:18:14จำถืออย่างได้มาตลอดเลยใช่มั้
01:18:15ย?
01:18:40เธอไกลสักเพียงไหน
01:18:48คงไม่ไกลกันไป
01:18:50หากใจของเราของมัน
01:18:54ไม่ว่าพบชาดใด
01:18:56ก็คงมีอาจควงกัน
01:19:00เพียงหัวใจผู้กันเท่านั้นพ
01:19:04อ
01:19:06เพียงหัวใจผู้กันเท่านั้นพ
01:19:11อ
Comments