สอดสร้อยมาลา ตอนที่ 12 (EP.12) วันที่ 28 พฤษภาคม 2569

rewatchdrama

สอดสร้อยมาลา ตอนที่ 12 (EP.12) วันที่ 28 พฤษภาคม 2569  Watch movies, series, and dramas from every corner of the world. Rewatch Global — your gateway to global entertainment 🌎🎥Rewatch Global brings you the best movies, TV shows, and dramas from around the world — all in one place.  Watch timeless classics, trending series, and international blockbusters anytime, anywhere.  From Hollywood to Korea, Thailand to Europe, we’ve got your favorite titles covered.  Stay tuned for daily updates, exclusive features, and the ultimate rewatch experience. 🌍✨Rewatch Global brings you the best movies, TV shows, and dramas from around the world — all in one place.

Transcript

00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ

00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป

00:03อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้

00:05อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก

00:07ารรับชม

00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป

00:10ี ขวนได้รับคำแน่นำ

00:28คุณพร้อมมาทำบุนหรือขอร

00:29ับ

00:30สิ่งที่นายทำคือการต่อต้านให

00:31้ผู้นำ

00:32ถ้าถูกจับได้ ไหนคือกระบท

00:39มันที่คุณคือกระบท ต่อพวก

00:40เจ้านายนั่นขอรับ

00:44เราต่างกันแค่วันนั้นคุณทำส

00:45ำเร็จ

00:46แต่พวกผมอาจจะสำเร็จในวันข

00:48ึ้งหน้า

00:49ฉันเข้าใจ

00:51ว่าสิ่งที่พวกนายทำคือเป็น

00:53หงประเทศชาติ

00:54แต่มันเสียงเกินไป

00:56รวนต่างกันตรงไหนแล้วกรับ

00:58ทุกวันนี้สัตวเดินกันเต็ม

00:59บ้านเต็มเมือง

01:00นอนอยู่ดี ๆ และเบิดก็ลง

01:01แต่ตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

01:03แทนที่อยู่รอความตาย

01:04ผมขอสู้เพื่อว่านเมืองดีกว่า

01:06แล้วถ้าไหนเป็นอะไรไปลูกเมืองไ

01:07หนจะอยู่ยังไง

01:08ถ้าผมไม่ทำสิก่อนครับ

01:09ลูกกับเมืองผมอาจจะไม่มีแผ

01:11่นดินอยู่

01:13ถ้าอยากจะจับผมก็เอาเลย

01:16แต่ถ้าไม่มีหลักฐานก็อย่า

01:17มาขวางผม

01:18ฉันเป็นอาหาร

01:19ฉันปกป้องบ้านเมืองในรูปแ

01:21บบของท่าหาร

01:24ถ้าเมื่อไหร่ที่ฉันมีหลั

01:25กฐาน

01:27ท่านจะจับไหน

01:51เมื่อมันร้องหออกปก

02:00หออกปกอยู่หนใน

02:07เออ เออ เออ ไง

02:13พระพุทธธาเจ้าขา

02:17ถ้าจับกินเพกะนั่นเป็นไร

02:22ตัวเขียวเขียวเอาเลี้ยวไป

02:28เข้าพรงไม้ทั้งนี้เออ

02:54ขอบคุณที่นี่

02:55เยี่ยวชันแก่มัดให้

02:57ส่ว่าจะได้กินขาวกินให้

03:26เมื่อล่าออกไปเธอ

03:28แน่ใจนะ เมื่อไหว

03:33ฉันเลยช่วงอยากฝินไปแล้ว

03:36เต้ามีแรงแล้วล่ะ

03:43เมื่อเมื่อกล่าไปหามันอีกล่

03:44ะ

03:54มันไม่อยู่ที่มาลาได้ยังไง

03:57ฉันคิดว่ามันหายไปแล้วซะอ

03:59ีก

04:01ตอนนี้ซ้อยไปมีเรื่องกับทหารญ

04:02ี่ปุ่น

04:04บุจสบง เอาปินมาขายให้คุณพ

04:07ร้อม

04:09คุณพร้อมแล้วฝาฉันมาคืน

04:15มาละ

04:15เอาไปขึ้นเขาเลย

04:21คุณพร้อมคุณไม่ได้อยากได้ข

04:23องซ้อย

04:25ยังเก็บไว้ที่มาลาก็ได้

04:28เดี๋ยว

04:30ฉันจะกลับไปแล้วเพียงที่กล

04:32ับเจ้าคุณเรีย

04:33หาเงินใช้นี่ครบเมื่อไร

04:37ฉันจะมาขอคืนนะ

04:42ก็ดีนะ

04:45คนไทยกับการร้องทำทำเพลง

04:47กัดกันไม่ขาดหรอก

04:50ยิ่งถูก

04:52ก็ยิ่งต้องหาอะไรทำให้หายถูก

04:59แม่มะลา

05:00แม่มะลาอยู่ไหม แม่มะลา

05:06แม่มะลา

05:07มีอะไรหรือ

05:14พ่อครูให้ฉันบอกแม่มะลาช

05:15่วยตามผ้านให้หน่อย

05:16อยู่ ๆ ชาวบ้านก็จะพังลองโริ

05:17เกอ่ะ

05:18จะไม่ให้เราลิดกระหลาดแล้ว

05:28เฮ้ย.. tracker อยู่

05:31puff

05:32ija lort

05:32เฮ้ย

05:32พวกมึงรีบออกเปล่าouterนี้เลย

05:34พวกขายชาติ

05:35พวกฉันไม่ขายชาติอ่ะเตะอร

05:37่อย

05:37เพราะพวกมึงอาลิเกตneathของเรา

05:39ไม่ให้งิปวนดู

05:39แล้วรับเงินจากพวกมัน

05:41พวกขายกี่กษัตรตู

05:42ไอ้พวกขายชาติ

05:43เฮ้ย

05:44เฮ้ย

05:44พวกเรา

05:44เอาขอมาайтèresไป

05:45เฮ้ย

05:46ไม่ unst през rh

05:47โอ๊ยด้วย

05:49ไม่ recognizes

05:55ปล่อยด zad

06:10บ้าจพูดวนละเบิดพัน

06:14ลุiku pitchedว่าอยากต้องไปลงหรอ

06:15ไม่รู้จะร้อนไหม

06:16พวกมึงไม่ถูกไม่ร้อน

06:18กลับไปแล้วริเก้ย พวกมันดู

06:20พวกมึงอยากจะมาหากินกับพวกม

06:22ัน

06:22ไป

06:23ไป

06:27ไป

06:31ย้า

06:32อะไรมาก ακใคร

06:39ไปแล้ว

06:42เร็วหลัง

06:46ไป อั است recognizing

06:46ยัง

06:46มีจ้ picking

06:46ออกไป ออกไป

06:52ออกไป

06:54ไ่

06:56คุ fant varit vos

06:57พ้อ พ้อ

07:02- นั่นต้องก็คืนเนี่ย! ต้องห

07:04ารทนมายขdest große Ronan вый!

07:06เพรี่ยงไป เอาไปอันๆๆ

07:14เอาไปเนี่ย เอาstore

07:17々เอาไปเอา

07:18เอาไป ๆ!

07:25- เอาไปเอานصلหนึ่งaria

07:31เฮ้! เฮ้!

07:34เฮ้!

07:35เฮ้!

07:36เฮ้!

07:37ปีตายไว้

07:38นี่ตัวถายให้แน่

07:49พ국เกแบบว่าฉันถายชัด

07:51แต่จริงที่พugiเกษทำ

07:53มันทำได้ให้คนชาบดกันดีกว

07:54่าคนชาบดว่าทุกทางสี่

07:56ตาปีสิ กล้ายมั้น

07:58ตามที่ shrimp

07:59โย! uno餃 Все!

08:01ช่วงโกตายการสึก

08:03คล้ายกอบความว่นวายต้องถู

08:04กจับให้หมด

08:05оме gesagt..

08:07เอ่อไป

08:11หมดแล้วได้มาล่ะ

08:21ฮิเกของฉันไม่เหลือแล้ว

08:29เฮ้าเจอร์แกน้องข้ามาก

09:15ไม่เป็นไรนะจ๊ะพ่อครู

09:17เดี๋ยวพวกเราช่วยกันสร้างขึ

09:19้นใหม่ก็ได้

09:24มันไม่ใช่แค่รวงลิเกหรอกแ

09:26ม่มาแล้ว

09:28แต่มันคือหัวใจของคนลิเกอย

09:30่างฉัน

09:35ที่ผ่านมาบางคนก็มองว่าพวกเรามา

09:40เล่นลิเกเพราะเราไม่มีทางเลือก

09:44แต่สำหรับฉันลิเกมันไม่ใช

09:47่อาชีพของคนที่ไม่มีทางเลือก

09:50หลายๆคนก็เลือกจะมาเล่นทั้งที่

09:52พ่อแม่ก็ห้าม

09:58ถึงใครจะมองว่าเต็นกินหลำ

09:59กิน

10:00และเราก็เลือกแล้ว

10:04เลือกที่จะรักมัน

10:10ฉันเข้าใจพ่อครูจ Οจาร์

10:14แต่ถ้าพ่อครูรักมัน

10:16พ่อครูก็ต้องสู้

10:18คือจะรักษาลิเกยไว้

10:21อย่าไปฟังครับของชะบ้านเลยซั

10:23กพ่อครู

10:25เมื่อก่อนเวลามีใครมาด่าหรือมา

10:27ดูถูก

10:28เธอจะไม่เคยสนใจเลย

10:30แต่ตอนนี้ดูดิดู

10:33มันไม่ใช่ระเบิด

10:35มันไม่ใช่คนต่างชาติ

10:37แต่มันคือคนไทยที่ทำลายคนไท

10:39ยด้วยกันเอง

10:49เมื่อพวกเขาไม่มองเห็นคุณค่า

10:53ฉันก็ไม่รู้ว่าจะรักษาไว

10:54้เพื่อใครอีกแล้ว

11:06แล้วคูสมารกับขนาดลิเกบุ

11:08ญสมารก็หายไปจากพราณคร

11:11สงครามยังดำเนินต่อไป

11:13ฝ่ายสัมพันธมิตร

11:15ทิ้งระเบิดต่อเนื่อง

11:17ประเทศไทยผ่านวิกฤต

11:19หลายต่อหลายครั้ง

11:23ประเทศ

11:25นสำหรับคุณ

11:52อร่อย

11:53อร่อยมากครับ

11:54อร่อยไหม

11:56ค่ะ

11:57ออกาลติดฟินของฉันก็ค่อย

11:59ดีขึ้น

12:00ฉันกลับมาลามาถึงจะตลับมา

12:02อยู่ด้วยกัน

12:03แต่เราก็รู้ว่ามันไม่เหมือนเดิ

12:06ม

12:08สวัสดีซ่อย

12:10กิน SNRUD能ay leave-肥 jap อยู่กัน

12:12สวัสดีค่ะ

12:15ไม่เป็นดายฉันกินมาจากที่โร

12:16งพิมพ์แล้ว

12:17วันนี้ดีหน่อย ไม่คอยยุ่ง

12:20แค่ออกใบรับส่งงานพิมพ์

12:22ของโรงพิมพ์ให้ลูกค้าค่

12:24ะ

12:24ดูซ้อยสดสายขึ้นนะ ดีขึ้น

12:26แล้วใช่มั้ย

12:30ถ้าหมายถึงเรื่องฟิน ฉันเลิก

12:32ได้แล้วค่ะ

12:33ยินดีด้วยนะ

12:36แล้ว...นี่ก็เงินง่วงสุดท้

12:39ายค่ะ

12:46ซ้อยเงินเงินผมหมดแล้ว ก็ไม่จ

12:48ำเป็นต้องทำงานหนักเหมือนเดิม

12:49แล้วนี่

12:50ช่วงนี้ระเบิดลงหนักด้วย

12:54ผมว่าซ้อยทำงานแค่กังวัลท

12:56ี่โรงพิมพ์อย่างเดียวดีมั้

12:57ย

12:59ฉัน...ทิ้งการรองพิมพ์ไม่ได

13:01้เหรอค่ะ

13:03ขอตัวนะคะ

13:16มารายกันข่าวนี้แล้วใช่มั้ย

13:18อืม

13:20ที่เขาว่ากันว่า...

13:21รัฐบาลจะจ่ายเงินให้กับคนท

13:23ี่แต่งงานกัน แล้วก็...

13:25จัดงานแต่งหมู่ให้ด้วยใช่มั้ย

13:26คะ

13:28ตอนนี้ฉันได้ยินตอนแรก คิด

13:30ว่าเขาพูดเรียนกันสิ

13:31ท่านผู้นำอย่างให้นิประชากรมา

13:35กขึ้น

13:36จะได้มีแรงงานและพัฒนาประเท

13:37ศ

13:38ประเทศเราจะได้เป็นมหาอำนาจอย

13:40่างประเทศอื่น

13:54อันนี้ใบสมัครสมรสหมู

14:00ผมเขียนชื่อของผมลงไปแล้ว

14:03ถ้าเกิดว่ามาราพร้อมเมื่อ

14:05ไหร่

14:07ก็เขียนชื่อของตัวเองได้เลยนะ

14:11มันติดว่า

14:50ท่านพี่เพคะ

14:54หม่องฉันขอบพระทาย

14:58สำหรับความลักที่ท่านพี่ม

14:59ีต่อหม่วมฉัน

15:01มันจะอยู่ในใจหม่วมฉันเสมอ

15:03ไปเพคะ

15:04แต่ในวันนี้

15:09หวมฉันขออนุญาตให้โอกาสก

15:12ับคุณพร้อมอีกครั้งนะเพคะ

15:41สำหรับความลักที่ท่านพี่ม

15:43ีต่อหม่วมฉัน

15:44มันจะอยู่ในใจหม่วมฉันเสมอ

15:45ไปเพคะ

15:48แต่ในวันนี้

15:51หม่วมฉันขออนุญาต

15:54ให้โอกาสกับคุณพร้อมอีก

15:55ครั้งนะเพคะ

16:24หม่วมฉันขออนุญาต

16:37มันทำอะไรอยู่รูป

16:39ว่ารูปค่ะ

16:41นี่สวยไหม

16:43อ่านว่าอะไรค่ะ

16:45ไม่รู้ค่ะ

16:45มันเขียนตามตัวอากสรในจด

16:47หมายของพ่ออันนี้

16:50แม่บอกให้แก่ว่าให้พ่อ

16:51แก่ออกมาทำไม

16:53พี่มีคนฝากสดหมายไว้พี่นะคะ

17:00เต็มค่ะ

17:02มันนี้ค่ะ

17:07หนูค่ะ

17:08มันนี้ค่ะ

17:09แม่ค่ะ

17:25มันนี้เร็วซ้อย

17:26มันนี้ยังไงเนี้ย

17:27มันนี้เร็ว

17:30ขออนั่งเร็วๆๆๆ

17:31นั่งเลย

17:33เมื่อกี้ว้นขาบบวันละครวิท

17:34ยุเหรอ

17:35อืม

17:36สามีของฉันเป็นนักดลนปี

17:38เขาเพิ่งแย้จากกมศินมายุก

17:39มโคตรสนาการ

17:41เค้าบอกว่าท่านผู้นำเป็นห่

17:42วงประชาชน

17:43ที่ต้องกังวนเรื่องระเบิด

17:45แล้วยังไม่มีเงินออกไปหาความ

17:46ันเทิง

17:47ท่านก็เลยสั่งให้ทางกม

17:49ทำรครวิทยุเพื่องให้คนขายเคเรีย

17:51ด

17:51และกลับมาเชื่อมันในประเทศเรา

17:53อ้วนขาวมาชวนชั้นไปสมัครบ

17:55ร khoรวิธีว

17:56ฉันก็เลยมาฉ่วนมาลากับซ้อย ไป

17:58ด้วยกัน

18:00ฉันชวนจ้อยกับเย้มแล้ว

18:02แต่สองคนนั้นคณะร intermittvaleของเขาต้

18:04องไปเล่นที่ต่างจ์ต่างหวัต

18:05นี่ ส่วนบุตรสบองillarนะ

18:07ตอนนี้ก็เป็นคุณนายญี่ปุ่น

18:08ไปแล้ว

18:10ผiraเขาเป็นiano Hurry up

18:11เจอกันตอนที่ฝูจท์สบงไปร้อง

18:13เพ lobbying ที่ขับเจ้าคุณเรธ

18:16ไปด้วยกันนะ ฉันอยากให้มารากั

18:18บ ซ้อยกับมาเล็กระคอตร famíliaกัน

18:20ด้วยกันอีกครั้ง

18:24ฉันถึงไปไม่ได้นะ ขอโทษนะ

18:29ซ้อย มาราไม่ไปแล้ว แต่ซ้อยต้อง

18:31ไปด้วยกันนะ

18:33ใช่ ไปด้วยกันน่ะซ้อย

18:56- มือฉันเย็นเชียบเลยอ่ะ มื

18:59อฉันก็เย็นเหมือนกัน โอ้ย

19:01จะได้งานไหมเนี่ย

19:04เอานะ คิดว่าเหมือนเราก็มันจะ

19:07ออกไปดำกัน

19:21นางสาวจุทามาพินิชชน เจิน

19:27ด้านไหนหรือ

19:30ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ ฉันไปด้

19:32วย ต้อยไปด้วยกันไหม

19:34ไปเลยแต่ฉันเพราะที่ให้

19:40ขอดij sitäกความพักเถอะ

19:46ฉันไปสนมปล่อย ยมฟั disse

19:48ฉันไปสนมทิกงานตับไปด้วย

19:52ฉัน ampsความผมลำเป็นแบบสนธิ

20:00ต

20:00เค้ารางหลายBS

20:02งนายจะถือฆ่า dare let

20:02ฉันจะออกไปด้วย

20:02ฉันมาเก่んでายัง VOY

20:08ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

20:54มีใครเห็นกับ presentersทรายทรายทราย

20:55ของใช้ไหม

20:57เมื่อกี้ tubing ลืมไว้ตรงนี้

20:58อSA haven't found this sound

20:59ฉันเห็นตอนนี้นั่งข้าง เคอหย

21:02ิบใส่กระเป๋า

21:03เอ่ะ ¥ bei นั้นnan

21:10ขอดูของฉันนะ ขอดูอะไร

21:11ไป

21:12ไป

21:13ขนาดเลยพี่

21:19ปิ่น

21:29นี่ยังกำไรของฉัน

21:30เธอขโมยเหรอ

21:32ฉันไม่ได้ขโมย

21:33เธอลืมไว้เองppe Labour for me

21:35เธอเก็บไว้ไหรอ

21:36ทำไมไม่ให้้ตั้งแต่แรก

21:37ฉันยังไม่ทำได้คืน

21:38ของเจอหรือยัง

21:48ก็ได้พรกตอบๆ

21:50เจอแล้วคะ

21:51มันเป็นคนขโมยใส่

21:52แล้วเขาก้าเอาฟินิ์ส์มาด้วย

21:53ค่ะ

21:58ฟินของซ้อยเหรอ

22:08เตรา

22:10ฉันไม่ได้ขโมยนะ

22:11ฉันตั้งใจจะคืนให้เขาจริง

22:13ๆ

22:17ผมคุยกับเจ้าในทีแล้วจะขอก

22:18ำไรแล้วนะครับ

22:19เขาไม่เอาความผิดซ้อย

22:21ซ้อยกลับบ้านได้

22:22กลับได้ยังไง

22:23ฉันยังไม่ได้ทดสอบเลย

22:26ซ้อยทดสอบไม่ได้ละ

22:28เจ้าหน้าที่เขาตัดสิทซ้อย

22:30ได้ไงอ่ะมะละ

22:31ฉันไม่ได้ขโมยและฉันก็ไม่

22:32ได้ทำอะไรผิดด้วยซ้ำ

22:33ฉันจะไปคุยเหรอเขา

22:39พอถูกซ้อย

22:40เขาไม่ส่งซ้อยให้ตำรวจกระบ

22:42ุนเท่าไหร่แล้ว

22:43ไม่มีใครเขาฝั่งคนขี้ยายังซ้

22:45อยเหรอ

23:08ออกไป จะเป็นไหนก็ไป

23:13ฉันไม่ได้ขโมยกับไหร่น้

23:14ำมาล่ะ

23:16เลออกโกของด้านแล้วซ้อย

23:18ขนาดเงินฉันซ้อยอย่างขโมย

23:20หน้าไหนบอกว่าจะเลออกฝิน แต่ย

23:22ังไม่ติดกระเป๋าอยู่

23:25ถ้าอยากจะพาตัวเองไปลงนั้นล

23:26็อกก็ไปเลย

23:27จะทำตัวหน้าสมแพที่ไหนก็ไป

23:32เออ ฉันมันหน้าสมแพท

23:35ใครมันจะเป็นเหมือนความพร้อ

23:36มล่ะ

23:37มีทางต้ำแหน่ง มีทางอำนาจ

23:40คำพิดแค่ไหนมาลาก็ให้อัภั

23:42ย

23:43เริ่มไปหรือเปล่า

23:45ว่ามันนั่นเลยค่าท่านชายแล้ว

23:52แต่เขาก็ช่วยซ้อยไม่รู้ต้องกี่

23:53ครั้งแล้ว

23:55ถ้าวันนี่ซ้อยไม่ได้oversอ mics得ไปแล

23:57้วรู้ไหม

23:58ใช่มันมีบุษคลุ้นกับฉั

24:00น

24:01แต่มันทำผิดฉันไม่ได้ทำผิด

24:03อะไรเลยมาแล้ว

24:05ทำไมอะ

24:06ทำไมถึงชื่อแต่คนอื่นทำไมไม่เคย

24:08ชื่อฉันเลย

24:09พอ!

24:12ฉันเคยบอกซอยเหรอใช่ไหม

24:13ว่าถ้ายังทำตัวแบบนี้อยู่

24:15ฉันจะไม่ยุ่งกับซอยอีกแล้

24:16ว

24:20ไป!

24:21นั่นก็ไม่ต้องมายุ่ง

24:22แต่ฉันจะอยู่ที่นี่

24:26ไม่ไป

24:42หลังจากวันนั้น

24:44ฉันกลับมาลาก็ต่างคนต่างอยู่

24:46ทั้งทั้งที่เราอยู่บ้านเดียวกัน

25:12ฉันใช้ชีวิตในแบบที่ฉัน

25:14มีความสุข

25:17ถึงมันจะเป็นแค่สุขปลอม

25:19ปลอมก็ตาม

25:28ส่วนมาลาก็มีความสุขกับคน

25:31ที่มาลาเลือก

25:39โอเค นี่ปรต Justice

25:40ตอดเยี่ยมกัน

25:40ดอนนี้

25:43แกน่มีความสุข

25:49ตรงพอสกิจักษัน

25:49ก็ต้องกลับตัวตัว andดี

25:50ความสุข

25:50โอเค ปรต องกลับตัว

25:53โอเค งยัย!

25:56อืม!

26:05สิมสุข

26:07เธอเธอเยี่ยม!

26:35อีก อีก อีก อีก อีก อีก อี

26:37ก อีก อีก อีก ใจ หาย อีก หัว

26:44ไหร่ มี ค็มอาuing...

27:00เป็นอย่างไรบ้างครับ

27:09มืน มืน ค่ะ

27:17ฉันไม่อยู่ที่นี่ได้ไงคะ

27:19พี่ควรบอกว่า มาราโดนชนจน

27:22ลมและมุสติไป

27:24กุ้นก็เลยไปตามของมา

27:26ต่อไปนี้มาราจะไปไหนต้องระวัง

27:28ด้วยนะครับ

27:29ตอนนี้ฝ่ายสัมพันธมิตรที่

27:30ย้งระเบิร์ทั้งกลางวันและก

27:31ลางคืน

27:32ถ้าจะออกไปไหนให้สังเกตรุมห

27:34ลุบภายไว้

27:35ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ลบได้ทัน

27:36ที

27:38ถ้าคุณมาราปอดภายแล้ว ผมขอ

27:40ตัวกลับไปดูบ้างนะครับ

27:42ก็นกกับแม้อยู่กันแค่สอง

27:43คน

27:52มารามีอะไรหรือเปล่า

27:55ก่อนที่ฉันจะสลก

27:57ฉันเหมือนเห็น

28:00เห็นใคร

28:09ท่านชายค่ะ

28:14เป็นไปไม่ได้

28:17ฉันเห็นจริงๆ

28:29ถ้าเป็นท่านชายจริงๆ

28:32ท่านชายของพ่อจนมาราตื่น

28:35คงไม่ทิ้งเป็นแบบนี้เหรอ

28:42หรือว่า

28:44อาจจะมีเหตุผล

28:47ที่ทำให้ท่านเปิดเผยโอ้ไม่ได้

28:52ท่านชายของพ่อ

28:53ท่านชายของพ่อ

29:31เจ้า

29:31ในอ้องคุณมารามีแค่ผู้พั

29:32น

29:33ให้หม่มเข้าไปหรือผู้พันออก

29:34มา

29:34บาบาทจะได้เข้าไปพวกคุณมารา

29:36มให้หม่ม

29:37พูดปกติเธอคุณ เดี๋ยวคุณ

29:39ก็ได้สงสัย

29:47วันนี้เราเบิดลงตอนหลังวัน คน

29:49บาทเจ็บเยอะ

29:51มีทหารพลูกพ้านเต็มลงให้บ

29:53าทไหม

29:54ฉันยอมคงเข้าไปหามาราตอนน

29:56ี้ไม่ได้

29:58ให้พร้อมดูแลมาราไปก่อนนะดี

29:59นะครับ

30:01ทำไมท่านชายถึงไว้ใจผู้พัน

30:03ขนาดและขอรับ

30:05เขาเป็นคนยินท่านชายและขอรั

30:07บ

30:10พร้อมช่วยชีวิตใช่มั้ยตั้

30:11งไง

30:13เศรษออกนอกประเทศไปก่อน

30:16รองให้เรื่องสงบแล้วก็กลับมาห

30:17ามารา

30:18หม่มสัญญาว่าจะดูแลมาราเป็

30:21นอย่างดี

30:25เราฝากไหนดูแลมาราด้วย

30:33แสดงว่า

30:35ชิดพ่อพันธ์มาดูแลคนมารา

30:37ก็กลัวเขารับปากกับทั้งช

30:38ายไว้หรือรับ

30:42ใช่

30:43หลังจากนั้นฉันก็หลบไปอยู่

30:44กับท่านพ่อพี่ปีนั้น

30:46จนได้ข่าวเรื่องคณะกลูกบ้

30:48านกลูก

30:48ก็เลยได้กลับมาชม

30:51แต่ปลาด

30:52บาทเจ็บจนกลือบเอาชีวิต

30:54ไม่รอ

30:54มันจะโชคดี

30:58ที่ลูกน้องเก่าท่านพ่อช่วย

30:59เอาไว้

31:02เสด็จพ่ออองท่านชาย

31:03แต่โถละเล็กไปบอกประสะหายที่

31:04อังกิจเรียบร้อยแล้ว

31:06ส่วนนี้คือพัสปอร์ตกับต

31:07ัวเดินทางเที่ยวไปอังกิจกระ

31:08มอง

31:12แล้วตอนนี้พ่อองท่านเป็นอย่าง

31:13ไรบ้าง

31:14เพราะองค์เสด็จไปใส่ง่อนพร

31:16้อมกับพระชายยาน

31:16แต่เมื่อวานี้แล้วประมอง

31:18ตอนนี้รัฐบาลพยายามกวันล้

31:20างผู้ที่เกี่ยวข้อง

31:21ฝาบาทนี้เสด็จไปจากที่นี่เธอ

31:22ก็มอง

31:39เราขอบใจคุณหลวง

31:42วันหนึ่งเราหวังว่าย

31:44เราได้ตอบแทนบูลคุณ

31:47ที่คุณหลวงช่วยเราให้

31:51แล้วฉันก็ไปอยู่ที่อังกิจ

31:54ตอนที่ในหลวงกับสมเดทพร้

31:56อบหรอมราชินี

31:57เสด็จไปประถับที่นั่น

31:59ฉันก็แอบไปช่วยงานเจ้าน่ positively

32:01แล้วทำไมท่านชี้ไม่ติดต่อณาก

32:04ฎัยก็รับ

32:05ทุกคนเข้าใจวรับท่านสิ้น

32:06แล้ว

32:09คนที่รู้เรื่องฉัน

32:11คนนั้นจะไปอ่อนตราย

32:13แล้วพร้อมก็จะมีความผิดไป

32:15ด้วย

32:15ใช่

32:19ขนาดตอนที่ท่านพ่อสิ้นใจ

32:20ที่ปีนั้น

32:22ฉันยังไปดูใจท่านไม่ได้หร

32:24ือ

32:26แล้วจดหมายที่เคยมีคนฝากมาให้ผม

32:29ที่เขียนทำว่า

32:30MAR

32:32มาจากท่านชายใช่ไหมกรับ

32:36MAR

32:37ก็คือ

32:38RAM

32:41ชื่อของท่านชาย

32:42ใช่

32:45ตอนนั้นฉันได้ข่าวผม่ได้ดิ

32:47น

32:47ที่ต่อ somet้านผู้ญี่ปุ่น Jamaica

32:49ก็เลยลองฝากมาดู

32:50เธะเผื่อจะติดต่อคุณไง

32:54แต่หลัดขัดนั้น calculations

32:55พวกฉันก็ถูกจําตามหมอ

32:56แล้ว Tomb of ขาวมาไม่ได้อีก

32:59แล้วฉันก็ได้ข่าวมาร่าทาง

33:02เล่น

33:02มาราทางkreงできる

33:04ฉันอยากจะหาทางลังกลับมา

33:06แต่ก็

33:07มันเป็นประทิเหตย์หน้าว

33:08มารับ..

33:09ขนซ่อยเมา ขับรถมุชนคุณมา

33:12รา

33:12ตั้งแต่ cucumber นั้น นี่คุณมารา กับ

33:15คุณซ่อยก็ไม่เอง TracyCon

33:17สมแนว กัและที่เป็นมารา

33:20เขาค่ายทุกไปได้บ้าง

33:22นิริเกก็มาเลิกไป

33:24ก็ยังไปเล่นอักของพิทยุอ

33:26ีก

33:29ฉันได้ฟัง

33:33สมแล้วกันที่เป็นมาแล้ว

33:36ไม่เคยทิ้งสิ่งที่ตัวเองห

33:37ละ

33:39แล้ว...

33:40ท่านชายจะยอมไปหาคนมาราเมื่อไ

33:42หนแล้วก็รับ

33:44ให้พร้อมดูแลมาราไปก่อนไหนด

33:45ีแล้ว

33:47ฉันขอทำอะไรหรอ

33:51แต่ว่า...

33:55มีอะไรกระบุทย์

33:58ท่านชายมีเรื่องอะไรต้องทำอย่างกั

34:00บครับ

34:01กูนก็อยู่กับผมพวกใต้เดียน

34:03ใช่ไหม

34:06ฉันเป็นเซลีไทย

34:08กูนก็รู้ว่าพรกิจที่พวกเรา

34:09ทำมันต้องเสียงแค่ไหน

34:12ถ้าเกิดอะไรขึ้น

34:15ฉันไม่อยากให้มาราตต้องมาเสีย

34:16ใจอีก

34:17แต่จังชาย

34:18เอาเป็นว่า

34:19กรอให้พรกิจเสร็จสิ้นก่

34:21อน

34:22เราคอยว่ากัน

34:24เยี่ยวกัน

34:25เยี่ยวกัน

34:28เยี่ยวกัน

34:29เยี่ยวกัน

34:31อาจแส อย่างนี้

34:39ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

35:09ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

36:08ท่าน

36:09ท่าน

36:11อย่าไล่ฉันเลยนะจ๊ะ

36:15ฉันไปที่ไหนก็ไม่มีใครรับฉ

36:17ันแล้วอย่าไล่ฉันเลย

36:18ทุกสักยิ่งสุดที่สุดที่

36:19สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่

36:22สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่

36:34สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่

36:36สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่

36:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่

36:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่

36:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่

36:43สุด

36:57พักพวกผมก็สึงแล้วขอรับ ม

36:59ีคนถูกส่วงเป็นสอบที่สัน

37:00ธิบาลสองคน

37:01จับได้ที่ใช้หน้า ชื่อรหัสด

37:03ำกับยิ่งขอรับ

37:07นั่นก็เป็นสายของอเมริกา ถ้

37:09าฉันจะช่วยส่วงข่าวหมอให้

37:12คนขึ้นในช่วยด้วย

37:26นี่คือรายชื่อของคนที่หายตัว

37:27ไป ฝากคุณช่วยดูด้วย

37:30ได้ก่อนครับ

37:41นาลากินข้าวและกินอย่า แล้

37:42วพักข่อนเยอะๆนะครับ

37:44แล้วอย่าลืมกำชับกับทุก

37:45คนนะครับ

37:47ว่าอย่าไปอยู่ใกล้โรงไฟฟ้

37:48าสถาน อยู่สถานีรถไฟ

37:51มันเป็นจุดทิ้งระเบิด

37:52ค่ะ คุณพร้อมไปเข้าเวนนะคะ

38:03ดูแลตัวเองดีๆนะครับ

38:25กุณ

38:28คนที่มาบอกกุณเรื่องฉันโดนชน

38:29ที่ตลาด เป็นใครเหรอ

38:31هอ่ะ กุณรู้จักเขาไหม

38:34คุณมลาอยากรู้ว่าทำไม ๆ ครับ

38:39แค่อยากไปขอบคุณครับนะ ตกลง

38:42กุณรู้จักเขาไหม

38:44ไม่รู้จัก ครับ รู้แค่ว่าเป็

38:46นคนโดนตลาด

38:47แต่ว่า ถ้าคุณมลาอยากรู้ เน

38:49ี่ย Unknown แผน식 안녕

38:52จ้ะ ขอบใจนะ ฝากด้วย

38:55ที่สุดท้าย

39:25พวกเขาสนิทกันมากเลยเหรอกุ้

39:27น

39:29ขอรับ

39:32ไม่ใช่แค่เพื่อนใช่ไหม

39:36คุณมาลากกับคุณพร้อม

39:38กำลังจะแต่งงานกันขอรับ

39:43แต่งงาน

39:44แสดงว่ามาลากกลับไปลากกับ

39:49พร้อมเลยเหรอ

39:55ตอนนี้คุณมาลาเข้าใจว่าท่

39:56านชายสิ้น

39:58แล้วก็ยังแทงลูกอีก

40:01ตอนนั้นคุณมาลาดูแย่มากเลยนะ

40:03ครับ

40:04เมื่อโชคดีที่มีผู้ปัญมาคอย

40:06ดูแล

40:08เมื่ออย่างนั้นผมว่านึกไม่ออม

40:09เหมือนกันว่าเธอจะผ่านมาได้ย

40:11ังไง

40:18มันเป็นความผิดของฉันใช่ไ

40:19หมครับ

40:22ที่ฉันติดต่อเขาไม่ได้

40:27ฉันไม่เคยคิดที่จะทิ้งมาลา

40:28ไว้เลย

40:29แต่สถานหายการมันทำให้ฉันต้

40:31องทำแบบนี้

40:33และฉันก็เชื่อมาตลอด

40:36ว่าพร้อมจะดูแลมาลา

40:39เพื่อรอฉันตามพิสัญญา

40:43นี่ฉันไว้ใจคนผิดเหรอ

40:47เมื่อเธอชัญจะทำยังไงต่อแล้

40:48วครับ

41:14กับแถวเงินนะ

41:17แถวเมื่อว่า

41:32แถวเมื่อที่กับแถว เมื่อเมื่อ

41:38คุณ

41:39ไม่เห็นประแหละ

41:42พร้อมนี้ไง คนก็ถึงดินฐา

41:44ก็ว่าทั้งคี่ยาคี่ของมอง

41:46ฉันจะเป็นอะไรมันก็ชีวิตของ

41:47ฉัน

41:48ทุกวันนี้ฉันก็จ่ายค่าเช่

41:50าห้องให้มารา

41:51ที่นี่ค่ะถือว่าเป็นที่ของ

41:53ฉัน

41:54มาราไม่มีสิทธิ์ข้อมัน

41:57ออกไป

42:04ซอย

42:07ซอย

42:09ไม่มีสิทธิ์

42:43binnen

42:43รüg khoร

42:43ไม่

43:01อันนี้

43:03ทันพี่

43:03ทันพี่จริงๆใช่ไหมเพคะ

43:16ทันพี่ยังไม่สิ้น

43:17ทันพี่ยังมีพระชนเชียบอยู่

43:35หายไปไหนมาเพคะ

43:37ทันพี่ไม่ติดต่อหม่อมฉัน

43:39เลย

43:41ทันพี่ยังไม่ทำอยู่ที่ได้มาเพคะ

43:46ทันพี่ยังไม่สิ้น

43:57ทันพี่ยังไม่สิ้น

44:12มันคือไม่มีมือแล้ว

44:16มันคือ

44:22พี่ค่ะ

44:38พี่ค่ะ

44:41ซอย ซอย

44:42ฉันได้ยินเสียผู้ชายคุยกล

44:43ับมาแล้ว

44:44ปิดบังแล้วฉันอยู่ใช่ไหม

44:46ไปไหน

44:47ไปหาความสุขอ

44:50ช่วยด้วย

44:51สนธิบาลสงรหัสรายชื่อพวก

44:52เซรีย์ไทยที่แรกซึ่งเข้า

44:54มาให้แล้ว

44:54ท่านผู้นำสั่งไว้ตามจำให้ได

44:56้ดวนที่สุด

45:01พี่สัญญา

45:02พี่จะกลับมายุกว่ามาแล้ว

45:11ขอโทษทีไปรักเธอ

45:14ที่ได้ที่ฉันไม่อาทางใจ

45:17ที่จะกลับมาแล้ว

45:19ตั้งนี้ได้อยู่

45:24ใจไง

45:25ใจอัน

45:26ใจดวัน

45:29พี่เซ่าที่รัก ๆ ที่ตามใจ

45:33แค่อยากให้เธอ ขอใจได้มั้ย

45:39ขอตัวเธอ ขอใจคุณที่รักเธ

45:44อ

Category

Transcript

Comments

Recommended