- 1 hour ago
Category
📺
TVTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:31ซ่อนต่อไปทั้งแห่งทัดไม่เป
00:40็นçu
01:05มันออกสุดว่าเราเป็นใคร
01:40มันออกสุดว่าเราเป็นใคร
02:00มันออกสุดว่าเราเป็นใคร
02:31ไอ้จิต มันพามันมาค่ะ
02:34เออฉัน
02:41ไม่ใช่พอจิต
02:44ฉันเป็นคนพาเขามาเอง
02:52มันกล้าเกินยิงแล้วนะ นัง
02:55ลูกจัน
02:56รู้อยู่ว่าที่นี่มีกฎก็ยัง
02:58กล้าฝืนกฎ
03:03พาฉันเป็นหมอ
03:05ฉันก็เป็นลูกหมอ
03:07ให้ฉันเห็นคนเจ็บแล้วให้ทิ้
03:08งเขาไว้ที่ข้างถนน
03:10ฉันกับพาทำไมได้หรอก
03:14แค่นั้นเหรอ
03:16แค่คนแปลกหน้าคนเดียว
03:19มึงกับพ่อมึงก็เอาชีวิ
03:21ตมาเสียงอย่างนั้น
03:23แล้วตอนพ่อหมายล่ะ
03:27ตอนที่พ่อจิตเจอกับพ่อหมาย
03:30พ่อจิตก็ไม่รู้ว่าพ่อหมาย
03:31เป็นใคร
03:32แต่ก็ยังช่วยชีวิตพ่อหมาย
03:34จนมาถึงทุกวันนี้
03:36แล้วตอนนั้นกลับตอนนี้
03:39มันตากกันยังไง
03:53มึงมืนใคร
03:55ฉันไม่รู้
03:57ฉันจำอะไรไม่ได้
03:58ฉันก็รีบบอกมาเลยวะ
04:01ฉันมึงอยากกันตาย
04:02ก็ขอบอกมาแล้วไง คุณจำอะไรไม่
04:04ได้
04:04พอได้แล้วอยู่เดียวนี้นะ
04:06ฉันมีเหตุผล
04:08ที่ต้องช่วยชีวิตผู้ชายคนนี้
04:10เฮ็ดหมุนอะไรกับรีบ บอกมาสิ
04:20ฉันสงสัย
04:23ว่าผู้ชายคนนี้คือเสือตะวั
04:25น
04:39เสือตะวัน หายสาบสูตรไปเมื่
04:42อสองปีก่อน
04:44หลังจากที่ปล่นบ้านเสร็จถ
04:45ีในตัวหมุน
04:49เสือตะวัน
04:52คือตำนาน
04:54คือจนวิระบุรุษที่ตำรวจ
04:56ต้องการตัว
04:58แต่เธอว่า ไม่เคยมีใครเห็น
05:02ว่าไปหน้าที่แท้จริงครับ เป
05:04็นอย่างไร
05:07ผู้ชายคนนี้คือเสือตะวัน
05:10คนที่ปล่นสดมคนรวย
05:12เพื่อช่วยคนจน
05:17ใช่ไหมจ๊ะพ่อ
05:18ที่ฉันพูด เป็นเรื่องจริงใช่
05:20ไหมจ๊ะ
05:25ใช่เสือไม้
05:27ไอ้หนุมคนนี้น่าจะเป็นเสือต
05:29ะวัน
05:30แต่ตอนนี้
05:32เสือตะวันได้รับป่ะเจ็บ
05:33ก็เลยทำให้ความจำเสือม
05:37จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร
05:40อย่าไปเชื่อนะพี่
05:42คำพูงนานกุกจันขัดแย้ง
05:44ในตัวเอง
05:46ไหนเองบอกว่า
05:47ไม่มีใครเคยเห็นใบหน้าของเสื
05:49อตะวัน
05:50และเองรู้ได้ยังไง
05:52ว่ามันเป็นเสือตะวัน
05:56แล้วถ้าเป็นอย่างไร
05:57ถึงจะเชื่อล่ะ
06:00ไป
06:09เชื่อล่ะ
06:22ถ้ามันเป็นเสือตะวันจริง
06:25ถึงแม้ว่าความจำมันจะเสื่
06:27อม
06:28แต่สัญชาติตะยานเสือมันก
06:30็ต้องมีอยู่
06:33และถ้ามันไม่ใช่
06:38กูจะเป็นคนตัดหัวมันเอง
06:41และแขวนเอาไว้หน้าเรื่อนของม
06:43ึง
06:50เดี๋ยวก่อนพ่อหมาย
06:54ขอให้เขาพักฟืนสักหน่อยไม่
06:56ได้เลยจ๊ะ
06:58พี่หมายจ๊ะ
07:01ก่อนที่จะพี่สูตร
07:02ฉันขอทดสอบฝีมือมันพอ
07:04หอมป่างหอมคอนะ
07:04มือยิ่ง
07:07เธอดี
07:07เธอดี
07:41อยู่ Introduction!
07:58ไม่ที
08:08ยิน
08:16เจ้าเจ้าเจ้า!
08:52เจาเจาเจ้า ทุกเจ้า สุดท้ายส
08:57ิ
09:28กลับกลับกลับ
09:45กลับกลับกลับ
10:32แค่นี้พออย่าง
10:33แค่นี้พอย่าง
10:41โอ้...โอ้...โอ้...
10:53คนบ้าทดีเดือดอย่างมือ กูเจ
10:54อมาเยอะล่ะ
10:56แต่การที่จะเป็นเสืออย่างกู มั
10:58นต้องมีอะไรมากกว่านั้น
11:11ทําอะไรน่ะ ฮะ?
11:13ไอ้ตัว!
11:14เฮ้ย!
11:14เฮ้ย! ตาย! ถ่ายแท่!
11:16เจ้ารุกเจ้าไปไหน!
11:17บ้อยๆ นี่ ปับจันนี่
11:20บ้อยนี่! ปล่อยนี่!
11:23ดูด้วยนี่
11:25ถ้ามึงยังไม่อยากตาย
12:03กูจะให้โอกาสมึงที่สูตรตั
12:04วเอง
12:05กูให้มึงกระสุนหนึ่งนัด
12:08ถ้ามึงพลาดให้ลูกจันตาย
12:12แต่ถ้ามึงทำสำเร็จ
12:14กูจะยอมรับว่ามึงคือเสือ
12:16ตะวัน
12:39กูจะยอมรับว่าว่า ยอมรั
12:42บว่า ที่สุดนาย
12:49โว้กเกิดกัน เป็นปราดว่า
12:55ว่าสุดน้อย ลูกจับการที่ส
12:56ุดน้อย และ
13:07ก็ไม่ได้
13:08ก็ไม่ได้
13:10แก!!
13:47เจ้าไว้
14:07ไม่ไหร่ ซะว่า
14:20ต่อจากนี้ไปเรียกฉันว่าเสื
14:32อตะวัน
14:37นับจากวันนี้ไปไม่ว่าใครหน้า
14:39ไหนที่คิดจะทำร้ายลูกจันหร
14:40ือผู้ใหญ่จิต
14:44ฉันจะข้ามันทิ้งให้หมด
15:07พอร่อยต่อเจ้าหาทิ้งงงง
15:10งั้น
15:12ฉันกำลังขยังกลับไปได้
15:16ผู้ว่าใครหน่อยกลับ
15:29แซ้จ�นไป
15:48ได้เบ่าแสชระห Antarวีบ้างลืม Braun
15:51ray
15:51จะหยุดเอาจัด
15:52นี่มันผ่านมา 2 วันแล้วนะ
15:55ยังไม่ได้เบ่าแสอะไรบ้างเลยเหรอ
15:58บริเวรนั้นเป็นป่าทึบ
16:00ทำให้การคอน einigeuckt大家都 bought
16:03จะยากลำบากทนาดไหน
16:05จะยากลำบากแค่ไหนเนี่ย
16:06ก็ต้องหาให้เจอ
16:09ผมทราบดีครับ
16:11ผมถึงให้คนค้นหาตลอดทั้งว
16:13ันทั้งคืน
16:14คนหาทั้งวันทั้งคืน
16:17ยังไม่ได้บอกแสอะไรเลยเนี่ยนะ
16:22ป้ามีลูกช axis อยู่คนเดียวนะ
16:24ช Kinder Whedon จะเป็นอะไรไม่ได้เข้าใจไ
16:25หม
16:27ครับ
16:30คนเรามีจำกัด
16:32ทําให้คนหาบรเรียนกว่าอั
16:34งไม่ได้ครับ
16:35คนมีจำกัดก็เพิ่มคนเข้าไปซ
16:37ิ
16:38หะ
16:39ป่าใจค้าจ้างเอง
16:41ถึงคนจะมีเยอะ
16:44ก็ใช่ว่าเจออย่างไรครับ
16:46ทำไม
16:47ทำไมถึงพูดจarnyaแบบนี้
16:49หมายความว่ายังไง
16:51ตอบป่ามาตะ ć Thanksgiving
16:53มีอะไรก็พูดมา
16:55ตอบมาสิ
16:57พูดออกมา
16:59อย่างที่ผมได้เรียนไป
17:03บริเวณนั้นเป็นป่าทึบ
17:05ทำให้การพ้นหายากกำบ่า
17:07มีทั้งอันตรรายลอบด้าน
17:09ทั้งโจน
17:11แล้วก็สัตว์หลายครับ
17:13นี่...ตะเขต
17:16จะบอกอะไรป่าฮะ
17:21บอกมาสิ
17:24ผมกลัวว่า
17:27ด้าวิจะไม่มีชีวิตรอดกล
17:29ับออกมาครับ
17:33ป่ามา ป่า
17:41นักป่า
17:42บ้านมีลูกอยู่คนเดียว
17:53รับิตรงไม่เป็นอะไร
17:54ทุกป่า
17:55ตัวแก
17:59มันนมีชีวิตรง
18:11นักป่า
18:15ไหน
18:43คุณเป็นอะไรของคุณเนี่ย
18:45อะไรขอบใจ
18:46akinربิ
18:46ฉันทอง
18:54และท่าชายก็ส่งทราพเรื่องน
18:55ี้ด้วย
18:57เด็กคนนี้กำลังจะทั้งได้ฉัน
18:59หมดอนาคต
19:01ฉันจะทำยังไงดี
19:02plat
19:07คุณทองกะผมมา
19:16คือว่า
19:16ผมได้ใจนะ
19:19ที่มุนท้องกับผม
19:22ผมจะปกป้องคุณกับลูกเอง
19:26เราจะทำให้ลูกของเรา
19:29เป็นทายญาตตรงนิวงนาหรื
19:31อนาัตรโดยสมบูรณ์
19:33หลังจากนั้นลูกของเรา
19:35ก็จะได้มละดก
19:37ของตรงนิวงนาหรือนา bunlar
19:39ทําหมด
19:39ทำได้
19:54ก็ไม่ยอมให้คุณแล้วลูกล้
19:56ำบาง
20:07ที่นี่แล้วค่ะ
20:08เรียนทรงงานของท่านชาย
20:11แล้วผมเข้าไปได้หรือเปล่า
20:14ไม่ได้ค่ะ
20:15มีเพียงท่านชายคนเดียวเท่านั้
20:17น
20:17ที่สามารถเข้าออกเรียนี้ได้
20:34คุณยำตาไม่พออาจัยอะไรผมหร
20:36ือเปล่า
20:37เห็นทําหน้าตึงตั้งแต่อยู่ข
20:38้างในแล้ว
20:43ใช่ค่ะ
20:44ฉันไม่พอใจคุณ
20:46คุณไม่พอใจผมเรื่องอะไรมะครับ
20:49คุณไม่รู้ตัวเหรอคะ
20:51ที่คุณบอกหม่อป่าเรื่องท่านช
20:53าย
20:54คุณควรพูดบอบโจนท่านให้
20:56กำลังใจ
20:57ไม่ใช่พูดตรงไปตรงมาทํารายน
20:58้ำใจคนฟัง
21:00บ่าได้ยังไงว่าท่านชายกำ
21:02ลังจัดสิ้น
21:04แต่ผมพูดความจริง
21:06ผมไม่อยากกู้ของคุณป่า
21:07แต่เวลานี้คุณควรพูดป้อบป
21:10ระรมท่านให้นี่มากที่สุด
21:12เพราะร่างกายของท่านไม่ข์jąแ
21:13ข็งแรง wander
21:20แล้วถ้าอย่างนั้น
21:23ผมต้องพูดว่าไงดิครับ
21:25นี่
21:26ถ้าแค่นี้คุณอยากคิดเองไม่
21:28ได้
21:29ก็ไม่ต้องพูด
21:56พี่แต่วัน อยู่น้ำไหมจ๊ะ
21:58เดี๋ยวเมียงเอามาให้
22:00ไอ้เมียงกลับบ้านไปก่อนป่
22:04ะ
22:05โทรลุง ให้เมียงอยู่ช่วยไม่ได
22:08้เหรอ เมียงอยากช่วยอ่ะ
22:10อ้ายนิ พูดไม่รู้ฟังเหรอวะ
22:13เมียง กลับบ้านไปก่อนป่ะ เชื่
22:16อพี่
22:18ไม่ จ้ะ
22:26ตามเข้าไปปุ่งยาที่บ้านไป
22:42พ่อ
22:47ทันทีที่แผมันหายสนิต มั
22:49นต้องออกไปจากก่อพาย
22:51อ่ะพ่อ เราคุยกันแล้วไม่ใช่
22:53เหรอจ๊ะ
22:53assessingว่าว่าเราจะช่วยทำให้ความจ้
22:55ามเขากลับมาได้ ก่อน
22:57มันกลางที่จะเจอตัวเสือหมายต
22:59อนนี้flyไม่ไหวใจมัน
23:01นี่เห็นท่างตอนมันยิงเปิ้ง
23:03Jonas สู่ sp ของเสือหมาย woman
23:06ก็ยิงไม่สบายใจนะ
23:07คากลัวจะเป็นโจนเข้ามาจริฐ
23:09ๆ
23:11พ่อถ้าติมากเกินไปหรือเปล
23:12่า
23:13น songCome Ko
23:14ถ้ามองตามความไปจริงต่งหล
23:16ัง
23:16ดูก็รู้ว่าเขาไม่ใช่ชอบบ้
23:18านแบบพวกเรา
23:18อังก็เห็นผีวพันมาแล้วนี่
23:22และยังเสื้อผ้าที่ติดตัว
23:23มาอีกก็เป็นของแพงตั้งนั้น
23:25เขาว่าบางทีเนี่ย
23:28ไม่อาจจะโปรโหกแล้วว่าคว
23:29ามจำเสริมก็ได้
23:31แน่ อังก็เริ่มลังเลมกัน
23:39แล้วใช่มั้ย
23:43กันเองก็ดูแลมันให้ดี
23:46ไม่มีเวลา
23:46ไม่มีเวลา
23:47ไม่มีเวลา
23:48ที่นี่นานขึ้น
23:50รีบนิดรักษาให้มันหาย
23:51มันจะได้ไปสักที
24:18นี่พี่เชื่อจริงๆเหรอ
24:20ว่ามันคือเสริตะวัน
24:21แล้วมึงจะให้กูทำยังไง
24:24พวกมึงก็เห็นกับตาเองไม่ใช
24:26่เหรอ
24:27กูสั่งอะไรมันก็ทำได้ทุกอย่าง
24:30ใช่
24:31มันทำตามบททดสอบที่พี่ให้ม
24:33ันทำ
24:34แต่พี่จะบอกให้มันรอยนวนแบบ
24:35นี้เหรอ
24:36ชั้นว่า
24:38ค้าอ้ามาที่หมดเรือดหมดราว
24:39เลยดีกว่า
24:39ไม่ได้
24:40กูเป็นคนรักษาศัทจั
24:43กูพูดคำไหนกับคำนั้น
24:45กูบอกไอ้ผู้ยายจิตไปแล้วrilาก
24:47ูจะไว้ающีวิตมัน
24:48ก็ต้องตามนั้น
24:50แล้วอย่างกูมองเห็นประโยชน์
24:52จากตัวของมัน
24:54ประโยชน์ไงจั๊งพี่หาย
24:56คนเห็นล А1 สажиสั่верตวันไม่ใช่
24:58เพรอจะหาเข้านได้ไงๆ
25:00มันเก่ง ฉลาด ถึงลูกขึ้ง
25:04คน
25:05มีมันอยู่กับเราน่าจะเป็นผล
25:08ดีกับเรามากกว่า
25:10เพราะว่ามันน่าจะรู้เส้นทาง
25:12ป้นทางอื่นที่มากกว่าเราแว่
25:14กนี้
25:24พี่ไฟ ทำไมพี่หมายพูดจากอย่างงี้
25:27อ่ะจ๊ะ
25:28เหมือนเข้าข้ามันไม่มีผิดอ
25:29่ะ
25:30เดี๋ยวนี้พี่จะทำตามที่พี่หมายเข
25:31าบอกไหมจ๊ะ
25:32ไม่มีทาง
25:36กูไม่ไว้ใจมัน
25:38และลางสังหอนกูบอกว่า
25:42มันจะนำความเดิดร้อนมาให้เราด
25:43้วย
26:11มองอะไร
26:13ไม่ได้มองไง
26:24อืม
26:25ยาแก้ช้ำใน
26:27กินให้หมดนะ
26:31อืม
26:31กินจะได้หาย
26:40อ่า...
26:43อืม
27:13เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้
27:14ระ otros
27:14ฉันเบ้ intuitive
27:23ฉันไม่ปล่อย
27:25�로่าฉันจะปล่อยก่อนเข้ม
27:26นายตอบคำถามทุกอย่างอย่างของ
27:28ฉัน
27:28แบบความจรง
27:30ปลอบฉันมา
27:32นายเป็นคน
27:34ก็บอก sunflower práq peslocs
27:36ข erhöใช้นี่
27:45ถึง นายจะหลอบพวกคนที่นี่ได้
27:47แต่ นายหลอกฉันไม่ได้หรอก
27:49ถ้า นายไม่ยอมพู性 journalism
27:55คุณ
27:56ปลอบฉันนะว่า นายเป็นใคร
27:58ไปไปส inference
27:58ใจเย็น прямоนะคุณ
28:00มันก็อยู่ที่คำตอบของนาย
28:02ว่า ณายจะทำให้ฉันใจเย็นลงได
28:04้ไหม
28:06ผมบอกไปหมดแล้วไง
28:10นายเอาแวนวงนี้มาจากนาย
28:14ตอบความจริงมา ในอังเวณรว
28:16มนี้มันจัดนั้น อย่าตอบมาส
28:18ิ
28:28เฮ้ย ไปนะ
28:30ฉันว่าเล่นหน่อยมันไว้ใจ
28:32ไม่ได้
28:32ไอ้ชั่ว ไอ้เซละเล่วไป
28:34เฮ้ย คุณพวก
28:37อย่าไม่ปล่อยคุณหรอก
28:39ถ้ามองปล่อยคุณ เดี๋ยวคุณ
28:39ก็มาข้าคุณแบบเมื่อกี้ก่ะ
28:41ฉันก็ใช่คนใจขอหัวเทียงอย
28:43ู่นาย
28:44ในค่าทำแล้วใช่ไหม
28:46ในค่าจะขอบความวงนี้แล้วใช
28:48่ไหม
28:48เฮ้ย มีสติบางเฮ้ย
28:51ผมไม่ได้ค่าใครจังนั้น
28:54แล้วไอ้แหวนวงนั้นผมก็ไม่
28:55รู้มาจากไหน
28:57ผมบอกให้วงจำไม่ได้
29:00เฮ้ย คุณ
29:01เรามาคุยกันดีๆดีกว่าไป
29:22ฉันไม่เชื่อ
29:23บอกความจริงนะ
29:25บอกมา
29:25ก็นี่ไงความจริง
29:27จะให้ผมพูดเป็นร้อยรอบ
29:28มันก็คือความจริงคุณ
29:29ผมพูดไปหมดแล้ว
29:31ผมไม่รู้ด้วยทั้งว่าผมเป็นใคร
29:33ไอ้แหวนั้นผมก็ไม่รู้มันมา
29:35จากไหน
29:36ร Linkedi
29:37คุณ Amelia
29:37ผมที่อย่างนี้
29:38ผมก็ทำได้
29:39ผมไม่รู้มันทำได้ยังไง
29:43ไหว
29:43ผมไม่รู้จริงใคร
29:50ผมก็ทำได้!
29:52ผมไม่รู้ว่ามันทำได้ยังไง!
30:03ผมไม่รู้จริงค Veres
30:06ผมไม่รู้ถ้าทำได้ยังไงจริง
30:08แต่ตอนนี้เทศการมันเกิดขึ้น
30:10มันมีภาพวังอย่างที่มันพ
30:12ูดขึ้นมานี่ผมกับผม
30:16แต่มันเป็นภาพในรัตยาเวล
30:18าซั่นๆที่ Core
30:20ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
30:23เชื่อผมนะทุกจัน
30:25ผมไม่ได้โกของคุณว่าผมความจ
30:27ำเสื่อม
30:30ผมพูดจริงๆ
30:46ฉันเชื่อน่ะ
30:50แต่ท่านนายโกของฉันไม่ไหร่
30:52ฉันค่าไหร่
31:25โกของคุณ
31:42เธอว่าอะไรนะ
31:46พูดอีกทีสิที่อีก
31:50ผมรักกูนะ
32:00ฉันก็รักเธอเหมือนกันนะ
32:14คุณครองครับ
32:15นี่เราตามหาไม่ตั้งหลายวัน
32:16ยังไม่เจอบอกแสอะไรเลยเนี่ยครับ
32:18ผมว่าท่านชายอะไรนั้น
32:21คงโดนเสือแท่เหลือแต่กระด
32:22ูกแล้วนะครับ
32:23ถ้ามันตายอย่างที่แกว่าก็ดี
32:25สิ
32:27แต่ฉันกลัวอย่างเดียว
32:31กลัวมันจะยังมีชีวิตอยู่
32:47สวัสดีครับ
33:24สวัสดีครับ
33:42ปีกลัวมีชปราด
33:58ไม่รู้จัก 텐ชายรายวิการดีพอ
34:00ท่านชายเป็นคนชuggle
34:02อีกไม่นานเนี่ย
34:03ท่านชายก็ต้องประติดประตอร
34:04์เรื่องราวทั้งหมดได้
34:06ถึงเข้านั้นเนี่ย
34:07เราสองคนที่สวยแน่
34:09คุณ
34:10คุณได้คิดมากได้ม่ะ
34:13นายจะไม่รอคิดมากได้ยังไงฮ
34:15ะ
34:16ฉันสั่งให้นายไปข้ามท่านชาย
34:17แต่นายกับชัมภาษ
34:18แถมให้ท่านชายนิธี Lau Lacan
34:20ถึงลงเอยแบบนี้เนี่ย
34:21ไหนต้องทำอะไรสักอย่าง
34:23เพื่อตัดไปแต่ต้นลง
34:25ไอ้ท่านชายเนี่ย
34:27มันตายไปแล้ว
34:28ใครยังหาสกมันไม่เจอ
34:31ส่วนเรื่องหมดเขียบแดน
34:33เดี๋ยวผมจัดการเอง
34:34อย่าพาดแล้วกัน
34:50ตัดไปแล้ว
35:06ลูกเพลง
35:11ลูกคงจะใจหายมากสินะ
35:13เก็บกับเรื่องที่เก็บกับท่าน
35:14ชาย
35:22แต่อย่าเสียใจมากไปนะ
35:25จะทำอะไรก็ต้องคิดถึงลูกในท
35:27้องที่เผีย
35:28ห้ามเกิดอะไรขึ้นเด็ดขาด
35:30เพราะถ้าเกิดเรื่องเรืองรายลาย
35:32กับท่านชายกันอยู่จริง
35:36เด็กในท้องเนี่ย
35:38จะทำให้เราสองคนไม่อดตาย
35:55หัวร้อดทำไม
35:58นี่ผัวแกหายเป็นทั้งคนมีหน้
35:59ามาหัวร้อดอีกหรอ
36:03ที่ท่านชายหายตัวไป
36:07เป็นพ่อพิ้งเองหรอแม่
36:11สวัสดี
36:24ลูกเร็ว พี่นังลูกรู้ว่า
36:26ที่จะหาเขาใจหัวให้ฉันด้วย
36:27วัน
36:28ฮะ ที่แก่ววิบราดไปแล้วเหร
36:30อ
36:30ถึงส่งโว้ย หรือข้าบหั
36:32วแก่
36:32แก่วบราด แก่วบราดไปแล้ว
36:35เหรอ
36:36ตะมากแล้วไง ไม่พอแล้ว
36:40ถ้าแม่ไม่อยากศูนย์เสียทร
36:42ัพย์สมบัติของวังแล้วน่
36:43า
36:43แม่ใครปิดปากเงียบ แล้วอยากบ
36:47อกใคร
36:47แล้วแม่ก็จำไว้ด้วยว่าเรา
36:49สองคนลงเรือนลำเดียวกันแล้ว
36:51แก่ปลอกไปล่ะ
36:56แก่จะทำให้ฉันว่าตายหรือไ
36:57ง ฮะ
37:02ท่านคือแต่จะภาวนา ขอให้ผู้
37:04ว่าแก่มันตายจริงๆ
37:05ว่าถ้าท่านชายกลับมาเมื่อไ
37:07หน คนที่จะหัวขาดก็คือแก่ก
37:09ับฉัน
37:10คล้าตายทั้งนี้
37:18เวลาตายตาย
37:39กลับเยอะ
37:54ปลอดนะแล้ว ที่จะนอนกินบ้านก
37:56ินเมืองไปถึงไหนฮะ
37:57ลุกขึ้น
38:00ปลอด
38:01ลุก เดี๋ยวนี้
38:05ไปทำงาน ฉันให้เวลา 5 นาทีนะ
38:08หนึ่ง
38:09สอง
38:10สาม
38:11สี่
38:12ห้า
38:13หก
38:14เจ็ด
38:18ช่วงเต่าวันลับฝ้า ช่วง
38:21เวลาที่เดียวได้
38:23ทำให้หัวใจสำสน
38:27แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน ห
38:29ลุดไม่พ้นทุกโมงอย่าง
38:31ภาพจะตามติดตา
38:35เธอคือใครจากไหนไม่รู้
38:39เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
38:43ความผูกพันลึกๆ ความรู้สึ
38:47กดีๆ ที่ใกล้เธอ
39:00เฮ้ย
39:01ร้างมันต้องเป็นชั่วมองแล้ว
39:02ยังไม่เสร็จอีกหรอ?
39:04ก็ร้างอยู่ในไงคุณ
39:07อืม
39:08ผมว่ามันทั้งสกกระปก ทั้งขึ
39:10้นสนิมแบบนี้อ่ะคุณ
39:12ร้างไงมันก็ไม่สะอาดหรอก
39:13ซื้อใหม่เธอ
39:16บ้านรวยนั่งเลยไงฮะ
39:18นี่มันเกาะใครนะ
39:19มีพี่ชะทุนี้ก็บูนแค่ไหน
39:20แล้ว
39:29ทำไมร้างแบบนี้
39:31มันแบบนี้ฉันทำเอง
39:33ดูนะ
39:35เขามาถู
39:36เขาใจไหมลองทำดู
39:38อืม
39:47จามันคงจะสะอาดหรอกทำแบบน
39:49ี้
39:50พวกมันเจ็บหรือไงหนูจมไปใช
39:51่ไหม
39:52แล้วก็ขัดแบบนี้
39:53ขัดๆๆ
39:56นี่
39:57หูไปเลยไม่ต้องกลัวมันจะเจ็บ
39:58เขาใช่ไหม
40:00หูไป
40:12ลูกสาวป่าจันจะขอดคืนนี้
40:13เหรอจ้าพ่อ
40:14เออ
40:15ข้ามต้องดูแลใกล้อีกชิดหน
40:16่อย
40:17เด็กมันไม่ยอมกลับขัวลง
40:19มาแบบนี้มันอันตลายมากเลยนะ
40:23ข้ามรู้ว่าเดี๋ยวจะขอดมาไห
40:24ลอาจ้าต้องอยู่ถึงเช้าเลยนะ
40:27จับจับจับ
40:32เออ เดี๋ยวข้าจะให้กระทินมาอย
40:35ู่เป็นเพื่อนเองนะ
40:36ไม่ต้องจับพ่อ
40:37ไม่ได้เว้ย
40:39ข้าจะให้เองอยู่กับอ่าวันส
40:40องคนได้อย่างไร
40:41ข้าไม่ไว้ใจมัน
40:43เอาตามนี้ล่ะ
40:44ขอไปแล้ว
40:46ต่ะ
40:59เฮ้
41:00พี่ฟ้ายไปหน่อยว่า
41:02แกก็รู้เวลาพี่ฟ้ายหม่ว่า
41:04แกก็เข้าป่า
41:05ไม่ไปล่าสัตว์ก็ซ้อมยิง
41:06เปินเขาล่ะ
41:08แกหมุโหยตวันใช่ไหมว่า
41:10รู้ถ้าท้ายหมอนั่นนึง
41:11จะกลายมาเป็นรูปรัก
41:13ของพี่หมายให้แทนพี่ฟ้ายจะเร็ว
41:14เฮ้ยๆ
41:15ไม่ได้นั่ว
41:17กูคนของพี่ฟ้ายกูไม่ยอมคนหนึ
41:18่ง
41:19ไม่ยอมแล้วเองจะทำให้ได้ไว้ไ
41:20อ้แสน
41:21เออ
41:23กูจะทำให้มันรู้ฐานะตัวเอง
41:48ไม่ห้ามยุ่งกับมือ
41:55อย่าถ้าเกิดมึงหายตัวไปเฉย
41:57ๆล่ะ
42:06คิดถูกคิดผิดนะที่ให้ตะว
42:08ันไปคนเดียว
42:10ไม่น่าเลยเรา
42:19แล้วถ้าเกิดหล่งทางเคยมาล่
42:20ะ
42:26ไม่เป็นต้อม Recenteni by
42:28umanzepสม кожuli
42:37Allan Gray
42:37ไอ้ฟ้ายมันหายตัวไปอย่างนั้
42:40น่ะ
42:40mr. ใช่จ้า
42:43ไม่ใช่แค่พี่ฟ้ายนะจ้า
42:45矢ุกจั欣มันก็หายไปด้วยจ้า
42:49ฉันว่า
42:50ตัววันกันเราลูกจัลน่ะ
42:51มันต้านจับพี่ฟ้ายไปแน่ๆเลย
42:53จ้า
42:59แล้วมันจะทำแบบนั้นไปทำไหมก่
43:01ะ
43:02ฉันก็ไม่รู้เป็นกันจ่ะ
43:03แท่ไม่ว่าพวกมึง
43:11มึงคิดว่ามึงจะโกหกกูได้
43:19อย่างนั้นเหรอไอ้แสน
43:22ฉันไม่ได้โกหกพี่หมายนะจ๊ะ
43:24ฉันพูดความจริงนวนๆเลยจ๊
43:25ะ
43:26ตอบอีกทีสิ ไอ้แสน
43:32ฉันบอกความจริงก็ได้จ๊ะ
43:55เฮ้า
43:57เฮ้า
43:57หาย
43:57เฮ้า
44:03เฮ้า
44:09เฮ้า
44:14บ้าทิ้ง
44:42เธอร์สตรงนี้
45:13ตัวทั่ว!
45:17ตัวทั่ว!
45:26เจ็กไป
45:27เจ็กไปกัน
45:28เป็นกุ้มท่านแบบนี้เองนะ
45:49จัดการมึงแล้ว มันจะข้าดอ
45:51ันลูกจันด้วยอีกคน
46:35ตะวัน พาได้แล้วตะวัน ไม่ ไม
46:40่ ไม่ค่ะ
46:42ตะวัน โอ้ย ตะวัน ยอด ยอด
46:47พอได้แล้ว
46:48ฉันรู้นะว่าไหนเป็นคนดี ไหนไม
46:50่เหมือได้โจนพวกนี้
46:51และถ้าไหนออกมาถึงตาย ไหนไม่ต
46:53ายอย่างจากพวกมันนะ
46:55ตะวัน ตะวัน
46:56ตะวัน ต่อผลกเชษ
47:03แพ็นกิดใจด้วย แล้วก็ทำกลาง
47:12ทำร้ายคนของกูอย่างนั้น
47:29ถ้ามึงบอกมึงไม่ได้ทำ มึงก
47:30็สาบาลมาสิ
47:39ว่าไงล่ะไอ้ฟ้าย
47:42มีจริง
47:45แค่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าที่
47:46ตะวันพูดเป็นความจริง
47:48ลูกจำ
47:49อ๋อแล้วแล้ว
47:52คัดกันเหมือนหมู่เหมือนหมา
47:55ถ้าเรื่องไร้สาระแค่นี้ อย่าให
47:57้กูเห็นอีกเป็นดันขาด
48:02ไป ไปเจ้า ไปก่อน
48:32without relatable
48:32ฉันทนไม่ไหว yan
48:33ฉันจะไปตามหา แชรวี
48:36ฉันทนอยู่อย่างงี้ ต่อไป�� ไม่ได
48:37้
48:37ฉันจะไปตาม แชรวีด้วย ตัวฉั
48:39นเอง
48:40หมอม ค้า
48:42หมอมจะไปตามหาท่านชาย ที่ไหนคะ
48:45ฉันไม่รู้
48:47แต่ยังไงฉันก็ต้องไป
48:48จะให้ฉันนั่งอยู่เฉยๆในวังโด
48:50ยที่ไม่ทำอะไรไม่ได้
48:51ยังไงฉันก็ต้องไป
48:52ไม่ได้นะคะ
48:54มอมจะไปไหนไม่ได้
48:56คุณเคตแดนบอกให้มอมรอฟัง
48:57ข่าวอยู่ที่นี่
48:59มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน
49:00ฉันจะต้องไปตามหาลูกฉัน
49:02มอมอย่าไปเลยนะคะ
49:05จะไป
49:06มอมค่ะ
49:07ไม่ต้องมาห้าม
49:07ผมไม่ให้คุณป้าไปไหนทั้งนั้น
49:10ยังไงฉันก็จะไป
49:11หลีกไป
49:13หมอม คะ
49:16เกิดอะไรขึ้นว่lehลุก
49:18อยากรู้ก็ต้องตามไปดูค่ะ
49:23หมอม นะคะ หมอม เดี๋ยวไปเลยค่า
49:25หมอมค่ะ
49:26หมอม ค่ะหมอมฟังที่ฉันหน่อย
49:28ค่ะ
49:31หมอมเจอกimar พร้า การ ไม่ได้นะครับ
49:34เธอเป็นใคร
49:36นี่พกควบกองเมษ่า
49:37เป็นหรاهหน้าครับผมเองครับ
49:44กับคุณความตัวจุดน้ำ
49:55ทำไมไม่กินอ่ะ
49:58อยากให้ฉันป้อนหายอ่ะ
49:59คุณว่าคอบครัวผมจะเสียใจไ
50:02หมที่ผมหายตัวไปแบบนี้อ่ะ
50:04อย่าใช่สิ
50:07มีอะไรอย่าเปล่า
50:09หมดเขาไม่ได้ครับหมด
50:10คุณมาทำอะไรที่นี่
50:11ผมเข้ามาตรวจสอบคืนที่
50:13ที่คาดว่าที่เกิดเทสอย่างใช้
50:14แล้ววิการ
50:16แต่ยังเหลือ 1 คน
50:18หม่มแม่
50:22นายอยากรู้ใช่ไหมว่านายเป็นใคร
50:24ฉันก็อยากรู้ว่า
50:26นายได้แวนวงนี้มาได้ยังไง
50:28แวนวงนี้จะเป็นคำตอบของเรา 2
50:30คน
50:31เรา 2 คนต้องร่วมมือกันนะ
50:41ร้อนไปก็แค่วัน ๆ ตื่นขึ้น
50:45มาเช้าวันใหม่
50:47ฉันดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
50:52จากคนรู้สึกแปลไม่เข้าใจ
50:56เป็นเป็นคนห่วงใจทุกครั้งท
51:00ี่เจอ
51:01ความผู้พันฉันและเธอ
51:04เมื่องทูกฟาตำนดไหวให้เรามาเจ
51:09อกัน
51:13ดังวมนาภัสผ่านทุกเหมัน
51:18หนับต่อวันหลอนไปก็แค่วั
51:21น ๆ ความผู้พันฉันและเธอ
51:25เมื่องทุกฟาตำนดไหวให้เรามาเจ
51:30อกัน
51:35ให้มันตัววันร้อย
Comments