- 2 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:30ภาพเธอตามติดตา เธอคือใครจ
00:35ังไหนไม่รู้ เมื่อนว่าใจเรานั้น
00:40คุณเคย
00:42ความผู้พันลึกๆ ความรู้สึก
00:46ดีๆที่ใกล้ให้เธอ
00:50ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
00:54ัน ดังแต่วันร้อนปันก็แค
00:58่วันๆ
00:59ตึงขึ้นมาเช้าวันใหม่ ฉัน
01:03ดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
01:07จากคนรู้สึกแบบไม่เข้าใจ เป็
01:12นเป็นคนห่วงใหญ่ทุกครั้งที่
01:15เจอ
01:16ความผู้พันลึกฉันและเธอ เมื่
01:20องทุกฟ้าตำนดไว้ ให้เรามาเจอก
01:25ัน
01:28ดังล้มนาวพันทุกเทมัน ด
01:33ังแต่วันร้อนปันก็แค่วั
01:36นๆ ความผู้พันฉันและเธอ
01:40เหมือนทุกฟ้าตำนดไว้ ให้เรา
01:45มาเจอกัน
01:50ให้มันตะวันร้อน
01:58ทุกฟ้าตำนด้วย
01:59ทุกฟ้าตำนด้วย
02:02ทุกฟ้าตำนด้วย
02:04ทุกฟ้าตำนด้วย
02:19ทุกฟ้าตำนด้วย
02:32บ้าอะไร
02:37สูตรสีขาวไม่ใช่เหรอ
02:57นอกจากแต่งตัวสวยไว้วันวั
02:58น
03:00มีประโยชน์อะไรมากกว่านี้ไหม
03:18ออกไป ออกไป ออกไป ออกไป ออกไป
03:25ไอ้พวกนายทุนหนาเหลือด ทับ
03:27ราบุนหลังพล
03:28พวกมึงมาแยกนิดๆของพวกเราไปใช
03:30่ไหม
03:36นี่ดูสิ วันเปิดห้างวันแร
03:38กของหมอมเจ้าละวีการ
03:40ก็เกิดการเช่นนี้ขึ้นสะแล้
03:41ว
03:42อืม
03:42ไม่แปลกหรอก
03:44หมอมเจ้าละวีการวงนาริงาศ
03:46เป็นนายทุนหน้าเลือด
03:47มีตะคนเกลียดกันทั่งพนคร
03:53หยุดแล้วทำไม
03:57ไปเอาหัง ไปเอาหัง
04:00เอาอยู่แล้วดีกระมม
04:01ไปเอาหัง ไปเอาหัง
04:04ไปเอาหัง ไอ้พวกเรา
04:06จะกล้องมา objet
04:07好ต้องได้ไม่เอาหัง
04:18อี๋ยวหังめてกล้อม
04:18ไม่เอาหัง
04:21ไม่เอาหัง
04:22ไปเอาหัง
04:24เปล่าอี๋ยวม
04:24ครับไป
04:25แต่ถ้าครับไป
04:27จะชนพวกเชียวบ้าน่ำละรามม
04:28ก็ชั่งหัว Gon esquยวะ
04:31ให้พวกเหลือบลิ้นเลไลไล้ป
04:32ระโยชน์
04:33ไม่เอาหัง ไม่เอาหัง
04:36บอกให้ขลับไปยังไง
04:37หยุดทาย
04:55ฉันบอกให้หยุดทายไง
05:06อย่าให้ผมเห็นรูปพวกนี้ลงใน
05:08นั้นสิกภิมณ์ของพวกคุด
05:11รู้ใช่ไหม
05:12ว่าฉันมีกำนาจมากพอที่จะ
05:13สั่งปิดนั้นสิกภิมณ์พวกแ
05:14กได้
05:16พวกแกไปด้วย
05:26พวกแกป้ามา
05:34ฉันถามว่าใครป้ามา
05:36ฉันเอง
05:44ฉันถามว่าใครป้ามา
05:49ฉันเอง
05:57ฉันให้develop أوพลาด
05:58ฉันแคงกำนาที่จะเรียน
06:11ฉันให้ฉัน
06:12ฉันหน่อย
06:12ฉันไป
06:14ฉันเจ้า
06:20ฉันทำงาน
06:25ฉันเห็นวกัน
06:26ฉันเต็นเว็น
06:26ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
07:05ชาบ้านกลับไปหมดแล้วกับ แต่..
07:09แต่อะไร
07:11แต่ท่านชายต้องจ่ายข้าชดใช้
07:12ให้กลับชาบ้านเพิ่มกับ
07:18ทำไมฉันต้องจ่าย
07:20ฉันก็จ่ายให้ผู้บันไปหมดเหล
07:21ื่อนิ
07:23มันก็จริงที่ท่านชายได้ให้
07:24งานเก็ดฉับ bahnไปแล้ว
07:26แต่ท่านชายไม่ได้ให้เวลาในการ
07:27หาที่อยู่ใหม่
07:29ซํ strengths ยังส่งคนไปใล่ที่
07:31บ้างคนทั้งสูนร Lacratis ทธิ์ล ส
07:34ูนร์เสียคนในครอบกลัว
07:35ห้อเขาก็ต้องย่อมกลดเป็นศ
07:37รรมดากรมอ๋ам
07:41ได้คือปีINEเขาสอบ
07:43ไม่รู้จักพอ
07:44พี่แกพูดมาทั้งไหม
07:50มันแค่อยากได้เงินฉันเพิ่ม
07:53แต่ถ้าท่านชายไม่ให้
07:55พวกเขาอาจจะกลับมาที่นี่อีก
07:56ก็ได้นะกระมม
07:57แล้วฉันจะจ้างพวกแกมายืนโง
07:59้ทำไมว่ะ
08:01ไปจัดการเรา
08:05แล้วถ้าเกิดว่าฉันได้จ่าย
08:06เงินเพิ่ม
08:08ฉันจะหัดจากเงินๆพวกแก
08:13เริ่มจากแกคนแรก 레 plante
08:24ใครเป็นหัวหน้าของทักษาคว
08:25ามปลอดภัย
08:26กระมอมเองท่านชาย
08:39เฮ้ย
08:46ท่านชายค่ะ ขอสำพัสเลยค่ะ
08:48ท่านชายจะรับพิชชอบกับเรื่
08:49องนี้ยังไง 30 ภัย
08:50๒ว finance
08:51ขอคำตอบ degrees ค่ะ ท่านชายค่ะ
08:52จะรับพิชชอบกับเรื่องนี้ยั
08:54งไงดี 커ขาท่านชาย
08:55aji
08:55200
08:56ท่านไฟค่ะ
08:56ท่านไฟค่ะ
09:19ไอ้ไฟ
09:22มึงรู้กดในชุมโจนของกูใช
09:24่ไหม
09:25จ๊ะพี่
09:36กูบอกแล้วว่าคนในห้ามออก คนน
09:39อกห้ามเข้า
09:43มึงจำได้ใช่ไหม
09:48ฉันจำได้ไม่เคยลืมจ๊ะพี่
09:50ชาวบาทพวกนี้มันคงพันหล
09:52งเข้ามา
09:54กูบอกแล้ว
10:00เมื่อกูจะออกไปปน
10:03เชื่อกูไม่อยู่
10:06อย่าให้มีเหตุการณ์แบบนี้อ
10:08ีก
10:11จะพี่ชั้นสัญญา
10:19มึงค่ะ
10:32เมื่อกูสิ
10:36คุณทราค
10:37คุณแบบนี้อีก
10:44- หยุด! ออกไปซะ! มาทางไหนกลับไป
11:10ทางนั้น! ใครวะ?
11:11- เดี๋ยวพี่! หมู่บ้านนี้ไม่เหมื
11:13อนหมู่บ้านที่ไม่ใช่คนไปมา เขาไม่ต
11:15้นเอาคนแปลกแล้ว! พี่! พี่! พี่! เอา
11:32ผ้าผิดตา! เอาผ้าผิดตาเดี
11:35๋ยวนี้! ผิดตาไว้!
12:01- เดี๋ยวพี่! ดีกว่า! อีกว่า!
12:04อีกว่า!
12:04- เดี๋ยวพิฟษ์! พี่ไฟฟ่อค์!
12:07ฟ่อค์! ถ้ามาเจอร์ไว้! อีกอย
12:08่างงานที่ฟ่า!
12:09เขาเค็หลงทางมา เขายังไม่เห็นหน
12:11้าพี่เลย
12:15ถือกล่อยพวกมันไปア์
12:16พท์มันไปปากสวางบอกตำรวจ
12:18พวกพี่ก็สวยสิจ๊ะ ถ้องkeeping tav...
12:21กฎเนี้ยมันก็จอกล่อยเป็นก
12:23ฎ
12:23ไม่ไม่... พี่ฝาย!
12:25ฉันขอร้องป่อยเขาไป orazพี่!
12:29ได้
12:31ข้าจะเห็นแก่เองission่ะ หนังลู
12:33กฎัง
12:37Bla
12:38เฮ้ย ไม่ได้ยินหรือวะ ไป
12:44ไปแล้ว
13:08เฮ้ย...
13:11можемห้อง Sales
13:28เธอเต็มไว้
13:58- วิชัย ไม่ดีfsาระดีบอดบห
14:18ลาต้องจากโตเตอร์ไป
14:18กลองมัยสะครับ
14:25ไม่ได้บอกแสอะไรเลยครับ
14:27ไม่ได้บอกแสหรือครับ
14:28เสือหมายและเสือฝ้าย มันเหมือน
14:29ร่องหนหายตัวได้
14:30ไม่ทิ้งร่องรอยรักฐาอะไรด้วย
14:32เลยครับ
14:33ส่วนเสือตะวันนั้น ยิ่งแล
14:35้วใหญ่เลยครับ
14:35ไม่มีใครเคยเห็นหน้า เคยได้ยิ
14:37นจัดชื่อเท่านั้น
14:39เขาว่ากันว่าเสือตะวัน เป็
14:40นที่เรื่องชื่อของมูจโจเลยนะครั
14:42บ
14:50ตามสืบต่อไป
14:52ครับ
15:26อันดิมมาแล้ว
15:30เฮ้คค่ะ หอมฉันดื่ม
15:50พระองค์ทรงรู้สึกตัวสักน
15:52ิดไหมเพคะ
15:53ที่พระองค์ไม่สนใจหอมฉัน
15:57ก็จะทำอะไร
16:04ผมฉันก็จะทำในสิ่งที่เราสองคน
16:06ควรทำตั้งนางนี้เหรอเพคะ
16:16ผมฉันจะทำให้คำคืนนี้
16:19เป็นคำคืนที่หุดแสมวิเศษ
16:21สำหรับท่านชายเลยนะ
16:25ขอได้ไปพริง
16:29เลิกทำตัวนผู้หญิงข้างด้าน
16:30น
16:35ฉันอายแดนเหรอ
16:42ทำไมหนูฉันต้องอายเพคะ
16:45ในเมื่อท่านชายกับหม่อมฉัน
16:47เป็นสามีพลัยากัน
16:50เป็นแล้วก็
16:54bel piz png
16:56เธอจำไม่ได้หรอ
16:58ว่าเราสองคนถูกคุมถในชนให้
17:00แต่งงาน
17:02การที่ฉันกับเธอได้แต่งงาน ม
17:05ันเป็นขณะอาทิ
17:08มันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะคว
17:09ามรักปีพิ้น
17:09ก็ไม่มีวันที่จะมีอะไรกับคุ
17:13ณอิ่ง คนที่ฉันไม่ได้รักเด็
17:16จขาด
17:17จำมันใส่สมองไว้สะ
17:19สัญชา
17:19การที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอ
17:27มันก็เป็นเพราะคำสัญญาข
17:29องตักกูล
17:30ที่ท่านพ่อของฉันทำไว้กับ
17:31พ่อของเธอ
17:37ฉันแค่ไม่อยากให้ท่านพ่อ โด
17:39นตาหน้าวัตบัตรสะ
17:43อ๋อ อีกอย่างตั้งหน้าไปพิ้ง
17:47คนอย่างฉัน ไม่เคยพิดสวาดคนแ
17:50บบเธอ
18:02เธอไงก็ρηเวลา
18:03โอ้ย โอ้ย โอ้ย
18:04โอ้ย โอ้ย โอ้ย
18:08โอ้ย โอ้ย โอ้ย
18:12พวกมันก็รู้สึกความตาย รอค
18:19ิดสมพิษร์
18:19แม่นใจจนี้ บ้าสุดท้านก็
18:24รอปอาต่อ
18:27โอ้ย นั่งเพลง นี่ตะวันจะแย
18:30งตัวจริงแล้วยังไม่เตินอ
18:31ีกเหรอคะ
18:33เป็นอะไร
18:38แม่ไม่ต้องเป็นห่วงพิงค์
18:40แม่อยากได้เท่าไหร่แม่ก็ว
18:41่ามา
18:41อืม แกนี่มันตะพิชาติตะ
18:44บุทจริงๆ เลยนะ รู้ใจแม่ไปสั
18:46กทุกอย่างเลย
18:47นี่ เอาแม่ให้แม่หมื่นหนึ่ง
18:51หมื่นหนึ่ง
18:53พิงค์พึงให้แม่ไปอีกดิน
18:54าที่ แล้วนี่ แม่ใช้เงินหมื่นนึ
18:56งหมดเลย john!
18:57เรียกตั้งพิง ฉันนี่เป็นแม่
19:00แกนะ อะไร
19:01ขอแค่เศษตังแค่หมื่นกว่า
19:03บาทน่ะทำไม มันมีปัญหBAT นะคะ
19:07ใหม่มีปัญหารักเหรอ
19:07เงินทุกบางที่ท่านใช้ พิงค์
19:10มาให้แล้ว พิงค์ก็ให้แม่ไปหม
19:11ดแล้ว
19:11แม่ใช้มันประยัด CONST- อiciones ได้
19:13ไหม
19:14แก้ง่อย!
19:27ไหน!
19:29ไหน!
19:32ไหน!
19:34ไหน!
20:01นุพริง นุพริง ได้ยินแม่
20:04ไหมลูก
20:10แม่ นี่หนูเป็นอะไรไปหรอคะ
20:15ก็เป็นลมประยาศีอยู่ในห้อง
20:17นี่โชคดีนะ ว่ามีคนไปเห็นเข้า
20:24สวัสดีครับคุณลูกหมอ
20:26ลูกมาก็ดีแล้ว หนูพริง จุ ๆ
20:29ก็หมดสติไปกระทันหัน
20:59แม่ก็เลยตามคุณลูกหมอมาดูอ
21:00าการ Aunt
21:21นูพริง นี่แม่จะมีหลาแล้ว
21:24นะ
21:25นูพริงเป็นอย่างไรบ้างลูก
21:27ปล่อยละ ขอใจมากนะ นูพริง น
21:30อนลง นอนลง
21:31เอ็น เอ็นลงไปไหนหนึ่งนะ ปล่อย
21:33ละ
21:34ปล่อยละ
21:36ตอนนี้เป็นอย่างไร อย่าปวดหัว
21:37อยู่ก็เปล่า
21:38ไม่ค่ะ
21:39ไม่นะ
22:01ที่ท่านชายให้ผมชั้นตามสิ ผมชั้
22:03นได้เรื่องไปแล้วกับผม
22:04ปล่อย
22:24อิ่ม
22:31ลูกพริง
22:33ลูกพริงหอมพรรดวันบอกแ
22:35ม่แล้วลูก generation น้อเอหSD แล้วลู
22:35ก HAVE
22:35ลูกตั้งทองขอบใจมาก construi financial community
22:37นะพริงไม่ทำให้ฝั่นของแม่เป็
22:39นจริงนะลูก
22:43ลูกพริงรู้ไหมลูก
22:45การมีพายับตายาตย์กับวง
22:47น tudทย์เชี่ย
22:48มันเป็นเหมือนสมบัติล้ำค
22:50้า
22:52ไม่ความว่า...
22:53สมบัติและเงินทองมหาสารทั้
22:55งหมดของตับกูลหวังกันก็
22:57จะตกมาเป็นของเราไงลูก
23:02แล้ว แล้วก็เป็นอะไรทำไมทำหน้าแบบ
23:05นั้น
23:08มีทายาติกับท่านชายแล้ววี
23:09การ มันเป็นสิ่งที่น่ายยิน
23:11ดี
23:12และอีกอย่าง ก็ช่วยสยบข่าว
23:15ที่แกนอนขนละห้องกับท่านด
23:16้วย
23:20แม่คะ...แม่ตั้งใจฝังพิงนะ
23:23วันนี้ slash. ้า Actually of me
23:55กินอบนี้
23:58มา
23:58เดี๋ยวกิ มานี้
23:59มา
24:03ไม่
24:04รู้ว่าแกนอกใจท่านชาย
24:05ห้ะ
24:06หอมว่าไม่ได้นี่มันเป็นใคร
24:07พอจะมานี่
24:08กินหนังลูกไหมละคุณ
24:14แกนี่มันไฟต่ำ
24:16นี่ผู้เป็นท่านชายยุ่งเท
24:18ชายไฟต่ำแอлекุชายยังไ stimuli ไม่
24:19รู้ทัมเหวอี้
24:21แม่ แม่พิงขอโดนstand
24:23แม่นั้นแกนี่พิงก็อับไอ
24:25ค้นจะไม่รู้จะทำยังไงหร yıl любой
24:26แม่พิงกลัว
24:29แม่
24:29นั่น Building ไม่ต้องพูด
24:30ทำไมแก่มาไงอดทน
24:32ท่านไทยไม่เคยเหลี่ยวแร่พิ
24:34งเลย
24:35แม่ก็รู้นิ
24:36ว่าผู้หญิงมันถูกตอลมาน
24:37แค่ไหนที่ผ profesional
24:38ถ้าไม่สนใจ แล้วทำเป็นแก ไม่
24:40ป้องกัน
24:41ไปเป็นป้องมันได้ยังไง
24:46ทำยังไงก็ได้ อย่าให้ท่านชาย
24:49ยากับแก
24:50สินที่แกจะต้องถ่าย
24:53คือให้ฉันได้อยู่ในตำไหน แม
24:55่ยายของท่านชายแล้ววีการวงน
24:57าหรือนาด
24:59เข้าใจไหม
25:14คือซักระดู
25:39แม่ไม่เห็นว่ามันจะมีความ
25:41จําเป็นที่ลูกจะต้องไปด้วยต
25:42ัวเอง pen & ดู Kenneth
25:43ให้คนอื่นไปแทนก็ได้
25:45นูพริงเขาก็กำลังท้องกำล
25:47ังทร้อง holies
25:48น่าจะอยากอยู่กับสามซอยๆ
25:51ผมไม่ไปไม่ได้หรอครับคุณแม่
25:53งานนี้เป็นงานเปิดฐนาคานสาข
25:55าแรกของร้านที่ภาพอร์อิส
25:56รร
25:57ผมอยากไปดูแลรู้ตัวเองนะครับ
26:08หม่อมฉัน ขอกอดล้าท่านใช้ได
26:11้ไหมไหมคะ
26:21ตอนนี้เป็นครั้งสุดท้าย ที่เราส
26:24องคน จะได้พบหน้ากัน
26:30เดินทางปลอดภัยนะลูกนะ แล้ว
26:33เดี๋ยวเยียนนี้กลับมาเจอกันนะ
26:34ลูก
26:35สวัสดีครับ
26:38ที่เจอกันต้องสุดที่สองคน is a great
26:39world
26:39แต่ที่สองคน จะดับมาเจอกัน
26:46แล้วเรื่องที่เราสองคน จะดับปลอด
26:54ภัย
26:54ที่เจอกันเกิดส attached แล้วนับน้ำ
27:16ขอบคุณ ขอบคุณ
27:16มีอะไรเอง
27:17เหมือนจะมีรถจอดเสียอยู่ข้าง
27:19หน้า
27:20คันชายรอกับผมอยู่บนรถข้างหน
27:22้าก็มอง
27:32เอ็ก
27:42มาต้องดี
27:42ดี
27:43ขอบคุณ
27:44รถอด เพอร์
27:47ถ้าขอบคุณ
27:48แล้ว ยังข้างงาน
27:53อดเวลา
27:53คุณแฟคุณ
27:54ถ้าคุณ ทอบคุณ
27:57ต้อง knee
27:58ท่า ด้าน
27:58สวัสดขミュรค อเศรค อร์เซฑั
28:02iat
28:02อเทค Loitungo อเทóstไม่ห ออกวารัก
28:26อействอน ทดกเห Hiç Ż orarians
28:44ข้าว!
28:57ใครส่งพวกแกมา
29:01ฉันถามว่าใคร
29:28กลับกลับกลับกลับ
30:22ที่่อ จริงติอยาก็ได้
30:38ไอ้ ไอ้ ไอ้
30:56ไอ้ ไอ้
31:39ไอ้
32:07ไอ้
32:09ไอ้
32:09ไอ้
32:10ไอ้
32:17ไอ้
32:18ไอ้
32:18เยอ
32:19ไอ้
32:21ไอ้
32:27ขอบคุณครับ
32:55กับคุณครับ
33:24กับคุณครับ
33:58กลับกลับกลับ
34:33คุณ
34:38คุณ
34:38คุณ
34:40คุณ
34:41คุณ
34:41คุณ
34:41คุณ
34:43คุณ
34:46อ่ะ
34:47อะไรกันไหมเนี่ย
34:48ไม่อย่าเพิ่งถามเลยพ่อช่วยฉั
34:49นก่อน
34:51โอ้
34:51โอ้
34:55โอ้
34:55อ่ะ ลูกจารณ์
34:55นี่เลือดเองหรือบะเนี่ย
34:57ไม่ใช่จ๊ะ
34:58เลือดผู้ชายคนนี้ล่ะพ่อ
35:30ไม่มีใครล่ะ
35:31ไม่มีใครล่ะ
35:52คุณ
35:53คุณ
35:53คุณ
35:54คุณ
35:56คุณ
35:56คุณ
35:56คุณ
35:57คุณ
35:57คุณ
35:57คุณ
36:04คุณ
36:11พวกนี้
36:16ผมเป็นใคร
36:39ไอ้ผู้ชายตัวเองช่วยมาเนี่ย
36:41นะ
36:41มันจำอะไรไม่ได้เลย
36:43ไม่รู้ตัวเองเป็นใคร
36:44ไม่รู้มาจากไหน
36:49คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
36:50ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
36:51ุณคุณคุณคุณคุณคุณคุณ
36:52คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
36:55ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
36:56ุณคุณคุณคุณคุณคุณคุณ
36:57คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
37:01ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
37:01ุณคุณคุณคุณคุณคุณคุณ
37:03คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
37:06ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
37:14ุณค
37:16อยากกลับไฟเลยนะ
37:18และที่สำคัญ ห้ามคนอื่นเห็นเด
37:20็ดค่ะ
37:22เราต้องช่วยฟืนความทรงจำของ
37:23เขาให้กลับมาให้ได้ก่อน
37:25เราเองจะทำยังไง
37:27ถึงจะปลบปิดเลือกผู้ชายคนนี้
37:29ไม่ให้คนอื่นหมู่บ้านเห็น
37:30เองควรู้อยู่แล้วนี่ว่า ชาบ้
37:32านที่เนี่ย
37:33หูตามันยังกับสับปะรถ
37:37เรื่องนั้นปล่อยเป็นหน้าที่ของ
37:38ฉันเธอจ้ะ
37:39หน้าที่ของพ่อ
38:00อ้าว ใส่แล้วก็ดูดีนี่
38:04ไป ไป ไป ไป ไป ไป
38:06โอ้ย แต่ผมว่ามันดูแปลก ๆ ห
38:09รือวะ
38:09ไม่เห็นแปลกตรงไหนเลย เท่ดีอ
38:11อก
38:13ดูเปอร์สการณ์ดีนะพ่อเนอะ
38:14นั่ง ๆ ๆ
38:16ไอ้
38:20ฉันลืมแนะนำเลย นี่พ่อฉันเ
38:22องเป็นหมอ
38:23เดี๋ยวพ่อจะเป็นคนรักษาให้
38:24คุณ
38:28ถอดเสื้อออก
38:31ถอดทำไม
38:31อ่ะ
38:33ถ้าเองไม่ถอเนี่ย ค่าจะรู้ว
38:35่าเองบาทเจ็บตรงไหนบ้าง
38:37ถอดสิวะ
38:39นี่ ไม่ต้องอายหรอก
38:42ฉันเนี่ย เห็นมาเยอะแล้วนะ
38:44ไม่เป็นไร ฉันช่วย
38:45เฮ้ย คุณไม่เอาอย่าทอด
38:48ฉันช่วยเนี่ย
38:50เองทำให้มันดี ๆ หน่อยสิ
38:52เหมือนกับกำลังป้ำผู้ช้า
38:53อยู่เลยว่า
38:54พ่อก็
39:07อืม
39:07พอ พอเลยนะรู้จัน ไป ๆ ๆ พอ ๆ
39:10เอ็งออกไปรอข้างนอกหนึ่ง
39:11พอเลยนะ
39:19ไม่ได้
39:23ไม่ได้
39:34คุณฟะแน่
39:52ทำอะไรอยู่เหรอ ทำอะไรมานั่งคนเดียวอ่
39:55ะ
39:56ฉันไม่ของจะให้คือ
39:59ไม่ของจะให้
40:05กลับไปสิ
40:17เห็นข้างใดแหวนไหม
40:19ทำไมแหวน
40:27เฮ้ย แหวนอะไรอ่ะ
40:28โอเคไหม
40:29อัดขึ้นมา
40:30ไม่หายทิก
40:30อัดขึ้นมา
40:31แก้ห่วงอะไรขนาดนี้
40:33มันสำคัญกับแกไงคะ
40:38อุ๊ย
40:39อุ๊ย
40:40อุ๊ย
40:40อุ๊ย
40:41รักเพียงจัน
40:46แหวนวงนี้
40:48ที่แกไอ้ทิวใช่ไหม
40:52ใช่
40:54แล้วมันมาอยู่กับแกได้ไงอะ
40:57หรือว่า
40:58อุ๊ย
40:59อุ๊ย
40:59อุ๊ย
41:00อุ๊ย
41:00อุ๊ย
41:00อุ๊ย
41:00อุ๊ย
41:00อุ๊ย
41:00อุ๊ย
41:01อุ๊ย
41:01อุ๊ย
41:02อุ๊ย
41:02อุ๊ย
41:03อุ๊ย
41:05อุ๊ย
41:05อุ๊ย
41:05อุ๊ย
41:26อุ๊ย
41:33แน่ใจเหรอ สวัสดีแล้ว
41:35แน่ใจสิเว้ย
41:41ทำไมว่า
41:42เอ็นเห็นสารูปของพวกค่าเนี่
41:44ย
41:44คิดว่าเป็นไอบันนอกเนี่ย
41:46มาโกหกเองว่าเป็นหมอใช่ไหม
42:01ใช่
42:01ท่าก็รู้ว่าปากเองเหมือนซ่ว
42:05มเนี่ย
42:06เขาไม่ช่วยเองให้เสียงตายหรอก
42:09ทำไมต้องเสียงตายด้วย
42:11เขาก็ว่าพู unemployed
42:13เอาไหวรกสมองเองได้รับความ
42:15กระทบเ� Luke
42:16ความจำมันก็เลยขาดหายไป
42:20จำมันก็อีกไม่นานอ่ะนะ
42:21ความจำมันก็ฟื้นขึ้นมาเ
42:23อง
42:25ไม่ไรอ่ะ
42:27บางคนมันก็ใช้เวลาไม่กี่วัน
42:29อ่ะนะ
42:30แต่บางคนอาจจะเป็นเดือน
42:33หรือเป็นปี
42:45หรือเป็นของพวกเขขึ้น
42:45แล้วความว่าแกจะฟื้นความท
42:47รงจำ
42:48ของพวกเขช่วยเอาไว้
42:49เพื่อจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก
42:51ับทิว
42:52แล้วทำไมแวนที่แกให้ทิว
42:55ถึงมาอยู่กับพวกชายคนนี้
42:58ใช่
43:00เป็นасึ่งเปิด Yang-Han
43:00ผู้ชายคนนี้เป็นคนเดียวที่จะตอ
43:02บคำถังของฉันได้
43:04และตอนนี้ฉันก็มีหน้าที่ที่
43:05ต้องปกป้องและดูแลเขาให้ดีท
43:07ี่สุด
43:08แกก็รู้
43:10นี่มันไม่ใช่งานง่ายๆซำหรั
43:12บแกเลยนะทุกจัน
43:16ฉันรู้
43:17ฉันอยากให้แกช่วยเก็บความรั
43:19บเรื่องนี้เอาไว้
43:21อยากให้ใครที่เก่าไหร่รู้ว่า
43:23ฉันมีผู้ชายแปลบหน้าคน такого furry hilft
43:28- คนของเราเจอสบมันมาเช้าเหรอพ
43:41ี่ ผมรองคนตัวไม่ดูแล้ว เจอกูนแ
43:45จมือกับปืน ข้าวมันน่าจะเป
43:47็นตำรวจเหรอพี่ ผมว่าทิ้ง
43:49สบแม่งไว้นี่แหละ เดี๋ยว
43:50จะสวยกันหมด
43:52ปอดแห่งไม่เข้าท่าน่ะ กลั
43:54วทำไมแค่สบ ไอ้สิ่งที่เราต้
43:57องกลัวก็คือ มีคนอื่นนอกจากม
44:00ันหรือเปล่าที่เข้ามาที่นี่
44:15ดูจากรองรอยละ แบบนี้ค่าคิ
44:18ดไม่มีผิด นอกจากตำรวจคนนี้
44:21มีคนอื่นเข้ามาที่นี่ด้วย
44:26มันคงเข้าไปในบูบ้านของเราแล
44:28้วหรอ แก่งรีบไปแจ้งขาว
44:31นี้กับพี่หมาย ให้รีบกลับมาโ
44:33ดยเร็วที่สุด
44:35เราจะบุคค้นทุกบ้าน หาตัวม
44:37ันให้เจอ
44:39ครับ เฮ้ ไป
45:07กูเจอสบตำรวจที่ท้ายป่า
45:09แต่กูบั่นใจว่ามันไม่ได้มาคน
45:11เดียวเนี่ย
45:16กูจะให้โอกาสรับศรรภาพ
45:18ใครให้ที่ซ่อนมัน หาตัวมัน
45:21ออกมา กูจะไม่เอาออกความ
45:34ในเมื่อไม่มีใครศรรภาพ
45:36กูจะขนทุกบ้าน ถ้าเจอตัวม
45:39ัน
45:39กูจะข้าทั้งมัน ไล่คนให้ที่
45:41ซ่อนมาด้วย
45:43ไป คน
45:44ไป ไป ขึ้นมาดูแล้ว อยู่ไหน
45:47ไป
46:03ฉันมีอะไรอยากถามน่ายหน่อย
46:08แหวนุ่งเนี้ย
46:10นายได้มาจากไหนเหรอ
46:13คุณไม่รู้อ่ะคุณ
46:15พยายามนึงให้ออกหน่อยได้ไหม
46:16ฉันอยากรู้จริงๆ
46:35ไม่รู้อ่ะคุณ
46:37จำไม่ได้อ่ะ
46:42แล้วทำไมถึงอยากรู้อยuca�� 감사합니다
46:44นี่นี่คุณ
46:45มันมีอะไร делать
46:46режะแหวน
46:50ฉันเห็นนายกรรมแหวนวงนี้
46:51ไว้แน่น
46:52ตอนที่ฉันเจอนายหมดสติวกล้าง
46:53ปลา
46:55ฉันก็แปลว่าน่าจะเป็นของ
46:56สำคัญ
46:58บางทีถ้าหนายนึกออก
47:00หนายอาจจะรู้ก็ได้ว่าหนายเป็น
47:01ใคร
47:03เพราะฉะนั้น
47:04ยังนึกให้ออกด้วยนะ
47:06ลูกจัน! ลูกจัน!
47:09พวกเสียไฟกำลังมา!
47:13รีบไปซ้อนเร็ว!
47:16ซ้อนทำไม?
47:30ตอนได้ทั่ว!
47:34เฮ้! มาทำอะไรกันนะ!
47:44ฉันรู้ว่าเองซ้อนมันไว้
47:46บอกฉันมานังลูกจัน
47:47ว่ามันซ้อนอยู่ไหน?
47:50ใคร?
47:52เฮ้!
47:54อย่ายคนนอกนี้แอบเพราะมันได้
47:55กอบใครด้วยไง?
47:56ไฟฟ้าย!
47:59ฉันเจออีกนี่
48:03พี่อะไร?
48:07จะปลกปลำฉันด้วยหลักฐานแ
48:08ค่นี้นะหรอ
48:10ที่นี่มันโรงหมอนะ
48:11มีคนใครเค้าออกอยู่ทุกวัน
48:14จะไปมีคนนอกได้อย่างไรกัน
48:18ฉันว่าไม่น่ามีใครอยู่ที่น
48:19ี่นะพี่
48:20อย่างคนทั่วเหällι Gift
48:24หลังบ้างก็ยันมี
48:25ฉันคนกนแสวแล้วพี่ฟ้าย
48:31และยดล่ะ
48:36ได้ไง
48:37ไอ้เด็น ไปกู
48:39ไม่
48:41ถ้าคิดอยู่แล้ว มันจะโก้โห
48:43กกู
48:56เอ็งก็รู้กว่าที่นี่ดีอยู่แล
48:57้วไม่ใช่หร GRÜNEN คนไหนห้ามออก คนนอก
49:00ห้ามเข้า
49:02ถ้าเจอ มันต้องตาย
49:04แต่คนนี้ฉันขอ
49:06ไม่มีคอยหยกเว้นไว้
49:09โนโน้ะพี
49:13ฉันขอร้อง อย่าค่าเขาเลย
49:17เขาบาcktเจ็บ ฉัน ก็เลยพาเขามาร
49:18ักษาที่นี่
49:19ถ้าเขาหายเมื่อไหน เคาจะไป bringenนี้ทำ
49:21ที
49:22เอ็งไม่ต้องออนวอนข้า หหวบป
49:24ากไปเลย
49:26ไม่ ฉันไม่ยอม ฉันจะไม่ยอมให
49:29้ใครมาตายที่นี่อีก พอกันที
49:33อีกนี้มันล่นหาด ให้ยินย
49:34ัก
49:35เฮ้ย
49:39เองก็ตายไปพอกับมันเลยนะกัน
49:56ตอนแกเกิดนี่แม่แก ของเอากระโ
49:58บงใส่ให้สินะ
50:01แกถึงได้ทำรายผู้หญิงอย่างหน
50:02้าไม่อายแบบนี้
50:04ไอ้หน้าตัวเมี้ย
50:06ปากแบบนี้ หน้าแดกลุกหมื่นึ
50:09ก
50:09นอกจากแกจะเป็นไอหน้าตัวเมี้
50:15ย แกจะเป็นไอหน้าง่วหรือ
50:21ดูกัน
50:22ขอบคุณ!
51:18เฮ้ย!
51:23พร력...
51:26ไม่นุมนี่เป็นคนไข่ของข้า
51:29เอ๋งไม่มีศิดข้ามันตามเภафer
51:30ใจ
51:32ถึงฉันไม่ทําอะไรมัน
51:34พี่หมายกลับมามันก็ไม่รออยู่
51:35ดี
51:36เรื่องนี้พ tuoใหญ่ก็รู้ดี
51:38และจะไม่เสียแรงลักษามาที่เส
51:40ียเวลาทำไม
51:41พientrasฉันเป็นหมอ
51:43ข้าก็ต้องหาทางลักษา
51:45และยิ่งอย่าง
51:46เอ๋งไม่ใช่หัวหน้ารังโจนที่
51:49นี่
51:51รอเสรอหมายกลับมา ค่าจะคุยเข
51:53าเอง
51:56ก็ได้
51:59ฉันยังไม่ทำอะไรมันก็ได้
52:02แต่ฉันก็ไม่ไว้ใจให้มันอย
52:03ู่ที่บ้านหรือใหญ่แบบนี้
52:04งั้นเองก็จับมันไปผูไว้ก
52:06ลางลานหมู่บ้าน
52:07รอคำพิภาคสาจากเสรอหมาย
52:09แต่ในระว่างเนี่ย
52:13เอ็งห้ามค่ามันนะ
52:21ฉัน
52:49เอาล่ะ!
53:29ช่วงเต่าวันลับฝ้า หรือ
53:31ช่วงเวลาที่เดียวได้
53:34ทำให้หัวใจสับสน
53:38แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน ห
53:40ลุดไม่พ้นทุกโมงอย่าง
53:42ภาพเธอตามติดตา
53:46เธอคือใครจากไหนไม่รู้ เมื่อนว่
53:51าใจเร่งนั้นคุณเคย
53:54ความผู้พันลึกๆ ความรู้สึก
53:58ดีๆ ที่ใกล้เธอ
54:02เขาว่าบางที แม่จากโปลโหก
54:05แล้วว่าความจำเสื่อมก็ได้
54:07รู้ก็รู้ว่าเขาไม่จะฉะบ้านเห
54:09มือนพวกเรา
54:09และยังเสื้อผ้าที่ติดตัว
54:10มาอีกก็เป็นของแพงด้วยนั้น
54:14ล้างเงมก็ไม่สะอาดหรอก ซื้
54:16อใหม่
54:19ป้าดรวยนั่งไงฮะ
54:21ได้เบาะแสชัยลวีบ้างไม่ยั
54:23งตะเกษ
54:25ทำแม่ไม่อยากสุนเสียทรัพท์
54:26ของบัตรของวังนาลน่า
54:28แม่แค่ปิดฝากเงียบ
54:30เฮียดอิน
54:31เฮ้ย เฮ้ยคุณ
54:32ตอบฉะนาว่าไหนเป็นเคย
54:36ดังงมนาวพัดผ่านทุกเทมั
54:40น
54:41ดังเต่าวันร้อนพันก็แค่
54:44วันวาง
54:45ตึงขึ้นมาเช้าวันใหม่
54:48ฉันมีใจที่เกินมาเห็นเธอ
54:53จากคนรู้สึกแปลกไม่เข้าใจ
54:57เป็นเป็นคนหวงใจทุกครั้งที่
55:01เจอ
55:02ความผู้พันฉันและเธอ
55:05เมื่องทุกฟ้าตำนดไว้
55:09ให้เรามาเจอกัน
55:14ดังงมนาวพัดผ่านทุกเทมั
55:18น
55:19ดังเต่าวันร้อนไปก็แค่วั
55:22นวาง
55:23ความผู้พันฉันและเธอ
55:27เมื่องทุกฟ้าตำนดไว้
55:30ให้เรามาเจอกัน
55:36เฮ้มันเต่าวันร้อน
55:39และเธอ
Comments