- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:30ภาพเธอตามติดตา เธอคือใครจ
00:35ังไหนไม่รู้ เมื่อนว่าใจเรานั้น
00:40คุณเคย
00:42ความผู้พันลึกๆ ความรู้สึก
00:46ดีๆที่ใกล้ให้เธอ
00:50ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
00:54ัน ดังแต่วันร้อนปันก็แค
00:58่วันๆ
00:59ตึงขึ้นมาเช้าวันใหม่ ฉัน
01:03ดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
01:07จากคนรู้สึกแบบไม่เข้าใจ เป็
01:12นเป็นคนห่วงใหญ่ทุกครั้งที่
01:15เจอ
01:16ความผู้พันลึกฉันและเธอ เมื่
01:20องทุกฟ้าตำนดไว้ ให้เรามาเจอก
01:25ัน
01:28ดังล้มนาวพันทุกเทมัน ด
01:33ังแต่วันร้อนปันก็แค่วั
01:36นๆ ความผู้พันฉันและเธอ
01:40เหมือนทุกฟ้าตำนดไว้ ให้เรา
01:45มาเจอกัน
01:50ให้มันตะวันร้อน
01:58ทุกฟ้าตำนด้วย
01:59ทุกฟ้าตำนด้วย
02:02ทุกฟ้าตำนด้วย
02:04ทุกฟ้าตำนด้วย
02:05ตำนด้วย
02:12ขอบคุณ
02:19ขอบคุณ
02:31ฉันสั่งใครว่าอะไร
02:37สู่ซีขาวไม่ใช่เหรอ
02:57นอกจากแต่งตัวสวยไว้วันวั
02:58น
03:00มีประโยชน์อะไรมากกว่านี้ไหม
03:19ออกไป ออกไป
03:21ออกไป ออกไป ออกไป
03:25อายพวกนายทุนหนาเลืด ทำลาบุน
03:27หลังค้น
03:28พวกมึงมาแยกดิน ของพวกเราไปใช่
03:30ไหม
03:31ใช่ไหม
03:32ใช่ไหม
03:35นี่ดูสิ วันเปิดห้างวันแร
03:38กของหมอมเจ้าละวีการ
03:39ก็เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น
03:41สะแล้ว
03:42หรืม ไม่แปลกหรอก
03:44ม่อมเศรวีการวงนัรหัด
03:46เป็นนายทุนหน้าเลือด
03:47มีแต่คนเกลียดกันทั่วทั้งเค
03:49านะคร
03:54หยุดล bachelorทำไม
03:57ไปเอาหัง ไปเอาหัง
04:00เอาอยู่แล้วดีกระมม
04:01ไปเอาหัง ไปเอาหัง
04:05ไปเอาหัง ไอ้นายทุนหน้าเลือ
04:07ดมาละไว้
04:09ไปเอาหัง ไปเอาหัง
04:17ไปเอาหัง ไปเอาหัง
04:20ไปเอาหัง ไปเอาหัง
04:24ขลับไป
04:26แต่ถ้าขลับไป จะชนพวกเชียวบ
04:27้านนักละม่อม
04:28ก็สั่งหัวเป็นสิวะ
04:31ให้พวกเหลือบริ้นเลไลไลล้
04:32ประโยชน์
04:33ไม่เอาหัง ไม่เอาหัง
04:36บอกให้ขลับไปยังไง
04:52หยุดทาย
04:55ฉันบอกให้หยุดทายไง
04:56ฉันบอกให้หยุดไง
05:04อย่าให้ผมเห็นรูปพวกนี้ลงเลยน
05:08ั้นศึกพิมณ์ของพวกขุด
05:11รู้ใช่ไหม
05:12ว่าฉันมีกำนาจมากพอที่จะ
05:13สั่งปิดทั้งสิวพิมณ์พวกแ
05:14กได้
05:16พวกแกไปด้วย
05:28ให้ป่ามา
05:34ฉันถามว่าให้ป่ามา
05:36ฉันเอง
05:40ป่ามา
05:44ไอ้แค้ชวค
05:46แกเอาบาทยัดไป
05:47ฉันขอสาบฉันแก
05:49ให้แก
05:50ชิบหายไววต
05:52ตายไปแล้วแล้ว!
06:22ตาย!
07:05ชาวบ้านกลับไปหมดแล้วก็หมอบ
07:07แต่...
07:09แต่อะไร?
07:11แต่ท่านชายต้องจ่ายข้าชดใช้
07:12ให้กลับชาวบ้านเพิ่มก็หมอ
07:13บ
07:18ทำไมฉันต้องจ่าย!
07:20ฉันก็จ่ายให้พวกมันไปหมดแล้
07:21วนี่!
07:23มันก็จริงที่ท่านชายได้ให้
07:24เงินกับชาวบ้านไปแล้ว
07:26แต่ท่านชายไม่ได้ให้เวลาในการ
07:27หาที่อยู่หมาย
07:29ซั้งยังสงคลไปไลดที่
07:31บางคนทั้งสูนเสียทรั� north
07:34สูนเสียคนในครอบกรัว
07:36พวกเขาก็ต้องย่อมกลวดเป็นธ
07:37รรมดา 그리고กระมอม
07:41ได้คือบ見เผาสอบ
07:43ไม่รู้จากขอ
07:49ที่แก็พูดมานำแห้ว abstract
07:51แกอยากได้เงินฉันเพิ่ม
07:53แต่ถ้าท่านชายไม่ให้
07:55พวกเขาอาจจะกลับมาที่นี่อีก
07:56ก็ได้นะ Nurse Hawk
07:57แล้วฉันจะจ้างพวกแกมายืนโว
07:59้ ทำไมว่า
08:01ไปจัดการอест
08:04แล้วถ้าเกิดว่าฉันได้จากเง
08:06ินเพิ่ม
08:08ฉันจะหัดจากเงิน Burning พวกแก
08:13เริ่มจากแกคนแรกเลยเอง
08:24ใครเป็นหัวหน้าว่าทักษาค
08:25วามปลอดภัย
08:26กระมอมเองท่านชาย
08:27ท่านชายค่ะขอสำพัสเลยค่ะ
08:48ท่านชายจะรับพี่ชอบกับเรื่อง
08:49นี้ยังไงค่ะ
08:51ท่านชายค่ะ
08:52เจ้าได้พี่ชอบกับเรื่องนี้ยั
08:54งไงดีค่ะ
08:54ท่านชาย ท่านชาย ท่านชายนะครับ
08:56ท่านชายค่ะ
09:19เฮ้ ไฟ้ ไฟ้
09:22รู้กดในชุมโจนของกูใช่ไหม
09:25จะพี่
09:36กูบอกแล้วว่าคนในห้ามออก คนน
09:39อกห้ามเข้า
09:43มึงจำได้ใช่ไหม
09:48ฉันจำได้ไม่เคยลืมจะพี่
09:50ชาวบาทพวกนี้มันคงพันหล
09:52งเข้ามา
10:00เดี๋ยวกูจะออกไปปน
10:03เชื่อที่กูไม่อยู่
10:06อย่าให้มีเหตุการณ์แบบนี้อ
10:08ีก
10:11จากพี่ ฉันสัญญา
10:14จากพี่ ฉันสัญญา
10:38จากพี่ ฉันสัญญา
10:44เจ้า ฉันสัญญา
11:07ออกไป гарآ ใช้ พอiftingทางไหนกลับไปท
11:10างนั้น
11:10ไขวะ
11:11เดี๋ยวคริ
11:12หม Lalอค่ะ หมู่บ้านนี้ไม่เหมือนหม
11:13ู่บ้านที่พี่ชายกลับไป ๆ เขาไม่
11:15ต้องเราเพลง ainsi
11:16พี่ ยุด
11:17พวกกลามาก็คิดกว่าจะส belly ก็
11:18ไปได้ลังไป
11:19เป็นท้าย
11:28พี่...
11:29พี่...
11:31เอาผ่าหมิตา
11:34เอาผ่าหมิตาเดี๋ยวนี้
11:35เธอไป
11:45เธอไป
11:50เธอไป
12:03เธอไป
12:05พี่ไป
12:06จะไม่มีใครรอดไปได้ทุนทัล
12:09เขาคี่หลงทางมา
12:10เขายักไม่เห็นหน้าพี่เลย
12:12เป็นปล่อยภาพมันปั๊ย
12:16พร้อมันไปปากสวาห์บอกจํา
12:18ลวน
12:18พวกพี่ก็สวยสิจาร้านالمปปคร Mark
12:21กฎตูล Almost
12:22กฎตรงนี้มันต้องเป็นกฎ
12:23ไม่ไม่po crank
12:24พี่ไป ฉันขอร้องปล่อยเขาไปนะพ
12:27ี่
12:29ได้
12:31ค่ะจะเห็นแก่เองนะ
12:33ทั้งลูกจัง
12:38เฮ้ย ไม่ได้ยินหรือวะ ไป
12:44ไปแล้ว
12:49ไป
13:04กว่าเบ้ย ไม่ได้ไหว
13:07มีกับอарт สิ ตำรวจ
13:11เธอสามารึอธได้ แค่ พบกัน
13:18เริ่มเว้า พระมุได้ มีนันที่
13:21นำแปลาตไม่ได้
13:34ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:04ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:05ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:05ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:05ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:07ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:08ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:09ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:10ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:10ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:11ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:17ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:30ที่ส
14:34ยิ่งแล้วใหญ่เลยครับ
14:35ไม่มีใครเคยเห็นหน้า
14:37เคยได้ยินจัดชื่อเท่านั้น
14:39เขาว่ากันว่าเสือตะวัน
14:40เป็นที่เรื่องชื่อของมูจโจเลยนะ
14:41ครับ
14:50ตามสืบต่อไป
14:52ครับ
15:13โอเค
15:26ปันดื่มมาล่ะ
15:30เธอคะ ออมชั้นดื่ม
15:50พ่อองค์ทรงรู้สึกตัวสัก
15:52นิดไหมเพคะ
15:53ที่พ่อองค์ไม่สนใจห่อมิฉ
15:55ัน
15:57เธอจะทำอะไร
16:04ผมฉันก็จะทำในสิ่งที่เราสองคน
16:06ควรทำตั้งนางนี้เหรอพี่ค่ะ
16:16ผมฉันจะทำให้คำคืนนี้เป็นคำค
16:20ืนที่สุดแสมวิเศษสำหรับ
16:21ท่านชายได้นะ
16:25ขอแล้วเป็นอีก
16:29เลิกทำตัวนผู้หญิงข้างด้าน
16:30น
16:35ฉันอายแดนเหรอ
16:42ทำไมหนึ่งฉันต้องอายเพคะ
16:45ในเมื่อท่านชายกับหม่อมฉัน
16:46เป็นสามีพรยากัน
16:53มันเป็นเพราะฉันไม่ได้รัก
16:54เกินอย่างไรเบ็ดพิ้ง
16:57เธอจำไม่ได้หรอ
16:58ว่าเราสองคนถูกคุมถุงชนให้
17:00แต่งงานกัน
17:01การที่ฉันกับเครอได้แต่งงาน
17:04กัน
17:05มันเป็นแค่หน้าที่
17:08มันไม่ได้เกิดขึ้นว่าความ
17:09รักพี่พิ้ง
17:11เมื่อฉันก็ไม่มีวันที่จะมี
17:13อะไรกับผู้หญิง
17:14คนที่ฉันไม่ได้รักเด็ดขัด
17:17จำมันใส่สมองไว้สะ
17:19ท่านชาย
17:24การที่ฉันยอมตายงานกับเธอ
17:27มันก็เป็นเพราะคำสัญญาข
17:29องตะกุล
17:30ที่ท่านพ่อของฉันทำไว้กับ
17:31พ่อของเธอ
17:37ฉันแค่ไม่อยากให้ท่านแท่โด
17:39นตาหน้าวัตบัตรสะ
17:43อ๋อ อีกอย่างดังหน้าเป็นพิ
17:45้ง
17:47คนอย่างฉันไม่เคยพิดสวาดคนแ
17:50บบเธอ
18:04มันรู้วันมี payroll
18:20ข้منเต่ม
18:20she
18:27เฮ้ย นังเพลง นี่ตะวันจะแยง
18:30ตัวจริงแล้วยังไม่เตินอี
18:31กหรอคะ
18:33เป็นอะไร
18:38แม่ไม่ต้องเป็นห่วงพิ้ง แ
18:40ม่อยากได้เท่าไหร่แม่ก็ว่
18:41ามา
18:43แกนี้มันตัวพิชาติตะบุ
18:44ทจริง ๆ เลยนะ รู้ใจแม่ไปสักท
18:46ุกอย่างเลย
18:47นี่ เอามาให้แม่หมื่นนึง
18:51มื่นนึง พิงเพิงให้แม่ไปทpler แล
18:54้วτี่แม่ใช้เงินหมื่นนึงหมดเลย
18:56หรอ
18:57เริ่มตังพิง ฉันก็เป็นแม
19:00่แยก Georg น่ะ
19:01อะไร ขอแค่เศษตังแค่หมื่นกว่
19:03าบาทไปทำไม มันมีปัญหานะว่
19:05าน่ะว่ interpersonal
19:05แม่úsica
19:06พิงก็ไม่มีเง第二個นักเหรอนะ เง submission
19:08vos
19:09พิงก็ให้แม่ไปหมดแล้ว แม่ใช
19:12้มันประหยัดประหยัดหน america
19:14เฮร
19:27แม่!
19:28แม่!
19:32แม่!
19:34แม่!
19:35แม่!
19:36แม่!
19:42แม่!
19:42แม่!
20:01พี่นูพิ้ง!
20:02พี่นูพิ้ง!
20:03ได้ยินแม่ไหมลูก?
20:10แม่ นี่หนูเป็นอะไรไปหรอคะ
20:15ก็เป็นลมประยาศีอยู่ในห้อง
20:17อ่ะ
20:18นี่โชคดีนะ ว่ามีคนไปเห็นเข้า
20:24สวัสดีครับคุณลุงหมอ
20:26ลูกมาก็ดีแล้ว หนูพริ้งอ่
20:28ะ จู่ๆ ก็หมดสติไปกระทันหัน
20:30อ่ะ
20:32แม่ก็เลยตามคุณลุงหมอมาดูอ
20:33าการ
20:34ตกลงว่าลูกสonymณ์ที่ één เป็น
20:35อะไรกันแน่คะ มีอะไรVR้ายแรงหรื
20:37อเปล่า
20:39อาการที่คุณพริ้งเป็นไม่ใช่
20:42เรื่องไม่ดี แต่มนแปลไปี่ส behind me
20:43แต่มันเป็นเรื่องที่น่าย 에�รีเศ
20:44รียดต่างหักครับ
20:50ผมฉันดีใจกับท่านชาย ... ด้วย
20:51นะ กระมอง
20:53ดีใจกับผมเรื่องอะไรคะ
20:57คุณพริ้งตั้งษัATHERD ได้แปด
20:58สัปดาศแล้ว กระมอง
21:21นูพริง นี่แม่จะมีหลานแล้ว
21:24นะ
21:25นูพริงเป็นอย่างไรบ้างลูกน
21:26ี่
21:27ไปแล้ว ขอใจมากนะ นูพริง นอนล
21:30ง นอนลง
21:31เอ็น เอ็นลงไปไหนหนึ่งนะ
21:33มา ไปแล้ว
21:36ตอนนี้เป็นอย่างไร อย่าปวดหัว
21:37อยู่กับเรา
21:38ไม่ ไม่นะ
22:01ที่ท่านชายให้ผมชั้นตามสิ ผมชั้
22:03นได้เรื่องไปแล้วกับผม
22:04ตอนนี้
22:31ลูกลิง
22:33ลูกลิงหลอมสกลวันบอกแม
22:35่แล้วลูกว่าลูกตั้งทอง
22:36ขอบใจมากเลยนะพริง ไม่ทำให้ฝั
22:38นของแม่เป็นจริงนะลูก
22:40โอ้ย
22:41โอ้ย
22:42โอ้ย
23:02โอ้ย
23:02โอ้ย
23:04แล้ว
23:04แล้วก็เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น
23:06ฮะ
23:08มีทายญาตกับท่านชายแล้ววี
23:09การเนี่ย
23:10มันเป็นสิ่งที่น่ายยินดี
23:12และอีกอย่าง
23:13ก็ช่วยสยบข่าวที่แกนอนขน
23:15ละห้องกับท่านด้วย
23:20แม่คะ
23:22แม่ตั้งใจฝังพริงนะ
23:23ไอ้ข่าวลือ
23:31มันไม่ใช่ تع手หรือแม่
23:32แต่ว่ามันคือเรื่องจริง
23:34สองฟีที่พิงแต่งานกับ貞ชายมา
23:36พิงยังไม่เคยร่วมมรับ นอน
23:37บนเตียงกับท่านชายในฐานอา
23:39สามีกับพรยาได้สักครั้ง
23:41โอ้ย
23:44เธอ
23:44แล้ว
23:45ถ้าไม่ได้นอนด้วยกันนิด
23:48เม็ eerste
23:48แล้วมันมาแยงไง
23:54เฮ้�ม нек раст
23:56พี่...
23:58มา...
23:58มา...
23:59ไง...
24:04รู้ว่าแกนอกใจท่านชาย
24:06หมอมะนี่นี่มันเป็นใคร
24:07พอจะมาเดี๋ยวนิด
24:12ยิ่งนับรุ่มแล้วคุณ
24:14แกนี้มันไฟต่ำ
24:16นี่ผู้เป็นท่านชายยมเท
24:18จะไฟต่ำแอ้วชายที่ไหนไม่รู้
24:19ว่าทำหัวเนี่ย
24:21แม่...แม่พี่งขอโดนเหรอ
24:23ขอโดน...แม่ละ
24:24แค่นี้พิงก็อับไ
24:25ไข pam Walker
24:27แม่ต่ำแกแม่ป้องกัน
24:41ทำอย่างไรก็ได้
24:46อย่าให้ท่านชายยาก็ก penalty
24:50สิอร์ที่แกจะต้องทาง
24:53คือให้ฉันได้อยู่ในตําไหน แ
24:55ม่ยายของท่านชายเราวีการวงนา
24:57หรือนาด
24:59เพราะใจมั้ย
25:39แม่ไม่เห็นว่ามันจะมีความจ
25:41ำเป็นที่ลูกจะต้องไปด้วยตัว
25:42เองเลยนะ
25:43ให้คนอื่นไปแทนก็ได้อ่ะ
25:46หนูพริงเขาก็กำลังท้องกำล
25:47ังไส้ น่าจะอยากอยู่กับสามี
25:51ผมไม่ไปไม่ได้เหรอครับคุณแม่
25:53งานนี้เป็นงานเปิดภนาคารสาข
25:55าแรกของเราที่ภาคอีสาร
25:57ผมอยากไปดูแลรู้ตัวเองนะครับ
26:08ผมฉันขอกอดลาท่านใช้ได้มั้ย
26:11คะ
26:21ตอนนี้เป็นครั้งสุดท้าย ให้เราส
26:24องคนจะได้พบหน้ากัน
26:30เดินทางปลอดภัยนะลูกนะ แล้ว
26:33เดี๋ยวเงียนนี้กลับมาเจอกันนะ
26:34ลูก
26:35เป็นเลยครับ
27:16มีอะไรเอง
27:17เหมือนจะมีรถจอดเสียอยู่ข้าง
27:19หน้า
27:20คันชายรอกับผมอยู่บนรถข้างหน
27:22้ากำลัง
27:32เกรปลอดภัย
27:39ข้าใส่อบคุณ!
28:25เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า!
28:44เจ้าเจ้า!
28:47เจ้า!
28:57ใครส่งพวกแก่มา
29:01ฉันถามว่าใคร
29:09เช้าเจ้า!
29:13มากันที่คุณ!
29:15คุณเปล่าบาที่เจ้าGood
29:17อย่าเจ้า!
29:23เจ้าเจ้า!
29:39ทางนี้
30:25เจ้าเจ้า
30:40เซียร์ แหละ
30:41เกิดแม่ แหละ
30:53ไอฮัน!
30:57ไอฮัน!
31:38เจ้าเจ้าเจ้า
32:08กลับกลับกลับกลับ
32:09กลับกลับกลับกลับกลับ
32:22อีก
32:41ที่สุดที่สุดที่สุด
33:11ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:14ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:18ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:19ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:21ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:22ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:22ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:23ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:24ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:24ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:28ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:39ที่ส
33:43สวัสดี
34:09คุณ
34:10คุณ
34:19คุณ
34:47คุณ
34:47อะไรกันบะเนี่ย
34:48อย่าเพิ่งถามเลยพ่อช่วยฉันก
34:50่อน
34:51โอ้
34:54อ่ะ ถูกจัน นี่เลือดเองหรื
34:56อบะเนี่ย
34:57ไม่ใช่จ๊ะ เลือดผู้ชายคนนี้ละ
34:59พ่อ
35:10คุณ
35:13คุณ
35:14คุณ
35:14คุณ
35:15คุณ
35:19คุณ
35:29คุณ
35:30คุณ
35:30คุณ
35:49คุณ
35:49คุณ
35:52คุณ
35:53คุณ
35:54คุณ
36:00คุณ
36:01คุณ
36:02คุณ
36:11คุณ
36:16คุณ
36:24คุณ
37:21คุณ
37:23คุณ
37:26คุณ
37:27คุณ
37:44คุณ
37:44คุณ
37:44คุณ
37:44คุณ
37:44คุณ
37:44คุณ
37:45คุณ
37:49คุณ
37:53คุณ
37:54คุณ
37:55คุณ
37:56คุณ
37:57คุณ
37:57คุณ
37:58คุณ
37:58คุณ
37:59คุณ
38:00คุณ
38:01คุณ
38:01คุณ
38:06คุณ
38:08คุณ
38:12คุณ
38:13ดูเปิดสการดีนะพ่อเนอะ
38:14นั่งๆๆ
38:16ไอ้
38:16ฉันลืมแนะนำเลย
38:21นี่พ่อฉันเองเป็นหมอ
38:23เดี๋ยวพ่อจะเป็นคนรักษาให้
38:24คุณ
38:28ถอดเสื้อออก
38:31ถอดทำไม
38:31ถ้าเองไม่ถอดเนี่ย
38:34ค่าจะรู้ว่าเองบาทเจ็บตรง
38:36ไหนบ้าง
38:37ถอดสิว่า
38:39นี่ไม่ต้องอายหรอก
38:42ฉันเนี่ย
38:43เห็นมาเยอะแล้วนะ
38:44ไม่เป็นไรฉันช่วย
38:45เฮ้ย
38:46คุณไม่เอาอย่าทอด
38:48ฉันช่วยเนี่ย
38:50เองทำให้มันดีๆหน่อยดิ
38:52เหมือนกับกำลังป้ำผู้ช้า
38:53อยู่เลยว่า
38:54พ่อก็
39:06พ่อเลยนะรู้จัน
39:08ไปๆๆ พ่อๆ
39:10เองออกไปรอข้างนอกหน่อย
39:11เฮ้ย
39:19ไป
39:21อะไร
39:23เธอแม้นคิด
39:52ทำอะไรอยู่เหรอ ทำอะไรมานั่งคนเดียวอ่
39:55ะ
39:56ฉันไม่ของจะให้คืน
39:59ไม่ของจะให้
40:01รับไปสิ
40:17เห็นข้างใดแหวงไหม
40:19ข้างใดแหวง
40:27เฮ้ย เห็นอะไรอ่ะ
40:28เอาขึ้นไหม
40:29เอาขึ้นไหม ไม่หายทิ
40:30แก้ห่วงอะไรขนาดนี้
40:33มันสำคัญกับแก้ไงคะ
40:40ขึ้นมา
40:41รักเพียงจัน
40:46แหวงนี้
40:48ที่แกให้ทิวใช่ไหม
40:53ใช่
40:54แล้วมันมาอยู่กับแกได้ไงอ่
40:56ะ
40:57หรือว่า
40:58ทิวกลับมาแล้วหรอ
41:00สิ
41:18สิ
41:18แฮ่บนหัวนี่ดีขึ้น
41:21ตามเนื้อตัวมันก็มีแค่
41:22แผนภายนอกนะ
41:24ส่วนเรื่องกระดูเนี่ยก็ไม่ได
41:25้มีอะไรแตกหรือว่าหักแล้ว
41:33แน่ใจเหรอ สวัสดีแล้ว
41:35แน่ใจสิเว้ย
41:41ทำไมว่ะ
41:42เอ็นเห็นสารรูปของพวกค่าเน
41:44ี่ย
41:44คิดว่าเป็นไอบันนอกเนี่ยมา
41:46โกหกเองวันเป็นหมอใช่ไหม
41:53เยินหรือ
42:00ใช่
42:03ถ้ารู้ว่าปากเองเหมือนส่วม
42:05เนี่ย
42:06เขาไม่ช่วยเองให้เสียงตายหรอก
42:09ทำไมต้องเสียงตายด้วย
42:11เขาก็พูดไปงั้นเนี่ย
42:13เอาไว้รถสมองเองได้ลับความ
42:15กระทบกระเทือน
42:16ความจำไม่ก็เลยขาดหายไป
42:20จำมักก็อีกไม่นานนะ
42:21ความจำมักก็ฟื้นขึ้นมาเ
42:23อง
42:25ไม่อะไร
42:27บางคนมันก็ใช้เวลาไม่กี่วัน
42:29นะ
42:29แต่บางคน
42:32อาจจะเป็นเดือน
42:33หรือเป็นปี
42:45หมายความว่า
42:46แกจะฟื้นความสงจำ
42:48ของผู้ชายที่แก้ช่วยเอาไว้
42:49เพื่อจะได้รู้อาหา
42:50เกิดอะไรขึ้นกับทิว
42:52แล้วทำไม escape
42:53แกจะถึงมาหาผู้ชายคนนี้
42:58ใช่
43:00ผู้ชายคนนี้เป็นคนเดียว
43:01ที่จะตอบคำถังคorduฉันได้
43:04และตอนนี้
43:04ฉันก็มีหน้าที่ที่
43:05hundreds lihat
43:06자를破ầnแล้ว blocks
43:07และเขาให้ดีๆ ที่สุด
43:08แกก็รู้
43:10นี่มนไม่ใช่งานง่ายๆ
43:11ไม่ได้สำหรับแกอะไรนะทุกจัน
43:16ฉันรู้
43:17ฉันอยากให้แกช่วยเก็บความรั
43:19บเรื่องนี้เอาไว้
43:21อยากให้ใครที่เก่าใครรู้ว่า
43:24ฉันมีผู้ชายแบบหน้าคนนี้อยู่
43:25ที่บ้านเด็ดขาด
43:26ทุกคนของเราเจอสบมันมาเช้าเหร
43:41อพี่
43:43ผมรองคนตัวไม่ดูแล้ว
43:44เจอกูนแจมือกับปืน
43:47ข้าวมันน่าจะเป็นตำรวจเหร
43:47อพี่
43:48ผมว่าทิ้งสบแม่งไว้นี่แ
43:49หละ
43:50เดี๋ยวจะสวยกันหมด
43:52พอแถมไม่เข้าท่าน่ะ
43:54กูทำไมแค่สบ
43:56สิ่งที่เราต้องปลัวก็คือ
43:59มีคนอื่นนอกจากมันหรือเปล่
44:00าที่เข้ามาที่นี่
44:15ดูจากรองรอยนะ
44:17แบบนี้ค่าคิดไม่มีผิด
44:19นอกจากตำรวจคนนี้
44:22มีคนอื่นเข้ามาที่นี่ด้วย
44:26มันคงเข้าไปในหมู่บ้านของเราแล
44:28้ว
44:28แก่งรีบไปแจ้งขาวนี้กับ
44:32พี่หมาย
44:32ให้รีบกลับมาโดยเร็วที่สุ
44:33ด
44:35เราจะบุคค้นทุกบ้าน
44:37หาตัวมันให้เจอ
44:39ครับ
44:40เฮ้ย ไป
45:07กูเจอสบตำรวจที่ท้ายป่า
45:09แต่กูบั่นใจว่ามันไม่ได้มาคน
45:11เดียวนะ
45:16กูจะให้โอกาสรับภรราพ
45:18ใครให้ที่ซ่อนมัน
45:20หาตัวมันออกมากูจะไม่เอาออก
45:22ความ
45:34ในเมื่อไม่มีใครสารภาพ
45:36กูจะขนทุกบ้าน
45:38ถ้าเจอตัวมันกูจะข้าทั้ง
45:40มัน
45:41แล้วคนให้ที่ซ่อนมาด้วย
45:43ไป คน
45:44ไป ไป ขึ้นมาดูแล้ว
45:46อยู่ไหน
45:47ไป
45:52เจอ ฟ้าฟรรรร
46:03ฉันไม่อะไรอยากถามน่ายหน่อย
46:08แหวนุ่งนี้
46:10นายได้มาจากไหนเหรอ
46:13ขึ้นไม่รู้่ะคุณ
46:15พยายามนึกให้ออกหน่อยได้ไหม
46:16ฉันอยากรู้จริงๆ
46:35ไม่รู้ว่ะคุณ
46:37จะไม่ได้
46:38แล้วทำไมถึงอยากรู้เรื่องแหวนี้
46:44นักกับคุณ
46:45มันมีอะไรเหรอ
46:47เปล่าหรอก
46:48อืม
46:49ฉันเห็นนายกรรมแวนวงนี้ไ
46:51ว้แน่น
46:52ตอนที่ฉันเจอนายหมดสติอยู่กล
46:53างป่า
46:54มันก็แปลว่าน่าจะเป็นของส
46:56ำคัญ
46:58บางทีถ้านายนึกออก
47:00นายอาจจะรู้ก็ได้นะว่านายเป็น
47:01ใคร
47:03เพราะฉะนั้นพยายามนึกให้ออก
47:05ด้วยนะ
47:06ลูกจัน
47:08ลูกจัน
47:09พวกเสรอไฟกำลังมา
47:13รีบไปโซนเร็ว
47:14โซนเร็ว
47:16ตอนนั้นไหม
47:18โซนเร็ว
47:31ในทั่ว
47:35มาทำอะไรกันนะ
47:44ฉันรู้ว่าเองซอดมันไว้
47:46บอกฉันมานังลูกจัน
47:48ว่ามันซอดอยู่ไหน
47:48ใคร
47:52เฮ้
47:54มีคนนอกเนี่ยเขามาได้กอบไพท
47:55ย์ดึงไง
47:56ไฟไฟ
47:59ฉันเจยนี่
48:03พี่อะไร
48:07จะปลักกรัมฉันด้วยหลักฐ
48:08านแค่นี้นะ
48:10ที่นี่มันลงหมอเนอะ
48:11มีคนใครเขาออกอยู่ทุกวัน
48:14จะไปมีคนนอกได้อยู่ร้ายกัน
48:18ฉันว่าไม่น่ามีใครอยู่ที่นี่
48:19นะพี่
48:22เอ็นคนทั่วและหรือย่าง
48:24หลังบ้างก็ยังมี
48:25ฉันค้นจะทั่วแล้วพี่ไฟ
48:31และยุ 야 á
48:32โอ้ย!
48:36นายไง!
48:38ไอ้เด็น! ไปกู!
48:40ไม่!
48:42ก็คิดอยู่แล้ว มันต้องโก้ข
48:43องกู!
48:56เก็นก็รู้กว่าที่นี่ดีอยู่แล
48:57้วไม่ใช่เหรอ
48:59คนไหนห้ามออก คนนอกห้ามเข้า
49:02ถ้าเจอมันต้องตาย!
49:04แต่คนนี้ฉันขอ
49:06ไม่มีค้อยยกเว้นเว้ย!
49:09เดี๋ว Εพี่!
49:11คว wspól!
49:13ฉันขอร้อง อย่าค่าเขาเลย
49:17เขาบาทเจ็บ ฉันเลยพาเขามารัก
49:18ษาที่นี่
49:19ถ้าเค้าหายเมื่อ independently เค้าจะไปจากท
49:21ี่นี่ทันที
49:22เองไม่ต้องออนวอนฟ้า หูปปากเลย
49:26ไม่.. ฉันไม่ยม
49:29ฉันจะไม่ยอม ให้ใครมาตายชั้นอ
49:30ีก
49:31พอกฐี
49:33อีกนี้มันล่นหาด
49:34เฮ้ย
49:35เฮ้ย
49:39เองก็ตายไปพอกับมาเลยนะกัน
49:56ตอนแกเกิดนี้แม่แกของออกกระ
49:58โปรงใส่ให้สินะ
50:01แกถึงได้ทำรายผู้หญิงอย่างหน
50:02้าไม่อายแบบนี้
50:04ไอ้หน้าตัวเมีย
50:06บางแบบนี้
50:08หน้าแดกลุกมือนึก
50:09เก้ย
50:13นอกจากแกจะเป็นไอ้หน้าตัวเม
50:14ีย
50:15แกจะเป็นไอ้หน้าโง่ไง
50:21ลูกัน
50:32นายทุกคน
50:38นายแบบนี้
50:55ต้องกลับกลับกลับ
51:23พ่อ!
51:26ไปนุมนี่เป็นคนไข่ของค่า
51:29เอ็งไม่มีสิทธิ์ค่ามันตาม
51:30มาเผอใจ
51:32ถึงฉันไม่ทำอะไรมัน
51:34พี่หมายกลับมามันก็ไม่รอดอย
51:35ู่ดี
51:36เรื่องนี้ผู้ใหญ่ก็รู้ดี
51:38และจะไปเสียแรงรักษามาที่เสี
51:40ยเวลาทำไม
51:41เพราะฉันเป็นหมอ
51:43ค่าก็ต้องหาทางรักษา
51:45และยังอย่างเนี่ย
51:48เอ็งไม่ใช่หัวหน้าลังโจนท
51:49ี่นี่
51:51รอเสร็มหายกลับมา
51:52ก็จะคุยเขาเอง
51:56ก็ได้
51:59ฉันยังไม่ทำอะไรมันก็ได้
52:02แต่ฉันก็ไม่ไว้ใจให้มันอย
52:03ู่ที่บ้านหัวใหญ่แบบนี้
52:04งั้นเองก็จะปันไปผูไว้กลาง
52:06ลานหมู่บ้าน
52:07รอคำพี่ภาคสาจากเสือหมาย
52:10แต่ในระหว่างเนี่ย
52:13เองห้ามค่ามันนะ
52:20ไอ้แสน
52:35สวัสดี
52:36สวัสดี
52:37ทางนี้
53:29ช่วงเต่าวันลับฝ้า หรือ
53:31ช่วงเวลาที่เดียวได้
53:34ทำให้หัวใจสับสน แต่สิ่งเด
53:38ียวยังเวียนวน หลุดไม่พ้
53:41นทุกโมงอยาก ภาพเธอตามติดต
53:45า
53:46เธอคือใครจากไหนไม่รู้ เมื่อนว่
53:51าใจเร่งนั้นคุณเคย
53:54ความผู้พันลึกๆ ความรู้สึก
53:58ดีๆที่ใกล้ให้เธอ
54:29เพราะว่าบางทีจากโปลโคค
54:31เฮ้ย ไว้คุณ
54:32ตอบฉันนาว่าไหนเป็นค่ะ
55:01ที่เจอ ความผู้บันฉันและเธอ
55:06เมืองทูกฟ้าตำนดไว้
55:09ให้เรามาเจอกัน
55:14ดังอ้มนาวพัดผ่านทุกเหม
55:18ัน
55:19ดังต่อวันรอนไป ก็แค่วัน
55:22ๆ
55:23ความผู้บันฉันและเธอ
55:26เหมือนทูกฟ้าทั้งหนดไว้ ให้
55:31เรามาเจอกัน
55:36ให้มันเต้าวันร้อน
Comments