Demet es una madre sacrificada que ha tenido que cerrar su negocio debido a dificultades financieras. Por tal motivo, junto a su hija Zeynep deciden mudarse a Estambul ayudadas por Jale, amiga de Demet, quien les dara alojamiento y una beca para que Zeynep estudie en una de las escuelas privadas mas prestigiosas de la ciudad, donde ella es directora. En su primer dÝa de clases Zeynep pelea con Kerem, el problemßtico hijo de los dueños de la escuela. Kerem gobierna la escuela bajo sus leyes, pero Zeynep no las acepta y le desafia frente a todos. Esto molesta a Kerem, quien ideara un plan para convertir la vida de Zeynep en una pesadilla.
Encuentra todos los capitulos en https://sites.google.com/view/cyberhome-nicaragua
#TelenovelaAmanecer #GunesiBeklerken #NovelasTurcas
Encuentra todos los capitulos en https://sites.google.com/view/cyberhome-nicaragua
#TelenovelaAmanecer #GunesiBeklerken #NovelasTurcas
Categoría
📺
TVTranscripción
00:27No, no, no, no.
00:56No, no, no.
01:00No, no, no, no.
01:22Yo creo que tenemos que ir por ahí.
01:25¿Cómo lo sabes? Tal vez debamos ir por allá.
01:28¿Alguna vez saliste a cazar?
01:30Nunca.
01:31¿Y fuiste niño explorador?
01:34No me interesaba.
01:35¿Alguna vez caminaste por un bosque?
01:37No.
01:39Entonces, ¿por qué no me haces caso?
01:41Yo voy a ir por ahí. Tú puedes irte por allá si quieres. Adiós.
01:45Campesina.
01:46Snob.
02:04¿Qué pasa, cansado, señorito?
02:06No. Podría caminar toda la noche.
02:10No creo que tengamos alternativa.
02:13Si nos quedamos aquí, ahora sí que muero.
02:16¿Puedo preguntarte algo?
02:17Ajá.
02:19¿Crees que en tu bolso haya algo para comer?
02:24Déjame ver.
02:30Toma.
02:34Gracias.
02:41¡No!
02:44No sabía que querías.
02:47Ay, no lo creo.
02:54Ojalá te atragantes.
03:02¿Cómo supiste dónde vivía?
03:04¿Has escuchado hablar de internet?
03:09¿Y cómo te escapaste?
03:12¿Qué te importa?
03:18¿A qué colegio vas, Zeynep?
03:23¿Qué clase de pregunta es esa?
03:25Responde.
03:26¿Cómo se llama tu colegio?
03:31Colegio, Zayer.
03:34Ese es mi apellido.
03:36Zayer.
03:37Zayer.
03:39No has sido capaz de entender eso desde que llegaste al colegio.
03:43Todo es mío.
03:46Puedes estar ahí únicamente si yo lo permito.
03:50Existes ahí solo si yo permito que existas.
03:54Y aquellos que lo olvidan de una u otra forma reciben su merecido.
03:59Tú eres uno de ellos, recibes lo que mereces.
04:04Nunca me rendiré ante ti.
04:06Sí.
04:08Nunca lo voy a hacer, Kerem.
04:11Aquí vamos.
04:12Lo que te estoy pidiendo es muy simple.
04:15No hagas ruido y no me molestes.
04:18Oiga, señorito.
04:20El colegio que crees que es tuyo porque lleva tu nombre no lo es.
04:24Es de todos los alumnos.
04:25Nos pertenece a todos.
04:27Escúchame, cuando me dices que no haga ruido y no te moleste,
04:30lo que me estás pidiendo es que no exista.
04:32No estoy de acuerdo en cómo tratas a los demás.
04:35Y nunca voy a estarlo.
04:36¿Me explico?
04:40Entonces vamos a tener que seguir peleando.
04:42Lo sabes, ¿cierto?
04:43Sí, tú lo dices.
04:45Ya sabes de lo que soy capaz, ¿o no?
04:48No seguiré hablando contigo.
04:51Bueno.
04:52Perfecto.
05:02¿Qué haces?
05:03Duermo.
05:05No que íbamos a caminar hasta la mañana.
05:07Cambia de opinión.
05:08Voy a dormir.
05:09¿Puedes caminar si quieres?
05:25¿Puedes caminar?
05:26Sí.
05:26No.
05:50No.
06:04¡Gracias por ver el video!
06:21¡Gracias por ver el video!
06:51¡Gracias por ver el video!
07:32¡Gracias por ver el video!
07:51¡Gracias por ver el video!
08:29¡Gracias por ver el video!
08:44¡Gracias por ver el video!
09:13¡Gracias por ver el video!
09:43¡Gracias por ver el video!
10:04¡Gracias por ver el video!
10:39¡Gracias por ver el video!
11:08¡Gracias por ver el video!
11:37¡Gracias por ver el video!
11:46¡Gracias por ver el video!
12:16¡Gracias por ver el video!
12:25¡Gracias por ver el video!
12:47¡Gracias por ver el video!
12:59¡Gracias por ver el video!
13:17¡Gracias por ver el video!
13:18¡Gracias por ver el video!
13:34¡Gracias por ver el video!
13:52¡Gracias por ver el video!
14:04¡Gracias por ver el video!
14:15¡Gracias por ver el video!
14:24¡Gracias por ver el video!
14:26¡Gracias por ver el video!
14:26¡Gracias por ver el video!
14:27¡Gracias por ver el video!
14:29¡Gracias por ver el video!
14:30¡Gracias por ver el video!
14:31¡Gracias por ver el video!
14:34¡Gracias por ver el video!
14:35¡Gracias por ver el video!
14:37¡Gracias por ver el video!
14:38¡Gracias por ver el video!
14:41¡Gracias por ver el video!
14:49¡Gracias por ver el video!
14:51de modas. Claro, Demet, sé quién eres.
14:53Con todo el lío del otro día olvidaste tu cartera en mi casa.
14:56Ah, se me quedó ahí, ¿no? La llamaba para preguntarle
14:59¿cuándo puedo ir a buscarla?
15:03No sé a qué te refieres.
15:05Ay, discúlpeme, quiero decir, si está disponible esta noche,
15:09¿puede ir a buscarla a su casa?
15:10Ah, Demet, no te preocupes, yo te la llevo al taller, ¿está bien?
15:15Está bien, se lo agradezco.
15:20Gracias.
15:26Dame un minuto.
15:50Vale, ya, ya, ya está acá.
15:59¿Qué quieres?
16:00¿Qué estás haciendo?
16:03Ahora voy camino al colegio.
16:05Ah, es que no recuerdo si ya te pregunté.
16:08¿Tú alcanzaste a darle la cartera a la costurera?
16:12Lo hice.
16:15Qué bueno.
16:16Gracias, mi amor.
16:19¿Pasó algo, Zulín?
16:21¿Alguna mala noticia?
16:23No, nada.
16:35Hola, buenos días.
16:36Bienvenido, señor Cihán.
16:37Ha pasado tiempo.
16:39No lo veía hace mucho, antes venía muy seguido a buscar a la señora Zulín.
16:43Sí, es que estoy aquí porque me parece que a una de sus empleadas se le quedó esto en mi
16:50casa.
16:50Ah, Demet, la estaba buscando.
16:53Demet, creo que ella, eh, entiendo que ella fue a nuestra casa a ver el vestido y se le quedó
17:04la cartera ya aquí está.
17:10¿Aló, Demet? Ven aquí, encontraron tu cartera.
17:17Mejor déselo a usted, tengo que irme.
17:19Demet querrá agradecerle.
17:20Eh, mejor déselo a usted, estoy apurado. Tengo que irme.
17:23Eh, de verdad, tengo prisa, debo irme.
17:31Ah, ¿ya la trajeron?
17:33Sí, el señor Cihán la trajo, el esposo de la señora Zulín.
17:36¿Cihán vino?
17:37Señor Cihán.
17:39¿Cuándo? ¿Y ya se fue?
17:41Acaba de irse.
17:44No, no, no, no.
17:45Sí, el señor Cihán.
17:46No, no, no, no.
17:46No, no, no, no.
18:04¡Puedo irme.
18:05No, no, no, no.
18:05No, no, no, no.
18:06No, no, no.
18:08No, no, no.
18:35¿Por qué? ¿No vas a ir a clases?
18:36Sí, voy a ir, pero quiero caminar.
18:39¿Por qué? ¿Acaso te preocupa que te vean conmigo?
18:42Por supuesto que no, eso no me preocupa, pero...
18:45¿Qué?
18:47No, no importa, olvídalo.
18:54Tu auto es tan incómodo.
19:00No puedo creerlo, esta vez sí que se lucieron.
19:02Y se pone mejor.
19:04Qué raro que no haya llegado, siempre llega temprano.
19:08¿Maliz?
19:09¿Qué?
19:10¿Maliz? ¿Qué pasa?
19:12Mira.
19:37¿Qué pasa?
20:05¡Gracias por ver!
20:35¡Gracias por ver!
20:38Lo mismo de siempre. ¿Y tú?
20:40Igual.
20:47Zeynep.
20:49¿Qué pasó? ¿No te da vergüenza lo que hiciste?
20:52No sé de qué hablas.
20:54No lo niegues. Después de todo, te hiciste amiga de Kerem.
20:57No tienes idea de nada, ¿está bien? Así que no hables de lo que no sabes.
20:59Admítelo de una vez que eres. Te volviste a una lamebotas para salvarte.
21:05Escúchame. No soy ni su amiga ni una lamebotas. Y no tengo por qué contestarte nada, ¿entendido?
21:10Si tienes. No te imaginas lo que hice por ti.
21:14No, y tampoco quiero saberlo.
21:18Espera, Zedat. ¿Qué hiciste?
21:28¡Ufuk! Ahí estás. La señora me dijo que necesita estas cosas.
21:32Pero el señor Kerem podría necesitarlo.
21:35La señora te necesita. Son pocas cosas. Gracias.
21:55Mejor olvídalo. Fue una broma.
21:59¿Fuiste tú el que le hizo algo al auto de Kerem?
22:03Así es. Quería que sufriera un poco.
22:08Pero aparentemente no pasó nada.
22:10Eres un imbécil. Anoche casi nos matamos por tu culpa.
22:13¿De qué hablas? ¿Qué estabas haciendo tú en ese auto?
22:16¿Y no pensaste en la posibilidad de que hubiera alguien más en el auto?
22:19Podría haber llevado a su mamá o quizás a un bebé.
22:21Y aunque se hubiese subido solo, ¿estarías feliz si Kerem estuviera muerto?
22:25No. No lo pensé bien.
22:30Gracias a Dios los dos salimos ilesos.
22:32Perdóname, Zeynep. De verdad solo quería ser justo.
22:35Silencio.
22:36No vuelvas a hablar de esto con nadie, ¿está bien?
22:38Si Kerem se entera, va a acabar contigo.
22:40Y quiero aclararte que yo no soy su amiga y nunca voy a hacerlo.
22:44¿Entendiste?
22:52Sí, y no es tan bueno como los otros.
22:54Entonces, si él mismo lo dijo, ¿por qué irían a ponerlo como titular?
22:56Cada temporada es lo mismo. Reyes, reyes, reyes.
22:58Conforme se coloque ahí, se acabó.
23:01¿Todo bien? ¿Qué te pasa?
23:03No es nada. No dormí bien, es todo.
23:07Yo tampoco.
23:08Te tengo una pregunta.
23:10No la hagas.
23:11Pero Kerem, me escucha...
23:12Ya dije que no preguntaras.
23:14Bueno, está bien. Entiendo, no preguntaré nada.
23:17Pásame tu teléfono.
23:26Aló, Ufuk.
23:27¿Me escuchas?
23:29¿Te acuerdas de lo que te pedí?
23:31¿Puedes traerlo?
23:35Sí, oye.
23:37Tráelo cuando te llame.
23:38Bueno.
23:40Bien.
23:41Gracias.
23:42Yo te llamo.
23:46Adiós.
23:48Nos vemos.
23:50¿Begum?
23:51¿Cómo estás, Khan?
23:52Bien. ¿Cómo estás tú?
23:54Bien, gracias.
23:55Me preguntaba qué es lo que estaba pasando por acá.
24:00¿Dónde te habías metido?
24:02Me muero de curiosidad.
24:02Ya estoy aquí.
24:03¿Y qué averiguaste?
24:04No averigué mucho.
24:05Hablé con Khan, pero Kerem tampoco quiso decirle nada.
24:09Esto es muy extraño.
24:11No lo entiendo.
24:12¿Qué estaba haciendo esa estúpida con Kerem?
24:15¿Y si le preguntas?
24:16No, imposible.
24:21Ahí viene ella.
24:26Contigo quería hablar.
24:27Desde ahora cuando me veas, aléjate de mí, ¿entendiste?
24:30No me mires y ni se te ocurra acercarte a hablarme.
24:33Como si yo quisiera ser tu amiga.
24:49Tenías razón.
24:53Tendría que haberte escuchado.
24:56Soy Zeynep.
24:58Todo el colegio sabe tu nombre.
25:01Soy Jack Moore.
25:02Mucho gusto.
25:04¿Sacudes al colegio otra vez?
25:05¿Qué hice ahora?
25:08¿No llegaste con Kerem en su auto esta mañana?
25:11Sí, ¿y qué importa?
25:12Ya verás.
25:13Va a haber rumores y problemas.
25:16Oye, no quiero ofenderte, pero ¿es mi idea o siempre piensas que puede pasar lo peor?
25:20Oye, no quiero ofenderte, pero ¿es mi idea o eres completamente ingenua?
25:25¿Lo crees?
25:28Entonces voy a tener que contarte todo lo que pasó ayer para tener un atestigo.
25:33Se suponía que ayer me iba a quedar en la casa de Melis.
25:37Y quedamos de juntarnos en el arbusto que está cerca.
25:40Cuando no haya nadie, entra a la sala y déjalo.
25:42¿Está claro?
25:43Es para Zeynep, ¿cierto?
25:46¿No te había dicho que no hicieras preguntas, Khan?
25:48Ve, rápido.
26:04Este es mi amigo.
26:05Creí que lo había perdido.
26:09¿Cómo estás?
26:13Quería hablar contigo, pero...
26:15¿Qué pasa?
26:18¿Qué te pasó anoche?
26:20Si prometes no molestarme, te digo, Barish.
26:23Si no hiciste nada que sea una estupidez, no lo haré.
26:25Ah, aquí vamos.
26:27Está bien, te escucho.
26:29Dime, cuéntame.
26:30¿Qué animales?
26:31¿Qué clase de broma es esa?
26:32Es horrible.
26:33Ay, ni me lo digas.
26:36¿Y no le dijiste a Kerem que Khan llamó a Barish?
26:39No, ¿para qué?
26:40¿Cómo para qué?
26:41Si se lo decía, Kerem iba a matarlo y Khan al menos me ayudó.
26:45Escúchame, nunca más confíes en ellos.
26:47¿Y cómo sé que puedo confiar en ti?
26:50¿Hablas en serio?
26:52Incluso antes de venir, sabía que este colegio no me iba a gustar.
26:55¿Por qué?
26:56Porque es un colegio de niños ricos.
26:58Llevan su locura a otro nivel.
27:00Barish y tú son los únicos distintos al resto.
27:02Gracias por el cumplido.
27:03De nada.
27:04Oye, háblame de ti o de tu familia.
27:06Está bien, pero ¿cómo sé que puedo confiar en ti?
27:10Si no quieres, lo entiendo.
27:11Quizás más adelante cuando me conozcas mejor.
27:15¿Por qué no empiezas tú?
27:17Bueno, nunca conocí a mi papá, pero era marino.
27:19Y mi mamá es mudista.
27:20Aunque prefiero diseñadora, suena mucho mejor.
27:25Bueno, mi mamá es gerenta de una empresa.
27:29Y mi papá murió.
27:31Después de fallecer él, ella tuvo que hacerse cargo de todo.
27:39Yo aún no nacía cuando mi papá tuvo que irse a una expedición al mar y nunca volvió.
27:43Mi mamá es lo único que tengo.
27:46Yo también.
27:47Al parecer, tenemos muchísimo en común.
27:51Así parece.
27:52Me alegra.
27:58¿Puedo ayudarla en algo, señora?
28:00Buenos días.
28:01La señorita Yale está aquí.
28:03Claro, por supuesto.
28:04Déjeme acompañarla.
28:10Y en la mañana, vinimos a clases.
28:13Es todo.
28:15Kerem, deja de molestar a esa chica.
28:18Si siguen así, les puede pasar algo malo.
28:19¿Por qué me echas la culpa?
28:21Los frenos del auto no funcionaron.
28:23Eso no es mi culpa.
28:24Para empezar, ¿para qué iban tan rápido?
28:26Porque yo quería, ¿de acuerdo?
28:27Ella no debió subirse.
28:29Kerem, ella casi muere.
28:31Estaba furiosa.
28:32¿Qué se supone que hiciera?
28:33¿Acaso esperabas que te escribiera una carta?
28:35Espera un minuto.
28:36¿Cómo sabes todo eso?
28:38Porque yo la salvé.
28:44Ese es mi amigo.
28:46Eres un verdadero héroe.
28:48De verdad, si le hubiese pasado algo, yo...
28:50Sí, te sentirías muy mal.
28:52No exageres.
28:54Sin ella estaría aburrido y sin nadie a quien molestar.
28:58Todos me temerían.
29:00Por eso, me alegro de que la salvaras.
29:05¿Qué pasa?
29:06¿Dije algo divertido?
29:07A veces me cuesta diferenciar cuando hablas en serio y cuando no.
29:11Bueno, tengo uno que otro talento oculto por ahí.
29:15Ah, casi lo olvido.
29:16No te lo dije, ¿no?
29:17¿Qué cosa?
29:19Caliptequim me envió un correo.
29:21¿Hablas en serio?
29:22Es verdad.
29:23Me felicitó por los dibujos.
29:24Me dijo que trabajara algunas cosas, pero le gustaron.
29:27Excelente.
29:27Sí.
29:29Adelante.
29:31Permiso, directora.
29:32¿Está ocupada?
29:33¿De Met?
29:35¿Qué estás haciendo aquí?
29:38Ay, ya sé.
29:39Lo siento.
29:40Debí llamarte y decir que venía.
29:41Oye, ¿qué te pasa?
29:42¿Estás muy pálida?
29:44No, nada.
29:45Estoy sorprendida, eso es todo.
29:47Dime, no te encontraste con nadie, ¿cierto?
29:50¿Quieres decir con Zeynep?
29:51¿O con alguna otra persona?
29:53No, Yale, no conozco a nadie aparte de ti y de Zeynep.
29:56¿De qué me hablas?
29:57Tienes razón.
29:59Tomemos asiento.
30:01Ojalá hubieras llamado antes.
30:08¿Y esa cara?
30:14Hoy día, Zeyn, ¿en el colegio?
30:18No, Yale.
30:19Esta mañana él fue a dejar mi cartera al trabajo.
30:22Ah.
30:23¿Él fue al taller?
30:24Ajá.
30:27Por eso vine hasta aquí sin avisarte.
30:30Necesitaba hablar con alguien, amiga.
30:32Cuéntamelo todo.
30:34Cuéntame, amiga.
30:35Soy toda huidos.
30:54Hola.
30:55Hola, Can.
30:56¿Cómo has estado?
30:57Bien, ¿y tú?
30:58Súper.
30:59¿Lo ves?
31:00No pasa nada.
31:01Te preocupas demasiado.
31:05¿Qué es eso?
31:07No tengo idea.
31:15Tengo mis sospechas, pero...
31:27¿Quién te lo mandó?
31:28¿Me lo mandó mi tío de Dubái?
31:30¿Contenta?
31:31Linda.
31:32Qué graciosa.
31:35¿Qué importa?
31:37Ven.
31:39¿Qué está pasando?
31:41No sé.
31:42Es muy raro.
31:43¿Quién le compró ese teléfono?
31:45Definitivamente sabes algo.
31:46Por supuesto que sé.
31:47Yo dejé el teléfono en su mesa.
31:49No entiendo.
31:50¿Por qué?
31:51Kerem me lo pidió.
31:53¿Kerem?
31:55Legum, ¿todavía no entiendes lo que está pasando?
31:59No puede ser.
32:00Entiendo, gracias.
32:02¿Maliz?
32:03¿Maliz?
32:14Disculpa.
32:16Te he estado buscando.
32:18Me enteré de lo que pasó.
32:19¿Entonces te contó?
32:20Fue una gran noche de aventuras, ¿verdad?
32:22Te dije que no fueras a verlo.
32:24Podrías haber muerto.
32:25Tenías razón.
32:26Pero lo importante es que después de todo estoy viva.
32:29Casi me vuelvo loco.
32:30Llamé a Kerem, no me contestaba y no tenía tu número.
32:33Pensé que te había pasado algo malo.
32:35Y así fue, pero después de anoche puedo decir que soy invencible.
32:39Es verdad.
32:40Pero tranquila, después de esto, Kerem no te va a hacer nada más.
32:43Sí, supongo.
32:45Bueno, espero que él haya aprendido algo.
32:47Estoy feliz de verte viva, Zeynep.
32:49Te veo luego.
32:51Nos vemos.
32:57Bien.
32:58Vecín, cuéntame.
32:59¿Tú crees que si logramos conseguir ese permiso para correr,
33:03ella podría hacer competencias de fondo?
33:05¿La podríamos inscribir?
33:06Y en velocidad, cross, obstáculos.
33:09Con el permiso podría competir en lo que quisiera.
33:12Qué bien.
33:12Pero para eso necesitamos el permiso firmado por los padres.
33:15Lo sabes, ¿verdad?
33:16Ah, qué bueno que me lo recordaste.
33:19Se lo menciona a Yale, pero al parecer lo olvidó porque no me ha dicho nada.
33:23Ahora se lo recordaré.
33:25Siempre imaginaba situaciones y pensaba qué haría si me lo encontraba.
33:28Antes ni siquiera sabía dónde vivía.
33:31Una vez se me ocurrió darle con un garrote.
33:34Otra vez pensé maldecirlo.
33:36Perseguirlo con una escoba.
33:38Muchas cosas.
33:39Pero cuando lo vi esta mañana, no pude hacer nada de eso.
33:43Me quedé inmóvil.
33:44Solo podía mirarlo.
33:45¿Entonces se te pasó la rabia?
33:47Eso creo.
33:48Ya no siento esa rabia.
33:52Pero estoy muy dolida, Yale.
33:55Estoy muy dolida.
34:00Tantos años viviendo yo sola con mi hija,
34:03en un pueblo donde no nací y no conocía a nadie,
34:06tuve que reinventarme y salir adelante por ella.
34:10Construí un muro a mi alrededor.
34:12No me di el tiempo de ver lo que me pasaba.
34:15No quise hacerlo.
34:16Me enfoqué en que tenía que sobrevivir.
34:19Tuve que hacerlo.
34:21Hasta esta mañana, cuando volví a ver a Zijan.
34:26Cuando lo vi, pude ver ese muro que tenía.
34:29Y lo derribé y vi adentro.
34:30Estoy muy destrozada, Yale.
34:34Confundida.
34:35Escondí estos sentimientos muchos años.
34:40Y hoy me doy cuenta.
34:44Demet, sé que te vas a enojar.
34:47Pero ponte en el lugar de Zeynep y piensa un poco en ella.
34:52No.
34:55No imaginas lo difícil que es ser madre, Yale.
35:00Una parte de mi corazón piensa en mí y la otra piensa en ella y en cómo se sentiría.
35:06Imagina cómo sería tenerla frente a su padre y decirle,
35:09Hija, este es tu papá.
35:11Salgan juntos, conózcanse.
35:13No quiso saber de ti cuando eras pequeña.
35:15Quizás ahora quiera.
35:18Además de eso,
35:20¿cómo sé si ahora va a querer conocerla?
35:22¿Cómo saberlo?
35:23No puedes saberlo, pero piensa en tu hija.
35:25Sí, pero él no preguntó por su hija ni una sola vez.
35:31Un momento, ya voy.
35:32Espérame, yo salgo.
35:46¿Qué pasó?
35:48Lo siento, Zeynep.
35:49Estoy ocupada.
35:51¿Podemos hablar después?
35:52Sí, hablemos después.
35:55Aunque no quiero que te preocupes.
35:57No es tan importante, es solamente el permiso de Zeynep.
36:00¿Qué permiso?
36:01El permiso para correr.
36:03Tenías que hablar con los papás de Zeynep para que lo autorizaran.
36:05Ah, está bien, lo olvidé.
36:07Yo me hago cargo de eso.
36:09Pero no lo olvides.
36:11¿No deberías ir a clases?
36:13Sí, a la última.
36:14Ve a prepararte.
36:16¿Qué preparé qué?
36:18Que prepares todo.
36:19El gimnasio, los implementos para los estudiantes y lo que necesites.
36:23¿Te sientes bien, Yale?
36:25Estoy bien.
36:26¿Y tú cómo estás?
36:28Bien.
36:30Te conozco toda la vida, Yale.
36:32¿Algo te pasa?
36:32No, Zeynep.
36:34Ve a tu clase.
36:35No pierdas más tiempo aquí.
36:37¿Está bien?
36:38Ve rápido.
36:39Vamos.
36:40¡Vamos!
36:46Abran en la página 227 en otros escritores de la literatura republicana.
36:52Begum, si lo que me dijiste es verdad, voy a descuartizar a Zeynep.
36:58Parte por parte, lo prometo.
37:04No, Zeynep.
37:05No, Zeynep.
37:17No, complaining o covers.
37:25Figente o воды.
37:25No y bueno.
37:25No, me care.
37:28No.
37:28No, no.
37:28No, me care.enders,
37:29Büyütülmüş sudan ucuz değerler
37:33Hayatın için pahalıya giderler
37:39Boş bakıyor aldatılan bu gözler
37:45Yine de beni hep etkilerler
37:50Ben varim eğer istersen
37:56Ben varim eğer istersen
38:01Ben varim eğer istersen
38:07Ben varim
38:14Kanatların yok ama uçabilirim
38:19Çılgınlar gibi yine koşabilirim
38:24Suçu işleyip sonra kaçabilirim
38:29Belki gözlerine tekrar bakabilirim
38:35Ben varim eğer istersen
38:40Ben varim eğer istersen
38:46Ben varim eğer istersen
38:51Ben varim eğer istersen
38:56Ben varim eğer istersen
Comentarios