Skip to playerSkip to main content
  • 6 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย

Category

😹
Fun
Transcript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:02ไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:21นัททีกำมังสมะพลัง แรง
00:25ไรในโลกเสมอด้วยแรงกำไม่ม
00:28
00:29ง approachesก встрет เบาะเงิน
00:30น่าไส ๆ ยังพวกลื่อ คงนึกภ
00:32าพไม่ออก Kag
00:33ราจนาติของร quarantยาย ifty teas น่ำกล
00:36ัวเผashion ถ้ prioritize headache
00:39LONG-GONG
00:41เรื่อง ตอนที่กลงมาถึงเมืองไทย
00:43ไหมไหม ให้ฟังหน่อยสิ ครับ
00:44เห็นแม่บอกว่า กลงมาแบบไม่
00:47มีอะไรเลย
00:49liderately
00:50ทำไมจะไม่มี
00:51กว่ามีของสองอย่าง digamosstock
00:53ติดตัวมาจากเมืองจีดนะ
00:56อันแรก
00:58เสือพื้นหมอนใบ
01:00อันที่สอง
01:26เพราะเกียบไหม
01:28เพราะเกียบไหมจ้า
01:34เตราะติ เรียบมาจริงทำไมวะ
01:37ไป
01:39โอ้ว ชัด ๆ จริง
01:40กว่าจะจด ๆ ใหม่ ๆ ต้มเลย
01:44หัว
01:46เตี่ย อัวมาถึงแล้วนะ
01:49อัวจะทำงานหนัก
01:51แล้วจะไม่ยอมอดตายอยู่ที่นี่
01:54ฟ้าดินเป็นพยานให้อัวด้วย
02:00นั่นแหละคือจุดเริ่มต้น
02:01ของอัว
02:03อัวคิดไว้ว่าจะเอาหยาดเห
02:05นือมาแรกข้าว
02:06แล้วจะเอาความสื่อสัตว์มาแร
02:09กชีวิต
02:23ของอัวด้วย
02:29ดินที่นี่ อุ่นกว่าดินที่
02:32บ้านเราอีกนะ
02:33เตี่ย
02:34อัวจะเอาความรู้สึกว่านั้นได
02:36้ดี
02:37อัวกรำดินขึ้นมา
02:38มันเป็นดินที่ว่างเผล่า
02:39ไม่มีค่าอะไรเลย
02:42อัวบอกกับตัวเองว่า
02:45ถ้าอัวไม่สู้กับความลำบาก
02:47บนแผ่นดินนี้
02:48อัวก็จะไม่มีที่ยืนในแผ่น
02:50ดินใดายในโลกได้อีกเลย
03:06เฮ้อ ไอ้ปี
03:07มาใหม่แล้วสิ
03:09ถ้าทางจะพึ่งลงเรือมา
03:11อ่ะ อิ่งน้ำกับ
03:14อัวมีคีกตังลอง
03:16ขอบคุณครับ
03:18อัปแปะครับ
03:26อุ้ย อยากทำงาน
03:28มีที่ไหน
03:29รับกูลีเด็กว่างไหมครับ
03:32กูลีเด็กเหรอ
03:34รู้รู้ไหมว่ะ
03:35เมืองไทยเนี่ย
03:37งานมันมีท่วงหัวเลยจ้องรู้
03:39แต่จะไปหาแต่งงานเลย
03:41ให้หา
03:43ความเชื่อใจของเท่าแก่
03:45ให้เจอกันแล้วกันนะ
03:47ความเชื่อใจเหรอครับ
03:49ใช่
03:50หรือจะเอาไหมนะ
03:52แผ่งดิงนี้มันสักสิ
03:54และไม่ตากับคนจีนอย่างพวกเรามาก
03:57ใครขยัน
03:58ว่าดินจะประทานพอง
04:00และถ้าใครซื่อสัก
04:02ว่าดินจะคุ้มควง
04:04หรือไม่ต้องกลัวออกตาย
04:05แต่เลือก
04:07แค่กรัวว่า
04:08หรืออยากที่เกียนก็แล้วกัน
04:15อังกลงค่ะ
04:21ตอนที่อัวห์เหงาข้างแรก ไม่
04:24ใช่บนเลือร์หรอก
04:26แต่อัวมาเหงาไหม ตอนที่เดินผ่
04:28านคน เยอะแยะTwo army
04:30แต่ไม่มีใครรู้จาก อัวสาคนหนึ
04:32่ง
04:40แต่ว่าว่าหยุดเดินไม่ได้ห
04:42รอก
04:44เพราะถ้าหยุดเดินมันไม่ม
04:45ีข้าวกินหรอก
04:50แสดงว่าอากนต้องเป็นคนที่หน
04:53ัดเอาเบาสู้ใช่ไหมคะ
04:55ว่าทำทุกอย่างที่ได้เงิน
05:03ได้ปร้อยครับพี่น่ะ
05:06เอ้ย จิมเคยเดี๋ยวเองเอาผัก
05:09พวกเนี้ยไปส่งที่ร้านไหนแม่
05:11ท้ายตลาดมาเดิมนะครับ
05:13เอา มา
05:25เก็บผัก ล่างถัง หลากลด
05:31ไอ้งานหนักพี่ก็บอกว่าเหนื่
05:33อยนะ
05:34ว่าว่าไม่มีงานทำเหนื่อยกว่
05:36
05:37งานหนักมันทำให้เราแค่ล้ะ
05:39แต่ไม่มีงานทำ
05:40มันทำให้เราสิ่งหวังนะ
05:52เฮ้ยเฮ้ย
05:53เบาๆหน่อยถือว่า
05:55เดี๋ยวของโอเซียคายหมอกนะ
06:01รวงจูครับ
06:02ที่นี่รับแรงงานเพิ่มไหมครั
06:05
06:05พอดีอัวไม่เกี่ยงงานนะครับ
06:12fluki
06:13เธอไว้ละวัยตี
06:16หุ้นอ hijosมicionesิบาะบา Juan ยังนี้
06:17อย่างนี่ยังด้านdern��� Korx
06:20ไม่ไหวją讓ลبไปๆ
06:24ถ้าเกิดว่าอัวทำตามที่หวง
06:26จูสั่งไม่ได้
06:27ไม่ยอมเดินออกไป โดยที่ไม่รั
06:30บเงินสักบาท
06:31จาก supervisor หาาเธอครับ
06:32ขอให้หวงจุได้
06:35ให้โอกาสอาสถอยทามนะครับ
06:39อากงคะ อากงยกกระสอบคนเดียว ไม
06:42่หักหรอกคะ
06:44น่umb Account ซิคะ
06:46ถึงคิดว่า มันต้องหนักมา ๆ
06:48แ겠습니다
06:49ตอนนั้นอ่ะ tape
06:50โลงจูเขาว言 wo be about
06:52เหมือนจะวัดใจกัน
06:54bastante
06:57เข้าก็ไม่รู้หรอกว่า คนที่ข้าม
06:59น้ำ ข้ามเท Strategy เมื่อเทศ
07:02ไม่กลัวหรอกความตาย
07:05ในเมื่อว้าไม่กลัวความตายแล
07:07้วว้าจะไปกลัวอะไรแก่ไอ้แค
07:08่กับสอบขาวลูกเดียว
07:10ใช่ไหม
07:15อืม ไอตี เองดูนี่
07:20เข้าสานเนี่ย มันหนักกับตั
07:21วเรืออีกนะ
07:26ไม่ได้ ถ้าเรืออยากทำ
07:29แต่ถ้าเองนะ แบบเข้าสานไปไม่ถ
07:32ึงท่าเรือนะ
07:33แล้uvreสานหล่งทับเอง
07:35อเว้าจะไม่ช่วยเรือเลย
07:37แล้วอัวจะหักท้าแรงแล้วท
07:39ี่ทําของอ้ rubbing
07:40สีหาย
07:41ถ้าเกิดว่าอัวไปไม่ถึงเน
07:42ี่ย
07:43เชื่อนหล่งจุหักเงินอัวได้
07:44เลย
07:45แต่ถ้าให้อัวไปถึงท่าเรือ
07:47เนี่ย
07:47หล่งจุต้องรับอัวเข้าทำง
07:49านนะครับ
07:55แล้ว อากลงจะไหร่หรอคะ
07:58ฉันว่าอาโ economics はทั้งเราต่องไห
08:00ร่
08:00เพราะว่าอักวงของพวกเราอ่ะ
08:02เก่งที่สุดเลย
08:02ใช่ไหมพวกเรา
08:04สาวิธี
08:05เฮ้ ว่าจะบอกนะ ตอนนั้นอ่ะ
08:08ตอนที่อัว ยกกระสอบข้าวขึ
08:10้นบ่าเนี่ย
08:11เพราะถึงบ่าป๊ับเนี่ย กระ
08:13ดูกกระกวงลั่นอ่ะ
08:15อาลิง รับหลงจุ
08:18รับนองใหม่อีกสิ
08:21ได้เลยครับ
08:24ออกไป
08:40ตอนนั้นอักวงคิดอะไร
08:44ว่าคิดว่าถ้ากระสอบข้าว
08:47กระสอบนี้แล้วอัวเอาชนะไม่ได
08:48
08:51อย่าไปหวังโชคจะตายอย่างอื่น
08:53เลย
08:58อ่ะ เร็ว
09:05แข็งใจไว้ตี ตีไม่กี่เก้าก
09:07็ถึงเลือดแล้ว
09:10อย่าปล่อยนะเฮ้
09:23ตาอัวนะมองไม่เห็นหรับ
09:26มันมีแต่ความมืดกับเม็ดเง
09:28ื่อ
09:30แต่ใจอัวเนี่ย
09:32มองเห็นภาพเตียที่好好กิน
09:35แล้วเขาภาพของตัวเองเนี่ย
09:37ที่จะต้องมีโรงสีเป็นของตั
09:38วเองสักวันหนึ่ง
09:50อิ้ย
09:50อิ้ย
09:53อ้า
10:04ทาไซต์
10:08ใจรื้อมันได้บ้า
10:10คุณนี้เตรียมตัวเลย
10:12เดี๋ยวลงจูจัดเองหนักเนี่
10:13
10:15อืม
10:16หนักแค่ไหน
10:17ว้วก็ไม่กลัว
10:18ขอบคุณนี้เตรีย
10:25คืนนั่นอัวนอนไม่หลับ
10:27มันปวดเนื้อปวดตัวไปหมด
10:29เลย
10:30แต่อัวก็มีความสุขนะ
10:32เพราะอัวรู้แล้วว่า
10:34แผ่นดินสยามีที่เยือนให้อั
10:36วแล้ว
10:36รู้ไหม
10:37ว่าหยิดสตางแดงแรก
10:39ที่อัวได้รับมา
10:41มาดู
10:43มันเป็นเงินที่สะอาดที่สุ
10:44ดในชีวิตของอัว
10:46และจากความลำบากอันนี้แหละ
10:48ที่ทำให้อัวได้สร้างเนื้อส
10:50ร้างตัว
10:50จนเป็นแปะโลงสีทุกวันนี้
10:52ไง
11:21ปุ่ม
11:22ทำไมอนายகวาดราณผงอีกละ
11:25หล่งจุไม่ได้ใช้ไหนเพิ่มสั
11:27กหน่อย
11:33เม็ดข้าวห้งเนย
11:35ถ้าอัวก็ปล่อยไว้ครั้งคืน
12:02ขอบคุณคือนะ
12:04เธอชื่อกิมเคยใช่ไหม
12:07ฉันเห็นเธอแบบข้าววันก่
12:09อน ใจสู้ดีนะ
12:10แล้วตอนนั้น อากนรู้สึกอย่างไร
12:17บ้างคะ
12:19แชรงว่าอากนกำลังมีความ
12:21รัก
12:22เป็นครั้งแรก
12:24ที่น้ำเปล่าแก้วนั้น มีคว
12:27ามรู้สึกว่าหวานหวานกว่าน้
12:29ำเชื่อมอีก
12:31นวนสีเขามาได้เป็นแค่น้ำอย
12:33่างเดียวนะ
12:34เขาเป็นเหมือนลมเย็นๆ ที่พัด
12:36เข้ามาในชีวิตที่ร้อนลุ่ม
12:38ของอัวเนี่ยดีขึ้น
12:40โอ้ย จะเป็นแบบนี้จ้า ให้โห
12:44วงลูกนะ
12:46ครับ
12:50กิ้มเคยวันนี้เอาหัวใจเท้า
12:52ไปเยอะหน่อยนะ
12:52ค่าแถมให้ปรอบแทนที่เรือ
12:54ช่วยขนของค่าวันก่อน
12:56ขอบคุณนะครับ
12:58แต่ของแถมนี้ผมขอจดแย่งนะคร
13:01ับ
13:01เงินของเท่าแก่ผมต้องทอนให้คร
13:03
13:03ส่วนของแถมนี้ผมจะเอาไปบวกเพิ
13:05่มในจานให้พี่พี่กุลีเขาได้
13:07กินกัน
13:08พี่กินให้อิ่ม
13:10งานบ่ายวันนี้เข้าเข้าเยอะ
13:12ยังต้องใช้แรงอีกมากเลย
13:13ครับ
13:15นักกลง Used t Midgen Wet N我 사람들이ท supposed to be a labor
13:18crisis
13:20การให้ทานหรือการทำทานวันนี้
13:23มนไม่เคยเรื่องของคนร้วยอย่างเดี
13:25ยว
13:26แม้แต่กุลีที่ใช้แรงงานเน
13:28ี่ย
13:28kilograms Students puedenives that ambitions principles
13:31ทุกวันนี้้าวัมีความพ ritxes habit
13:33ยิ่งวัวได้ทำทานมาคถ Barrick
13:36หรือให้ทานมาคถอไร
13:37ใจของอวังกะยิ่งเต็ม
13:41นวนสี เธอเชื่อชัวไหม
13:43ว่าสักวันหนึ่งฉันจะสร้
13:45างลงสีที่ใหญ่ที่สุดในปภท
13:46ุ่มภานี้ให้ได้
13:48ถ้าเป็นคนอื่นพูด
13:50ฉันคงจะหัวเป็นร้อ
13:51แต่ถ้าเป็นเธอ
13:53ฉันเชื่อจะ
13:54เพราะคนที่ไม่เคยดูถูกงานเล็
13:56กๆ
13:56แล้ววันนั้นมาถึง
14:06เธอจะยอมมาช่วยฉันดูแลโรงส
14:07ีนั้น
14:08กับฉันไหม
14:13คำสัญญาในวันนั้น
14:15มันหนักแน่งกว่ายันใบไหน
14:16ๆในโลก
14:17มันเป็นแรงพลักดันให้อั
14:18วต้องถีบตัวเองขึ้นมา
14:21แต่ไม่ใช่เพื่อตัวเองคนเดียวนะ
14:22แต่เพื่อผู้หญิงที่เชื่อในตั
14:24วอัวด้วย
14:29เซ่นครับเซ่นพี่ครับ
14:38อักกิมโคยนั่นกองสิ
14:40โลงจู้บอกว่าเลือเอาเงิงทอง
14:53ที่ไปซื้อของสกตลาดเช้ามาคร
14:54ึ่งตั้งหลายสะตาง
14:56ทั่งถี่อัวให้ขากตัวไปเร่ 했어요
15:01แล้วทำไมลือไม่เก็บไว้ซื้อ
15:02ขนมกิมเองล่ะ
15:04เงินของท่าแกก็คือของท่า
15:06แกครับ
15:08ส่วนที่เหลือจากการซื้อของ
15:10มันไม่ใช่ของ ของ อัว
15:13อัวคงรับไว้ไม่ได้ครับ
15:15ถ้าวันนี้อัวโกงเงินสลึง
15:18วันครั้งหน้าอัวคงโกงเงิน
15:19มืน
15:20อัวไม่อยากเสียสักษีเพื่อเงิ
15:22นแค่ไม่กี่บาทนะครับ
15:25คงเก่งอ่ะ
15:27หาไม่ยาก
15:29แต่คงสื่อสัก
15:30มังหายากยิ่งกว่างมเข็มใ
15:32นมหาสมุก
15:34นับตั้งแต่วังนี้ต่อไป
15:35หรือไม่ต้องไปแบกเข้าสางแล้
15:37วหน้า
15:38เลือกไปช่วยงางหลวงจุที่ครั้ง
15:40เข้า
15:41และตัว courtexstock
15:43จะให้วะไว้ใจคงอื่นได้ยัง
15:45ไง
15:46ถ้าวะไม่ไว้ใจคงที่สื proceeded
15:48กับเงินศรรื้งแบบหรือ
15:53พวกรือจำไหมนะ
15:54ความสือสัตっていう
15:56มันอาจจะดูชา
15:58แต่มันจะพาเราไปไกลกว่า
16:00ความทลาดแกมกง
16:02เงินท้อนในวันนั้น
16:03มันเป็นใบเบิคทางที่ดี
16:05ที่ทำให้ชีวิตของอัวเนี่ย ไป
16:07นั่งอยู่ในใจคนได้
16:11เฮีย
16:12ดีใจด้วยนะจ๊ะ
16:14ที่ท่านเท่าแกะเมตตา
16:16ฉันบอกแล้ว ว่าคนดี ไม่มีวั
16:19นตุกอับ
16:24นวนสี ที่เฮียพยายามขนาดนี้
16:27ก็พร้อมไม่อยากให้คนอื่นมอง
16:29ว่านวนสีนะ เลือกคนผิด
16:31เฮียอาจจะยังไม่มีบ้านหลั
16:33งใหญ่
16:34แต่เฮียอยากถามนวน
16:35ว่านวนพร้อมที่จะสร้างมั
16:37นไปกับเฮีย resto дляเยีย
16:39ฉันจะอยู่กินกับเฮีย
16:42ฉันอาจจะต้องนอนบนเสือผื่น
16:44เดียว
16:44ที่เฮียแบกมาวันแรก
16:46แต่ฉันก็เต็มใจ
16:48ขอให้เฮีย 88 เป็นคนที่สื่อสัด
16:50แบบนี้ต่อไปก็พอ
16:56เฮียที่ดี
16:57คือวงตู้ย์ที่ดีที่สุดของ
16:59บ้าน
17:00นวนสี ไม่ได้ลัก IBM
17:01อัวที่เงิน แต่ลักในความดี
17:03ของอัว
17:05นี่แหละ
17:07เป็นแรงจุงใจที่อัวกล้าล
17:09งทุนทำธุรกิจของตัวเองขึ
17:11้นมา
17:13ตรงนี้เราจะสร้างโรงสี
17:15ส่วนตรงน้วนเราจะสร้างสารเจ
17:17้าขนาดเล็ก
17:18เอาไว้ไว้ฟ้าดิน
17:20น้วนสี
17:21เราจะใช้ชื่อว่าทองซีลี่
17:23เพื่อเป็นซีลี่แกะครบกลัวเรา
17:25เท่าแกครับ
17:26อุปกรณ์ขอสร้างพร้อมแล้
17:27วครับ
17:29งั้นเริ่มตั้งแต่วันนี้เลย
17:31เราจะเริ่มตั้งแต่พาทิตยังไม
17:33่ตกดิน
17:36จากกูรีแบกข้าว
17:38สู่เจ้าของโรงสีทองชิหลี
17:40มันไม่ใช่เรื่องบางเอิ้ล
17:42แต่มันคือการที่อัวเอาหยาด
17:43เงินทุกหยด
17:44มาผสมกับความอดทน
17:46จนมันกลายเป็นก้อนอิดก้อน
17:48ปูนที่มั่นคง
17:48และโลงสีแห่งนี้แหละ
17:50ที่จะเปลี่ยนชีวิตผู้คนในประ
17:52ทุมทานี้ไปตลอดการ
17:54ความสำเร็จ
17:56มันไม่อยู่ที่ว่าใครให้เรามาหร
17:59อกนะ
18:00แต่มันอยู่ที่ว่าเรากล้าที่จะ
18:02ขุดรุมแรก
18:04ด้วยมือเราเองหรือเปล่า
18:08พวกลือรู้ไหม
18:09การสร้างบ้านสร้างตึกนะมัน
18:10ง่าย
18:11แต่การสร้างลากฐานให้ชีวิตม
18:13ันยากกว่า
18:14ว่าลงแรงเองทุกอย่าง
18:15พระอัววء อยากให้โรงสีนี้มั
18:17นเติบตัวไปพร้อมกับอย่าด
18:18เหนื่อของอัว
18:25หูว!
18:26เสริมมั่นดูนี่สิ!
18:28เห็นไหม?
18:29เข้าขาวสะอาดไม่มีหัก
18:31นี่แหละ
18:32คือผลผลิตของความอดทนของ
18:33พวกเรา
18:34ต่อไปนี้นะ
18:36ฉันจะส่งเข้าที่ดีที่สุด
18:37ให้คนทั้งประทุงกิน
18:40เท่าแกครับ
18:41วันนี้มีชาว่าร์ และเขาเปลือก
18:42มาสีที่โลงสีเราเยอะเลยครับ
18:44เขาบอกว่าอยากจำมาศีที่โลงส
18:46ีเรา
18:46เพราะว่า เท่าแก่กิมเคย
18:48จังนำ voting แม่มาก ไม่เคยเกลงใคร
18:50ครับ
18:51ชื่อเสียง มันไม่ได้มาจากป้าย
18:53ที่หน้าโลงสีหรอกนะ
18:54แต่มันมาจาก ความสั
18:56เร BBC โลงสูง ในตาช่างของอัว
18:58อัวสลูกน้องสมата viran
19:00แรงคุณปลูกข้าว เพราะเข้
19:02าหลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน เขา
19:04ลำบากกับพวกเราหลายเท่า
19:25นวนสีที่เรามีวันนี้ได้เนี่ย
19:27ก็พอฟ้าดิงเมตตา ต่อไปนี้
19:29เนี่ยไม่ว่าเราจะรวยแค่ไหน
19:31เราต้องไม่ลืมดูแลศา Gates และเราต้
19:34องไม่ลืมดูแลคนที่นำบากกว่า
19:36เรอ呢
19:38จ๊ะเฮีย ฉันจะจดจำทุกคำท
19:41ี่เฮียสอน
19:42เฮียว่าย Chanel lamps BL paperwork
19:44ความก哥ตันยูต่อเห็นดินแล
19:48ะเทวดา เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิ
19:50ดใจของเรามาให้ลงและเริ่น
19:53แต่ที่มีได้อีกทุกวันนี้ เพร
19:56าะเป็นดินสยามผลิฟนี้ ทำให้
19:59อัวมีที่ยืน
20:29หรือ...รสสิบร้อส
20:31นั่นคือบธทศพทั้งแรก
20:33ระหว่างคำว่ากำไรกับเพื่อนมน
20:35ุษย์
20:36อัวเลือกเปิดประตูหลงสี
20:38ไม่ใช่อัวไม่กลัวขาดทุน
20:40แต่อัวคลัวจะนอนไม่หลับ
20:42ถ้าเห็นเพื่อนบ้านต้องจมน้ำ
20:43ต่อหน้าตอตา
20:46เฮ้ย ทุกเราก็แจ่รอ ไปประตูให
20:49้เราเข้าไปหรอก
20:50ถ้าลงอีกตัวしก่อน ต่อมาเร
20:52ากิน
20:57ทราบแก พอเราไม่นีที่ไปแล้ว บ
21:00้านหลินน้ำก็พันหมดเลย
21:01ถ้าบอกสิเก็บกับไว้ ก็ไห
21:03ลใส่กันน้ำกันแล้วทราบแ
21:04
21:05เชื่อบอกเราด้วย
21:06ทุกคน ทุกคน เย็นเย็น
21:08ไม่ต้องกลัวนะ
21:10สาบใจที่หลับคาวว้อย่างบ
21:12างผลได้เนี่ย
21:13ผมลืมแล้วเข้าไปนอนอีนี้ก่อน
21:28วทยีอ้า
21:29อว้าเห็นแว่วตาของเช้าบ้
21:50านที่มอง os
21:51มันไม่ใช่แค่มองเท่าแก่หล
21:53วงสี
21:53แต่มันคือการมองเพื่อนมนุษย์
21:55ด้วยกัน
21:56น้ำทั่วมันทำให้ข้าวของเสี
21:58ยหายก็จริง
21:59แต่มันกลับทำให้ใจคนสะอาด
22:01ขึ้น
22:07กว่าตังนั้นด้วยนะครับ
22:08หวานให้สะอาดเลย
22:18นี่นะครับ
22:19แม่งไปดูข้างจากใกลักษ facets แล
22:21้วครับ
22:21ปล่อยไว้ ผมว่าเดิเห็นหนิมจะ
22:22ขึ้น
22:23ทำความสะอาดบ้านให้เที่ยวพระ
22:25เจ้าก่อนเถอะ
22:26ท่านดูแลเรามานานละ
22:28ถึงเวลาที่เราต้องดูแลท่านบ้
22:30าง
22:31ถ้าบ้านเราสะอาด ใจเราสะอาด
22:34สิงดีๆก็จะมาหาเราเอง
22:36ครับเนี่ย
22:53ตอนนั้นเองที่อัวรู้สึกเหมื
22:54อนหัวใจมันนิ่งสนิท
22:57ไม่เห็นโครน ไม่เห็นความเสียห
22:59าย
22:59เห็นแต่ตัวอักษรจีนสีทอง
23:01นับร้อยตัวร่วงมาจากป่า
23:08เทือนกวงสื่อ 6 ฟ้าประทานพรให
23:12้แด่คนขยัน
23:13ให้แด่คนกระตันยู ให้แด่คนม
23:17ีวิใน
23:21ยันของอัวร์ แต่ไม่มีลิดเด
23:23ทอะไรเลย
23:24ถ้าคนที่นำไปใช้ไม่ทำความดี
23:30เท้าแก ๆ
23:33นี่มันกระดาษอะไรครับเนี่ย
23:34เห็นมีแต่ตัวภาษาจีนเต้ม
23:36ไปหมดเลยครับ
23:37ดูแล้วก็ขังดีนะครับ
23:39ยันนี้เหรอ มันคือเทียนกว่
23:41าสื่อ 6
23:42หรือยันฟ้าประทานพร
23:44อัวร์ในเขียนยันนี้มา
23:45ก็เพื่อเตือใจตัวเองว่า
23:47ฟ้าดินหน้าท่านมองเรายู
23:49ใครที่คณ universoทำมาหากิน
23:51แล้วก็ใครที่สื่อสั проสุจหลิ
23:53
23:53ยันนี้ก็จะดึงพอนจากฟ้าลงมา
23:56ที่ตัวเขา
23:58พวกลือรู้ไหม
24:00ยันไบรกที่อัวเขียนอัว언
24:02Marc
24:02ไม่ได้ขายนะ
24:03อัวจักให้
24:05อัวเป็นกวันและตำลางใจของ
24:07พวกลือ
24:08หรือเอายันนี้ไปติดหน้าบ้าน
24:10นะ
24:11แล้วรือจะรู้ว่าฟ้าดินไม่
24:13ได้ทอดทิ้งพวกรือเลย
24:27นี่ครับ
24:28คือผมอยากจะขอยันไว้ไปติดบ
24:31้านหน่อยได้ไหม
24:32ช่วงนี้ค้าขายก็ไม่ค่อยดี
24:35แถมเมียยังมาล้มป่วยด้วย
24:36ผมอยากจะได้ของวิเศษ เพื่อจะรวยขึ
24:39้นบ้าง
24:40ยันของอ้วเนี่ย ไม่ใช่ของวิ
24:42เศษที่จะเสกเงินได้หรอกนะ
24:43แต่มันคือสติ
24:45หลือเอาไปแปลไว้ที่บ้าน
24:52และทุกครั้งที่ออกไปขายของ
24:54หลือถามตัวเองว่าวันนี้ขย
24:56ันหรือยัง
24:57ซื่อสัตว์หรือยัง
24:58ถ้าลือทำสองอย่างนี้ได้เนี่ย
25:00ยันถึงจะออกลิดประทานพอร์
25:02ให้หลือ
25:05ขอบคุณคำนี้
25:11คุณเราชอบขอผ่อน แต่ไม่ชอบล
25:14งมือทํา ยันของอัวมีไว้
25:16ทําหรับคนสู้ชีวิต
25:17ถ้าหรือนอนรอโชคชะตา ต่
25:19อให้แปะยันร้อยบาย ฟ้าดิน
25:20ก็ช่วยหรือไม่ได้หรอก
25:24เฮ้ยทุกคน ฟ้าฝนกำลังมา เดี
25:28๋ยวพบให้ผิดฟ้าเท่าก่อนนะ
25:42เท่าแก่ เท่าแก่ แย่แล้ว พาย
25:46ุใหญ่กำลังเข้า ทรงสัยงาน
25:47จะลมแน่แน่
25:48เรือถ้าไปขนขนาดรีเกก็ขึ
25:50้นฝั่งไม่ได้
25:52อ้าวทุกคน ใจเย็นเย็นนะ ฟ้า
25:55ดินก็แค่ลองใจพวกเรา
25:57โอ้ว พนมมือ นึกถึงความด
26:00ีที่เคยทำมา
26:07โอ้ย คุณเรามาดูมิว
26:09มิว เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว ผั
26:10สมุนเติม
26:11อ้าว
26:35เฮ้ย พวกเรา ฝนหายว่าไปกับตาเลย
26:38อ่ะ
26:40เฮ้ย
26:40ไม่รู้เท่าแก่เขาทำยังไงเน
26:42อะ
26:43เท่าแก่ มีคนมองเท่าแก่เต็ม
26:45ราณเลย
26:46พวกเขาคิดว่าเท่าแก่มีอา
26:49คมพิเศษ
26:52ไม่มีคถาพิเศษหรอก
26:54ฟ้าดินก็ให้เห็นใจพวกเราทุ
26:56กคน
26:57ท่านอยากให้งานบุญนี้ผ่านไปก็
26:58เท่านั้น
26:59ไป เท่า ไปจัดงานกันให้สนุกต
27:01่อทุกคน
27:08คนเราน่ะพอกรัวก็หาที่พึ่ง
27:11เขาเจอเรื่องประหลาดITA annexu วิเศษ
27:13แต่อังท JI ว่ารู้ดีว่าวันน
27:14ั้นไม่ใช่พ transcription
27:16แต่มันคือพลังของความสัท
27:17ธา
27:18ที่มันมีพลังยิ่งกว่าพ
27:19ายุลูกไหนๆนะคะ
27:20ก็ biological müşนายโลกอีก
27:22ตะแว่น ตะแว่น เหี้ยรู้อะไรกั
27:25นหรือยัง
27:27ปื้อวันก่อน เหี้ยเจ้าของโร
27:30งเสีย ทองเสริแก้
27:32ไม่ใช่คนรอบดาลแล้วนะ เก้ยได้
27:35เป็นเสียน
27:35วันก่อนแก้แกถึดทูป ผ้าย
27:39ูสงบเรียบกลิปเลย
27:41อื้อ จริงหรอ
27:44สงสัยแก้จะเป็นผู้วิเศษ
27:46เออ
27:47นั้นต่อไปนี้ อย่าเลี่ยกแกเฉย
27:49เลย
27:50ให้เลี่ยกว่าท่านเซียนหองสิ
27:52ลิ
27:53ใช่ ชะก็ดีนะ
27:55ข้าเขาว่าอย่างนั้นแน่
28:00เฮ้ย ตะแวน ตะแวน
28:04เฮียามา คุณพวกเรา
28:07ไม่ไม่ต้องเลี่ยกว่าเฮียก็ได
28:10้ครับ
28:10ผมก็คนธรรมดาเหมือนเดิมนะครั
28:12
28:12สวัสดีครับ
28:15ตั้งแต่วันนั้น ชื่อกิมเคยก็ค
28:17่อยค่อยจางหายไป
28:19เหลือแต่คำว่า แปะโรงสี ท
28:21ี่คนเรียกกันทั่วเมือง
28:23ว่าบอกตัวเองว่า ชื่อที่เข้
28:25าให้มามันคือหัวขน
28:27แต่สิ่งที่ต้องรักษาไว้ค
28:28ือเนื้อไหนที่ต้องเป็นผู้ให
28:30้เหมือนเดิม
28:38เฮีย ท่านสุชาติมาขอพบ
28:41อ่ะ เชิญ ๆ ครับ
28:49ต้องมาหาท่าน ให้ท่านเขียนยั
28:55นให้สบัย
28:57หรือช่วยไปดู desperate บ macrouu
29:00ห่วงจุยอะ今มันขึ้นอยู่ที่
29:02ใจของคน
29:03ถ้าใจท่านยังคุนหัวอยู่
29:05ถึงท่านย deficit ประตู ไปที่ไหนก็ 딱
29:07มันก็จะรับเงินไม่ได้ มันจะ
29:10ไม่เปิดรับเงินดีครับ
29:13ท่านกลับไปก่อน
29:14ไปล้างใจท่านให้สะอาศ
29:16และเว่าจะเขียนกินยันฝ้าป
29:18ระทานพอตให้
29:19ไปแปะ
29:20เพื่อเซินสติต
29:23แค่ยัน แค่ใบเดียว
29:24จะช่วยได้จริงๆอ่ะครับ
29:26ยันของอัวเนี่ยเป็นแค่แผ
29:27นที่
29:28แต่คนเดินคือท่าน
29:30ถ้าท่านเดินถูกทาง
29:32พอนนั้นจะลงมาหาท่านเอง
29:36ความกลังของยันอัวเนี่ย
29:39มันไม่ได้อยู่ที่ผู้กัน
29:40แต่มันอยู่ที่สัตว์จาก
29:42ของคนที่นำไปใช้
29:44หน้าที่ใหม่ที่ฟ้าหมอไปอัวเ
29:46นี่ย
29:46คือการทีทางสว่างให้
29:48กับคนที่กำลังลงไหลอยู่ใน
29:50ความโลก
29:54กัน บวกลาไงครับ
29:56อ่ะ
30:00นวนสี การเป็นเซียนเนี่ยมั
30:02นยากน่ะ
30:03แต่การดี เป็นคนดีให้สมังเสม
30:05อเนี่ยมันยากกว่า
30:10แป๊ะ ช่วยด้วยอัวหน่อยดิ
30:14เขาว่าทางสามแพ่งมันข่านหน
30:15้าร้านอัว
30:16ค้าขายไม่สะดวกเลย
30:18ว่าจะขุดบอปา หรือจะติดก
30:20ระจกเงียอ่ะ
30:21หรือช่วยด้วยอัวหน่อยสิ
30:31หวงจุยข้างนอกน่ะ
30:33มันแก้ไม่ยากหรอก
30:35แต่หวงจุยในใจหรือเนี่ย
30:37นะ มันแก้ยาก
30:38ว่าถามจริงๆ
30:39หรือเอาเปรียบแล้วโกงค่า
30:41แรงทั้งท้องที่ร้านหรือนะ
30:43มันนานแค่ไหนละ
30:47มันก็มีมากอ่ะ แต่
30:49ค้าขายไม่ดี เสรษฐกิจมันไม
30:51่ดี
30:52ทางเดินของน้ำเนี่ย
30:54ถ้ามันมีขยาด หรือมีอะไรไปอ
30:55ุดต่างทางเดินของมัน
30:57มันก็เดินไม่สะดวก
30:58เหมือนกับรือเนี่ย ที่คอยจ้
30:59องจะเอาเปรียบแล้วโกงเข้าอยู่
31:01ฟ้าดิน
31:02จะเข้ามาหารือได้อย่างไร
31:04เอาเนี่ย
31:06รือกลับไปนะ
31:08ไปจ่ายข้าแรงที่รือเอาเปรี
31:09ยบเข้าไว้รูน้องรือเอง
31:10ไปจ่ายเขาสัก
31:12สู่ในทางสามแร่ง
31:14ไม่มีอะไรหรอก
31:15แค่รือเปิดไฟให้สว่าง
31:18ทำหน้าตาให้ยิ้มแยมแจ่มใ
31:19
31:20เงินทองจะเข้ามาหาหรือเองนะแ
31:22หละ
31:23โอ๊ย
31:31ไม่เคยโทษตัวเอง
31:33โทษฟ้า โทษดิน โทษสวรร์
31:35โทษนลบ
31:36หวงจุยน่ะ
31:38มันไม่ได้หมายถึงว่าจะมาจัด
31:40เฟอร์นิเจอร์
31:41ย้ายโตทั้งนูนย้ายเก้าอีก
31:42ทั้งนี้ไม่ใช่
31:43เขาสอนให้ทำใจ
31:46สอนให้ย้ายใจให้ไปหาสิ่งที่
31:47ดี
31:49ไม่เคยโทษตัวเองเลย
31:52แปะครับ ช่วยผมหน่อยสะครับ
31:55แค่แปะ บอกว่า โลกโดังของ
31:57ไอ้เม้งอ่ะ
31:58มันอยู่ในทิตย์การะกินี
31:59ผมก็จะได้ไปเป่าประกาศให้ชาว
32:01บ้านอ่ะ
32:02ไม่ไปฝากข้าวกับมัน
32:03อันนี้เป็น ข้าน้ำชา เรียงน้
32:06อยเบืองต้นก่อนนะครับ
32:08เฮริม
32:10ผู้กันของอัวเนี่ย
32:16ไม่ใช่เขียนไปเพื่อสุอมไฟใส
32:18่บ้านคนอื่น
32:53ฮืม
32:56สัตว์จากของอัวนี้มีค่ามา
32:58กกว่าทองคำเอง
33:00อัวอยากให้ลูกหลานอัวรู้
33:04ว่าเงินทุกบาททุกสตางที่
33:05อัวได้มาเนี่ย
33:07ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงที่ส
33:09ะอาด
33:11ทำให้ไวลมากก นั่วไทยดริกว
33:13่า ห่ายี่เห็น
33:16อักองจ๊ะมีความมาจากสุพัน
33:19ธ์
33:20มาหาอักองเยอะเยอะเลยจ้ะ
33:21อักแล้วจริงๆแล้วาหาร calf
33:37ว่านeil ลือ ต้อง volte ใจนะ
33:41ไม่ใช่เครื่องผลิตเงิน
33:42เป็นแค่ใบเปิดทาง เท่านาน
33:45ถ้าลือ ปลิดบ้าน
33:46แล้วลือเอา แต่นอน ขี้เกียดอยู่
33:48ยังไง
33:49พอร์สไม่เข้าบ้านลือหรอก
33:50เอาเงิน
33:51ลือขยานให้เหมือนกับที่ลือ
33:53ภายเลือมหาวัดในนี่
33:55แล้วฝ้าจะประทานพอร์สให้ลื
33:57อเอง
34:05โอร่นี่ บีบลี้เก่งเนRecRE
34:07ฮิฮิฮิฮิฮิฮิ
34:10เออ
34:13กงครับ ชาครับ
34:15เออ อากงก็มองอยู่เนี่ย
34:24อากงคะ
34:26ทำไมถึงมีตะคนตาทากง
34:28มากมายเป็นเป็นหมดเลยคะ
34:30ยิ่งคนเข้าสัทธาเรามาก
34:33แค่ไหนก็จรัง
34:34เรายิ่งต้องทำตัวให้เล็กลง
34:37ว่าเคยบอกคนทั่วไปนะว่า
34:39อย่าว่ายอัวแบบเทวดา
34:41ให้อัวเป็นแค่แปะโรงสี
34:43ที่อยากเห็นพวกเขาเนี่ย
34:45ลืมตาอ้าปากได้
34:53รื่อยเห็นแม่น้ำนั่นไหม
35:05เกิดจาก
35:06น้ำหลายสายมารวมกัน
35:07อยู่ในดินแดนเดียวกัน
35:10เรามาอาสัยแผ่นดินเขาอยู่
35:12มีที่อยู่ มีข้าวกิน
35:14เราจ้องตอบแทนบูลคุณสยาม
35:16ให้ถึงที่สุดนะ
35:18ครับป๊า
35:19กิจการทุกอย่างของป๊า
35:21ผมจะดูแลรงสีและสารเจ้า
35:23ให้ดีที่สุด เหมือนที่ป๊าเคย
35:24ทำมาครับ
35:25อย่าลืมเด็ดคาดนะ
35:27ครับป๊า
35:29เราเกิดมาจากความจน
35:31ความจนสอนให้เราเป็นคน
35:33แล้วอย่าให้ความลวยมาเปลี่ยนห
35:35รือนะ
35:35วันใดที่ลืมลืมกระหัวตั
35:37วเองเมื่อไหร่
35:40พรของป๊า
35:41จะเสื้มไปจากหรือ
35:43ครับป๊า
35:48หนูภูมิใจจังเลย
35:49ที่ได้เกิดมาเป็นหลานะกง
35:51จริงหรอ
35:53อย่างนี้
35:57โรงสี
35:58ว่าสร้างจากหยาดเงินแรงง
36:01านของอัวเอง
36:02แต่ชื่อเสียงนี่
36:03พว่าสร้างมาจากความดี
36:06ความดีนี่แหละ
36:07ที่อัวอยากให้ลูกหลานของอัว
36:09รักษา
36:09ว่าให้ดี ๆ ยิ่งกว่ALRAKFAS
36:11สมบัตร มหาศารอะไรเอง
36:13คล้าใจม่ะ
36:15เดี๋ยวกัว
36:17ดีมาก กลุง Julia ดีมาก
36:18ท่ำแต่ครับ
36:22แต่ผมได้รับภายันฟ้าประทานพ
36:25
36:25ของท่านไปบุชา
36:27ง่าราชฆ leva-oriented
36:28ก็ราบรื่นอย่าไม่น่าเชื่อ
36:31วันนี้ผมพา นายธนาคารมาขอพร
36:35และก็อยากให้ท่านชีทางสว่าง เร
36:38ื่องเสร็จสักลิต บ้านเมืองด้
36:39วยขอรัก
36:42จริงๆแล้วเนี่ย
36:43พวกลื้อเป็นคนที่มีบุญ มีอ
36:45ำมารถ มีวาสนา
36:47ขść horrifying อำมารถที่อยู่ในมื้อพวก
36:48ลื้อเนี่ย
36:49มันเหมือนน้ำ
36:51ถ้าลื้อเก acquireมีใช้คนเดียว
36:54ไม่นานรับ
36:55น้ำนั้นจะเน่า
36:56แต่ถ้า รือ ปล่อย น้ำ ที่ รือ
36:58มี อยู่ เนี่ย
36:59ให้ ไหล ไป รถ น้ำ ต้น ไม้ เข้ stos น
37:01ด์ อรotted ดึ้น บ้าง
37:02สักวัน หนึ่ง ก็ ก็ ต้น ไม้ โ
37:03
37:04ต้น ไม้ นั่น ก็ จะ ย่อน กลับ DWAJ
37:06ท่าน หมาย ถึง การ ห้า เรา ต่อ ลุก
37:11หนี้
37:11แล้ว ก็ คน ยา compare จน ใช้ ไม่ คอ รอ ร
37:13ับ
37:13ถูก ด้อง
37:15ยันที่อวะเขียนคือยันฟ้า
37:16ประทานพอน
37:18แต่ถ้าคนที่มีอำนาสยังพวก
37:20รือเนี่ย
37:20ไม่ยอมเป็นมือให้ฟ้าบ้าน
37:23เพื่อส่งพอนั้นให้กับคนอื่น
37:25พอนั้นก็จะลงมาไม่ถึงแผ่นด
37:27ินของเรานะ
37:30อักงเนี่ย เก่งที่สุดเลยครับ
37:36ว่าเนี่ย สอนคนรวยให้รู้จักก
37:40ารแบ่งปัญ
37:42เพราะว่ารู้ดีว่าความจนเ
37:44นี่ย มันคมคืนแค่ไหน
37:45ยิ่งได้เห็นคนที่มีอำนาจเ
37:48นี่ย ใช้เมตานำทาง
37:50อันนี้นะ คือยันสักษิตที่อั
37:52วมี
37:53หลงสีทองสิหลิ อัวสร้างข
38:03ึ้นมาจากความว่างเปล่า
38:05ถ้าอัวตายไปเนี่ย อีกชักก
38:07้อนหนึ่งอัวก็เอาไปไม่ได้
38:10มันจะเหลือไว้เรื่องชื่อเสีย
38:12งของวงดักกูลเราไง
38:13อักงค่ะ อักงถ้าอยู่กับพ
38:16วกเราไปนั้นนั้นใช่ไหมคะ
38:18ว่าอยู่มานาน จนเห็นสิ่งที่เก
38:21ิดและดับไปแล้ว
38:23ถ้าคิดถึงอัวหรือก็ดูย
38:25ัน ว่าอยู่ในนั้นแหละ
38:32ถ้าพวกลือทำดี หรือไม่ต้อง
38:34กลัวนะ
38:35ว่าจะคอยปัดเป๋าความทุก ให้
38:38เองทุกคนเลย
38:40อักงของพวกเราเก่งที่สุดเลย
38:43อักงี้คือได้
39:08ดิตuit
39:13ความผู้คอยบอก
39:13เราสร้างเจ้าด้วยดูแลแทนเฮีย
39:18ร์
39:20เฮียร์ทำหน้าที่ของเฮียร์ ดี
39:24ที่สุดแล้ว
39:27เฮียร์ต้องไป หลักใช้ ประดิน
39:33บนน้วน
39:35เฮียร์ เฮียร์ไม่ต้องควรนะ
39:39ทุกของพูดที่เฮียร์สร ทุก
39:43สิ่งที่เฮียร์สร้าง
39:45ฉันกับลูกลูก จะดูแล้วให้
39:48ดีที่สุด
39:49เฮียร์ เฮียร์พักพลท่านัก
39:59ขอบคุณ
40:02แพงดิน
40:05เฮียร์ ไม่ได้หาม
40:11เฮียร์ เฮียร์ เฮียร์
40:18อัวไม่ได้หายเป็นหายล็อก
40:20จับใดที่ยันฟ้าประทาน ยัง
40:23ติดอยู่ที่หน้าบ้านพวกลือ
40:24และจับใดที่พวกลือยังเป็น
40:27คนขยันและสื่อสัตว์
40:29อัวจะคอยดูแลและประทานพรให้พ
40:31วกลือเสมอ
40:33จากกิมเคยเด็กชายเสือพื้นหม
40:35อนใบ
40:36สู่แปะโรงสีของพวกลือทุก
40:39คน
40:42อัวประทานพวกลือของพวกลือด
40:56อ tramest로ของพวกลือดแบ looking
41:07Pont ง่าย ชิวโป้ยก็เป็นที่รั
41:09บรูกันโดยถั่วไปของสิทธิ
41:11์และท์Your
41:12เช้าวัดสารเจ้าใกล้เคียง ท
41:14ี่ยังคงระลึกถึงท่านจะพร้
41:15อมใจกันมานำสการท่านพร้อ
41:17มทั้งมาร่วมงานประจำปี
41:19ซึ่งก็มีการแสดงงิ้ว ของ
41:21สารเจ้าพ่อ วัดสารเจ้าเซียน
41:24แปะนี่เป็นผู้กำหนดวันไว้
41:26จงกระทั่งทุกวันนี้
41:28อันิจาเกิดมาเป็นมนุษย์ ด
41:32ังคำพุทธาเตือนให้อาวม จน
41:37มีผู้ดีไม่ไฟฟอน เมื่อตอนทุก
41:42วันสิ่งลมปราญ
41:49เวลามีชีวิตไว้บุ่น ทำบุ่
41:54นเป็นผู้สลให้คงมัน ดับคั
41:58นเราจะไปไหนกัน ขึ้นสวรรือ
Comments

Recommended