00:03เรื่องมันเริ่มจากกลุ่มพวกผม
00:06ที่อยากรู้อยากลองในที่ที่ไม่คว
00:11ร
00:12มันพยายามท้าถ่ายสิ่งที่หม
00:15องไม่เห็น ด้วยวิธีการที่พิเร
00:18นที่สุด
00:20ต้ำรีบห้ามทันที บอกว่าอย
00:23่าเล่นกับของแบบนี้ แต่มัน
00:26ไม่เคยฟัง
00:28ตอนนั้นเองที่บรรยากาศเปลี่ย
00:30นไป ครามเย็นเยียบที่อธิบายไม่
00:34ได้เริ่มปก คลุ่มห้อม
00:37พวกเราวิ่งหนีตาย ออกมาแทบไม่ท
00:40ัน ต้ำช่วยให้เราทุกคนรอดมาได
00:44้ในคืนนั้น
00:46แต่คนมันรั้น ไม่นานมันก็แอ
00:49บชวนเพื่อนกลุ่มใหม่กลับไป
00:51ที่นั่นอีก แม้ต้ำจะเตือนจน
00:54ขอแตก
00:55ไม่มีใครช่วยคนที่จงใจเดินเข
00:59้าหาความตายได้
01:01ผมเล่าเรื่องนี้เพื่อเป็นอุธาห
01:04อน
01:05อย่าหาทำในสิ่งที่ตัวเองไม
01:08่รู้จริงเลยครับ
01:10หลังจากผมเล่าจบ
01:13ผมคิดว่าทุกอย่างจะจบลง
01:17แต่บรรยากาศในห้องกลับเริ
01:21่มผิดปกติ
01:23สายตาผมเหลือไปเห็นตุกตาไม้
01:27ตัวนั้น
01:28มันมาอยู่ในห้องผมได้ยังไงท
01:31ั้งที่ทิ้งมันเป็นแล้ว
01:33ทันใดนั้นตำก็เปิดประตูพ
01:36รวดเข้ามา
01:38สีหน้าของเขาดูแคร่งเครียด
01:40กว่าครั้งไหนๆ
01:42ตำบอกว่าเพื่อนตัวแสบแอบเอ
01:46ามันใส่กระเป๋าผมมา
01:48ก่อนที่เขาจะหายตัวไป
01:51มันคือสื่อนำทาง
01:53ในเงาสถอน
01:56ผมเห็นมัน
01:58ยืนอยู่ข้างหลังผม
02:00พร้อมแววตา
02:02ทิดเต็มเป็กด้วยความเสียใจ
02:06ตำต้องทำพิธีปิดพนึกสิ่
02:09งนี้
02:10เพื่อไม่ให้วิญญาณที่ตามมา
02:12ทำร้ายใครได้อีก
02:15บางประตู
02:16เมื่อเปิดออกแล้ว
02:18เราอาจไม่มีวันปิดมันได้ส
02:21นิกเหมือนเดิม
02:23ผ่านไปหลายวัน
02:25ผมพยายามกลับไปใช้ชีวิตปกต
02:28ิ
02:28จนกระทั่ง
02:30ผมเห็นรอยเท้าเปียกชืนบนพื
02:33นห้อง
02:34รอยเท้านั้น
02:36ไม่ได้มาจากน้ำในแม่น้ำ
02:39แต่มันมีกลิ่นดินโครนจาก
02:41ป่าลึก
02:43ที่เพื่อนผมหายตัวไป
02:47ตำบอกผมว่า
02:49การทิ้งตุกตา
02:50เป็นแค่การตัดช่องทางสื่อส
02:53าร
02:54แต่วิญญาณเขายังไม่ไปไหน
02:57เขาปรากฏตัวอีกครั้ง
03:01แต่ครั้งนี้
03:02เขาไม่ได้มาหลอก
03:05เขาเหมือนกำลังขอความช่วยเห
03:07ลือ
03:08พวกเราไม่มีทางเลือกอื่น
03:11นอกจากต้องกลับไปที่ป่านั้น
03:14เพื่อปลดปล่อยดวงวิญญาณข
03:16องเขา
03:18ความจริงที่น่ากลัวกวรอเราอย
03:21ู่
03:21ลึกเข้าไปในป่า
03:23ที่ซึ่งทุกอย่างเริ่มตนขึ
03:27้น
03:28ตะเกียงของตำ
03:29ส่องแสงสว่างวาบ
03:31มันคือสิ่งเดียว
03:33ที่กันความมืดมิด
03:34ที่พยายามจะกลืนกินระไว้
03:38บางอย่างที่ยิ่งใหญ่
03:40และหน้าสพรึงกลัว
03:42ปรากฏออกมาจากแท่นหิน
03:45เจ้าที่ป่าที่ถูกรบกวน
03:48ถามกลางกลุ่มควันสีดำ
03:52ผมเห็นไอ้เพื่อนตัวแสบ
03:55มันถูกพันธนาการไว
03:58ด้วยความผิดบาปที่มันก่อ
04:02ต้ำบอกผมว่า
04:04โอท ไหนต้องเป็นคนทำ
04:07เพื่อนต้องช่วยเพื่อน
04:09พร้อมส่งเกลือเสกให้ผม
04:13ผมรวบรวมความกล้าทั้งหมดท
04:16ี่มี
04:17คว้างมันออกไป
04:19พร้อมตะโกนขออาห สิกรร
04:21มแทนเพื่อน
04:23ความมืดสลายไป
04:25กลายเป็นแสงสว่างนับผ่า
04:29เพื่อนผมหันมายิ้มให้เป็นครั้ง
04:31สุดท้าย
04:32ก่อนจะจากไปอย่างสงบ
04:35เมื่อรุ่งสángมาถึง
04:37ป่าที่เคยดูหน้ากลัว
04:38ก็กลับมาดูงดงามอีกครั้ง
04:42ทุกอย่างจบลงแล้วจริง ๆ
04:45ตอนนี้ไม่มีรอยเท้า ไม่มีตุก
04:49ตา
04:50มีเพียงความทรงจำเตือนใจ
04:54ว่าชีวิตไม่ใช่เรื่องเล่นเล่
04:57น
