- 6 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:26เจ้าเจ้าเป็นกันไหร่
00:28เมื่อคืนพี่ทำเจ้าเจ็บมากหรื
00:30อ
00:31ถามกระฮีเนี่ย
00:36แต่เมื่อคืนพี่ข้องแท้วเที่ย
00:38ว
00:40ไม่เห็นเหมือนที่เจ้าแก้วว่
00:41า
00:42พี่ไม่เคยข้องแว้กับผู้ใด
00:45พี่ถึงเสียจริง ดวงใจพี่
00:58เจ้าคือคนเท่าแรกของพี่
01:11แล้วเทกใดเมื่อคืน
01:24เจ้าคงลึงไปแล้วว่าพี่ชอบ
01:26กันทั้งสื่อนัก
01:27แม้ไม่มีประสบการณ์
01:30แต่ก็จะพอมีความรู้อยู่บ้าง
01:33จากตำราสังวาด
01:36คำพี่ครามลา recreate
01:43ไหน ตำราพี่อยู่ข้างใน
01:45ขวามก่อรู้บ้าง
01:49ตำราหรือมิสุลมือจริง
01:51ดอบ
01:52อิกสะขนดีหรือหม่ะ
01:54พี่จักศอนครอบทุกกระบวนท่
01:55า
01:56ไม่เอาเช้าแล้ว
01:58ไหนตำราพี่อยู่ข้างใด
02:00อยู่ไหนนะ
02:01อื้อ
02:02โอ้ย
02:03บออีกค่าเจอกิดที่
02:05อย่า
02:06เดี๋ยวค่าทำคืนนะ
02:08ดุด
02:08โอ้ย
02:09โอ้ย
02:10นี่นี่นี่นี่นี่นี่นี่นี่
02:30พี่รู้ว่าเจ้าชอบ
02:32จึงย้อนกลับไปที่ร้านนั่น
02:37ส่วงติดนิ้วไว้เสีย
02:41วันแต่งานเรา
02:42พี่จะเปลี่ยนวงที่มีราคากว่
02:43านี้
02:48เดี๋ยวค่า
02:56อีกสักคนหรือมากดิ
02:57โอ้ย
02:58หยอกไว้ว่าเช้ามากดิ
03:04ข้าไม่อยู่
03:06แม่บุทย์จับตาดูแลเบาพล
03:07่ายให้ดีด้วย
03:09เจ้าค่ะแม่นาย
03:10ข้าจับจับตามอง
03:12ไม่ให้มีเรื่องได้เสื่อมเสีย
03:22พอพบ
03:24มันสอนน้องรำเรียนเขียนอ่
03:26าน
03:27อย่ามัวแต่เล่นสนกัน
03:29ขอรับ
03:42ไปเถิด
03:44ไม่ต้องประต่งที่ท่าให้มากค
03:45วาม
03:48สะสางเนื่องคนล้ายรอบของกลาง
03:50ให้เรียบร้อย
03:52พ่อกลับจักสองแขวเมื่อใด
03:54พ่อพบ
03:55จักต้องไปเมืองระโว้กับพ่อ
03:57ไปสู่ขอแม่วันหน้า
03:59ไปสู่ขอแม่วันหน้า
04:31คือนนี้
04:34น้องพี่อีกหน้าเกลา
04:39เฮ้ย
04:40ไม่อยากให้เจ้าคุณและคุณอีก
04:41กลับมาเลยพี่ช่วย
04:43คุณเก้าและท่านหมื่น
04:44เป็นสุขกระซื้อหรือ
04:46พี่โอ้
05:05อะไรนะ
05:06แม่เอื้องบอกว่า
05:07เออเกลาวมาขอยืมชุดไปแต่งเป็
05:09นแม่หญิง
05:10จะแต่งไปเล่นสวาดกันหรือ
05:11โอ้ย
05:13โอ้ย
05:14คงไม่ใช่ดอก
05:15เห็นทำทีว่าแต่งไปเล่นลัคร
05:17ค่าว่าลองต่นไปสืบเรื่องเรามา
05:20กว่า
05:21ค่าว่าม froze
05:42ค่าเจอแต่มันนี่เข้าผนิระโร
05:45แตนี่
05:47ไม่เริ่ม กิดว่าอย่างไรมันส
05:50ื่อผ่าเรื่องในอดี sleeping
05:53มีรู้ แต่ประเดียงนี้ออกล้าว
05:58พูดจะรู้ความกันแต่เกล่า
06:00ถ้าว่าความจำเกลาบมาบ้างแล
06:02้ว
06:07เพลานี้ ออกกล้าว คิดอ่านทำอะไรก
06:10ันแน่
06:11ออกกล้าว มากันมุนกับพี่น
06:28ราว ที่มีคนกับคำลาสิ่ง
06:31ขอมออกกล้าว ตรงนี้ สีพลอ
06:40ด
06:49อมอตริจา
06:50อมอตริจา
06:51อมอตริจา
07:11ทุกคนเจ็บเช่นนั้นคงหนีไปได้อ
07:27ีกไม่ไกล
07:28ท่านเหมือนคนหาที่ตลาดปากของ
07:30แลโรงฟิน
07:32โรงรับชมเราหรือทายตลาดคร
07:33บสิ้นเราหรือ
07:35สิ้นแล้วสิเหมือนพบ
07:39เรื่องเช่นนี้ต้องใช้เวลา
07:42จดจักใจร้อนไปใหญ่
07:44ออกเกล้าเห็นเหตุการณ์ที่พ่
07:46อโจนบุกมารักของกลาง
07:48คนร้ายมันรู้ว่าคุณแจรายข
07:50องกลางอยู่ที่ใด
07:52หลังทีเพื่อหลังอาจจะเป็น
07:55ใครในกลมตะเว็นก็ได้
08:07แน่แพ้หรือ
08:11แต่ออกเกล้าหายวิประลาดความ
08:13จำเสื่อมแล้วรึ
08:15ออกเกล้าพูดจารู้ควางกับแต่
08:17ก่อน
08:18ค้าว่าเราเชื่อออกเกล้าได้
08:23ถ้าฉันนั้นเรายิ่งต้องสืบ
08:26ความจริงอย่างร้ำรวงมากยิ
08:27่งขึ้น
08:28ไว้ใจใครไม่ได้
08:37ท่านมืน
08:40ท่านอย่าพูดเรื่องนี้นะที่นี่อ
08:42ีกเป็นนั้นค่ะ
08:47ค่าขอตัวไปล่าตัวเป็นก่
08:48อน
09:11ถ้าอ่างกับลูกค้าไว้ว่
09:12ามาเว็ด
09:13มีเวลาให้ท่านเพียงไม่นานัด
09:14พระเชิต
09:16ไม่นานก็เพียงพอ
09:21เมื่อครึ่งก่อนให้กล้าวมาหา
09:27เองเรื่องกราย
09:31จะเรื่องกรายได้
09:34มันก็มาหาฉัน
09:38เพราะความสวยนะสิ
09:40อย่าเล่นลิ้มกับค่า
09:41แต่ต่อค่ามา
09:44ไม่ใช่นั้นค่าจะ
09:45ทิ้งสุดนั้นจากอะไรได้
09:48เพียงแค่ค่ากรีดโวยเพียง
09:50ครั้งเดียว
09:52พนตะเวนด้านนอกนั่น
09:54คงรู้กันมาถึงนี่ละ
10:03ท่านมีพนตะเวนอยู่ไม่ใช่หรื
10:05อ
10:08ปล่อย ปล่อย
10:13พี่แพลสะด้วย
10:15ไปทำกันไหนไว้
10:16โอ้วปล่อย
10:18แล้วตอบกูมา
10:20ว่าไอ้กล้าวมาหาเองเรื่องอะไร
10:23มันรู้กันไหนบ้าง
10:25ก็
10:30ยังไม่รู้เรื่องสถานที่นัดส่
10:32งฝินของท่านดอก
10:36อืม ส่งแหวนั่นมา
10:50คราวน่า ที่อ้อเกล้าวมาหา
10:54อีชันอาจเผอพูดหลุดปากไป
10:56ก็เป็นได้
11:02และจากได้เลิกแสงทำเป็นหือห
11:05่วง
11:06ทางที่แค่กลัวว่าอีชันร
11:08ู้ความแพ้สิทธี
11:09อืม
11:18ความลุดไปก็ออมมุภายแนะ
11:22ท่านมีกล่าดเหรอ
11:24ตรงไหร่
11:25สังกันกู่งกล่า
11:28มึงเก่งไม่ให้ตลอดเพิ่มอี
11:30กพิต
11:38ประเบิง
11:38เราเดิวไม่หยุง
11:40มันพูดนั้นเป็นครับ
11:42มันทำอะไรแม่หญิงหรือไม่
11:45ประหลักจ้า
11:47แค่ถ้าคุณผิดเฉยๆ
11:49พี่ฉันขอตัวก่อน
11:50โธ
12:03ไม่บอกว่าจะทำขนมกลงนี้ให้พ
12:05ี่พบ
12:06ฉันไม่น่ายังพี่เก้าทำเลย
12:09ฉันมันเธอแก้ว
12:11พี่เห็นแก้วกับมายื้มหัว
12:14ทำกับข้าวได้
12:16พี่ก็ดีใจ
12:20ก็ข้าวจำคำที่พี่สอนไว้
12:23ให้รักตัวเองให้มากๆ
12:25จักได้ไม่ต้องสินอำตาให้หม
12:27อนั่นอีก
12:30วันนี้ฉันตั้งใจทำกับข้าว
12:32มาให้พี่ด้วยหน่าจ๊ะ
12:37นี่จ๊ะ
12:42อืม
12:44ปกติทำกับข้าวมาให้พี่บ่อย
12:46หรือ
12:48ไม่เดี๋ยวเจ้าค่ะ
12:49ปกติก็ทำให้หมอจอมทานทุกว
12:51ัน
12:52แต่พอมีเรื่องเช่น
13:12แล้วพอเป็นแบบนี้
13:15พี่จอมเขาจะอยู่อย่างไรเนี่ย
13:20คงไม่เป็นไรดอกกระมัง
13:23ก็ให้เขากินสมุนไพรตาแค้
13:25ง
13:26เคียวเม็ดลูกกรของเขาเถอะ
13:29เก้า
13:30โอ้เก้า
13:33เจ้ามาที่นี่หรือไม่
13:34นี่
14:02จับทหรือมมัน
14:03ค่ะ
14:04อีก
14:13อีก
14:13อีก
14:13ใจร้ายเหลือเกิน
14:15เลิกเอากับเข้าไปให้พี่ชี่เรือน
14:17มาให้เอาก้าเสร็จนี่
14:18ก็สงควรแล้วนี่
14:19ใครการที่ใจร้ายกับใครก่อน
14:22ใครก่อน
14:38พี่ขอโทษ
14:44แก้วอย่าไปปากน้ำโพเลยนะ
14:47พี่ไปหาเจ้าที่เรือน
14:50เพียงไม่เห็นเจ้าอยู่
14:53พี่ก็ร้อนใจแทบสิ้น
14:59หากเจ้าไปเสร็จจริง
15:00พี่คงจะอยู่ไม่ได้
15:05แต่พี่รำคารฉันมีใช่หรือ
15:08อยากให้ฉันไปพ้นพ้นมีใช่หร
15:10ือ
15:10ไม่อยากแล้ว
15:12พี่อยากมีเจ้าอยู่ข้างข้างพี่หน
15:14้าแก้ว
15:18พี่รู้ว่าที่ผ่านมาพี่ทำให้กั
15:20บเจ้ามามาก
15:21เจ้าอาจจะไม่ให้ไปพี่ก็ได้
15:25แต่พี่ขอโอกาสเธอด
15:29จากนี้ พี่จักดีกับเจ้าให้มา
15:32ก
15:33ไถโทษที่พี่ทำผิดมา
15:45พี่จักให้ฉันอยู่เคียงข้างพ
15:47ี่ได้เชื่อนไหร่
15:50ในฐานะการรายกันเล่าไปจอม
15:58แค่นี้ก็ตอบไม่ได้
16:05กินเข้าเธอให้ส่งกับที่อด
16:08มานาน
16:11ตั้งแต่นี้ไป ค่าจะให้บ่าพล้
16:12ายทำกับเข้าไปให้พี่ที่เรือน
16:15เท่านี้คงเพียงพอ
16:27แก้ว พี่ขอโทษ
16:33ให้โอกาสพี่เธอดนะ แก้ว แก้ว
16:36แก้ว พี่ขอโทษ
16:47แก้ว แก้ว ให้ไปพี่สะ
16:54หากเจอว่า คนร้ายตัวจริงคื
16:57อใคร คงได้วากกับไปปัจจุบั
17:00น
17:01แต่เช่นนั้น ก็คงไม่ได้อยู่กับ
17:04พี่ผม
17:08กลัวนั้น หากไม่สื่อความต่อ
17:11ก็จะแก้ชื่อให้พ่อเราในอดิ
17:13ตชาติไม่ได้
17:25นั่น ตั้งแต่รู้ว่าเป็นคนเดีย
17:27วกับกล้าว
17:29แม้แต่ความคิดก็ยังเป็นภ
17:30าษาโบราณ
17:39ก็หมวนว่าเจอคำให้พี่เอง
17:44เอาไหวมั่ง
17:56มีวิธีไขขดีที่ได้ โดยไม่
18:00ต้องไปจากเขาไหมนะ
18:13นี่เก่าไหร่ เห็นเจ้าคลุกก
18:16ับมันมาตลอด
18:16เฮ้ย พี่โทบ เอามา
18:21เอามานี่ เอามานี่
18:23ขอพี่แล้วง่ายคงใส่เธอแล้ว
18:25ตรี
18:37ขอพี่โทบ เอามานี่ ขอพี่โทบ ข
18:43้าบ้าจี
18:44บันทือเกี่ยวกับคดี เขียนเป
18:51็นภาษาทีเช่นนี้
18:53ที่การออกอยู่ดี
18:57เทศแต่ไม่ให้พี่แลบ้าง
19:01ฉะไหนว่าจะบอกพี่โทบไปแล้ว
19:08เขาไม่มีบางอย่างจี้ รู้ไม่ได้
19:20เจ้าเช่าว่าพอหรือเกินนะ
19:26เจ้าว่าตัวกับอะไร
19:30เจ็บที่หรือ
19:32หรือตัวห...
19:35โอ๊ย ไม่ใช่ตัวห...
19:38มันถามแล้ว หรือมะ
19:45เดี๋ยวนี้เรา...รูปอะไร
19:48ใบโพลหรือ
19:50เจ้าชอบใบโพลมากหรือ
19:58ภาษากรังคี
20:00เทียนว่ากอะไร
20:03เทียนว่า...
20:05I love you
20:07แล้วว่า...
20:09เจ้ารักพี่
20:10รู้ได้เหรอ
20:16พี่เดา...
20:18ตัวนี้...
20:20ตัวก็รู้ว่าเป็นพี่
20:23ส่วนแมวคราวนี่...
20:28ตัวก็รู้ว่าเป็นเจ้า
20:33ตัวเยี่ย...
20:34ขอชูกแมวคราวอย่างในลูกด
20:36้วยถนัก
20:55เฮ้า...
21:03ไม่ใช่แค่เรือนที่เปลี่ยนหรอก
21:04เจ้าค่ะ
21:05เพียงไม่กี่วันมานี้...
21:07คุณเกล้าก็เปลี่ยนไปมากนะเจ้
21:09าค่ะ
21:12จุ จุ...
21:13ก็มีผู้จาเช็กเช่นคนพิจิต
21:15อย่างเคย
21:16สนใจงานบ้านงานเรือน
21:19ไม่คิดอยากออกจากเรือนใต่ข้าง
21:20ใด
21:21และดูมีความสุบทั้งกายและใ
21:26จหน้าขอรับ
21:28ห้า...จริงแท้...
21:33แต่...คุณลุงกับคุณป่าจะก
21:35ลับมาอย่างนี้แล้วหน่า
21:38ก็...ไม่เห็นเป็นอะไรหน้าขอรับ
21:41วันน่ายังมาไม่ถึง
21:43วันนี้มีความสุดก่อนจะเป็นอะไร
22:00พูดท่อ...
22:02คุณหญิงป่ายังไม่กลับห
22:03รือนี่
22:13มาเสียเที่ยวเลย
22:15สุดท้ายก็...
22:17ต้องมาช่วยพี่...
22:18ทำพูมดอกรักให้กับพี่พบเจน
22:20ี่
22:21อ่ะ...
22:23ดีเสียอีก...
22:24ได้ทำอะไรเพื่อท่านเหมือนบ้าง
22:27ฉันก็ยังดีจ้ะ
22:34แม่วันน่า...
22:37รักพี่พบขนาดนั้นเลยหรือ?
22:42ใช่...
22:42คำว่ารัก...
22:43คงไม่ได้ดอกจาก...
22:46ฉัน...
22:47ก็ไม่ได้รู้จักท่านเหมือนดี
22:49ขนาดนั้น
22:50แต่...
22:53แม่ต้องออกเรืองกับพี่พบนิ
22:56ก็พอ...
22:57ผู้ใหญ่ท่านว่ามา...
23:00คา...
23:01จักไป...
23:02ทัดทานกันอะไรได้...
23:10แล้ว...
23:12ที่แท้แล้ว...
23:14แม่วันน่าต้องการกันอะไร...
23:17หรืออยากเป็นกันอะไรแล้ว
23:27ฉัน...
23:36ฉันไม่รู้ดอกจาก...
23:39ไม่ให้เคยมีใคร...
23:41ถามฉันเช่นนี้เลย
23:44อ่ะ...
23:49เกิดมา...
23:51ฉันก็เป็นลูกสาวเจ้ากุนพ
23:53่อ...
23:55โตไป...
23:56ก็ต้องออกเรือน...
23:59ไปเป็นเมียใครสักคน...
24:01ฉันดูเท่านี้เองจ๊ะ
24:10แล้ว...
24:11แม่วันน่า...
24:12ชอบทำกันอะไรบ้างล่ะ
24:20ฉันชอบงานดอกไม้จ๊ะ...
24:23ฉันชอบงานดอกไม้จ๊ะ...
24:25แล้วก็...
24:26ชอบงานประดิต...
24:28เหมือน...
24:30ผิดเข้ากันมังจ๊ะ...
24:34ฉันชอบอยู่พานคร...
24:37ที่นี่...
24:39มีแต่ของสวยๆ งามงาม...
24:42มีเรื่อนสนุก...
24:43ให้ทำมากนัก
24:47ออกพระ...
24:48พ่อข่อนพิหาร...
24:50ท่านเคยบอกฉันจ๊ะ...
24:52ว่าถ้า...
24:54ฉันออกเรือนกับ...
24:55ท่านมือนพบ...
24:58ฉันจะได้อยู่พานคร...
25:01ไม่ต้องกลับไปเหงาที่เราโว้อ
25:03ีก...
25:27แม่ทำสิ่งที่แม่ชอบได้นะคร
25:29ับ...
25:31เป็นแพ้หลวง...
25:33เป็นนานกำนันหาเล้งตนได้...
25:36หรือ...
25:38ทำสิ่งที่อยากทำ...
25:41อย่างเช่นดอกหมายก็ได้หนา...
25:49แม่เกิดมาเป็นแม่หญิง...
25:52มีจำเป็นต้องเป็นเพียงแค่
25:53...
25:54ลูกของใครสะคน...
25:56หรือ...
25:57เมียของใครสะคน...
26:01แม่วันนามีค่ามากกว่านั้น
26:02นะ...
26:11ที่สุดด้านสุดที่สุดที่...
26:18ใจของป้องป้องป้องป้องป้องป
26:18้องป้อง...
26:20ที่สุดตรงนี้
26:49- ท่านเหมือน! สถานที่นัดพบเพื่
27:01อเครื่อนย้ายฟิน จดไว้ในสม
27:03ุติเป็นคำหอมคำแคบ
27:05นี่มันเริ่มพี่กลอันใด
27:07เริ่มพี่กลนั่นเกี่ยวข้องกั
27:08บที่น้องหายตัวไปเมื่อคราก่อน
27:11หากสถานที่นั้นไม่สำคัญ คงไม
27:14่เกิดเรื่องขึ้นกับออกราว
27:15- ครับ 15 คำ
27:19ทุทยายาม
27:21กระท่อมร้างริมหน่องน้ำ
27:23ในป่าข้างวาเซมา
27:27ใช่เนี่ย เนี่ย
27:29ก่อนที่ค่ะ
27:31จะความจำเสื่อม
27:34ค่ารู้เรื่องสถานที่นัดค้าส
27:36่งฟิลม
27:37แล้วจนมาที่เอาไว้
27:41ทำไมค่าไม่ถามพี่ให้เรียกว่าน
27:43ี้นะ
27:48นั่นสิ
27:50ทำไมกัน
27:54เอ่อ
27:56ตอนนั้น
27:58ความจำค่ายไม่กลับไม้นะ
28:00ก็เลยไม่กล้า
28:01แล้วความ
28:04ได้ฝังทั้งหมด
28:05เอ่อ
28:07แต่พี่พบ
28:09ไม่แน่นะ
28:11ที่นั่น
28:12อาจจะมีหลักผ้าน
28:13ว่าใครเป็นพวกอยู่บ้างเหรอ
28:20ได้
28:21เดี๋ยวพี่จะกรอเสร็จดู
28:28แต่มีปัญหาอยู่ข้อหนึ่ง
28:32วัดเสมาที่ว่าคือวัดใดก
28:34ัน
28:36ใกล้นี้มีวัดเสยมาเมื่อง
28:38เสียมาคู่
28:39และเสียมาท้อง
28:42ข้าคิดว่าควรจากส่งควร
28:43ตอเวนไปตัวทั้งสามที่
28:47ถ้ามุม
28:50ก็
28:51เพียงบันทึกของอออกกลาวท
28:52ี่ไม่มีที่มาที่ไป
28:54เราเทียงคลออกไปค้นหาไม่ได้อ
28:56อกนะ
28:58ท่านต้องคือคนให้รู้อย่างแน่
29:00ชัดว่าเป็นวัดใด
29:02จากนั้นค่อยคุยกันต่อ
29:04อ้ายเชื่อยังคลุกอยู่ที่โรง
29:19สุราไหนท่องทั้งวัน
29:20ท่านเหมือนนี้ต้องกระวนขอรั
29:21บ
29:22ดีแล้ว
29:23แล้วเอกสารในคดีโหลกปีชา
29:25พิบ้างที่ค่ายหาเรา
29:27ก็ผมพอทุกพี่แล้ว
29:29ไม่พบเอกสารรุยาตค้าฟินท
29:31ี่ท่านตามหาขอรับ
29:37เป็นเธออย่างไร
29:41ไปหาในเวียงด้วย
29:42เพื่อมีใครเจ็บไปที่นั่น
29:44ขอรับ
29:56แม่วันนา
29:57หาให้เจอนะ
29:59ว่าอยากเป็นอะไร
30:01อยากทำอะไร
30:13อ่ะกล้า
30:14ลูกค่าอยู่ข้างใด
30:16เจ้าลูกค่าแหละแม่อ่อนต
30:18ัวไว้ที่ได
30:19แต่เดี๋ยวก่อนนะ
30:20นาบุธนะเอื้อง
30:22ค่าอยู่กับแม่วันนาตลอดท
30:24ั้งบ่าย
30:25ถ้าไม่รู้กันอะไรทั้งนั้น
30:27เกิดอะไรขึ้น
30:28ลูกผู้หน้าหายไปรึ
30:29ก็ใช่นะสิ
30:31บ��ของว่า
30:33มีเพื่อนเจ้ามาหา
30:34compraว์มูลกับหนังอ่อนมันเข้
30:36าไปเล่นด้วย
30:37เย sp отрошลื้อข้าวเขามาทั้งส
30:38ามคน
30:40พี่ค่า
30:42ไ้จอมกับเจ้าแก้วไงรึ
30:43ไม่ใช่
30:45บ่ามันบอกว่า
30:46เป็นคนที่มีแผลชากันที่แขน
30:48สาย
30:49เพื่อนคนใดของพ่อicians
30:54เธอ
30:55ไหร่สักคันที่เขนสาย
31:02วัดเธอ วัดบู
31:08ตาลดโนตเจ็ดตน
31:14พอคุณพองก่อไปปรน
31:21ป่านชนี้ไม่เห็นมา
31:28พดข้าวใส่หอ
31:34พอเรือไปหา
31:40เขาก็แล้วดีงาน
31:44ว่าพอคุณทอง
31:51ตายแล้ว
31:56ไอ้ชัด
31:59กับแตกเมื่องก็เป็นเว้น
32:00เมื่องได้มารายามจริงจริง
32:03เฮ้ย
32:05เฮ้ย
32:07พี่ก้าวทำพี่เชื่อทำไม
32:09พี่เชื่ออุษาเล่นกับข้า
32:11และแล้วเพลงกับข้าด้วย
32:15โอ้โฮ
32:17ไม่ต้องไปว่าพี่ก้าวเขาหลอก
32:18ที่เขาไม่ชอบหน้าพี่
32:25โอ้โฮ
32:26เราเลิกเล่นกันเท่านี้เถอะนะ
32:27วันนี้กลับเรือนเสีย
32:29แต่เดี๋ยวแม่พวกเจ้าจักเป็
32:30นห่อง
32:33เลิกเสียแสงเถอะ
32:37โอ้โฮ
32:39โอ้โฮ
32:39ที่แขนมึงมีแผ
32:42มึงเป็นรักของกลางที่กลองต
32:43ัวเวนมาจริงแท้
32:44โอ้โฮเจ็บๆ
32:46บุญอ่อนช่วยพี่ด้วย
32:47โอ้โฮ
32:48บุญอ่อนช่วยพี่ด้วย
32:50บุญ
32:51โอ้โฮ
32:53อ่ะ
33:09เกิดจะรอกกูมาข้าจิงที่นี่
33:12เพราะข้าที่แล้วที่กระท้อม
33:13ได้มึงข้าแล้วสิ
33:21จำความได้แล้วสิ
33:27ทางนั้นที่เขาลือกันว่ามึงก
33:29ลางสื่อความแท้ก็เป็นเรื่องจ
33:31ริง
33:32ใช่
33:35และกูก็เข้าใกล้ถึงความจ
33:38ริงแท้ขึ้นทุกที
33:42กูไม่ปล่อยมึงดำนายมึงโอ
33:44้ไว้แน่
33:50เกิด
33:53เจ็บตัวไหนหรือไม่
33:58มึงไปเสีย
34:00ไม่ใช่นั้นก็จะจับมึงเข้าโ
34:02ต
34:03ขอมูล
34:04ขอมูล
34:09โอ้ย
34:12นั่น
34:14มีมิดดาบด้วยหรือ
34:18ออกล่าว
34:19เอาภัยเข้าเรินเราทีเดียวหร
34:20ือ
34:22ข้าจักแจ้งเจ้าคุณ
34:24กัน
34:45พอพบ แม่ฝากเรินไว้กับพวก
34:48เจ้า ฉันไหนเลยจังเป็นเช่นนี้
34:52เอ่อ ข้าขอโทษขอรับคุณอ
34:55ีกป่า ข้า ข้าสัญญาว่าต
34:59่อไปนี้จะไม่มีอีกแล้วขอรั
35:01บ
35:01ต้อง ไม่มีเหตุเช่นนี้อีกเป็น
35:04แน่
35:06เพราะออกก้าว จากไม่ได้อยู่ใน
35:09เรือนของเราอีกต่อไป คุณพ่อ
35:11พ่อตัดสินใจละ เพียงแค่
35:14สำเรเทเมา
35:17ไปเที่ยวโรงรับชำราวบุลุ
35:18ษย์ ไม่เว้นแต่ละวัน แค่นี้
35:21ก็เพียงพอแล้ว
35:23นี่ยังนำไพลเข้าบ้าน
35:26น้องแท้ของเจ้าจักไม่ปอดไ
35:28พล พ่อพบ
35:29ข้อบวันนี้ใช่น้องแท้ ๆ ของล
35:30ูกเขารับ
35:36พ่อพบ แม่ไม่เคยสอนให้เจ้าเส
35:39ียมาระยะกับเจ้าคุณพ่อ
35:41และแม่บุตย์เช่นนี้
35:43นับบุตย์นั่นแร่ เป็นคนให้
35:45เช่มาป่อเหตุ
35:48ข้าเห็นนับบุตย์ส่งสายตา
35:49ให้มัน
35:50แหวนนับบุตย์หายไปที่ใด
35:58แหวนที่กระผมซื้อให้ในวัน
36:00ตุกเมื่อปีที่แล้ว
36:04ให้ไอ้เช่ไปแล้วหรือมิชัย
36:07เป็นสินจังให้มันก่อเรื่อง
36:09เพื่อสร้างเรื่องไร้กล้าออกจาก
36:11เรื่อง
36:13จริงหรือแม่บุตย์
36:16ไม่จริงเจ้าค่ะ
36:19พ่อพบใส่ความอีกฉัน
36:21เพียงเพราะต้องการปกป้องออก
36:22ล่าว
36:27พ่อพบกับออกล่าว
36:28พ่อพบกับออกล่าว หญิง
36:31เรื่องเช่นนี้ให้พ่อพบพูดเองก
36:33ันนะ
36:37พ่อพบเป็นกันไหร่
36:42เจ้ากับออกกล้าวเป็นกันไห
36:45ร่
37:12รูปรักออกกล้าว
37:14ฉันฉันคนรักคนหนึ่งขอแล้ว
37:40พ่อจะถือว่าพ่อพบพบพูด
37:42พ่อขาดสติก
37:45กลับไปไตต้องให้มั่นใจสิ่
37:46งก่อนเถิด
37:48ลูกมีเคยมั่นใจเรื่องไหร่เท
37:50่านี้แล้วขอรับ
37:54ลูกรักออกกล้าว
37:57รักไม่ต่างคุณพ่อรักคุณ
37:58แม่
38:01พ่อพบ
38:04แม่ขอเถิดหน้า
38:06อย่าพูดอะไรไปให้มากกว่านี้อีก
38:10บุ่นหลดสองคน
38:14รักกันไปไม่ดีดอก
38:21แต่คุณพ่อกับคุณแม่
38:25ทั้งที่เป็นบุหลุดตัดสตี
38:27ก็ไม่ได้มีความรักที่ดีนั
38:28กนี้ค่อน
38:36รูปรักออกเก้าเพียงพูดเดี
38:37ยว
38:44และไม่มีวันมีคนอื่นยังมั
38:45นพบ
38:50พบพบ
38:54เลิกเสีย
39:02รุงจะหาที่ทางให้กับเจ้า
39:07หาได้เมื่อใด
39:10ก็เก็บข้าวของออกไปเสียจากท
39:12ีนี้
39:18คุณพ่อ
39:20ลูกไม่ยอมหน้าขอรัก
39:33คุณแม่
39:34คุณพ่อให้น้องให้เธอ
39:41คุณแม่
39:46คุณพ่อพบพบพ่อเจ้าไม่มี
39:54ทางเข้าใจเรื่องนี้
40:06ออกล่าว
40:10ป่าไม่เคยรังเกียดเจ้าหน้า
40:13เอ็มดูรักให้เป็นลูกเป็นห
40:15ลังเสียด้วยซ้ำ
40:21แต่ป่า
40:24คงยอมรับไม่ได้ดอก
40:27อย่างน้อย
40:31ก็ตอนนี้
40:36พ่อพบ
40:38พ่อพบเข้าใจแม่ด้วยค่ะ
40:42ไม่ได้
41:16เจ้าพบก็ยังมีพร้อมออกเก
41:18ล้าว ยังมีทุ่นเหล่า เจ้า
41:21พบก็ยังมีพร้อมออกเกลิน
41:30ข้าขอเรื่อนงานแปลกไปก่อน แต่
41:34เดี๋ยว ข้าจะไปขอเข้ามา พระยา
41:37เด็กกายสอนด้วยตัวเอง
41:42เรื่อนไปก่อน ก็เท่ากับปฏิเศษเท
41:47่านั้นเอง
41:58ถ้าพอพบ รักออกเกล้าวถึง
42:01เพียงนั้น ก็ออกเรื่อนไปกับเขา
42:07เซซิ
42:17ข้ากราบขอเข้ามา ท่านออกพระข
42:19อรับ
42:21ข้าว่าคนที่ท่านควรจะขอเข้
42:27ามา คือแม่วันนานะ หมื่นพบ
42:39แม่วันนา พี่ผิดเอง มาภายให้พ
42:43ี่ด้วยเธอ
42:47มีเป็นไรเดี๋ยวเจ้าค่ะ ข้า
42:50เข้าใจ ว่าท่านเหมือนมีได้ล
42:54งไหร่ในตัวค่ะ
42:56แม่วันนา อย่าโทษตนเองนะ แม
43:01่ดีพร้องทุกอย่าง และผิดที่
43:03พ่อพบ และป้าเอง
43:06มีได้มีผู้ใดผิดด่อมเจ้า
43:07ค่ะ อันที่จริง
43:12ข้าต้องขอบคุณพี่เกล้าวด
43:13้วยซ้ำ ที่ทำให้ข้าเข้าใจว่
43:16า
43:17ถ้าค่ามีจำเป็นต้องเป็นภร
43:19ิยาผู้ใด
43:19ก็มีค่าหรือตนเองได้
43:29วิปลาดเสียสิ้น
43:32ฝายบุรุษ
43:34ไม่ยอมออกเรือนเพราะห่วงน้
43:36อง
43:38ฝายสตรี
43:40ก็ไม่ประสงค์จะเป็นภริยาผ
43:42ู้ใด
43:45เช่นนั้นแล้ว
43:48ค่าขอตัว
43:50หัวให้ค่าไปหาลือกดีฟินด
43:51้วยนะ
43:52คุณพระ
44:17ดีที่แม่วันนาเข้าใจ
44:20และดีที่เป็นออกพลักสุนทร
44:22ัพพินิษรุงของแม่วันนา
44:25มีใช้เจ้าคุณเด็ดกายสอน
44:27มีเฉ่นนั้นคงวิวัดกันใหญ่
44:30ตัวของนี้
44:35ต่อค่าแท้แท้เลย
44:38เดี๋ยวทำให้คุณลุงคุณป่า
44:41และพี่ต้องเดือดร้อน
44:55มีใช้ดอก
44:58คุณพ่อคิดยักมั่นใหม่พี่
45:00กับแม่วันนาเอง
45:02โดยที่พี่ไม่ได้สมารถใจ
45:06พี่เองก็มีกล้าคัด
45:09เพราะขาวปลูกฝั่งสอนพี่ชิ
45:11่นนี้มั้งไทยเองเล็ก
45:16จนเจ้ารับรักพี่
45:28อยู่กับพี่น้ำนานหนักล้าว
45:32ค่าก็ไม่ได้จะไปไหนนี้
45:36นั่นแหละ
45:38อยากไปหายเชิญด้วย
45:42มันกล้าบุกมาถึงที่นี่
45:46ต่อให้มันจักรวมมือกับ
45:47น้าบุทย์
45:48หรืออย่างไร
45:50ก็ถือว่ากล้ามาก
45:52ถ้ามันเจอเจ้าข้างนอก
45:57มันไม่เอาเจ้าไว้แน่
46:03แต่อายเชิญมันมีแผลที่แขน
46:05หน้าแท้
46:06พี่ก็เห็น
46:08ยังลุกน้องพี่ถึงบอกว่า
46:10ไม่เจอเหมือนที่กองตะเวน
46:13เพื่อว่าแปลกหรือไหม
46:18ไอ้ก้าจักตาแลไอ้เชิญอยู่
46:20ตลอดแน่แท้
46:23มันทำงานกับพี่มานาน
46:26ไว้ใจได้
46:32อืม
46:33อ่ะ
46:37อืม
46:38อืม
46:39อืม
46:39มัน
46:40อืม
46:41อืม
46:42อืม
46:43อืม
46:43อืม
46:46อืม
47:06ขอบคุณภาพ
47:24สวัสดีกับสุด
47:46พี่มันฝากไว้ มันจะไหร่
48:02แล้ว
48:04เรื่องแผลได้แค่แล้วเชิดหละ
48:07พี่จะไว้อย่างไร
48:12เราไม่มีหลักฐาน
48:15มันอาจไปถูกกอะไรมาเองก็ได้
48:18มันเปลี่ยนไปหรือไม่
48:24เอาเผิด
48:26เป็นไงฆ่าก็ต้องรู้ความที่มา
48:27กกว่อนนี้ให้ได้
48:30หากสถาศัที่น casing
48:32เป็นสถาที่นัดสงฝิงจริง
48:35คาก็ต้องรู้ให้ได้ว่าเป็นที่
48:37ใด
48:39แต่ที่แม่พิมพ์อึกอาก่งไม
48:40่อยองพูดกันไร
48:43แต่แสดงว่านังต้องรู้อะไรมัน
48:45เนี่ย
49:11จมควร ควรพี่ ระเอย
49:19คอมผลเห็นหนาหนา ใครกลั่นใจ
49:26ตาย
49:28หักความนุดไปความตายเนี่ย
50:01แปลง 15 คำ
50:05คราก่อนที่จะปินได้หรือสารโค
50:07กก็ช่วงนั้นแหละ
50:12ไม่แน่
50:14มันอันละสตรงปินทุกแร
50:16ง 15 คำของทุกเดือน
50:17ก็...อีกไม่กี่วันแล้วนะ
50:24ใช่
50:25หากเราไปตามเวลาแลสถานที่
50:29เราก็จะตับไอ้เชิร์ได้
50:33และหากเราจับไอ้เชิร์ได้
50:39เราอัดสาวไปถึงตัวกันที่ใส
50:41่หลายพอค่าได้
50:44พี่ผม
50:47พี่ช่วยเล่าเรื่องทุกอย่างที่พ
50:49ี่รู้เกี่ยวกับพอค่าที
50:53ทุกอย่างทุกอย่างทุกอย่าง
50:56ทุกอย่างทุกอย่างทุกอย่าง
50:57ประสามา Ш่อีกเจ้า
51:23ลุกเจ้าขวนสินทาระนุระที่
51:24เขาว่าเป็นบันดSnage
51:26พี่ลึกนัก ปกป้องกันนัก
51:28ฉะรอยเป็นคู่หัวตัวเมีย
51:29นั่นสวัสดกันสิทธา
51:34ออกกล้าง
51:35รุ่งฝากเจ้ารับราชิการทีร
51:37าโว
51:37วันพรุ่งเก็ดของเสีย
51:41แต่...
51:41ข้าคงไปไม่ได้ดอกครับ
51:43พี่เกล้าอยากให้พวกเราช่วยพาเข้
51:45า
51:46โรงรับเชิญเราบุดุ
51:48ใช่
51:49วันนี้ต้องกับแรกสิบหาคำ
51:50หากไอเชื่อจากส่งผิ่นจริง
51:52ก็จับกันขึ้นดี
51:53แม่พิมพ
51:57เอาหัวสิกรมให้อีชันเกิด
51:59นะเจ้าค้า
52:00คุณกล้าง
52:30เวลาที่เหลือ
52:32นักจากนี้
52:34อยากหยุดมังเอาไว้
52:37ถ้าไม่ใช่ทางที่ฉันทำได้
52:40ขอไม่ให้เราเจอกันได้ไหม
52:43ฉันจะกอดเธอไว้
52:46ไม่ให้เธอจากฉันไป
52:51นักจากฉันเกิด
Comments