- 5 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ีขวนได้รับคำแนะนำ
00:34น่าขาวท่านชายรามมาเหรอคะ
00:36พระองค์เจ้าโรณเดทย์ประชวน
00:37นะ
00:38มีขาวรือว่าสองปีก่อน
00:41ท่านชายรามกลับมาร่วมกับค
00:42ณะกู้บ้านกู้เมือง
00:45และสิ้นชีพี่ตักใสในการร
00:47บ
00:57ไม่จริง
00:59ถ้าท่านชายกลับมาที่พรณครจ
01:01ริง
01:01ถ้าก็ต้องมาหาฉัน
01:04แล้วถ้าท่านสิ้นraysการรบจร
01:06ิง
01:07ก็ต้มีขาวสิคะ
01:09ผมให้หน่วยสอนน้ำเสือบดูแล้ว
01:13ไม่มีใครเคยพบท่านชายอีกเลย
01:15แล้วอีกอย่าง
01:17ถ้าท่านชายยังอยู่
01:20ฝ้าบาจรักเสด็จพ่อมาก
01:22ยังไงก็ต้องกลับมาดู Latin
01:35ฉันไม่เชื่อ ท่านชายไม่มีวัน
01:39ทิ้งฉันเป็นแบบนี้นะครับ
01:43คุณช่วยตามหาท่านชายต่อได้
01:45ไหม นะ ตามหาให้เจอนะ ฉันขอหรอ
01:48มาล่ะ มาล่ะ
01:52ไม่ใช่เพราะผมไม่อยากช่วย แต่ผมไม
01:57่อยากให้คุณหลอกตัวเองอีกแล
01:59้ว
02:02ท่านชายไม่อยู่แล้วจริง ๆ
02:19หลบหน้ามาจำน้ำเหงอนนี้ เอาไป
02:41ไว้หลังล้าเลยนะ
02:54ขอบคุณนะจ๊ะ
03:14ขอบคุณนะจ๊ะ
03:58ความเปลี่ยนแปลงนำมาซึ่งค
03:59วามหดร้ายสำหรับคนที่ปรับ
04:01ตัวไม่ไทยเสมอ
04:03หลังการเปลี่ยนผ่านดิงเศรษ
04:05ฐกิจยังฝืดเครื่องสยามเก้า
04:09เข้าสู่ยุคใหม่
04:10แผ่นเสียงและโดนปรีสากล
04:13เริ่มเข้ามาแทนที่วงปีภาค
04:16วัธนธรรมจากโลกภายนอก
04:20ทำให้คนตั้งคำถามกับสิ่งที่
04:22เราทำอยู่
04:23วัธรรมสมัยหรือราสมัย
04:31ทุกอย่างเปลี่ยนไป แม้แต่ชื่อ
04:34ประเทศก็เปลี่ยนจากสยามเป็นไ
04:40ทย
04:41คุณกิจ
04:52คุณกิจ
04:54คุณบอกิจ
04:55คุณกิจ
04:57คุณบอกิจ
04:58อ่ะว่าๆ
05:01เอา นาตัดบูกرفบกิจ
05:03ได้ป่ะ
05:08มีเงินซื้อข้าว
05:10แต่ไม่มีเงินใจนี่ Yasmini
05:12เธอไม Course เธอใหญ่มาทวง ก็กำหนดห
05:13ลายวันแล้ว
05:14ก็ฉันบอกว่าฉันหาเงินอยู่
05:16ไม่ได้คิดจะเบียว
05:16ช่วงนี้ก็เสร็จธакิจไม่ค่
05:18อยดี
05:18ลูกค้าก็ไม่ค่อยให้ Till
05:19ได้แล้ำจ่ะ
05:20ก็บอกละไหน ให้ประทํางานกับ
05:21his
05:21ก็เด้มหมดนี่ไปไว้
05:23เงินทอนจ้ะ
05:25ไปเลยเมื่อ
05:26ฉันไม่ใช่ Venice
05:28โอ๊ย โอ๊ย ทีนี่หิม ה� perdu кра病
05:33เจ็กไหม reinforce Saying
05:37นิโย งาท filme variance
05:43รักแรงไว้รมากก้fedไหร่
05:47เจ็กไหร่ Y숫เธอไหร่
05:53เจ็กไว้แบบนี้ เด็กไ converting
05:57ไม่ได้ตัวควร
06:01ไม่หยุดมันไว้! บอกให้หยุด
06:02ไง!
06:03ไม่หยุดมันไว้! บอกให้หยุด
06:04ไง!
06:08ให้ความต้องมือท่านพวกนำด้
06:09วย เย็นตรงของรับเผ็กชาติ
06:12แต่ก็ราจจะไม่ให้ใครความคิด
06:17กำลังเสื้อทุกอย่าเป็นชา
06:20ติควิด
06:23กำลังมาเทศไทยควิมีไทยพ
06:26ี่ยา
06:54มาเดี๋ยวนั้นจ้ะ
06:59มีอะไรเหรอคะผู้พัน ถึงได้มหาร
07:01ถึงที่นี่เลย
07:02ผมบอกแล้วไงให้เรียกพร้อมม
07:03ันเดิม
07:07เมื่อเช้าผมเจอซ้อยที่ตลาดวั
07:08งบุรภา
07:10ผมถามคนที่ตลาดเขาบอกว่า
07:11ซ้อยไปนักร้องอยู่ในบ่อนเท่าน
07:13ั้น
07:14แต่ตอนที่ผมเห็นเจ้านี้กำลังต
07:16ามทรงนี้เขาอยู่
07:21เขาอยู่มาเองได้ตั้งสี่ปี
07:23แค่นี้คงอยู่ได้ละค่ะ
07:27คุณกับซ้อยจะเลือกครบกันจร
07:28ิงๆเหรอ
07:55คุณกับซ้อย
07:59คุณกับซ้อย
08:01คุณกับซ้อย
08:16คุณกับซ้อย
08:40คุณกับซ้อย
08:41คุณกับซ้อย
08:50คุณกับซ้อย
09:10มันฉัน
09:32คุณซอยขึ้นร้องกี่โมงครับ
09:34ร้องไปแล้วครับ
09:35แต่เดี๋ยวก็ขึ้นดี
09:37ขอบคุณครับ
09:41อ่ะ เข้าไม่ได้นะครับ
09:43ถ้าอยากเจอกุณซอย
09:44ผมว่านั่งรอที่โตสดีกว่าคร
09:45ับ
09:49เชื่อนครับ
10:00เจ้าน้ำละครับ
10:03ฉันไม่เอาละ
10:05ฝากบอกหัวหน้าด้วยว่าฉันป
10:07วดหัว
10:08ขอกลับก่อนนะ
10:09ได้ครับ
10:11ได้ครับ
10:38เอาเงินก็ Coca-Cola
10:39มันเอาเงินกุอเงินพอ
10:41เอาเงินกุอ Ärรัะ
10:41เอาเงินกุอขึ้นมา
10:43เอโมงครับ
10:44มันumanวกนแท่นี้มันให้ไม่ได้
10:45でしょう
10:46ได้บอกฟร姓nowIL promotion
10:47กุไม่ให้
10:48กุไม่ให้ทีเลยมันก็มาแล้ว almost
10:49damnบ่อนหมุ בת
10:50ครับมันijกุอล hom
10:53อื้อ
10:54นักเหรอ
10:54อื้อ
10:55มึงอ่ะ ใต้กับเป็นหัวก็
10:57ปุ่นเท่าไหร่แล้ว
10:59เฮ้ย
11:01เอานั่นก็เคยมาแล้วมึงจะไปไหน
11:02ก็ไป
11:02เฮ้ย
11:03เฮ้ย
11:17มึงจะนี้ไปไหนกันสะต้อง
11:27เฮ้ย
11:27เฮ้ย
11:27มึงจะหนีไปไหนว่ะ อย่าไปกูสะ
11:28ปง
11:31มึงไม่คลดหรอก
11:39เฮ้ย
11:39เฮ้ย
11:43เฮ้ย
11:48เฮ้ย
11:49มึงนี้ไม่เปลี่ยนเลยนะ
11:52ชอบผู้ชายมือหนักงั้นด้วย
11:56ก็ตอนครบกันแรกๆ มันไม่ได้
11:58มือหนักขนาดนี้นี่
12:01กูได้ข่าวว่าโรงละครปิด
12:02ตัวแล้ว
12:03ตอนนี้มึงไปทำอะไร
12:10กูก็ทำอาชีพเดียวกับมึงน
12:11ั่นไหร่
12:12ร้องที่ไหน
12:16กูกำลังจะเปลี่ยนที่
12:19หนีนี่อ่ะดิ
12:23กูหนีคน
12:25ไปแล้ว
12:26ได้ก่อน
12:28ตอนนี้ที่คลับกำลังขาดนั
12:29กร้อง
12:30สนใจไหม
12:35คลับเจ้าคุณเรธอย่างนี้
12:42ก็ตอนนั้นก็ต้องปิดลงนัก
12:44ครบ
12:45และฉันกลับมาลาก็ไม่ได้เจอกั
12:46นอีกเลย
12:47ฉันต้องทำงานใช้นี่
12:49จนได้มาร้องเพลงในคลับ
12:52ของจับคุณเรธ
12:54ไม่นานฉันก็ได้เป็นดาวเด่น
12:56ของคลับ
12:57ในขณะที่โลกกำลังวุ่นว
12:59ายกับสงครำโลกครั้งที่สอง
13:01คันผู้นำ
13:03ก็ออกรัฐฐิยม
13:05เป็นวิธีชีวิตของคนมากมาย
13:08ฉันต้องเปลี่ยนชื่อให้เหมาะส
13:10มกับเพศตัวเอง
13:11ตามสมัยริยม
13:13จากซ้อยเป็นซ้อยซุดา
13:16เจ้าคุณครับ
13:18คุณซ้อยเอาอีกแล้วครับ
13:23ซ้อย
13:24ออกมา
13:25เปิดประตู
13:27เปิดประตูอิซ้อย
13:29สุบองไปไป
13:46พันบอกให้เธอลากสูบ
13:47แต่เธอกับมาสูบที่นี่
13:51อ้าว หวายไหล
13:54อ้า
13:56ครั้งที่แล้วก็สูบ
13:57จนร้องเพศไม่ร้ายนี่ยังไม่เค
13:59็ดอีกเหรอ
14:00ก็คราวนี้รู้แล้วไง
14:02สูบนี้เตียวเอง
14:06มาขออะไรซิ
14:07สิบิ
14:09อยากคิดว่านมีชื่อเสียวเธอทำ
14:11อะไรก็ได้นะ
14:12ใช้นี่หมด
14:14ทางนี้ทำงานเจ็บเงิน
14:16ดันไปเล่นการกวันนั้น
14:17แล้วก็มาสู่ปินดิต
14:18แล้วก็ติดดี้แบบนี้
14:21เงินแค่นี้เดี๋ยวฉันก็หา
14:23มาจ่ายได้นะ
14:25อิซ้อยกูถามจริงเกิด
14:28มึงทำตัวแบบแม้
14:29จะประชดใครอ่ะ
14:39แล้วมึง
14:40จะยุ่งวุ่นวายอะไรกับชีวิต
14:42กู้นนะ
14:44รู้ว่าอีกชากกูเหรอ
14:47คุณส่งเพชนะสิ
14:48เมื่อคิดว่าต้องทำตัวแม้แต
14:50่ไม่ควรสนใจ
14:50เฮ้ย ผ่อนได้แล้ว
14:52ขอร้อนทุกวันเลย
14:54แยกๆ
14:57ไป ออกไว้หมด
14:59ไปท้องด้วย
15:09อย่าให้ฉัน
15:11ต้องหมดความออกคนกับเธอนะสอย
15:16ด่าวที่들이เล่นเที่ยน
15:18ฉันสาวท้าจะไม่สนใจ
15:20ย้อมเฟอให้มาร้อง البล่งทีนี่
15:22แต่นี่ตุก cler government
15:23물ants, ๆ
15:25จำไว้นะ
15:27เกิดได้ก็ดับได้
15:29ชีวิตไม่แน่นอน
15:31ดูยึงหมอมมาราเที่ยนเลยนะ ๆ
15:35มาราเกี่ยวอะไรด้วย
15:37วันก่อนฉันเห็นศรรAn
15:41สภาพแต่ดูไม่ได้
15:43ใครจะไปเชื่อ ว่าเคยเป็นเมียดเจ
15:45้า แล้วจะกลายในของธาวดาได้
15:48ตัวเธอก็เราหวังจะชิ้นมันเห
15:50มือนกัน หลังหน้าแล้วไปทำงาน
16:04ลงช้อยกลิ่น มากระจัยดิ้น
16:19แดน
16:23เรียมนี้เสร็จ ค่ะนั้นถึงน
16:37้อมุ่นจัง
16:43งามใดน้อง
16:53จะพอทักเทียร์เรียกน้อง
17:03เจ้างามต้อง แต่พี่ไม่มีใครเหม
17:19ือน
17:24ทางนั้น อยู่ด้วยละช่วย ร่มดื่
17:39น
17:42กลับชั้นมื้อ มื้องแม่แม
17:55่แม่แม่แม่
18:13เมื่อหกเดือนที่แล้ว เราตรวจพบ
18:16ว่าแม่คูมลาเป็นมะเร็งก
18:18ระดูที่แค้นข้างขวาครับ
18:21แล้วเขาเป็นอย่างไรบ้างค่ะ
18:23มะเร็งในลูกตามไปที่กระดูส
18:25่วนอื่นแล้วครับ
18:26เขาเมื่อแนะนำให้ตัดอวัยเวะ
18:28เพื่อหยุดให้ลูกล้าม
18:30แต่แม่ เกลาว ก็ก็พรรษิเศส
18:34เราก็ทำได้แค่ลักษาตามากาการนะ
18:36ครับ
18:38แล้วที่เขาหมดสติไปละคะ
18:40ซื้อเมล็งได้แพงกะจายไปที่
18:42กระโดม
18:43ทำให้ Cancer Volume preserve borderしく้าข็ตุล
18:46เมื่อในพระวะ Cancer Volumeyan sistem
18:49ก็ทำให้หมดสติได้
18:52พ่อคนลองเราหวังก็คือ
18:54Calman él
18:56จะปวดกระโดกอย่างต่อเนี่ย
18:58และกะลุลแลงขึ้น
18:59โดย Michelle
19:00เพราะในเวลาการคื้นที่อากาศ
19:01เงินนะครับ
19:03แล้วมีวิธีอื่นในการรักษ
19:05าให้หายไหมคะ
19:07ยังไม่มีครับ
19:09เราทำได้แค่บันเท่า
19:11และก็จะรอการแพลกกันจ่ายของ
19:13โลก
19:14อยากให้ยาตทำใจไว้
19:31นานแค่ไหนคะ
19:33ไม่น่าเกินสองปีครับ
19:47แม่ครูให้ฉันไปบอกคนจัดงานเลย
19:49ไหมจ๊ะ
19:49ว่าให้หาการแสนงชุดอื่นแท
19:51นรำของแม่ครูเลย
19:54กลัวฉันจะรำขนาดนั้นเลยเหร
19:55อ
19:56ฉันไม่อยากเห็นแม่ครูทอลมาน
19:58อีกแล้วจ๊ะ
20:01ไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ
20:03ฉันคงไม่ได้รำแล้วล่ะ
20:06เพราะว่า
20:07ท่าทางคู่รำของฉันก็คงไม่
20:09เปลี่ยนใจ
20:14ไป ขอบคุณท่าน
20:23ฉันมีเรื่องต้องคุยด้วย
20:35ผมจัดการ liquor
20:35นี่ footing
20:36คงต้องคุยกัน
20:44เดี๋ยวแมนไปเตรียมข้าวให้
20:46ก่อนนะจ๊ะ
20:46แม่ครูจะได้กินยาด้วย
20:51ฉันฝากคุณซ้อยดูแลแม้ครูด
20:52้วยนะจ๊ะ
21:19แม้ครูด้วยนะจ๊ะ
22:01คิดถึงก็กลับมารำไหมล่ะ
22:20เธอลองคุยกับหมอฝรั่งหรือ
22:21บ้างละยังละ เพื่อเขามีวิธี
22:24ในการรักษา
22:27คุณพร้อมเขาก็ติดต่อให้แล
22:28้ว แต่หมอทุกคนก็บอกเหมือนกั
22:32นว่ามันมีวิธีนั้นที่จะรั
22:34กษาวิธีเดียว
22:38เธอก็เลยไม่ทำ
22:40อืม ซ้อยก็น่าจะรู้ดีพอพอก
22:45ับฉันนะ
22:49นกที่ไม่มีปีมันยังจะเรีย
22:52กว่านกได้อยู่อีกเหรอ
23:03แล้วอาการตอนนี้เป็นยังไงบ้
23:04างหรอ
23:07มันก็ก็ไม่นิดังเหมือนที่
23:09หมอเขาบอกเหรอ
23:14ซ้อยกลับไปทำงานของซ้อยให้เธอ
23:16ขอบคุณมากนะที่วันนี้อุตสา
23:19มาหา
23:21ว่าเธอไม่ตือให้ฉันดำกับ
23:23เธออีกหรอก
23:25ก็อยากจะตืออยู่หรอกนะ
23:27แต่ฉันก็ไม่รู้ว่า
23:30ฉันยังจะรำกับซ้อยได้อีก
23:31ไหม
23:51นิด ซ้อยจะทำอะไรอ่ะ
23:55ฉันแค่อยากจะรู้ว่าที่เธอทำท
23:57ั้งหมดเนี่ย
23:58เพราะแค่อยากจะให้ฉันรำกับ
24:00เธอปร่าง
24:04ซ้อยกิด้วยฉันโกหกเหรอ
24:09ข้อบบนนี้มีห้องพักแขกใช่
24:11มา
24:11มีห้องพักแขก
24:39มีห้องพักแข็ง
24:41โอ้ย
24:43มีห้อง
24:54โอ้ย
24:56โอ้ย
25:05ขอบคุณ
25:06ขอบคุณ
25:12ขอบคุณ
25:18ขอบคุณ
25:19ขอบคุณ
25:28เวลา
25:30เวลา
25:35เวลาเป็นอะไร
25:36เจ็บต้องไหน
25:41เจ็บต้องอย่างนี้นะ
25:45เอ้า
25:46จะพักฉันไปไหนแล้วมรา
25:49ขอบคุณ
25:49ฉันอยู่ตรงนี้ยังไง
25:53นี่
25:54มีลูกประครบไหม
25:56มีจ่ะ
25:56ไปเอาน้ำอุ่นกับลูกประครบมา
25:58แล้วก็ต้มน้ำขีนมาด้วย
26:00จ่ะ
26:02โอ้ย
26:04มราเจ็บตรงนี้ใช่ไหม
26:07อืม
26:08เดี๋ยวปรับนี้มาจาก
26:10อืม
26:13อืม
26:16อืม
26:17อืม
26:19อืม
26:20อืม
26:32อันนี้ใช่ไหม มรา
26:33อืม
26:40อืม
26:42อืม
26:43อืม
26:43อืม
26:44อืม
26:45อืม
26:45อืม
26:45อืม
26:46อืม
26:47อืม
26:49อืม
27:01อันนี้ฉันไม่รู้เลยนะจ๊ะว่ามั
27:02นทำแบบนี้ได้ด้วย
27:04ปกติถ้าแม่คูปวดก็จะให้
27:06กินยาแก้ปวด
27:07สับผักให้พูก็จะหลับไปเอง
27:09ปกตินางรำก็เป็นอย่างนี้เยอะ
27:13คราวหน้าถ้าเป็นอีกก็ใช้ร
27:15ูปประครบแบบนี้อย่างที่ฉันทำ
27:18แต่ถ้าไม่มีลูกประครบก็ใช้
27:21พาชุดน้ำเย็นประครบเย็นก่
27:23อนแล้วค่อยประครบร้อน
27:25มันจะช่วยให้เลือดหมุนเวียน
27:27แล้วลดกันปวดได้
27:30จ๊ะ
27:32ดีขึ้นไหมมาล้า
27:35อ่อย
27:37ขอบคุณมากนะซ่อย
27:38เดี๋ยวกินน้ำขีงหน่อยนะ
27:43อันนี้หนึ่ง
27:45อืม
27:47มาลาทนไหมนะ
27:49อ่ะ
27:50น้ำขีง
27:52มันจะคลายกล้ำหนึ่งอ่ะ
27:59ดีมาก
28:03ดีแล้วอ่อย
28:04เดี๋ยวก็จะดีขึ้นน้ำมาลา
28:07อืม
28:08เอาไปเก็บเลย
28:09จ๊ะ
28:10อืม
28:13อืม
28:19เดี๋ยวมาลาก็ดีขึ้นนะ
28:21แต่คืนนี้
28:25ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนมันลายนะ
28:27อืม
28:29อืม
28:31อืม
28:36อืม
28:49อืม
28:51อืม
28:55อืม
28:57อืม
28:57อืม
29:08ไหน ไหน ไหน ไหน ไหน ไหน ไหน
29:22จับพุทธ ขาเจ้าขา จับกิ่
29:26งเพกา นั้นเป็นไร
29:30ตัวเทียว ๆ เอาเลี้ยวไป เขาออกจ
29:35งไหมทั้งนี้ไป
30:02โอ้โห นี่ใช่แม่ครูที่นอนร้
30:04องเมื่อคือนี้หรือเปล่าจะเนี่
30:05ย
30:08ฉันไม่ได้เห็นแม่ครูยิ้มข
30:09นาดนี้มาต้องนานแล้วนี่ก็
30:24ไม่สบายทำไมตื่นแต่เช้าล่ะ
30:28ซ้อร์เนี่ยล่ะที่ตึนสาย เข
30:30าเร evaluate ติมตื่น
30:33เวลาไปถ่ายหนังเนี่ย เขาไม่ต้
30:35องตื่นเช้ากันหรอ
30:38ฉันเป็นต้องตื่นสายสิ เขาครา
30:40วเวลาทํางานฉันต้องตื่นแต่เช
30:42้า
30:46แม้น ไปเอากาแฟมาให้หน่อย
30:49โอ๊ะ ได้จ้ะ
30:50เธอกินกาแฟได้หรอ
30:52ไม่กินจ๊ะ
30:54แต่ให้ฉันออกไปซื้อมาตั้งแต่
30:55เช้าเลย
31:03กลอดไป
31:07กับไฟะ
31:32ออกินได้ไหม
31:35แม้คุ้บไปอันสัมภาษณ์ข
31:36องคุณซ้อย
31:36ก็เลยรู้ว่าคุณซ้อยชอบกิน
31:37กาแฟดำเข้มๆจ้ะ
31:42แม้
31:44ไปกินเข้าต้มไป
31:45อุ่ย
31:47จ้ะ
31:50นายก็เลยต้องขอบคุณซ้อย
31:58อุ่ง
31:59เฮ้า
32:00อุ่ง
32:21โอ้โห ไม่คิดว่าจะได้เห็นภ
32:25าพนี้อีก
32:28ฉันก็ไม่ได้คิดว่าจะเห็นภ
32:30าพเธอเป็นครู เธอยังเป็นได้เลย
32:34แล้วนี้ดีกันแล้วเหรอ
32:39ฉันนึกว่าฉันจะเห็นเธออีก
32:40ที ตอนวางดอกไม้จำน่าสบมาลา
32:43ดเธออีก
32:44นี่ ยังปากยิ่มเดิมนะ
32:46ก็เหมือนเดิมทั้งคู่นั่นแหล
32:52ะ
32:52ขอบใจมากนะ อุสบง
32:55ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ก็
32:57เหมือนเดิมมาแหละ
32:59นี่แสดงว่าเธอเจ็บมานานแล้ว
33:02ใช่ไหม
33:04นี่ทนมาได้ยังไง มาลา
33:08ตอนให้มาลาบอกจะรำพูดกับเธอ
33:11ฉันบอกว่าฉันจะไปคุยกับเธ
33:12อให้
33:13ถ้ามาลาไปเอง เธอคงไม่มีทางห
33:16รอก
33:19พอแล้วหน่าคู่สบง
33:21แมน จ้า
33:23มา แมนมาเอา
33:24หมอนุมายไปปลอบให้ไหนจ้ะ ได้จ
33:26้ะ
33:27แม่ครูกิมยาแล้วขึ้นไปนอน
33:29พักข้างบนหน่อยไหมจ้ะ
33:30หมอสั่งไว้ว่าแม่ครูต้องพ
33:31ักคนเยอะเยอะ
33:32อืม
33:35ไปพัก ไปพัก เดี๋ยวฉันพาไปเ
33:37อง
33:40เยอะ
33:42เยอะ
33:43เยอะ
33:43เยอะ
34:17ตกลงเธอจะรำคู่กับมาหลาดใช
34:18่ไหม
34:21อย่าบอกมั้ยวะ ขอคิดดูก่อน
34:24มาราเป็นที่ขนาบ จะคิดอะไรanc Gill
34:28เธอไม่ได้เป็นฉัน
34:30เธอไม่รู้หรอกว่ามาราทำอะไรกับ
34:32ฉันบ้าง
34:34ใช่ ฉันไม่รู้
34:36แต่ที่ฉันรู้ว่าตอนที่เธอติ
34:37ดคุณ
34:38ถ้าเธอไม่ได้มลา explained ส latest
34:39rix..
34:52ปิ่นไปไหน
34:54แมน
34:55จ้า
34:59ปิ่นทองหัวเจ้าพิมหายไปไหน
35:04ปิ่นอยู่กับฉัน
35:07มารามาคืนใช่แล้ว
35:12เธอก็รู้ว่ามาราทำอะไรไป
35:14ไปเพื่อเธอบ้าง
35:15การแสดงครั้งเนี่ย
35:17ถือว่าเป็นคำขอร้องสุดท
35:19้าย
35:20ถ้าเธอจะใจร้ายกับเพื่อนรับ
35:21ตัวเองได้หรอก็
35:33ตัดสินใจยังไงบอกฉันด้
35:35วย
35:36ฉันจะได้รู้ว่า
35:37ฉันต้องเตรียมการแสดงชุด
35:40ใหม่มาแทน
35:58คุณช่อยค่ะ
36:00ปิ่นอันนั้นมันสำคัญมากเลย
36:01ใช่ไหมคะ
36:03ทำไมเหรอ
36:05แม่ครูห่วงมากจาก
36:07ขนาดตอนที่โจนขึ้นบ้าน
36:08แม่ครูก็เป็นห่วงปิ่นอั
36:10นนั้นอยู่อย่างเดียวเลย
36:12แล้วที่ครูบุสบงพูดว่า
36:15แม่ครูช่วยคุณไว้ตอนคุณต
36:16ิดฝินนี้
36:17มันเกี่ยวกับปิ่นยังไงเหร
36:19อจ๊ะ
36:23ขอโทษนะจ๊ะ
36:24แต่ที่ฉันอยากรู้อ่ะ
36:26เพราะว่าบางทีแม่ครูก็
36:29นั่งดูปิ่นนั้นนั้น
36:29แล้วก็ต้องให้
36:31ฉันอยากจะปลอบ
36:31แต่ก็ไม่รู้จะปลอบยังไงเหร
36:33อจ๊ะ
36:42สุดท้ายที่นี่ ที่สุดที่ อาจ
37:10ริงกัน
37:24ความการตะโนดที่คุณมาราสั่
37:26งได้แล้วนะขอรับ
37:27ที่คุณมาราเอาไปทำขนมแทนน้
37:29ำตาลซายได้หรือขอรับ
37:32ทำไงได้หรอคุณ ช่วงนี้น้ำ
37:34ตาลซายแพงกับข้าวอีก
37:37ฝืนทำไปก็ขาดทุน เดี๋ยวลอง
37:39ปรับสูตรดู
37:42คุณ เดี๋ยวฝากอย่วงน้ำตาล
37:45เข้าไปในโครว่ะนะ
37:46ขอรับ
38:12นิบร้อยแล้วนะขอรับ
38:17ไป
38:26มีอะไรหรือเปล่าคุณ
38:29ผมไม่รถลากมีผู้หญิงนั่ง เหม
38:31ือนคุณ
38:36คุณเต็บคุณ
38:37คขอเธออีก
38:49สงสาร
39:17ลองรำกันดูนะจ๊ะ
39:19เชิญจ๊ะ
39:22- ไม่มาล่ะ จ๊ะ
39:24อืม ไอรัฐธานิยมของท่านผู้
39:27นำมันดีแน่เหรอ
39:30ฉันไม่เห็นว่าไอ้ท่ารำพวก
39:32นี้มันจะสวยงามอ่อนช้อยตัวไ
39:35หนเลยน่ะ
39:36แล้วก็เนี่ย ลำเดินตามไปเป็นว
39:39งๆ ไปเห็นแล้วเวียนหัว
39:42ก็เห็นคุณพร้อมบอกว่าท่
39:44านผู้นำอยากจะใช้วะเธอทำสร้างช
39:46าติให้ส่งของคำขวัญ
39:48มาล่ะก็จะนำไทยไปสู่มหาอำ
39:50นาจไงคะพอครู
39:51เฮ่ ไอ้หมวกกับที่ท่ารำพลาด
39:54ทุ่งนี้นะที่จะพาให้ประเทศเราเป
39:56็นมหาอำนาจได้
39:57เฮ่ ๆ ๆ ๆ
39:59ก็อย่างน้อยก็ทำให้คนไทยเรารว
40:01มดัวกันได้ การฟ้อนรำก็ไม่ส
40:03ูนหาย
40:04เฮ่ ๆ ๆ ๆ
40:06คุณพร้อมเขาบอกว่าประเทศอ
40:08ื่นเนี่ย เขารบกันอยู่
40:10ท่านก็เลยอยากใช้ประเทศไทยเรานี่
40:11สามาคีกันไว้จ้ะ
40:13อันนี้มันก็ตื่นตูมไปนะ
40:16เมื่อสมครามโรคคราวที่แล้วก็ไม
40:19่เห็นจะมาถึงประเทศเราเลยอ่ะ
40:21แล้วก็ที่ลบกันที่อีสารเราก็
40:23ชนะ
40:27ตอนนี้ข้างหนึ่งของเราเป็นประเท
40:29ศอังกฤต์
40:30ต่วนอีกข้างเป็นฝรั่งเศษ
40:32ผมคิดว่าเราควรเลือกตรงกลาง
40:33ครับ
40:34เพราะถ้าเลือกฝ่ายใดไฝหนึ่
40:36ง
40:36เราจะถูกขนาบไปด้วยประเทศมหา
40:38อำนาจ
40:39แต่เขาเคยชั้นหน้ากินได้ได้แม
40:41นจุเรียงมาแล้ว
40:42และยังช่วยเจราจากับฝักหล
40:44ังเศษ
40:45ส่วนเราได้ดีแดนที่เคยเสียไป
40:46กับคืนมา
40:49ใช่
40:49ถ้ารัวร Kilman กับเขา
40:51เราก็จะกลับจัดพวกอนานิคมตล
40:52อดตกให้ออกไปได้
40:53และเราจะแน่ใจได้ยังไง
40:56ว่าพวกเขาจะไม่ทำกับเราเหมือนท
40:58ี่พวกแต่วันตกทำ
41:00ถึงตอนนี้สถานการณ์ของสัมพ
41:02ันธรมิติจะไม่ค่อยดีแต่ผมเช
41:03ื่อว่าพวกเขากลับมาแขงแรงได
41:05้
41:07ถ้าพวกอักษะแพл แล้วเราไปเข้
41:09าก่าพวกเขา acknowledgement ประเทศเราจะกลายเป็
41:11นประเทศที่แพตสงค Djauj
41:14แต่ผมอยู่เชื่อมานี่ท่านพụนำของ
41:16เรา ว่าท่านจะไม่พาพชา จนหรอก
41:19บันท่านไปเหลือร้อนละ
41:26โจมตีสิงคโปแล้ว ญี่ปุ่น
41:28ตีหลายด้านพร้อมกัน รัฐบ
41:30าลไทยสั่งหยุดยิ้งช่วง
41:31คราว
41:33ท่านนายกว่า ให้พูกมิดกับ
41:35ญี่ปุ่นเผิด บ้างกรรมการร่
41:37วมกัน พิจารณาตกลงกัน
41:40ให้พรพันญี่ปุ่น เพื่อมีให้
41:42เสียเลือดเนื้อของชาติไท
41:43ย ยอมให้ญี่ปุ่นเดินทั้งผ่
41:46านได้
42:09นัน!
42:10นัน!
42:11นัน นัน!
42:16นันน นัน!
42:17นันนอีกเมือว่า
42:18ก давайтеนี่มีที่ดู
42:32สะ
42:33ตัว
42:40ไม่ใช่จ๊ะ ไม่ได้กินอย่างงั้น
42:43จ๊ะ
42:43ไม่ได้กินอย่างงั้นจ๊ะ
42:48ต้องแกะออกอย่างนี้จ๊ะ
42:50เดี๋ยว
42:51อ๋อ
42:56ไงร่ะ
42:57โอ้
42:59อะไรที่
43:02เดี๋ยว
43:05เฮ้า
43:05tagnica
43:32โอเคأنบ้า
43:34ไม่รอ zij?
43:38ขน้ามาหญิง
43:42ข้นาง
43:44ญาต remaะ
43:44נuit
43:45ดีเอาuba
43:51ได้
43:51ยัง Linda
43:53อект
43:55peròน plutôt
43:58แล้วแล้ว
44:00โอ้โอ้โว ต้องสือกันโดย
44:02อืม
44:15ทำไมวันนี้ขอหมดเร็วจังครับ ข
44:17ายดีเหรอ
44:19ค่ะ โพทษาหารญี่ปุ่นมาซื้
44:21อไว้หมดเลย
44:23พวกมันมาที่นี่เหลือครับ แล้ว
44:25มันทำอะไรมาล้าหรือเปล่า
44:27ไม่หรอกค่ะ เขามาซื้อขนม แล้
44:30วก็ยังบอกอีกนะคะว่าจะกลับมา
44:31ซื้ออีก
44:33คุยกันต้องนานกว่าจะรู้เรื่
44:34อง
44:38เดี๋ยวค่ะ
44:45ขอบคุณครับ
44:50แล้วมารามให้โกรดเหรอครับ พี่
44:53พวกมันมาทุกราณบ้านเรา
44:56ก็ท่านพูนนำของหน้าคุณไม่
44:57ใช่เลยก็รับ พี่ยอมให้พวกมัน
44:58เข้ามา
44:59คุณ
45:13ไม่เป็นไรลงมาแล้ว
45:15ผมเองก็ไม่เห็นด้วย พี่ท่านพู
45:17นนำเข้ากับพวกมัน
45:25ฉันไม่รู้หรอกนะคะ ว่าการที่พวกเข
45:27าเข้ามาเป็นเรื่องดีถึงไม่ดี
45:31แต่แค่คิดว่า ถ้าท่านชายต
45:34้องไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง
45:36ก็อยากให้ทุกคนที่นูนต้อนรั
45:38บท่านเหมือนที่ฉันทำกับทางญ
45:39ี่ปุ่น
45:42มารายยังคิดจริงๆเหรอ
45:44ว่าท่านชายยังมีพระชนชีพ
45:47อยู่
45:59คุณกินอะไรเป็นยังคะ
46:03ไม่เป็นไรครับ
46:05ผมแค่จะมาบอกว่า
46:07พวกญี่ปุ่นมืนกว่านซื้อเข
46:08้าของที่จำเป็นเวลาเป็นเซเบี
46:09ยง
46:10เลยอาจจะทำให้เข้าของหายาก
46:12โดยเฉพาะพวกเข้าสารกับยา
46:15ยิ่งยาฟ้าหรังจะยิ่งหาย
46:17ากมาก
46:18ผมเลยซื้อยาฟ้ารังที่จำเป็น
46:19มาให้ก่อน
46:20ขอบคุณนะคะ
46:28แต่คุณไม่หิวแน่นะ
46:30ผมดีใจนะครับที่คุณเป็นห่ว
46:32มผม
46:33คือผมจะไปตรวจครับเท้าเจริญ
46:40กรุงเลยว่าจะไปหาอะไรกินแถวน
46:42ั้นครับ
46:43ครับเจ้าคุณเรธก็อยู่เท่านั้น
46:47มารายอยากฝากอะไรถึงซ้อยไหม
46:50คุณช่วยละ
46:51คุณ were done
46:51คุณภาสิ
46:52คุณภาสิ
46:52คุณครบบกันอัฟ้า
47:21อุ้ย
47:22อุ้ย
47:23อุ้ย
47:24อุ้ย
47:25อุ้ย
47:28พวกใต้ดีที่ต่อต้านญี่ปุ่
47:30น ชอบมานักเจอกันที่นี่ครับ
47:31มีคนเยอะไหม
47:32เมื่อก่อนก็มีไม่กี่คนนะครับ
47:33แต่เดี๋ยวนี้เริ่มมีกันหล
47:34ายกุ้ม
47:49พี่ได้ทีชاؤมียอธานจัย
47:53จะคัดคงวดกงค์มีดายดาย
48:00จริงนาจัยจริง
48:04พี่ได้ที่รักเจ็ดภาพิต่อต
48:07้านจัย
48:08กันยากきจัดขอจัย ได้ไหม
48:15โดย ต้องดี รักดี รักดี รั
48:19กดี
Comments