- 7 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชนได้ทุกวัย
00:35ทุกวัย
00:36ทุกวัย
00:37ทุกวัย
00:37ที่令我至今 片刻不忘情
00:44谁为你寄唱 泪影观笑声
00:50全屋一首 将来一夜见
00:58为书见 去命我施命
01:03去命我恋爱
01:05看梦 梦中 天我百千情
01:10心是人情
01:13如想去 心情分情
01:19却有人出痴迷 阴梦未成
01:34书见 去命我施命
01:39去命我恋爱
01:42看梦
01:52离开梦
01:55ปีที่สิบสามของโยงจริง
02:24หมอมฉันถวายปังคม ออกชายสิ
02:27ว่ามอ่ะ
02:28ห้องเต็บประชว์นับ ห้องเขาให
02:30้เขาเฝ้าดวน
02:43ไม่อย่าค่ะ
02:50ถวายปังคมเสร็จแม่
03:01ทุกรทุก viii
03:02หิดดีเลย ท่อนเสร็จนัดฉัน
03:03ộosten จะสLu Shimdсы marc
03:13ลองความ expressive
03:18สุขให้รับแล้ว
03:29ขอบคุณ ขอบคุณ
03:31ขอบคุณ ขอบคุณ
03:48น้องหญิง
03:50ท่านพี่
03:51นั่งลง นั่งลง นั่งลง
03:54โหขอบคุณ
03:54ท่านพี่เนตเหนือแล้ว
03:55ควรจะนั่งพาพห่อนสักครู่นะคะ
03:59เจ้้าเรιοยกว่า
04:00คุมต้องตั้งสิบเดือน
04:03และยังต้องมาดูแลลูกอีก
04:05หรืม
04:06ว่าไง เจรค sought languages
04:07รียงไหม
04:08ท่านเกิดเหลือเกิน
04:10ลูกเรายังพูดไม่ได้
04:11จะตอบท่านได้ยังไงนะคะ
04:13ลูกสักคนเฉินเรา BC willkommen
04:14เหมือนคนเดือนได้ยังไง
04:18มันก็แตกถ่างกันมาก ถ้าหาก
04:20ตอนนั้น
04:21น้องหญิง เรื่องอดีตขอรองอย่
04:25าเรือฟื้นขึ้นมาอีกเลยนะ
04:29ไหนทัศ ไหนทัศ หายกง ๆ มาแล้วคร
04:31ับ
04:33หายกง ๆ มันก็เป็นขันทีคว
04:35รสดีทห้องเต้น่ะสิ
04:37เซนาเฉิน
04:41การว่าหายกง ๆ
04:42อืม
04:50ห้องเต้โทรงศาพ วันนี้เป็นว
04:53ันกลผมไฟคุณชายเฉิน
04:56จึงไม่รับสั่งให้ค่า นำของ
04:59ขวันมามอบ
05:04กานิ ห้องเต้พระชธานให้กับท่
05:07านเป็นพิเศษ
05:09เพื่อให้ขอพระท่านได้สุขสมร
05:12าลเต็มถี
05:14ไป ๆ ๆ ๆ
05:16ไป ๆ ๆ ๆ
05:29น้องหญิง
05:36วันที่รอคอย มันมาถึงแล้ว
05:43หายคงๆ สามีค่ะไม่เคยเปิดเผย
05:46เรื่องนี้
05:47พวกเราทุกคนถึงความบักดีเป็
05:49นหลักกรุ่นาลาเว้นพวกเราด
05:51้วย
05:52ข้าไม่เข้าใจคำพูดของคู่ห
05:54ญินนะ
05:56ฟ้าบาททรงปลดปลดเซ็นนา
05:58เฉินมาตลอดเวลา
06:01ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย
06:08ใช่แล้ว
06:10ข้ามีชีวิตเสเวอร์สุกมาได้
06:12จนวันนี้
06:15ก็นับว่าบุญโคล่ะ
06:20ห่องเต่พระจัทธาหาย
06:25นับเป็นวาสนาด้วย
06:26กันพี่
06:27ทุกคนดื่มด้วยกันเถอะ
06:33พูดแล้วไม่ดื่ม
06:35ไม่ดื่ม
07:05ไม่ดื่ม
07:06โลกข้า พึ่งจะครบเดือนวันนี้
07:10หวัยท่านกงๆ นัดละเว็นครั
07:12บ
07:15ชาติหน้ามีกิ่ง แต่จะทดแทน
07:18พระคุณท่าน
07:23ให้กงๆ คุณหละเว็นเหรอด้วย
07:26เธอ
07:29แต่ห้องเต่ มีรับสังให้จัด
07:33การทุกคน
07:34ซินัดเชินทําใจกล่าไว้
07:38เธอ
07:39ค่อต้องกลับไปทุนห้องแต่อ
07:42ีก
07:42ลองหยิง พี่ลาก่อนนะ
07:48จันพี จันพี จันพี จันพี
07:53จันพี จันพี
08:04หูหินฉัน...
08:06ฉัน
08:08พระเธอใจมากใส่ละกรรม
08:10ให้กองกองข้อรัพรองว่า...
08:13ลูกท่านจะไม่เจ็บปวดเลย
08:16ไม่ได้
08:18พระเธอจะทำรายลูกก็ไม่ได้
08:23เด็กๆ
08:25อุ่งคุณชายฉันให้กับหูห
08:27ินหน่อย
08:29อย่านะ อย่า...
08:30อารุกขึ้นมาไปได้นะ
08:31อย่านะ อย่าลูกอะไร
08:33แก้
08:34ป๊า ป๊า ป๊า ป๊า
08:36ป๊า ป๊า ป๊า ป๊า ป๊า ป๊า ป๊
08:39า
08:39ลูก ลูก ไม่ถึง
08:56พองเซน ไม่เป็นไรแล้วน่ะ
09:01ข้ารู้แต่แรกแล้วว่าหยุงจ
09:03นไม่ละเว้นชีวิตพวกเจ้าแน
09:04่
09:05เสียดาย ข้ามมาสายไปเก้าเลย
09:08ที่เนี่ยอยู่ไม่ได้ เจ้าดีไปกั
09:10บข้า เดี๋ยวเข้า ไปเถอะ
09:14ไป ข้าจะไปไหนได้อีก
09:17ข้าไปซื้อฐานที่ไม่มีใครรู้
09:18จักพวกเราไงแล้ว
09:31ข้าไม่เคยลืมเจ้าเลย
09:37พี่ทิ้ง อย่าพูดอย่างนั้น
09:40เมื่อข้าเป็นคนของสกุญเฉินแล
09:42้วเราก็สิ้นวัสนาต่อกัน
09:43พี่ไม่ควรบิบบางครับก็อิบ
09:46พี่ทิ้ง อย่าบิบบางครับก็เลย
09:49พี่ทิ้ง พี่ลืมเขาซื้อเธอนะ
10:01พี่ทิ้ง เข้ามีเรื่องว่ายหวาน
10:04น้องเซ็น ว่ามาเถอะ เข้าจะให้เจ้
10:06าทุกๆเรื่องเลย
10:08พี่ทิ้ง เข้า... เข้าขอให้พี่ผ
10:12่าเจตล่วงไป
10:14ข้าเป็นยิง หาจะไปก็คงไปได้
10:16ไม่ไกล
10:17ยุ่งเจ้นไม่ละเว้นพวกเราสองแ
10:19ม่ลูกแน่นอน
10:21พี่ทิ้ง
10:25สกุญเฉินเหลือถ่ายาติคนเดี
10:27ยว
10:28โปรดเก็บรักษาเขาเอาไว้
10:46ข้าจะอบปการะเขาไวน่ะ
10:49ก่อนเขาสิบขวบเขาจะสอนอักษ
10:51ร
10:52หลังสิบขวบเขาจะสอนวรยุษ
10:55เมื่ออีววันถิง ไม่ลงหาใจ
10:56ข้าจะอบรมเจียล่ว่า
10:57ให้เป็นจอมยุษ ผู้ยิงใจใน
10:59ล่านให้ได้เลยเค้าดู
11:01พี่ทิ้ง
11:03น้องสน
11:07พี่ทิ้ง
11:09เขาไม่รู้จะขอบคุณยังไง
11:18เมื่อสวัสลิคิด ข้ารู้จะฝืน
11:23แต่ไม่อยู่เรื่องที่ข้องใจ
11:25หากจงเจ้นตรงการข้าปิดปาก
11:27ผู้เจ้า
11:28ทำไมต้องรอถึง 20 ปีให้หลังน
11:30่ะ
11:34เยี่ยนพิปการข้าปิดปี
11:47ยีสิบสามเดือนแปด ปีที่สบส
11:50าม ห้องเต่ยงเจ้นสงสวัสลิค
11:52ต
11:53มีราชองการให้องชายสีขึ้นคร
11:56องราศพระนามว่า เชียนหลง
11:59ของเตสวันคดแล้ว
12:00ของเตสวันคดแล้ว
12:03ของเตสวันคดแล้ว
12:06ของเตสวันคดแล้ว
12:07ของเตสวันคดแล้ว
12:07ของเตสวันคดแล้ว
12:09ของเตสวันคดแล้ว
12:12ของเตสวันคดแล้ว
12:13ของเตสวันคดแล้ว
12:14ของเตสวันคดแล้ว
12:14ของเตสวันคดแล้ว
12:16ของเตสวันคดแล้ว
12:18ของเตสวันคดแล้ว
12:27ของเตสวันคดแล้ว
12:35น้องสัน
12:37น้องสัน
12:59น้องสัน
13:48ท่านพี่
13:51พวกเราทำบาปกำอะไรหรือไง
13:54ทำไมสวันหลงโทษแล้วชินนี้
13:59ทำไม
14:08พี่ทิ้ง
14:10เราไม่ได้พบกัน 20 ปี
14:12เจ้าสบายดีเหรอ
14:14ทำมาที่นี้ได้ยังไง
14:16ไม่ได้รับสารจากเจ้า
14:17เขากรีบไปหาเจ้าที่บ้าน
14:19แต่ว่าเจ้ามาอยู่
14:21ก็เลยขาดว่าเจ้าตรงมาที่นี้
14:22แน่ๆเลย
14:27เขาเสียใจจริงๆ
14:31เพราะตลอดเวลา
14:33เขาไม่มีโอกาสมาเส้นไว้
14:36จุดถูกปุชา
14:38ให้กับสามหีที่ร่วงรับไปแล
14:40้ว
15:02เจ้าของทรมานมากสิน่ะ
15:02เยี่ยสิบปีมาเนี่ย
15:03เจ้าของทรมานมากสิน่ะ
15:10ท่านค่อยเช่นกัน
15:12หลังจากได้ก่อต่างพักดอกไม
15:14้แดง
15:15ท่านก็มีงานการไม่หยุด
15:19เพื่อกกอบกู้แผ่นดินให้เป็น
15:20ของฮัน
15:22ถึงข้าเหนื่อยแค่นี้จะเป็นไร
15:24บาย
15:24แต่ข้ารู้สึกอับอาย
15:26แล้วก็เสียใจมาก
15:28ข้าทำงานมาหลายปี
15:30แต่ว่าผลไม่คืบหน้าขึ้นมา
15:31เลย
15:41จริงสิ เจียนรวดสบายดีไหม
15:44คะ
15:45จะวางใจเธอเขาสบายดี
15:47เขารำเรียนอยู่กับอาจารย์เยี
15:48ยนสื่อเสี่ยว
15:49เท่าวิปริษณ์
15:50นี่ก็นำว่าเป็นบุญของเขาแล
15:52้ว
15:52ของมาได้เล่าเรื่องครอบครัวให้เข
15:55าฟังนะคะ
15:57เขาก็ทำตามเจ้าสั่ง
15:59บอกว่าสกุญเฉินทั้งครอบครั
16:01ว
16:01กด้วยโรคระบาดหมดเลย
16:04เมื่อก่อนเขาเป็นเด็กก็หกแคล
16:06่นี่ก็พอได้
16:08แต่ว่าตอนนี้
16:08เขาไม่ไปพบหน้าหลูกตộcเองส compound
16:16ใช่
16:17นี่เจอจะปกเป็นเรื่องนี้ช่วยชี
16:18วิตใช่เหลือ
16:19นี่ ไ Definition เจียโร้ จะให้โรา เป็น
16:21ลูกชายของเจ้านำ
16:23ทําไม่ไปพบหน้าลูกค
16:24เขาเป็นลูกชายของค่ะ
16:32มีแน่คนไหนไม่อยากพบลูก
16:37แต่ค่ะอยากพบทั้งสองคน
16:41ก็ไม่ลุกจ้ายทั้งสองคน
16:46ทำไม
16:48ทำไมสวรรณ์ต้องปลากลูกกลั
16:50บไปทั้งสองคน
16:51ทำไม
16:55รองซัน
16:55ทำไม
16:57ไม่เป็นไร
16:59ไม่พู
16:59รองซัน...รองซัน
17:14เฮรูปนี้ เข้าดูกัน
17:18เฮรูปนี้เธอ
17:23ไอ้!
17:31เธอจริง!
17:32เฮรปร้อย!
17:40พระหัตแม่นเหมือนจากวาง มอม
17:41ฉันได้ชื่นชม แล้วเป็นวาสน
17:43าจริง ๆ
17:48เทียบกับกวงเล็บอินซีเจ้
17:50า ยังห่างใกล้กันอยู่มั้ง
17:52มอมฉันรู้แค่งู ๆ ปล่า ๆ ไม
17:55่อยากจะที่บกว่าความปริชาส
17:56ามารถของฝอบาทนะ
18:03พูดได้ดี เราชาวแม่นจูฉลา
18:06ดเฉลียว ต้องเชี่ยวชานทั้งบู
18:08ระบุน
18:10ค่าเป็นห้องเต แล้วจะต้องมีจ
18:13ิตใจฮึกเหมือนเจ็งกิสค่ะ
18:15สักวันหนึ่ง ค่าจะขยายดิน
18:17แดนของค่า เชิดชูราชวง ให้
18:20เกริกเรียงใกล้เป็นที่หรู
18:21จักของคนทั่วไป
18:22ทรงพระปิชาสามารถ ไม่แต่จิ
18:26นสีห้องเต ก็จะเป็นรองฝอบาท
18:30ถวายบังคม ลูกขึ้น
18:33หัวหน้าอองครักสาหุย กลั
18:35บมาพระกราบทวนฝอบาทแล้ว
18:36สาหุย เจ้าทำงานยังไง เขาให้
18:45เจ้าไปเจราจากภาวสินเกียง ทำ
18:48ไมถึงไม่สำเร็จ
18:51ขอได้โปรดฝอบาท หมมทันพย
18:53ายามเจราจากพวกสินเกียง แต่พวก
18:56เขาเหมือนคนป่า ไม่มีเหตุผล ไม
18:59่ยอบรักรัยธรรมจากแบนจ
19:00ู หมมทันจึงต้องรีบกลับมา
19:03เพื่อกลาบทูนฟังรับสาห์จ
19:04ากฝอบาทอีก
19:05รัยเหตุผลสินดี เพ่าสินเก
19:08ียงกลองทับแค่หยิบมือ ร
19:10่าขัดใจค่าเหรอ
19:11สะหุย นำกันบังทหารหนึ่ง
19:14แสน ไปปราบปร้ามพวกมัน ให้ม
19:16ันรู้จักฆ่าสะบ้าง
19:17ฝอบาท อำภายที่หม่อฉันกรา
19:20บทูน หากรักรีธาทับไปตีเผ
19:22่าสินเกียง จะสินเปลืองปล่
19:23า ๆ นะพี่ค่ะ
19:25จะมีเห็นการดีกว่าเหรอ
19:27ขอเดชะ สินเกียงนับถือศา
19:31สนาอิสลาม ยกย่องคำพีอลาม
19:33ผู้เขาถือว่าคำพีอลามคือ
19:35ตัวแทงของพระเจ้า ที่เขาต้อง
19:37ปกป้อง แล้วถ้าหากว่า
19:40หากเราชิงคำพีอลามมาได้ เราจะสย
19:43บเผาสินเกียงให้สวามิพักต
19:45่อเราได้อย่างนั้นเหรอ
19:47สมปริชาสามารถพี่ค่ะ
19:50ศาพุย คำพีอลามแค่นี้ เจ้า
19:54ชิงมาได้หรือไม่
19:55ขอได้โปรฟาบาท หม่มเฉ้าจะจ
19:58ัดส่งยอดฝีมือไปสินเกีย
19:59ง ชิงประกรรมพีมาถวายให้ได้
20:04ดี
20:25ไม่รอบวาน ไม่รอบวีกว่า ไม่
20:28รอบวาน
20:29จริงกว่า ไม่รอบวาน ต้องกั
20:40นกันหลอก
20:41ของวัลล้อดสมมิคติดฐีท
20:41์แทนนมี
21:13ประมุคเกิดเลือกแล้วประมุค
21:15เกิดเลือกใหญ่แล้วท่านบุค
21:17even mets m
21:17อย่าißt
21:19คุbons
21:20เพาะ
21:20แหวะ
21:22มากน่า
21:24สักสอบ
21:48มันมิด มันมิดกิน มันมิ
21:51ดไม่ได้
21:52พ่อพี่ นี่ไปก่อนแล้ว
21:54ท่านพ่อเป็นไรหรือเปล่าครั
22:06บ ไม่เป็นไร
22:06สักช้าไม่ได้แล้ว ยากยาติด
22:08ตามมาแล้ว
22:08ดี ไป ไปท่าน ไป
22:29มาจากไหน
22:38สอบปักคำคว่าให้ดีนะ
22:46เดินคง พระคะ ได้ตัวอีกคนไหม
22:51คะ
22:51ไม่ได้เหรอ เราคลหาทั่วปฏิเวน
22:53ล่ะ
22:54กิจไปทางเจ้าได้ตัว
22:57มันนี่ปะที่คนนึงคะ
22:58เดินๆๆๆๆๆ
23:03พระมุคเราค้อนทั่วแล้วไม่พออะไร
23:04เลยครับ
23:06ไปๆๆๆ
23:08ก้องโคตสิ ทำไมมันจารกรรมค
23:09ำพีอล่าม จะมาจากไหน
23:11บอกมาคำพีอยู่ไหน
23:17เจ้า
23:20ตายสระ จะไปหาคำพีที่ไหนเนี่ย
23:24เส้นทางที่พวกมันมุ่งมาเนี่
23:25ย สู่จงหยวนมากกว่า
23:27สิ่งสักสิทธิ์ของเรานะ มัน
23:28ว่าใกล้สุดขอฟ้าแค่ไหน
23:30แล้วก็ต้องตามกลับขึ้นมาให้
23:32ได้
23:45อันจารย์ครับ
23:49อันจารย์นะ ยังกรวดอยู่เหรอ
23:53ข้ารู้ข้าทำผีดไปแล้ว สิทธ
23:55ิ์โยกน้ำชาของเข้ามานะครับ
24:00ข้าไม่หิวน้ำอะไรเนี่ย
24:02ไป ๆ ๆ ๆ
24:03ข้าไม่เยียนหมดแล้ว ไปต้องน้
24:04ำร้อนมาชงใหม่เร็วเข้าไป
24:05ครับ ข้าชายน้อย
24:07ได้
24:08ฮืม ไอ้เตาอีววันถิงน้ำ
24:11มันต้องแกลงคันแน่
24:13ส่งลูกจิ่งจอกมาให้ได้
24:16ไม่ใช่นะ ท่านพ่อมีความจริง
24:18ใจ
24:19ทิ้งสงข้ามประศึกษา นอยเที
24:20ยนสันอันแสนไกล
24:21และกรับว่ายอดประมาจารย์
24:24เฉินเจียรวมีฝีมือทุกวั
24:25นนี้ ก็เพราะอาจารย์ประสิบศ
24:26าสตร์นะครับ
24:27ฮืม พอปีกล่าข้าแข็งก็
24:32คิดล่างครูนะสิ
24:35อาจารย์มันเป็นความปีของข
24:37้า
24:38ข้าเองขอรบอาจารย์
24:40และก็เป็นคนสำนึกในบุญคุ
24:41ณเสมอ
24:42ข้าจะแกะสลักมาครุกแห่งอ
24:44าจารย์นะ
24:47เจ้าแกะเองล่ะ
24:49หน่ายดูสิ
24:50ขอ
24:52ฟิมือไม่เบา
24:55โกข้าหรือเปล่า
24:57สิถย์ไม่กล่า
24:59ประจบเอาใจ
25:05ยากให้ข้าปล่อยเจ้าลงดอยสิ
25:07ทธา
25:09สิถย์ไม่อยู่กันด้อยกว่านาน
25:12แล้ว
25:13อย่าไปเปิดหูเปิดตาบ้าง
25:16ตกลง
25:18ก่ารับของเจ้า
25:20เจ้าปฬิเศษนั้งก็ใจจือดไป
25:22หน่อย
25:22ขอค Smithsonian
25:24มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว
25:26น้องชาร้อนร้อน ดื่มหน่อยเข้า
25:27อาจารย์ครับ มาแล้วครับ
25:34ไปไง ชอบไง อาจารย์
25:38เกิดแน่ละสิ พี่ไม่ถูกถูก
25:40แล้วเนี่ย
25:50พื้นน้ำกว้างกลายสุดตา ซ
25:53ีนซังสุดล่าเขียวโชม
25:56ทางที่เดียวคุณจะไปเติมพลัง
25:57กันก่อน
25:59หิวโล่ล่าคุณชายน้อย
26:11คุณชายทั้งสอง ขออนั่งดูคนได้
26:14ไหม
26:14ตั้งสบาย
26:15ขอบคุณ
26:18เซลอร์
26:19เอาอะไรครับ บอกมันแล้วครับ
26:22ขอไปมีเนื้อกับมันโถสองใ
26:23บนะ
26:23ได้
26:35คุณชายทั้งสอง คุณไม่ใช่อีก
26:36คนเมืองนี้น่ะ
26:37อืม ครัว คุณค้าแล้วนะครับ
26:55ไม่รู้กับดีแล้ว
26:56แถวนี้เป็นเมืองประเทินนะ
26:58พวกสินเกียงมีโจนอยู่มากมาย
27:00ชอบปล่นสินค้าก็เช้าหั่น
27:02อยู่เรื่อยเลย
27:03อืม คุณอย่างตัวแบบนี้กับ
27:05ว่า
27:05เพื่อจะปบตับตามพวกโจนอ่ะ
27:08เซลาชายเจ้าชนิชลาดมากนะ
27:09แต่ถ้าที่รู้ พอสริงเกียงเร
27:11ียงสัตว์
27:12เครงเลือกสัสนามากนะ
27:13ไม่น่าเป็นโจนได้เลย
27:16เขาว่าไม้ใหญ่ยังมีกินก้
27:17านที่เสียนะ
27:19เป็นอะไรไปอะ
27:23ข้าปวดท้อง
27:25ขอโทษเลยนะ
27:26ข้าไปปลดทุกข้า
27:27กันอ่ามีไปเงิบ เหรِเว็น ตร
27:28งนี้
27:30โอ้โ
27:31เศكلที่ต้องมักจีกับเขา ต้อง
27:47ไปพายมาสู่ตัวก็ได้ overwhelming
27:50ระวังเอาไว้หน่อยนะ
27:52ไม่ร้ายในขนาดนากนาด
27:54อาจารย์สอบบ่อยเรื่องยุดท่
27:55วมพบ ท่านว่าเมื่อออกจากบ้าน
27:57อย่าไว้ใจทางอย่าวานใจคน
28:01เธอขึ้นแนะ
28:03เอ่ย สิเยียน บ้านแล้วรับป่
28:05าเข้าแล้ว จะพิสัศจากก็ไม่ได
28:06้
28:07อ้าวะ เอาไงแน่
28:10กลัวคล้า powin un É
28:12เจียนหียนรับ ปีไหนราษนะ
28:13ไม่ต้องหนีด้วย
28:42เรีย้อ
28:44ใดลง crowds
28:52ชิบทอง
28:53ชิบทอง
28:54and
28:54sh Shelter
28:55ตัว fab
28:56แอบนี้ ต้อง��를บัน każdy
28:57ziever
28:59เจליםมันayıยของเรา ปฏูกขนา né
29:00น่าจากติว歩การ bert่าท่าน
29:02อย่างหน้ purchasing
29:02ข้าไม่รักษา
29:05บอก between
29:07สังสัยภิย์
29:07เจ้าสองคนมี
29:09จะไม่รู้
29:10เรารับไว้ว่า
29:11urst wrestling
29:11ข้างในเป็นอะไร
29:12เราก็ไม่รู้ الله
29:13เอาMER어가 มือเป็นอย่างนี้ มอบหอ
29:15ผ้าไพรแล้วสิ
29:15まで lên Under Buil
29:30ข้าต้องข้าเจ้าทั้งหากเรา
29:32จริงเยี่ยน
29:33เหตุกาทั้งหมดพระชายคนนั้นมอ
29:35บหอผ้านี้ไว้ให้
29:36เราต้องหาเขาให้พบสะก่อนพวกค
29:37ลี่คลายปัญหา
29:50อยู่ไหน ไม่มีอ่ะ
29:52มีจะกลิ่น เห็น
29:54ไหนล่ะ
29:55ถ้าเป็นหน้าสื่อใจคต ไหนล่
29:57ะคตไว้วานเจ้า
29:58ไม่รู้ ก็ทำไงเลยั้คุณชาย
30:01คุณชายพวกเนี้ย เธอจะแก้ตัว
30:03ว่ายังไงล่ะ
30:05หออกผ้านี้มีคนไว้วานร่ะ
30:08เสียจัดที่ให้ท่านไปได้จริง
30:09ๆนะ
30:10แต่เพื่อปรับความเข้าใจ
30:12เขาจะแก้หออกผ้าให้ดู
30:14หาไปคำพรีกับพวกท่านจริง
30:15แล้วก็
30:16เชินนำกลับไปได้เลย
30:20ไม่
30:21พระเจอดอมเพียง
30:24แค toppi bye
30:26แหละ
30:26อ่าฮะ
30:33ต้องไป
30:43อ้อยๆ...เมื่ออ่ ông..คนร้ายอรริ
30:46ยธรรมเป็นคนร้ายเห็ดผลแถม
30:48ปาดเทืองซะด้วย
30:49等่า อ้ำ เช้า...เข้าไปคนเอาคำพ
30:51ีต์ไปเองอ่ะ ของจ้านะ
30:54ผู้กับพูดเธอนะ อย่าเอาชนะเด็
30:56กกลนครัวไม่ได้
30:57จะชนะคุณชายได้ยังไง
31:00ทุกท่าน...เด็กของข้าวเป็นคน
31:03ขี้เล่นไปหน่อยนะ
31:04แต่เราไม่รู้เรื่องคำพีของพวกท่
31:06านเลย
31:06จริงเย็ด...พวกเราไป
31:08อยู่นะ! เรื่องอย่ презzahl ค خ
31:09อยู่นะ เรื่องอย่าไม่จบ
31:10ผม construction derived from users
31:11จะเชื่อลึกว่า знаешь แต่ท่าน
31:13แต่เราไม่รู้เลือกคำพีนั่นเลย
31:15ขอตัว
31:16ขอตัว
31:17นี่ เดี๋ยว เดี๋ยว
31:20พี่ใหญ่ ปล่อยเข้าไปเถอะค่ะ
31:22ปล่อยเข้าไปงั้นเหรอ
31:24คำพีไม่อยู่ ถึงเราหาเรื่องก็ม
31:26ีจัดศูนย์เสียเท่านั้น
31:27อีกอย่าง บริยุเข้าคนนั้นใน
31:29ร้ายกาศ
31:30เราไม่ใช่คู่ต่อสู้เขาหรอก
31:32เราจะยุดติรวงข้านี้เหรอ
31:34ไม่ใช่เหรอค่ะ เขาคือคุณแจ
31:36ดอกสำคัญ
31:38ถ้าหากเราตามเข้าไป เราก็จะได้ร่
31:40องรอยพระคำพี
31:53สูรามาตัวนี้ เริ่มจากยะกล
31:55่อมประสาท
31:56ไปถึงยาพิศทรวงใส่ ซึ่ง
31:58ร้ายกาศมาก
32:04จะนำพัศสี มันถ้าหวันไท
32:06ยไหล
32:07อากจะไม่อยากตายอันหนาด ยอมแพ
32:09้ซิแต่ตอนนี้นะ
32:10แล้วตัดเมื่อเจ้าสองค่าน่ะ เส
32:12้นไหวหลุมสกของพี่ชายค่า
32:14แล้วเจ้าสองคนผลเมียจะปลอดไป
32:16ต้องมัดงั้นขอดื่นเพื่อให้เก
32:24ียร์ก่อน
32:24ต้องการัดปลอด
32:29ต้องการัดปลอด
32:36oniaมันไม่ได้
32:53อาจารย์
32:55เน็กว่ามาย
32:57เว้นไทย ถึงตาจ้าแล้ว
33:01นี่เป็นสุดท้าย
33:02เป็นพิศทรวงไส่หือร้ายก
33:04าศ
33:05เว้นไทย ถ้าสู้ไม่ได้
33:07อย่าฝื้นทำละ
33:08อาจารย์
33:19เธอด็จนไทย
33:24ท่าย อาจารย์
33:30เรียกว่าใจ
33:31ว่าไงจ้า
33:39เหมือนถ้าอะไร
33:46แข็งมาขาดไว้
33:47อย่าจะต้องชดช่วยทั้งสงเท่า
33:50รกรับ
33:50อาจารย์...นี่แค่พี่ชายข้าเรา
33:53ขอบก่อนเดี๋ยวขาดทั้งตัว
33:54อุ๊ย
34:01บัสเซ
34:01เฮ้ย ฝ่าไว้ก่อน
34:12พี่สี พี่สีเป็นไงบ้าค่ะ
34:16พี่สีเจ้าอ่ะ ไม่เป็นไรหรอก
34:18อ่ะ แต่ประมูก
34:23พี่สีค่ะ
34:28พี่สีถูกข้าออกจากร่างนะ ไม่
34:31เท่าเป็นหัว
34:33เจ้าเป็นคนองอาจกล้าหาร
34:35ยอมเสียงดื่มยาพิสร้ายกั
34:37บสักตรู
34:39ท่านประมูก อย่าซ้ำเติมค่า
34:41เลย
34:41เฮ้ย เขาพูดจัดใจจริง
34:45บันด้าพี่น้องพักดอกไม้แด
34:46ง
34:47จะทำเป็นคนกล้าหารชาญใช้กว่
34:49าเพื่อนเลย
34:50ท่านมาได้กิดอันใดละ
34:52คือเนียบ ข้ายาทดสอบคว
34:55ามกล้าอีกครั้ง
34:57พี่สุดพาเจ้าเข้าหวังต้อง
34:59หา
34:59เพื่อเฝ้าห่องเต่
35:12วันนี้มาดึกนะกับตัว
35:14คุณร้ายก็ท้องเลยมาช้าหน่อย
35:16อ่ะ ปัดได้จ้ะ
35:18มาเชื่อกันไม่บอก จะไปดู
35:26พี่สี่ วังไงค่ะ
35:28เตรียมมาดูนะว่า เพื่อยามชุก
35:29เชิญนะ
35:32พระตำหนักกว้างจ่ายภัยสาร
35:34เราไม่อาจจะร่วงรู้ได้ว่า
35:36ห้องเต่นประทับอยู่ส่วนไหน
35:39ทำไงดีค่ะ
35:43ซอสี่ เตรียมมารออยู่ประตูตะ
35:45วันออก
35:47ค่อยรับเราก็แล้วกัน
35:48ค่ะ ก็ทราบแล้วค่ะ
35:51น้องสี่ เราเข้าไปเสียงดูก่อน
35:56ไม่มีสิ่งได้ขัดขวางเราได้ห
35:58รอก
36:02จะไปพักได้ เข้ามาปรียมเวรยาม
36:04แล้ว
36:07ทราบมารอ
36:09ทำรับทราบทราบ
36:11เก่งมารอ
36:34ขอมาอา...
36:38บ professional ethernet
36:38บ professional ethernet
36:38บ alma
36:38บ professional
36:38อ JENNY
36:39อ. ค !"
36:49diz
36:49ail
36:49คิดการ
36:50บ in
36:50พิษาไม่ขลับอยู่อ่ะ
36:51โอ้ยเหลวไหลจริง
36:52สั่งคนดักไฟเร็ว
36:53จ้ะ
36:53ผู้เจ้า ตามไปถวายอาระขาด่วน
36:56อ่ะ ได้ โล่ โล่ โล่
37:20โล่ โล่
37:23โล่ embraced it
37:33โอ้ย เดินอะไรขึ้น
37:36ข๋ cuesบ implants
37:37ห้องกลัวเกิดไฟไม่
37:39จริงส่งสีงดัง
37:39รอองให้ช่วยหมอมฉันด้วย
37:41ทำ stinky ท Vay
37:42lish ไม่ Glen
37:44แต่หมอมฉันก็สั่งการไปแล้ว
37:46อีximครู mistake ของเจ้าหมอด
37:48ม่อมชั้นห่วงความปลอดภั
37:50ย จึงรีบรุษมาพี่คะ
37:51ไม่มีอะไร
37:52งั้น ม่อมชั้นไม่รบกวนล่ะ
37:55ม่อมชั้นทูนล่าพี่คะ
38:05อยู่นี่สีคนนะ
38:07ระวังให้ดีด้วยล่ะ
38:09ครับ
38:10ที่เหลือไป
38:11ในโอทีวะ อยู่ที่นี่
38:35ก็บอกแล้วไง
38:36ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้ามา
38:45เฮ้า
38:46ม่อมชั้นพระมุคพักดอกไม่แ
38:47ดง อีวันทิ้ง
38:48ถ้าไว้มองคอมฝาบาด
38:52หมายความว่า สังก็คือชาวห
38:54ันนะเน้อง
38:54เหลือไหล เหลือไหล
38:56เจ้าแต่งเรื่องกับเองทั้งหมด
38:57คิดควรล้มบำลังของค่า
38:59ข้าไม่เชื่อเจ้าเด็ดข้าด
39:02คำพูดของค่าทุกคำร้วนเป
39:03็นความจริง
39:05เข้ามาอยากเห็นชาวหันเช่นเจ้
39:07า
39:07ลืมบันพระมุคไปเข้ากับพวกส
39:09ตรู
39:10แล้วกลับมาแล้วแก้ชาวหันด
39:11้วยกันแบบนี้
Comments