- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรรยานในก
00:09ารรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ีขวนได้รับคำแม่นำ
00:48วันที่มาละเสียท่านชาย
00:52ฉันเป็นคนอยู่ข้างๆเขา
00:56คอยดูแลเขา
01:04แต่วันนี้ฉัน ฉันกลับทำให้เข
01:08าต้องเสียลูก
01:15ฉันทำร้ายมาละฉันไม่คุณทำร
01:20้ายมาละเองกันอย่าง
01:22อย่าโทษตัวเองเลยวันนั้นที่เธ
01:26อเมาก็เพราะเสียใจเรื่องเขา
01:32ทำไม
01:36ก็รักใครสักคนมาดูทุกขนา
01:38ดนี้
01:39ก็พร้าวไปรักคนดีเขาไม่รั
01:52กไง
01:52ก็พร้าวไป
02:22ก็พร้าวไป
02:47ขอบใจมากนะกุ้นกนก
02:49กุ้นพากนกไปพักเธอ
02:53แม่มาละอ่ะ
02:57ฉันขอบคุยด้วยหน่อยสิ
03:00จ๊ะ พ่อครู มีอะไรหรือจ๊ะ
03:05พอฉันเห็นแม่มาลารำ
03:07ฉันก็จำได้ว่า
03:09แม่มาลาคือตัวพระที่รำคู่
03:11กับแม่ซ้อย
03:11ที่เป็นตัวนาของคณะละครหล
03:13วงใช่ไหมจ๊ะ
03:15ฉันเคยดูที่สนามเสือป่า
03:18ชอบมาก
03:21แล้วพอรู้ว่าแม่เลือกรำไปแล
03:23้ว
03:24ฉันก็เสือได้
03:26จ๊ะ
03:28ฉันก็ไม่ได้รำนานแล้วเหมือน
03:29กันจ๊ะ
03:30แต่ก็ยังงามจับใจ
03:33ฉันก็เลยมาทาบทาม
03:35อยากให้แม่มาลาช่วยไปสอน
03:37พวกลิเกตที่คณะของฉันสักหน
03:39่อยนึง
03:40จะได้ไหม
04:10ทุกวันนี้พวกมันก็รำกันง
04:11ูงูปละปลา
04:40บ้างก็ดีนะขอรับ
04:41ไม่ได้ครับ
04:48ท่านฟาบาว่าให้คุณชดช้าย
04:49นิสีทั้งหมด
04:50ให้เร็วที่สุดด้วยครับ
04:52ส่วนของพวกนี้
04:53ท่านให้ผมเอาไว้เป็นหัวเวีย
04:54ครับ
05:01ไปชีวิตนั้นละวันไหมครับ
05:46ไม่ต้องคิดมานะซ่อย
05:48ฉันเชื่อว่าซ่อยจะผ่านหารให้
05:50ไปได้อยู่แล้ว
05:52ซ่อยเก็กจะตาย
06:17ขอบใจนะมาล่า
06:22ฉันจะรักสะอัดองราคอนี้ไว
06:23้ให้ได้
06:35จ่ะ จ่ง จ่ะ ถิง จ่ง ถิง
06:42จ่ะ จ่ง จ่ะ ถิง จ่ง ถิง
06:47เออ อย่าเร่งจังว่า
06:49จ่ง จ่ะ ถิง จ่ง
06:53เอียงให้มันถูก
06:56ต้องยกระดับนี้บงจะได้งาม
06:58จ่ง จ่ง
07:17เสนใจเอาลิเกคาณาครู
07:20ไปแสดงที่โรง لกรของฉันบ ly
07:22ex
07:23ฉันบั้ง มันจะไปอาวที่โรงล
07:25ัคร
07:25มันจะ Integrated Team
07:38แต่ว่าเทียวทรง Japanese might display my content
07:42พื้น พื้น façonมากที่ต้ belle
07:45ฉันคิดไปให้แล้วจ๊ะ
07:47เดี๋ยวฉันจะไปเช่าชุด magazine get ทร
07:49ง Melanie
07:49เวลาขึ้นเวธี จะได้ดูหรายเปย
07:53spelling
07:57แล้วยิ่งได้มาลารลาร์ทมาสอนรำ
07:59ด้วย
08:00ฉันยิ่งมั่นใจว่า Bernard ». จะรำ
08:04มาสวยขึ้น
08:04เกล่ liar มาราร์ท
08:11อันนี้ฉันแล้วแต่พ่อครูนะจ๊
08:12ะ
08:13อย่าวันนี้ฉันขอตัวกันดีก
08:14ว่า
08:16จ๊ะ
08:40ผมเห็นวางไว้อยู่ในบ้านก็เลยย
08:42กมาไว้ให้
08:44ขอบคุณนะคะ
08:56ขอบคุณครับ
09:06ได้ขอท่านใช้บ้างไหมเจ้าคะ
09:10วันนี้เพิ่งมือขาวว่าพวกเจ
09:11้าในรวมตัวกันจะต่อต้านพ
09:12วกผม
09:14แต่ไม่แน่ใจว่าท่านชายจะอยู่
09:16ร่วมด้วยหรือเปล่า
09:22แล้วเราจะรู้ได้ไงคะ
09:24ผมให้หน่วยสอดแนมสืบให้แล้ว
09:25ครับ
09:26ถ้าได้เรื่องยังไงเดี๋ยวจะร
09:27ีบบอกนะ
09:33แล้วคุณกับไฟคุยกันหรื
09:36อยัง
09:42ผู้พันศักษ์ถอนหุ้นจากโร
09:44งละครซ้อยแล้วนะครับ
09:45ตอนนี้ซ้อยคงกำลังแย่
09:48คงหาเงินใช้นี่ที่ครั้งอยู่
10:03โรงละครไปยังไงบ้างซ้อย
10:07พูดพันศักษ์คงบอกคุณแล้
10:08วสินะ
10:10งั้นฉันฝากบอกท่านด้วย
10:13ว่าถึงไม่มีท่านฉันก็อยู่
10:14ได้
10:18มาแล้วครูสมารตกโรงจะไปเล่นท
10:20ี่โรงละครับใช่แล้วนะ
10:23เดี๋ยวฉันจะให้นำหนังสือพ
10:24ิมณ์ไปดู
10:25เขาจะได้ลงขาวให้
10:41วันที่ขนาของครูสมารตกไปเล่
10:43น
10:45มาแล้วไปดูไหม
10:50ฉันก็ต้องไปช่วยครูดูอยู่แล้
10:51วล่ะ
11:02จำจัยยกภัยพล
11:06ขึ้นหลังเนียงพา
11:10เอ้า... ขาใคร
11:20ไป... จึงรีบยกทับไป
11:23หวนล่ะครับ
11:24คอร์... เอ้า... อีกต้องไป
11:40คิดตามไป
11:40แสนไหลน่ะครับ
11:40เอ้า... ขอรสเซ็น... แสนไหลน่
11:48ะครับ
11:51ยามจากไปคนดี
11:58แม่ แม่เอ้ย แม่ลี่
12:04กว่าอกของที่สถอน
12:10แม่ลี่
12:11บูชา ความรัก อาวม
12:22อย่าตามพี่มาเลยน้อง
12:25เจ้าตรงอยู่ที่เวียมวังแห่
12:26งนี้
12:27ไม่ต้องติดตามพี่มาหรอ
12:29ไม่นะพี่คะ ทุกคนม่อม
12:31ม่อมฉันขอติดตามไปด้วยพี่
12:33คะ
12:34เอาไงดีพี่มา
12:35ตัวประองค์ หอยาหอจุดท้าย
12:37เหลือเอาไว้ทำไมเล่า
12:39โรย้เอาไปเลยให้เป็นทะเลกฐกำ
12:41มาณ์ไว้
12:42เอาอย่างนี้เลยบอมฉันว่าแนะน
12:43ำ guar잖아
12:44ถูกแล้ว เอาเลย
12:45แล้ว sproutวานมาป Prepare
12:47หักด้องไม่ฟังพี่
12:49พี่จัดขัดขวางเจ้า
12:51ด้วยทะเลกฐ
12:52ก็เอาเลยสิเพคะ
12:54อยากเห็นของฉันตายก็เชิจเลย
12:57เล่าหยิบเอา
12:59หอยา...เอ๊ย
13:01อะ Hernandez
13:01เต่าไป
13:01หอยามาท่านที่
13:04ท่านที่uffusions
13:04abnorm ลงเป็นวารี่
13:07พี่ พี่ ทันแรก โรธ ม เออ ทัน พ
13:12ี่
13:16กลับไปสดวดน้อง
13:18พูมี่
13:20ชาตินี้มีกรรมน้องตามมา
13:24ชาติหน้าพี่อย่า ตามน้องไป
13:26พูมี่
13:30พูมี่
13:31พูมี่
13:33พูมี่
13:49น้าราศันเก็ง
13:50บ้าเก็งมาก
13:58เก็งทุกคน...
13:59คนดูชอบมาก
14:01ตามคลูป ไปหาคนดูน่ารลอด
14:05มา มา มา มา
14:06ขอใจมา
14:06อ่าเนี้ยไม่ place your head
14:17わか Lis
14:18แล้วไม่ให้ความหวังเขาทำไม
14:21แล้ว
14:22จะหมายถึงซ้อยหรอ?
14:23ieni your head
14:25ฉันเคยโคลดซ้อยนะ
14:26ที่ตัดใจจากเธอไม่ได้
14:28แต่วันนี้ฉันเห็นแล้ว
14:30ว่าเธอนest lest
14:30เป็นความหวังซ้อย
14:31- ให้ความหวังอะไร ซอยไปเล่าอะไรให้
14:36เธอฟัง
14:36- มาล่ะ เก่งมากเลย คนดูเช่ากันมา
14:41กเลย
14:42- ซอย มันไปเล่าอะไรให้เขาฟัง ทำไม
14:45เขาถึงบอกแล้วฉันให้ความหว
14:46ังเธอ
14:50ป่ะ อะไรของเธอกันเนี่ย
14:52- ฉันแค่พูดความจริง ป่าง
14:56บอกว่าไม่ได้คิดอะไร
14:57แต่สิ่งที่เธอทำอยู่ มันทำให้ซ
14:59้อยคิด
15:00ถ้าเธอไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ก็
15:02อย่ามายุ่ม
15:05เธออะไรอย่ามายุ่ม
15:07นี่มันเรื่องของฉันกลับมาแล้
15:08ว
15:08ไม่มีเรื่องอะไรของเราทั้งนั้นนะซ้
15:10อย
15:13ฉันไม่เคยคิดอะไรกับซ้อย
15:16ที่ฉันมาในวันนี้ เพราะฉันเห
15:17็นว่าลงละครกับบางแย่
15:18แต่ถ้าการที่ฉันทำแบบนี้ แล้ว
15:21มันทำให้ซ้อยคิด
15:24งั้นฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้
15:25ว
15:26ไม่ล่ะ
15:27แล้วถ้าการเป็นเพื่อของเรา
15:28มันทำให้ซ้อยต่อเจอจากฉันไม
15:29่ได้
15:33เงินก็ไม่ต้องเป็นเพื่อนนี้
15:54แม่มาแล้ว
15:55จ้ะ พาครู
15:59แม่มาราจะกลับแล้วหรือจ๊
16:01ะ
16:02ใช่จ๊ะ
16:03พาครูมีอะไรอีกหรือเปล่าจ๊
16:05ะ
16:07แม่มารากโกรสสองคนนั้น
16:09แต่ว่าจะยังคงมาสอนที่ขณะร
16:12ิเกของฉันอยู่เช่นไหมล่ะ
16:15เมื่อก็ติพาครูได้ยิ่นหมดเลยเห
16:18รอจ๊ะ
16:20ฉันรู้เรื่องคงสองคนนั้นตั้งแต
16:21่วันธรรมบุญรูปของแม่ มา
16:22ราแล้วล่ะ
16:24แม้กัญญากับแม่ซ้อยเขาเป็
16:28น
16:30หยิงรักหยิง
16:33แล้วตอนที่แม่มาราไป หลัมรา
16:37คอนอยู่กับแม่ซ้อย
16:38ที่น ลาคอนหรวงนั้นล่ะ
16:40แม่มาราเป็นนั้นด้วยouvertอALK
16:43ไม่ใช่นะจ๊ะพ่อครู
16:47ตอนนั้นฉันคิดกับซ้อยแค่
16:49เพื่อนจริงๆจ๊ะ
16:51แต่ฉันไม่รู้ที่หลัง
16:54ว่าซ้อยไม่ได้คิดกับฉันแ
16:55ค่เพื่อน
16:57ฉันก็เลยแยกตัวออกมาจ๊ะ
17:00นอกจากพ่อครูแล้ว
17:02มีใครรู้อีกไหมจ๊ะ
17:04ไม่มีนะ
17:05ฉันรู้อยู่คนเดียว
17:07ฉันไม่กล้าเล่าให้ใครฟังห
17:09รอก
17:10เพราะเห็นว่าแม่ซ้อยแน่เป
17:11็นพื้นกับแม่มารา
17:13แต่ถึงยังไงฉัứngก็ไม่พอใ
17:14จนะที่เข้ามาทำเรื่องแบบนี้นะ
17:17ต่างจากนี้คงไม่มีแล้Laughter
17:19หว่ามใจไม่ได้หรอก
17:21นี่ขนาดหนีมาตั้งไกลนะ
17:23ยังตามมาก่
17:24แล้วเนี่ย JavaScript เป็นหัวบัญญาโ
17:31ลกละครของม่าระซ้อย
17:33ก็ยังปล่อยให้แม่กัญยามมา
17:35ส gaze granted
17:36ฉันว่าฉันจะไม่เอาลิเ� 바�มมา
17:40เล่นนหลวงนี้แล้วね
17:41ไม่ได้นะจับพ่อครู
17:44อย่าเอาเรื่องของฉันมาทำให้ขณะ
17:46ริเกของพ่อครูเสียโอกาส
17:50วันนี้คนดูก็ชอบกันมากๆ
17:53ฉันเชื่อว่าอีกไม่นาน
17:55ขณะริเกของพ่อครูจะต้องมีช
17:56ื่อเสียง
17:58ก็ถ้าฉันยังคงเล่นอยู่ที่
17:59นี่น่ะ
18:01แม่มาราจะยังคงมาช่วยสอนอยู่
18:03ไหมล่ะ
18:05สอนสิจาพ่อครู
18:07มันคนละเรื่องกัน
18:09ฉันก็แค่จะไม่มาที่นี่อีก
18:13ต่อจากนี้
18:15แต่ว่าหว่างฉันกลับซอย
18:19คงจบแค่นี้เราจริงๆจ๊ะ
18:21เนื้นวันนี้ฉันกลับก่อนนะ
18:24จ๊ะ
18:36ขอโทษครับ
18:38ขอโทษครับ
18:39พ่อครูสมาร
18:40หวนหน้าคณะอริเกษ์ใช่ไหมคร
18:42ับ
18:43มีอะไร
18:45ผมจากนักสื่อพิมพ์สีนครครั
18:48บ
18:49จะขอสัมภาษณ์พ่อครูครับ
18:52ได้ ได้ ได้
18:54ปันครับ
19:13คำวิจารย์ร่างและธรรมนุน
19:14ที่ส่งแม่ขาวที่แล้ว
19:16ชายเขียนกำกับไว้แล้วตามค
19:18วามเห็นของชาย
19:23ส่วนนี้
19:26จนใหม่ถึงมาล่ะ
19:29ตอนนี้ที่เมืองไทยมีคนเข้าใจ
19:30ว่าฝาบาทสิ้นชีพิตักษ
19:32ัยไปแล้ว
19:33แล้วถ้ามีคนมาเจอจดหมายฉบับน
19:35ี้เข้า
19:37ฝาบาทอาจจะเดิดร้อนน่ะก็
19:38มอง
19:38แต่มาละเพิ่งแทงลูก
19:40ตอนนี้เธอคงเสียใจมาก
19:44เรารบควรคุดลงไว้
19:46แล้วเรื่องที่ฝาบาทจะเข้าร่วม
19:47กับคณะอุชาติคืน
19:49ฝาบาทจะเข้าร่วมด้วยใช่ไหมก
19:51็มอง
19:53พ่อไม่เห็นด้วยนะ
19:55ที่ฉันจะเข้าร่วมกับพวกเขา
20:00เราไม่จอวิธีที่คณะราษใช้
20:01แต่เรากำลังจะใช้วิธีแบบเดี
20:04ยวกัน
20:05และอีกอย่าง
20:06พ่อเขาไม่คิด
20:07ว่าวิธีนี้จะทำให้บ้างลือด
20:09ีขึ้นตรงไหน
20:10ท่านพ่อ
20:12ถ้าพอจะหวังให้พวกเขาฟัง น
20:13ั้นพอคงเป็นแปลกไม่ได้
20:15ขนาดชายไม่ได้ต่อตั้น
20:17พวกเขายังละแวง
20:19จนชายเกือบเอาชีวิตไม่รอด
20:22รักษาองค์ดี ๆ
20:38เฮ้ย พ่อ พ่อ มาช่วยกันหน่อย ม
20:40ีคอนตกน้ำ
20:40อ้าว
20:46เราต้องการไปปีหน้า
20:48หาเลือดลงใต้ไปส่งเราเลย
20:50พาเราหนีด้วย
20:52อันนี้คือค่าตอบแพน
20:58ถ้าพอเราไปถึงที่นั่นอย่างปล
21:01อดภัย
21:03เราจะตอบแพนให้อีก
21:16คุณฆ่าจะคุณฆ่าไม่รอ
21:26เฮ้ย ตื่นเร็ว ๆ ๆ ๆ ๆ ขนาวตัว
21:28มาถึงตีนั่นเร็ว
21:40ชายต้องทิ้งลูกทิ้งเงียไ
21:42ว้ให้ลำบาก
21:42โดยที่ชายไม่ได้ทำไรผิด
21:48ชายจะทวงคืนความยุติที่ทำให
21:49้ขอบคุณของชาย
21:51กว่าชายจะหนีรอดออกมาได้
21:53ต้องยากลำบากขนาดไหน
21:56ถ้าชายกลับไป ผกนั้นก็ต้อง
21:58รู้
21:59แล้วก็ต้องหาทางกับจัดชาย
22:05พอว่านะ รอในรวมพระราชทาน
22:09รัดทางทางมนูลก่อนดีกว่า
22:12เพื่อว่าอะไร อะไรมันจะดีขึ้น
22:28น houses o l as l the
22:29ตัวผัสหนังเล interpretation
22:29ว่าหลวงพระดุงทำอุฐย์ใน
22:32ตำร الحติอายปราชิกร οι Polizei
22:32ไม่พอใจทIA ที่ถูกอ interjected
22:33Laval มีแร่อดมทุนกับพวกเจ้
22:36าหน้าที่อยู่ข้างนอบ
22:37Learn more than a leader
22:38ว่าพวกกุieteia
22:39คืนนี้
22:42คุณหลวงจะเงินทางกลับจากป
22:43ีนัง
22:44ถ้ากงสิทธานเข้าจับกลงคนlessness
22:46ชื่อร่วมขนาดได้หมดเลย
22:47ฟังให้ดี
22:48งานนี้จับเป็นเท่านั้น
22:54ฟ้าบาท ฟ้าบาท ตื่อบันท่
22:56มเธอฟ้าบาท
22:58เกิดอะไรขึ้น
23:00ท่านชัยลามหายไป
23:01ทิ้งจดหมายฉบับนี้ไปในห้อง
23:03กระมอม
23:07อยากคริ้วชายเลย
23:09แต่ชายจำเป็นต้องกลับไปช่วย
23:10บ้านเมือง
23:12ฟ้าบาท
23:17ยเพิ่งต้องกลับฟ้าบาท
23:20ắm ๆ Social Media
23:27�*) sposób
23:33กลัว ดี
24:24คนจัดพะ
24:26ขอนั้นตัว
24:30ไม่เป็นอะไร! อย่าพmellowไป...
24:33ไปโห!
24:37อะไรข้าบอ่lementื่ LändernllerOne!
24:40ไป!!!
24:41ไปโห!
24:44ร่องว่าไม่เป็นอะไร!
24:51ไว้โห!
24:53มีก็บอกว่าไม่เป็นอะไร
24:57คุณบาล้า คุณบาล้าขออ l'
24:59app
24:59รองดูขาวนิดหนึ่งสื่อเพิ่
25:00ง ๆ ขออลับ
25:04ควันหลง ริเกรโรงละคร ผนล
25:06นเจรินกรุง
25:08ทั้งสนุก ทั้งเศ้า
25:09จนแม้แต่เจ้าของโรงละคร ผู้
25:11ควบตำแหน่งนางเอกละครร้อง
25:13ต้องออนอ่อนตัวพระหู่่ขวัน
25:16หน้าเวธีว่าหวานแล้ว หลังเว
25:18ธีหวานยิ่งกว่า
25:19มีนา่ เวลาแสดงเข้ากระเข้าน
25:21าง ด้วยกันถึงสมจริง
25:24เขามาจากชีวิตจริงนี้เอง
25:28เข้าหมายถึงคุณซ้อยกับกร
25:29ัญญาใช่ไหมกอรัค
25:33มีนา่ใช่หรอก
25:36แต่โรงละครถนน 말�eterm Holmes กูงเขยีย
25:37วลิเกมมาเล่น
25:38ก็มีแต่โรงละครกับคุณซ้
25:40อยนะกอรัค
25:40ณ fiance คนในตลาดลูกข่ากัวเนี้
25:42ยก็ pastiไปทั่วเลย
25:45เข้าเหลืออะไรกัน душ
25:59อ่าซ้อย
26:02คุณเข้ามาแบบนี้ไม่ไรนะครับ
26:05เพราะคุณเขียนข่าวกันแบบ
26:11นี้ได้ยังไง
26:13ฉันเชิญคุณให้ไปดูลิเกษที่
26:15ลงลาคอร์ของฉัน
26:16เพื่อให้ช่วยโคตสนา
26:18ไม่ได้ declaringข่าวใส่ลายกันแบบ
26:19นี้
26:21ผมก็แelsonตามที่ได้ยินมา
26:30ได้ยินมาแต่ไคร
26:33ผมก็ไม่สามารถเกิดๆเฝ้ยแหล
26:34่งข่าวงผมได้ dürfenนะ
26:36แต่เราบรองได้ว่า ไม่ดิ่งหัว
26:38العาการของคุณมันก็ยืนยันท
26:41ุกอย่างหมดแล้ว
26:42สิ่งที่คุณเขียนมันกำลั
26:45งทำลายชีวิตฉัน
26:47ทำรายโลงละคอนของฉัน
26:50และคุณกำลังทำรายชีวิตของ
26:52ทุกคนที่นั่น
26:55คุณต้องแก้ขาวเดี๋ยวนี้
26:57ไม่งานฉันเอาเรื่องคุณให้
27:01คิดดูให้ดีนะ
27:03ถ้ามันเป็นเรื่องขึ้นมา
27:05คุณนั่นแหละที่เดือดร้อน
27:07ไม่ใช่ผม
27:36กินเธอ
27:42เธอเห็นขาวหรือยัง
27:45ถ้ามัน
27:46ผมเห็นแล้ว
27:46คนในคณาวเห็นเรืออยัง
27:49เขาว่าalal aiกันบ้าน
27:50ยังไม่มีใคร Wise พูดอะไร
27:52แต่ทุกคนคุณสงสัย
27:53เมื่อกี้พูดจัดการมาโว้ย ว้า
27:55วามีคนขอคืนตัวละคอน
27:57แล้ว等一下 ข่าวที่เหยนข่าวเนี้
27:58ย
27:59คือคนที่ทำให้มาดูริเกจัดЛิ
28:00네 ใช่งั้ย
28:01ฉันจะไปเอาเรื่องมัน
28:02ฉันไปมาแล้ว
28:04เขาบอกว่า
28:05มีคนเอาข่าวเราไปบอกเขา
28:08ใครบอก
28:10คนในขณะไม่มีใครรู้เรื่องของเรา
28:13คนที่รู้เรื่องนี้มีแค่เธอ
28:19ฉัน
28:19แล้วก็มาละ
28:28ไม่ใช่มาละ
28:29มาละไม่มีวันเอาเรื่องนี้ไปบอก
28:31ใคร
28:31- แต่เธอทำให้เขาเสียรูก Wam?
28:36เมือคือเขาต้องพูดอยู่เลยว่า
28:37เธอกับเขาไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว
28:39- เขาอาจจะทำเรื่องให้เธอคิดไม่
28:40ถึงก็ได้
28:40- เธอไม่รู้จากกล olmayลาดีพอ
28:42- ไม่ว่ามาลาจะโกรธ, จะกสอนติ
28:46จากฉันด้วย
28:46- แต่ฉันก็เชื่อ
28:51ว่ามาลาไม่มีทางทํากายฉัน
28:53- ไม่ใช่มาลาแล้วจะเป็นใคร?
28:57ก็...
28:57ใครสักคนที่เห็นเราใกล้กันไ
29:01ง
29:02ความผิดฉันเหรอ
29:05ไม่ใช่อย่างนานกันยา
29:08ความผิดเราเท่าคู่นะแหละ
29:12ที่เราใกล้ฉิดกันเกินไป
29:20ชีวิตเธอมีแค่สองอย่างที่ส
29:22ำคัญ
29:23โรงละคร
29:25แล้วก็มาล่า
29:30ฉันอยู่ตรงไหนของชีวิตเธอห
29:31รอ
29:31โรงละครับ
29:33โรงละครับ
30:01โรงละครับ
30:04โรงละครับ
30:21กลับเค้ามาทำไม
30:23ย Monicaงเรี้ยบんとหรอก
30:25เราจะเรียนให้เค้าแด่เหรอไง
30:26เห็นแม้วเค้าป๊ Raf ว่าใส้อ
30:28่
30:28ได้ยิน Torontoал หรือปะว่าCamera
30:29คงปันแล้วว่า you're left
30:30เข้าจะแด่ะอะไรไม่เป็นเรื่องของเข
30:31า
30:32น่าที่เราคือนักแสดง ต้องแ
30:34สดงให้จบ
30:35ไป
30:37ฉันไม่เล่นแล้ว
30:38ไม่เล่นหรอกไป
30:41รองราคอของฉันไม่ต้องการคว
30:43ามไม่มีความรับที่ชอบแบบน
30:44ี้
30:47เธอไล่ฉันง่ายอย่างงี้ได้เหร
30:48อ
30:48ก็ถ้าเธอทำตัวมีปัญหามาก
30:51ยังไงฉันก็ต้องเลือกรองรา
30:52คอของฉันไว้ก่อน
30:55ทุกวันที่ฉันอยู่กับเธอ
30:57ไม่มีวันไหนเลยที่ฉันไม่เต็ม
30:58ที่
31:02แต่ถ้าทำเท่าไหนเธอก็ไม่เคยเห
31:04็นค่า
31:06ฉันพอแล้ว
31:17เธอทำคำเอาฉันไว้นะ
31:20ถ้าเธอยังรักมาอารามากกว่
31:21าตัวเอง
31:23วันนึงฉันเธอจะพัง
31:27ล่ะ
31:28มันตัวหน่อย
31:39ล่ะ
31:40มันตัวนั้น
31:41มันตัวนี้
32:00คุณ มาราล่ะ
32:05ไปสอนรำที่ขนาดที่เกะครับ
32:19นี่ใช่ไหม ไม่ว่าเป็นขนมของม
32:21่อมชาววัง
32:23ใช่ครับ คุณมาราเข้าอยู่ในวั
32:25งครับ
32:25ที่หัวเป็นเจ้า แล้วโดนยิง
32:27ตายใช่ไหม
32:30ดีแล้ว ถ้าหัวอยู่ คงลำบากก
32:33ว่านี้
32:41ไม่มารา ฉันขอโทษจริงๆนะ
32:44ที่แพงปากบอกนักขาวไปแบบน
32:46ั้น
32:48แล้วนี่พ่อคุณบอกอะไรกับนัก
32:49ขาวบ้างจ๊ะ
32:51นักขาวถามว่าฉันเอาริเกมมา
32:53เล่นที่โรงราคล
32:54แม่ซ้อยได้ยังไง
32:56ฉันก็บอกไปว่ารู้จักกันอยู่
32:58ที่นี้นักขาวก็ถามอีก
33:00ถามว่าแล้ว แม่ซ้อยกับผู้ภ
33:03ันสากน่ะ
33:20ไปด้วยอารมณ์โกลดแทนแม่มา
33:22ราดอ่ะ
33:23ก็ไม่คิดว่าเรื่องมันจะบา lis
33:25ปรายไปแบบนี้อ่ะ
33:27หมาย และนี้เรื่องนี้พ่อครูได้บอก
33:29กับใครอิ่มไหมจ้ะ
33:29ไม่ ๆ ไม่ ๆ
33:31พอรู้เรื่องจากแม่มาราด ฉัน ก
33:33็ไม่กล้าคุยเรื่องนี้กัériนะคร
33:34ับ
33:35จน..
33:37จน ... เออ
33:40ม.. แม่ซ้อย
33:48ตอนแรก
33:49ฉันกลัดจะมาถามครูวะ
33:51คราวหน้าเราแสดงเรื่องอะไรกันดี
33:53ฉันจะได้หาชุด
33:56แต่เด็กในขณะครูบอกว่า
33:57ครูกลับมาล่าเดินมาทางนี้
34:00ฉันเลยตามมา
34:00เป็นครูจริงๆรอมมาล่า
34:15ครูจ้ะ
34:16เดี๋ยวฉันขอคุยก aiming resources
34:16รอสดี
34:22ส้อย
34:24พ่อครูสมร자ไม่ได้ตั้งใจบอก
34:27กับหน้าค característicasจริงนะครู
34:28แต่นี้ตั้งใจบอกครู
34:32ฉันเลยอยากหลักอันยาออกแล้ว
34:35คนดูหล่ะไปฉันกับกันยา
34:37คนที่จองตัวก็истิงตัวหมดแล้
34:39ว
34:42พร้ออะไรรู้ไหม
34:46พร้อเขารังเกียด
34:48พวกรักกระเภทเล่นละคน
34:53สมใจ
34:56สมใจอะไรซ่อย
35:00ไม่ต้องคิดว่าฉันตั้งใจแ
35:02ก้แขนซ่อยเหรอ
35:02แล้วมันจริงไหมแล้ว
35:03ไม่จริง
35:06พี่ฉันก็เหมาะกับครูสมาร
35:07เพราะฉันกลัวครูเข้าใจผิ
35:09ด
35:09ครูเขาไม่เห็นซ่อยอยู่กับกัน
35:10ยา
35:11แล้วมาถามว่าฉันเองก็เป็นห
35:12รือเปละ
35:13และซ่อยจะให้ฉันพụกอะไร
35:14า่ะ derive
35:18แปล่งไม่ต้องตอบเรื่องฉันก
35:20็ได้ไง
35:21เลิกโทษคนติอ 사람들이 Omaha
35:24ฉันเปลือได้จ้วยตอนนั้นแล้ว
35:26ว่าให้อยู่ทุกขึ้น
35:28และเป็นchildren
35:29พอทุกคนรู้เรื่อง
35:31ซ่อยต้องเสียกันยา
35:33ซอยต้องเสียลงละคร
35:35คิดดูดีๆ ว่าใครคือต้นเห
35:37ของเรื่องทั้งหมด
35:40สำหรับมาลา
35:41ทุกอย่างมันง่ายไปหมด
35:45หมดให้หยุดรัก
35:47ก็หยุดได้
35:49แต่ฉันเชื่อนะว่ามาลาทำได้
35:58อะไรของซอย
36:01ท่านชายซิ่มไม่ทันไก่
36:03ก็กลับไปหาคนท้อง
36:05รู้ทั้งรู้ว่าเค้าข้าผู้อั
36:07น
36:08ซอย!
36:13ไม่รู้อะไรอยากมาพูด
36:16ที่ซอยข้าลูกฉัน
36:18ฉันยังกลับมาคุยกับซอยอย
36:19ู่ดีก็บ้านแค่ไหนปะ
36:21ไม่ต้องมาเถ้าเล่ก MBA
36:25ที่ Whalar ทําฉันเสียลงละคร
36:27มันก็ไม่ได้ทำให้ลูกมาละพื
36:29้นขึ้นมาเหมือนกัน
36:29ไป
36:42มาแล้ว
36:45เฮ้ย
36:46เฮ้ย
36:48เฮ้ย
36:49เฮ้ย
36:50เฮ้ย
36:52เฮ้ย
36:55เฮ้ย
36:57ส่วนมาแล้ว
36:58เฮ้ย
36:59เฮ้ย
36:59ส่วนไปแล้ว
37:13พอได้แล้ว
37:14ทั้งสองคนอ่ะ
37:16ไม่ตีเฮียอิน
37:17เฮ้ย
37:18โลลิเกพล้ามกันแล้ว
37:25เฮ้ย
37:25เฮ้ย
37:32ฉันขอโทษจับพระหู
37:38ข้อเสียหายทั้งหมด
37:39เฉย
37:39ฉันจ่าย
37:40หน้าแบบ เสรีย build me
37:47ชั้นกลับมาแล้ว
37:59ต่อจากนี้เราไม่มีอะไรติดค้างก
38:01ันอีก
38:24ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
38:31ขอบคุณครับ
39:01ของมาลา
39:02ฉันหาพระเอกใหม่มาแทนกัญญ
39:04า
39:05เพยามทำทุกอย่าง
39:07เพื่อประคองโรงละครไว้
39:09แต่ด้วยสภาวะบ้านเมืองที่ยั
39:10งหุ่นวาย
39:11ทำให้โรงละครยากที่จะฝืมตัว
39:32ขอบคุณครับ
40:01คุณครับ
40:01สองราศกรับ
40:08คุณครับ
40:08สองราศกรับ
40:11เดือนตุลาคมตรูต่อมา
40:13ขณะกู้บ้านกู้เมือง
40:15ที่มีโฟกเจ้าในเป็นภูหน้า
40:18ทำการกระบบ
40:20ต่อต้านขณะผู้ขอบการ
40:22แต่ก็ถูกกลับกราม
40:24ขหารหลายงานเศรชีวิต
40:34เจ้าหน่านหัวหน้าคณะถูกจั
40:36บบางองค์นี้ออกนอกประเทศ
40:38แต่บางองค์ถูกจับและถูกตั
40:42ดสิงโทษประหางชีวิต
40:44แต่ในหลวงฝงไม่ยอมลงพบร
40:47มาพี่ไทย
40:49เพราะทรงเห็นว่าเป็นการตั
40:51ดสิงโทษอย่างมายุทธิทํา
40:54ทรงถูกกฎดัน
40:56จนในที่สุด
40:58ก็ทรงตัดสินพระไทยครั้งให
41:00ญ่
41:01ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
41:03บนแผ่นลินสยามอีกครั้ง
41:25เกิดอะไรขึ้นหรือฟาบาด
41:29คุณลงก็ต้องทำแจ้งข่าว
41:33ชายรามร่วงรบที่ดอดเมือง
41:37ระเบิดลงใกล้จุดที่ชายรามอย
41:39ู่
41:42ตอนนี้ยังหาร่างชายรามให้เจอ
42:10กุ้น
42:11เกิดอะไรขึ้นเหรอ
42:15มาละ
42:18ในหลวงทรงสลารราชสมบัต
42:20ิแล้ว
42:22เกิดอะไรขึ้นคะ
42:23พระองค์ทรงไม่ยอมรวงพับป
42:25ลมาพี่ไทยในดีกา
42:26เรื่องการประหารชีวิตนักโทษ
42:28การเมือง
42:29พระองค์จึงทรงตัดสินพระไ
42:30ทย
42:30สลารราชสมบัติ
42:31เพราะจะทำให้คดีความยุติลง
42:42พระองค์สงช่วยชีวิตชาวสย
42:44ามด้วยกันนี้เอง
42:53แล้วในหลวงพระองค์ใหม่เหรอ
42:54เจ้าคะ
42:57ตอนนี้พระองค์ประทับอยู่ที่สว
42:59ิสแลนด
43:00พระชนใหม่อยู่เพียงเก้าภันษ
43:01าเท่านั้น
43:03หัว...
43:06เรื่องสงพระยาวอยู่เลย
43:09มาล่ะ
43:13ก็มีอีกเรื่องอยากจะบอก
43:24ได้ค่ะท่านชัยรามมาเหรอคะ
43:26พระองค์เจ้าโรนั่เด็กประชวน
43:27นะ
43:28มีข่าวเรือว่าสองปีก่อน
43:30ท่านชายรำกลับมาร่วมกับข
43:32ณะกูบ้านกูเมือง
43:35และสิ้นชีพี่ตักใสในการร
43:37บ
43:48อย่าให้ฉันมีความหัวคนเหมื
43:51อนเซนาส้อยละง่า
43:52หลังหลังหลัง
43:54ถูกไม่หลักหมูแล้วมันจะไปไ
43:55หนมันก็ไป
43:56ไม่กูเป็นหมูก็ปุ่นได้ไหมแล
43:57้ว
43:59เราเข้าไปไหนมันตั้งฮะ
44:00เราตรวจพบรักแม่คูมาลา
44:08คิดถึงก็กลับมารำไหมล่ะ
44:27เห็นเองที่เชื่อใจร้าย
44:30ยิ่งรักจะเท่าไร
44:32ยิ่งเสียใจเท่านั้น
44:36คนที่ทำร้อยกัน
44:38ไม่เคียนเลย
44:41ว่าเป็นใจ
Comments