00:00อืม อืม อืม อืม อืม
00:29หายเกอรัง หายเกอรัง หายเกอรั
00:39ง
00:40ขาหาได้มีกำเนิดจาก ครมมาศ
00:45นัก
00:46ดังมนุษย์ทั่วไปไม่หากแต่ถ
00:49ือกำเนิดจากรอยไทยคองเก็ดเศ
00:53ษรา
00:55เมื่อพระราชาพระราชนงสรงไ
00:58ทยนาศักษิต
01:00เพื่ออันเชิญประพอพิสัตว์
01:03มาบ้างเกิดก็ได้พบขา
01:07นางทากน้อยในร่องดินที่แตกร
01:12้าวอยู่ตายเงาฟ้า
01:13ถามกลางสายลมแห่งบุญคาเป็
01:17นบุธธรีแห่งพา
01:20สุทธาเป็นผลพวงแห่งคำอ
01:23ธิธานละพรแห่งเทพ
01:25ข้าตับโตภายตายการเลี้ยงดว
01:29นอ่อนยน
01:31ของพระบิดาบุญธรรมผู้ประค
01:35ับประคองคา
01:37ดังมนีในหัดเทพ
01:40ประทานข้าเกียดแห่งกระธิด
01:43าแห่งวิธิลา
01:50แห่งวิธิลา
01:51แห่งวิธิลา
01:53แห่งวิธิลา
02:14แห่งวิธิลา
02:16ยามเสียงแต่สึก
02:18ดังกึกกองในหังครมมิธิล
02:21า
02:22ขาเตียมด้วยความรู้สึกกรา
02:25คอย
02:27องค์พระราชาพระบิดาษ ทรงต
02:31ั้งสอนวิเศษสิว่า
02:33เป็นเงินไข่เพื่อหาผู้คู่คว
02:37รแกกา
02:39สอนวิเศษนั้นมีอาจงางได้ด้
02:43วยเรียวแรง
02:44ภากแต่ต้องอาสัยพลังสัทธ
02:48า และจิตวิญญาณแห่งธรรม
02:51ข้าเฝ้ารอบผู้ที่มีใช้แค่ผ
02:55ู้กลา หากต้องเป็นผู้ที่สัทธ
02:59ายิ่งกว่าใคร
03:03องค์พระราชาพระมองชายแห่งอ
03:06โยทยา ผู้มีแววตาสงบนิ่
03:11งแต่เปลี่ยมพลัง
03:15เป็นผู้เดียวที่สามารณ์นางส
03:19อนวิเศษนั้นได้ ข้าไม่อาจหั
03:22นมีส้ายตานั้นได้เลย
03:27และเมื่อพระอ่งยางข้าวเข้ามา
03:31ใกล้ หัวใจข้าก็พระจักว่
03:34า เส้นทางของเราถักเท่าไว้
03:39ด้วยเส้นได้แห่งพร่มลิคิ
03:41ดแม่โลกจะมองข้า เป็นรางว่
03:45านแห่งใช้ฉะนาน
03:46แต่ข้ามองตัวเองเป็นสหาย ของผ
03:51ู้ถือธรรม
04:18ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามท
04:25ะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง
04:30ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามท
04:37ะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง
04:40ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามท
04:42ะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง
04:42ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามท
04:42ะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง
04:42ห้ามทะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามท
04:43ะร้อง ห้ามทะร้อง ห้ามทะ
04:46พระราม ออกติดตามชิตรงพระราม
04:50คู่บารณ์มีแห่งรัก
04:53ขนาดเราเดินทาง ผ่านปารบชัด เส
04:59ียงกวางทองผู้หลือกลับก็แ
05:02วะออกมา
05:05ข้าเฝ้ามองด้วยความลงไหล ใน
05:08รูปงามและว่าจะว่านล้อม
05:11พระรามจึงจากไป เพื่อตามกวางนั้
05:15นโดยใจห่วงใหญ่ข้า
05:17ข้าลงในความงามนั้นไม่รู้เลย
05:20ว่ามันคืออุบาย และมีใช้ชั่
05:24วขนาดไม่นาน
05:25อยากผู้ลึกกลับก็มาปรากฏทด
05:29สบกันเจ้าแห่งลงกาด
05:31ในล่างผู้ทรงทำเขาใช้กล่วบ
05:35ายสร้างเงาหลังในรูปกวางท
05:38อง
05:40เพื่อพระข้าไปทำกลางเสียงร้าน
05:43ข้าข้างยากรุดและลมหอบจาก
05:47สวรร
05:48ข้ากลับไหร่พลังต่อตาล
05:52ไม่ใช่เพราะข้าอ่อนแอ แต่เพร
05:55าะยือเกินสุด
05:57กำลังอ่อนล้ามาบจนใครทางส
06:02ู้
06:06กำลังอ่อน
06:10กำลังอ่อน
06:15กำลังอ่อน
06:31กำลังอ่อน
06:35กันนิกา กรุงล้องกา อันยิ
06:38่งใหญ่
06:39กลับดูแคบครับในหัวใจข
06:42้า
06:43ข้านังเงียบไม่รำไห้
06:45ไม่คัดคืน ไม่อ่อนแอ แม่ถู
06:49กกักขัง
06:51ในกำแพง
06:55หัวใจของข้ายังโบยบิน
06:57ถ้าวินหาแต่องค์พระราม
07:00ผู้เป็นนั่งแสง
07:02สว่างในความมืออื่น
07:06แม่เงาทดสกัน จะทดมาถึงใจ
07:12ข้าก็ยังมีเงาพระรามปกต้อง
07:16ภายใน
07:18ข้าไม่ยอมสยบต่อคำลอลว
07:22งของทดสกัน
07:24เพราะข้าไม่ใช่ดอกไม้ที่เขาจะ
07:27เด็ดได้ตามใจ
07:30แต่คือสิลาที่ตั้งมันด้วย
07:33สัทธา
07:36ข้าเชื่อว่าพระรามจะมา
07:38และจะไม่เพียงช่วยข้ากลับไป
07:43หากแต่จะน้ำสักสรีคาคืน
07:46ด้วยความรักอันบริสุด
07:49ข้ามิอาจออยถึงภาพแผงมห
07:52ากรับสงคราม
07:55พระรามกับทดสกันและหานุมมา
07:58น
07:59นั้นแต่เมื่อสงคราม
08:01สิ่นสุดลงและข้าถูกนำก
08:04ลับมา
08:04ข้าควรได้อบกอดแห้งใช้ช
08:07นะ
08:08แต่กลับต้องพระเชิญบททดสอ
08:11บที่ร้อนลุ่มยิ่งกว่า
08:13ปลิงใด เพราะรามสรงต่องการ
08:16ให้ค่าภิสูตร
08:17ความบริสุดไม่ใช่ เพื่อตอนแน
08:20่ง
08:20เหากève気 ח��
08:21อาจประชาที่รายลอง
08:25ข้าเก้าคู่บาง
08:27ไม่ใช่เพื่อให้เขาเชื่อ
08:31แต่เพื่อยืนยันหัวข้าเชื่อใ
08:34นตนแบง
08:37เปลี่ยวพังนั้นกลับปบอุ่
08:39มข้า
08:39ด้วยความอ่อนย้นเพราะข้า
08:42ไม่มีสิ่งใดต้องหวาดกลั
08:44ว
08:44หัวใจของข้าไม่ได้ไหม
08:48หากลับเข้มแข็งยิ่งกว่าก
08:52่อนนั้น
08:55ห้านทะดัง
08:58ห้านทะดัง
09:01ห้านทะดัง
09:04หาหาทะหัน
09:06เมื่อโลกยังคงตั้งคำถามและ
09:09ค่าจะผ่านไฟมาแล้ว
09:13คำว่าคำตอบพร้องค่าได้อ
09:15าจอธิบาย
09:17ให้ใครก็ใจได้ทั้งหมด
09:19ค่าถึงหันลังให้โลกแล้วก
09:22ลาวกับเนประสุข
09:24คำว่า
09:28หากข้ายังโบริสุด
09:33จงเปิดข้า
09:36ให้ข้า
09:39รับข้า
09:42เพ่งดิงสันไวเบาๆ
09:44และเปิดรับข้า
09:46กลับไป
09:47อย่างสบนี้
09:53ข้ามีได้ตา
09:56หากเพียงกลับคืน
10:01สู้ที่มาคงข้าเอง
10:08ในประสุดนั้น
10:09ใครยังคงไม่ในใจของผู้สัก
10:12ธา
10:13และแน่จะแทนทีนพวกลา
10:15ในจุดยุดสมัย
10:18ว่ายว่าพานกงาม
10:22หรือมีพุ้นงาม
10:25ขว่ายิ่งใด
10:29เพียงแต่ขอ
10:31ฝากไว้
10:32จงเชื้อมันในใจ
10:34แห่งทําหับ
10:35สักวันเราคงได้
10:37เพียงคู่บุญาวาสนา
10:43แม่พระทานีนี้เป็นพยาย
10:50นี่คือสัททา
10:56ขันเท่น
10:58ทิ้งน้อมนภาคค์
11:03ทุกว่าแม่พอร้อง
11:14ทิ้งน้อมค์
11:20ทิ้งน้อมนภาคตริล
11:23สักว้างทริว
11:24หน่อยที่คงมีสักหรือ
11:30เจ้าไหร่
Comments