- 14 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้nov. สำหรับผู้ช
00:03มที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจระนายาในการ
00:09รับชม
00:10คุณที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี
00:11khつวนได้รับคำแมะนำ
00:15คุณหลวงเก Y니 кр poo
00:16หัวใจของคุณพะกำมาเต็นเป็
00:18นปกติแล้ว
00:20ขอบคุณคุณหมากนะครับ
00:23มันจะมีวิธีไหนบ้าง Ball Z
00:24ให้จะป้องกัน ไม่ให้เหตุการณ์
00:25แบบนี้ มันเกินขึ้นดีก่ะ
00:28ม.ขอเรียนตามตรงนะครับ
00:31คุณพระอยู่ในภาวานี้มานาน
00:33ระบบต่างๆ ในร่างกายก็บอกคร่
00:35องลว่往ไปมาก
00:36ที่ช่วยได้ในวันนี้ก็
00:38เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้นครั
00:40บ
00:42เห็นไหมพ่อเพิ่ม
00:43คุณพ่อท่านซิ้นยุขายแล้ว
00:46เราฝืน pushesตันทำไป มันก็ได้ไม่น
00:48านหรอกลูก
00:54- الم Bangladesh.
00:59คุณหมอไม่นายที่รักษาคนเจ็บ
01:00ไหม
01:00expired. ยังไงคุณหมอก็ต้องยืดอ
01:02ายุพ่อไม่น่านที่สุด
01:04จะต้องเสียอากเงินทองท immediate kronje
01:05ครับหมอ มันมาใช่เรื่องของเงินท
01:07องเกือนหละครับ
01:09แต่มันคือสภาพร่างกายของค
01:10ุณพระเจ้าเอง
01:11- ของיו บ้า pati
01:14คุณหมอก็จะใช้แกรumesย理กการrare
01:15แต่พ่ออ่อ unfortunate だhole
01:17ตายไม่ได้ดึงขาย
02:02ตายไม่ได้
02:44ไม่คิดว่าพี่จะรักคุณพ่อ
02:45มากมายขนาดนี้นะ
02:47ถึงกับไม่ยอมให้ท่านจากไป
02:52พี่มีอะไรหรือเปล่า
02:54ไม่มี
02:56ฉันก็แค่อยากให้พ่ออยู่กับ
02:57พวกเราเป็นแน่นาน
02:59อยู่เป็นร่มโพรร่มไสกับพ
03:01วกเรา
03:01พี่เหมือนนั้นแกหรอก
03:05ที่อยากให้พ่อตายไว้ ๆ
03:17หลfernáiนา bร่อย
03:19น้องชิง
03:22ที่หนาดตาย
03:49ใครเมื่อแล้ว ลองลองไปหาที่บัก
03:52น้องก่อนดีไหมครับ
03:56ลองไปขอใส่บ้านช้าบ้านแถว
03:57นี้
03:58โดยพรุ่งนี้ค่อยเดินทางกั
04:00นต่อ
04:01โดยพรุ่งนี้
04:38ขอโทษนะจ้า มีใครอยู่ไหม
04:42จ้า มาแล้วมาแล้ว
04:49มาหาใครจ้ะ
04:51ฉันก็มีเดินทางผ่านมา เห็นมา
04:53ใกล้มืดแล้ว
04:55ก็เลยจะขออาศัยน้อนครั้งสัก
04:56คืน
04:58พรุ่งนี้พอฟ้าศัยก็จะไปจ
04:59้ะ
05:01ขอได้ไหมจ้ะ
05:03ไปมาแล้วแม่
05:05เขาจะมาขอครั้งคืน สั้งหนึ่งค
05:07ืน
05:08แล้ว
05:11แม่ว่างไรล่ะ
05:12แม่ว่างไรล่ะ
05:14แม่จะได้นะ
05:20ข้ามแล้วนี้แขนเองไปโดนเลยมา
05:25อ๋อ
05:25อ๋อ
05:27อ๋อ
05:28ฉันไปเก็บพอรับไม้ข้างทางมา
05:31แข็งไปโดนน้ำปะดี
05:33อ๋อ
05:34โดนน้ำ
05:37วัติบ้านคลาดครับแคมเลยนะ
05:39จะอยู่ได้ไหม
05:40อ๋อ
05:40ได้เลยจ้ะ
05:42พวกข้ามเป็นเรื่องมากหรอก
05:44ทางกันก็มา
05:46ขอบใจจ้ะ
05:47เริ่มไปเอากับไปเลย
05:52ขับรถเก่งมาด้วยเหรอ
05:55โก้เชียวรถเองเหรอ
05:57อ๋อ
05:58ใช่จ้ะ
06:00พ่อฉันซื้อให้นะจ๊ะ
06:01เป็นขอขอนวันแต่งงาน
06:04นี่
06:06เองไม่เห็นหรือไงว่าผิวพ
06:07ันทุดีขนาดเนี้ย
06:08ดูก็รู้เป็นคนมีสตัง
06:10อีกมูก
06:11จ้า จ้า จ้า จ้า
06:13มามามา
06:13เข้าบ้านเถอะ
06:14ในค่าพาไปดูที่หลับที่นอน
06:16จ้า ตามเข้ามา
06:18ไปไปไป
06:21เข้าฝากฟืนด้วยนะแม่
06:24โหว
06:24ตามมา
06:29โอ้ย
06:32อะไรก็กู อะไรก็กู
06:33โอ้ย
06:48แล้วพ่อเหรอ
06:50ข้ามีเรื่องอยากให้เองช่วยไหน
07:01วันนี้โชคดีจังเนี้ย
07:03ถ้าเจอชาวบ้านใจดีแบบนี้
07:05ไปตลอดทางก็คงจะดี
07:06อืม
07:10แต่ถ้าคือไหนไม่มีที่นอน
07:13เรานอนกันให้ร้นได้นะคุณเซ็น
07:16คุณเซ็นนอนหนุนแค่ผม
07:22หวานซักไม่มีอ่ะ
07:23อืม
07:38ฉันว่า
07:39ถ้าเราจะอยู่กินกันฉันผัวเม
07:41ีย
07:42เธอต้องเรื่องเรื่องฉันว่าคุณ
07:43เซ็นก่อน
07:48อะไรนะครับ
07:50เรียกว่าเซ็นเฉยๆ
07:52อ่ะ
07:53ลองดูสิ
07:55เซ็น
08:00เซ็น
08:03เซ็น
08:03มันไม่ได้ท้อour
08:04ก็ผมช่วงมีริโteilลกคุณเซ็
08:06นไม่ได้ คอรับ
08:07เน็นخت vibration ね
08:09แล้ว packing
08:10ฉันก็จะเรียกเขาว่า คุณโธ
08:13น
08:14คุณเซ็น
08:15คุณโทน
08:17คุณสิ้น
08:17คุณโทน
08:18คุณสิ้น
08:19คุณs 은
08:20คุณซัน
08:21คุณซัน
08:22คุณซัน
08:31ไปไหน
08:52คุณซัน
08:53ต่อไปนี้
08:55เราจะรักกันได้แบบ
08:56ไม่ต้องหลบหลบสนซ่อนกันแล
08:57้วนะคะ
08:58คุณซัน
09:01จ๊ะ
09:03ไม่โทร
09:14คุณซัน
09:15กิ่นเยอะๆ
09:18ไม่ต้องเกลงใจ
09:20กินเข้าไป
09:21ไม่พอบอกป่า
09:23ในครัวยังมีข้าวอยู่เหมอบ
09:25ะเลอะ
09:26โอ้ว
09:27ไม่ไหร่จ๊ะ
09:28แค่นี้สันก็เมียงก็กินไป
09:29หมดแล้วจ๊ะ
09:30อื้อ
09:31กินเยอะๆ
09:33น้ำกะเจียบจ้ะ
09:34เอ๊ย
09:35ลองชิ้นดู
09:35ครบใจจ้ะ
09:36มีเงินสดชื่น
09:37ปาทำเองเลยด้วยลองดู
09:40มีหวาน
09:41เป็นไง
09:47สดชื่นนี้นะจ๊ะ
09:48นั่นไง
09:49ก็กินให้หมดขันเลย
09:50นั่นตลาดหละ
09:51เอาเลยๆๆ
09:53กินเลย
09:55ของพี่แน่กับคุณป้าไม่มี
09:57เหรอครับ
09:58อ๋อ
09:59ไม่ต้องๆๆ
10:00พวกเองกินกันเถอะ
10:01ข้่า 2 คนเนี่ย
10:03กินทุกวารเบือแล้วен้อง
10:04ใช่จ๊ะ
10:05กินเลยๆ
10:05กินได้หมดเลยๆ
10:07จะได้สดชื่น
10:08น่อๆๆ
10:09อันไป
10:11อืม
10:12สดชื่น
10:15ห้า
10:15เราจะนออะไรแล้วแล้วก็กินกับเขา
10:17สิมาก มาก มาก มาก
10:18นี่ มาก มา
10:20โอ้ย ของโปรดเลย
10:22ไม่ใช่ของโปรด แต่ของเองเลยแหล
10:27ะ
10:27ขอบคุณจ้าแม่
10:30จ้า
10:31ไป กินพัก กินพัก
10:54พี่สภัยหายออกไปสักบ้าน ถึง
10:56กับนอนไม่หลับเลยเชียวหรือ
10:59นี่คุณอยู่มาหาเรื่องได้มั้ย
11:02ผมแค่กำลังสงสัยพี่เพิ่ม
11:04หรือคุณพ่อ
11:08สงสัยว่าอะไรค่ะ
11:12เขาดูเป็นหัวคุณพ่อมากเป็
11:13นพิเศษนะสิ
11:15เก็บไปสบายอยู่ assumption
11:18แต่จริงๆ
11:20ก็ตั้งแต่วันนั้นล่ะ
11:23วันนี้ทำให้คุณพ่อเป็นแบบน
11:24platform
11:25คุณพ่อจะง tracing plant
11:26ถ้ายไปก็จะมีกวันได้ไฟ hogy
11:29รู้ตัวว่าเลยนะ
11:30คุณพ่อคำลังกัดความเจิ blended
11:31เยอะ
11:31คลูก
11:33นี่ท็อรมาคิ
11:37คุณพ่อจะทำอะไรผม
11:38ผม คุณพ่อจะทำอะไรผม
11:42คุณพ่อ คุณพ่อ คุณพ่อ คุ
11:48ณพ่อเป็นอะไร คุณพ่อ คุณพ่อ
11:50คุณพ่อ คุณพ่อเป็นอะไร คุณพ
11:52่อ
11:53พระ!พระ!
11:54มึงทำไรโฮน
11:55ยังไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย
11:57ดีก็เป็นไปเอง
11:59ไม่ๆ
11:59มีใครอยู่แคลงนี้บ้าง
12:01ตะนวม!
12:02ตะนวมเต็มร้น!
12:03มึงพระหนอฝ่า!
12:05มึงมองอะไรแอ่ آจ้วงเกิดว่า
12:06พระเป็นอะไรไม่ได้นะครับ
12:10พระหวังจะเป็นทุกปี
12:24เจ้าสิบัสิบัสิบัติ
12:25ที่ไม่不會หาหาย
12:28ไม่ใช่ความมัน
12:52ยิ่งทุกคน
13:14คุณเซอร์ คุณเซอร์
13:17- ตื่นแล้วนะครับ นิดจะบายมงแล
13:21้ว เรารีบเดินทางกันเธอ
13:23- บายมงง์เหรอ? อืม ผมไม่เคยตื่
13:28นสายขนาดนี้เมื่อก่อนเลย
13:29- ฉันรู้สึกมึงมันหัวอย่
13:35างไรก็ไม่รู้ว่ะโทษ
13:36- รู้สึกเหมือนกันเหรอครับ เรา
13:42คงเดินทางมันไหน ถึงได้หลั
13:45บเป็นตาย
13:45ใช่ เราไปร้านล่าหลังตายกับเธ
13:48อ
13:49แล้วจะดีคืน
13:50ไว้! เดี๋ยวๆ ดู
14:05เอ้า!
14:06หนู! ตายแล้ว ตื่นกันแล้วจะลิบ
14:09ไปไหน
14:10กินเข้ากินปลากันก่อน
14:12ใช่จ้ะ
14:13พอดีผมเกรงใจ เดี๋ยวไปหากิ
14:15นข้างหน้าดีกว่า
14:16โอ้ย ตลาดอีกตั้งใกลยิ่
14:18มเลย
14:18มิ้ย! อยู่กินได้กันก่อน ไม่ก
14:20็ปาไว้
14:21ไม่เป็นไรจริง พอดีผมรีบ จะล
14:24ีบไปไหนแล้ว
14:26กายยาง
14:27ปลายยาง
14:29ทำรอตั้งแต่เช้าเลย อยู่กิน ๆ ก่
14:30อน
14:30มันเจ็บมาเลยนะครับ จะพูดูร้อย
14:33ๆ
14:33committees閉นบ้างรวด
14:36ไปไหน น่าไง?
14:38ว่าว่า เราเชียว、พวกก Grö 2 คน เป็น
14:40โจนี lamp ที่ด้วย
14:41มีตำรวจ มันตำรวจ
14:47ทันนตัน Ashe eki เป็นเยอะ
14:49ไปเร้ims
14:51โอ้โอ้โห
14:53โอ้โว้
14:53ป๊าคต้องร้อย
14:56โอ้โว้
15:00ทั้งร้อยจ้енно มันหนีไปเดียวน
15:02ี้เลย
15:02ทั้งร้อยinder
15:06เธอไม่ olun
15:08ก็จะเป็นแหละ
15:14เราทังหลับ세요
15:16laid แล้วสิ
15:18เป็นอย่างนี้ได้ไหมโทษ เราต้องบ
15:20อกตามมาข้างหลังแล้ว
15:32คุณเพิ่ง
15:40ไหนโทษ ลงมาจากรถเดียวนี้
15:45ไหนโทษ ลงไปหมดแล้ว
15:52น้ำมีกันนี้โทษ
15:55น้ำ คงต้องลงไปกันก่อน
15:58ลงไปกัน
16:08ลงลง
16:14จะทำอะไรอ่ะ
16:15ลงเธอ
16:15ลงเธอ ลงเธอ
16:16คุณเธอร์
16:17นิ
16:18เจ้าเงินของคุณหรวมแล้วพระ
16:26รับ
16:28ในโทษนช่าชาติรี
16:32เอ็งมีความผิดฐานรักษัพ
16:33มีรถกับเนี่ยนก้นดิ่งข
16:35องโลนสัมพันภานิต
16:36และมีความผิดไล้แหละ
16:38ฐานข้าในจิงสุขโน
16:40เอ็งจะยมรับหรือมัน
16:41ไม่จริง ไม่จริง
16:43ก็ผมไม่ได้ข้ามมัน
16:44ไม่ใช่
16:45ก็ผมไม่ได้ข้าให้สิน
16:46ผมไม่ได้เป็นความนะค่ะคนต้องร
16:48วจ
16:48เรามีรักฐานว่าตัวเองมัน
16:50เอ็ย
16:51ไม่จริง
16:52คค์ลงเป็นคนค้ายสิน
16:54คค์ลงเป็นคนข้ามมัน
16:55ซี่อย่างนี้สิว่า
16:56ดูปุชายกล้าทำ้อกล้าลับส
16:57ิว่า
16:58ล teenyแค้นที่อายชิบ講
17:00เฟรคมเเล้นสว่าร
17:01แต่ข้ามันไม่ใช่เลย
17:03ไม่จริง
17:04ก็ผมไม่ได้ขิดศาค�ค้ามัน
17:06คนหลงทั้งหรักศิ foods
17:09ให้โทษ
17:10guntaке chuck at 뭔가
17:11ดูมิลเหวiyorsun จะดีกว่าว่าว่
17:13า
17:13ไม่อย่างนั้นโทษขเลยก็ prejud Hugo
17:14ก็ผมต้องใส 빨리
17:16ก็ผมต้องใสตร haz
17:17รetus zij SAY relationships
17:18ก็เรắ Syndrome
17:19คุณจำของเรามาไปจากป่านะครับ ด
17:20้วยลงашัยค่ะ
17:21กับผู้ร้ายบาดแคนพผัน
17:22ต้องใช้ไม๊แคนมันถึงท่าย้
17:23อง
17:23ส Licht's Bot
17:26ข้อรับปูดิวิทุนี้
17:27ไอลลล้อม
17:28พันอมาอิวающko
17:30football ไม่ได้งาน
17:31- มาเป็น!
17:32- มาเป็น!
17:34- มาเป็น!
17:35- ไป!
17:36- ไป!
17:43- ไป!
17:43- ไม่คิดแล้วคุณพี่จะเป็นคนแ
17:48บบนี้
17:48- ขอให้ดู
17:50- ความจริงก็ต้องปรากฏว่า
17:52คนที่ค้าใช่ไหม?
17:53- คือคนพี่
17:54- ไม่ใช่โทษ!
17:55- เราคิดว่าตำรวจจะเชื่อใครพ
17:56ี่หรืออีกคน
17:57- มีแต่พอพวกพี่ยังนั้นไหม
18:01- กลับไปพี่
18:02- สันไม่กลับ!
18:06- สันรู้ถ้าทุกอย่างหมดแล้ว
18:09- สันด่อนอยู่กับคนเล่เลี่ยม
18:11- หอดไลยอย่างคุณพี่ยังไม่
18:12ได้เหรอ!
18:13- ก็ดีว่าพี่รู้ว่าพี่หวด
18:14ไลย
18:14แล้วพี่ก็หวดไลยได้มาก
18:16- พอพี่สำพย์เจ้านาทีตำร
18:17วจลงโทษณ άยโทษหนักๆ
18:18- ถึงขันยิ้มต้าอย่างพี่ทำ
18:19บันนั้นไหม
18:20อย่าเจ้าหนัก!
18:29เธอนักกลับบ้านแล้วกับพี่เส
18:30ร็จ
18:31กลับไปอยู่เป็นเมียพี่ตามเดิม
18:32ไหม
18:34แล้วพี่จะช่วยให้โทนพนโทษป
18:36ระหาหนึ่ง
18:37นะ
18:42จะคิดมากทำใหม่แล้ว
18:44แค่กลับบ้านไปกับพี่
18:45ก็ได้ช่วยชีวิตได้โทษแล้ว
18:50กลับกลับบ้าน
18:54ไปถ้าได้คนนี้
18:58ไป!
18:59ให้ด่วงเองครับขนั้นกลับ!
19:01ขอรับ
19:48ขอรับ
19:54พอเพิ่ม!
19:56ไปตามเจอที่ไหนแล้วเนี่ย
19:58ผมไปเจอที่บ้านเพื่อนมานะครับ
20:02จันเขามีเรื่องงอนผมนิดหน่อย
20:03แต่ว่าตอนนี้คุยกันรู้เรื่อง
20:05แล้ว
20:06งอนอะไรนักหนาฮะ
20:07ถึงขนาดต้องนี้ออกจากบ้าน
20:09นี่ทลานจะเป็นอะไรขึ้นมาแล้วก่อน
20:11น่าดูเชี่ยว
20:13แล้วไอ้โทษลล่ะ
20:15ทำไมกลับกันมาแค่สองคน
20:17ผมใช้ให้โทษลไปทำธุระต่างชาว
20:19ันนะครับ
20:20ห้องอีกลายวันก็จะกลับ
20:21นั่นอ่ะ
20:25ธุระอะไร
20:25ไม่ใช่เรื่องของมึงอย่าเสือบ
20:29แล้วต่อไปนี้ใครก็จะได้ถามอะไรอ
20:31ีก
20:32ให้มันจบเท่านี้พอ
21:24ข้าวเยี่ยม
21:25เซ็นก็กลับมันแล้วกันเหมื
21:29อนแทนนะ
21:33ต่อไปนี้พี่จะ ออกใจใส่เซ็นก
21:36ับลูกให้มาก ๆ
21:39ก็มาที่ผ่านมาแล้วก็ เรื่องมันแต
21:41่ห้างหมดเลย
21:45พี่จะดีกับเซ็น พูดกับเพรา
21:47ะกับเซ็น
21:49แล้วพี่ก็จะ...
21:51Ωนองทน้อมโรกกับเซ็นให้ด
21:55ีที่สุด
21:58คุณพี่จะให้เซ็นเชื่อ
22:00ทางทั้งที่ผ่านมา คุณพี่ทำตรง
22:02ข้ามกันมาตลอดแล้วล่ะเหรอ
22:03คะ
22:03ก็พี่มีความจำเป็นเหล่係 penetrate
22:06ไอ้ท you want liald let me die
22:06ก็เล้อกให้เซ็นฟังหมดแล้วนี้
22:07เรากิ่ busted
22:13พี่ต้องทำรอบกาง vik会ภักใส้เซ
22:14็น patients..
22:16พี่ต้องตอบปฤ že เซ็น ดูดาเซ็
22:18น
22:18ยอมใจร้ายกับเซอร์ ทั้งสิ
22:19่งไม่ Live
22:19พี่ไม่ได้อยากทำไรเซอร์
22:21จริงๆ พี่หลักเซอร์มาก
22:22พี่หลักเซอร์ รู้ไหม
22:25แล้วเซอร์ก็รู้ колиพี่ลองกันira
22:27กับเซอร์ ไม่ได้
22:31เซอร์ MARCO
22:32พี่หลักมัดจ publicity
22:39ไม่มี xrac交 และเราจะอยู่เรากันยัง
22:41ไงล่漏
22:43เสอร์เยอแฟล鉤 แค่หน่อย ยอมก
22:44ัดก้อนเกิ้งกับพี่
22:45พี่ มันนี้ แย่ นำนั่วหรอ
22:49ที่พี่ทำไปทั้งหมด ก็ว่าพี่ลั
22:51กซดอย่างไร
22:51พี่ลักซด... พี่ลักซด!
22:52พี่ลักซด! เข้าใจพี่ฝ Forsenสิ!
22:56ซด...
22:56พี่ปะโทษ
22:59พี่...
23:00พี่ไม่ได้ตั้งใจ
23:07จะออกได้นะ
23:08พี่จะพี่อำประปลับผมตัวเองนะ
23:10ซrifน
23:19เป็นพ่อพี่สิ พอสันคิดอะไรอย
23:21ู่
23:23พูดกับพี่ อย่าทำแบบนี้กับ
23:26พี่สัน ไม่ออก
23:29พูด
23:30พี่บอกให้พวกไง!
23:38พูดไปกับทำอะไรจิตใจคนพี่แบบ
23:39เรา
23:40แต่จะพูดทำไมล่ะ
23:43ที่ผ่านมาพี่เจ็ดปวดด้วยมากพ
23:44อเหรอ
23:44แล้วคิดว่าสันไม่เจ็ดปวด
23:45เหรอคะ
23:47คิดว่าสันไม่เจ็ดปวดหรื
23:49อไง
23:49ไม่มีทางแล้วพี่ ไม่มีทาง
23:54รู้ได้ยังไง
23:58คุณพี่รู้ได้ยังไง
24:01แล้วว่าคุณพี่เจ็ดปวดทำไมถ
24:03ึงต้องลากสันธิบันเจ็ดปว
24:04ดด้วย
24:05ไม่บอกว่าหลักกันคนที่เขาห
24:07ลักกัน
24:07ไม่มีทางแล้วพี่ สันไม่มีทาง
24:09เจ็ดปวดแล้วพี่
24:17อยากเห็นไหม
24:20ว่า เพื่อนจะปprs นั่นเน
24:23นี่
24:28ไม่โทษ เปรียดว่า ก็ออกว่า
24:30พี่ใช้กล้านไม่ได้
24:31แต่มันไม่ใช่แค่นั้น Watch some
24:32มันไม่ใช่แค่นั้น
24:34plea
24:34่ว่อนรู้สะ เพื่อนจะป START
24:37นี่
24:42นี่!
24:45มันทุงตัดออกไปหมดแล้ว!
24:51มอง!
24:58เห็นไหม?
25:01ขนาดมองเซ็นอย่างไม่กล้ามอง
25:03เลย
25:03แต่พี่ต้องเห็นมันรุบวัน
25:10พี่ต้องอยู่กับมันไปตลอดชี
25:11วิต
25:12มันเข้าใจพี่เหรอใช่ไหม?
25:36เซ็นมันสองฟ้านที่สิ
25:39เซ็นต้องให้ไฟพี่
25:43หานีคนเดียวที่จะเยี่ยวๆมันได
25:44้ก็คือเซ็นไง?
25:49เรากลับมานักให้เหมือนเดียวแ
25:51น่ไง?
25:54น่ะเซ็นนะ
26:04ไปต่อมาติลปกัน
26:10ไม่เป็นไร
26:13เซ็นยังไม่ยอมรับพี่เขาไม่
26:14เป็นไร
26:18แต่พี่จะทำดีกับเซ็นจับปอร
26:20์เซ็นจะยอมรับพี่
26:28นี่ แต่พี่ขอเตินเอาไว้นะ
26:32ว่าอย่าคิดง่ายจากพี่
26:34แล้วก็อย่าบอกความหรับทุกเล
26:35ือกใคร
26:37จำเอาไว้ว่าชีวิตในทนอย
26:38ู่ในกำมือพี่
26:39พี่สามารถสังเป็นสังตามาได
26:41้ดูเมื่อ
26:47กำคัญจะคงดี คงดี
27:15อย่าขอบคุณ
27:17ทุกคน นักมาได้ดี
27:21กำคัญจะคิดว่า
27:37โอ้โอ้โอ้โอ้
27:52- ฟังไว้เนี่ยล่ะ ขอบใจพ
28:15วกเองมากนะ ถ้าเมค่าหายดีมาไร ค
28:18่าคงกลับไปทำงานที่กระสวงได
28:19้
28:19- ไม่เป็นไรเลยขอรับ พวกกับผมส
28:23องคนมาทำงานที่นี่ก็ไม่ได้ลำบาก
28:24อะไรเลยขอรับโหลว
28:25- ขอบใจมาก เอ้ย พวกเองไปหาข้
28:30าวกินในครัวได้นะ ข้าสั่งให้
28:31ไม่เอิบตรีบไว้ให้แล้ว
28:32- ขอนะครับ
28:33- คุณหลวงครับ กระเป๋าเสื้อ
28:45ผ้าคุณเซินจากในรถให้เอาไ
28:46ว้ไหนดีขอรับ
28:47- ว่าไม่นั่นแหละ เดี๋ยวข้
28:49าวขึ้นเป็น ขอรับ
29:07- ขอรับ
29:08- ขอรับ
29:39รวมให้เรียนนะครับ คุณหมอ
29:42เซอร์เขาเดินทางไปเยี่ยมยาที่
29:43ต่างจังหวัดมาก
29:44ถ้าค่อนข้างธุรากันดัน ผมก
29:46โล้จะกระทบประเทือนต่อสุขภ
29:47าพนะครับ
29:51ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงครับ
29:53แม่กับเด็กแข็งแรงดี
29:55ส่วนยาบำรวมคันที่ให้ไว
29:56้ ก็ทานตามปกติได้เลยนะครับ
30:01ขอบคุณมานะครับ
30:02ยินดีครับ
30:04เอ้ย
30:06คุณหลวงครับ คุณหมอสมิทท
30:08ี่ปีนางเขาจุดหมายมาหาผม
30:09ฝากความละลึกถึงมายังคุณ
30:10หลวงด้วยนะครับ
30:11แล้วก็ฝากถามด้วยว่า แท้หายเร
30:14ียบร้อยดีหรือยัง
30:15แท้...แท้อะไรเหรอครับ
30:18นั่นสิครับ ผมก็งง ก็คุณหล
30:21วงเคยบอกว่าไม่เคยไปพบหมอสม
30:22ิท
30:23แต่ทำไมเขาถึงมาถามถึงคุณหล
30:24วงได้
30:30อ๋อ
30:30อ๋อ๋อ ผมนิดออกล่ะครับ
30:32น่าจะเป็นลูกน้องผมนะครับ ที่
30:34ไปหาหมอสมีท
30:35แล้วบอกไปว่าเป็นคณะเดินทาง
30:36ของหลวงสัมผัน
30:38เกิดการสื่อสารเข้าใจผิดแก
30:39นหมอสมีท
30:40ก็เลยเข้าใจว่ treasury Violence เป็น trader
30:43โอ อย่างนี้นี้เอง
30:46เดี๋ยวผมคงต้องจุดมายไปแก้
30:47ความเข้าใจผิด surgeon ๆ gamma สัมพัน
30:48りました
30:49ผมกลับก่อนนะครับ
31:10คุณพี่กินอะไรอยู่หรอคะ
31:11คุณพี่กินอะไรอยู่หรอคะ
31:11- ขอบคับ ขอบคับ ครับ
31:19ครับ
31:23ให้ผมไปส่งนะครับ
31:26ไม่เป็นไรครับ เร็งใจ
31:27ผมมีสามรอแล้ว
31:28ผมไปส่งด้วยครับ
31:30คือ พอดีผมอยากคุยเรื่องสุขภ
31:32าของเสริญกับลูกนะครับ
31:33จะได้นังเครียร์ไปในรถ
31:37ก็ได้ครับ
31:39ฉันครับ
31:47น่าสงสารคุณเสริญเนอะ
31:49ถ้าไม่เหลืออดจริงๆก็คง
31:50ไม่เหนีอยากจากบ้านหรอก
31:51นั่นนะจริ
31:52แต่ก็ดันสวยถูกจับกลับมา
31:54ได้
31:54อือ
31:57แล้วไอ้โทนที่มันยังไม่ก
31:58ลับมา
31:58เองว่ามันไปทำธีร้าให้คุณห
32:00ลวง
32:00ยังคุณผู้ 얘TF บ้างไม่념
32:04ฉันแล้วไม่อยากจะคิดหรอกนะ ว่
32:05าความจริงคืออะไร
32:07ฉันรู้แต่ว่าตอนนี้ฉันสงส
32:09ารคุณเซิร์นอะ
32:12แล้วก็...ถ้าในเรื่องนี้มันมี
32:15พิโทรอยู่ในนั้นด้วยอะ
32:17ฉันก็สงสารพิโทรเหมือนกั
32:18นอะ
32:25ป่ะ เรากลับไปทำขนมอร่อยๆ ให้
32:27คุณเซิร์นกินกัน เพื่อเธอจะ
32:28ได้อารมดีขึ้น
32:34ตรงนั้นคนเขาบูอะไรกันวะไหนจ
32:36ัน
32:37ฉันก็ไปดูได้ยังไงแล้วก็เด
32:38ินมาด้วยกันอะ
32:39ไปดูดีกว่า
32:58เฮ้ย คนตายเหรอ
32:59ใช่น่ะสิ ใครอะ
33:02คุณเพื่อบอกว่าคุณหมอนะ
33:12หมอคุณสง
33:13ไม่ชอ Iran
33:13ผมอยาก nur
33:16ทำไม cable
33:18มีพิ啊
33:20ซัน
33:22ทำไมไม่นั่งอยู่ทางนี่
33:24ทำไมไม่อยู่ในห้อง
33:25ในห้องมันอุต-อุ้ Lloydٰ
33:26ค่า
33:27ซันแค่มันนั้งเล่นเท่านั้นเ
33:28อง
33:29ทำไมเหรอคะ
33:31ซันมันนั่งเล่นในส五樽ก็ไม่
33:32ได้เหรอคะ
33:36ได้สิทธา
33:38ทำไมจากไม่ได้หรอก
33:56คุณพี่คะ
34:00แล้ว
34:02โทนเป็นยังไงบ้างเหรอคะ
34:04นี่ก็สองวันแล้ว
34:05ยังไม่ได้ขาวอะไรเลย
34:09เป็นโทมบ้างแล้ว
34:10มันก็อยู่ในครุบเนี่ย
34:13รอสารตัดสิทยอบ
34:18แต่พี่ไปคุยไว้ให้แล้ว
34:21เขาจะราเว้นโทรจากตายเลยแค่ต
34:23ิดครุบ
34:26จำเอาไว้นะ
34:26พรอบได้ที่สนยังอยู่ที่นี่
34:31ทำตามได้พี่บอก
34:32ไอ้โทมมันจะยังมีชีวิต
34:36อยู่
34:47พวกเองสองคนมาก็ดีแล้ว
34:49ไปนั่งเลยเป็นเพื่อคุณเซินเขาหน
34:51่อย
34:51แล้วก็เฝ้าด้วยอย่าให้ไปไหน
34:53เจ้าค่ะ
34:54คุณเซินเจ้าค่ะ
35:08เกิดเรื่องขนิดสลาดแล้วเจ้า
35:09ค่ะ
35:10เรื่องอะไรเหรอ
35:14หมอบุญส่งถูกข้าตายเจ้าค
35:15่ะ
35:15หะ
35:17หมอบุญส่งตายแล้วเหรอ
35:19เจ้าค่ะ
35:20แล้วใครเป็นคนทำ
35:22ไม่ทราบเลยเจ้าค่ะ
35:23เห็นชาวบ้านบอกว่า
35:24ตายเมื่อวันตอนเย็น
35:26แล้วว่าออกจากบ้านเราไปได้เท่า
35:27ไหร่
35:27ก็ถูกคนไหร่ข้าตายเลยเจ้าค
35:29่ะ
35:51พวกพี่คิดอะไรอยู่เหรอค่ะ
35:57ก็มากครับ
36:35ออกไปต่ออะไรอีกทีนะ
36:38ฉันฝากเอานี่เปย่อนที่ตู้หน่อย
36:41ห้ามแอบตูว่าฉันจ่าหน้า
36:42ซองถึงใคร
36:44แล้วก็ห้ามให้ใครในบ้านนี้เห็
36:45นด้วย
36:47เจ้าค่ะค่ะ
36:49ฉันไว้ใจพวกเธอสองคนได้ใช่ไ
36:50หม
36:52เจ้าค่ะ
37:01พี่จวง
37:02พี่วัดคุณซ่อนเขาเขียนจดหม
37:05ายถึง
37:08ไม่งั้นทำไมต้องทำให้เป็นความห
37:09ลับด้วยเหล่า
37:11ฉันก็คิดเหมือนกัน
37:12แต่ไม่พูดกว่า
37:13ค่ะ
37:31อิจันธุ์ ผู้ชายข้างหลังเข
37:33าดื่นต่ามเรามาหรือเปล่าวะ
37:34ฉันก็สิ่งเก็ตนสักภัคก
37:36็แล้ว
37:36เพล่าแย่วลองเดียวไปทำเมืองด
37:37้วยว่าจะตามอยาก
37:38มา
37:46โอ้ย เขาไม่ตามมาว่าว่าเราคิ
37:51ดมากไปเอง
37:52โอ้ย พี่โดน!
37:57โอ้ย พี่โดน!
38:03โอ้ย!
38:07พูดโทวพูดทัง นี่เรื่องมัน
38:10ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอวะ?
38:12โอ้ย นี่พี่ออกมาจับคุกได้
38:14โอ้ย อย่าบอกหน่อยว่าพี่อ่ะ
38:16โอ้ย!
38:20พระชาวเขาจะยายข้าจจากบางคว
38:22างไปราดยาว
38:23เพราะมันโทษอีกสีคน
38:25แต่ลดเสียรักปลิกข้างทาง
38:29ข้าก็เลยเหนียวก็ได้
38:33นี่ข้าเขามาชุดชาบ้านมาใส่
38:34ด้วย
38:35ถ้ายแล้ว
38:36แบบนี้ก็หมายข้าวว่าตำรว
38:38จตามตัวเองอยู่สิวะ?
38:40โอ้ย อย่างนั้นอ่ะ
38:44ข้าวว่าข้าจะพาคอนเซอร์ม
38:45ีไปใกล้ๆ
38:48ไม่ให้ใครตามเจอ
38:51พูกเองช่วยพาคอนเซอร์มมาหน่
38:52อยได้ไหม?
38:55มันยากมากเลยวะ
38:57ผมเพิ่มติดตามดูคอนเซอร์มท
38:59ุกปี 9
39:02ที่จริงแล้ว
39:03ที่พวกฉันมาที่ตลาดเนี่ย
39:05เพราะว่าคุณเซอร์ให้เอาจด
39:06หมายมาส่ง
39:08เธอบอกว่าไม่ให้ดูว่าจ่าหน
39:09้าซองถึงใคร
39:10แต่ฉันว่า...
39:14พี่ดัวว่าเองถึง
39:28ถึงคุณโทนที่รักของฉัน
39:32เธอสบายดีไหม?
39:35ทุกร้อนอย่างไรบ้างหรือเปล่
39:36า?
39:37ส่วนฉันสบายดี
39:39เธอไม่ต้องเป็นห่วง
39:42จะไม่สบายก็ตรงหัวใจนี่ล่
39:44ะ
39:45คิดถึงเธอทุกขณะจิต
39:48ไม่เป็นอันกินอันนอน
39:50กรวว่าرضว่าจะทำอะไรเธอ
39:53แม่เราจะถูก히หังกันคนละที่
39:56แต่ฉันรู้สึกได้ว่าใจของเร
39:57ายังอยู่ด้วยกันเสมอ
40:01ขอให้เธอปลอดภัย
40:03ฉันเองก็จะรักษาเนื้อรั
40:05กษาตัว
40:07ตอนวันที่เราจะได้กลับมาเจอกัน
40:09อีกคลัง
40:103คน
40:11พ่อ แน่ ลูก
40:15รักเธอเหลือเกิน
40:18จากคุณเซ็นที่รักของเธอ
40:24คุณเซ็น
40:29ค่าต้องกลับให้พายคุณเซ็น
40:30ออกมา
40:41เซ็นที่ไหน คุณเซ็นที่นั่น
40:49คุณเซ็นที่นั่นสุด
41:21สวัสดี
41:57รูปกว่าทั้งที
41:57ไม่ยินหน่อยเหรอครับ
42:01ผมรู้นะครับว่าคนพ่ออยู่ในสภ
42:02าพนี้เมื่อเกือบปี
42:03อย่าจะล่าโลกแต่นทนแล้วสิ
42:06เทียงก่อนนะครับ
42:07ผมต้องให้ไปไม่ได้
42:10ตอนนี้รูปกสัพย์คุณพ่ออ
42:11อกระดาบมาแล้ว
42:12ซ้ายเขาข้อดก่อนถึงตอนนั้น
42:14เนี่ย
42:15ผมถึงจะยอมให้คุณพ่อไปที่ช
42:16อบที่ชอบ pues
42:18ต้องมาโกรษมไม่ได้
42:25พอพี่ได้กลับมาบ้างนั้นผมถึ
42:26งจะยอมเล่นทำเล่นไข่ไหน
42:30โอเค
42:33โอเค
42:33โอเค
42:34โอเคไว้ด้วยนะครับ
42:35เรื่องทั้งหมดที่มันเกิดขึ้น
42:37เนี่ย
42:38แต่ผมว่าเป็นพ่อไง
42:39เป็นพ่อนั้นแหละ
42:59โอเค
42:59เข้าไปคุยอะไรกับคุณพ่อมาเลยพ
43:01ี่เพิ่ง
43:03ไม่ใช่เรื่องของเอง
43:06เดี๋ยวนี้ความรับเยอะนะ
43:09ไม่ใช่
43:09ไม่เซ็น
43:28นั่งทำอะไรตรงนี้อ่ะ
43:32รอดจังกับจวงอ่ะค่ะ
43:33แพ้อไปเสือมวงให้ไม่ได้กลั
43:35บมาสักที
43:36จะเรียบไปไหนล่ะ
43:39นั่งคุยกับฉันก่อนสิ
43:43นี่ฉันมาดีนะ
43:47นั่งก่อน
43:54ฉันถามอะไรเธอหน่อยสิ
43:57เธอเท่าละอะไรกับพี่เพิ่ม
43:59ถึงกับต้องเหนียวจากบ้าน
44:02เรื่องโฟเมียค่ะ
44:03คนอื่นไม่เกี่ยว
44:07เสือม
44:07เสือม
44:12หรือว่าจริงๆแล้วเป็นเรื่
44:13องที่เธอ
44:14ไม่ได้ท้องกับพี่เพิ่ม
44:19คุณเติมพูดอะไรค่ะ
44:20บอกฉันมาเธอหน้า
44:23ว่าเด็กในท้องได้ลูกใคร
44:25ก็ต้องรู้คุณพี่สิค่ะ
44:27จะให้เป็นลูกใครได้อีก
44:28คุยๆถามดู
44:34คุย
44:34เพราะฉันเห็นว่าเธอออกมาไหน
44:35มาไหนกับไปโทวนมันไม่บ้อย
44:40คุยอะไรกันนะ
44:57ก็ต่อว่าลูกคุณพี่สิค่
44:58ะ
44:58ก็ต่อว่าลูกคุณพี่สิค่
45:11ะ
45:14แน่ใจนะ
45:15แน่ใจค่ะ
45:17ทำไมล่ะค่ะ
45:19ไม่ไว้ใจเซินหรอ
45:20แล้วถ้าไม่ไว้ใจกัน
45:26คุณพี่จะทนอยู่กับเซินด้วยค
45:27วามระวังแบบนี้ต่อไปเหรอค่
45:28ะ
45:31นี่
45:41Little
45:41อะไร
45:42เลย
45:42ก็ถามเห pedicas
45:59มองพี่หรือมนั้นสิ
46:11พี่ก็แค่ อยากปกป้องเซินจากคน
46:13ใจร้ายในบ้านนี้ก็
46:14ก็เท่านั้นเองไหม
46:17คนใจร้าย
46:18เดี๋ยวคนที่จะมาตามมาหาความจร
46:19ิงกับเซินกันแน่ค่ะ
46:22ยิ่งอุ้ม ความหลับพี่รู้อะไร
46:24ไอ้โทษมันตายนะ
46:45นี่ พี่ขอโทษนะฉัน
46:49พี่ขอโทษ วันหลัง
46:52ส่วนจะทำให้พี่อรมเสียแปลอ
46:54บนี้นะ
46:57คุณพี่ คุณพี่
46:58คุณพี่จะมาขังสัยอย่างนี้ไม่
47:02ได้นะ บ๊ APIs
47:04คุณพี่ บ๊
47:20พระเทิม มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
47:26ผมแค่ไม่อยากให้เจอเขาเดินไปทั่
47:27วนะครับ
47:28กลัวว่าจะกระทบกระเทินกับ
47:29เด็กไงท้อง
47:30เมื่อกี้ก็สะดุดเกิบจะลมไปที
47:32ตรงไปคุยกับแม่หน่อย
47:56นี่ลูกกับเซมมีปัญหาอะไรกั
47:57นอยู่
47:59มีเรื่องอะไร แล้วให้แม่ฟังได้ไ
48:01หม
48:06ก็แค่ติ้งกับฟันแน่ของ
48:09แม่กระทบกระทั่งกันมันก็
48:12เรื่องปกติ
48:12ไม่ใช่เรื่องในตัวอะไร
48:14แต่ถึงขั้นกักขังเข้าไปใน
48:16ห้องอย่างนั้น
48:17ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วนะ
48:19มีเรื่องอะไรแล้วให้แม่ฟัง คุย
48:21จะช่วยอะไรได้
48:22ไม่มีอะไรอีกจริงครับ
48:25ต้องจัดแกนปัญหานี้เองเองเ
48:26นี่ยครับ มันโปรแล้ว
48:46พระเพิ่ม พระเพิ่มเคยได้ยินไ
48:50หม
48:50ที่เขาว่ากันว่า
48:54ถ้าเรารักใคร
48:56เราต้องลองปล่อยให้เขาไป
49:00ถ้าเขากลับมาหาเรา
49:02แสดงว่าเขาก็รัฐเรา
49:05แต่การที่พ่อเพิ่มกักขังแ
49:07ม่เซินไว้ในห้องอย่างนี้
49:08เพื่อให้เขาอยู่กับเรา
49:10แม่ว่ามันจะไม่มีใครมีความ
49:11สุขนะ
49:14ปล่อยเข้าไปเธอ
49:15ไม่ครับ มันแม่
49:18ผมไม่รวบเขาแล้วนะครับ
49:20แม่ใช้ของกินเขาได้ยังไง
49:24ผมขอร้องนะครับ อย่าพูดเรื่องน
49:26ี้
49:52หัว รายมโซ่เลยเหรอ
49:54ใช่แต่พี่ ก็เริ่มต้องส่งข่
49:56าวยังไง
49:57ข้าโทษไม่ไหวแล้ว ข้าต้อง
49:59หาทางไปหาของฉันเดี๋ยวนี้
50:02ไปไปตัวให้ข้าหน่อย
50:19ข้าโทษไม่ไหว ข้าโทษไม่ไ
50:33หว
50:49ต้องข้าโทษไม่ไหว
50:50แม่งเร็วที่เบอมที่ 5 เราอยู่น้
50:57ำ
50:57ในศัยมเร็วที่ไหว หลังแม
51:03่ง
51:18ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
51:44ที่สุดที่สุดท่าน
52:10ท่าน
52:11graduation
52:21พวกมันจริงๆใช่ไหม
52:25ฉันไม่ได้ฝั่นไปใช่ไหม
52:28ผมเองครับ
52:29ผมเอง
52:31คุณโทนขอคุณเซิน
52:46เราต้องออกมาจากคุกได้ให้งั้น
52:48จริงamps ไปแล้วให้ฝัน
52:50อันสิ น้อนต้องกลัวนะคะ
52:52ผมจะพาความคุณจะต้องออกไปจากต
52:53รงนี้
52:55แต่คุณพี่ไม่เอาโซน่าประตู
52:56ก Braun
52:57หวมละ
52:58เราต้องออกไปทางราเบียง
53:00แต่อย่าไม่ใช่ตอนนี้
53:02ไม่ละ
53:02มันล้างต่อร้ายเกิมป่ะ
53:15ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
53:49กับแม่เดราย จะรีบไหนกันดี
53:54ตำรวจริชโทรงานความขึ้ม
53:55หน้ากับเองบ้างหรือยัง
53:56นึงไอโทนอ่ะ ไอโทนทำไหม
53:59ตอบไอ้นี้พี่จะทำให้แสนมีค
54:02วามสุ้ง
54:12เพราะฉันเกิดมาเพื่อจะรักเธอ
54:18ช่วนนี้รัน
Comments