00:12Afrika'da nüfusun önemli bir bölümü, temel gıdaya erişimde zorluk yaşamaktadır.
00:18Gıda güvencesizliği, özellikle çocuklar üzerinde ciddi gelişim sorunlarına yol açmaktadır.
00:24Kuraklık ve yoksulluk her yıl, milyonlarca insanın yaşam koşullarını sınırlandırmaktadır.
00:31Zaman ilerlese de birçok bölgede temel yaşam şartları sınırlı değişim göstermektedir.
00:37Bu bağlamda kurban, yalnızca bir ibadet değil, bireysel sahiplik anlayışını aşan ve toplumsal dayanışmayı güçlendiren bir eylemdir.
00:47Vazgeçebilme iradesi, insan hayatına doğrudan dokunan somut katkılara dönüşmektedir.
00:52Bu belgesel, mevcut insani koşullara dikkat çekmek, farkındalık oluşturmak ve sürdürülebilir yardım bilincini güçlendirmek amacıyla Vuslat Derneği tarafından hazırlanmıştır.
02:50M.K.
03:10M.K.
03:31M.K.
03:48M.K.
04:13M.K.
04:13M.K.
04:14M.K.
04:19M.K.
04:22M.K.
04:23M.K.
04:26M.K.
04:27M.K.
04:43M.K.
04:44M.K.
04:45M.K.
05:46İçindeki putları kalbinin derinliklerinde özenle büyütmekte.
05:53Dünyaya dair sevdiklerini korkuyla beslerken arzularıyla korumakta.
05:59Ve en iyisiyle çoğaltmakta.
06:03Onlar büyürken insan küçülmekte.
06:07Bir gün içten bir ses yükselir.
06:11Bu kaybolmamış bir vicdanın sesidir.
06:15Bırak.
06:16Bırak onları.
06:18Seni inanç yolunda alıkoyan şeyleri bırak.
06:21O an fark eder ki tuttuğu şey aslında insanı tutup aşağılara çekiyor.
06:30Onu bıraktığında içinde huzurdan bir serinlik doğar.
06:34İşte o serinlik İbrahim'i bir kurbanın doğuşudur.
06:39Ve kurban insanın kendinden vazgeçmesi, teslim olması ve arınması demektir.
06:51İnsan içinde taşıdığı putların her birini, kendisine ait sandığı ama aslında insanı kendisinden uzaklaştıran gölgelerdir.
07:02Onları terk ettikçe aslında yokluk saydığı boşluk ve karanlık gerçek bir varlık ve aydınlığa dönüşür.
07:10Çünkü insan kaybettikçe değil, yüklerinden arındıkça genişler.
07:18Ve o genişlikte daha önce hiç duymadığı bir vicdanın sesiyle karşılaşır.
07:25Bırak.
07:27Seni inanç yolunda alıkoyan şeyleri bırak.
07:30Dünya madem geçip giden bir gölgedir.
07:34Ömür dahi avuçta tutulan bir an kadar kısadır.
07:39Artık tutunmak yerine teslim olup, kendi gerçeğinle yüzleşmeyi öğret.
07:44Çünkü insanın kendine ait sandığı hiçbir şeyi aslında ona ait değildir.
07:51Her şey emanet, her şey geçici.
07:56Ve her emanet vakti geldiğinde sahibine iade edilmek üzere verilmiştir.
08:01İşte bu yüzden kurban, dünyaya bağlayan şeylerden vazgeçiştir.
08:26İzlediğiniz için teşekkür ederim.
08:39İnsan bazen elinde tuttuklarını kaybetmekten değil, onlara anlam yüklemekten yorulur.
08:47Çünkü yük dediğimiz şey, çoğu zaman taşınan değil, bağlanılandır.
08:55Kalp bağlandıkça katılaşır ve duyarlılığını yitirir.
09:00Katılaşan ve duyarsızlaşan bir kalp, hakikatin sesini duymakta gecikir.
09:07Kurban, kurban yalnızca verilen bir şey değildir.
09:13Etin ve kemiğin çok ötesinde, insanın içindeki benim kelimesini susturma cesaretidir.
09:20Çünkü benim dediğin her şey, seni kendine mahkum eder.
09:27Oysa insan, sahip olduklarıyla değil, vazgeçebildikleriyle özgürleşir.
09:35Bir an gelir, insan tuttuğu şeyin aslında sırtında bir yük olduğunu fark eder.
09:41İşte o an, çözülmenin başladığı andır.
09:46Çünkü hakikat şunu fısıldar.
09:50Geçici olan şeyleri sırtında yük yapan, aslında esaretin altında ezilen kişidir.
09:58Kurban bu esareti fark edebilmektir.
10:01Ve sonra, hiçbir gürültüye ihtiyaç duymadan, içten bir kopuşla bırakabilmektir.
10:09Çünkü en büyük fedalar sessiz olur.
10:13Kalp, en derin kararlarını bağırarak değil, susarak değil.
10:19Vazgeçmek, kaybetmek değil.
10:22Vazgeçmek, kendini doğru yere bırakabilmektir.
10:26Bir tohumun, toprağa düşmesi gibi.
10:30Toprağa düşmeyen tohum, göğe uzanamaz.
10:35İnsan da böyledir.
10:37Kendinden vazgeçmeden, kendini bulamaz.
10:41Çünkü hakikat, dolu olan kalbe değil, boşalmayı bilen kalbe iner.
10:47Hem boşluk korkulacak bir şey değildir.
10:51Boşluk, hakikatin yer açtığı alandır.
10:54İşte kurban, kalbin içindeki fazlalıkları susturma hali.
10:59Gürültüyü azaltma, özü duyma hali.
11:03Çünkü insan, neyi terk ederse, onun sesi azalır.
11:09Neye yönelirse, onun rengine boyanır.
11:14İnsanı insan yapan şey, sahip oldukları değil, bırakabildikleridir.
11:19Bu yüzden kurban, bir kayıp değil, bir arınmadır.
11:25Bir eksilme değil, bir derinleşmedir.
11:28Bir veda değil, bir yakınlıktır.
11:32Çünkü insan, vazgeçtikçe özgürleşir.
11:36İşte bu yüzden, kurban, teslimiyettir.
12:11Hiç düşündün mü?
12:14Neyi kaybetmekten en çok korkuyorsun?
12:18Neyi bırakamıyorsun?
12:20Neye dokunduğunda, içinden bir şey kopuyormuş gibi oluyor.
12:26İşte orada, senin hikayen başlıyor.
12:29Çünkü insan, en çok sevdiğiyle sınanır.
12:34Ve her insanın kalbinde, bir İsmail vardır.
12:40Bazen bir insan, bazen bir hayal, bazen bir güç, bazen de yalnızca kendi beni.
12:49Ama hepsi aynı şeyi yapar.
12:52İnsanı kendine bağlar.
12:55Ve insan çoğu zaman, buna sevgi der.
12:59Oysa bazı sevgiler, özgürleştirmez.
13:02Sahip olmak ister.
13:05Tutmak ister.
13:06Kaybetmemek ister.
13:08Ve işte tam da orada, kalp daralmaya başlar.
13:13Her yeni eskiyecektir.
13:15Her taze, solacaktır.
13:18Gençlik, ihtiyarlığa dönüşecektir.
13:22Her lezzetin ardında, bir elem, bir endişe olacak.
13:27Çünkü kalp, hakikatten başkasıyla doğduğunda, ağırlaşır.
13:32Ve her insan, fark etmeden, taşıyamayacağı bir yükü taşımaya başlar.
13:39İşte kurgan, o yükün fark edildiği andır.
13:43Bu sadece bir kesiş değildir.
13:46Bir çağrıdır.
13:48Kalbin derinlerinden gelen bir çağrı.
13:51Bırak.
13:53Seni inancın yolunda alıkoyan şeyleri bırak.
13:55Çünkü bırakmak, yok olmak değildir.
14:00Bırakmak, hakikate yer açmaktır.
14:03İşte bu yüzden bir baba, en sevdiğini alır,
14:06sessizliğin ortasında, hiçbir sesin eşlik etmediği o anda,
14:12kalbiyle baş başa kalır.
14:14Ve o kalpte, tek bir soru yanındadır.
14:19Ben mi sahibim, yoksa bana emanet edilen emin?
14:24İşte kurgan, bu sorunun cevabıdır.
14:29Teslimiyet, elindekini kaybetmek değildir.
14:32Onun sana ait olmadığını kabul etmektir.
14:36İnsan, en çok sahip olduğunu sandığı şeyde yanılır.
14:40Oysa hiçbir şey onun değildir.
14:43Ne sevdiği, ne korktuğu, ne de kendisi.
14:48Ve kurban, bu gerçeği hatırlamaktır.
14:52İşte o an insan sarsılır.
14:54Çünkü ilk defa tuttuğu şeyin,
14:57aslında onu eleme ve endişeye gömdüğünü görür.
15:01İlk defa, kalbini meşgul edenin,
15:04onu haktan uzaklaştırdığını fark eder.
15:07Bu kolay değildir.
15:09Çünkü kalp, alıştığı şeye bağlanır.
15:15Ve belki de hayatın en ağır sorusu,
15:18hala orada durur.
15:20Senin kalbindeki İsmail kim?
15:24Ve onu gerçekten bırakabilir misin?
15:28İnsan, bıraktığı kadar eksilmez.
15:31Bırakamadığı kadar kaybolur.
15:33Çünkü kalp, sahip olduklarıyla değil,
15:37vazgeçebildikleriyle aranır.
15:39Ve kim İsmail'ini serbest bırakabilirse,
15:43işte o, ilk kez gerçekten kendine kavuşur.
15:47Çünkü o an anlar ki,
15:49aslında kurban edilen İsmail değil,
15:53kendi zincirleridir.
16:31Bir kum saati,
16:35ömrün her anının akıp gittiğini hatırlatır insana.
16:40İnsan doğduğu anda ölümle nişanlanır.
16:45Ve geriye,
16:48kendisiyle yüzleştiği o hakikat kalır.
16:52Doğum ve ölüm.
16:59Çölde koşan bir çocuk,
17:01düşer, kalkar ve yeniden koşar.
17:03Çünkü insan düştüğü yerden değil,
17:08vazgeçtiği yerden kaybeder.
17:10İnsan zorlanır.
17:13Düşmek insan olmaktır.
17:16Kalkmak ise,
17:18içindeki putları kıracak cesareti bulmaktır.
17:22Bir çocuk kalabalıktan ayrılır.
17:25Arkasına bakar.
17:26Sonra döner ve inandığı doğrunun peşinde yürür.
17:30Bu yürüyüş,
17:32kendine karşı verdiği en sessiz mücadeledir.
17:36İnsan,
17:37her yaşında bir oyuncağın peşinde koşar.
17:40Çünkü oyuncak caziptir.
17:43Oysa dünya,
17:44bir oyuncaktan ibarettir.
17:49İnsan kalabalıkta yalnızdır.
17:52Dokunur ama değmez.
17:56Anlaşılmadığı yerde yalnız kalır.
18:01İsmail'ler çoğalır,
18:03birleşir.
18:05Yalnızlık birliğe dönüşür.
18:07Hakikat birlikte anlam bulur.
18:11İşte kurban,
18:12insanın kendinden vazgeçerek,
18:15kendine varmasıdır.
18:17Her düşüş bir yüzleşme,
18:18her kalkış bir arınmadır.
18:23Ne mutlu,
18:24içindeki putları kırabilene,
18:26ve yeniden yürümeyi seçene.
Yorumlar