- 16 hours ago
Category
😹
FunTranscript
00:00:01- ลิ้นเสียว เราเลี้ยงแกมา 18 ปี
00:00:07ยกร้านนี้ให้แกก็ถือว่าด
00:00:08ีเท่าไรแล้ว ถึงเวลาที่แกต้
00:00:10องพึ่งตัวเอง
00:00:11- ลิ้นเสียว อย่าโทษเรานะ น้อง
00:00:13ชายเขาอ่อนแอร์ตั้งแต่เด็ก เรา
00:00:15ต้องพาเขาไปที่แหล่งกำเนิ
00:00:16ดพลังจิต เพื่อกินเนื้อสั
00:00:18ตว์และดื่มน้ำสักษิต ช่วย
00:00:19ให้เขาเป็นนักรบได้
00:00:20- พี่ชาย จะโกรธก็โกรธฉันเธ
00:00:23อ อย่ากโกรธพ่อแม่เลย
00:00:24- พ่อ แม่ พวกคุณไม่เห็นต้อง
00:00:26ไปไกลขนาดนั้นเลย ผมมีเนื้อ
00:00:28สัตว์และข้าวที่เปลี่ยมพล
00:00:29ังจิต ช่วยให้เขาได้
00:00:31- ลิ้นเสียว แกว่า- พูดมาอะไร
00:00:33เธอเชื่อยสวามีเหรอ อย่าสิเวลา
00:00:36คุยเลย ไปกันเธอ
00:00:38- พวกคุณบอกว่า ผมเป็นนักรบไม
00:00:40่ได้ เป็นความอับอายของพวกคุ
00:00:42ณ แต่พวกคุณคงไม่รู้ ว่าวัต
00:00:45ิเหตุตอนหกวบ ทำให้ผมมีบางสิ
00:00:48่งที่เหนือกว่าพลังนักรบ
00:00:50มิ ติ พลัง จิต
00:00:53- ลายปีมานี้ มิติพลังจิต ส
00:01:04าทสมพลังต่อเนี่ย เพื่อรา
00:01:05ศัตรระดับ F รากฏขึ้นแล้ว
00:01:07- ยินดีต้อรับเข้าสู่โลก
00:01:14ของผม
00:01:15- ถ้ารระดับ F ให้รระดับ F พอ
00:01:18พันสำเร็จแล้ว รากฏพอควรให
00:01:20้เปิดท้ายงาน
00:01:21- มองบันศัตร์ฟัตร์ฟรรั
00:01:22บเข้ากับโฟส
00:01:23- ฝนดาวตกพุ่งชนลอกเป็นคร
00:01:29ั้งที่หกแล้ว หลังกำเนิดก
00:01:31ารฝื้นพลังจิต เสียหายอย่าง
00:01:33หนัก
00:01:33- อีกครั้งฝนดาวตกครั้งนี้ ทำ
00:01:36ให้รอยแยกมิติขยายตัวอีก
00:01:38ครั้ง
00:01:38- ทุกคนจะเห็นว่า ที่นี่ จำไปด
00:01:44้วยการจมตีของสัทบราฬ
00:01:45- เฮ้ย ไม่เห็นมีลูกค้าอะไร
00:01:51- เป็นพ่อระบบเห็งสวยนี่ ให้ฉ
00:01:54ันเปิดร้านแค่ตอนกลางคืน อ
00:01:56าหารก็มีข้อจำกัด ทำได้แค
00:01:58่ข้าวผัดไขย
00:01:59- ฉันเป็นพ่อครัวเทศ ต้องมาอ
00:02:02ดตายในโลกนี้เหรอ
00:02:04- ครุ่งนี้ก็วันสอบแล้ว ถ้
00:02:09าครั้งนี้ยังเลื่อนขั้น เป็นนัก
00:02:12รบเผาโลหิตไม่ได้ ทั้งเตรากู
00:02:14ลก็จะอับอายไปด้วย
00:02:15- คุณหนู ฝนตกแล้ว อีกอย่าง ว
00:02:22ันนี้คุณหนูยังไม่ได้กินอะไรเลย
00:02:24แว้กกินอะไรหน่อยไหมครับ
00:02:26- ร้านอาหารนี้ เปิดตั้งแต่เมื่
00:02:32อไร หอมจัง เข้าไปดูข้างในด
00:02:36ีกว่า
00:02:41- ในยุคนี้ยังมีคนเปิดด้าน
00:02:43อาหารร่างเดิมแบบนี้เหรอ
00:02:45- ยิ่นดีต้อนรับลูกค้าส
00:02:52ู่ร้านของเราครับ
00:02:53- ร้านคุณมีอะไรกินบ้าง
00:02:57- น้าสาว ร้านนี้มีแต่ข้าว
00:03:01ผัดไข่นะ
00:03:02- พรุ่งนี้ต้องสอบแล้ว จนก
00:03:04ว่าจะถึงวันพรุ่งนี้ แล้ว
00:03:06เวลาไม่ถึงหกชั่วโมง
00:03:07- ถ้าอยากข้ามขิดจำกัดโดย
00:03:08เร็ว ต่อให้กินเนื้อสาทแล
00:03:10ะอาหารเสริมก็ไม่มีประโยช
00:03:11น์
00:03:12- อะไรก็ได้ ข้าวผัดไข่หนึ่ง
00:03:15จานแล้วกัน
00:03:18- ไม่มีปัญหา วางใจฝากท้องก
00:03:20ับฉันได้เลย
00:03:21- ห้า ห้า กลิ่นอะไรกัน ไม่ใคร
00:03:27ได้กลิ่นแบบนี้มาก่อนเลย
00:03:29- ว้าว ข้าวผัดไข่ นี่มัน
00:03:38อาหารในตำรา ก่อนสุนพลัง
00:03:40จิตไม่ใช่เหรอ
00:03:41- ไม่นึกว่าจะมีคนทำได้
00:03:42- ลองชิ้นดูซี่ อาจจะสอปราย
00:03:44ซ์ก็ได้เนื้อ
00:03:45- ถึงจะทำได้สมบูรณ์แบบ แต่
00:03:47ข้าวผัดไข่ธรรมดา ก็คง
00:03:49สู้พลังจิตในเนื้อสัตว
00:03:50์สั่งร้อไม่ได้หรอก
00:03:51- ฉันกินดีไหมนะ แต่ข้าวผั
00:03:54ดไข่จานนี้หอมจริงๆ อยากชิ
00:03:56้มสักคำจัง
00:03:57- แค่คำเดียว... ห้อม...
00:04:04- อร่อยมากเลย ไข่แดงพระสมกล
00:04:08มกลืนกับมาเล็ดข้าว
00:04:09- เขียวไปแค่คำเดียว ก็เหมื
00:04:11อนอยู่กลางของข้าวสาลี แห่ง
00:04:13ใกล้ป่าวิ่งไล่บันผู้เข
00:04:14า
00:04:14- นี่คือพลังจิตชัดๆ คนๆ น
00:04:18ี้... ไม่ใช่แค่ทำข้าวผัดไข่
00:04:20ได้อร่อย แต่ยังเต็มไปด้วยพล
00:04:22ังจิตเข้มค้น
00:04:23- เนื้อกว่าเนื้อสัตว์ส
00:04:24ั่งคร้อสอีก
00:04:25- คนหนูครับ คนหนูใหญ่เร็งให้กล
00:04:32ับบ้าน คนหนูครับ ทำไมถึงกินอะไร
00:04:34ต่ำต้อยแบบนี้ล่ะ ว่าเรีย
00:04:35บวางช้อนลงเลยครับ
00:04:36- ใครอนุญาตให้แต่ต้องของของฉ
00:04:40ัน?
00:04:41- เป็นไปได้ยังไหม? คนหนูออกจากบ
00:04:43้านเมื่อเช้า เธอยมเป็นแค่คนธร
00:04:45รมดา พลักกำลังต่ำกว่า
00:04:47ฉัน
00:04:47ก็ไม่แค่มีกี่ชมมอง พลังเธ
00:04:49อเงิมกว่าฉันเนี่ย หรือเธ
00:04:51อมันลุกขั้นเผาละหิทแล้ว
00:04:53ฉันถามนาย ใครอนุญาณให้แย่ง
00:04:55ของฉัน
00:04:56คุณหนู ใจแย่งก่อนครับคุณ
00:04:58หนู
00:04:59ดูเหมือนถ้าสักการพรงคือ
00:05:01เราจะไม่เร็วเลย จะทับร้อยให้เธอว
00:05:03ุ่นวายต่อ
00:05:03คุณหนูคนนี้ ร้านผมเป็นที่กิน
00:05:07ข้าวเนอะ ไม่ใช่ที่ทะเลออกกั
00:05:09น
00:05:10ถ้ายังไม่หยุด ผมจะขึ้น Black List ห
00:05:12้ามเข้าร้านตลอดไปเนี่ย
00:05:13เออ ขอโทษค่ะ เท่าแก
00:05:17คุณหนูเป็นอะไรไป ทำไมอยู่อยู่ก็น่
00:05:19ากรัวขึ้นมา
00:05:20แล้วทำไมถึงยอมลดตัวไปขอโ
00:05:23ทษคนธรรมดาด้วย
00:05:24เท่าแก อาหารคุณอร่อยมาก
00:05:28ฉันจะช่วยบอกต่อให้เพื่อนร่ว
00:05:30มฉัน
00:05:30ไว้มีเวลา ฉันจะมาอีกนะ
00:05:33รอตอนรับนะครับ
00:05:36เฮ่ย..ดีมากเลย
00:05:38ระปบการเงินของโลคตี้ ต่างจั
00:05:41กโลคก่อนมาก
00:05:42ร้อยเดียวก็พอใช้จ่าย ในหาบ
00:05:45ั้นได้ทั้งเดือนเลย
00:05:46pope chshaus ทําผิดรุธกิบท someEs
00:05:49นั้นมายความว่าแค่ฉันทำอา
00:06:02หารให้ถูกปากลูกค้า
00:06:04ก็จะกลายเป็นนักรบได้สิ่งนะ
00:06:06เมื่อสำขนาป türกของผิ neol unrelated
00:06:08จะผลต์รกฐ cytok dal ปร funciona ult tuna
00:06:11ไม่ใช้Qué1
00:06:15คือความรู้สึกของนักรบสิ
00:06:25นะ
00:06:26สอบห Liu
00:06:27ครั้งนี้จะเป็นอะไรนะ
00:06:31วัทดิตระดับดี หมูกร่อเลื
00:06:33อด ปลดล็อกแล้ว
00:06:36วัทดิตระดับดี พี่จักภัท
00:06:38ย์ ปลดล็อกแล้ว
00:06:41หือ
00:06:45ห้อ
00:06:47โอ้ย
00:06:51หูมแม่งเงย มือเกือบพังแล
00:06:53้วเนี่ย
00:06:55รับท่าติของพวกนี้ยอดเยี่ย
00:06:56มมาก
00:06:57แต่อันตลายเหมывайнสัตว์ประห
00:06:59ลาดเลย
00:07:00ยิ่งปทลอควัตธุดิบเยอะ
00:07:02การเก็บวัตธุดิบก็ยิ่งค
00:07:04าğıทายมากขึ้น
00:07:06เข้าใจแล้ว
00:07:07แค่ได้รับคำชมเรื่อยๆ
00:07:08ก็กลายเป็นนักรับที่แข็งแ
00:07:10กลงขึ้น
00:07:10ไม่ suit алеสนบันเก็บวัตธุดิบ
00:07:12ทำอาหารฉันล่ะได้มากขึ้น
00:07:15มาเท่ะ
00:07:16ให้ฉันใช้เกี่ยมือพรุงอาห
00:07:18าร
00:07:18กับว่าถูกดิบฉันละทั้ง
00:07:19หลาย
00:07:19เพิ่ชิดลอกการฝืดพลังจิต
00:07:22จ้างเซวอี
00:07:27ฉันได้เวลาเธอเปิดประตูในส
00:07:28ามวิ
00:07:30สาม
00:07:33ดีจังเลย
00:07:34พี่สาวกลับมาแล้ว
00:07:38วันนี้พี่สวยมากเลย
00:07:40พี่คะ
00:07:41ถ้าฉันจำไม่ผิด
00:07:43ทุกครั้งที่พี่กลับบ้าน
00:07:44จะใส่ชุดออกรบตลอดเลย
00:07:47ทำไมวันนี้แต่งตัวแบบนี้ล่ะ
00:07:49แย่แล้ว
00:07:50ตอนพระกิจสำเร็จ
00:07:51สัญญาว่าจะใส่ชุด OL ไปซ้อ
00:07:53มกับเพื่อน
00:07:53แต่รีบกลับบ้านไปหน่อย
00:07:55เลยลืมเปลดเสื้อผ้า
00:07:57เอ้อ อืม
00:07:59ฉันขอถามหน่อยเธอ
00:08:01ทำไมหลายวันมานี้
00:08:02ไม่ยอมกินข้าวเลยล่ะ
00:08:04หรือเพราะว่าฝึกยุดเหนื่
00:08:05อยเกินไป
00:08:06ก็ไลอดข้าวประท้วยงั้นเหร
00:08:08อ
00:08:08หืม
00:08:09ใครกินของแม่อร่อยแบบนั้น
00:08:11ลงบ้าง
00:08:13เธอว่าไงนะ
00:08:15ไม่อร่อยอย่างนั้นเหรอ
00:08:19เสียวอี
00:08:20พี่รู้ว่าการฝึกยุดทำให้เธอกด
00:08:22ดันอยู่มาก
00:08:23แต่อย่าลืมนะ
00:08:24คุณปูคือราชายุดเห็งยุค
00:08:26หนึ่งในผู้ก่อตั้งกองทับด
00:08:28วงดาว
00:08:29ถึงเราจะเป็นผู้หญิง
00:08:30แล้วก็ควรตั้งใจฝึกยุด
00:08:33ถือเป็นพราฐกิจของมนุษย
00:08:34ชาติ
00:08:36ใช่ค่ะ
00:08:38พรุ่งนี้พี่ต้องไปทำพรกิจใ
00:08:39นเขตอันตราย
00:08:40อาจจะไม่ได้กลับมา
00:08:42ถ้ายังเด็ก
00:08:44ก็ไม่ควรรนก่อนด้านขนาดน
00:08:45ี้
00:08:46บอกมาอยากกินอะไร
00:08:48เนื้อสัตว์ปลาดแห่งนั
00:08:49บพา
00:08:50หรืออาหารเสริมที่เพิ่งวาง
00:08:51ขาย
00:08:52พี่จัดให้ได้หมดเลยนะ
00:08:54พี่คะ
00:08:55หนูอยากกินข้อผัดไข่ชามนึ
00:08:57งค่ะ
00:08:58หา
00:09:06นึงว่าเป็นพรitas kav$หร้ออี
00:09:08ก
00:09:09กลับกันเถอะ
00:09:10А!พี่ อย่าไปนะ
00:09:12พี่คะขอร้องล่ะ
00:09:13ล่องแค่ครั้งเดียวนะ
00:09:15ครั้งจางหันส่วงนี่
00:09:16กูหลับเลือจางหันส่วง
00:09:18กองทัพดวงดาวกองผลที่หก
00:09:20เหวว่าน่าหน้าหน่วยย้อยที่หนึ
00:09:21่ง
00:09:21เถผีน้ำแข็งที่เปรียมด้วย
00:09:23ความงามและพลัง
00:09:25ถ้ายจิดงีแล้ว
00:09:26การหน้าเชินใหม่นะ
00:09:28ถ้ากินข้าผัดข่ายไม่กี่ชาม
00:09:30แล้วใกลล้ายประแนงรบได้
00:09:32สมาคมหน้า ส変ปลาด เข้าไม่จะไม
00:09:33่ต้องมีแล้ว
00:09:35คราวนี้ ฉันจะลงเลือกความหวن
00:09:37เซ็วอื่อסะ
00:09:38น้องสาวมาอีกแล้วเหรอ วันนี้
00:09:40ดัวรมดีเช่วนะ
00:09:42อิ้ววันนี้พี่สาวฉัน ก็มาล
00:09:44องชิบด้วย
00:09:45ขอแค่คนทำมาหารให้ฉันพอใจได
00:09:47้ ง่านก็ไม่ใช่ปัญหา
00:09:50ไม่มีปัญหา
00:09:51เท่าแก ตอนนี้ที่ร้านมีแค่ข
00:09:53้าผัดไข่อย่างเดียวเหรอ
00:09:54เธอโชคดีเนอะ ร้านชั้นเพิ่ง
00:09:56อัพเดตเมนูใหม่
00:09:58พวกเธอมีบุญแล้วล่ะ
00:09:59ห้า ดีจังเลย
00:10:03นั่นคือ อ้าว พริกจักรพั
00:10:10ดนี่ ไปไปได้ยังไง
00:10:18พริกจักรพัด คือผลกลายพ
00:10:21ัน พื้นพลังจิดรุ่นร่าง
00:10:24แต่เพราะความไม่สักเทียนถึ
00:10:25งระเบิด ถูกมนุษย์ทำลายไปนาน
00:10:27แล้ว
00:10:29ถ้าพวกมันระเบิดพร้อมกัน
00:10:32ไม่แต่ข้าดวิญญานักรพ
00:10:33ก็จะถูกระเบิดแหลกค่าที่ ร
00:10:36้านของเขามีของแบบนี้ได้ยังไ
00:10:38งกันเนี่ย
00:10:40หรือเท่าแกจะใช้พริกที่ระเบ
00:10:41ิดได้ เหมือนกันมาสั่งเพราะเอ
00:10:43านะ
00:10:46แย่แล้ว เสราะอีรวงนะ
00:10:49ใจเย็น ใจเย็น
00:10:54เร็วมากเลย ฉันก็เห็นเงาติดต
00:10:58ามตัว
00:10:59เท่าแกคนนี้ เป็นนักรกธรรมด
00:11:01าจริงงั้นเหรอ
00:11:04เดี๋ยวนะ กลิ่น กลิ่นอายนี้
00:11:07คือ
00:11:08ลี่มันหมู่กร่อเลือดนี้
00:11:09ผัดหมู่ทุกพร้าวเข้าด้วยก
00:11:10ัน
00:11:12เขาไม่ได้ใช้เนื้อสั่งเพราะ
00:11:14แต่ว่าเป็นเนื้อสะแท้ๆ
00:11:15แถมยังใช้ วิธีผัดแบบพิ
00:11:19เศษ
00:11:20กำเจ็บความหรูร้ายที่แฟงอย
00:11:21ู่ในเนื้อ
00:11:23เขาคนนี้ เป็นผู้วิเศษมาจังไหน
00:11:26กันแน่
00:11:28ว้าว
00:11:32เพราะว่าเนื้อสะมีพลัง
00:11:33จิต ใช้พ่อพลังของนักรบได
00:11:35้
00:11:36นักรบจำนวนมากจึงกินเน
00:11:38ื้อสะเป็นหลัก
00:11:40แต่ต่อมานักรบพบว่า การกิ
00:11:42นเนื้อเป็นเวลานาน
00:11:43ความหรูร้ายในเนื้อ จะทำให้
00:11:45นักรบแกลคล่าไปwerkคริ่งคนค
00:11:47ลิ่งสัตว์
00:11:48ไม่คิดเลยว่า จะมีคนใช้เท่งนิ
00:11:50กพิเศษ กำจัยท樣ans Pawle
00:11:51กำจัดความหรูร้ายในเนื้
00:11:52อออกได้
00:11:53เหลือเชื่อมากจริงๆ
00:11:55เชิญพรร์นได้
00:11:58ดูแล้วหน้าแตักธรรมดา แต่ส
00:12:00ิ่งสัญสุดสัย
00:12:01มีร perfot divideและกินฮอมของเนื้
00:12:03อห 있�
00:12:05เก่าแล้ว หอมมากเลย ออกใจไม่ไห
00:12:08วแล้ว
00:12:11นี่คือ น้ำทานซายกระทนรถหว
00:12:14านในเนื้อหมูกร่อเลือด
00:12:16น้ำส้องสายชู่ที่ใส่ตอนผ่าน
00:12:18กลบกลิ่นข้าวหมูได้หมดเลย
00:12:20สี กลิ่นรถชาติ สมบุญแบ
00:12:23บ
00:12:25แต่ว่า ได้เสร็จได้ที่
00:12:28ไม่ใช่ นี่คือ มะ มะเล็ดพลิก
00:12:31เหรอ
00:12:32เข้าเก็บมาเล็ดพลิกไว้ด้วย
00:12:34เผ็ดมาก
00:12:36ความแผ่สุดขีด
00:12:37แผ่ส้ามันปลายลิ้นของฉัน
00:12:39ก็ต้องต่อมรับรถได้ดี
00:12:41แถมน้ำให้ความหอมหวาดของ
00:12:42เนื้อ
00:12:42ยังระดับขึ้นไปอีก
00:12:44อร่อยมากเลย
00:12:52พี่สันสวยไหมล่ะ
00:12:54ชอบไหมล่ะ
00:12:56หน้าอายถึงมัด
00:13:00พลังนี้คือ
00:13:02ทำไมพลังของฉันพันนาขึ้น
00:13:03านล่ะ
00:13:04สูอิ่พูดถึงต้อง
00:13:06อาหารที่นี้
00:13:07ได้จนค่าลไม่ถึงจริงๆ
00:13:09แต่ว่า
00:13:11พ MILประกันมีพราติในเขตอั
00:13:12นตรราย
00:13:13ถ้าสมาชิกในทีม
00:13:14ได้กินอาหารที่นี้ก็คงจะดี
00:13:16นะ
00:13:18เอ้ NYU เรากัน
00:13:19เท้าแก ท Gud ท์ไรคะ
00:13:20ประเท่า 600 หยวน
00:13:22เท้าแก ทำไม Candy แผงจังหละ
00:13:24ไม่เป็นไร
00:13:26อาหารของเขาคุมค่าที่จะจ่าย
00:13:28ยินดีด้วย
00:13:29โฮเซรับความพื้นพอใจของร
00:13:31้อยแค่แดน
00:13:32ดีมาก
00:13:32ฉันจะได้เป็นนักรบขั้นฝึกเส
00:13:34้นเอ็นแล้ว
00:13:35อีกอย่างนะ
00:13:35เท่าแก
00:13:36ช่วยผลด้วยอีก 5 อาจารย์หน่
00:13:37อย
00:13:37หออกกลับบ้าน
00:13:39อืม
00:13:40ไม่ได้หรอก
00:13:42ทำไมล่ะ
00:13:43พริกจากกระพัดแบบนี้
00:13:45ถ้าหอกลับก็ไม่กรอบอร่
00:13:46อยแล้ว
00:13:47ฉันทำลายชื่อเสียงตัวเองไม่
00:13:49ได้นะ
00:13:50แต่พรุ่งนี้เช้า
00:13:51เราต้องไปทำประกิจที่แข็งอัน
00:13:52ตรายแล้ว
00:13:54ดิกเพื่อนร่วมทีมมาก็ไม่ทั
00:13:55นกัน
00:13:56ยินดีด้วยค่ะโฮ
00:13:57สัตว์สมขนานพึงพอใจ 1,500 ข
00:13:59นาน
00:14:00ปดลับวัธุดิบระดักซี
00:14:02ปดระวังเมื่อเก็บวัธุดิบ
00:14:04เพื่อปุ่งกันกันถูกวัธุ
00:14:05ดิบสังหาร
00:14:08วัธุดิบเพิ่มความอันตราย
00:14:09ขึ้นอีกแล้ว
00:14:11แต่ถ้าใส่พริกจะกระพัดเข้
00:14:12าไป
00:14:13ฉันก็จะทำเมนูใหม่ได้
00:14:15คราวนี้ก็จะขอกลับบ้านได้แล
00:14:17้ว
00:14:22พวกคุณรอเดียว
00:14:23ทุ่งนี้ 8 มงเช้า
00:14:27ถ้าคุณมีเวลาก็แว้มหาฉั
00:14:28น
00:14:28ฉันจะเรียมของอร่อย
00:14:29สำหรับประทังชีบในสนามร
00:14:32บให้
00:14:34จริงเหรอ
00:14:35แน่นอน
00:14:36ทำให้ลูกค้าทุกคนพอใจ
00:14:38คือความรับพี่ชอบของพอครั
00:14:39ว
00:14:45จะรับไปไหวแล้วนะ
00:14:48เจ็บจัง
00:14:48เจ็บจะตายอยู่แล้ว
00:14:53สมแล้ว
00:14:54วัธุดิบเกร็จยิ่งสูง
00:14:55ความท่าทายก็ยิ่งสูงตาม
00:14:58ดีที่ฉันเตรียมตัวมา
00:14:59ไม่ยังคงโดน
00:15:00ผลิสมพวกนี้ยิ่งจะตัวพุน
00:15:01แน่
00:15:02แต่ว่า
00:15:03ความยากที่แท้จิง
00:15:04ไม่ใช่ถูกที่สองพวกนี้เหรอ แต่
00:15:05เป็น...หัวตัวนั้น
00:15:08อ่าวิ่งเร็ว...
00:15:17ได้กลับแล้ว
00:15:26เยี่ยมไปเลย ได้ผลจริงๆ
00:15:29ดูเหมือนฉันไม่ต้องออกแรงเลย
00:15:35แม่เจ้า ข้นบนตัววันนี้มั
00:15:37นกันก็สูญเหละ
00:15:38ก็งานนี้จบเหตุแล้ว ให้จริง
00:15:44ฉันด้วย
00:15:47ช่วยด้วย
00:15:57โอ้น่ะ ใกล่ถึงเวลารวมผ
00:15:59ลแล้ว พวกเราจะรอต่อจริงหรื
00:16:01อครับ
00:16:02โหวน่ะ
00:16:05เรารอต่อไม่ได้แล้วค่ะ
00:16:06รออีกหน่อยนะ
00:16:07ฉันใช่ว่าเขาต้องทันเวลาแ
00:16:09น่
00:16:11นี่
00:16:17น่ามโห
00:16:31ดีนะถ้าฉันหนีทันเวลา
00:16:33ไม่งั้นคนระเบิดตายไปพร้อมตั
00:16:35วบวงโง่นั่น
00:16:38นี่มัน
00:16:39เย้ยฉันปลอดภัยแล้ว
00:16:43รบบบ้านี่ทำไมถึงมีกำแพงใ
00:16:46นมิตินี้ด้วย
00:16:48เจ็บชมัด
00:16:50นี่ก็คือขอบเขตของโลกในม
00:16:54ิติสิเนี้ย
00:16:55มิตินี่ใหญ่แค่ไหนกันเชีย
00:16:57ว
00:16:57โอ๊ยโอ๊ยโอ๊ย
00:17:01เลือดแก่นคนเกินไปแล้ว
00:17:03ไม่มีเวลาสนใจเรื่องมิติแล้
00:17:05ว
00:17:05เพื่อให้ลูกค้าพึ่งพอใจ
00:17:07ต้องหาวิทีลออกมันเข้ามา
00:17:08ในวิ Washington มันเข้ามาใกล้ฉัน
00:17:14มาเลย
00:17:19ไปไปสะ
00:17:33ไม่บ้าเฮ้ย
00:17:34อย่าคิดว่ามีแรงเยอะแล้วจะเก
00:17:36่งนั้น
00:17:46สำหรับวัวอย่าใช้แค่แรง
00:17:48ต้องใช้เทคนิค
00:17:49ถ้าลกหนังแล้วค่อยแยกระดู
00:17:51ก
00:17:52จะถังมีเขาที่ข้อต่อก็แยก
00:17:53ระดูกวัวได้แล้ว
00:17:56สิ่งสำคัญจริงๆ คือข้อ
00:17:58ต่อนี่เอง
00:18:05ถึงเวลาไปลงโดรกแล้ว
00:18:15หวันหน้าไม่มีเวลาแล้วค่ะ
00:18:17หวันหน้า รีบไปเธอครับ สายมาก
00:18:20แล้ว
00:18:24ทุกคนเข้าแถว
00:18:28ขวาหัน มุ่งหน้าสถานีรถไ
00:18:30ฟรอยฟ้า
00:18:32วิ่งเต็มกำลัง
00:18:33เดี๋ยวก่อน
00:18:34อิ่งหมอนนี่ มาทันจริงๆด้วย
00:18:44นี่ครับคุณจาน เอาไว้ให้พวกค
00:18:46ุณกินทิสนามรบเนอะ
00:18:48ค่ะ เท่าแก่ค่ะ นะคะเท่าไหร่
00:18:51เหรอ
00:18:51ไม่ต้องจ่าย ถ้าคุณอยากจ่ายจ
00:18:54ริงๆ ก็ค่าสัตรปลาดให้มา
00:18:55กหน่อย
00:18:55แล้วก็กลับมาอย่างปลอดภัย ต
00:18:58อนนั้นผมจะจัดงานฉลองชัยชนะให
00:18:59้
00:19:01รถไฟกันมาถูกจมตี
00:19:08พวกคุณดูสิ นั่นอะไรนะ
00:19:14แก่ประหารของที่ไม่ดีก่อน
00:19:16เช่าดิดิก่อนเดินทาง คุณผู้
00:19:18ให้แหวนไม่ตีมานึงวง
00:19:31จะพวกนี้แห่งดันออกมาได้
00:19:34ดูเหมือนแนวหน้าจะอันตรายอย
00:19:36ู่มาก
00:19:41สัตรปลาดหลุดจากวงล้อม
00:19:42รถไฟลอยฟ้าไม่ปลอดภัยแล้
00:19:44ว
00:19:45ตอนจากนี้ ทุกคนเดินเท้าไปที่แ
00:19:48หลงกำเนิดพลังจิต
00:19:49พวกเราต้องข้าเปิดทางให้กับป
00:19:51ระชาชน
00:19:55ครั้งนี้ เราต้องปล่ามพวกสัตว์
00:20:03บันหลานให้ได้
00:20:06ผ่านไปเกือบวันแล้ว ยังไม่ม
00:20:09ีข่าวเลย
00:20:10ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับที่
00:20:12สาวบ้าง
00:20:13ขนูจาง เป็นอะไรไป สีหน้าไม่ค่อย
00:20:16ดีเลย ตัวไปกังโวนมาก
00:20:23ฉันเป็นห่วงพี่สาวค่ะ
00:20:25ปกติเวลาทธรรมพรกิจ นานส
00:20:28ุดก็ไม่เกินหอกช่วงมอง
00:20:30แต่นี้ผ่านไปวันนึงแล้ว ยังเง
00:20:32ียบอยู่
00:20:35หรือว่าพี่สาวกลับมาแล้ว พ
00:20:38ี่
00:20:45เฮ้ย ใครบอกนายว่าฉันอยู่ที่น
00:20:48ี่
00:20:49พี่เธอไม่รับทรศัพท์ ฉันก
00:20:52็เลยต้องไปที่บ้านพวกเธอ
00:20:54พอเจอพ่อบ้าน ถามแล้วถึงรู้
00:20:56ว่าเธออยู่ที่นี่
00:20:58พี่หลิน เขาน่าชอบตามตื้อพ
00:21:01ี่ฉัน อย่าไปสนใจเขานะ
00:21:03ห้า ยันดีต้อนรับครับ ผมเป็
00:21:05นเจอของร้านอาหารเล็กๆนี้
00:21:07คุณอย่างทานอะไรมั้ยครับ
00:21:13รัฐอาหารเล็กๆเหรอ
00:21:15นี่เซลวี ฉันว่านะ เธอก็เป็นล
00:21:18ูกพูดดีนะ
00:21:20ทำไมถึงมานั่งอยู่ในที่สกปกร
00:21:22กรุงรังแบบเนี้ย
00:21:23แถมสั่งอาหารด้วย อาหารแถว
00:21:26นี้เหมาะกับเธอตรงไหน
00:21:30นายพูดแบบนี้หมายความว่างไง
00:21:33นายพูดแบบนี้หมายความว่างไง
00:21:37ตั้งราคามา ฉันจะซื้อร้านหน
00:21:39่าย
00:21:42ในเมื่อน้องแฟนฉันชอบที่นี่
00:21:45ฉันยอมเสียเปรียบหน่อยก็ได
00:21:47้
00:21:47ซื้อร้านภัง ๆ นี่มาซะ
00:21:49ประรับให้เป็นร้านเนื้อสั่
00:21:51งเคราะฉันดี
00:21:52บริการพวกเธอโดยเฉพาะ
00:21:55หลิวหันพอได้แล้ว
00:21:56อย่าคิดว่ามีเงินหน่อยแล้วจะ
00:21:57อดแบ่งได้นะ
00:21:59พี่หลิน ห้ามตกรวงเด็ดขาด
00:22:10นายพูดจริงแล้ว เก็บเท่าไห
00:22:11ร่ก็ได้
00:22:12แน่นอน นายลองถามใครก็ได้
00:22:15ในเมืองนี้ ใครบ้างไม่รู้จักต
00:22:18ะกูลหลิว
00:22:20ก็แค่จะของร้านสมซ่อ หาช้
00:22:22ากินเข้าไปวันวัน
00:22:24เขาคงไม่ปฏิเศษเงินหรอก
00:22:27ไม่สิ หมดนี่กำลังทำอะไรนะ
00:22:31ก้าว ๆ โอเค ขอบคุณคุณชายห
00:22:34ลิว
00:22:34ผมขอแค่ 9,000 ล้านก็พอ
00:22:36นี่ไงนะ
00:22:38คุณชายหลิว อย่าบอกนะว่าเงิ
00:22:40นแค่นี้ก็ไม่อยากจ่ายนะ
00:22:43ร้านพัง ๆ แบบนี้ กล่าขายชั้
00:22:46น 9,000 ล้าน
00:22:46น่าเป็นบ้าหรือไง ฮะ
00:22:53คุณชายหลิว คงไม่งกจนไม่ย
00:22:55อมจ่ายเงินแค่นี้หรอกนะ
00:22:58อ๋อ อ๋อ ไอ้หมวนี่
00:23:04เป็นนักรบขั้นฝุทเศษ NGO หรอ?
00:23:06เป็นไปไม่ได้
00:23:07หลิวหัน!
00:23:08นายจะทำอะไร?
00:23:10ช่วยรักษามาระยาตหน่อย
00:23:12อย่าให้ฉันต้องบอกเรื่องนี้กั
00:23:13บพี่นะ
00:23:15ฉันรีบมาที่นี้
00:23:16ไม่ได้พาบริการมาด้วย
00:23:18และฉัน
00:23:19ก็อยู่แค่ขั้นหลอมกระดู
00:23:21ถ้าต่อซูπค์จริง ๆ
00:23:23ฉันของซูป์ เพราะเขาไม่ได้
00:23:24บ้าชิบ
00:23:26ที่นี้ไม่ต้อนรับนาย
00:23:28ออกไป
00:23:29จำไว้
00:23:30ต่อไปห่ามนายเข้ามาในร้านนี้
00:23:32อีก
00:23:33เออ ได้ ได้ ไม่ต้อนรับฉันสินะ
00:23:37แต่คอยดูแล้วกั่น
00:23:41พี่หลิน หลิวหันนั่นขึ้นช
00:23:43ื่อเรื่องใจแคบจองเวน
00:23:45พี่ขัดใจเข้าครั้งนี้
00:23:47เขาไม่มีทางปล่อยผ่านแน่ ๆ
00:23:49ให้ฉันส่งบริการมาคุมกัน
00:23:51พี่ดีไหม
00:23:52ไม่จะเป็นหรอก
00:23:55ฉันเพิ่งทำซุปถวนลิสง
00:23:57น่าจะเสร็จพอดี อยากลองชิมไ
00:23:58หม
00:24:01พี่หลิน ฟรีไหมคะ
00:24:04ชามแล้วร้อยหยวน ราคาเดียว
00:24:06ไม่เอาเปรียบใคร
00:24:09พี่หลินนี่ เห็นแก่เงินจริ
00:24:12ง ๆ
00:24:16แต่ว่า เรื่องของหลิวหัน คงไม
00:24:19่จบง่าย ๆ แน่
00:24:21ฉันต้องได้บอกพี่สาวก่อน
00:24:24ข้าวดวนจากสถานี
00:24:25หลังจากกองทัพดวงดาวและส
00:24:27าพันผลกันรับ
00:24:28ดาลทางมาถึงที่เกิดเหตุ
00:24:30ทุกคนจะเห็นว่าพวกสัตล์ประ
00:24:31หลาดกำลังล่าถอย
00:24:33เชื่อว่าหนึ่งไม่ช้า แต่เวลา
00:24:35จะถูกปราบสำเร็จ
00:24:39มนุษย์จะกลับมาอยู่ในบ้างเก
00:24:41ิดตัวเองได้อีกครั้งค่ะ
00:24:44ต่อไปจะมาทุกท่านไปสัมภาษย
00:24:46์ที่ทุกคนให้ความสนใจค่ะ
00:24:48หัวหน้าหน่อยที่หกของกองทัพ
00:24:50ดวงดาว จ้างหันซ่วงค่ะ
00:24:52คุณจ้างค่ะ ได้ยินว่าคนนำ
00:24:54ทีมาถึง
00:24:55ถึงใช้เวลาไม่ถึง 6 ชั่วโมง
00:24:56ก็พักดันแนวลอบไปข้างหน้
00:24:58าได้ถึง 6-10 โล
00:24:59เพื่อหยิงไม่ได้กว่าผู้ชัย
00:25:00เลย
00:25:02quarters �BL lug prod ṣicu
00:25:03นี่ไม่ใช่ผลงานฉันคนเดียวค่
00:25:04ะ
00:25:04แต่ว่าเวลามาจาก piriycents ของทุกคน
00:25:06ในสนบรบเลยค่ะ
00:25:08นัททึงมาจริงๆค่ะ
00:25:10คุณจ้าง ขอถามอ่laxได้ก่อนค่
00:25:12ะ
00:25:12พวกคุณทำอะไรกันเหรอคะ
00:25:14เนื้อสั่งครอสเหรอคะ
00:25:15ได้ยินมาว่าคนเหลือเพื่อนของค
00:25:17ุณ
00:25:18ไม่
00:25:19นี่เป็นเหน sahuaคนเหล็ก
00:25:20ที่เพิ่นสร้ำหลินของฉัน
00:25:22เตรียมไว้ให้ฉันโดยเฉพาะ
00:25:23โอ้ค จริงสิ
00:25:25ถ้าทุกคนสนใจ
00:25:26ก็ไปอ่นโนณที่ร่างของเขาได้
00:25:27นะ
00:25:28ที่อยู่ก็คือ
00:25:29โอ้ แสหลิน
00:25:37เป็นมั่นอีกแล้ว
00:25:39ฉันไม่ปล่อยมันไว้นะ
00:25:44คุณชายครับ งานที่คุณส่างผมส
00:25:47ื่อมาหมดแล้วครับ
00:25:48ร้านเล็กๆนี่แปลกมาก กลางวั
00:25:50นไม่เปิดเปิดเฉพาะกลางคืน
00:25:53ส่วนคนงานผมก็เตรียมไว้แล้
00:25:55วครับ
00:26:00กลาดแย่งผู้หญิงของฉัน
00:26:02คนคืนนี้ไป ฉันจะทำให้คนแส้หลิ
00:26:06นนั่น
00:26:07หายไปจากโลกนี้ตลอดกัน
00:26:11รีกไปได้แล้วครับคุณชิวงจ
00:26:12ัง พร่วงนี้ยังต้าไปเรียน
00:26:13อีกนะ
00:26:15พี่หลินเขากินสุบถริษงอี
00:26:18กชำสิคะ
00:26:20ชำเดียวนะ ขอร้องลา
00:26:22พร่วงนี้ค่อยมาใหม่
00:26:25สุบถริษงไม่จำกัด แค่วั
00:26:27ลละแหม่นี่
00:26:28ได้ค่ะ
00:26:32ของอร่อยขนาดนี้ทำไม้ต้องจำ
00:26:34กัดด้วย
00:26:35รู้งนี้ฉันกินฉ 노력 che ก็ดี
00:26:38ในท่าน นั่นคุณหนูรองนี่ เธอค
00:26:40งไม่รู้ว่าท่านกลับมาแล้ว
00:26:43ในท่าน ผมจะไปเรียกเธอเดี๋ยวน
00:26:45ี้
00:26:46เฮ้ย อย่าไปรบกวนเธอเลย
00:26:49ร้านอาหารอะไรกัน ถึงทำให้หลาน
00:26:52สาวของฉันหลงไหลขนาดนี้
00:26:55ได้ขับรถไปจอดใกล้ๆรอฉั
00:26:57น
00:26:58ฉันจะลงไปดูด้วยตัวเอง
00:27:02ครับ เข้าใจแล้วครับ
00:27:10ขอโทษครับ คุณลุง ร้านเรากำ
00:27:13ลังจะปิดแล้วครับ
00:27:14เจ้าหนูนี่เงินก็ไม่อยากได้ หร
00:27:17ือเขาไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
00:27:22คือว่านะพ่อนุม ฉันเพื่อมาถ
00:27:25ึงเมืองนี้ ไม่ได้กินข้าวมาท
00:27:28ั้งวัน
00:27:29คงจะหิวจนตาหลายก่อนเลย
00:27:35คุณลุงครับ ตอนนี้เหลือแค่
00:27:37บัมมี่นิดหน่อย คุณจะทานไหมคร
00:27:39ับ
00:27:40นายว่าอะไรนะ บัมมี่
00:27:44พ่อนุม นายรู้ไม่ว่าเส้นบัม
00:27:47มี่คืออะไร เกือบ 40 ปีแล้วที่ฉั
00:27:50นไม่ได้เห็นมันเลยนะ
00:27:52นายรู้จักเหรอ
00:27:53รู้แน่นอนครับ และผมทำเป็นพอด
00:27:57ี บัมมี่ซอสเหนือไงครับ
00:28:00คงม บアมมี่ซอสเหนือ ไอ้นุ
00:28:03มนี่ไม่ใช่แค่รู้จักบัมมี่
00:28:06เขายังเขายังทำบามี่ซอสเหนื
00:28:09อเป็นด้วย
00:28:10คงม คุณลุงครับ นั่งตรงนี้
00:28:13ก่อน แต่ว่าเส้นบัมมี่ต้องร
00:28:15ี่สดอาจจะใช้เวลา Graham
00:28:18เอ่อพ่อนุม นายทำไปเถอะ ไม่ว่าจะ
00:28:23นานแค่ไหน
00:28:24ฉันก็จะรอว่ามีซอสเนื้อ
00:28:27ครั้งสุดท้ายที่กินคือเมื่อ
00:28:28ไหร่นะ
00:28:29ดูเหมือนจะเป็นตอนคลื่นพลัง
00:28:31จิตบุกครั้งแรก
00:28:38จำที่คุณชายเบิกไว้ พอเขามา
00:28:40ถึง ก็เข้าไปทำลายร้าน
00:28:44เข้าใจไหม ถ้ามีลูกค้าอยู่ข
00:28:46้างในล่ะ
00:28:48ลูกค้า โดนเตก็ช่างมัน คนท
00:28:51ี่มาเก็นที่นี่ ก็มีแค่พวกไรค
00:28:54่ะ
00:28:55อีกอย่าง พวกแกทั้งหมด ทุกส่
00:28:58งตัวมาจากเมืองไกล
00:29:00ไม่มีใครรู้จับพวกแก และพวกแ
00:29:03กก็ไม่รู้จักไพลที่นี่
00:29:05ลงมือได้เลยไม่ต้องกังวล
00:29:07อีกอย่าง พวกแกจำไว้ คุณชาย
00:29:09สั่งว่าต้องทำให้เมื่อย
00:29:10ไอ้นั่นพิการให้มันเข้าครั
00:29:12วไม่ได้ตลอดทีวิทย์
00:29:15ครับ
00:29:41คุณลุงi มีอะไรเหรอครับ
00:29:42เออ อ่ะคือ... หน่อยได้ไหม ทำไมต้
00:29:46องเตินน้ำร้อนตอนนวดแป้งด้
00:29:47วย
00:29:47คุณลุงครับ คุณไม่ได้กินอะไร
00:29:50มาทั้งวันแล้ว
00:29:51ถ้าใช้น้ำเย็นนวดแป้ง เส establish비
00:29:53ัน often
00:29:54ซ pyt Haw Online יותר 0 4
00:29:56จั่นแหล่ eens coincidence
00:29:57ใหม่พอไม่ไfish 但warz ใจลูกหายางล
00:30:04ะเอีดที่ท่วน
00:30:05ไม่น่าเชื่อเลย นี่คือพลังวิ
00:30:08เศษ
00:30:08อาหารในม่อผ่านการปรุงของ
00:30:11เขากลับปลุกพลังวิเศษออกมา
00:30:13ได้
00:30:14ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
00:30:18คุณลุง ฐานชาๆนะครับ
00:30:20ผมจะลงเส้นให้อีกชาม
00:30:24ขอบใจนะพ่อนุม
00:30:26รสชาติแบบนี้แหละ
00:30:2940 ปีมาแล้ว
00:30:30ในดีสุดฉันก็มีโอกาสได้
00:30:32กินเส้นเหมือนกับที่แม่ทำท
00:30:34ุกอย่างอีกครั้ง
00:30:40กับว่ากวกนายเป็นใครอ่ะ จะทำอะไร
00:30:46มีความสูกนั่งน่ายแก่
00:30:48เราไปกินได้พื้นไป
00:30:51มีซอสเนื้อของฉัน
00:30:54ทุบมัน
00:30:55คุณช้ายหริวบอกแล้วว่า
00:30:57ถ้าแก่นี่ไม่หนีไป
00:30:59ก็จัดการมันซะ
00:31:05แม่
00:31:12แม่
00:31:12ไอ้ไขเรียกผมไปแล้วที่หน้ากั
00:31:14บเพื่อนเพื่อน
00:31:18ไปเธอระวังตัวด้วยนะ
00:31:21กลับบ้านเร็วหน่อย แม่จะทำบม
00:31:23ีซอสเนื้อให้กิน
00:31:42แม่
00:31:43แม่
00:31:43แม่
00:31:50ไอ้แก่
00:31:51บอกให้ไปยังไม่ไปอีก
00:31:52แกล่งทำเป็นบ้าใบเหรอ
00:31:55เดี๋ยวเดี๋ยวนี้
00:31:59แม่เงย
00:31:59ใครมันกล้าขนาดนี้
00:32:02ครับ
00:32:02greatness
00:32:03ปากกับที่ร้านฉัน
00:32:04แทงยังเรงควานลูกค้าฉัน
00:32:06อีก
00:32:07กล้าต่อทshot Omaha บอกฉัน
00:32:08iemand passionate ยังeenthองว่า
00:32:10celebrท tingอะไร
00:32:10แก่นี้
00:32:11ก็มีฝีมือ άน assure me
00:32:12เหมือนกันนี้
00:32:14แต่ดันไปหาเรื่องคนที่ไม่ช่วยห
00:32:16าเลือก
00:32:17วันนี้ท่านมาตัดมือแกซ่ะ
00:32:19คุณลุงเรียบหนีไปเธอ
00:32:24อื้ม...แม่...
00:32:28ไอ้เวนนี่ยังจะมาห่วงคนอื่นอ
00:32:30ีก
00:32:31เฮ้ย...อยากตายสินะ
00:32:38ไอ้เนี่มัน แม่นักรบขั้น
00:32:41ขัดลัง
00:32:42วันลังอยากไปหาเรื่องผิดคนเอง
00:32:49ไม้กระบองนี่ จะส่งแกไปยมมัน
00:32:52ลก
00:32:52เฮ้ย จบแล้ว
00:32:55อ๋อ
00:33:04ไอ้พวกข้างในเป็นยังไงบ้
00:33:06าง
00:33:07คนชายวางใจได้ มีนักรบขั้นข
00:33:10ัดหนังตั้งหลายคน
00:33:12เรื่องเล็กแค่นี้จัดการได้แน
00:33:13่นอน
00:33:15ดีมาก ไอ้หลิน ฉันอยากเห็นแ
00:33:18กคุกข่าวอ้อนว่นแล้ว
00:33:20เฮ้ย เฮ้ย
00:33:23เฮ้ย หวังกล้าของร้ายพี่ใหญ
00:33:25่
00:33:25ไอ้แกนี้ แกอยากตายเหลือ
00:33:34มันส่งพังลังมาก
00:33:36พลุงท่านนี้ ประยอดฝีมือท
00:33:39่านราชายุด
00:33:40ควบคมสิ่งของได้ เขาคือยอ
00:33:42ดฝีมือตัวจริง
00:33:47ไม่ทรับว่าท่านคือพุทธา
00:33:49จารย์
00:33:49จึงทำตัวเสียมารยาต
00:33:51หวังว่าท่านจะให้อภัย
00:33:53ปล่อยพวกเราไปเถอะ
00:33:54วันนี้ฉันอรมดี
00:33:56ให้เวลาพวกนายสามวิต
00:33:58หายไปจากสายตาชั้นซะ
00:34:01ไปเดี๋ยวนี้ครับ
00:34:03เดินทางปลอดภัย โอกาสหน้าเช
00:34:05ินใหม่
00:34:10ท่านครับ ผมทำให้อีกชามเนอะ
00:34:13ช่างเถอะ เจ้าเด็กพวกนี้ทำอรมเส
00:34:16ียหมด
00:34:17เพื่อวันนี้ไม่กินแล้ว
00:34:20น้องชายอีกสามวัน
00:34:22ช่วยเตรียมอาหารให้โต๊ะหนึ
00:34:24่งได้ไหม
00:34:24อ้า ไม่มีปัญหา
00:34:26การได้ทำอาหารให้ท่านเป็นเกีย
00:34:28ดของผม
00:34:29ยารลืม equammy sauce เนือล่ะ
00:34:31เอ๊ะ ได้ทำมาหารให้ท่านราชายุด
00:34:35คราวนี้รวยแล้ว
00:34:41เฮ้ย...พวกนาย
00:34:42จะการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม
00:34:45ง่ายมากเลยใช่ไหมล่ะ
00:34:47ง่ายเหรอ? ง่ายบ้านแกซิ
00:34:49แก Bristol
00:34:49รู้ไหมท่านเป็นใคร
00:34:52ระดียังไงมาตบฉัน
00:34:53ตบแก
00:34:55ตอนนี้ฉันอยากข้าแกให้ตายด้
00:34:56วยซ้ำ
00:34:56พอเตอร์น่า เราไปกันก่อน
00:35:01ไม่บอกนายแกด้วย
00:35:03ข้าดไม่แต่หยวนดีเราเธอจะข้
00:35:04า
00:35:06เจ็บชิบหาย
00:35:07กลาดียังไงมาตกฉัน
00:35:10ไอ้พวกชาติชั่ว
00:35:11คอยดูเธอ
00:35:14คุณ
00:35:15จักจักจักจักจักจังสิ
00:35:17งหวิน
00:35:21เจอผีแล้ว
00:35:24ฉันเห็นภาพหรอนหรือเปล่า
00:35:26ทำไมนานจัง比如
00:35:28จักจักจักจังเป็นไง
00:35:29คุณชายเรียบร้อยแล้วครับ
00:35:31แต่ตอนพวกมันจะไป
00:35:33มาตบผมทีหนึ่ง
00:35:35ไอ้พวกขัดหนังระดับต่ำ
00:35:37คิดว่าเล่นงานคนธรรมดาละ
00:35:39เสียน
00:35:39câ le r b e k g
00:35:41ด้วนตบท่อเดียวทนหน่อยเธอ
00:35:42คุณชายอยากที่ท่านว่า
00:35:44ท่านพูดถูกแล้วcommerce
00:35:49ไปกันเธอ
00:35:49ฉันอยากเห็นมันกูเข่าร้องขอ
00:35:51ชีวิตแล้ว
00:36:01เท่าแกลลิน
00:36:02ทำให้ใครไม่พอใจมาหรอ
00:36:04ถ้าไม่ผ่านไปแค่ไม่กี่ชั่วโ
00:36:06มง
00:36:06ร้านก็โดนคนทุบสะเล่
00:36:09หรือว่า
00:36:10นายเป็นคนทำ
00:36:13ฉันทำการค้าถูกกฎหมาย
00:36:15ถ้านายไม่มีหลักฐาน
00:36:16ฉันฟ้องนายข้อหาเสร็จร้าย
00:36:18ได้นะ
00:36:20พูดมา
00:36:20นายต้องกันอะไร
00:36:22นายทำให้คนไม่พอใจ
00:36:26คงเปิดร้านต่อไม่ได้แล้ว�데
00:36:28ฉันยอมเสียเปรี่ยบหน่อย
00:36:30รับช่วงต่อร้านนายเลยดีไหม
00:36:33แล้วหลังจากนั้นละ
00:36:34นายไม่มีฟรีมือแบบฉัน
00:36:36ถึงเซงต่อร้านฉันไป
00:36:38แล้วจะต่อยอดอะไรได้ละ
00:36:39ฟรีมือหนาบเป็นของคนจนแบบ
00:36:41พวกแก
00:36:42ร Links
00:36:43รู้ไหม
00:36:43คุณทายацายพูดแกคําเดียวก็
00:36:45เปลี่ยนที่แบบนี้
00:36:47ให้เป็นร้านหารห้าดาวด้วย
00:36:49ฟังให้ดีนะไอ่หนู
00:36:52ฉันให้เวลาใ unnaturalแค่ 3 วัน
00:36:54หลังจาก 3 วัน
00:36:56ถ้าร้านี้ยังเปิดอยู่แล้วก็
00:36:58ถึงตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นมา
00:37:01อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ
00:37:03ในว่าไหม
00:37:07อีก 3 วัน
00:37:09ใครจะอยู่ใครจะไปยังไม่แน่
00:37:17ดูก็รู้ว่าเขาต้องมีฝีมื
00:37:20อจริง ๆ
00:37:21บ้างทีในชีวิตนี้
00:37:23ฉันอาจจะมีโอกาสได้ลองอาห
00:37:25ารโบราณที่สาพฤูนย์ก่อนได
00:37:26้
00:37:27เหล่าจาร์
00:37:28เรากระเสรนอยู่บ้าน
00:37:29เลี้ยงหลานอยู่ทะแท้
00:37:30รีบร้อนรีบพวกเรามา
00:37:32ไม่อะไรล่ะ
00:37:34อยากสิบร้ายสพวกนายไม่ได้ลึง
00:37:36ไง
00:37:37สิบร้ายเหละ
00:37:38ไม่ใช่อยากอวดเรื่องหลานสาวของ
00:37:40นายให้พวกเราฟังนะ
00:37:42หันสวงก็แน่ ฉันเพิ่งดู
00:37:44สัมผ่านมาวันก่อน เก่งจริง
00:37:46ๆ
00:37:47งั้นครั้งนี้พวกเราจะอดคนฟังหน่
00:37:50อย
00:37:50หันสวงคนนี้พวกนายก็เห็นมาต
00:37:53ั้งแต่เด็ก
00:37:54ความเก่งเป็นที่ยอมรับ ทำไมฉ
00:37:56ันต้องเรียบพวกนายมาอวดด้วย
00:37:59หา...
00:38:03เหล่าจาง ถ้าไม่ใช่เรื่องหันส
00:38:05วง นายก็อย่าปิดบังอีกเลย
00:38:07หูดตามตรงนะ เมื่อคืน ฉันมั
00:38:10งเอินไปเจอร้านอาหารแห่งหนึ
00:38:13่ง
00:38:13ได้กินบัมมีซอสเนื้อด้
00:38:15วยละ
00:38:16ก็แค่บัมมีซอสเนื้อเอง
00:38:18ยังต้องอวนพวกเราด้วยเหรอ
00:38:21หน้าเบือสักจริง
00:38:26ไม่ถูก
00:38:28แล้วจาง ในว่างไงนะ บัมมีซอ
00:38:30สเนื้อในโลกนี้
00:38:31ยังมีคนทำบัมมีซอสเนื้อ
00:38:33เป็นเหลือ
00:38:36ใช่ๆ ไม่ต้องวุ่นวายมากรัก ข
00:38:39อเป็นอาหารด่างเดิมก็พอ
00:38:41ทำไว้นะ อาหารประเภทเส้นต้องทำ
00:38:43หลายๆอย่าง
00:38:44ในโลกนี้ ยังมีอาหารแบบน
00:38:51ั้นอยู่จริงเหรอ
00:38:52เป็นไปไม่ได้หรอก หลังจากภาพ
00:38:54ิบัตรังใหญ่
00:38:55วัธนิบก็สูญพันไปหมดแล้ว
00:38:58นี่
00:38:59ลองเสียงดูไหม
00:39:00บ้าไม่เกินสำเร็จรูปก็ยั
00:39:01งดี
00:39:02ฉันทนเนื้อสำคลับไม่ไห
00:39:03วแล้ว
00:39:05ได้
00:39:07ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว
00:39:09เอ้า
00:39:10หัวนายทั้งสามคน
00:39:12รอลิมรถอาหารในอีกสามวั
00:39:14นได้เลย
00:39:15เฮ้ยนี่
00:39:16เหล่าจาง
00:39:17นายไม่ได้หลอกพวกเราใช่ไหม
00:39:19หรือว่าในโลกนี้
00:39:21ยังมีคนทำอาหารอรอยอยู่จริง
00:39:23จริง
00:39:23แน่นอนซิ
00:39:25ไม่ปิดบังพวกนาย
00:39:27ม่ามีสอสเนือนั่น
00:39:29ถึงฉันจะยังไม่ได้ชิม
00:39:31แต่กลิ่นหอมนั่น
00:39:33เหมือนกับทีแม่ของฉัน
00:39:35เคยทำไว้เปร Spanish
00:39:39พวกท่านทั้งหลาย
00:39:40พวกท่านอยู่นี่เอง
00:39:43ผู้บางเขบบัญชา
00:39:44ตามหาพวกคุณแทบแย่เลย
00:39:45อยากเชิญพวกคุณไปประชุมแผนร
00:39:47deep
00:39:48อื้ม พวกเรากะเสียมมากไก่ปี
00:39:51แล้ว
00:39:52ยังหวังให้ตาเท่อยาก่ายเรา มาต
00:39:54ามเก็บงานว่านไว้อีกแล้ว
00:39:57ฟังให้ดีนะ นายไปบอกพวกเขาซะ
00:40:01เรื่อนเปลpirาชุมเป็นตอนข้อมนะ
00:40:02อีกสามวัน
00:40:04รายออกไปได้เหล็ก
00:40:06นี่ ผู้อัวุโส внеш��ต์ทั้งซีเป
00:40:08็นอะไรไป
00:40:10ภุก � นายว่ากินอะไรดี
00:40:12อาหารเรื่องชื่อจากบ้านเกิดชั้
00:40:13นหมูด้องตรน้ำสุบ
00:40:15เนื้อสักสะหายผัดเผ็ดด้
00:40:16วย
00:40:16นี่อะไรให้กินก็ดีแล้ว ยังเลื
00:40:18อกนั่นเลือกเลย
00:40:19ไม่รู้สิ รัศนิยมจูจี่ของส
00:40:23ามคนนี่
00:40:23เจ้านุมนั่นจะรับมือไว้ไหม
00:40:26น่ะ
00:40:34ถ้าอาหารจานไหนหาวัธุดิบ
00:40:37ไม่ทัน
00:40:38ก็บอกได้เลยไม่เป็นไร หัวเราคลแ
00:40:41กเข้าใจได้
00:40:44สถาน 담juri ทั้งไหลหวางใจได้
00:40:47ผมจะพยายามจัดให้อย่างเต่มที่
00:40:49ในมิติมีหมูกร่อยเลือดแล้
00:40:51วว verse of tolar
00:40:53อาหารพูกนี้นอกจากว่าถถดิ
00:40:59บหลักแล้ว
00:41:00ยังต้องใช้เครื่องปรุงหลายอย
00:41:02่าง
00:41:02เครื่องปรุงพวกนี้ขายราคาแพ
00:41:04รงหาให้ครบอยาก
00:41:10สถานฉันยังไม่ได้ล Waltz
00:41:12แต่เมื่อเทียบกับสภาณะวัต
00:41:13ถุดิบ สำคัญกว่า
00:41:15ดูเหมือน ต้องเสียงแล้วล่ะ
00:41:17สองวันต้องได้คะแนนหนึ่งหมื่น
00:41:19แรกวัตถุดิบระดับบี้
00:41:25พี่หลิม มีอะไรเหรอ
00:41:27เฮ้ย เสียววี มาทำข้อตกลงกั
00:41:30น
00:41:30เธอช่วยฉันโปรโมตร้านในส
00:41:31องวันนี้
00:41:32ฉันจะขอเสนออาหาร ฉันช่วยเพ
00:41:34ิ่มคะแนนให้นักเรียน
00:41:35ถ้าไม่ลูกค้าเยอะ
00:41:36ฉันใช้รังวัลเธอเป็นสุดผ
00:41:38ลิส่งเป็นไง
00:41:39ว้าว
00:41:40พี่หลินพูดจริงเหรอ
00:41:41ว่างใจได้
00:41:42ถ้าสำเร็จ
00:41:43อาหารเธอทั้งชีวิตฉันดูแล
00:41:44เอง
00:41:45กองทับดวงดาวผ่ายใต้การน
00:41:47ำของคนหน้าจังหันส่วง
00:41:48ก้าวหน้าอย่างรูดเด็ว
00:41:49ขนาดนี้สักดันแนวรบไป 200 ก
00:41:51ิโลเมตร
00:41:52ดิสเธอแหล่งกำเนิดพลัง
00:41:53สิทธิ์หลายแห่ง
00:41:54ในที่สุดเด็วก็จะได้กลับบ้
00:41:56านเกิน
00:41:58ฉันบอกแล้ว
00:41:59นอกจากฉัน
00:42:01ไม่มีใครแต่ต้องเธอได้ทั้งนั้
00:42:03น
00:42:03ไงล่ะ
00:42:05ไอ้หมอนั่นยอมแพ้หรืออย่าง
00:42:07เสร็จสัญญาโอนกิจการแล้วส
00:42:09ินะ
00:42:10ฉันบอกแล้วว่าในอนาเขตฉัน
00:42:12ไม่มีใครกล้าขัดใจฉันรั
00:42:14บ
00:42:15บอกมันไป
00:42:16ถ้ามันยอมคุกข่าวตอนหน้า
00:42:18ฉัน
00:42:18ถ้าฉันอารมณ์ดี
00:42:19อาจจะเพิ่มราคาให้อีกหน่อย
00:42:21คุณชายก็เรื่องใหญ่แล้ว
00:42:24ร้านอาหารนั่นไม่รู้ใช้เว็นม
00:42:26นอะไร
00:42:27ตอนนี้น้ำเกลียนทั้งเมือง
00:42:29ต widespread
00:42:29ต่อแถวอยู่หน้าร้านเขา
00:42:35ก่อนหน้านี้คุณจางบอกว่า
00:42:37ในเมืองเรามีร้านอาหารลับๆ
00:42:39ที่เปิดแค่ตอนกลางคืน
00:42:40ไม่คิดว่าจะมีอยู่จริงครับ
00:42:43באกาศที่นี่อบอวนไปด้วยกลิ
00:42:45นหรอมชวนหลงไหล
00:42:47สีหน้ารุคคาที่ กำ Amsterdam มาหารโกห
00:42:49กไม่ได้เลย
00:42:50kijkenมีโอกาส
00:42:51ผมขอแนะนำให้ทุกคนมาลองด้วยต
00:42:53ัวเองนะครับ
00:42:58คุณชาย สงบสะแต่อалqueleด้วย
00:43:00สิต้องสหภา brauchenให้ฉัน
00:43:02ไม่ว่าต้องจายเท่าไร
00:43:03ฉันต้องกำจัดเออหมองนี้
00:43:05ให้มันหายไปจากโลกนี้ให้เรา
00:43:10คุณชาย
00:43:11จริงเหรอ
00:43:23อีกอย่าง รองประทาศหาพันธ์
00:43:25บอกว่า
00:43:26จะส่งนักรบขั้นรวมชีพระจ
00:43:28รณ์จากแนวน่ามาสิบคน
00:43:29และยอดฝรย์มือขั้นวิญญา
00:43:31ณยุด
00:43:31แฟงตัวปฏิบัติพรรกิจใ
00:43:33นเมืองลับลับ
00:43:34ด้วยวิธีนี้
00:43:36ถึงเรื่องจัดแดงในภายหลัง
00:43:38ก็จะไม่มีใครสาวมาถึงพวกเราได
00:43:41้
00:43:42นี่ ดีมา
00:43:44อยากรู้นักว่าคราวนี้ไอ้หมอน
00:43:47ั่นจะตายังไง
00:43:507,900...8,000...8,150...
00:43:588,200!
00:43:59ใช้เวลาแค่สองวัน
00:44:01ฉันก็ทำงานได้ 8,200แล้ว
00:44:03ในที่สุดครั้งนี้
00:44:04ฉันก็สะสมขนาดครบ 1,000 แล้ว
00:44:07ยินดีด้วยค่ะโฮส
00:44:08พรกิจสำเด็จ
00:44:09ขนาดพรงพอใจ 1,000
00:44:10ต้องการและระดับขั้นหรือไม
00:44:15แรกเลย
00:44:16แรกเลย
00:44:19ยินดีด้วยค่ะโฮส
00:44:21ได้สมเด็จ
00:44:21ขนาดพรงพอใจ 1,000 ปดละขั้น
00:44:23วิญญาณยุ
00:44:36ขวบคมวัตถุ
00:44:38ความรู้สึกแบบนี้
00:44:40คือขั้นวิญญาณยุดสินะ
00:44:42ยินดีด้วยค่ะโฮส
00:44:43ปดละวัตถุดีบระดับบี
00:44:45เริ่มจะมีวัตถุดีบหลายประ
00:44:46แพทย์
00:44:47ปดเข้าสูมิติว่าดูอะไรแรก
00:44:48เอียบ
00:44:49อ๋อ พระเจ้าช่วย
00:44:52อ๋อ พระเจ้าสูมิติว่า
00:45:09ปดละวัตถุดีบระดับบี
00:45:10รังวันเวลาเร็วขึ้นร้อยเท
00:45:12่า
00:45:12รังวันห้องเก็บฟืน 1 ห้อง
00:45:14เร็วขึ้นร้อยเท่า
00:45:15หมายความว่า
00:45:16ฉันอยู่ที่นี่ 1 วัน
00:45:17เท่ากับโลกภายนอกผ่านไป 100 วัน
00:45:38พื้นรัศัตร์พั่วไปในชาต
00:45:40ิก่อน
00:45:40แต่ไม่เป็นไรหรอก
00:45:42ตราบในที่ไม่ใช่อาหารหูที่
00:45:43สูนย์หายไปจากชาติก่อน
00:45:45ความสามารถของฉัน
00:45:46แล้วว่าถุดีบในโลกนี้
00:45:48อาหารส่วนใหญ่
00:45:49ฉันก็ปรุงได้ไงๆ
00:45:54เอ้ย จัดโตรเสร็จแล้ว
00:45:56ไม่รู้ว่าคืนนี้จะมีแขกสำค
00:45:57ัญมากี่คน
00:45:59หวังว่าจะแข็งแร่งข้นอ
00:46:01ีกนะ
00:46:02ยัดดีต้อนรับ
00:46:07ทำไมพวกคุณถึง
00:46:10พระเจ้า ถ้าจะไม่ผิด
00:46:12คนเหล่านี้น่าจะเป็น
00:46:14พออ.ปฏิบัติการพิเศษ
00:46:16พออ.สถาปันขาวกรอง
00:46:18พออ.สถาปันวรยุทย์
00:46:21และผู้ดูแลเหล่านักรบ
00:46:23รัฐานสมาพันนักรบ
00:46:25พวกเขาแต่ละคนล้วนเป็น
00:46:27บุคคลส่งอิทธิพลของเมือง
00:46:29นี้
00:46:32ตัวตอนพุเท่าจางคือใครกัน
00:46:33แน่
00:46:34เสียวหลิน
00:46:36ดูเหมือนเธอจะจำคนแกอย่างพวกเรา
00:46:38ได้สินะ
00:46:39แต่เธอไม่ต้องกดดัน
00:46:41พวกเรามาชิ้มฝีมือของเกอ
00:46:43เธอทำตามปกติก็พอ
00:46:45ไม่มีปัญหา ไว้ใจผมได้เลย
00:46:47เดี๋ยวก่อน
00:46:52มีอะไรเหล่ะ เสียวสิง
00:46:54พุเท่าจาง ถึงก่อนมา
00:46:56คุณจะชื่นชมเด็กคนนี้มาก
00:46:58แต่เพื่อความปลอดภัยกอดมาผม
00:47:00ได้ศึกษาตำราหารหาย
00:47:01อยากทดสอบเขาหน่อยถ้าเขาตอบ
00:47:03ไม่ได้
00:47:04มือนี้พวกเราก็ไม่กินแล้ว เป็น
00:47:06ไงครับ
00:47:07นายถามเลย ฉันเชื่อในความสามาร
00:47:10ถของเสียวหลิน
00:47:14ฉันถามนาย รู้ไหมว่าแปดสำน
00:47:16ักอาหารคืออะไร
00:47:18อาหารเด่นของพวกมันคืออะไร
00:47:20โอ้ แย่แล้ว
00:47:24แปดสำนักอาหารเหรอ
00:47:25นั่นมันเป็นเรื่องสมัยก่อนอ
00:47:27ุกบาทจะตกสะอีกนะ
00:47:29ใช่ ขนาดผมเองยังจำไม่ได้เลย
00:47:32ไม่คิดว่าไอหนูสิ้งふhouseshousesถ
00:47:35ามคำถามยากขนาดนี้
00:47:37แม่แต่ตอนที่ฉันยังเด็ก ผู้
00:47:40ยายมากประสบค่าน
00:47:41ก็ช่ายจะเคยได้ยิน
00:47:43คำถามที่ตอบอยากแบบนี้ ดูเหม
00:47:46ือนมื้านี่...
00:47:47รู้ vegan ตัวแน่เขามาได้ย่งกัด
00:47:48แล้วสินะ
00:47:49คำถามได้ยากตรงไหนท่ามมาผู้ ๆ
00:47:55ห Balance ทำได้กับวลจัง
00:47:57ไอหนูนี่ดูดีแค่เปลือกจริ
00:47:58งๆด้วย
00:48:02พวกอาวุโสทั้งหลาย พวกเรากลั
00:48:04บไปประชุมกันเธอ
00:48:05เดี๋ยวก่อน
00:48:09ไอ้หนู ฉันว่านายอย่าทำตัวเ
00:48:11องขายหน้าเลย ก็เรียกว่า
00:48:13ผมรู้ครับ แปดสัมนักอาหารได
00:48:16้แก่ ลู ชวน เย สู่ มิน เจ้า เสี
00:48:19ยง หุย
00:48:21อ๋อ
00:48:21เขารู้จักแปดสัมนักอาหารด
00:48:23้วย
00:48:23พระเจ้า นี่เรื่องจริงแล้ว
00:48:26ส่วนอาหารเด่นของแปดสัมน
00:48:27ักอาหาร ได้แก่ ใส่หมูก้าว
00:48:29ตลบ เต้าหู่มาโป
00:48:30ไก่ต้มสิ้ว ปลากรอบเลี่ยว
00:48:32หวาน พระกระดดกำแพง กุ้งผั
00:48:34ดชาลงจริง
00:48:35ไม่น่าเชื่อ
00:48:36เขารู้จักทั้งหมดเลย อาหารบางอย่
00:48:38างฉันไม่เคยเห็นในตำราด้วย
00:48:40ซ้ำ
00:48:43ไม่นึกเลย เพื่อประชุมกับเหล่
00:48:46าอาวุโส ฉันตั้งใจค้นตำ
00:48:48ราอาหารหายาก
00:48:49ถึงเจอข้อมูลแปดสัมนัก
00:48:51อาหาร กาทำให้หมอนนี่ถอดใจ ไม่
00:48:54คิดเลยว่า
00:48:55สิ่งที่เขารู้ละเอียดกว่าข
00:48:57้อมูลที่ฉันหาไม่
00:49:00เป็นไปได้ยังไง
00:49:02เสียวหลิน เธอรู้เรื่องแปดสั
00:49:04มนักอาหารด้วย น่าถึงจริ
00:49:06ง ๆ
00:49:06ในฐานะพักครัวเทพ ฉันไม่รู้
00:49:08จักแปดสัมนักอาหารได้ไง
00:49:10น่าเสียได้ที่ فถุดิกบางอย่
00:49:11าง concer Sieo sing
00:49:18นายมีอะไรจะบูดอีกไหม
00:49:20เฮ่ย ไม่รบโกล ผู้เท่าจางแล้ว
00:49:24เฮ้หย ควรเฉอร์ตั๋งนานแล้ว
00:49:26ใช่ เจ้าเสียวสิงเนี้ยมะก่
00:49:28อนกวนอะไรนะ
00:49:29เสียวหลิน ขอเก่งจริงจริ
00:49:31ง
00:49:31ไจเด็ก Germans อย่าคิด ว่าจบผ haar ธ
00:49:33ามได้หรือจะเก่ง
00:49:34ถ้าทำอาหารได้มีดี ทำให้การป
00:49:37ระช previously
00:49:37อาวุษราriczza เสียวบรรรณดา
00:49:41หุ four
00:49:47นี่มันกลิ่นพลิกนี่
00:49:49แล้วก็มีกลิ่นน้ำตาล
00:49:51ไม่รู้ว่าผ้านมากี่ปีแล้ว
00:49:53ที่ไม่ได้กลิ่นแบบนี้
00:49:55ไม่ต้องพูดเลย
00:49:56ฉันยังได้กลิ่นออก
00:49:58ของเขาสารยังด้วย inaudid
00:50:01ทั้งทั้งที่ ฉนขนาดนี้
00:50:02ผู้เอาว่าสวน anarว่า mesh
00:50:04ถ้าไม่ถึงได้อีนนักนะ
00:50:07แต่ว่า
00:50:11ทักษาการใช้มิตรกรรมดาจร
00:50:12ิงๆ
00:50:14ถ้าเขาเปลี่ยน Pictures
00:50:15มิดดาบคุวบางทีในสนามรพ
00:50:17อาจเกิดพันรับที่คาดไม่ถ
00:50:18ึง
00:50:21ควววuttฯร beautifulธิษย์ ทั้งหลาย เช
00:50:22ิญทันของบ้างก่อนครับ
00:50:24อะไรกันเนี่ย
00:50:26ถ้าดูไม่ผิด ถูกพวกนี้น่า
00:50:27จะเป็น
00:50:29ถูกครับสุนที่หยุดریกองทั
00:50:30พiateเราได้
00:50:32ส่วนสาหลายนี่ ดูไม่อีกเป็
00:50:34นสาหลายของนาโรคที่พันรา
00:50:35บเหลือดำน้ำ
00:50:37walks on the top of G."
00:50:41พูดเท่าจางอยากกินนะ นั่นถูก
00:50:43กระสุน ถึงท่านเป็นราชายุด
00:50:45แต่อาจจะมาเจ็บได้
00:50:51แย่แล้วจบเหตุแล้ว ฉันว่า
00:50:54แล้วไอ้หมอนั่นมันคิดไม่สื่
00:50:55อ
00:50:56ถ้าพูดเท่าจางเป็นอะไรไป ฉันจะ
00:50:59ต้อง
00:51:02เสียวสิง นายก็ชิมดูสิ
00:51:05พูดเท่าจาง ถ้าไม่เป็นอะไรเลย นี่
00:51:08มันเป็นไปได้ยังไงกัน
00:51:12มีความฉันอยู่ แถมยังอุ่น
00:51:15อุ่นด้วย ไอ้ shocksนี่ใช้ไว้
00:51:18ต้องถ porridgeรุอย procureอร์ได้ ถ้าไม่เป
00:51:19็นอังúcาร้าย
00:51:22เสียวสิง ยืนจริงทำไมневmpfen หร
00:51:24ีบกินสิ
00:51:25ถึงจะเป็นแค่ของกินเล่น แต่
00:51:27มันคือความทรงจำของคนรุ่
00:51:28นเราน่ะ
00:51:29ใช่แล้ว
00:51:30ขูดถึง ฉันก็อยากกินเน้ว
00:51:32อย่างขึ้นมาเลย
00:51:33ใช่
00:51:34กินกับเบียก็น่าจะดีนะ
00:51:38เจ้านี่มันกินได้จริง
00:51:40เหนียวนุ่ง รสเข็มนิดนิด
00:51:49กินแค่คำเดียวก็รู้สึกว่
00:51:51าหยุดไม่ได้
00:51:52เยี่ยมมากเลย
00:51:58ทุกคน ฟังคำสั่ง
00:52:01อีก 3 นาทีบุกร้าน
00:52:04จัดการเป้าหมายซะ
00:52:08แค่ทำงานนี้เสร็จ
00:52:09ข้าจ้างอย่างเดียวก็พอให้อยู่
00:52:12ไปจนกระเสียแล้ว
00:52:14ไอ้หมอนนั่นกล้าขัดใจคุณ
00:52:15ชายเหลี่ยว
00:52:16ชัดตามันขาดแล้ว
00:52:20ไม่เสร็จ
00:52:21ฉันมาที่เนีย
00:52:23ไม่ใช่เพื่อให้เราเอาวุศโสกลั
00:52:24บไปประทุมเหรอ
00:52:26ทำไมของกินเล่นง่ายง่าย
00:52:28ถึงทำให้ฉัน
00:52:31ไม่ได้
00:52:31ฉันต้องหาวิธี
00:52:32ขอโทษจริงๆที่ให้พวกท่านร
00:52:34อนาน
00:52:35อาหารมาแล้ว
00:52:39เดี๋ยวก่อน
00:52:40นี่มันอะไรกัน
00:52:41อ๋อ
00:52:45กลิ่นหอมจัง
00:52:47ก็ได้กลิ่นถึงกับครบคุม
00:52:49ร่างใครไม่ได้
00:52:51คำเดียว
00:52:52แค่คำเดียว
00:52:54ทำไมอร่อย
00:52:55ฉันจะความต้อเลย
00:52:56พระเจ้า
00:52:57ทำได้เหมือนไว้เลย
00:52:58เหลือเชื่อจริงๆ
00:53:00กี่ปีแล้วที่ไม่ได้เห็นหมูหอ
00:53:02แป้งทอด
00:53:03เหนือต้มซอตเผ็ดนี่
00:53:05แค่ได้กินก็รู้แล้วว่าอร
00:53:06่อยมาก
00:53:08ใช่
00:53:09ผมอดใจรอกินไม่ไหวแล้ว
00:53:12มาเจอ
00:53:12ทำได้ดีจริงๆ
00:53:14แค่ยังเหมือนในรูปไม่มีผ
00:53:15ิด
00:53:17เด็กคนนี้ทำได้ยังไงกัน
00:53:21ทุกท่านครับ อาหารเสียบครบแล
00:53:23้วนะครับ
00:53:24เฮ้ ววั πουดิบเหลือน้อยแล้ว
00:53:27ถ้าจะสั่งเพื่อม
00:53:29まだต้องiliyor นะ침
00:53:31เสียวหลินไม่ต้องครังวล
00:53:33พวกเราคนแกเข้าใจดี
00:53:36ใช่แล้ว เสียวหลิน
00:53:38Bilf manuscript
00:53:40- ช้อยเซียวหลิน
00:53:41- ท่านทั้งหลาย
00:53:43ถ้าพวกท่านหลวงไหลอาหารข
00:53:45องผมจิง
00:53:46ผมก็จะก้าวสู่ข้างสูงในเวล
00:53:48าอันสั้น
00:53:49ตอนนั้นมีติวทองฟ้า
00:53:51และทะเลลึกจะถูกป LEO
00:53:54ผมจะรังสันเมนู
00:53:56นอกจากเป็น gaucheสนักไอาหาร
00:53:58ก้าสนักไอาหาร
00:53:59สมักไอาหารต้องห้าง
00:54:06น้องหลีกวน ถึงเวลาที่ไหนต
00:54:09้องออกโรงแล้ว
00:54:12จากวันนี้ไป ไม่ว่าร้านนี้หรื
00:54:15อไอ้หมอนั่น
00:54:16ต้องหายไปจากโลกนี้อย่างสิ้น
00:54:19เชิง
00:54:21ง่าย
00:54:29เกิดอะไรขึ้น ว่าเขาเพิ่งกิน
00:54:31ไปแค่คำเดียวทำไมถึงหยุดก
00:54:33ลางคัน
00:54:34หรือว่า อาหารมันไม่อร่อย
00:54:38วัตุดีบขั้นสูงในตำนาน ม
00:54:40ีครบทั้งเปรี้ยว หวาน ขม เห็ด แล
00:54:44ะพลังจิตที่นักครบต้องการ
00:54:47ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เด็กคนนี้จะ
00:54:49ทำได้
00:54:51ช่างเธอ ช่างเธอ ฉันจะลองชิมส
00:54:53ักคำ ถือว่าให้เกียร์พวกอ
00:54:55วุโส
00:54:55โห
00:55:02เดี๋ยวกด นี่มัน
00:55:04เรากับมีผู้เขาไฟระเบิด
00:55:07แถ่ไม่มีกลิ่นข้าวของมู
00:55:08กรอเลือดเลย
00:55:10ความเผ็ดไม่มีความขมปากต้น
00:55:13เนื้อนุ่มพระสานความหวานอย่
00:55:14างมองตัว
00:55:16อร่อยเลือเกิน
00:55:19ชีวิตชั้นเมื่อก่อน ลำบากยาแ
00:55:21ค้นแค่ไหนกันนะ
00:55:23นี่ นี่พวกอวุโสทั้งหลายกำล
00:55:27ังเปลี่ยนการไหลเวียร์ปาน
00:55:32อาหารพวกนี้ช่วยยกระดับพลั
00:55:35งได้จริงอ่ะ
00:55:36ฉันเหมือนเจ้าทะลวงเขียดจ
00:55:38ำกัดเลย
00:55:39เจ้านม ฉันมีงานให้นายทำ
00:55:42คืนนี้ถ้าไม่ใครมารบกวนท่าน
00:55:44พวกอวุโสทั้งหลายเข้าใจไหม
00:55:45หวางใจได้ถึงคุณไม่บอกผมก็
00:55:48ไม่ปล่อยให้ใครมารบกวนพวกเขา
00:55:50แน่
00:55:51วันนี้จะให้ไอ้หนูมันรู้ถึง
00:55:55ความร้ายกาศของฉันครับ
00:55:58ดูเหมือนว่าอาหารที่ฉันทำช
00:55:59่วยให้คนยกระดับขั้นได้จริง
00:56:02ๆ
00:56:03ไม่รกว่าพวกว่าสวทีพวกนี้
00:56:04จะใช้เวลานานแค่ไหนเก็บร้างเลยด
00:56:07้วยกว่า
00:56:12ヒา...พวกน้ายอีกแล้วเฝ่อ
00:56:15พินมีไม่ต้องรับพวกน้ายออก
00:56:17ไปส่ะ
00:56:19เห้ย...ไม่ต้องรับรับ AAA อยากให้
00:56:22ไตให้เรื่องไง
00:56:23가�้าตกแต่งที่นี้แย่มาก
00:56:25งั้นฉันยนสีประยαบหน่อย
00:56:27ทุกมันแพนแกแล้วกัน
00:56:29เดี๋ยวให้รับแพร้มเป็นไง
00:56:31มาก่อเรื่องไม่จบไม่สิ้น นายต
00:56:34้องการอะไรกันแน่
00:56:36เชียงหมาหาจักไหนวะ เชียงด
00:56:38ังจัง น้องหลีกวน
00:56:41คุณชายหลิว ผมจัดการเอง
00:56:43ให้ตัวมเห็น
00:56:44ไปซะ
00:56:50มันทนแรงจักจัง แคมไปถึ
00:56:52งวันจารย์จักด้วย
00:57:00พระมาณไปแล้ว ฉันมวนกับทำอา
00:57:02หาร ไม่เคยเรียนวิชาต่อสู้
00:57:04ตอนนี้ฉัน สู้กับไอ้หมอนนี้ม
00:57:06ีไว้ด้วยซ้ำ
00:57:08ไอ้ตัวมเห็น แก่จบแล้ว
00:57:11คุณชายหลิว จัดการให้ขยาด
00:57:13นี้ยังไงดีครับ
00:57:14ไอ้สระเลว เมื่อกี้เก่งนักไม่ใช
00:57:18่เหรอ
00:57:20ลงมือเลย
00:57:24ในร้านยังมีลูกค้า ฉันไม
00:57:26่ยอมให้พวกแกสมหวังเหรอ
00:57:30ไอ้หนู แกโดนติจนง่อแล้ว
00:57:32เรื่องไง
00:57:35เกิดอะไรขึ้น
00:57:37นี่มันเรื่องอะไรกันนะ
00:57:39ไอ้เด็กเหลือขอ อยากตายหรือ
00:57:43ไง
00:57:44เป็นพวกเขาจริงๆด้วย
00:57:48เด็กตระกูลลิวนี่เอง
00:57:51พูเท่าจาง ทำไมพวกเขาอยู่ทีนี้
00:58:06ใช่ น่ายควรขอให้เสียวหลิน
00:58:08ปล่อนไพยนะ
00:58:09ผู้อัวว่าโสทั้งหลายเป็นค
00:58:11วามเข้าใจผิดจริงๆ
00:58:12พวกท่านทานต่อเธอไม่รับกวน
00:58:13แล้ว
00:58:14พวกเราไป
00:58:14หยุดหน้า ทำรายคุณ ทำลายร้าน จะ
00:58:18เดินจากไปแบบนี้ล่ะ
00:58:19ไอ้แก่นี่ ถ้าใส่พลังระด
00:58:21ับราชายุด
00:58:22แถมยังเป็นปลูกของจางหัน
00:58:23ส่วงกล้าดทำไมฉันไข่นะ
00:58:25ดีมาก ฉันจะไปด่วงแขนกับร
00:58:27้านสาว
00:58:28ผู้ท่าจารย์คิดบ้าควรทำย
00:58:29ังไงดีล่ะ
00:58:29ชดใช้
00:58:30ไม่ใช่แค่ชดใช้ ต้องมอบตัว
00:58:33ด้วย
00:58:44ไอ้นุมนี่กลาเรียกฉันไข
00:58:46่ละ
00:58:48แล้วไงล่ะ
00:58:49จางเสียงหcend fosseบอกให้นะ
00:58:51ก่อนหน่านี้ ฉัน
00:58:52เห็นแก่หน้าหันสวง ถึงได้
00:58:54รอบน้องกับแก่เท่านั้นเอง
00:58:57อย่าลื่มซละ
00:58:58นักรฟหรับสูม
00:58:59ฺ้ามลงมือกับนักรฟระดับต
00:59:01่ำกว่า
00:59:02ท่านนั่นและเป็นคนตั้งกดนี้
00:59:04ที่แถ้ค่าพระเท่าจาน...คือป
00:59:05ุกของจานเสียววิ...'กัดจานหั
00:59:07นซวง
00:59:07ลิวหัน เห็นแกะพ่อของ นายม
00:59:09ีความดีความชอบ กับเมื่องนิ
00:59:11ยูบ่าง
00:59:12ตอนนี้นายขอโทษะ แล้วจายค่า
00:59:15เสียหายตามสมควร
00:59:16แล้วเรื่องนี้.. ฉันจะไม่เอาความ
00:59:21จังเสียห冱 แกยังลงมือ เอง
00:59:23ไม่ได้เลย
00:59:24ยังจะช่วยคนอื่น Act
00:59:26คิดว่าตัวเองยังเป็นผู้ย
00:59:28ังใหญ่เหมือนมาก่อนหรือไง
00:59:29หลิวหัน ดูถ้านาย เตรียมจะเป
00:59:33ิดสึกกับฉันใช่ไหม
00:59:34ใช่แล้ว พูดตามตรงนะ ตอนนี้แก
00:59:37ก็แค่
00:59:39เสื้อแก่ที่ถูกถอนเขียวเล็
00:59:41บ
00:59:41เทียบกับตรกูลหลิวแล้ว
00:59:43ไม่มีค่าอะไรเลย
00:59:46ตรกูลหลิวนี่อวดเก่งนัก
00:59:48นะ
00:59:51พอพุท่าจางเสร็จทุราเรีย
00:59:53งหัก
00:59:53พวกเรารอท่านในที่ประชมครบแล้
00:59:55ว
00:59:55ทั้งคงไปไม่ได้แล้วละ
00:59:57เพราะเสื้อแก่ไร้เขียวอย่าง
00:59:59ฉันนั้นไปทำให้
01:00:00คนที่ฉันไม่ควรล่วงเกินโก
01:00:02รธเขานะ
01:00:03ไม่พูดแล้ว ถ้าจัดการเรื่องน
01:00:06ี้ไม่ได้
01:00:07เสื้อแก่ไร้เขียวอย่างฉัน
01:00:09คงไม่เมียรมไปประชมแล้ว
01:00:13ประชมสหาพัน ไอ้แก่
01:00:16ฉันว่าแก่เป็นราชายุดแล้
01:00:17วเสียของชมมัด
01:00:18ไม่แสดงแหน่งดีกว่าไหม บาง
01:00:20ทีอันได้โรธของคำนะ
01:00:21อ๋ งั้นเหรอ
01:00:24ใช่ ไปไม่ได้แล้ว
01:00:26มีคุณชายจับพวกตกูลเหล๋ว
01:00:28กับตัวพวกเราเอาไว้
01:00:30ใช่ พวกตกูลเหล๋วนั่นแหละ
01:00:33ฉันไม่สนว่าใช้วิทีไหน รี
01:00:35บจาการรưởngไหมสะ
01:00:36ห้าๆ ไอแก่พวกนี้น่าขำจร
01:00:40ิงๆ
01:00:41คิดว่าแค่นี้ชัดจะกลัวง
01:00:43ั้นเหรอ
01:00:43ให้ขอโทษและใจข้าเสียหาย ให
01:00:46้ไอ้สวะ นี่
01:00:50ฝันไปเถอะ
01:00:52โทรศัพท์ โดนจับบริษัท
01:00:54ครับ
01:00:54ไงนะ คุณคุณชาย โทรศัพท์จ
01:00:57ับบริษัทครับ
01:00:58อะไรเนี่ย ว่าไงเนี่ย
01:01:00ควงปฏิบัติการพิเศษ สาร สถ
01:01:02าบันบริยุทธ์ สนัดงานครั้
01:01:04ง
01:01:04ทั้งหมดสงคลมาตรวศัพทรกิ
01:01:05จทักคุณหลิวแล้ว
01:01:06เจ้านาย ทำยังไงดีครับ
01:01:08นี่ นี่เป็นไปไม่ได้
01:01:13เจ้านาย ถ้ายังเป็นแบบนี้
01:01:14บริษัทเราต้องปิดตัวแน่ ช
01:01:16่วยคิดอะไรสันอย่างสิครับ
01:01:17ไม่คิดเลย เราผู้โสก
01:01:20ถึงที่กระเสียแล้ว แต่ยามีอำ
01:01:22นาดมาก
01:01:23ทำไมเป็นแบบนี้
01:01:29ผู้เท่าจาง ผมผิดไปแล้ว
01:01:31ขอร้องล่า ปล่อยพองไปเถอะนะครั
01:01:33บ
01:01:33คุณชายเหลี่วไหนว่าไงกลัว
01:01:34เกรา horr收看 ไว้เขี้ยวอย perturb le watch
01:01:36พกๆ อาวโสรบผม морump except for you
01:01:38орт しไปให้พรสใจนะ อย่ามายุ où
01:01:41คนชายเหลี่ว อย่าทำแบบนี้เรารับ
01:01:44การคุบเข่าจากคุณไม่ได้หรบ
01:01:45คุณไม่ใช่ คุณธรรมนาน Deborah
01:01:51จบแล้ว ทุกอย่างจบแล้ว
01:01:53คนชายด้วยไม่ต้องไปขอร้องหรอก
01:01:56ถึงบริษัฒะถูกเป็จ
01:01:57แต่คุณท่านเคยบอกว่า
01:01:59สับสินทั้งหมดของตะกูเหล็
01:02:01ว
01:02:01ต่อให้คุณใช้สุรุยสุร้าย
01:02:02สิทธาติก็ใช้ไม่หมด
01:02:06ใช่ ถูกต้อง
01:02:07ฉันรวยมาก
01:02:09ไม่ต้องสนใจสายตาใคร
01:02:11พวกแกรอดูเดี๋ยว
01:02:13แคนนี้ฉันต้องเอาคืนนะ
01:02:16ไป
01:02:20นี่มันอะไรกัน
01:02:24ไปเหรอ
01:02:25พวกแกอย่าหวังว่าจะได้ไปไหน
01:02:28นี่พวกแกไม่ยอมเลิกราใช่ไหม
01:02:31ถึงพวกแกมีตaboutsสูง
01:02:33ก็ไม่มีสิทย์ทำร้ายเรา
01:02:35ไม่งั้นจะถือว่าละเมิด
01:02:37หัวหน้าสิ่ง benefung ทำให้คุณอยู่
01:02:40ที่นี่
01:02:41ถ้าฉันไม่บังเออดมาที่นี่
01:02:45จะรู้เราว่าพวกนายดีทับ
01:02:49อะไรนะ พวกเขา
01:02:50นิมาจากसนามรบเหรอ
01:02:52ใช่咖哩ท่าน
01:02:53คนนี้ชื่อหลีกวน
01:02:56เป็นนกรพได้บังคับบันชาผม
01:02:57ต่อมา เขาไปรบสู้ กับสัตว์ป
01:02:59ระลาท
01:03:00ตอนนั้นผมเส้นคำสั่งย้าย self.
01:03:02ไม่คิดว่าคนที่ควรอยู่ในสน
01:03:05ามรพ
01:03:05กลับมาเป็นลูกมือคน chi่ụ่อย
01:03:07ู่ที่นี่
01:03:07เป็นแบบมิน passe
01:03:09พาคนมาที่นี่ เดี๋ยวนิ้มและ
01:03:12มีเรื่องต้องจักการชุดใหญ่
01:03:13คุณทายเหลี่ยว ผมไหนมาจากสนามร
01:03:15พ
01:03:15ต่อก Magazin เดียบช่วยคุณ
01:03:25มันประกันตัวสูงนะ งานนาย ม
01:03:27ีประโยชน์ก็เพราวนี้ละ
01:03:28พวก พวกแกเนี่ย คอยดูนเถอะ
01:03:36อย่าคิดว่ามีตะแกกพวกนี้ค
01:03:38อยหนุนหลัง แล้วนาจจะรอดไปได
01:03:40้นะ
01:03:41ฝากไว้ก่อนเถอะ
01:03:45เซียวลิ้น ขอบใจสำหรับอ
01:03:48าหารคืนนี้นะ
01:03:49ทำไมพวกเรานึกถึงอาหารได้ไวเด
01:03:51็กเลย
01:03:51ใช่ เสียวลิ้น ต่อไปมีอะไรก็มา
01:03:53หาพวกเราได้ทุงเมื่อนเลยนะ
01:03:55จริงสิ ถามีเมนูใหม่ อย่าลื
01:03:58มบอกพวกเรานะ
01:03:59เฮ้ พวกว่าสอวางใจได้ เพราะไม
01:04:01่มีวันลืมพวกท่านแนกครับ
01:04:15อ๋อ รนพี่ นี่มัน
01:04:20ชั้นเห็นนายสับเนื้อแล้ว
01:04:22มีเทคนิกแต่เปล่าประโยชน์
01:04:24ขาดเกิดวิญญาณไปหน่อย
01:04:26แสดงพลางที่แท้จริงออกมาไม
01:04:27่ได้
01:04:29ถ้าผสมประสานเทคนิกสับเน
01:04:30ื้อกับการใช้มีดเข้าด้วยกั
01:04:32น
01:04:32บางที นายอาจสร้างเทคนิกที่
01:04:34เป็นของตัวเองได้
01:04:35เก็บไว้เธอ มันอาจจะช่วยนาย
01:04:37ได้
01:04:40ขอบคุณรุ่นพี่ที่ชีนะ
01:04:42แย่แล้ว เมื่อกี้โดนหลิวหารร
01:04:44บกวน
01:04:45ลืมเก็บเงินไปเลย
01:04:47เอ่ะ เฮ้ย นี่อะไร
01:04:49อ๋อ
01:04:55ขอแสดงความเย็นดี
01:04:56พบใช้รับแพนพื้นพอใจหนึ
01:04:58่งมือแค่แนง
01:04:59กดรอบระดับนักรบขั้นเทพ
01:05:01นักรบขั้นเทพเหรอ
01:05:07นี่มันอะไรกัน
01:05:09ร่างกายแต่ไปด้วยพลัง
01:05:16ความรู้สึกของนักรบขั้นเทพ
01:05:18สินะ
01:05:19ถ้าตอนนี้ฉันได้เจอหมอนั่นอี
01:05:21กครั้ง
01:05:22ต่อให้ไม่ใช้อาวุธ
01:05:23ฉันก็จะเอาชนะเหมือนั่นได้ trails
01:05:26ขอแสดงความเย็นดี
01:05:27ก่อนสั Mex poolsข establm
01:05:30ป่อลอกเพื่นที่มันบาดิศน
01:05:33หม emptาดิศนน่าสนใจเนี่ย
01:05:35มาเลยไม่ติภลังจิต
01:05:40แล้วแม้รวบลดร็อกเพื่อนที่ม
01:05:42ันะ
01:05:42จะมีวัฎุดิตอะไรเด็ดๆบ้าน
01:05:44แต่ป่าดิศนนน่าสนใจเนี่
01:05:47ย
01:05:47ก็ได้กว่าดี
01:05:53พ่อ ผมเรียกว่าเกิดเรื่องใหญ่
01:05:55ขนาดนี้
01:05:56พ่อจะไม่สนใจผมแล้ว
01:05:59แกว้างใจ
01:06:01แทนของแก่
01:06:03ฉันจะช่วยเอง
01:06:05ไม่นานเกินร้อ
01:06:07จะพาแกกลับบ้านอย่างกล้อนห
01:06:08รอ
01:06:12โอ้ย เหนื่อยจัง ไม่เล่นแล้ว
01:06:15โอ้ย
01:06:17ถึงตำราดาบจะปันทึกรายล
01:06:19ะเอียดครบท่วน
01:06:20ทั้งท่าฟันแทงตัดกระแพ้
01:06:23สิบสามท่าพพื้นฐาน
01:06:25อธิบายอาวุธต่างๆ ให้เข้าใ
01:06:27จง่าย
01:06:30แต่ฉันถนัดแค่ใช้มีดทำครั
01:06:32ว
01:06:33จะไปถือดาบได้ยังไง
01:06:34เอ๊ะ นึกออกแล้ว
01:06:38ตอนฉันทำอาหาร
01:06:40บางใช้ข้าหัน ซอย สัก ฟัน ทุ
01:06:43บ
01:06:43ถึงจะดูง่าย
01:06:45แต่มีการเปลี่ยนแปลงไม่สิ้
01:06:47นสุด
01:06:48บางที
01:06:48ถ้าทักษาพื้นฐานที่ฉันม
01:06:50ี
01:06:50มาปรับเปลี่ยนนิดหน่อย
01:06:52ทำให้วิธีพื้นฐานพวกนี้ง่าย
01:06:54ขึ้น
01:06:54สร้างวิชาดาบที่เป็นของฉั
01:06:57นเอง
01:07:01ไม่สิ แบบนี้ก็ไม่น่าใช่อี
01:07:03ก
01:07:05เฮ้ย ยากจังเลย
01:07:19หรือว่าเส้นทางนักรบนี้
01:07:21เป็นสิ่งที่ฉันไม่มีวัน
01:07:23ข้ามผ่านไปได้กันนะ
01:07:31เจ้างู ฉันอยู่นี่
01:07:34จริงด้วย
01:07:35หลังจากเลื่อนขั้นแล้ว
01:07:37ทั้งพลังและความเร็วของฉัน
01:07:39รวนเหนือกว่าเดิมมาก
01:07:41ขนาดงูเหลือมนี่
01:07:42จูโจมกะทันหัน
01:07:44ฉันกลบได้ในคลิปตา
01:07:45ไอ้ตัวนี้พอดีเลย
01:07:49ฉันจะใช้แก่ลองของใหม่หน่อย
01:08:18เข้าใจแล้ว กอนตี
01:08:33ต่อไป
01:08:34ก็ถึงคราวฟันแล้ว
01:08:43อิ่มจริงๆเลย
01:08:47ดีจัง ได้กินจนอิ่มท้อง
01:08:49ฉันชักชอบที่นี่ขึ้นมาแล้
01:08:51วสิ
01:08:56ป่านี้ใหญ่แค่ไหนนะ
01:09:04ไม่ได้ ฉันต้องไปดูหน่อย
01:09:15เฮ้ย
01:09:16แกรู้หรือเปล่า
01:09:17ว่าที่นี่เป็นเขตของใคร
01:09:18ระว่างฉันจะเอาแกไปตุน
01:09:22หนอยไอ้ลิงบ้านนี่
01:09:23แกแยกไม่ออกหรือไงว่า
01:09:25ใครเป็นเจ้าของที่นี่กันแน่
01:09:35เจ้านี่คือ
01:09:36นี่มันแรงเหล็กรึเปล่าเน
01:09:38ี่ย
01:09:40เอ๊อๆ
01:09:44ฮะ
01:09:45เขาแบบแรว่า
01:09:46ในป่านี้
01:09:47ไม่ได้มีแค่พืชกับสัตร
01:09:50แต่ยังมีโรหาจะพวกเด็กด้วย
01:09:52หรือต้าดิน จะมีแร่ถ hinge
01:09:54มีแร่ถ ultimately
01:09:55แต่เด็นนั่นคงจะมีสัตรปหลา
01:09:58ดที่หน้ากรัว
01:09:59ยืบกว่าที่เห็นในตอนนี้นั่
01:10:00นหน้า
01:10:01เยี่ย lava
01:10:05ถ้าจะไม่ผิด
01:10:07หลังจากเกิดเท่นพลังจท suf
01:10:09สัตว์ทั้งหมดไกลเป็นสัตว
01:10:11์ผลาห์
01:10:12ทำให้น้ำมันและแร่ท่านที่เด
01:10:14ิมก็มีน้อยอยู่แล้ว
01:10:15กลายเป็นของหายากในโลกนี้
01:10:17ถ้าฉันผุดเหมืองแรกจากไม่
01:10:19ติดภัรรงจิตแล้วมาขายในโ
01:10:20ลยมีได้
01:10:21ฉันคงรวยเล็กเลยละ
01:10:24อายิ่ย ยินดีต้อนรับ
01:10:32ทำไมเป็นพวกเขา
01:10:35พวกเขาตัดความสัมพั迎กับฉ
01:10:37ัน
01:10:37แล้วไปแรงกระเนี่ยพาร้างจิต
01:10:38เพื่อช่วยลิงหุิ้นไม่ใช่หร
01:10:40ือ
01:10:40ทำไมเจอๆก็กลับมาและ
01:10:42โล Current แต่ก่อน
01:10:44ฉันเคยสั่งสรณ์แกแบบนี้เห
01:10:46ละ
01:10:46เห็นพ่อกับน้องชไพลมา
01:10:47ไม่ช่วยถัวกระเป๋าไม่พอ
01:10:49ยังกล้ามาขวางเราอีก
01:10:51พี่
01:10:52พวกเราแค่คิดถึงพี่น่ะ
01:10:54ตั้งใจกลับมาเยี่ยม
01:10:55ไม่ได้ตั้งใจมารบกวนเลยนะ
01:10:57ทุกอย่างเป็นความคิดฉันเอง
01:10:59อยากทอดก็ทอดฉันเธอ
01:11:01ทำไมมีแค่พวกคุณสองคน แม่ละ
01:11:05แม่น่ะ
01:11:06ลีกไป ทังหน้า
01:11:09จะพูดกับมันให้มากความทำไม
01:11:11เราพ่อลูกมาที่นี่ ถือว่าให้
01:11:13เกียดมันแล้ว
01:11:16พี่ อยากโรศพ่อเลยนะ
01:11:19มันกล้าเหล่ะ นี่มันทรัพ
01:11:21ย์สินของบ้านเรา
01:11:22ฟันเป็นนี่เราด้วยซ้ำ
01:11:32พ่อ ดื่มช้าเพล่ะ
01:11:34ไม่เจอกันแค่มากี่เดือน ถึงกั
01:11:36บลืมมารยาตไปแล้ว
01:11:37ให้แค่ฉันงั้นเหรอ น้องชายแ
01:11:40ก่ล่ะ
01:11:40น้องชาย ดื่มช้า
01:11:48ร้อน ร้อนมาก นี่หมายความว่าอย่
01:11:51างไร
01:11:52พี่ เป็นอะไรมั้ย ผมผิดเองแหละ ฉ
01:11:54ันเป็นนักร Force ไม่ได้
01:11:56ซุ่มนี้cr питmiyorum ธวัยชา ร้อนก็
01:11:58ยังถือไม่ได้
01:11:59พี่ อยากด่าก็ดelleเลย ขอโทษนะ พี่
01:12:03มันเกี่ยวอะไรกับแก้ เป็นความ
01:12:05ผิดของมันทักทำไม่ได้
01:12:08รีบขอโทษน้องชายแก่ดูนี่
01:12:11ฉันประกูลลิ้นจะรับเลี้ยง
01:12:13เธั้งตั้งต่อเด็กจนโต
01:12:14พอลูกคุณนี้ก็รังแก้ฉั
01:12:16นตลอด ทำให้ฉันอับอายทุกท
01:12:17าง
01:12:18ตั้งแต่แรกจากถึงตอนนี้ ไม่เค
01:12:20ยเห็นฉันเป็นครอบครวนเลยสัก
01:12:21ครั้ง
01:12:23ไม่เข้าใจประสาหุนเหรอ ยัง
01:12:25จะยืนเมออีก
01:12:26ขอโทษน้องชายแก้เดี๋ยวนี่
01:12:28ใช่ขอโทษ ด้วยเหตุผลอะไร
01:12:31คนโดนน้ำรอนลวกคือผมชัดชัด
01:12:34คุณมีสิทธิ์อะไรให้พอไปขอโ
01:12:36ทษหลินหวิน
01:12:38ไอ้คนอากตันอยู่ แจจะกระบทหร
01:12:41ือยังไง
01:12:42พ่อ ใจเย็นเย็นนะครับ พี่เขาค
01:12:46งจะไม่ได้ตั้งใจหรอก
01:12:49พ่อ อย่าลืมสิครับ เรากลับมา
01:12:53ครั้งนี้เพราะอะไร
01:12:56นี่พอไหม
01:12:58เออ เออ นี่ คุณหลิว
01:13:02ผมมาครั้งนี้เพื่อขอให้ท่านช่วย
01:13:04พรยาผม
01:13:05ท่านอย่างให้เงินผมมากขนาดนี้
01:13:07ผมรู้สึกละอายใจมากครับ
01:13:09ช่วยเมียนายนะ แค่เรื่องเล็กหน้
01:13:12อย
01:13:12แต่นายต้องช่วยฉันทำบางอย่าง
01:13:14ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ
01:13:16ฉันจะทำให้นาย
01:13:17ไม่ต้องกังวลเรื่องปากทอง
01:13:18และยังจะให้โอกาส
01:13:20ลูกนายได้เป็นนักรบด้วย
01:13:22คุณหลิว ขอแค่ท่านสั่งมา
01:13:24ให้คืนเขาลงห้วย
01:13:26ผมก็ยอมครับ
01:13:29ฉันอยากให้ Milliarden หาทาง
01:13:30ทำให้รัฐอาหารของหลินเซียว
01:13:32uerว
01:13:32ต้อง получается whenever I found that they would pull yourself
01:13:33ถ้าarnosนี้แอ้โมนันไม่เหมือน
01:13:36เดิมแล้ว
01:13:37เป็นนัก Рบพันณ์เหวินยารย
01:13:39ุทย์แล้ว
01:13:39อั Bird
01:13:42อะไรนะ
01:13:44หลินเซียวนะหลินเซียว
01:13:46ใครใช้ให้แกเป็นนักรลบก่อนฉ
01:13:48ัน
01:13:49ถึงไม่มีคุณเหลิว
01:13:50ฉันก็จะกดการแกทุกทาง
01:13:52แกต้องเป็นบันใดให้ฉันเยี่
01:13:54ยมขึ้นไป
01:13:55พูดมา พวกคุณมาครั้งนี้
01:13:57คิดจะทำอะไรกันแน่
01:13:59แล้วก็ แม่ละ
01:14:01ท polítรรมมัยมือ ไม่มาด้วย
01:14:03ยังไม่น่ามาพูดอีกเหรอ
01:14:05แม่ไม่มาก็เพราะกษนายอย่างYoung
01:14:08นาย..นายพูดอะไรเนี่ย
01:14:10พวกเราอยู่ในแหล่มกำเหนิดภั
01:14:11พลังกี้ต้นสับประหละโจม
01:14:12ตีทุกวัน
01:14:13แต่น้ายกลับกินดีอยู่ดีอยู่
01:14:15ที่นี่
01:14:16ไม่สนใจพวกเราเลย
01:14:17แม่ใจสลายก็พอไหน
01:14:19ถูกตั้ง
01:14:21ลิ้นเสียว
01:14:22ฉันกับแม่
01:14:23ผิดหวังในตัวแกมาก
01:14:25เพราะงั้นแกต้องทำตามที่เราต้
01:14:26องการ
01:14:27ไม่อย่างนั้น
01:14:28ชาตินี้แกย่หวังจะได้เจอแ
01:14:31ม่อีก
01:14:33ก็ได้
01:14:34ที่ผู้คุณมาที่นี่
01:14:36ต้องการอะไรกันเนี่
01:14:38ง่ายมา
01:14:39เอาร้านนี้ที่เป็นทับสินของต
01:14:40ะกูลลินขึ้นมา
01:14:42ส่วนเงินที่ในหาได้ทุกวั
01:14:43นก็ให้พ่อยใช้ยามแก่
01:14:45ข้อเรียกร้องนี้คงไม่มากเกิ
01:14:46นไปนะ
01:14:48ลินเสียว นี่ถือว่าใจดีแล
01:14:50้วนะ
01:14:51อย่าลืมสิ แคกกินอยู่กับต
01:14:53ะกูลลินมากกี่ปีแล้ว
01:14:58ได้สิ
01:15:10บางทันสิน ช่วยผมหาคนได้ไหมคร
01:15:12ับ
01:15:12เธอสำคัญกับผมมา พวกแกคอยดู
01:15:15เถอะ
01:15:16เฮ้ ถ้าทีอะไรของมัน ผัดแค่อย
01:15:18่างสองอย่าง
01:15:19ทำตัวเป็นคุณชายใหญ่ไปได้
01:15:21ใช่ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณจางแนะ
01:15:23นำ
01:15:24ใครจะเข้าร้านหวยหวยแบบนี้
01:15:26ยังจะพูดไหร้สาระอีก ไป ใส
01:15:29่หัวไปให้ผล
01:15:33ไปดีกว่า ชอบร้านจริงๆ
01:15:35ก็แค่ดิกกำพระไม่มีใครเอา
01:15:38ฉันสงสารควงหนาวตายของธนน
01:15:41ไปแล้ว
01:15:41ทำไมมันทึงเก่งกว่าลูกฉั
01:15:43lieutenant
01:15:51นี่แกเปิดร้านยังไงของแกว
01:15:53ะ
01:15:54ก็ว่าจะเปิดก็ดึกดื่น มีล
01:15:56ูกค้าที่ไหน了
01:15:57ฉันว่าแกขืนร้านให้ฉันด
01:15:59ีกว่า
01:15:59ฉันจะเปิดแฟนไทยร้านเนือ
01:16:01สั่งเคราะ
01:16:03เอ้ย...ถ้าผมจำไม่ผิด
01:16:07ลูกค้าหลายโตที่มา คุณไปคนไ
01:16:09ล่ออกไปทั้งนั้น
01:16:10ไอเวน กล้าพูดกับฉันแบบ
01:16:13นี้เหรอ ราณนี้เป็นของฉัน ฉั
01:16:15นอยากทำอะไรก็ได้
01:16:17เห็นกันที่คุณเป็นพ่อเลี้ย
01:16:19งผม ผมจะให้คันแน่นำอย่างนึง
01:16:21คนเราควรรู้จักตัวเอง ไม่งั้น
01:16:23จะจบไม่สวย
01:16:35พ่อ ปล่อยให้มันเก่งไปก่อน ร
01:16:37ุ่งนี้พวกเราแค่เอาเจ้านี่เทลง
01:16:39ในน้ำ
01:16:40แล้วให้พวกนั้นเดืมเข้าไป งานข
01:16:42องเราก็เสร็จแล้วนะ
01:16:44ดีมาก ทำให้มันลืมตาอ้าปาก
01:16:47ไม่ได้
01:16:54สำหรักแล้ว หืม รัฐานสิงใ
01:16:58กล้จะมาถึงแล้ว
01:17:09แคกทุกท่าน เชื่อนเดืมชาก่อน อ
01:17:12าหารเดี๋ยวตามมาครับ
01:17:13อืม เสียวลิ้น คนนี้คือ
01:17:18ท่อบุญทําผมเอง
01:17:25อย่าฟังเด็กนี้พูดสงเดช ผมเล
01:17:27ี้ยงเขามาตั้งแต่เด็ก รักเหมื
01:17:28อนลูกแท้ๆ
01:17:30หื้อ ลำบากแล้วพี่ชาย คุณไปท
01:17:33ํางานต่อเธอ
01:17:43ท่านประหารพูดได้ผิดเลย อาหาร
01:17:45ที่นี่หอมมาก
01:17:47แท่หอมเองเหรอ ฉันถึงกับ
01:17:50ได้กลิ่นพลังในนั้นเลยนะ
01:17:53เมื่อดื่มกันก่อนหนึ่งแก้ว
01:17:55อาหารใกล้จะเสร็จแล้ว
01:17:59อืม ดื่มแล้วลูกชาย พวกเขาดื่
01:18:02มแล้ว พวกเขาดื่มแล้ว
01:18:10อาหารมาแล้ว
01:18:21หอมมากจริงๆ
01:18:26อืม ไม่เคยได้กลิ่นหอมแบบ
01:18:28นี้มากอดเลย
01:18:30ถ้าเอาอาหารพวกนี้ไปวางในกิ
01:18:32วแล้วก็
01:18:33คงทําไม่พวกนั้นนำลายสอแน่
01:18:34ๆเลย
01:18:35ไม่พูดมากแล้ว เราเรฟเก็นกันเธ
01:18:38อ
01:18:41เฮ่
01:18:41แค่ยาออกเร็ด คุณเดหวก็จะพ
01:18:47าคนมาถึงที่นี้
01:18:48แล้วจับได้คันหลังข้าเขา
01:18:50ลองชายน่ายดูร้อนร้อนเปล่ะแ
01:18:51ปลกเนี้
01:18:53อ่ะ เออ เออที่ฉันเรียบ
01:18:56ก็เพราะตอนนับลูกค้าตัว
01:18:57นี้เสร็จแล้ว
01:18:58จะกลับบ้านไปพักผลนะ
01:19:00พี่ พี่ดูแลสุขภาพด้วย
01:19:01อย่าอดหลับอดนอนนะ
01:19:04อย่างนั้นเหรอ
01:19:12เกิดอะไรขึ้น
01:19:16ทำไม...ทำไมเป็นแบบนี้
01:19:24พี่...เรื่องใหญ่แล้วนะ
01:19:26เรื่องใหญ่มากเลยนะ
01:19:29ผักของฉันฉันเก็บเอง
01:19:31หลังสะอาดก่อนลงม่อ
01:19:33จะมีปัญหาได้ยังไง
01:19:34นายทำเรื่องนี้ใช่มั้ย
01:19:36คราวนี้นายก mundo pheririraj
01:19:38ก็เพื่อจะเอาชีวิตฉัน
01:19:39แล้วไงล่ะ
01:19:40ทั้งทางที่Our 처้าก็คลับอะไรข้า
01:19:42แต่นายกลับพยายามมากว่า
01:19:43งั้นนายก็ตายไปซะ
01:19:48พี่ครับ
01:19:48ผมรู้ว่าพี่ไม่อยากเข้าครัวลั
01:19:50บแคก
01:19:51ถึงเป็นแบบนั้น
01:19:52พี่เขาไม่เห็นต้องวางยาพิษเลย
01:19:57ทุกคนเห็นแล้วใช่ไหม
01:19:59ลิ้นเสียว นายต้องสงสัยว่
01:20:01าวางยาพิษและเมื่อกดหมายไปกับ
01:20:03พวกเราหน่อย
01:20:05คุณลุงเป็นใครกันเนี่ย มาจ
01:20:07ับผมทำไม
01:20:08ท่านผู้นี้คือประทานหิวจากต
01:20:10ะกูลหิว ก่อนหน้านี้เคยใจรั
01:20:12จากับเรา
01:20:13คุณคือพ่อของหิวหัน มาแก
01:20:15้แค้นผมสินะ
01:20:16รั่งของเสียวหัน ฉันไม่จะไปต
01:20:19้องลงมือเอง
01:20:20ส่วนนาย น่าเสียได้ที่เกิดผิ
01:20:22ดยุก
01:20:23และไม่ควรผัดผักในร้านดิ
01:20:26เป็นอย่างที่คิดเลยประทานสิงล
01:20:28ุกขึ้นเถอะครับ
01:20:29นายว่าไงด้ะ
01:20:31ประทานสิงลุกถึงครับ
01:20:34ถ้าคุณยังไม่รู้อีก ผมจะถู
01:20:36กจับตัวไปจริงๆเนอะ
01:20:37เฮ้ย...
01:20:39อืม...เสียวหลิน เพราวน่าเร
01:20:42ื่องแสดงละพรให้คนอื่นทำเธอ
01:20:45คนแก่แก่อย่างฉันผลตบตาพ
01:20:46วกน้ายไม่ไว้หรัก
01:20:50เป็นไปไม่ได้ ฉันวางยาผิดไปแล
01:20:52้วนี่
01:20:53แหลกใจใช่ไหมล่ะ นายวางยาผ
01:20:56ิดแล้ว
01:20:57แต่ทำไมพวกเขาถึงไม่เป็นอะไรเลย
01:21:02รู้แล้วใช่ไหมพ่อ ทำตามที่ผมบอก
01:21:04เธอ
01:21:09เซ็อลินเทอ ! centimeters
01:21:10เรื่องที่นายให้ฉันสืบ ฉันสื
01:21:12บได้ pool
01:21:13加入แม่นายหายตัวไปที่แหลกกำ
01:21:14นักพระนังจิต
01:21:15i part of australas
01:21:16ส่วนพ่อเรียงกับน้องฉายน
01:21:17าย
01:21:18หลักรอบพวกกับหลิวมิ้ง
01:21:20เจีย
01:21:21หลิวมิ้งเจีย คงเป็นพ่อเห
01:21:23ลียวหันสิ��ainen
01:21:24ใช่
01:21:25ไอไอบอันนั่น หวดร้าย
01:21:27มีสายลับทั่วเมือง
01:21:28ทุกครั้งจะลงมือทำเรื่องสกมร
01:21:30กในระวังตัวด้วย
01:21:31เรื่องนี้ขอบคุณประทานสิ่งมา
01:21:33กครับ
01:21:34น่า เป็นไปไม่ได้ ไอ้ร้ายประโ
01:21:37ยชน์
01:21:38แค่จะรู้จักกับประทานสหาพ
01:21:39ันได้ยังไง
01:21:41อย่าพูดมากเลย เฮ้ย
01:21:45คิดจะหนีตอนนี้สายไปแล้ว
01:21:48แกไม่รอดแน่
01:21:59เรื่องนี้ ร่างกายเขาคำรับคมด
01:22:10ากได้ ไปไปได้ยังไง
01:22:11หลิวมิงเจียเหมือนแค่นางธ
01:22:13ุรกิจ
01:22:14แต่เขามีวรยุทธิ์ที่ไม่ธรร
01:22:16มดา
01:22:17โทษส้นความสัมมารถไว้
01:22:18ขนาดสหาพันเรายังไม่เคยได้
01:22:20บอดสายอันเลย
01:22:29ชั้นจัดการเอง
01:22:31ชั้นจัดการเอง
01:22:32ชิบหาย
01:22:45เราดูให้ดี
01:22:48คนละ หรือมิงเจียกกับหลิ
01:22:50นหวิน
01:22:50ทำไมหายตัวไปพร้อมกันเลย
01:22:53ในควันนี้มีพิษ
01:22:55ทุกคนอย่าเพิ่งเคลื่อนไหว
01:22:58ระวังจะทำร้ายพวกเดียวกัน
01:23:00บ้าเอ๊ย ปล่อยสองคนนั้นหนีไปได
01:23:03้
01:23:05ท่านหูน แผนการล้มเหลี่ยวแล
01:23:07้ว
01:23:12ต่อไปเราจะทำไงดี
01:23:15ไม่ต้องทำอะไรแล้ว
01:23:16ต่อจากนี้คุณแค่พักผลให้
01:23:18ดีกะพอ
01:23:19รับสอบ
01:23:22อาหารที่หายไป
01:23:24ประกฎในโลกนี้อีกครั้งนั้น
01:23:26เหรอ
01:23:27น่าสนใจจริงๆ
01:23:28อีกครั้งนี้
01:23:28อีกครั้งนี้
01:23:29อีกครั้งนี้
01:23:29อีกครั้งนี้
Comments