- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:08ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ขวนได้รับคำแนะนำ
00:21ประก่ายเป็นไงครับ
00:22พวกเราต้องทำไงเนี่ย
00:25ใจนิน
00:26ซ้อย
00:28เห็นหรือยัง
00:28ซ้อย
00:29ถ้าหารยืดอำนาจในหลวง
00:37แล้วแบบนี้ ละครเราจะเล่นได้เหร
00:39อเจ้าคะ
00:40ถ้าไม่ได้เล่นละคร
00:41ฉันก็ไม่รู้จะไปทำอะไร
00:43อย่างอื่น ฉันก็ทำไม่เป็น
00:45โอ้ว มีงานทํา
00:46พวกเราต้องทำสอบก็ล่ะ
00:47เราจะได้เล่นอยู่ใช่ไหมคะ
00:52ซ้อย
01:01ทุกคนใจอย่างนี้ก่อนนะ
01:02ตอนนี้เราคงต้องพักกันแสดง
01:04อันไปก่อน
01:06กลับไปรอกันที่บ้านนะ
01:09นั่นเราไปหลานพักรุมรูปกัน
01:12คนที่ตลาดไปรอฟังขาวกันที่
01:13นั่น
01:16ซ้อย
01:22มันไปด้วยกันหรือ
01:24ฉันจะไปหามาแล้ว
01:26เดี๋ยวซ้อย
01:29ไปตอนนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้
01:31เขาลือกันว่า
01:32โภกเจ้านายคงจะไปหมดแล้ว
01:55คำสั่งจากที่สูง
01:56ใครจะเข้าออกต้องแจ้งชื่อก่อน
01:58เขารับ
01:59คนข้างไหนไม่ใช่นักโทษ
02:01แล้วนี่ก็หว่างของเขาด้วย
02:02ทำไมต้องทำขนาดนี้
02:07ขอชื่อสกุนด้วยครับ
02:10ซ้อยอยู่บุญ
02:24มาลา
02:26มาลาจะไปไหน
02:27ท่านชายถูกควงตัวไป
02:29ตอนนี้พวกนั้นมาท่านยังไม่ได้
02:30เสร็จอะไรเลย
02:31ฉันจะไปหาท่าน
02:32ward เจ้าจะให้เข้าพบหรือ
02:34ฉันไม่ soi
03:01จะเป็นไหนครับ
03:02credits
03:03ฮะ
03:05ท่านพี่ทำผิดอะไรนักหนา
03:17ทำไมต้องทำกับท่านถึงขนาดน
03:18ี้
03:18คําสั่งก็คือคําสั่ง
03:20ตรวนอาหารได้ผมมาข้อไปให้เอง
03:23แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไง
03:25ว่าจะถึงหัดท่านชาย
03:27ถ้าไม่ไว้ใจ ก็วกลับไปถึง
03:28ม่ำ
03:28ที่นี้มีอาหารให้
03:34มมรา ฝากเขาหรือ
03:37ทำ shaft me smarar
03:39เพราะหลังจากนี้ทุกคนมีสิ
03:40ตร์เท่าเทียมกันหมด
03:42ขณะละครของหม่องก็เหมือนกัน
03:45เปรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ
03:48ขณะละครชั้นเป็นเกี่ยวอะไรด้วย
03:51อะไรที่บรูกฝังความเชื่อผิดผ
03:53ิด
03:53ก็ต้องเปลี่ยน มันให้หมด
03:56เดี๋ยว ความเชื่อผิดอะไร
03:58กลับมาคุยนะเรื่องนะ
04:03เฮ้ย!
04:25มาแล้ว
04:27กินอะไรหน่อยแล้ว?
04:29เมื่อคืนก็ไม่ยอมน้อน นี่จะไม
04:31่ยอมกินอีก
04:32เดี๋ยวจะเป็นอะไรไปนะ
04:41ฝืนหน่อยนะมรา
04:42อย่าให้ท่านชายต้องเป็นห่วง
04:45เลย
04:46เป็นไงกุ้น?
04:54ได้ขาวเรื่องท่านชายเพื่อมึงไ
04:55หม?
04:55บอมไม่คุยกับอาหาเล็กด้
04:56วยกัน
04:57เขาลิวเอาหลวงสุพชราสาย
04:59เอาเลอรบสู่โขวไทย
05:00ไปเชินเสด็จในหลวงที่หัวห
05:01ิน
05:02ให้นีวัดพนคตแล้วแด่เมื่อ
05:03วานเย็น
05:04แล้วเมื่อคืนก็มีเสียงปืน
05:05ดังขึ้นที่หน้าพาที่นั่งอ
05:06ันนั้นคืนหรือมัน
05:06เสียงปืน?
05:07ใช่มม
05:09แต่ว่าเขาไม่ได้ยิงเจ้าไหนอ
05:10่งไหนนะมม
05:11ทหารที่เฝ้าข้างหน้าประตู
05:12เขาใจผิดคิดว่ามีคนเข้าไปต
05:13่อสู้
05:14ก็เลยให้ยิงปืนขูงเท่านั้นม
05:15ม
05:21มมมรา
05:31พวกครองของเด็กในคณะละครของเรา
05:34เข้ามาขอหลับลูกกับบ้าน
05:51มมมครูเจ้าคะ
05:52และพวกหนูจะได้กลับมาเรียนลำ
05:54อีกไหมเจ้าคะ
05:55แม่หนูบอกว่าไม่ให้ไปยุ่งก
05:57ับพวกเจ้านาย
05:58เดี๋ยวจะดูนจับไปด้วยเจ้าคะ
06:10ไม่เป็นไร
06:12ไม่ได้เรียนกับครูก็ไม่เรีย
06:14นกับคนอื่นได้
06:18แต่ครูขออย่างเดียว
06:24ฉันเลือกรำ
06:30เจ้าค่ะมมมครู
06:35เจ้าค่ะมมมครู
06:47พี่รักราบ
06:49เยี่ยมกับพวกเจ้า
06:49นี่โอเค
06:50พี่รักราบ
06:51กับพวกกุทย์
07:13ชายรามมันเกินหน้าที่ของฉัน
07:15ฉันช่วยไม่ได้จริง ๆ
07:17แต่ท่านชายรามไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ
07:19เจ้าคะ
07:20แต่ท่านรู้เรื่องกฎหมาย
07:22อาจจะเป็นภัยกับพวกเรา
07:24ตอนนี้ก็มีคำสั่งให้นระเทศอ
07:26อกนอกแผ่นดินไทยแล้ว
07:28เมื่อไหร่เจ้าคะ
07:30แล้วเขาจะพาไปที่ไหนเจ้าคะ
07:495 ลقة หน้า Brook
07:50มารับตัวท่านชายรามร่วนสี
07:51ผู้กองชายนเพื่อพาตัวไปครับผม
08:13โทษที
08:31ชะยน เราขอให้เราได้กลับเวลามา
08:35ลาก่อน
08:38จะลาหรือเมลาก็ข้าเท่ากัน ไ
08:40หร่ฟาบาท
08:42แต่ถ้าฝาบาทอยากจะไปเนี่ย หม่
08:44อมก็ไม่ห้ามนะ
08:47ไปสิฝาบาท เจิน
09:00ที่นายยอมปล่อยให้เราไป
09:03เพราะนายจะได้มีเหตุเพื่อจัด
09:04การเราใช่ไหม
09:09ชลาดดีนี่ฝาบาท
09:12ฝาบาทท Lessway สุดว่ามากพอ rationale mais
09:14ใช้เส้นสายช่วยพวกพร้องตัวเ
09:15อง LOL
09:15จนไม่เห็นหัวคนอื่น
09:17อะไรของนาย
09:17ก็ไม่พร้องไง LOL
09:20มันมาทีหลังหม่ม แต่ตอนนี้ม
09:22ันเลื่อนตังไหนเท่ากับหม่ม
09:23พอมันค назвีของฝาบาท
09:25ก็พร้องว่าพร้อง pratalardan Garry
09:28และเราก็เชื่อว่าทุวันนี้พร้
09:30อมทัมเพื่อประเทศชาติ
09:31แต่น่าต้องห้ากทำเมื่อตัวเอง
09:44หวามเปลือลง
09:50น่าที่นำตัวฝ่าบาดมาเป็น
09:51หน้าที่ของฉัน
09:52น่ายมาเกี่ยวอะไร
09:53เพราะเรารู้ไงว่าน่าจะมาช่วยท
09:55่าน
09:56เพื่อนรัฐจังหนึ่ง
09:57แต่เราตกลงกันแล้วนี่
09:59ว่าจะไม่มีการเสียเลือดเนื
10:01้อ
10:03นอกจากมีผู้ขัดถึงการจับค
10:05ุ้ม
10:07เดี๋ยวฉันจัดการเอง
10:29ถอยลง
10:32เราบอกให้ถอยไปไง
10:34เราแค่อยากกลับเวลาเมียเรา
10:37ถอยไปให้หมด
10:41ถอยไป
10:44เราบอกให้ถอยไปไง
10:53เย็มือน
10:58เราบอกเจอร์
10:59เย็มือน
11:02เย็มือน
11:03เราบอก
11:11เราบอก
11:27แน่ใจนะว่ามาถึงทางไง
11:28แน่ใจครับ ผู้พันศักษ์พอ
11:30พี่กัดมาแล้วครับ
11:54ปลาบาล
11:58น่ายช่วยเราว่าทำไมผม
12:00ผมเคยสัญญาว่าจะกลับมาตอบ
12:02แพนบูลคุณฝาบาล
12:03ครั้งนี้เราไม่มีอะไรติดค้างก็น
12:07ี่
12:09นายเปลี่ยนไปมากจริงนะพร้อม
12:12ทั้งเราและมาล่า
12:15ไม่อยากจะชื่อเลยว่านายเปลี่ยนไปได
12:16้ขนาดนี้
12:17หม่อมทำเพื่อบ้านเมือง
12:19ถ้าวันนั้นมีพระท่าสถานและ
12:21ทะธรรมนุณอยากที่สัญญากัน
12:22ไว้
12:23มันคงไม่ถึงวันนี้
12:26เราไม่เคยสงสัยความตั้งใจของ
12:28นาย
12:30แต่นายแน่ใจเหรอ
12:31ว่าคนอื่นเขาคิดเหมือนนาย
12:34มันอาจจะเป็นแค่คออ้าน
12:35ในการยื้นอำนาจของพวกเขาก็
12:37ได้
12:38พวกม่อมจะพี่สูนย์ให้ทุกคน
12:39ได้เห็น
12:40ว่านอกจากพวกเจ้านาย
12:42พวกเราก็ดูReadประเทศนี้ได้เหมือน
12:44กัน
12:44อยากความเป็นเพื่อของ gracias
12:48ก็จบลงตรงนี้
12:50แล้วแต่ฟาบาท
12:56แต่ตอนนี้ฟาบาทต้องรีบนี้ไป
12:58จากที่นี่ก่อนที่พวกส์ยนต์จะ
12:59มาถึง
13:01เราจะกลับไป มาก bulky ไปกับเรา
13:02ไม่ได้ฟาบาท
13:04แต่เราทิ้งมาราไว้คนเดียวไม่
13:05ได้
13:06แล้วจะพามาราไปอยู่ในอัตรายด
13:07้วย
13:09ฝ่าปาดจะหนีไปที่ไหนยังไม่ร
13:10ู้เลย
13:11รักษาองเองยังไม่ได้
13:12แล้วจะดูแลมาราได้ยังไง
13:15ฝ่าปาดต้องเสด็จไปคนเดียว
13:18ไม่ว่ายังไง
13:20เราก็จะพามาราไปกับเรา
13:26วางไปไว้ในฝ่าปาด
13:27อย่าบังค้าให้หม่มต้องทำแบ
13:29บนี้
13:34เอาสิบพอ ยิ่งเลย
13:37อย่างมาก เราก็ตายได้กับตรงนี้
14:15ท่านชาย
14:26คุณยิงท่านชายดึง
14:28ประบาทขัดคืนกันจับกุม
14:30ผมทำ 3 นาที่
14:31าทขัดคัดพูกynthesis
14:37เธอร์ชาย
14:42ังชาย terminology
14:50เธองชาย
14:51ช่าย
14:53เธอร์ช่าย
15:02เอาเลือกไปตามหาให้ทั่ว
15:04ครับ
15:05ครับ
15:08มึงนี่นะจะข้าชายลามเพื่อนรัก
15:09ของมึง
15:11กูพูดอะไรไปมึงคงไม่เชื่อ
15:12หลังจากนี้มึงคอยดู
15:17ว่ากูทำอะไรได้บ้าง
15:39เฟ็นตัวไง!
15:41มันเจ้าไหร่!
16:10มองมาล้า ซ่อยมาหานะ ถ้าทางนี้
16:13เรื่องร้อนใจ
16:21ได้ขาวท่านชายร้ำแล้วใช่ไหม
16:23ท่านชาย คุณพอมิ่มท่านชายต
16:26กน้ำ
16:28แล้วตอนนี้ท่านชายเป็นอย่างไรบ
16:29้าง
16:31ฉันไม่รู้เลย ต้องนัดท่านเรามั
16:33นเหมือนมาก
16:34แล้วก็ฉันเดินหาจนทั่ว ถ้า
16:36หารก็เอาเรือออกไปดู
16:39แต่...
16:41ไม่ผมท่านชาย
16:44น้ำประบาดก็อาจจะยังไม่เป
16:45็นอะไรนะครับ
16:50ซ่อย พาฉันไปเดี๋ยวนี้ ฉันจะ
16:52ไปตามมาหาท่านชาย
16:53เซ็ก
16:55โปรา
17:17คุณหญิงท่านทำไม
17:19ฟ้าบาทขัดเคื้นการจับกุ
17:20ม
17:21ผมทำตามหน้าที่
17:25แต่ท่านเห็นคุณเป็นเพื่อน
17:28ตอนนี้คุณถูกสั่งย้ายไปโคล
17:29ลาท
17:30ท่านก็ไปขอผู้ใหญ่ให้เอาตัว
17:31คุณกลับมา
17:32ท่านเป็นหัวคุณมาก
17:34แต่วันนี้คุณกลับทำร้ายท่าน
17:35จะเอง
17:36แต่ท่านชายจอบเพื่อนใส่ผม
17:38คนสองคนจอบเปืนใส่กัน ไม่มี
17:40คำว่าเพื่อน
17:42มีแต่คำว่าตายกับอยู่รอด
17:46ถ้าวันนี้คนที่รอดคือท่านช
17:47ัย คุณคงไม่กรดผมขนาดนี้
17:52จะไปในหมอม
17:53Connecting
17:55аф้าหมอมมาล่าออกจากวļงเด็ด
18:05สัด
18:06ฝรรม
18:07ไม่ทำไรกับป่าพวกท่านอะ
18:09อย่ะเซียเวลาเลยหมู
18:14คําใจเธอ
18:17ว่าท่านชายจากไปแล้ว
18:18ร Valve นี้ราหารจะเข้ามายืดววัง
18:24กับ踏ท่านชายอาดตามทั้งหมด
18:26ขอให้หมองกับทุกคน 계ยบของใช้
18:28สวนโตออกจากกว Nim
18:31แทนทุกอย่างที่ท่านพี่ได้มา ได
18:33้มาอย่างสุจัลิทเขา
18:35ไม่มีเสร็จอะไรมาเย็ด
18:40ผมเตรียมที่พักให้ม่อมแล้ว
18:43ครุ่งนี้
18:45ขอให้ทุกคนออกจากวังด้วย
18:48ม่อม ม่อม
19:03ม่อม ม่อม ม่อม
19:05พา พามาราเข้าข้างใน
19:06ม่อม
19:09ม่อม
19:29หมดแน่ใจแล้วเหรอเจ้าคะ
19:30ถ้าสิ่งที่ข้าหลวงบอกถู
19:32กต้อง
19:33หมอก็แน่ใจขอรับ
19:37เอ็งจำไม่ผิดแน่นะ
19:39ไม่ผิดเจ้าค่ะ
19:45ซ้อย ม่อมมาราฟื้นแล้ว
19:48มารา ค่อยๆรู้
19:54ยังเวียนหัวอยู่ไหม
20:04ไม่
20:04ทำไมทุกคนมองฉันอย่างนั้น
20:10ฉันเป็นอะไรหรอ
20:13ไม่เป็นอะไรหรอกมารา
20:16เป็นเรื่องดีด้วยซ้ำ
20:38ม่อมตั้งคันได้หกสัปดาห
20:41์แล้วขอรับ
21:06ท่านชายรอวันนี้เมื่อเนิน
21:09ถ้าท่านรู้
21:10มองที่ประทาย
21:15ไม่ต้องลองนะมารา
21:19ถ้าท่านชายปลอดภัย
21:21ยังไงท่านต้องกลับมาหามาร
21:23ากับลูกแน่ๆ
21:24ถ้าท่านไม่กลับมา
21:35ไม่ ฉันไม่เชื่อ
21:39ถ้าฉันไม่เห็นกับตา
22:08ถ้าฉันจะไม่เชื่อว่าท่านชาย
22:10เป็นอะไรไป
22:11ก่อนพ่อตาย
22:13พ่อเค้ยซื้อห้องแถวตละท
22:14้าเตียญไว้
22:17ฉันจะให้เรามาอยู่ที่นั่น เพื่อจะทำ
22:19อะไรขายได้บ้าง
22:20ฉัน buying away
22:22ไม่ต้องห้าม
22:24ฉันห้ามเมราไม่ได้
22:26เมรา Wasa
22:27เมราก็ห้ามฉันไม่ได้เหมือนกั
22:28น
22:35ทำไมเจ vẫn
22:39ไม่ต้องรองแล้ว
22:49เราเป็นเพื่อนกันน้ำเมลา
22:53ถ้าเพื่อนไม่ช่วยเพื่อน
22:56จะมีเพื่อนไม่ทำไมแล้ว
23:18สะใจคุณแล้วใช่ไหม
23:23มองเป็นไงบ้าง
23:26คุณอิชาท่านชายที่ได้แต่งง
23:28านกับมรา
23:30คุณถึงตั้งใจแยกท่านกับ
23:31มราแบบนี้
23:33ตอนนี้มราทห้องท่านชายก็รู้
23:36จะเป็นหรือตาย
23:38แล้วนี่มรายังต้องถูกแล้ว
23:39ออกจากวางอีก
23:41ผมไม่เคยยีชาท่านชาย
23:44ใช่ ผมยอมรับ
23:51ว่าผมไม่เคยตัดใจได้
23:52แต่ผมไม่เคยคิดที่จะทำให้ม่อม
23:54เสียใจ
23:56คุณทำไปแล้ว
24:02ตอนนี้มราต้องดูแลลูกด้วยต
24:04ัวคนเดียว
24:05เด็กเกิดมาก็ไม่รู้จะได้เห็นหน
24:06้าพ่อหรือเปล่า
24:10ผมไม่รู้ว่าม่อมจะท้อง
24:13แต่ว่าถ้ามราไม่ท้อง
24:16คุณจะไม่รู้สึกผิดอะไรเลยใช่ไหม
24:19ผมเตรียมที่พักไว้ให้ม่อม
24:20แล้ว
24:21ส่วนเรื่องหมอที่จะดูแลม่อมก
24:23ับลูก
24:23เดี๋ยวผมจะจัดการให้
24:25พรุ่งนี้เช้าผมจะมารับม่อม
24:28ไม่ต้อง
24:33ฝากบอกหมอมด้วยพอผมเสียใจกั
24:34บสิ่งที่เกิดขึ้น
24:38แต่ผมทำตามหน้าที่
24:42แล้วผมจะชดเชยกับสิ่งที่ผมทำ
24:43อันท่านชาย
24:45คุณจะไม่เลนอกยุลมุ่นไวลก
24:46ับมาราดจริง ๆ ใช่แมบ
24:49ตอนที่มาราดโครท์คุณ คุณยั
24:50งไม่เลือกทำเลย
24:54แล้วทำไมผมต้องทำ
25:02คตกษ 역 súperวัญ
25:18นำมันเตอมัน
25:21แม่ง Señor fazem iet Absolutely
25:31หว่ยมั้ยมะลา
25:36ไหวสิ อย่างอย่างต้องไหว
25:41เรานี่ ว่นนำจะไม่เป็นอยู่ด้วยกั
25:43นจริงหรอ
25:44พี่ชายฉันให้กลับไปช่วยเลี้ย
25:46งหละแล้วล่ะ
25:48ขอบใจนะผมมะลา
25:50ต่อไปนี้ทุกคนไม่ต้องเรียกฉ
25:52ันว่าหมอมแล้วล่ะ
25:54ตอนนี้ฉันเป็นแค่มาลา แม่ ๆ
25:57หัวตาย
26:13เดี๋ยวผมไปส่งนะครับ
26:14ไม่ต้อง
26:16ฉันเรียกรถแล้ว
26:18ให้ผมช่วยเธอครับ
26:21ในฐานะเพื่อนก็ได้
26:23ขอบคุณนะคะคุณพร้อม
26:25แต่ต่อจากนี้ฉันคงเรียกคุ
26:27ณว่าเพื่อนไม่ได้อีก
26:29ขอบเพื่อน
26:30นี้ค่าเพื่อน
26:41ที่เรียกรถไปตลาดท้าเตรีย
26:42นใช่ไหมขอรับ
26:44ขอบคุณครับ
26:45ขอบคุณครับ
26:51ขอบคุณครับ
26:51คุณครับ
26:53ขอบคุณครับ
26:54ขอบคุณครับ
26:57ขอบคุณครับ
26:57ขอบคุณครับ
27:03ขอบคุณครับ
27:17ขอบคุณครับ
27:43ดูน่ะ
27:54ขอบคุณครับ
27:56ขอบคุณครับ
27:56ขอบนอัล
27:57ขอบ เพื่อน Einfas
28:03ขอบคุณครับ
28:09ocr되는 Nada практически
28:12ดีเลย เวลาที่ฉันออกไปที่โรงต
28:14ะคอน
28:15ฉันจะได้ฝากในกุลดูแลมาล้า
28:17ด้วย
28:27ว่าดูดีอยู่นี่น่ะ
28:30หม่อมครู
28:44ologistsกลับสัปดาห์แล้วครึ่ง
28:46เช้าค่ะ
28:49อยากน้อยนี่เรื่องร้ายก็ยังมี
28:50เรื่องดี
28:52แล้วเองจะยังไหนกับชีวิตต
28:54่อ
28:55จะกลับไปรำตอนนี้ก็คงจะยาก
28:56เพราะเขาห้ามให้ยงแสลงเมหาร
28:58ะสrage
28:59ฉันคงจะใช้วิชาทําulsionที่หม่
29:01อครูเคยสอน
29:03มาขายuellerคนน beads
29:04เพื่อหาเ幸ิงตัวเองกับรู้เจ
29:06้าค่ะ
29:07- แต่ไม่ซ้อยล่ะ เอาละครต้องป
29:13ิดใช่หรือไม่?
29:16เจ้าค่ะ แต่อีกไม่นาน คงจะอนุ
29:21ญาตให้แสดงแล้วเจ้าค่ะ
29:23คนสยามกับละคร ยังไงก็ตัด
29:26กันไม่ขาดหรอกเจ้าค่ะ?
29:29ฉันจะทำโรงละครให้ดี จะได้หา
29:32เงินมาดูแลมาลากับลูกของมาลา
29:34เจ้าค่ะ
29:36ดี อย่างน้อยแ Lindsey 2 คนก็ ยังเป็น
29:39เพื่อนที่คอยดูแล กัน
29:42วัศพร้อนรัมที่ค่าสอน พวกเ
29:43องก็คงไม่เสียเปล่า
29:45ไม่เสียเปล่า airplanes well
29:48ถึงละครร้องกับละครรัมจะแต
29:49กต่างกัน แต่ก็มีคุณฐานเดี
29:51ยวกัน
29:52ที่ฉันเล่นราคอนได้ถึงทุก
29:54วันนี้ ก็เพราะว่าได้คุณฐาน
29:56จากที่หมองคู sparksคุณเคยสอนฉันไ
29:57ว้
29:58ขอบใจ・เองทั้งสอง
30:05ne sure
30:06แล้ว ได้ข่า เปิดท่าชายรามบ้
30:07าง หรือไม่
30:12ฉันให้คนไปตระเวนหา ตามริมน้
30:14ำกับถ้าเólือ
30:17แต่ยังไม่ได้ข่าวเลยเจ้아� frick
30:22แต่ฉันไม่เชื่อจราวน่ะเจ้า
30:23vocate
30:24ถ้าท่านชายจะเป็นอะไรไป
30:27ฉันจะรอ ท่านชายกลับมา เจ้าค
30:29IC
30:31เมื่อกี้ตอนข้าไปเย Eyes ท่านหิงเย Nur
30:33Yan
30:33ทรงตรับบ starring พระองค์เจ้าววั
30:35งใหญ่ กับ Roman
30:35ได้ กลับอีกเธออร์หายใจ
30:57ก็ได้กลับมาแผ่นดินเกิด
31:02ทำไมเขาต้องทำขนาดนี้ด้วยเจ้า
31:04คะ
31:05เขาเห็นพวกเจ้านายเป็นสตรู
31:06ต้องกำจัดให้หมดไป
31:11เขาต้องรอดูก่อนต่อไปว่าจะ
31:12ทำสำเร็จไหม
31:15แต่ฉันเชื่อว่า
31:18เวลาจะเป็นเครื่องพิสูตรทุก
31:19อย่างเจ้าคะ
31:33รัฐรรมอนอfulนตามพอฉันวนน
31:35ี้ใช่กันอยู่
31:37เสร็จเมื่อไหร่์ก็จะได้เลือก
31:38ตั้ง
31:39แล้วอะไรก็คงจะดีขึ้น
31:42รัฐดอนต่างจ oftที่ผมไปให้ความร
31:43ู้เรื่องสิทธิน่าที่
31:46แล้วการปกคองระบอบใหม่
31:47เขาเป็นก Bever Barnoy เรื่องปากท้อง
31:49แต่พอร้องให้เขาจับจองที่ดิ
31:51นทำกิน
31:52และจัดตั้งบริษัทจัดการค
31:53าช่วยเหลือเช้าน่า
31:55ดูเข้าคมรุ่นพอใจมากขึ้
31:56นครับ
32:00ส่วนหน่อยซอ์แหนมที่ผมอยู่
32:01ก็รู้มาว่ามีพวกเจ้าหน้ายที่ต
32:03กงาน
32:03กำลังรวงรวมคนที่พักดีป
32:04กพวกเจ้าน้าย
32:05لمحยิดอำหน้ากคืนแล้วก็คนรว
32:06มพวกเรา
32:07เดี๋ยวผมจะรวมรายชื่อ trafficking และรี
32:08บสองหลายงานไปครับ
32:09เราจะปล่อยให้กลุ่มอำหน้าเดิ
32:10น
32:10มาขัดขวาง่านของเราไม่ได้
32:13ตอนนี้ทุกอย่างกำลังไปได้ดี
32:16สยามกำลังจะไปข้างหน้า
32:18อย่าป primary ถ้าอะไรนื่นให้เราล้ะหล
32:19ัง
32:21ครับครับ
32:25ข้าวทางก็ 2บาทเสริงเลยเหรอ
32:27เมื่อวันก่อน น้ำตาลก็ขึ้
32:29นไป 3 บาทเสริง
32:30วันนี้ข้าก็ขึ้นอีก
32:32ของพยาย impacts คุณมาราต้องขึ้นร
32:34าคาขนมแล้วนะครับ
32:35ถ้าข่ายไปแล้วขาดทุ้นนี้จะข
32:37่ายไปทำไม
32:40ขนมตวย 5 เขาอ crouch pat
32:42อ๋อ..นี่ขึ้นราคาเป็น หอล
32:44ฮะสตรังนะจ๊ะ
32:45เพื่อว่า ของมันแทนขึ้นอ่
32:47ะ
32:49ได้จ้ะ
32:50นี่เห็นว่า เป็นขนมราณ แม detection
32:51มาราร่อกน้า ถึงยอมใจนะ
32:54เฮ้ย..
33:13ฉันว่าเราคิดถูกนะ
33:15ที่ปรับให้ลงละครของเราชัยหน
33:17ังด้วย
33:17แต่ผมคิดไม่ถึงเลยนะครับ
33:21เมื่อก่อนลงละครเราเล่นเรื่องอะไร
33:23คนก็มาดูเต็มทุกเรื่อง
33:25เอาน่ะ
33:26ไม่ใช่แค่ที่เราที่เดียวสักหน
33:27่อย
33:28ทุกที่มันก็เป็นเหมือนกัน
33:29หมดนั่นแหละ
33:31ยุคสมัยเปลี่ยน
33:32เราก็ต้องปรับตัวกันไป
33:35นี่บาลเหมืองพึ่งเปลี่ยนแป
33:37ลงมาได้แค่สองเดือนเอง
33:40แต่มันมีแต่แย่ลงสิครับค
33:41ุณซ้อย
33:42อย่างถ้าเจ้าคุณเนี่ย
33:43เราขายลงละครให้กับคุณซ้อย
33:45เลิกทำละครแล้วก็ไปเปิดครับ
33:48แล้วก็ยังดึงคุณบุษบงประ
33:49อยู่ด้วย
33:51ถ้าเรายังไม่ปรับตาม
33:52เราอาจจะแบกไม่ไหวนะครับ
33:54ยังไงก็ต้องไหว
33:58นี่แม่นาน
34:00ถ้าขอถามเจ้าจริง ๆ ขี้นนะ
34:02ว่าในกางป่าอย่างนี้
34:04เจ้าคือผีสางนางไม้
34:06หรือว่าเป็นนางฟ้านางสวัน்
34:08ด์
34:09ตายแล้ว
34:10ผีสางนางไม้ที่願いจะสวยปานี้นignant
34:13แสดงว่าเจ้าเป็นมนุษย์จ
34:15ริง ๆ
34:15เพราะมนุษย์ชอบเยินยอตั
34:16วเอง
34:17แต่อันนี้ค่ satisfiedเจ้ายอกเล่น
34:20ค่ายอยากจะรู้ว่าเจ้าชื่อว่า
34:21อะไร
34:22- เราให้นำว่าโมราจ๊ะ
34:24- โมรา ค่าชื่อว่า จันร์ด
34:26ะโครบเป็นราชบุตอยู่ในเวี
34:28ยงวัง
34:29- แต่มาเริ่มเรียงวิชา กับพ
34:31ระเจ้าตาท่าน
34:32- อ้อ! โมรา ขายหมดต้องแต่ผ่าน
34:37วันเลยรึ
34:39- ใช่จ๊ะ ขายหมดเกลี่ยงเลย ลิเก ป
34:43ิดไปต้องสองเดือน
34:44- พอกลับมาเล่นชาวบ้านก็ตื่
34:46นเต้น อยากจะดูกันนะ
34:49ฉันว่า
34:50ไม่ใช่แค่ ชาวบ้านที่ตึนเต้
34:51นนะ
34:52มาราก็ตึนเต้นหมุนกัน
34:55ฉันว่ารีเกก็สนุปไปอีกแบ
34:57บนะส้อย
34:58ดูง่าย
35:00หมดตรงตรงกับคนดู
35:02ไม่เหมือนล compr recij
35:03ไม่น่าละ
35:07ชาวบ้านถึงชอบกัน
35:10แต่ฉันว่า
35:12ไม่ว่าจะหรอกหรือลัคลร้อง
35:14ยังไงก็มีพื้นฐานเดียวกั
35:15นหมดนั้นแหละ
35:17ฉันเนี่ยเคยคิดเลยว่า ถ้าเอ
35:19าท่ารำของละครร้อมว่าใส่
35:21นันลิกษย์จะเป็นอย่างไร
35:46เมื่อหน้าวานมาพูดสัมพันธ์
35:53กับพี่รักเธอไม่นายโมรัง โ
36:03อนน้องตัง
36:17โปรดหลังลึงมาลา
36:20จ้ะ
36:22ฉันรถให้มา
36:28หลังนี้เลย
36:31หน้าต่างก็พัง
36:32เหมือนตรงนี้ก็พัง
36:34ถ้าเป็นไปได้ก็เปลี่ยนไม้หมด
36:35เลยเนี่ย
36:41หยุด
36:42นี่มันบ้านฉันเขามาย่วงอะไร
36:44ก็บ้านคุณพัง
36:46กรณบ้านก็พังประตูบ้านก็
36:48พัง
36:49เผอเผ внеш illnesses
36:49ปันเลยมัน
36:51เดียว
36:52รู้ได้ไงว่าประตูบ้านฉันร
36:54ุท
36:55ผมรู้เรากัน
36:58ถ้าคุณไม่อยากเห็นหน้าผม
37:00ก็ปล่อยให้ชังซ้อง transactions ได้เสร็
37:02จ
37:02ผมจะได้ไป
37:07ซ้องต่อเลยครับช่าง
37:10ไ ey
37:18มีชั้นดูแลอยู่แล้ว คุณไม่จำ
37:20เป็นต้องมายุ่ง
37:22ลงละครคุณก็กำลังแย่นี่
37:24กว่าจะขออนุญาตให้เล่นได้ก
37:25็คงอีกนาน
37:26ยิ่งทุกวันนี้มีภาพพยนต
37:28์ที่พูดได้
37:29คนดูก็จะยิ่งน้อยลง
37:32ระหวังจะเตียอุ้มคอมนะ
37:35ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ
37:37แต่ยังไงฉันก็เชื่อว่าละ
37:39ครไม่มีวัตตาย
37:41แต่คนเล่นนาซีจะตายก่อน
37:44ยิ่งเศษฐกิจบากนี้
37:46คนที่จะอยู่รอดคือคนที่สายป่าน
37:48เยาเท่านั้น
37:49แต่คุณมีผู้พันศักษ์อยู่แล
37:52้วนี่
37:53คุณน่าจะรอดนะ
38:00ไปได้หรืออย่าง
38:06ผมไปก็ได้
38:08ท่าง
38:10ซ่อมให้เสร็จแล้วก็กลับ
38:13ครับ
38:57กำลังอยากกินอยู่พอดีเลยซ่อย
39:00ฉันไปดนหาซื้อที่ตลาดต้
39:01องหลายวัน
39:02เขาบอกไม่มีเลย
39:03ซ่อยไปได้มาจากไหนเนี่ย
39:05บ้านพินติดคลองน่ะ
39:07ฉันเลยฝากให้พินเก็บมาให้
39:09เห็นบนว่าอยากกินตั้งหลายว
39:11ันแล้วนี่
39:13ขอบใจนะซ่อย
39:15กินให้กัน
39:24ตลกดี
39:25มาลาแพ้ท้องอยากกินเม็ดบัว
39:29เจ้าจิวก็ชอบกินเหมือนแม่
39:30อะไรแล้วนี่
39:45ฉันอยากกินเม็ดบัว
39:47ซ่อยก็ต้องแกล้งเจ็บ
39:49เพื่อให้โขวดไม่สนใจ
39:50ฉันจะได้กลงไปเก็บฝากวันษา
39:52ได้
39:56นักถึงมาก่อนเนอะ
40:05เซียงนกพระดก
40:10มันรองโฮปก
40:21โฮปกอยู่หนไหน
40:31เวียงน้อย
40:36นักถึงเซ็ดปกัค
40:38นักถ่ายน่อย
40:39นักถึงกัน
40:45เซียงน้อย
40:45นักถึงที่ 16
40:47นักถึงเก็ます
40:59นั่นไกลรู้อะไร อุ๊ยจริงจริ
41:05งนั่นและไกล
41:08พอทักไปก็คันจาก คันคืออย
41:16ู่คนละอิน ตัวนะอินเข้ามา
41:51ก็เป็นคนลากรถ ไม่ใช่ฐาน ไม่ ขอ
41:54โทษขอรับ
41:56นี่ขอรับ กรอมคุณมาราททิ
41:58พกรองให้ช่วยเซยขอรับ
42:07เอ้าอากาณแพ้ท่องคันมารา เป
42:08็นยังไงบ้าง
42:09อาการดีขึ้น ตั้งแต่ด้ายาที่
42:12พกรองฝากไปให้แล้วขอรับ
42:13แต่คุณมารา สิ่งขอรับ
42:15ทำยังไง ก็ไม่ยอมเลือกข biscuits
42:17ผู้ค82 Тоi ส่อยหายاءอินให้ทำ ยั
42:19งไม่ยอม 신 infections
42:20ยังไง ก็จะไปข którychข의� bermิ cab
42:22ที่โลงไม่刹ءให้ได้
42:23ฮืม
42:26ค � ll ng h h a เรื่อง หยากหยุด koskaลิ
42:27เก Guess หน่อยแหละ
42:29แกขอ กลับไปพักได้แล้วacion ต้
42:30องมารับมาราทั้งแต่เชา
42:32เหนื่อยหน่อยนะ แต่ต glaubeว่าทนหน่อย
42:35เอง
42:39พวกลองขอนะ เปบกันมีเรื่องยาฟ
42:41อากถามครับ
42:44เรื่องสารลิกคุณมาราน่ะครับ
42:46คือ พวกลองทำไพลก็พอหน้าที่
42:50ไม่เห็นมีความผิดでจะต้องทำถ
42:52ึงขนาบนี้เลยครับ
42:54ก็ผมเห็นคุณมาลาเกียดผู้กร
42:56องมาก
42:57ก็ผมยิ่งสงสานผู้กรองมากนะคร
42:59ับ
43:01ไม่ต้องเพมห่วงฉันหรอก
43:03อย่าให้มาลาจับได้ว่าแกเป็
43:04นรูปน้องฉัน
43:06ไม่อย่าง Actually, he is a great guy
43:11อทธ์ขอีก
43:35วันสาวหน้าฉันฉันเลยขอบค
43:36ุณพวกนักถึงสื่อพิมพ์แล้
43:37วก็คนที่สนับสนุนพวกเรา
43:42ฉันอยากให้เธอกับสาวๆในคณะ
43:43ไปต้อนรับพวกเขา
43:46ท่านหมายถึงให้พวกเราไปร้องเพลง
43:49เพื่อสร้างความบันเทิงใช่ไหม
43:51คะ
43:56ไม่เอาหน่ะซ้อยต้องให้ฉันบอก
43:58พวกเคยหรือว่าต้องทำอะไรบ้าง
44:01ขอโทษนะคะพวกเราไม่ใช้ผู้หญิงค
44:04มเขียว
44:07ถ้ารัฐธรรมนูลผ่านฉันจะล
44:09งสมัครผู้แทนว่าสนุน
44:11และคนพวกนันจะช่วยให้ฉันเนี
44:13ยมหน้าแรงหนึ่ง
44:14ที่จะมาเลี้ยงโรงคอนก็อีกจะเจ
44:15้งของเธอได้
44:17เลือกหน้าว่าจะรักษักษีหร
44:20ือรักษาลองละครไว้
44:31ผู้พันจะให้เราไปรับร้องแข็ง
44:33เหรอ
44:36ฉันขอโทษจริงๆนะทุกคน
44:38ฉันพยายามขอร้องท่านแล้ว
44:40แต่ท่านบอกว่าถ้าใครไม่ยอม
44:42ทำ
44:43ท่านจะปิดโรงละครนี้
44:46และถ้าใครคนไหนไม่ยอมไป
44:48ท่านจะไล่ออกเพื่อรถจำนวนคน
44:52เพื่อรถค่าใช้ใจ
44:54งั้นแสดงว่าถ้าเราอยากอยู่ที่
44:58นี้ต่อ
44:59เราต้องทำใช่ไหมเจ้าคะ
45:18เจ้า
45:19เจ้า
45:22เจ้า
45:46ทุกคนกลับกันไปหมดแล้ว
45:49ฉันนัดให้มาแต่งหน้าแต่งตัว
45:51วันเสาตอนสีมงเย็น
45:53ขอบแจนะ
45:56ไม่ว่ายังไง
45:58เราต้องรักษาลงละครนี้
46:00ว่าให้ได้
46:03ฉันไม่ได้ทำเธอรักษาลงละคร
46:04หรอก
46:05แต่ฉันทำเธอเธอตั้งหัก
46:15วันนี้เธออาจจะยังไม่ได้คิด
46:16อะไรกับฉัน
46:19แต่ฉันรอได้นะ
46:21ขอบใจนะ
46:23แต่อย่ารอเลย
46:25มันคงไม่มีวันนั้นเหรอ
46:32จะทำอะไร
46:33ไม่อยากรู้ไง
46:35เพราะมันจะไม่มีวันนั้นจริ
46:36งหรือเปล่า
46:42ร่อยดูสิ
46:44ร่อย
46:49ใจถึงตัวอะไรอยู่เหรอ
46:57ปล่อย ฉันรอให้ปล่อย
47:05ขอโทษขอรับคุณซ้อย
47:06ได้เวลาปิดลงนะครับแล้วขอร
47:07ับ
47:22รับอะไรบีจ๊ะ
47:22ฉันไม่ได้ยินข้าไปต้องหายว
47:24ันแล้ว
47:28มาน่าอีกดีแล้ว
47:30รวนฉัน ช่วยด้วยเจ้าค่ะ
47:32ช่วยด้วย
47:34ออกมาตอนนี้นะ
47:36โอ้ย
47:37โอ้ย
47:38โอ้ย
47:39เฮ้ย คุณมาละ
47:40อะไรมาละ
47:42คุณมาละเป็นอย่างไรบ้างขวรั
47:45บ
47:48ฝากลงดูคุณมาละได้นะคะ
47:49ลบ ลบ
47:51ค่อยนะ ค่อยไป
47:56ลบกันล่ะ ลบ ลบ
48:02โอ้ย
48:02โอ้ย
48:02โอ้ย
48:09ขอขึ้นนะ
48:14อยู่ต่างอยู่ไง
48:15โอ้ย
48:15ขอรับ
48:15โอ้ย
48:15โอ้ย
48:39คุณเวลา เป็นยังไงบ้างกว่
48:41ารับ
48:42ฉันก็บรูปพอแผ่ดีจ้ะ
48:44คุณหมอให้กลับบ้านได้แล้ว
48:49เนี่ยนะคะ
48:51อย่าลืมที่คุณหมอน legitimate ตัวอีก
48:52รอมนะครับ
48:53ขอบคุณค่ะ
48:58เดี๋ยวพอถึงบ้านแล้ว ให้ผมไป
49:00บอกคุณซ้อยที่รอลครไม่กว่าร
49:01ับ
49:02ไม่ต้องจ้ะ วันนี้ซ้อยเขาไม่ง
49:04านเรียกล้างเคริญ
49:05อย่าไปกวนเขาเลย
49:07และนี่คุณรู้ได้ไงว่าฉันอย
49:09ู่นนี้
49:10อันนี้สมมาบอกผม
49:11แม่คิดว่าผมเห็นเขายินคุ
49:13ยอยู่กับคุณพร้อม
49:14นี่เขารู้จักกันเหรอขอรับ
49:17ได้ส่งกับคุณพร้อมไปรู้จ
49:18ักกันต่อแต่เมื่อไหร่
49:28โอ๊ะ นั่นไงขอรับ
49:29ยังคุยกันอยู่เลย
49:37มาล่ะ
49:40มาล่ะ
49:43มาล่ะ
49:43เพราะอย่างนี้ใช่ไหม คุณอยู่รู้
49:45เรื่องของฉัน
49:46ในสมไม่ได้เป็นแค่คนลากรถ
49:49มาล่ะ ฟังผมก่อน
49:51คุณตั้งใจส่งคุณไปตามฉัน
49:52ต่อแต่วันแรกที่ออกจากมัง
49:54คุณคิดว่าฉันจะซึ้งใจก
49:55ับสิ่งที่คุณทำเหรอ
49:58ไม่ว่าคุณจะทำอะไร
49:59มันก็ไม่มีทางช็บใช้กับส
50:00ิ่งที่คุณทำกับท่านชายได้
50:03ผมเป็นห่วงคุณจริงๆ นะมาล่
50:05ะ
50:30อวนหาว มีอะไรหรือเปล่า ทำไมมา
50:32ดึกจัง
50:33ท่านหิ่งยะให้ชั้นนาต์จุด
50:35ใหม่สำคัญมาให้มาลา
50:44แม่มาลา ชายยังไม่ตาย แต่ไม่ร
50:47ู้ว่าอยู่ที่ไหน
50:48ถ้าฉันรู้อะไรมากกว่านี้ จะรีบ
50:50ส่งข่าวมา
50:51ดูแลตัวเองกับหลานฉันให้ด
50:53ี
51:14สักวันก็คงให้ดี แต่พระที่
51:18เธอสร้างไว้
51:21ฉันคงไม่อาจมีวันลืม จั
51:26บกว่าทุกครั้งที่ใครเสียอา
51:29จัย
51:33ให้ส่งข่าวอะไรกับคุณ
51:35ไม่ล่าอายกัดใจตัวเองบ้าง
51:36ข้าผัวเขา
51:38ตอนนี้จะมาเข้าหาเนียเพื่อน
51:39คุณจะคิดยังไงก็แล้วแต่ค
51:41ุณ
51:41แต่คนเดียวที่ห้ามผมได้คือมล
51:43า
51:46วันนี้คุณพร้อมไม่มานะคะ
51:48เห็นว่าไปหาคุณที่มันสบาย
51:49ฉันจะไปหามาแล้ว
51:53อย่า...
51:53อย่า...
51:54อย่า...
52:00ผิดเองที่ไว้ใจรัก
52:03และให้จะหมดเลย
52:05ทั้งใจรัก
52:07ยังไม่ได้เพื่อใจ
52:09กว่าจะรู้ตัว
52:11เก่าวันที่สายไป
52:14เพื่อเองที่เชื่อใจ
52:17ร้าย ยังรักจะเท่าไร
52:19ยังเสียใจเท่านั้น
52:23คนที่ทำร้อยกัน
52:26ไม่เขียนเลย
52:28วันที่...
52:30วันที่...
52:31กว่า...
52:34อันที่...
52:40อย่า...
52:40อย่า...
52:41เก่า...
Comments