Oynatıcıya atlaAna içeriğe atla
Antalya'da yaşayan Esin Çam, 4 ay sonra 18 yaşına girecek Down sendromlu oğlu Emirhan Çam'ın elini 18 yıldır hiç bırakmadı.
Kanalımıza Abone Oldunuz mu?
📌 http://bit.ly/IHA-Abone
Oğluyla haftanın 5 günü etkinlikten etkinliğe koşan anne Çam, özel çocukların ailelerinin en büyük kaygısını dile getirerek, "18 yıldır hep çocuğumdayım ben. O sağ olsun bana yeter. En büyük hayalim Emir'in ayakta durması. Bütün özel çocukların ailesinin tek düşüncesi eminim ki bizden sonra ne olacak, onu düşünüyoruz. Biz ölürsek çocuklarımız ne olacak, bizim çocuklarımıza biz öldükten sonra sahip çıkılsın" dedi.
Antalya'da yaşayan 47 yaşındaki Esin Çam'ın hayatı, yaklaşık 18 yıl önce dünyaya gelen oğlu Emirhan Çam ile bambaşka bir yöne döndü. Ağustos ayında 18 yaşına girecek Down sendromlu Emirhan için 18 yıldır hayatını oğlunun eğitimine, sağlığına ve sosyal yaşama katılmasına göre şekillendiren anne Çam, hem kendi mücadelesini hem de özel çocuk sahibi ailelerin ortak kaygısını anlattı. Oğlunu evden koparmadan, sosyal yaşamın içinde tutmak için haftanın 5 günü etkinliklere götüren Çam, "Her günümüzü dolu dolu yaşıyoruz" diyerek, özel çocuk sahibi ailelere de çocuklarının arkasında durmaları çağrısında bulundu.

"10 ay kendimi eve kapattım"
Oğlu Emirhan'ın doğumundan sonra Down sendromlu olduğunu öğrendiğini belirten Esin Çam, tanı sürecinin kendileri için zorlu başladığını anlattı. Emirhan'ın doğumdan sonra 3 gün kendisine verilmediğini ifade eden Çam, o süreçte bir şeylerin farklı olduğunu hissettiğini söyledi. Çam, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı: "Emirhan yaklaşık 18 yıl önce doğdu. Down sendromlu olduğunu bilmiyorduk. Emirhan doğduktan sonra 3 gün bebeği yanıma vermediler. Vermedikleri ve ikinci doğumum olduğu için aksi bir şey olduğunu düşündüm. Daha sonra çocuk doktorumuz Down sendromlu olduğunu söyledi. Tabii ki bu süreç bizim için çok uzun bir süreç oldu. 10 ay kadar kendimi eve kapattım. Ne yapmam gerekli diye düşündüm. 10 ay sonra kendime, ‘Kendini bir silkele, kendine gel, bu çocuk senin çocuğun' dedim. Ondan sonra hastane süreçlerimiz başladı."

"Hayat çizgimizi Emirhan'a göre çizdik"
Emirhan'ın kalbinde delik olduğunu, bu nedenle uzun süre hastane süreçleri yaşadıklarını kaydeden anne Çam, zamanla bütün yaşam düzenlerini oğluna göre kurduklarını söyledi. Emirhan'ın sağlık kontrolleri, özel eğitimi ve okul süreciyle birlikte aile olarak farklı bir hayat düzenine geçtiklerini belirten Çam, Bursa'dan Antalya'ya taşınma kararını da bu süreçte aldıklarını ifade etti. Çam, "Emirhan kalbi delik doğdu. Üfürme denildi, o kapatıldı. Sürekli hastanelerdeydim. Daha sonra Emirhan'a göre hayat çizgimizi çizdik. Hastaneler, okullar derken 18 yaşına girecek şu anda. Sürekli doktor kontrolleri altındaydık. Daha sonra eğitimine ağırlık verdim. Bursa'da doğdu zaten. Bursa'daki eğitimden sonra, ‘Biz burada nefes alamıyoruz, ortam değiştirelim' dedik. Antalya'ya geldik. Antalya'da özel eğitimini verdik. Özel eğitime gidiyor, normal okuluna gidiyor. Yani hayatımızı ona göre yönlendirdik ve o şekilde de devam edecek" diye konuştu.

"Onun bir gülümsemesi her şeyi değiştiriyor"
Özel çocuk büyütmenin zorluklarına değinen Esin Çam, bu süreçte hem hastane yollarında hem de sosyal hayatta birçok güçlükle karşılaştıklarını dile getirdi. İnsanların bakışlarının ve davranışlarının zaman zaman kendilerini zorladığını anlatan Çam, tüm yorgunluğunu oğlunun bir gülümsemesiyle unuttuğunu söyledi. Anne Çam, "Zorluklarımız tabii ki oldu. Normal bir çocuğun büyümesiyle bizim çocuklarımızın büyümesi farklı. Bir ucun hep hastanede. Tabii ki insanların sana karşı davranışı farklı, senin onlara bakış açın değişiyor. Ama bilmiyorum, iyi ki de olmuş. Hayat mücadelemiz devam ediyor. 18 yıl zor bir süreçti. Önümüzde de ne olacağını bilmiyoruz. Ama sevgisi farklı, her şey farklı. Göğüs geriyorsun, yorgunluğunu atıyorsun. Onun sana bir gülümsemesi, ‘anne' demesi her şeyi daha farklı yapıyor" ifadelerini kullandı.
İlk dönemlerde psikolojik destek aldığını da anlatan Çam, "Ben ilk 10 ay eve kapandığımda psikologla görüştüm. Bana, ‘Seni dışlayanlar olacak, yargılayacaklar, önce sen kendin dik duracaksın' dedi. Ben de doktorumu dinledim. İnsanları eledim. İyisini kötüsünü ayırdım. Çocuklarımıza karşı davranışlarına baktım" dedi.

#haber #sondakika #gündem

-----------------------------------------------------------------------

Bir Çok Merak Edilen Konuda Uzman Görüşlerini Sizlerle Buluşturduğumuz İHA Aktüel Kanalımız 👇
📌 https://bit.ly/IHA-Aktuel

İhlas Haber Ajansı Resmi Web Sitesi
🌐 http://www.iha.com.tr

Sosyal Medya'dan Bizi Takip Edin!

📍 https://facebook.com/iha.com.tr
📍 https://twitter.com/ihacomtr
📍 https://instagram.com/ihacomtr/
📍 https://t.me/ihacomtr
📍 https://www.tiktok.com/@ihacomtr

Bize Ulaşmak İçin 👇
🌐 https://www.iha.com.tr/iletisim

Kategori

🗞
Haberler
Döküm
00:00Emirhan doğdu. Biz bilmiyorduk tabii Down Sendrom'un ne olduğunu.
00:04Emirhan doğduktan sonra benim üç gün bebeği yanıma vermediler.
00:08Ve vermedikleri için ikinci doğumum olduğu için bildim bir aksi bir şey olduğunu.
00:13Daha sonra çocuk doktorumuz söyledi.
00:16Dedi ki Down Sendrom'u.
00:19Tabii ki bu süreç bizim için çok uzun bir süreç oldu.
00:22Kendimi eve kapattım 10 ay kadar.
00:24Ne yapmam gerekli, nasıl yapmam gerekli.
00:2710 ay sonra dedim ki kendimi bir silkele kendine gel.
00:31Bu çocuk senin çocuğun.
00:33Ondan sonra süreçlerimiz başladı hastanelerde.
00:36Kalbimiz delik doğdu, üfürme denildi.
00:39O kapatıldı. Sürekli hastanelerdeydim.
00:43Daha sonra Emirhan'a göre hayat çizgimizi çizdik.
00:46Hastaneler, okullar derken işte 18 yaşına girecek şu anda.
00:51Sürekli doktor kontrolleri altındaydık.
00:54Daha sonra eğitimine ağırlık verdim.
00:56Bursa'da doğdu zaten.
00:58Bursa'da eğitiminden sonra biz orada dedik nefes alamıyoruz.
01:02Hani ortam değiştirelim.
01:03Antalya'ya geldik.
01:05Antalya'da özel eğitimini verdik.
01:08Özel eğitim gidiyor.
01:10Normal okuluna gidiyor.
01:12Yani hayatımızı ona göre yönlendirdik.
01:14Ve o şekilde de devam edecek.
01:18Zorluklarımız tabii ki oldu.
01:19Hani normal bir çocuğun büyümesiyle bizim çocuklarımızın büyümesi farklı.
01:23Bir ucun hep hastanedesin.
01:26Tabii ki insanların sana karşı davranışı farklı.
01:30Senin onlara bakış açın değişiyor.
01:32Ama bilmiyorum.
01:33İyi ki de olmuş.
01:35Hayat mücadelemiz devam ediyor.
01:37Sürecimiz böyle geçiyor.
01:3818 yıl zor bir süreçti.
01:41Ama sevgisi farklı.
01:43Her şey farklı.
01:44Göğüs geriyorsun.
01:45Yorgunluğunu atıyorsun.
01:47Onun sana bir gülümsemesi, anne demesi.
01:49Her şeyi daha farklı yapıyor.
01:51Ben ilk 10 ay olana kadar eve kapattığımda
01:54kendim psikologla görüştüm.
01:57Dedik seni dışlayanlar olacak.
01:58Seni yargıyla karşılanacaksın.
02:01Önce sen kendin dik duracaksın dedi.
02:03Ben de doktorumu dinledim.
02:06İnsanları dediğiniz gibi eledim.
02:08İyisini kötüsünü ayırdım.
02:09Çocuklarımıza karşı davranışlarına baktım.
02:12Ama hepsine çocuğunun bir bakışı, bir gülüşü, sevgiye bedel.
02:16Her şeye göğüs geriyorsun.
02:18Nelere göğüs gerdim?
02:20Ben normalde çalışan bir insan.
02:22Kesinlikim ustasıyım ben.
02:23Teksilciyim.
02:24Çocuğum doğana kadar ben çalışıyordum.
02:29Hamilelik dönemimde çalıştım.
02:31Emekliyim az bir süreç kaldı ama 18 yıldır ben çalışamıyorum.
02:35Neden?
02:36Çocuğumun peşindeyim.
02:37Kimseye güvenemiyorum.
02:40Bir şey olsa sana anlatır mı, anlatamaz mı?
02:43Bu sorunları yaşadığımız için zorluklarımız tabii ki çok çok çok oldu.
02:48Ama dediğim gibi Allah güç kuvvet verdi.
02:52Ki bütün özel çocuklarımızın aileleri bunu yaşamıştır eminim.
02:56Yani her zorluğun bir kolaylığı oluyor.
02:59İnanmak, güvenmek önemli.
03:02Toplu taşımaya biniyorsun.
03:04Çocuğa elip elip bakıyorlar.
03:06Neden bakıyorsun?
03:07Bakıyoruz.
03:08Yasak mı?
03:09Ya da ne bileyim, otizmliler için diyeyim.
03:11Bir çığlık atıyorlar.
03:13Rahatsız oluyoruz.
03:14Çocuğunuz sustur.
03:15Bunlar bizim için en büyük zorluklardır.
03:17Yağmurlu havada, şemsiye elinin altında beklediğimi de biliyorum.
03:22Çok zorluklar yaşadık.
03:24Yani hala da yaşıyoruz yerine göre.
03:27Bizim çocuklarımız ikinci sınıfa atılmasın.
03:30Daha çok aktifler, alternatifler sunulsun istiyoruz.
03:34Yani biz eve kapatmak istemiyoruz çocuklarımızı.
03:36Ne kadar mücadele edersek bize o kadar geri dönüyor.
03:4118 senedir ben hep dışarıdayım.
03:43Hep etkinliklerdeyim.
03:45Hep bu şekilde ben 18 yıldır hep bu şekilde koştum.
03:48Ve bütün ailelere, velilere, özellikle özel çocuğu olan insanlara da diyorum ki
03:52çocuğunuzun sonuna kadar arkasında durun ki hayata döndürün.
03:57Bağımsız yaşamayı öğrensinler.
03:59O sağ olsun bana yedin.
04:10Oğlum ev sanatlarına gidiyor.
04:13Güzel ne bileyim eve okula gitti yani yanındayken çıktığı zaman
04:17anne bak ben bunu yaptım dediği zaman ben çok mutlu oluyorum.
04:20Biliyorum ki bir şeylerin o da bir şey çabasında bir şeyler yapmak için mücadele veriyor.
04:26Benim oğlumun verdiğim mücadelenin yanında ben daha çok mücadele veriyorum.
04:31Hani yeter ki ayakta dursun, kendini ifade etsin.
04:35Yani bütün özel çocukların ailesinin tek düşünceye eminim ki bizden sonra ne olacak?
04:43Yani onu düşünüyoruz.
04:45Biz ölürsek çocuklarımız ne olacak?
04:47O yüzden bizim çocuklarımıza biz öldükten sonra sahip çıkılsın.
04:52Bunu da planladık.
04:54Olta takımı alıp her cuma denize balık tutmaya gideceğiz.
04:58Günümüzü dolu dolu yaşıyoruz.
04:59Ve her anneye babaya diyorum ki özel çocuklar olan çocuklarınıza dolu dolu zaman geçirin.
05:05Ve onlar da bir işe yaradığını hissettirin.
05:08Yaz saatinde de farklı.
05:10Büyüklerini ziyarete götürüyorum, şehir dışlarına çıkartıyorum.
05:13Yine aktifler olursa yani alternatifler, etkinlikler duyduğuma götürüyorum.
05:20Dolu dolu yaşatmak istiyorum.
05:23Ben hocam, ben hocam koyuyorum, ben hocam alıp bu, hocam ben.
05:30Tamam, para kazanacaksın, cebine koyacaksın.
05:33Ben para içeceğim.
05:34Tamam.
05:34Cebine.
05:35Orada ağrı patates içeceğim.
05:36Tamam, abine de al, markete içeceğim.
Yorumlar

Önerilen