00:00Oğlum var üniversiteye gidiyor. Çok zor durumdayım. Yani
00:03babamın maaşını alıyorum. Evet. Eşim yoktu. Öyle bir zor
00:08durumdayım ki yani bilemezsiniz ne olur bir gün önce bizi
00:12kurtarın. Yemin ederim bıktım. Sandık geldiği zaman zaten
00:16kurtarma kararını da gene sizler verecek. Benim oğlum dedi
00:19hani tek adama vermeyin, yapmayın dedi. Niye bir kişilerle
00:22çıkabilir? Vermiyor. Verdiniz mi o zaman? Verdiniz. Yalan
00:28söylemem. Şu anda verenlerin çoğu pişman zaten. Çok pişman
00:31abi. Vallahi biz öyle de pişmanım. Hiç pişman değil. Ben
00:35pişmanım. Bizde bizde. Bizde abi doğru söylüyorum. Haa bizde
00:39bu. Bunlar ne yapacaklar? Inanır mısın? Geçen oğlum ne
00:42dedi? Gönme abi. Hani yeşil fasulye tadı aynı mıdır?
00:45Değişmiş mi dedi? Içim alam aldı. Yapmayın. Basulye dahi
00:49yiyemiyor musunuz ya? Buranın çapsın yiyemiyoruz ya. Geçen
00:52sene evine abim gönderdi. Geçen sene abim gönderdi.
00:57şeye ııı yarım tarpuz gönderdi. Ağzı sürmedi. Efendim
01:01derler ya anneler taş besin diye. Işte ekonomik kriz burada.
01:05Halkımız bizzat yaşıyor. Anne dedi. Yeşil fasulye dedi.
01:09Her bak bize iki liram vereyim. Hatta devir ya bayramda
01:12bizim zaten öyle vandı. Oya gelince işte selamı var. Işte
01:16şey var başkanımızın. Artık bir şey diyemiyoruz. Ikramiye'nin
01:27dört bin lira veriyorlar. Ama yükseliyor. Her yerden en az
01:31en az en az otuz dokuz bin lira vermeleri gerekti.
Yorumlar