Aşk için, Sana Çekiliyorum Ya VEDUD

Öyle sanırdım ayrıyım
Dost gayrıdır ben gayrıyım
[N. Mısrî'den]

Bütün hep bütündür
Ayıran kendini ayırır
[Ş. Murâdî'den]

Bizi bu varlık komasında tutan
Her sabah yeniden inandığımız
Ölümcül alışkanlığımız
YA-MAN AY-RI-LIK

Bütünün anlık bir ifâdesiyken
Bütünden sıyrılmış
Bağımsız bir ben varım sanrısı

Ve bu ayrı benliğin gerçekten ilgilendiği yegâne etkinlik, aslında bütünün kokusu olan huzur, özgürlük ve mutluluğun üstünü açmaktır ki kendi sanal varlığıyla örtülüdür.

İlk olarak bunu nesnelerle, maddelerle, durumlarla ve ilişkilerle birleşerek yapmaya çalışır ama bir noktada bu mâceranın sonuna gelir.

Nesnel deneyimle asla tamamen tatmin olamayacağını fark eder ve işte o zaman eve geri dönüşün gerçek yolculuğu başlar:

Maneviyet diye-bilinen
Yol-a-çık-ar

İlkin tek bir yol var sanır
Dar-alanda takibe başlar

Manevi yolda yürüdükçe
Yol genişler; dar-almaz

Tâ ki bir gün öyle bir genişler ki
Artık hiçbir yol kalmaz