- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01collab
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสําหรับผู้ชมที่มีอาย
00:04ุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บฉม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ห่วนได้รับคําแมりました
00:15หน้าหุบข่า Olá его
00:23โฟ้น ultimately
00:25มีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
00:27ดํา capacitor อยู่ท่างกรางธรรมชาติ
00:29ตัดขาดจากโลกภายนอก
00:31มีชนเผาพิเศษน้ำว่า
00:33มูตานอสายอยู่
00:58สายอยู่ ความรีบบที่เสียว
01:01มูตานอสายอยู่ Ronnie
01:01หลับบที่สายอยู่ ในกระสวัตด
01:06เยอะ
01:11นี่ยังรีมมนะ
01:17ที่ล้าของasstหลับบที่สุดมู
01:22ติ
01:44เกสอน
01:46เจ้าคือผู้สืบสายเลือดของเผ
01:49่ามูตาล
01:51ตอนนี้เจ้าอายุครบ 20 ปีแล้ว
01:55ร่างกายของเจ้าจะมีกลิ่นห้
01:57อม
02:00เป็นกลิ่นที่ห้อมเหนือมว
02:03นดอกไม้ใดๆ
02:04บนโลกนี้
02:32เจอกไม้งามยังมีภัย
02:34พวกคนโลกจะมหาประโยชน์จากค
02:37วามหอมของตัวเจ้า
02:39จงระวังตัวไว อย่าไว้ใจคน
02:42ภายนอกเป็นเด็ดขาด
02:44เจ้าตัวไว้
02:47เจ้าตัวไว้
02:48เจ้าตัวไว้
02:51เจ้าตัวไว้
02:55ว้าตัวไว้
03:05ขอบคุณต้องนะ
03:10อีกไหน
03:37กลับใจ
04:07สวัสดีแข่ผู้ปิเกยนแล้วส
04:08ื่อมถูกทราศนะคะ
04:10ขอชนพบกับคุณวิทยาสุข
04:12คลธวานิศ
04:13ประทานกับกายบริหารปริษัท
04:15สุขคลธวานิศ
04:16และผู้บริหารผิตภัณฑ์เครื่
04:17องหอมกุษุมาค่ะ
04:23ที่ท่านคงจะทราบดีแล้วนะครั
04:25บว่ากุษุมาคือ
04:26แบรนด์น้ำหอมระดับ high-end ข
04:27องเรา
04:28ที่มีการขยายตลาดไปทั่วโลก
04:30ข้อดีของเราก็คือ กลิ่นหอ
04:32มที่เราสกัดมาจากธรรมชาติอย
04:34่างแท้จริง
04:35แม้ว่าปีที่ผ่านผ่านมา board พ
05:06ยอดขายไม่เป็นไปตามเป้า
05:07แต่ปีนี้ผมเชื่อมั้นเลยว่่า
05:08คุณอนุรักษ์ทุกคนทวานิต
05:11อดีตประทานกรรมการ
05:13ซึ่งก็คือคุณพ่อของผม
05:15เป็นหัวใจหลักในการวิจั
05:16ย
05:16และพัฒนากลิ่นหอมใหม่ ๆ
05:20หลังจากที่ท่านล้มป่วยลง
05:22แบนน้ำหอมกูซุมา
05:23ก็มีการหยุดชงักชั่วคราว
05:27ผมในฐนาลูกชาย
05:29จะเข้ามาสารต่อภารกิจนี้
05:32กูซุมาจะมีผลิตภัณฑ์ใหม่
05:33ครับ
05:35เราจะมีกินหอมใหม่
05:37กินหอมพิเศษที่มีเพียงหนึ
05:39่งเดียวในโลก
05:41ซึ่งขณะนี้อยู่ในขั้นตอนการ
05:42พัฒนา
05:44เราจะจัดการ 어떻แหลงขาวอย่างยิ
05:46่งใหญ่ต่อไป
05:47ขอให้ทุกข้นนตใจรอ
05:49เดี๋ยวกันนะครับ
05:52ให้ก 기본 6 ขณะนี้
05:53ดีนะไม่จัดงานกรรยายแจ analyses
05:55มีกันฟ้าถล่าตายฮะ
05:57ต festivals слีstütามเป็นกะแสหน่ questãoยังด
06:00ี
06:00funded
06:01ผมโมวไปทามดีอาสั่งแล้ว ทีน
06:03ี้ยังไง
06:04ไอ้น้ำหอมกินที่มันจะมาเพ
06:05ล็กฟื้มบริษัทเรา มันคือย
06:07ังไงครับ
06:10จะเย็นเงินกันได้ไอ้เซน
06:12นี่แก้พึ่งกลับมาจากมึงน
06:13อกวันนี้วันแรกนะ
06:14อาวะแกกลับไปพักที่บ้านเห
06:16รอดีบะ
06:18อย่าจะไปดูพ่อไก้ด้วย
06:44ขอบคุณอามากนะครับ
06:46ที่ดูแลพ่อเป็นอย่างดีตอนนี้
06:47ผมไม่อยู่
06:50พ่อของเซ็นเป็นพิชายแท้แท
06:51้ของอา
06:52ในทิ้งได้อย่างไร
07:01พ่อครับ
07:04ผมกลับมาแล้วนะพ่อ
07:06ผมเรียนจบแล้วด้วย
07:09กลับมาคราวเนี้ย
07:11ผมจะอยู่กับพ่อ
07:14ผมจะไม่ไปไหนอีก
07:18แค่รู้ไหมว่าทำไมพ่อแกถึง
07:25เป็นแบบเนี้ย
07:30ก็หมอว่าเซ็นเลือดในสมองแต
07:32ก
07:32เพราะเคลียดสะสมไม่ใช่หรอ
07:33ครับ
07:34อืม
07:36แต่มันไม่ใช่แค่เคียดงานทั่
07:37วไปเนี่ย
07:39มันมีสาเหตุ
07:41อ้ามาพอมากไง
07:43เพราะเมื่อ 20 ปีก่อน
07:45เราออกน้ำหอมชื่อบุษบา
07:48มันสร้างชื่อเสียงให้กับบ
07:49ริษัทเรามากเลย
07:51แล้วก็ทำให้เราร่ำลัวเจอมันถ
07:52ึงทุกวันนี้
07:55ครับ
07:56emotional
07:56ตอนนั้นผมยังเด็ก
07:58แล้วอยู่อยู่เราก็เลื่อกพริดไป
08:02เพราะว่าเราทำน้ำหอมกลิดน
08:03ั้นไปได้หรอ
08:05ทำไมหรอครับ
08:09เพราะว่าหัวน้ำหอมนั้นม
08:10ันหมดไปเนี่ย
08:12พ่อแก supposed to finish
08:13ชับ ratosต้ Lauren
08:16ทำก 하�VIEนเลยปี
08:17ก็ทำ aspect to other problems
08:18หมายได้ என
08:18ติดนับไป เลยเกลียด
08:19schön bigger
08:20เชื่อในสมองแปลกไปเมื่อ 5 ปีท
08:21ี่แล้ว
08:23ด้วยกลิ่นหอมแล้วเราสแกลมา
08:25จากอะไรอ่ะ
08:29นี่คือเผ่ามูตาล
08:31ชนเผ่ามูตาลเนี่ย
08:33มีกลิ่นหอมออกมาจากล่างกาย
08:37คนตัวหอมเหรอครับอ่ะ
08:42เหมือนพวกกวังมัสก์หรือต
08:44ัวชมดเช็ดอ่ะ
08:46อืม
08:48เราเคยได้ตัวมูตาลมาคนหนึ่งอ
08:50่ะ
08:50แล้วเราก็สกัดกิ่นจากตัวเข
08:52าเนี่ย
08:52มาทำเป็นน้ำหอบุศบา
09:00แล้วพระเผออ่ะ
09:03อย่าอาจจะสารฝันของพ่อแกให
09:05้สำเร็จเข้าได้
09:08แต่ไม่แน่
09:10พ่อแกว่าอาจจะกลับมาดีเห
09:12มือนเดินก็ได้
09:16คุณก็อยู่เชียงไหม
09:22แล้วพวกมูตาลมาอยู่ที่ไหนครับ
09:24อ่ะ
09:27มูตาลอยู่ในป่านหรือบนดอย
09:29สูง
09:30จะมีเขาแค่สงตัวแทนลงมาค
09:32้าขายข้างล่าง
09:34พวกเขาไม่ยอมบอกให้ใครรู้แล้ว
09:35ว่าบ้านมันเขาอยู่ไหน
09:42ฮะโล ไอ้ซัน
09:45กูอยู่เชียงไหม
09:46มึงไม่ทำอะไรเชียงไหมวะ
09:48มึงไม่ต้องถามมาก
09:50มึงหาคนนำท้าให้กูที่นี่ท
09:52ี่
09:53นำทาง นำทางเป็นไหนอ่ะ
09:57มูตาล
09:58นั่น
10:13ที่คุณคุณคุณบอกว่า
10:28สนุกที่สุดท้าย พวกมันที่ส
10:51ุดท้ายกัน
10:57สวัสดีที่สุด
11:31สวัสดีที่สุด
12:01สวัสดีที่สุด
12:08พี่เกียสอน
12:11พี่สอน
12:12พี่สอนมาทำอะไรตรงนี้อ่ะ
12:21นั่งนั่งกินอะไรเรื่อยเปล่อยอ่ะ
12:23แต่วัน
12:25เมื้องล่างเป็นยังไงหรอ
12:26พี่ไม่เคยไปเลย
12:28มุ่นวาย
12:30คนก็เยอะ
12:31มันไม่สบายเหมือนบ้านเราหรอกพ
12:32ี่
12:33เห็นนั้นคราวหน้า
12:34ทัดนว่าลงไปพีไปด้วยนะ
12:36ไม่ได้
12:37เมื่อเธอเขาไม่ยอมหรอก
12:42กลาดก лет
12:42กลาดกันด้วย
12:44嘗ดถ้าอยู่บนด้วยให้เป็นยนต
12:46ายเลยหรอ
12:50เหรอ
12:51พี่เป็นคนที่เสร็จนะ
12:52อีกอย่างพี่ก็สึบเสียศาษ์
12:54ของน้ำเผาด้วย
12:55ถ้าเกิดโดนทำน้ายจะทำยังไง
12:57ตั้งリางมีคนดีเป็นหลานอ้าคน
13:00ไม่มีคนดีดีบ้างเลยเหลื่องไง
13:02ไม่มี ไปได้เร็ว
13:10ผมกับกับเกอร์ให้เจอสักๆนะ
13:12ครับ
13:12ป้อบผมล่างคุณฟัง
13:14ผมจับได้ พวกมันไปตังนี้ล่ะ
13:16ครับ โดยมาครับ มาครับผม โดยมาคร
13:20ับ
13:38พี่รู้แน่ไหมเนี่ย พวกมูตาล
13:40อยู่ที่ไหน ตังนี้ครับ โดยมาครั
13:43บ
13:49โดยมาครับ โดยมาครับ โดยมาครั
13:53บ
13:57ผมจะมาแล้วกลับกันเลยพี่ แต่วัน
14:00กลับไว้ก่อนเลย อย่าพี่จะไปบ้
14:02านแม่
14:20ผ้าจะมาให้ดีแล้วก็ ผ่านให้ตก
14:23นักแน่ครับ
14:25มันตกแล้วทำไม
14:28แต่ถ้าผ่านตก ผ่านตามก็จะมาด
14:31ีนี่ก็
14:32ผมว่า เพาพี่เกินก่อนเถอะ
14:35กลับได้ไง? ผมเสียเงินไปแล้วนะ
14:37เสียเวลาด้วย นี่พี่พากผมเดินว
14:39่มน้องแต่เช้าแล้ว
14:51ไม่เจอไม่กลับ ไม่งั้นผงของเง
14:53ินคือหน้า
14:55ไป
14:56ไปลูกขึ้น เฮ้ย
15:03เฮ้ยพี่ ไป
15:09วางเลย
15:21เจ้าสatte
15:22มาเถอะ
15:26มาเผียดขนาด
15:28เยอมันต่อคาตา
15:29นี่ก็ไปกลับ
15:36ที่ที่นี่
15:42เยอะ
15:49ขอบคุณ
15:50ขอบคุณ
15:50พวกกบ้าซิ
16:20ตวนไeper
16:28ที่สุดที่สุดที่สุด
16:54สวัสดีกว่า
17:28โอ้เธอ
17:52ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
18:21สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:25สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:29สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:32สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
18:44สุด
19:17กลับทภาพ
19:23ที่สุดที่สุดที่ สุดที่สุด
19:25ที่รักเติด
19:49ที่นี่กับคุณสุดนี้
20:19เจ้าะ!
20:54หอม
20:57หอม
20:58หอม
20:58หอม
20:58หอมไปแล้ว
21:12หอมกินอะไร
21:19กลิ่นดอกไม้ป่า
21:23ดอกไม้อะไร
21:25ผมไม่คุ้นเลย
21:27คุณรู้จักกลิ่นดอกไม้ทั้ง
21:29หมดเลยเหรอ
21:32สร้างมันเถอะ
21:37แล้วที่นี่ที่ไหน
21:46ไม่มี
21:51นนนิ่งๆ ก่อนนะ
21:54บบผมรอย ที่นี่ที่ไหน
21:55ที่นี่บ้านแม่เรา
21:59เราเห็นคุณนอนสรบอยู่
22:02ไพทย์โทธนอะไรมา
22:04นนนิ่งๆ ก่อน
22:15ความเรื่องตกเขา
22:16อย่างนั้น
22:23เดี๋ยวเราไปหาเสื้อพลาเปลี่ย
22:25นให้
22:26น้อนนิ่งๆก่อนนะ
22:36น้อนนิ่งๆก่อน
22:39น้อนนิ่งๆก่อน
23:05ก่อนก่อน
23:06ก่อนก่อน
23:06มันตก็สวัสดี
23:06ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
23:29ท้าย
23:36ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
24:09ที่สุดที่สุดที่สุด
24:40กลิ่นหอมอีกแล้ว
24:47คุณจะทำอะไร
24:49ผมให้กลิ่นหอมมาจากตัวคุณ
24:51นี่หรือเปล่า
24:55ไม่ใช่
24:59เดี๋ยวเราทำแพงไอ้นะ
25:29มันมาจากที่ไหนเหรอ
25:32ผมมาจากในเมือง
25:35มีพลาน้ำทางมา
25:38แต่ทิ้มผมไว้กลางทาง
25:39สนาวคุณ
25:41คุณมาทำอะไร
25:43คุณมาตามหาคน
25:48คุณรู้จักไหม
25:49ไม่
25:50เผาหมั่วตาร
25:55คุณรู้จักใช่ไหม
26:01นี่
26:12ไม่
26:12พวกเป็นที่ทานไปได้
26:14เดี๋ยวคุณนอนพัก
26:20ก็หายดีแล้วเดี๋ยวผมจะไปส่ง
26:21ที่ชายป่า
26:23ผมจะได้กลับบ้าน
26:24คุณจะกลับมาอีกใช่มั้ย?
26:27เดี๋ยวไปหาอะไรมากิน
26:38ล่าสุดที่ผมคุยกับตำรวจ
26:40เขาเจอพลานี่พายเซ็นเข้าป่ายไป
26:42แล้วแต่ว่า
26:42พลานบอกว่าหลงกลับไปเซ็นเพ
26:44ราะว่าฝนตกหนักครับ
26:46อะไรวะ
26:47มันทิ้งนายจ้างกลางป่ายงี้
26:49ก็ได้ด้วยเหรอ
26:50อ่าไม่ต้องหวงนะครับ
26:55เดี๋ยวพวกนี้เฉ้า
26:56ผมจะรีบมีนไปหายไอร์สเนเอง
26:57ครับ
26:58โอเคได้
26:59ยังไงซันก็เป็นเพื่อนสนิท
27:00เซ็นคนเดียววะ
27:01อาอาฝาบด้วยนะคะนะ
27:09คุย
27:14กินอะไรอ่ะ หอมจัง ขอแล้วอั
27:16นนี้
27:18พิเกียสอน
27:19พิเกียสอนอย่างไหนอย่ะ
27:20เก็นเสื้อผมไพร์ตาวันก็ค
27:22ืนก่อย
27:23พิสอน อยู่ไหมเนี่ย
27:25พิสอน
27:27แต่โกนว่าอะไรตะวันเนาะ
27:29มาตาพิเกียสอนอ่ะ
27:31โอ้ย ไม่รู้ คงเข้าป่าไปหาอ
27:35าหารป่าหรอมั้ง
27:37เข้าป่าหรือเข้าเมืองกันแ
27:38น่
27:41อะไรนะ
27:43เห็นมากว่าพี่สอร์หมดว่าอย
27:44ากลงไปข้างล่าง
27:46ไม่ได้นะ ริบไปตามเดี๋ยวนี้เลย ให
27:49้ลงไปไม่ได้เด็ดขาด
27:52ไปสิ
27:53อะไรของม่าร์ตานิ่ะ
28:14เจ้าเจ้า
29:00ขอบคุณครับ
29:11คุณ
29:12คุณ
29:19เฮ่คุณ ตื่นแล้วเหรอ
29:23ที่เนี่ยแก่วันดีสุดมาก
29:26ผมกินดอกไม้
29:28กลิ่นย่า
29:32กินน้ำค้าง
29:36จมูกดีนี่
29:38ชั่วดิ
29:39ก็เราทำเลยสันนะ
29:47ผมชื่อเซ็นนะ
29:56ขอบคุณที่ชั่วชีวิตผมไว้
29:59แล้วคุณชื่ออะไร
30:05เกสอน
30:08เกสอน
30:08เกสอนดอกไม้หรอก
30:12ชื่อเหมือนผู้หญิง
30:15ดอกไม้ก็คือดอกไม้
30:17ไม่เห็นน้ำเป็นผู้ชายหรือผู้
30:18หญิงเลย
30:23ก็จริง
30:25ดอกไม้
30:26ก็คือดอกไม้
30:44ทำได้กินอีกเหรอ
30:52หอมมาก
30:57ไม่เคยได้กินแบบนี้ที่นี่มาก
30:58่อนเลย
31:03คุณได้อาจัยนะว่ามันไม่ได้
31:04มาจังโปรก
31:05ไม่กินข้าว
31:07เราเตรียมไว้ให้แล้ว
31:18ชนเผ่าหมู่ตานเนี่ย
31:20มีกินหอมมาจากล่างกาย
31:22ยังไงแกก็สังเกตแล้วหน่อย
31:23แล้วกัน
31:36กินได้ไหม
31:40สว่านะ
31:41อ่ะ
31:56อืม
32:00น้ำพริกนี้ก็หอม
32:02กินอะไรอีก
32:05มาค่วงอ่ะ
32:07จมูกดีอีกแล้วนะ
32:08มีควรหรือหมาเนี่ย
32:33คุณแน่อาจัยนะว่าคุณไม่
32:34รู้จักเผ่ามู่ตานมะ
32:39พิเกียสอง
32:41พิสอน
32:43พิเกียสอน
32:43psychologically
32:45พิสอน
32:48เฮ่ย
32:49พิสอน
32:50คุณ
32:52อยู่เกียบนะ
32:53ห้ามส่งเสียง
32:54ด่างไปไหน
32:55พิสอน
32:56พิเกียสอน
33:02arise
33:05มีอะไร
33:09มาตาให้มาตาม พี่เป็นไหนมา
33:14พี่ไปเก็บเหตุกับผากมา ตามทำไม ม
33:18ีอะไร
33:19มาตาเขาเป็นห่วง กลัวพี่จะล
33:22งไปข้างล่าง ข้ากันด้วย
33:27ต่อวัน พี่โตแล้วนะ จะเดินไปไ
33:31หนมาไหนบ้างเนี่ย มันก็เลือกข
33:33องพี่
33:36พี่สอน พี่สอน
33:38มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ล่า
34:04ก็หก ถ้าไม่มีอะไรใจผมแอบอยู่
34:07ข้างในทำไม
34:09คนที่นี่ไม่ชอบคนแปลกนะ
34:13ถ้ามีใครรู้ว่าผมพาคนนอกเข้
34:14ามา เขาผมไม่สบายใจ
34:22นี่มีความรับอะไรเหรอ
34:24คุกฟิน ค้ายา
34:33ผมรอเล่น แต่ถ้าไม่มีความรั
34:36บอะไร นั่นจะกลัวคนนอกทำไม
34:41คนนอกวันไม่ดียังไงเหรอ
34:58คือ แม่นกไปข้างล่าง เราก็หาย
35:04ไปเลยไม่กลับมา
35:06หาย หายไปเลยอ่ะหรอ
35:09อืม สิบกว่าปีอ่ะ
35:12ไม่กลับมา ไม่ส่งข่าว
35:16ไม่มีใครรู้ว่าแม่อีกที่ไ
35:17หน
35:19หรือว่าเป็นตายรายดียังไ
35:20ง
35:25ไม่บอกมาตาว่าจะลงไปช่วยพ่อ
35:27อ่ะ
35:29แต่เขาไม่กลับมาเลย
35:31มาตาคิดว่า
35:34คนข้างล่างน่าจะ
35:49มาตา
35:49เสร็จแล้วนะ
35:59มาตาบอกว่าแม่คงจะไม่กลับ
36:00มาแล้ว
36:05แต่เราก็ยังหวังว่าแม่จะย
36:06ังอยู่
36:10ที่ไหนจะแห่งบนโลกไปนี้แหล
36:16ะ
36:24ทุกบ้านก็มีเรื่องยากกันทั้
36:25งนั้นแหละ
36:28พ่อผมยังอยู่
36:32แต่นอนอยู่นิ่งๆ
36:34เหมือนกระบุ่นที่หายใจได้
36:37ไม่ปูดไม่จา
36:41ถ้าคุณทำอย่างไร
36:43ผมก็จะทำทุกอย่าง
36:45ให้พ่อผมกลับมาเป็นเหมือนเดิ
36:46มไหม
36:52แต่ก็จะตามหาแม่ให้เจอ
37:01เราต้องเป็นไปได้สักวัน
37:03จริงไหม
37:23เราต้องไปได้สักวัน
37:25โอ้ย
37:27โอ้ย
37:28ใหญ่โลก
37:29ใหญ่โลก
37:34เอาไปเลย
37:38เอาไปเลย
37:39เอาไปเลย
37:40เอ๊ะ
37:41เดี๋ยวเกสอนละ
37:43ไม่มาหรือ
37:46มาแล้วๆ
37:47โอ้ย
37:52มาลี
37:53เมนู
37:54ขอให้สู่รักกันนานๆนะ
37:58ขอบใจนัก
38:00เอาไว้เกสอนกินแข็กแต่งงาน
38:02เมื่อไหร่
38:03ถ้ากับมาลี จะเอาไปใช้คืนให้เด
38:05อ
38:06เฮ้ย
38:09ให้เราช่วย
38:09มามามา
38:10แต่ว่าไปนะ
38:14เห็นสองคนนี้กินแข็กแต่งงาน
38:16กัน
38:17เมื่อก็อยากกินแข็กมังเลยเนอะ
38:18ตะวันเนอะ
38:20หวัน
38:27หน้าเด็งๆนะเกสอนนะ
38:33สวัสวัสวัสวัสวัสดี
39:04สุดใจนะ
39:12คิดถึงแม่อยู่เหรอพี่
39:17มาตา
39:20เราคอรถถามอะไรหน่อย
39:24เคยมีคนออกไปตามหาแม่ของสู
39:28แต่ก็ไม่มีใครๆได้ข้าว
39:34แม่พี่ลงไปกรุงเทศ เมืองใหญ่
39:36ขนาดนั้น เราจะหาแม่ของพี่เจอ
39:38ได้ยังไงอ่ะ
39:44ค่าไม่อยากพูด แต่ก็ต้องพูด
39:49เรื่องมันสิบกว่าปีมาแล้ว ถ
39:52้าแม่สูยังมีชีวิตอยู่ ก
39:55็ต้องกลับมาหาสูชิ่งไหม
40:02พูดไปพูดมาแล้วจบแบบเธอมามา
40:04ตา
40:07เกียสอน
40:11เกียสอน มาช่วยพวกเราทางนี้หน่อยส
40:13ิ
40:14อืม ยังเราไปก่อนนะ
40:29เห็นใจพี่สอนของนั้นมาตา แม่
40:32ทั้งคนอ่ะ
40:34สูยใจอ่อน ถ้าสุรักษร สู
40:40ต้องอย่าให้มันลงจากดอยเด็ด
40:42ขาด
41:06เฮ้ คุณ
41:07จะไปไหนอ่ะ
41:09เข้าไป
41:12คุณจะให้ผมอยู่ในกระท่อมทั้ง
41:13วันตั้งคืนเลยหรือไง
41:15ก็บอกแล้วไง
41:16ว่าให้ใครเห็นไม่ได้
41:18ผมรู้น่ะ
41:20นี่ก็กลางคืนแล้วไง
41:22แสมกระท่อมก็อยู่ตั้งไกล แ
41:24ค่มันจะมาเห็น
41:26งั้น
41:28คุณพาผมไปดูดาวหน่อยได้ไหม
41:32ผมอยากเห็นว่าบนดอสูงสูงเ
41:34นี่ยดำจะสวยขนาดไหน
41:37น่ะ
41:39น่ะ น่ะ น่ะ
41:40น่ะ เจ้สอน
41:42น่ะ
41:59แล้วกรุงเทพอ่ะ
42:03อยู่ไกลไหม
42:07ทำไม อยากไปกรุงเทพอ่ะ
42:12ก็...
42:12ก็...
42:14อาจจ่ะ
42:18ลองให้อยากรู้ว่ามันอยู่ไกลไหม
42:19ในยาทาง
42:25ก็ประมาณจากนี่ไปเชียงใหม่
42:28แล้วก็คุณด้วยห้า
42:35เฮ้ย
42:37อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยลงไปเช
42:38ียงใหม่
42:39เราไม่เคยไปไหนเลยอ่ะ
42:42จริงปะเนี่ย
42:48เราอยากลงไปกรุงเทพ
42:52อยากไปตามหาแม่
43:07ที่สอน
43:09ที่สอน
43:12พี่เรียนูกับพี่มารีเขาฝากผ
43:14้ามาเย็บจบอ่ะ
43:16ที่สอน
43:18พี่สอน
43:21พี่สอน
43:22พี่สอนไม่อยู่
43:27มันก็กลับมาแล้วนะ
43:28เป็นไหนอ่ะ
43:39เฮ้ย...คุณ
43:40เสียงอะไรอ่ะ
43:42เสียงอะไรอ่ะ
43:43มันว่ามีคนมา
43:47คุณหลังไง
43:48อย่าไปนี่ปลด
43:53อะไรอ่ะคุณ
43:54ซะ
44:01เฮ้ย มัน...
44:25ผมว่าผมได้กลิ่มแล้วเธอ
44:31สิ่งหายไปแล้ว
44:43ตลับกันเลย
44:55โซวินครับ
45:13โซวินครับ
45:17โซวินครับ
45:35ผมก็แค่นักต้องเที่ยวที่หล
45:36งป่ามาเท่านั้นเอง
45:37cand commun la
45:41เอาน้ำมา нравится
45:43แต่เราเชื่อนนะ
45:45ไปคุณเท่วกับผม
46:02และถ้าคุณอยากตามหาแม่
46:05ผมจะ μα vacation
46:34ขอบคุณครับ
46:43ขอบคุณครับ
Comments