- 9 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี
00:12ขวนได้รับคำแม่นำ
00:31เจอร์ อาจริง
00:41กัน
00:43กัน
00:46กัน
00:47กัน
00:47กัน
00:48กัน
00:48อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่ะ
01:05ให้พระธฟนแยกย้ายกันออกเป็
01:07นกองเย้ย
01:08และบวกเขาจนตีจากทุกทิศทาง
01:10เดี๋ยวได้อยู่ร่วงกัน
01:13ข้าจุดค่ะ
01:25ข้าจุดค่ะ
01:26ข้าจุดค่ะ
01:48ข้าจุดค่ะ
01:50ข้าจุดค่ะ
02:07ข้าจบสวค
02:07ขอรับเจ้า
02:16ตอนนี้ ตอนนี้
02:45ภัณฑ์เรธตรงมาออกรบนำหน้า
02:47ใครถอาหาร อย่าไม่กลัวตายเสร
02:49็จใดสิวิตเยี่ยงดี
02:52มีหน้าเหรอ กำลังขวันถหาร
02:55ณโยทยาถึงเข้มแข็งนะ
03:18พระเจ้านันนับุเลง ร้อมเราเอาไ
03:21ว้ นี่ก็สองเดือนกว่าแล้ว
03:27กำแผนเมืองอย่างเน่นหนา เข้า
03:29ปลาอังหารอย่างอุดมสงบูร
03:31ณ์ อยากข้างวนมากเลยเพคะ
03:36ใครผลของเรา น้อยกว่าของสวัส
03:40ดีหลายเท่า
03:43นาเรศจะประมาติมีได้
03:46เพราะไม่ต้องหัว พี่นาเรศรู้
03:48ว่าเรามีคนน้อย
03:50จึงคอยหรีกเรียง ไม่ยอมเข้
03:52าต่อสู้ติดพันธ์
03:55หากแต่สุ่งทำสงครามแบบกลงโ
03:56จน
04:19เราสงคลเข้าไปเผาเซเบียง ต้องค
04:22่าย
04:24ก่อกวนไม่ให้พวกมันได้หลับ
04:25ได้นอน
04:28เฮ้ย! เข้ย! เข้ยก็ดับไป!
04:32เฮ้ย! เข้ยก็ดับไป!
04:34เฮ้ย! เข้ย! เข้ย! เข้ย!
04:38เฮ้ย! เข้ย! เข้ย! เข้ย! เข้ย!
04:40บัตรนี้ พร้ายพลหงสวดีเริ
04:43่มอดยาก
04:44อ่อนแอ้เจ็บป่วยไปก็มากพระเจ
04:46้าค่ะ
04:49พวกเจ้าเกิดแลตัวที่พิศนุโ
04:51ลกคงไม่รู้
04:58พื้นที่รอบอายุทยานี้เป็นท
05:00ี่รุ่มตำ
05:04หากผลตกเมื่อใด
05:07จากมีน้ำท่วมขังนานนับเด
05:10ิน
05:12ทับโหงสวดีจักตั้งอยู่ไม่
05:14ได้
05:17บอกนเรศให้อดทน
05:21ยันสึดเอาไว้ให้ได้
05:24ผลมาเมื่อใด
05:28เราจักเป็นฝ่ายมีชัย
05:55เข้าหน้าฝท
06:01ฝนตกหนักติดกันสามว่านสาม
06:03คืน
06:14ทุ่งรอบนอกกำแพงเมืองอายุ
06:16ทยา
06:17มีน้ำท่วมขัง
06:19หงสาวดีไม่อาจตั้งทับอยู่
06:21ได้
06:32ขึ้นสิบคำ
06:34เดือนหก
06:36พระเจ้านันทับโหร่
06:37จำต้องยกทับกลับไป
06:48ความปลาชัยในครั้งนี้
06:51ทำให้ทรงคับข้องพระไทยเป็น
06:52ยิ่งหนัก
06:53เอา cama
07:15ทางของสวัสดีเสียพעל่ายพนเม
07:17ืองมาก
07:18พระเจ้านันทาบ белคงต้องพัก
07:20ทุกเกลณพล่ะสมสิบเมือง
07:24นโยทยาจักกว่างสึกอย่างน
07:25้อยก็สองปี
07:27ระหว่างนี้ ลูกจะแร่งกับคนป
07:30ลูกข้าว สะสมสะเบียงไว้
07:32เรื่องปรึกตาหารใหม่ ลูกจัด
07:34การเอง พ่อไม่ต้องกับวล
07:42ยังมีอีกเรื่องเนี่ย
07:45พี่พ่อยังไม่แล้วใจ
07:50เรื่องสุพันธ์กระยะ
07:53résultє급
08:06หล
08:09เฮ้ architects ตรงมือตรง...
08:38เจ้าดัง
08:41เจ้าขาว
08:49พักค่อนก่อน
08:51ดีไหมเบคคะ
08:53รมหมอนนอนเสริชียนนี้
08:55จะสุ่งทำอันใด
08:58รอรมหมอนนอนเสริดอกจึงคิดได
09:01้
09:05อากต้องเตรียมตัวรับสึกให
09:07ญ่อีกครา
09:09เจ้าจักเพราะเมื่อใด
09:13ฝึกทหารใหม่ไม่เกินปีหนึ่ง
09:14พระเจ้าค่ะ
09:16แต่สึกที่ผ่านมา
09:18ทำไรนายุงชางเสียหายไปมาก
09:21เรื่องสเบียงนี่
09:26ต้องมีสองปีพระเจ้าค่ะ
09:29เราต้องขยายที่นา
09:31ปลุกเข้าเพิ่ง
09:33ปลุกยุงชางกับตรุงสเบีย
09:35ง
09:37เรื่องมือเข้า
09:42ร้อเมื่อได้ให้บอกพ่อมา
09:52จากส่งทำการใดเพคะ
09:59เอาสุภัณฑ์กระยะ
10:04กลับคืนมาให้แม่อย่างไรเรา
10:11แอดพร้องให้คิดถึงลูก
10:14เพราะว่าเราไม่เห็นเลย
10:42บัตรนี้มังเลตยา
10:45เจ้าเมืองอังวะถึงแก่พี่ร
10:47าไหล
10:48ด้วยอังวะเป็นเมืองใหญ่
10:50มีความสำคัญต่อความมั่นค
10:52งของหงสาวดี
10:54เราจึงขอแต่งตั้งให้มังแย่
10:56จอชวา
10:57ดำรงตั้งแหน่งพระเจ้าอังว
10:59ะสื่อไป
11:18เป็นพระมหากรุณาที่คุณ
11:21พระเจ้าค่ะ
11:56เอาไปที่หมด
11:58ไป
12:03เก็บขอของค่าให้มันดีๆ
12:07เจ้าพี่
12:10รุ่งนี้จะเสด็จเลยหรือ
12:15จะอยู่ไปทำไม
12:17ข้าไปเป็นใหญ่ที่อังวะ
12:20ฉันดีกว่าอยู่ของสาวดี
12:23แต่ต้องเป็นรองเจ้าพี่มังจี
12:24ชวาอยู่ตั้งไป
12:29เอาไปให้หมด
12:30เจ้าพี่
12:42มังจีนเหรอ
12:45เจ้าอยู่ลำผังทางนี้
12:48ยาวแต่กินแต่นอน
12:50เป็นหูเป็นตาให้เสด็จพอด้
12:51วย
12:55ถ้าไม่ไหวใจเจ้าพี่
12:57นี่เห็นขี้
12:59นี่กดใส่
13:12เมืองใหญ่น้อย
13:13ที่อยู่ใต้อำนาจหงสาวดี
13:16เริ่มแข่งข้อ
13:17พระเจ้านั้นทะบุเรง
13:19จึงต้องเร่งสร้างสายสัมพั
13:21นธ์
13:22กับเจ้าประเทศราสต่างๆ
13:27จึงพระราชธานมินธเว
13:30ให้เสกสมรสกับเจ้าเกาลัด
13:33เชื้อสายเจ้าฟ้าไทยใหญ่
13:37และให้ติดตามมังแย่จอชวา
13:40ไปพำนักที่อังวะ
13:46ยังความสกเซ้า
13:48ให้แก่พระพี่นางเป็นล้นพล
13:59สวนข้าก็เตรียมไพ้พล
14:05และสะสมข้าวประอาหาร
14:08เพื่อกลังรบข้างใหญ่
14:10ที่กำลังจะมาถึง
14:22มีสารมาจากพระราชมารดาเพคะ
14:58เซ็ดพ่อทรงพระประชวนหนัก
15:01หมอหลวงถวายการรักษา
15:03แต่พระอาการมีแต่ทรงกับสุด
15:07มีพระประสงค์
15:08จากเห็นหน้าลูกสักครั้ง
15:11พระสุภัณฑ์กระยา
15:13จงเร่งเสด็จมา
15:15หากชักช้า
15:17จักมิทันการ
15:18ตาแน่ที่สนทรัก
15:48จักมิทันการ
16:14ความในสารนั้นคือกลลวง
16:19แม่กับพ่อหาเหตุให้เจ้าได
16:21้กลับอโยทยา
16:23แม่ต้องสงขาว تึงซุภัณฑ
16:25ประหยา
16:26แจ Vivian แบบว่าพ่อเจ็บหนักหน
16:27้า
16:28อยากให้ลูกกลับมาดูใจ
16:30รักส่างอันดายเช่อนนั้นก็ไม
16:31่เป็นมงคล
16:34มันเป็นกวนศึกจักกว plutfyย
16:36Tale ว่าหาศักอันดาย
16:36ห blinded
16:39ผมสั้นเข้าใจแล้ว
16:41ต่อให้ทังนั้นระแวงปลาญใ
16:43ด
16:43หากลูกขอกลับมาดูใจพ่อ
16:46อย่างไรก็ต้องให้กลับมา
16:50แต่ทางนั้นไม่ยอมแน่พระเจ้า
16:51ค่ะ
16:52ไม่ยอมก็รบสุวะ
16:55ได้ตัวประกันคืนมาแล้ว
16:57จะรบก็รบ
16:58หาได้พลันไม่
17:07และครานนี้
17:09จากไม่ต้องกลับปุ้งสาวดี
17:11อีกต่อไป
17:37จึงเสน็จเมื่อได้
17:40หากทรงโปรดกล้าว
17:43หม่อมฉันก็จากเดินทางทันท
17:44ีเพคะ
17:50ขอด้วยช้า
17:53การแสดงความกระตันอยู่
17:54ต่อผู้ให้กำเนิดถึงเป็นส
17:56ิ่งสำคัญ
17:59หากมีให้เสร็จไป
18:02ผู้ใดรู้เข้า
18:03จะขอรหาได้พระเจ้าค่ะ
18:14อย่าจันต้อ
18:17ให้กองจาหาร
18:18เต็ดตามมาราคาขับวนเสด็จให
18:20้จงดี
18:22อย่าให้มีเพศภายใดๆระหว่างท
18:23าง
18:24พระเจ้าค่ะ
18:27เป็นพระการุณาเพคะ
18:28ไป
18:29เห็นาน
18:59จีบ เรียมตัวกับอโยทยา ช่
19:04วยเราเก็บเข้าเก็บของด้วย
19:05เอาไปมากน้อยสักเท่าใดเพคะ
19:08ของสำคัญ ของมิค่า ขนไปให้หม
19:14ด
19:15เพคะ
19:34พ่อจ้า แล้วจ้า
19:36เจ้าหรำมีอะไรหรือ เสียงดัง
19:39เชี่ยว
19:43มาได้วจากของสวดีมาส่งเขา
19:46พี่กับเราจะได้กลับบ้านแล้วจ
19:47้ะ
19:49พ่อ
19:52จะยินหรือไม
19:54รู้จะได้กลับบ้านแล้ว
20:05โทษ
20:06โทษ
20:06โทษ
20:29สวัสดี
20:49โอ้ย
20:50ผมกันขบอดเสด็จ เร็ว
20:53พยาจันโต มีอะไรหรือ
20:56เอาได้ชะ เราโดนสุ้มจวงตีพ
20:58ระเจ้าค่ะ
21:05ขอยทำ ขอย
21:06มาเดียวก่อน
21:07ขอยทำกับผมต่าวันดี
21:09มาเดียวก่อน หยุดก่อน
21:11ไป
21:13ไปถ่อยไปที่ได้
21:14หยุดก่อนสิ
21:26เฉด็จพ่อ
21:27เฉด็จพ่อ
21:32ไว้อย่างไร
21:32ขอบวนเฉด็จถูกสุ้มจวมต
21:34ี
21:37พยาจันโต กลัวว่าจะมีคนท
21:38ุระยศ
21:39จึงเชิญเฉด็จพระสุภันกระย
21:40ายกลับมายังหงสวัสดีแล้ว
21:42พระเจ้าค่ะ
21:43ตามตัวทุระสูงสวัสดี
21:49ดี
21:51ทำได้ดีมาก
21:55แต่ลูกยังมีข้อสงสัย
21:59เหตุใดเสด็จพ่อจริง
22:00ไม่ปลดให้องค์พระสุภันกระย
22:02ายา
22:02เสด็จกลับอายโทยาเหล่า
22:09แล้วนานคือแก้วตาดวงใจข
22:11องอิโยธยา
22:16หากได้คืนครับไป คงจะปิดตีย
22:20ิ้นดีกะนักหนา
22:27แต่ในเมื่อพวกมันเป็นสัตรู
22:29กับค่า ก็อย่าหวังจะได้มี
22:31สุขสมใจเลย
22:54เธอจับไม่จ้า ถ้าพินามาไม่
22:57ได้แล้ว
22:59เฮ้า
23:01จะอะไรนะ
23:11วันอาทิตย์ แรมสิบสามข้
23:14ำ เดือนแปดปีข้ำ
23:20สมเด็ดพระมหาธรรมราชาที่
23:22ราช
23:24ถึงแก่นาริพาน
23:32แปลกวดไหน
23:36ตอมเด็ดพระราย พบพิส์
23:51ตอมเด็ดพระราย พบพิส์
24:02เป็นเจ้าขึ้นของราษ ทรงพระ
24:06นาม สมเด็จบรรมบาทบงกฎ ลั
24:10กษณะอัคระวุลิโสดม บรรม
24:14นอนรา เจ้าฟ้านเรธเชษฐาทิป
24:17ดี
24:20สมพระเจ้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้
24:28ง พระเอกาทศรษ ผู้เป็นสมเด็จ
24:34พระอันุชาทิรา ให้ดำรงพระ
24:37ยศ พระบาทสมเด็จ เอกาทศรุษ
24:41ทรอิสวน บรรมนาดบพิษ พระ
24:45พุทธเจ้าอยู่หัว
24:49ทรงมีพระอำนาด เสมอด้วยพระ
24:52เจ้าแผ่นดินทุกประการ
25:00โฮ พระเจ้า
25:20โฮ พระเจ้า
25:20โฮ พระเจ้า
25:48อุกเจ้าหรอตรงนี้
25:50อุกเจ้าหรอ
25:51อุกเจ้าหรอ
25:55อุกเจ้าหรอ
26:01เจ้าหรอ
26:01bild 우리� remembering
26:12เจ้าหรอ
26:12รู้ว่า
26:16รู้ว่า
26:22โพаний
26:23งั้น
26:23ĩเจ้า энергจ!!!
26:25อุกเจ้าหรอ
26:27แล้ว
26:28อุกเจ้า
26:28อุก whisk
26:29เราจะต้อง
26:35อย่างน้อย
26:37แค่ก็ควรจักได้เท่าไว้พ
26:39ระพร
26:40หน้าทีนี่
26:57เวลานี่
26:59เจ้าพี่คือเจ้าพี่
27:01น้องชายคือน้องชาย
27:06ข้าขอไป
27:07เพิ่งพระพิน่ะ
27:12เข้าไม่อยากทำมาได้ได้
27:16พระเจ้า Mountain ทำ grille
27:18ทำกับเราเยี้ยงสโท
27:20อยู่ร่วมฟ้ากันมีได้แล้ว
27:21เจ้าพี่จะว่ากอะไร
27:32ข้าหนีตัวเองมานานมากพอเหรอ
27:38ข้าเป็นลูกพอ
27:44เป็นพระมหาประชาแห่งหงสา
27:46วดี
27:59เป็นหน้าที่อันติดตัวมาตั้
28:01งแต่เกิด
28:06ชอบหรือไม่
28:10ก็มีอาจเปลี่ยนเป็นอื่นใด
28:11ได้
28:28หน้าที่เป็นดังเมกหมอกบทบัง
28:32ดวงตะวัน
28:39คำอธิฐานของเราทั้งสอง
28:45จึงนี้อาจเป็นจริงได้
29:01วันนี้
29:05ที่มาล่าเจ้า
29:07เฝ้าตอย่างก็ได้
29:07ก็ได้เย็นตัวหรือในด้วย
29:29เราสองคน
29:33จากมาเจอกันที่นี่
29:37ครั้งนี้
29:40เป็นครั้งสุดท้าย
29:53ต่อจากนี้
29:55ก็ต่างทำหน้าที่ของตัว
30:34ที่เราเคยสามารถไว้
30:35ว่าเราทั้งสองจะมีทำรายกัน
30:45ข้าขอยกเลิกหันสาบาท
30:48ตั้งแต่นี้ไป
30:55หากพบเจอกัน
30:59มีว่าผู้ใด
31:03ก็ไม่ต้องยังมือ
31:11ก็ไม่ต้องยังมือ
31:12ก็ไม่ต้องยังมือ
31:14ต่อต้องยังมือ
31:16ประเจ้า
31:17ที่สุดท้าย
31:21มีว่าต้องอยู่
31:23ก็ไม่ต้องยังมือ
31:45ค่าวทัพหงสาวดี ภายแพร์
31:47ต่ออายโยทยา
31:49ทำให้บันดาหัวเมืองประเทศรา
31:51ช
31:52พากันแข็งเมือง
31:56ขอเดชะเจ้าฟ้าเมืองก่อง
31:59ถือเอาพันเรศเป็นเยี่ยงอย่าง
32:01กรอบการกระบบทพระเจ้าค่ะ
32:05ให้มังแย่จอชวายกทับไปปร
32:07าบราม
32:08พระเจ้าอังวะ เพลานี้ต้องรัก
32:12ษาเมืองอังวะ
32:13ป้องกันแนวลบหัวเมืองไทย
32:15ใหญ่
32:15มีให้กระด่างกระเดืองพระเจ้าค
32:17่ะ
32:18ข้างพระเจ้าตองอูก็ประชวนหน
32:20ัก
32:20มีได้ออกว่าราชการมาเป็นเวลา
32:22หลายเ� scripture
32:23พระเจ้าค่ะ
32:30อย่ามอยาก
32:32ถ้าพูดแห่งใช้ก็ไม่ได้
32:35มังเจี่ยนม
32:38พระเจ้าค่ะ
32:39ฆ่าขอแต่งตั้งให้เจ้าเป็นแ
32:40ม้ทัพ
32:41นํา Sept มือน
32:43ไปปราบกระบบทเมืองกล่องแทน
32:44เรา
32:46รับด้วยกล้าว พระเจ้าค่ะ
32:51ส่วนอโยธยา หากปล่อยไว้ เม
32:57ืองอื่นจะเอาเป็นเยี่ยงอย่างมิ
32:58สิ้น
33:00พระมหาอุปราชา จงนำทัพไป
33:11ตีเมืองอโยธยากลับคืนมาให้
33:13จงได้
33:20รับด้วยกล่า ประเจ้าค่ะ
33:31กลางเดือนสิบสอง มังจีชวา
33:36นำพลยี่สิบหมื่น เดินทัพมาย
33:39ังอโยธยา
33:46เป็นภัพรีชาของพระมหาอุป
33:48ราชาโดยแท้ ที่ให้เปลี่ยนเส
33:50้นทางเดือนทัพใหม่
33:55ข้าคำนวนดูแล้ว หากใช้เส้น
33:58ทางที่ผ่านดานพระเจ้าดีสำองค
34:00์
34:00จากลุถึงอโยธยาได้เลยกว่า
34:02เส้นทางเดิมที่ผ่านดานแม่ละ
34:03เมา
34:07ใครผลจากมีแน่ละจนเกินไป
34:11ภาหาอุปราชาโดย ทรมมีพ
34:13ระเมตตาแล้ว
34:14กำลังใจของตะหารในชาดีก
34:17ว่าทุกครั้ง
34:18เราต้องเอาใช้ได้เป็นแน่ พระจบ
34:20ค่ะ
34:44ขอเดชะ พระอายามิพลกล้าว
34:48พวกเจ้าซ้อมดาบต่อไปไม่ต้
34:49องหยุด
34:50ขอเจ้าข้า
34:57ลูกกินเดียวเจ้าขาว
35:00ระหว่างเราพี่เน้อง อย่ามากวิธ
35:02ีอยู่ดีต่อง
35:03พระเจ้าค่ะ
35:11มีอันได้ว่ามา
35:13กองสอดแนมแจ้งมาว่า
35:16ภัพของพระมหาอุปราชา
35:17เข้ามาทางด่านพระเจดีสามองค์แล
35:19้ว
35:25ในเมื่อเรียงไม่ได้
35:26ก็ออกไปตั้งรับเธอ
35:29อย่าให้สึกติดพันใกล้พน
35:30คร
35:36ไอ้เพช ไอ้สี ไอ้ด่วง
35:38มาเจ้าค่ะ
35:41เรียงคนให้พร้อม
35:45เราจะออกไปรับทัพหงสาววะดี
35:48รับด้วยเจ้าค่ะ
35:55ข้าก่อสองเราพวกเองเลย
35:57มา
36:17ตอนที่ค่าอยู่ของสาววดี
36:20ได้อัดติดสินบนพวกคราม
36:22ให้หลอกใบพระชาตาของพระมหา
36:23อุปราชามาเก็บไว้
36:25คิดว่าสักวันจะได้ใช้
36:39พระคุณเจ้าไม่ความรู้แตกชาม
36:42ช่วยตรวจดูดวงพระชาตา
36:44เทียบกันกับพระชาตา
36:45ให้ด้วยเธอ
36:50หากทั้งสองพระองค์
36:51ต้องประจัดหน้ากันแล้วไซ่
36:54มันจะเป็นเช่นไหร่
36:55แค่เต็บเบ่อน
36:57หายภัติ
37:07คุณเจ้า
37:27ก็อร่อยพระคุณเจ้า
37:29ค่ายกทับออกจากอโยทยา
37:41ไปรอรับกลองทับหงสาววะด
37:43ี
37:44แต่แค่ออกพ้นประตูเมือง
37:47มันมีค่าอร่อย
37:53ขอเดชะ พระยาดพี่ชัยขอเข้า
37:55เฝ้าพระเจ้าค่ะ
38:06ปัดนี้ท่านไปถึงอธิบดีกร
38:08มร้อมพระราชวัง
38:09เหตุใดจึงมาถึงนี้
38:11หรือว่าในพนคอยมีเหตุอั
38:12นไหน
38:15หาไม่ได้พระเจ้าค่ะ
38:17ด้วยพระมหาเทนคันช่อง
38:19ได้ปรุกเสกภาประเจ็ตไว้
38:20แต่ด้วยความชราก็หลงลืม
38:23จึงให้กระหมอมนำมาถวายพระเจ้
38:25าค่ะ
38:35ขอบใจท่านยิ่งนัก
38:37ไอ้สี
38:39เองจงพาท่านเจ้าคุณ
38:40ไปแจกจ่ายภาประเจ็ตให้กับเรา
38:42จะหารเธอ
38:44รับได้เก้าพระเจ้าค่ะ
38:55ทุกคน
38:56มารับท่าประเจ็ตของพระมหาเท
38:57นคันช่องกันเร็ว
38:59ของนุนเข้ามา
39:01перемไม่เลิว
39:15ฮ้าพิยพลัย
39:18เมื่อกเลือด
39:19โแล้วนว้า
39:21friends
39:58ท่านเจ้าคุณมีเห็นไหน
40:01ไปติม accelerateทานเห้ม
40:01กำลังของพ่ออยู่หัวทรงหญ
40:03ิง
40:03ธิวงทั้งทั้งเป็นหลายคำ
40:09เคียueどもกำลังขึ้น
40:15ต่างฝั่งออต่างหลกเดียงที่
40:17จะได้ร้าย ata
40:19ถ้าผ่าอยู่หัวใต้า Ooizers
40:23งั้นผู้หนึ่งแผนใต้ทวน
40:53สองพระองค์ทรงรักใครกันดั
40:54งพี่เหนียัง
40:55จักให้พวกค่าทำอะไรเล่า ลองว่า
40:57มาเธอ
40:59ค่าเอกาทศรษทรงเป็นห่วง
41:01พระเชศฐานัก
41:02จึงให้ค่าตามเสด็จไปกราบน
41:04้ำมาศการพระมหาเทนคันช่อน
41:09พระเข้าข้างแล้วแล้ว
41:13ก็อะไรรือประคุณเจ้า
41:16อันว่าดวกพระชาตาของพระมห
41:18าอุปราชาบังจีชวานั้น
41:22จากช่วงปีนี้
41:24ไปจนถึงปีหน้า
41:29ถึงคลาเคราะหนัก
41:38อาจจักถึงค้าตเลยด้วยซัม
41:44พระชาตาถึงค้าตเลยทีวรึ
41:54ทีวันเถอะ
41:59ทีวันเชื่อเติน
41:59ทีวันเทศเกิน
42:12ที่สบาย
42:17ที่สบาย
42:33นั่นมันตรงนี้
43:13เซียงนกเสียงกาชัดชัด
43:15โอ้ว ไอ้หมุยบันซอนค่ะ ถึ
43:18งจะเหมือนเสียงนกเสียงกา แต่
43:20เวลาหลงป่า ก็ใช้เป็นสัญญ
43:22าณเรียกหากันได้นะ จ๊ะพี่
43:24งั้นด้วย เช่นนั้นสอนพี่บ้าง
43:33เผื่อวันข้างหน้า เราจักส่งส
43:36ัญญาณเรียกกัน
43:38ได้สิ จ๊ะพี่กลางใบ
43:43พับลง เช่นนี้
43:48เป๋า
43:50จ๊ะพี่เป๋าใจเย็นเย็น
44:19แล้วมันได้เกิดข้าง
44:22ได้เตรียงตรงนี้
44:26หยุดเหมือนกัน
45:10ค่ายังคิดสงสัยหรอ ว่าจะ
45:12เสด็จมาหรือไม่
45:16ตอนแรกที่ได้ยินเสีย ค่าก็แ
45:19ทมีเชื่อหู
45:24แต่อย่างไรก็ต้องมาดู มีอะไรว่า
45:28มาเถอะ
45:31ข้ามีเรื่องสำคัญมาเล่าให้ฟั
45:33ง
45:38พระชัตาถึงข้าอะไรทีวรึ
45:41พระมหาเทียนทำหน่ายว่า ภายใน
45:44ปีนี้ไม่เกินปีหน้า
45:46เพราะมาหาอุปราชาจากสิ้น
45:47ชีพในสนามรบเป็นแน่แท้
45:52ค่าย
45:56ต้องสายคนนั้นด้วย
46:13ตายแล้วเป็นเช่นใด
46:17ใครเกิดมาไม่ตายปะ
46:21เจ้าพี่ไม่เชื่อข้างังเลย
46:26ข้าเชื่อ
46:31ขอพระไทยทีมาบอก
46:38แต่ข้าเป็นแม่ทำ
46:41ต่อให้รู้ทั้งรู้
46:42ก็ต้องสู้ไปจนก่อตัวจะตาย
46:51อย่างน้อย
46:56จักแล้วทำให้เสร็จพ่อพระไท
46:58ย
47:01เพื่อส่งยกย่องว่าผู้ตายใน
47:02สนามรบคือผู้กล้า
47:03เจ้าพี่
47:07ของสาวดีไม่ได้ขาดทุกล้า
47:09แต่ขาดพระราชาผู้ทรงธรรม
47:14เจ้าพี่พึงรักษาพระชนชีบ
47:16ไว้รอวันขึ้นเป็นใหญ่
47:18ด้วยมีเพียงท่านเท่านั้ง
47:20ที่จะดับไฟสงขามนำสันติมา
47:22สู่แว่นแขวนได้
47:36เอาเธอ
47:40ข้าจักระวังตัว
47:41ข้ามีไว้ใจ
47:45ฉะเนินด้วย
47:48พระเหตุได้
47:50พระlaimกาท์สระสมมีพระบัญชา
47:53ให้ข้ามาแจ้งตากพวกท่าน
47:56สึกขาberly
47:57ขอให้พวกท่านทั้งๆ
47:59จงร่วมมือร่วมใจกัน
48:01สอ항หารพระมหาอุปราชาเสีย
48:03ให้จงได้
48:08ในสนามราม
48:10ข้ากับท่านต่าง เพาเวนกันและ
48:11กันมาตลอด
48:13แต่คลานี้
48:14ข้าสั่งให้ผู้อั rebuilt เพาเวนทัน
48:16ไม่ได้ implants
48:16พลจะเสียกำลังใจ
48:24เงินก็ไม่ต้องเราเป็น เป็นไรก็
48:28เป็นกัน
48:32เจ้าพี่จะไม่เชื่อข้าเจียวดึ
48:34ง
48:48ข้าอาจจะไม่ชอบส่งครับ แต่
48:54ข้าไม่ใช่คนครับ
48:58เจ้าพี่
49:17กำลังต้องเราเป็นข้าของเรา
49:54สวัสดีที่สวัสดี
50:16สวัสดีที่สวัสดี
50:46ฮ่า
50:52หรือคำทํานายของพระมหาเทนจะ
50:55ผิดพล่า
50:55ที่ต้องตายในสิตนี้
50:58หล่างที่จะมีใช้ค่า
51:00หากค่าต้องตาย
51:03ด้วยน้ำมือพี่
51:12ค่าก็มีเสียใจแล้ว
51:13ที่สุดที่สุดท้าย
Comments