Skip to playerSkip to main content
  • 1 day ago
Transcript
00:00:08เมืองอาประเทศแสด เอเชียตะวั
00:00:10นออกเชียงใต้
00:00:17คุณอยากรวยในชั่วข้ามคืนไหม
00:00:19รีบมาเข้าร่วมเกมไม้ตะบองเสื
00:00:21อไก่และนักล่า
00:00:23ขอแค่คุณชนะ รวยในชั่วข้าม
00:00:25คืนไม่ใช่แค่ฝันอีกต่อไป
00:00:29รีชาร์ด ตายไปเป็นสิบปีแล้ว
00:00:31เข้าอยู่บนสวรรย์มาสิบปีแล
00:00:32้ว
00:00:33จากนั้นมีคนบอกว่าเฮ้ ภรยากค
00:00:35ุณมาแล้ว
00:00:39ช่อย รถ ขึ้นตายเมื่อกี้ มีประมา
00:00:42ณยี่สิบละทีเธอจะมั่น
00:00:44เขาจะอาบน้ำให้เธอ จากนั้นก็
00:00:46ติดปีให้เรียนร้อย
00:00:52ใช่แล้ว คุณชอบชุดกระปรงข
00:00:54องฉันดีค่ะ
00:00:54สิ กระปรงให้ดูเซ็กซี่ คิดแ
00:00:57น่นมากเลย
00:00:58จริงเหรอคะ ฉันหอมไหม
00:01:02คุณดูเหมือน เค็กครีมเฉรี่อิ
00:01:05ตาเลียนเลย
00:01:08คุณนี้ร้อยจริงๆ
00:01:09ต่อไปเป็นรายงานข่าวสังคม
00:01:11เมื่อเร็วๆนี้ เมื่อของเรามีเหตุ
00:01:13การณ์
00:01:13สิ่งมีชีวิตปริษณาทำร้
00:01:14ายผู้คนอย่างโหดเยี่ยมต่อเนื่
00:01:16อง
00:01:16สิ่งมีชีวิตปริษณานี้ไม
00:01:28่เพียงรวดเร็วและแข็งแรง
00:01:29เท่านั้น
00:01:30แต่ยังดูรายมากด้วย
00:01:31และสนาดูเหมือนสิ่งมีชีว
00:01:32ิตที่คลายกับหมาป่า
00:01:36หน้าเบือชมัด
00:01:37ที่ปิดดับลูก
00:01:38ปลอดสิ่งมีชีวิตปริษณ
00:01:47
00:01:49ห้องที่คืนมีชีวิตปริษณ
00:01:58
00:02:02เก่าเช่งหายนาย
00:02:02แกเป็นครัยนะ
00:02:25อัลลายอวะ
00:02:36สงคลามหมาป่า มาสเตอร์สุดี
00:02:38โอ ให้เสียงภาษาไทย
00:02:52ฮะหลอ
00:02:53มีข่าวของมาป่าตัวนั่นหร
00:02:54ืออย่าง
00:02:55เจอร่องรอยของมันหละ
00:02:56ฉันให้เวลานายแค่สามวัน
00:02:58ค่ายในสามวัน เอามันกลับมาให
00:03:00้ฉัน
00:03:21สิบวันก่อนหน้านี้
00:03:22ท่านฟูอี หลังจากการตรวจพ
00:03:24บว่า เซรุมในร่างกายหมาป่า
00:03:26ปกติดี
00:03:27ได้เซรุมของมัน ฉันมั่นใจว
00:03:29่าจะศึกษาและผลิตยาออกมาได
00:03:30้ในเร็ววัน
00:03:31เมื่อถึงตอนนั้นอาการป่วยท่าน
00:03:33ต้องรักษาหายเนี่ย
00:03:48เขาชื่อย้วนปู้ เป็นเด็กกำล
00:03:50
00:03:51และป่วยด้วยโรงมนุษย์หมาป
00:03:52่าตั้งแต่เนี่ย
00:03:54ฉันใช้ GPN4 จากดังประเทศ
00:03:57ควบคุมปรับรุมพันธุกร
00:03:58รมของเขาให้ดีขึ้น
00:04:00ตัวชีวัดทางร่างกายของเขานั้
00:04:02นเกินกว่าคนทั่วไปมาก
00:04:05ตอนนี้เขาคือดาวเด่นของบริ
00:04:07ษัทลักษาความปลอดภัยเที
00:04:08ยนตุ้นของฉัน
00:04:09พันธุกรรมแบบนี้
00:04:11ไม่ต้องพูดถึงแค่ไหนประเทศ
00:04:12ทั่วโลกก็หาย่างมากด้วยซับ
00:04:18ตั้งราคามาถึง ฉันต้องการค
00:04:22นนี้
00:04:23แต่ว่าพันธุกรรมของเขายัง
00:04:26ไม่ควงที่มีโอกาสเจอ
00:04:30หนึ่งล้าน ดอลล่ะ
00:04:38ตกลง
00:04:39ดอลล่ะ
00:04:58เจ้าเจ้า
00:05:10อันนี้ลื้อแกต้ี
00:05:23มันเป็นเวลา
00:05:48มันแปลกไม่อยู่แล้ว
00:06:07สกัดมันไว้
00:06:12แล้ว
00:06:16ลares
00:06:16ลุกข้าง
00:06:29ลูกข้าว
00:06:43ท่านค่ะ มันหายไปแล้ว
00:06:47แจ้งไปที่อูซิง
00:06:48กับทราบค่ะ
00:06:58พี่ยาย ในรถมีร่องร้อยการต่
00:07:00อสู้ที่พื้นมีเปรอกระสุน
00:07:02มีทราบเลือดแต่รอบรอบไม่
00:07:03พบร่องร้อยของหมาป่า
00:07:04พวกเราทำยังไงต่อดี
00:07:17ถ้าจ้า จะเจ้าไปแล้ว
00:07:21สิ่งไปกัน
00:07:22แล้วคุณค่ะ
00:07:43บรอ和วัญิธิ์
00:07:45เจ้าเข้าไปกัน
00:08:07ยังค่อนมา ยังค่อนมา
00:08:31กลับมา ยังค่อนมา ยังค่อนมา
00:08:45กลับมา ยังค่อนมาก
00:09:15กลับมา ยังค่อนมา ยังค่อนมา ย
00:09:21ังค่อนมา ยังค่อนมา
00:09:28ตามหามันให้เจอ
00:09:46ค่อนมาก
00:10:24ตรงให้ก่อน
00:10:24จอร์ ทีสองน่า อิกา อาวสิ
00:10:26ทีสิบน่า ลองไหม
00:11:13เจ้าเจ้า
00:11:25น่าสนใจ
00:11:25พี่ ซ่อมได้หรือไม่ได้กันแ
00:11:43น่
00:11:44อะไรเหล่า เกือบซ่อมเสร็จแล้ว
00:11:48พี่ ในสัปดาห์นี้ รสคันนี้เส
00:11:51ียไปแปดรอบแล้วนะ
00:11:52โอเค อย่าเร่งพี่สิ พับนักเร
00:11:55ียนกระดาษของนายต่อไปเถอะ
00:11:58ลิวๆ พี่ขอถามหน่อยสิ
00:12:00ถามมาเลย
00:12:08นายอยู่ที่โรงเรียน มีผู้หญิ
00:12:10งที่ชอบไหม
00:12:11ก็ไงจะเป็นไปได้ยังไง อีกย
00:12:14างพ่อแม่ไม่อยู่
00:12:16ตอนนี้ผมเป็นผู้ชายคนเดียวของบ
00:12:17้านนะ
00:12:18หน้าที่ของผมขบกป้องพี่
00:12:20เพราะงั้นผมไม่มีเวลาคิดเรื่
00:12:22องส่วนตัวเหรอ
00:12:23อืม งั้นนายพับนักเกรียนก
00:12:26ระดาษเยอะขนาดนั้นทำไมล่ะ
00:12:29ความลับไม่บอกพี่เหรอ
00:12:31ความลับเหรอ
00:12:45ทำไมทุกครั้งที่ซ่อมถึงมีน
00:12:47อดเกินมาทุกทีเลยเนี่ย
00:12:49นี่มาจากตรงไหนเนี่ย
00:12:51ช่างเธอไม่สำคัญเหรอ
00:12:54ข้าดเข็มขันเนื้อไพยด้
00:12:59วย
00:13:07พี่เป็นอะไรหรือเปล่า
00:13:09เดี๋ยวพี่ไปดูเนี่ย
00:13:29เฮ้
00:13:33แบลกจริง
00:13:35พี่กดอะไรคุณ
00:13:38ไม่มีอะไรไปกันเธอ
00:13:40เธอ
00:13:40เธอ
00:13:51เธอ
00:14:09เธอ
00:14:09พี่ยายนี่เป็นเรื่อนมาป่ะ
00:14:12เธอ
00:14:12หwy
00:14:12เธอ
00:14:12เธอ
00:14:13เธอ
00:14:14เธอ
00:14:19เธอ
00:14:41เจ้าเจ้า
00:14:50ต่อไปนี้ข้าวจากเมืองของเรา
00:14:52เมื่อวันนี้เมืองของเราเกิดuku bênพbar
00:14:54และต้องมีชีวิตริศナาทำร้
00:14:55ายที่ quatre aunง
00:14:56ย่านักปร Mich Peat
00:15:01ง guessed exactly
00:15:01ทำไมน่ายังดูทีวีอยู่แล
00:15:04โอเค
00:15:20ว่าสิ่งมีชีวิตปริศนาน
00:15:21ี้มีความเกี่ยวของกับบริษั
00:15:22ทรักษา ของปราดใครเทียนตุ
00:15:23้น
00:15:23ขนาดนี้พวกเราผิดเที่ยวของกั
00:15:25บพิศน์ ไปดูแล้ว
00:15:26คัดว่าจะได้ข้อสรุปเร็วเร
00:15:28็วงี้
00:15:30ไปทำการบ้านแล้วนะ
00:15:32มีตั้งใจเรียนเลยนะจริง ๆ เลยเช
00:15:34ี่ยว
00:15:54เอาตัดดูที่วิทังวิทังว
00:15:56ัน
00:16:34พี่!
00:16:36พี่!
00:16:36พี่ครับ!
00:16:38เกี่ยวของมา!
00:16:42พี่สาว...พี่สาว...พี่สาว...
00:16:46พี่สาว...
00:16:49พี่สาว...
00:17:01อูถิง ฉันคืออาหวังจากข
00:17:03้างบ้านนะ
00:17:04เมื่อกี้อาได้ยินเสียงเหมือนข
00:17:06้าวของตกแตกในบ้านเธอ
00:17:07เธอกับเรี่ยว ๆ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
00:17:10อูถิง อูถิง
00:17:13ในบ้านน่าจะมีคนอยู่นะ
00:17:16หรือเกิดอะไรขึ้นใช่ไหมเนี่ย
00:17:18อุ้ย
00:17:24ให้ตายซิ เธอทำฉันตกใจหมดเลย
00:17:27เธอกับเรี่ยว ๆ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
00:17:57มองแล้วของเธอ ฉันกำเรี่ยวจะเป
00:17:58็นยังไงมันเกี่ยวเลยกับเธอ
00:17:58ด้วย
00:17:59ช่วยผมด้วยพี่
00:18:04ปล่อยเขานะ ฉันยอมทุกอย่างเลย
00:18:14โฮทิ้ง
00:18:16กระยะท่านกายคุณนะ
00:18:17ถ้าฉันไม่เห็นว่าเธอกับน้
00:18:19องสองคนหน้าทรงฝา
00:18:20จะพอไม่อยู่กับพวกเธอหรอก
00:18:21เธอบอกว่าจะเปิดร้านดอกบ้ายน
00:18:23ี่แล้ว
00:18:23ฉันช่วยพวกเธอไปตั้งเท่าไหร
00:18:24
00:18:24ตอนนี้ทำเป็นไม่รู้จักกัน
00:18:27พลิกหน้าเร็วยิ่งกับพลิ
00:18:28กดังเสรอ
00:18:28ทุย
00:18:29คิดว่าฉันอยากมาเอาใจเธอเหร
00:18:31
00:18:31และอย่ามาว่าฉันหน้าตาขี้เร
00:18:33ฉันว่าถ้าต่อไปพวกเธอสองคน
00:18:34ก็...
00:18:54คุณมาซื้อดอกไม้เหรอคะ
00:19:03คุณคุณ
00:19:03หน้าเสียดายจริงๆ
00:19:05หน้าตาล่อขนาดนี้
00:19:07แต่ดันเป็นคนหูหนวกละ
00:19:30ไม่เคยเห็นคนสวยหรือไง
00:19:33ตัวดำปีแบบนั้น
00:19:35อย่ามายักคิ้วเหลี่ยวตาให้
00:19:36ชัดอีก
00:19:43หรือมีสอบ
00:19:49หรือมีสอบ
00:19:52หรือมีสอบ
00:20:14เกิดพร้อม
00:20:58พี่ใหญ่ ตรวจดูรอบรอบแล้ว
00:21:00ไม่มีใครอยู่เลย
00:21:06มันอยู่ไหน
00:21:16ใครเหรอ
00:21:39หายไปไหนแล้วล่ะเมื่อกี้อย่าเปิ
00:21:41ดประตูให้ฉันอยู่เลยนะตอนนี้หาย
00:21:42ไปแล้ว
00:22:05ไม่ได้ ต้องกลับมาก
00:22:07กลับมาก
00:22:30เมื่อดูขนาด
00:23:03เฮ้
00:23:09ต้องมาแล้ว!
00:24:23ช่วยฉันหน่อย เรียกรถพยมาลท
00:24:26ี่
00:25:03ที่พี่ไหญ่ เขาคือหมาป่าตั
00:25:05วนั้นจริง
00:25:05จริงๆเลย
00:25:07จะเป็นคนหรือหมาป่าก็ไม่ใช่เร
00:25:09ื่องของเรา เราแค่ทำตามข้าจารย์
00:25:46พี่ไหร่ง
00:25:49พี่ไหร่ง
00:25:50พี่ไหร่ง
00:25:59ถึงไง ลงมาจากรถ
00:26:02ลงมาเดี๋ยวนี่
00:26:05ไม่นะพี่ชาย นี่มันรถใหม่ของฉ
00:26:07ันเลยนะ
00:26:07นี่พี่ทำอะไรนะ รถใหม่ของฉัน
00:26:11ขับท่าชาหน่อย
00:26:24โอ้ย! โอ้ย! ยุดรุด! มันตะร
00:26:26าย! ยุดรุดหน้า! ยุด! ยุดรุด! โ
00:26:30อ้ย! โอ้ย!
00:26:47เร็ว!
00:26:49หรือ!
00:27:05หรือ!
00:27:13ไป
00:27:23พี่สิ
00:27:26เจ้าขอบคุณ
00:27:34เจ้าขอบคุณ
00:27:47ใช่ ใช่ แบบนี้แหละ คือคนนี้แ
00:27:49หละ
00:27:51โอเค จากสถาที่เกิดเหตุ แล้วเค
00:27:53้ามุดให้ เราจะพย hungry สูรทรสด์บ
00:27:55นเต็มที่
00:27:55ถ้ามีบอส๊ะไว้ให้เราสาalesห dép
00:27:57รับชั้นของขอรับ Secround
00:27:59คุณจะทำว่ามืมเต็มที่แน่นอน
00:28:01เพ área เดินไม่ต้องห่วง ใช่ข้าว
00:28:02ค何 spider
00:28:02Norman อีการfenดูเด็กเด็กนิ
00:28:06เสาร์ีย์ข้าว เจอไปทำอะไรให้ณายก
00:28:10ิน ไม่เป็นอะไรแล้วนะ
00:28:15ท่านฟูอี พวกเราออกมาปฏิบัติ
00:28:18งาน เหนาเน้นเรื่องกฎระเบียบเส
00:28:20มอ
00:28:20คนที่ท่านต่องการโดนระเบิดตาย
00:28:22แล้ว เราพากลับมาไม่ได้
00:28:25ว่ากันตามจริง เงินให้ท่านจ
00:28:27ายมา ผมควรคืนให้ท่านทั้งหมด
00:28:28แต่ว่า พี่น้องผมเจ้าสามก็ตาย
00:28:31เหมือนกัน
00:28:32เงินนี้ ผมเลยคืนได้ได้แค่ครึ่ง
00:28:35เดียว
00:28:43พวกเราจะเข้า ต้องารู้ชียงแม่ไ
00:28:50
00:28:50พวกเราจะกล้อมท่านרת่านต่างของ
00:28:57ไม่ไหน
00:28:57พวกเราจะต้องไว้ท่านiente .'"
00:29:01ห่านะ...
00:29:02พวกเราจะน่อน
00:29:05พวกเราจะปราอยบ้าง
00:29:16ท่านคะ ต้องมีวิธีอื่นอีกแ
00:29:18น่นอน
00:29:42แน่น่า...
00:30:06อย่า misses จุกททุน
00:30:08ขอบคัญรับ เพื่อขูดพลาด
00:30:10ขอบคุ้ม
00:30:11คุณหมอคุณบอกว่าเขาหายดีแล
00:30:13้วจริงๆ
00:30:13ใช่ไหม
00:30:15เหมือนจะหายดีแล้วนะ
00:30:17แต่เขาเกิดสหรัสมา่งเลยนะ
00:30:18อย่างสหรัสจริงๆ
00:30:20เขายังโดนยิงด้วย
00:30:22นั่นสิ
00:30:25แล้วจะหายได้เร็ว
00:30:26ขนาดนี้ recording อย่างไรกัน
00:30:26แล้วเขาคนนั้น
00:30:29ไปอยู่ตรงน้อนได้ไง
00:30:34หมอเองก็แปลกใจเหมือนกัน
00:30:37ตามมือจะฐานการแพทย์τη
00:30:38ในปัจจุบัน
00:30:39อาจเป็นเพราะเปลี่ยดเลือดข
00:30:41องเขาแตกต่างจากคนทั่วไป
00:30:44เพราะงั้นบาทแพลของเขาถึง
00:30:45หายได้รวดเร็วกว่า
00:30:48แต่ก็ยังมีโอกาสถ้าจะเกิด
00:30:49ภาวะเครียดหลังเหตุเสถือน
00:30:50ใจ
00:30:51สำหับสาเหตุที่แน่ชัด
00:30:53พวกเราต้องศึกษากันต่อไปอีก
00:30:56ทำไมเหรอ คุณไม่อยากให้เขาหายไว
00:30:58้ ๆ แง่
00:31:01เปล่า ๆ งั้นคุณหมอเฮอ เราไปได้ได
00:31:04้ยังค่ะ
00:31:04ไปได้แล้ว
00:31:06ขอบคุณค่ะคุณหมอ
00:31:08หมอบอกว่าอานายไม่เป็นไรเหรอ
00:31:13เร็ว ๆ เราไปกันเธอ
00:31:15บ๊าย ๆ
00:31:29พี่ครับ ทำไมเขาถึงตามเรามาด้วยล
00:31:31่ะ
00:31:35ไม่ต้องขอบคุณแล้ว รีบหรอ
00:31:37ไปเธอ
00:31:38พี่ครับ สันเนคคืออะไรเหรอ
00:32:00ดูว่า เขาจะหลงสเนฉัน
00:32:09พี่ไม่สวยเหรอ
00:32:12นี่ ในตามเรามาทำไม
00:32:17บากไม่ตอบ แต่ท้องตอบแทน
00:32:23ตอบดังมากด้วย
00:32:38เฮ้ย ทำไมกินเก่งจัง
00:32:42นั่นสิ
00:32:46เฮ้ พี่ บ้านเราน่าจากผมแล้ว
00:32:50ทำไมมีเสื้อผู้ชายคนอื่นอีกล
00:32:52่ะ
00:32:52เห้ย ชั่ว
00:32:58โอ้ว
00:33:01นายเชื่อว่าอะไร
00:33:06นายอัสไสอยู่ที่ไหน
00:33:08และแล้ว คับ ครัวนายล่ะ
00:33:12พี่พูดไม่จายเลย
00:33:13พี่ครับ บอกว่าเขาอาจมีพระว
00:33:16ะเครียดหลังเห็ดเสรินใจไม
00:33:17่ใช่เหรอ
00:33:17อ๋อ ใช่สิ เขาอาจกลายเป็นคนโ
00:33:22ง่ก็ได้
00:33:27แต่ว่า หน้าตาดีมากเลยนะ สิด้
00:33:31ายจัง
00:33:32พี่ ตอนนี้ทำยังไงดี
00:33:35ทำยังไงอะไรล่ะ กินเสร็จ ก็ร
00:33:38ีบไล้เขาไปเลยสิ
00:33:40พี่ครับ ยังไงเขาก็ช่วยชีวิ
00:33:42ตพวกเราไว้นะ
00:33:44หรือไม่เราก็รับเขาไว้ดีไ
00:33:46หม
00:33:46นันไม่ได้เหรอ... อันตรายจะตาย
00:33:48เราไม่รู้แม้แต่ชื่อของเขาฬีซ
00:33:50ั้ม
00:33:50ฉันช่วยห่วนปุ่
00:33:54รู้แล้ว
00:33:59จะรับนายไว้ก็ได้
00:34:01แต่ถ้าในอยู่บ้านของเรา ต้องทำต
00:34:03ามกดของบ้านเรานะ
00:34:05พี่ บ้านเรามีกดตั้งแต่เมื่อไรก
00:34:08ัน
00:34:08นี่ น 아침 นี้พูดมากจ Mandarin ก็ระเจ็กด
00:34:11ื่อ
00:34:14ข้อแรง
00:34:15ถ้ามไม่ได้รับอนุญา elbowsจากฉัน
00:34:16ห้ามเครื่องยายเข้าของในบ้านโ
00:34:18ดยพลการเด็ดคัστ
00:34:19ฉันบอกว่าไม่ได้ก็ต้องหยุ
00:34:21ดท้านที่
00:34:21ข้อที่ 2
00:34:23ห้ามเสียงดางเออ่ะ
00:34:25โว้ยว้าย
00:34:26ต้องควบคุมเสียงพูดให้พอ
00:34:27เหมา Director
00:34:28ข้อที่ 3
00:34:29ถ้าทำอะไรให้คนอื่นเดือดร้อน
00:34:32นายต้องขอโทษทchanที่
00:34:33ข้อที่ 4
00:34:35ห้ามโกหกเด็ดคัστ
00:34:36ตอนสองคนขยับเข้าใกล้กันหน
00:34:37่อย Competent
00:34:39ยืบตัวตรงนะ Que
00:34:41โอเค ยิ่มได้ laufen
00:34:423 ..2 ..1
00:34:45ข้อที5 ต้องฝึงนิสัยรัก
00:34:47ความ
00:34:47เอ๊View.. tab
00:34:48เอามือออกไป
00:34:52นั่งลง
00:34:55Dain ก้นได้ทำผิดกดข้อร่อยข
00:34:56องบ้านแล้ว
00:34:59ข้อที5 ต้องฝึงนิสัยรัก
00:35:01ความเสร็ roar
00:35:02พี่เร็วเข้าเธอ
00:35:03อีกเดียว ผม必項จะพาเพิ่หญวน
00:35:04ปุ้ vu ออกไปข้างนอกด้วย
00:35:32นี่
00:35:36พาเริ่วเริ่วดูทีวี ต้องให
00:35:38้เขาทํา นี่
00:35:40บ๊ายบาย
00:35:41เจ้าตัวแสบ ออกจากบ้านไม่บอก
00:35:44กันสักคำ
00:35:46ดูเหมือนต้องเพิ่มอีกข้อแล
00:35:48้ว ถ้าไม่ได้รับอนุญาติจาก
00:35:49ฉันทําออกจากบ้านเด็ดขัด
00:36:25ว้าว ครบหนึ่งพันตัวพอดี
00:36:29ผมขอพรได้แล้ว
00:36:54นายขอพรว่าอะไรเหรอ
00:37:00หมออยากบอกว่าคุณเป็นโรคเลื
00:37:02อดร้อนตั้งแต่เกิด โรคนี้ไม่
00:37:04ได้หายาก
00:37:05แต่ด้วยเทคโนโลยีทางการแพท
00:37:07ย์ในประจุบันนั้น อย่างไม่มี
00:37:10วิธีรักษา
00:37:16หมอฮือ ฉันจะอยู่ได้อีกนานแค
00:37:21่ไหน
00:37:24เฮ้ย ถ้าโชคดีแล้วก็อาจจะอย
00:37:28ู่ได้อีกหลายปี
00:37:30แต่ถ้าอาการกำเริ่มก็อาจจะ
00:37:34ผมหวังว่าโรคของพี่สาวผมจะ
00:37:37หายไวไว
00:37:39เพราะเขาคือคนในครอบครัวคนเด
00:37:41ียวของผม
00:37:47คนในครอบครัวเหรอ
00:37:48นี่แม้แต่คนในครอบครัวพี่ก็
00:37:50ไม่รู้จักเหรอ
00:37:52คนในครอบครัวก็คือ
00:37:55เห็นคุณค่าและประคับประคอง
00:37:57กันแล้วกัน ไม่ว่าจะดีหรือ
00:37:59ร้าย ร่ำรวยหรือจน เจ็บปวด
00:38:02หรือสุขภาพดี ต้องดูแลกั
00:38:04นแล้วกัน จนกว่าความตายจะพร
00:38:06ากจากกัน
00:38:09ความหมายก็ประมาณเนี้ย เข้าใจ
00:38:11มั้ย
00:38:21งั้นถ้าฉันหาเงินมารักษา
00:38:25โรคของพี่สาวได้ จะกลายเป็นคร
00:38:28อบครัวด้วยไหม
00:38:30แน่นอนสิครับ
00:38:55แน่นอน
00:39:12แท่นอน
00:39:15แน่นอน
00:39:16ด้วย
00:39:18แพ่ง
00:39:18แพ่ง
00:39:20แพ่ง
00:39:27แพ่ง
00:39:37พี่ครับ!
00:39:42พี่ครับ!
00:39:44พี่ครับ!
00:39:44กำลังผ่าตัด
00:39:56พี่!
00:40:00พี่ครับ!
00:40:03อากาศป่วยของอูถีงเร็วร้าย
00:40:04คือเรื่อยๆ
00:40:05อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต
00:40:07ในทุกเมื่อ
00:40:08ต้องผ่าตัดดวน
00:40:12แต่ถ้าผ่าตัดเรื่องนั้น
00:40:16ฉันจะจัดการเอง
00:40:23คุณอยากรวยในชั่วข้ามคืนไหม?
00:40:26รีบมาเข้าร่วมไม้ตะบองเสือไ
00:40:27ก่
00:40:28เกมนักล่า
00:40:29ขอแค่คุณฉนักรวยในชั่วข
00:40:31้ามคืน
00:40:31ไม่ใช่แค่ฝันอีกต่อไป
00:40:33ไม้ตะบองเสือไก่
00:40:34เท่าแก
00:40:35ฉนักเกมนึงจะได้เงินเท่าไห
00:40:36ร่
00:40:39ขอแค่หน่ายฉนัก
00:40:41เงินทั้งหมดนี่เป็นของหน่าย
00:40:46เงินเยอะขนาดนี้เลยเหรอ
00:40:51เท่า
00:40:51แต่ว่า
00:40:52มีเงินขายอยู่ข้อหนึ่ง
00:40:57ก่อนที่จะเริ่มแข็ง
00:40:59ต้องเสร็จสัญญานี้ก่อน
00:41:21กูเข้าแค่คันดวนปุ
00:41:24สุภาพสตรีและสุภาพบุรุ
00:41:26
00:41:27ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้า
00:41:28สู่เกมการต่อสู้
00:41:31ไม้ตะบอก
00:41:33เสือ
00:41:34ไก่
00:41:35เยอะ
00:41:37วโหว ...
00:41:40วโว ...
00:41:46ก่อนอื่นขอเชินต้อนรับเชิล
00:41:50์เต้มเก้าสมัยของเรา
00:41:52ไทยเก้า
00:41:54ไฮเก้า ...
00:41:56ไอ้ก่อ ไฟส์
00:41:58ไอ้ก่อ
00:41:59ไฟส์
00:42:01ไอ้ก่อ
00:42:02ไอ้ก่อ
00:42:06ไม่ใช่มูอดเศ่ง
00:42:07ไอ้ก่อ
00:42:10เย่ง
00:42:12ยกสองมื่อของคุณขึ้นมา
00:42:14และร่วมประบบมือต้อนรับ
00:42:16ผู้ข้างแถ policemanใหม่ย่วนเป้
00:42:27สุภาพสตรีและสุภาพบุรุ
00:42:29ษ โปรโตโกลกฎิกาของเกมเราอ
00:42:32อกมา
00:42:33ไม่มีกฎิกา
00:42:36ถ้าอย่างนั้น มาตรฐานการตัดส
00:42:42ินแพ้ชนะของเราคือ
00:42:52ถูกต้อง ขอแค่ชนะนอกคู่ต่อ
00:42:55สู้ได้ภายในเวลาที่กำหนดก็จะ
00:42:58ชนะเงินรังวันทั้งหมด
00:43:00วันนี้ไทยเกอร์ของพวกเราจะขวา
00:43:03แชมสมัยที่สิบติดต่อกัน
00:43:05ได้ไหม
00:43:07เรามาตั้งตารอกันทัก
00:43:11เริ่มต้นการแข่งขัน
00:43:14อย่างงานใครต้อง ต้องไปเลย
00:43:31рай ชิortunści!
00:43:34โถ่DP!
00:43:41จะเกิดิดแห่ง
00:43:42เปล่าเพราะแห่ง
00:43:44goes live and go out!
00:43:46เหรอ เร็วเกินไปแล้ว
00:43:49ยวน斯ปุ
00:43:50ทนา
00:43:52เย...
00:43:54จริงเลย
00:44:04ยวน斯ปุ
00:44:06เย็นฟูปุ colour เย็นฟู!
00:44:11เย็นฟู สุเองンダ Ramsay b
00:44:14เย็นฟู!
00:44:43ถึงแม้เธอจะฟืนแล้ว แต่อาการ
00:44:45ป่วยของเธอก็แย่หลงมาก
00:44:48ด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์
00:44:49ในปัจจุบัน
00:44:50เกรงว่าจะรักษาไม่ได้แล้ว พ
00:44:52วกคุณต้องเตรียมใจให้ดี
00:45:08ดอกไม้หนึ่งดอก ผมเปลี่ยนอีก ผม
00:45:10เปลี่ยนอีก ผมเปลี่ยนอีก ผมเปล
00:45:16ี่ยนอีก ดอกไม้สามดอก ผมเปลี่ยน
00:45:19อีก ผมเปลี่ยนอีก ผมเปลี่ยนอี
00:45:21ก ดอกไม้สี่ดอก ผมเปลี่ยนอีก ผมเป
00:45:25ลี่ยนอีก ผมเปลี่ยนอีก ดอกไม้
00:45:28ห้าดอก
00:45:36เจ้าไหว
00:45:50ّเจ้า!
00:45:53เจ้าไหว
00:46:32พี่หวันปูต้องฉันลาให้ได้
00:46:33นะ
00:46:37أنا آ้แหว!
00:46:40อร์ชวสสุด และอร์ชวสสุด
00:46:52หyorsunห้อ� stack
00:46:54ยวันปูชันเอน
00:46:55ยวนปูชันโห
00:46:59ยวนปูชันโห
00:47:02โยอยสาวน seconds
00:47:08พี่บ้านมีรถได้เพราะหยวนป
00:47:10ู้นี่แหละ เชียถูกคนจริง จร
00:47:11ิง
00:47:11ยิตตี้กับหยวนปู้ หวาแช้
00:47:14ง สิบสปัยเต็น
00:47:17หยวนปู้ หยวนปู้ หยวนปู้
00:47:39หยวนปู้ ขอบคุณนะ ทำไมน่าย ถึ
00:47:48งช่วยพวกเราขนาดนี้
00:47:53ฉันเป็นเด็กกำพร้อดวนรั
00:47:57งแกตั้งแต่เด็ก
00:48:07เพราะว่าฉันเป็นโรคมนุษ
00:48:08ย์หมาป่า ทุกคนมองว่าฉันเป
00:48:11็นตัวปล่า ถูกตีฉัน บางแ
00:48:15กฉัน
00:48:17ทำไมโลกถึงเป็นแบบนี้ ทำไมโล
00:48:23กถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
00:48:25ทำไมคนเราถึงทำร้ายกันแลกกัน เห
00:48:31มือนกับว่าฉันเป็นเด็กกำ
00:48:32พร้อดที่ถูกโลกนี้ทอดทิ
00:48:34้ง
00:48:38จนกระทั่งวันนึง
00:48:42มีคน ๆ นึง ประกฏตัว
00:48:44เธอเป็น คนที่ให้แสงสว่างกับ
00:48:47ฉัน
00:48:53ไม่ต้องกลัว ฉันจะไม่ทำร้ายน
00:48:56าย
00:48:59เธอทำให้ฉันรู้ว่า ในโลกนี้
00:49:02ยัง
00:49:04มีความอบกุ่นระหว่างคนด้วย
00:49:06กันเอง
00:49:09ช่วงเวลานั้น คือวันเวลาที่
00:49:13ฉันมีความสุกที่สุก
00:49:35แต่หลังจากนั้น
00:49:38พีกแล้ว!
00:49:42หลังจากที่พี่ตาย ฉันก็ถูก
00:49:45ขอให้กับกุ่ชี้
00:49:54กุ่ชี้พาชัมความ้องทดร้อง
00:49:56หลังจากทดนั้น
00:50:16ส่วยขอเส้นนี้กลายเป็นความส่
00:50:18งจำเดียวที่มีต่อเธอ
00:50:25เธอน่ะ คล้ายกับเขามากมั้ย
00:50:32ฉันเป็นครอบกลัวของพวกเธอได
00:50:34้ไหม
00:50:54พี่ครับ ดูสิ ดอกไม้ไฟ
00:51:01พี่ พี่รีบดูสิครับ ดอกไม้ไฟ
00:51:06นั่นดอกไม้ไฟ
00:51:07สวยจริงลาย
00:51:18วันนี้มีนักล่ามาหลายคน ชีเล
00:51:21ือกนาย
00:51:22อีกอย่างเงินขายที่พวกเขาเสนอ
00:51:24มาก็ย้ายวนมาก
00:51:26แต่ว่าดูออกนะ ว่าพวกเขามีใจ
00:51:29ตนาไม่ดี
00:51:31นาย ต้องระวังตัวหน่อย
00:51:45ในครอบสเตอร์ต้องชีวิต
00:51:45ฉันต้องการวังต้องเย็น
00:51:46ที่พวกเขาไปจากเก็นจะต้องเชื่อส
00:52:07
00:52:22ฟูอี
00:52:23ออกเดินทาง สัก
00:52:25สุภาพสตรีและสุภาพบุรุ
00:52:27ษทั้งหลาย
00:52:33วันนี้
00:52:35เราจะได้พบ solemnquarin
00:52:36เราจะได้พบกับการแท่งขันพิ
00:52:37เศร
00:52:38พูดเล่นเสนอเงินruns
00:52:40สูงกว่าปกติถึงสิบเท่า
00:52:43แต่พูดเล่นมีเงิ้นไขนึงคร
00:52:45่อ
00:52:46นั่นก็คือ
00:52:48ค้ามยอมแพ้ในระหว่างการแท
00:52:50่งขัน
00:52:51ซึ่งหมายพอครับว่าการแท่งข
00:52:53ันครั้งนี้
00:52:54เป็นการตรัดสิน
00:52:55ความเป็นความใต้
00:53:00มาถ้ะ
00:53:01ขอเสียงปรบมือดัง ดัง ให้
00:53:03เชิญผู้เล่นของเรา
00:53:23โยนปุ่ง ไม่ได้เจอกันนานเลย
00:53:28ถูกเวลาที่แกต๊ก ชีวิตของ
00:53:31เจ้าสามแล้ว
00:53:58คุณมากเจอกัน
00:54:01เจ้าสิ่งพันตะกัน
00:54:02เจ้าสิ่งพันต่อแห่ง
00:54:11ช่วนนี่ โลกเจ้าสิ้งพันต
00:54:26่อ
00:54:26วันฟ้า! วันฟ้า! วันฟ้า!
00:54:56แつ่นี่! ไม่สบายชอบ! วันฟ้า! ว
00:55:20ันฟ้า!
00:55:21ขอบ๊อค! มาฟ้า! ฟ้า!
00:55:25เกิดมัน! รagonฟ้า! วันฟ้า!
00:55:26เย้นมัน เอชิ vouchคัด Io Etpo
00:55:29เย้นมัน เอดดดดดดดดด
00:55:55ย Murphy
00:56:10เจ้าสาม ฉันล้างแค้นให้หน้า
00:56:14แล้ว
00:56:23ตริปคา กล wh
00:56:23นำ Zeus เดอะ มันฝ lett spend
00:56:25นั่นฝ luck
00:56:30บ้元 Chef
00:56:38น่า seráว ต้องโывน
00:56:40alguns้นฝεί Kraft
00:56:43ใช้เธอ
00:56:44เรียกดปกปกปกfit
00:56:47คนนี้ ห้ามข้า
00:56:58จีวิตของพี่น้องหนาย ฉันซื้
00:57:01อแล้ว
00:57:16พวกเราเกิดมายากจน ทำงานเสื้องชี
00:57:21วิตเพื่อเงิน แก่จ่ายเงิน เพื่
00:57:26อซื้อชีวิตของคนอื่นจากฉั
00:57:27นได้
00:57:28แต่ชีวิตของพี่น้องฉัน ต้อง
00:57:32แรกด้วยชีวิตเท่านั้น
00:57:40ให้เกียดเต็มที่แล้ว อยากได้หร
00:57:42ือไม่ จะตัดสินใจเองแล้วกัน
00:57:53ก็แค่ตายไม่ใช่แล้ว
00:58:08ตอนที่ ฉันพาเพราะเขาสามพี่น
00:58:10้องเข้าหวงการ
00:58:15ถ้าสาบาจไว้แล้วว่า จะไม่
00:58:19ทอดทิ้งกัน เราสามพี่น้อง
00:58:27เมื่อกล่ามาท่าน
00:58:32เขาไม่คิดจะมีชีวิตกลับไป
00:58:34ชีวิตของเจ้าสาม มันต้องชด
00:58:39ใช้
00:58:53ฉันให้เกียดกันแล้ว แต่แกไม
00:58:54่รับ อย่าโทษฉันแล้วกัน
00:59:00เกิดที่สุดที่น้อง
00:59:03เกิดที่น้อง
00:59:42ความอวดฉลาดของกุชชี่ ทำลาย
00:59:44ความบริสุดของเลือดเขา
00:59:46โชคดีที่ฉันทำการล้างพิษ แล
00:59:48ะฉีดสารตั้งต้นพันด์เข้า
00:59:49ไปในร่างกายเขาแล้ว
00:59:51เมื่อสารตั้งต้นพันด์รวมเข
00:59:52้ากับเลือด
00:59:53ถึงเวลานั้นเราจะสามารถสกัดเซ
00:59:55รุม เพื่อมารักษาโรคของท่าน
00:59:57ได้
00:59:58ข้ามวดไม่คว้าผิดปกติ
01:00:21ลดความดันโลหิด ลด ลดลงอ
01:00:26ีก ถิดยารังพัศาสตร์สองเข
01:00:29้า เร็วเข้า
01:00:57ขอบคุณมาก ขนฟู
01:01:00ช่วยกับธรรม
01:01:03ช่วยกับธรรม
01:01:03กับธรรม
01:01:10เกิดย์
01:01:17ชั้นมาก
01:01:18ถ้าไม่ใช่พระแก ฉันก็คงนี้
01:01:20จะเงิมมือพวกนักล่าไม่ได้
01:01:22และไม่มีทางในเลือดบริสุท
01:01:24นี้มา
01:01:27หมายความว่าอย่างไร
01:01:55ฉันรู้ว่าโรคเตอร์เซียนห
01:01:57ลันเป็นผู้เชื่อชาในการรัก
01:01:58ษาโรคเลือดร้อน
01:02:00มีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถ
01:02:02ทำให้เซรุ่มของฉันบริสุด
01:02:03เชื่อถึงมีโอกาสได้ช่วยเพื่อน
01:02:04ของฉัน
01:02:08เพราะงั้นฉันถึงบอกว่า
01:02:13ขอบคุณมากท่านฟู
01:02:15จัดตอนนี้ไปได้
01:02:26ปุ่วจัดตามนาน
01:02:41คิดว่าจังนี้ไปด้อย
01:02:51ไว้เจอไว้
01:03:43ขอบคุณที่นี่
01:03:44อีก!
01:04:28กันหนีไม่พ้นหรอก
01:04:55ไม่พูดสามมีแก่
01:05:14อ้า!
01:05:17สิ!
01:05:50ไม่ใช่ คุณoque มาจากที่ตัวอาจ
01:05:50เก็ดลับเอาการเก็ดอะไรก็เลย
01:05:52โค้นก็ยังก็ลงจัดที่ 사람들이คร
01:05:53ับ
01:05:53แล้วอยากแพงหลัง
01:05:53อยากลับไม่จัดเป็นดасти
01:05:55ชาติมั้ย magazine
01:06:08ลง皆วัน ราบหลุนคำ
01:06:08อีกตอนนี้ ในเมืองเกิดแหร่เบ
01:06:09ิด
01:06:09หน้าหวัดกลัวหลายครั้งติด
01:06:10ต่อกัน
01:06:11ในที่สุดความจริง
01:06:12ที่ชั่วร้ายก็บรากฏ สามารถจ
01:06:14ับคุมตัวผู้ต้องสงสัยได้
01:06:15และยอมสนภาพความคิดอยากเน
01:06:16มใจ
01:06:16นักรัยมากเลยนะ นักรัยจริง
01:06:18จริง
01:06:19ตับได้แล้วหรอ
01:06:22นักรัยจริงจริง
01:06:22ใจทำนะ ทำไปได้เนอะ
01:06:29โอเค เธอไปทางนั้นเถอะ เดี๋ยวตร
01:06:31งนี้ฉันดูแลเอง
01:06:38คุณหมอเฮอ อาการของพี่สาวผมเป็
01:06:40นไงบ้างครับ
01:06:43พี่สาวเธอฟื้นตัวได้หนีมาก
01:06:46การให้คุณฟื้นขึ้นมาได้เน
01:06:48ี่ย เป็นปัฏฐานจริงๆเนอะครั
01:06:49
01:06:49เป็นขาวดีของผู้ป่วยโรคนี้
01:06:51ทั่วโลกเลย
01:06:52แล้วได้จัดผู้เชียวชาญด้าน
01:06:53เลือด
01:06:53เพื่อตัวสอบอาการของคุณตลอ
01:06:55
01:06:55หรือว่าจะมีผลข้างเคียงอะไร
01:06:57รึเปล่า
01:06:57อ๋อ แต่ไม่ต้องห่วงเนอะ
01:06:59ข้าใช้จ่ายทั้งหมด ทางโรงพย
01:07:01าบาทของเราจะเป็นผู้รับผิดช
01:07:02อบเอง
01:07:04เย้ ขอบคุณหมอเหอมากครับ
01:07:06เย้
01:07:36เย้
01:07:41โชคนี้ที่หยวนปู้มาทันเวลา
01:07:43เรียนทายเลือดให้กับคุณ
01:07:46แต่ว่าเขา จากสภาพที่เห็นตอน
01:07:48นี้ ไม่น่าใจว่าจะฝืนขึ้น
01:07:49มาได้ไหม
01:07:52เย้
01:07:52เย้
01:07:53เย้
01:07:53เย้
01:07:53เย้
01:07:57สุดท้านการปลังไง
01:08:48เธอของเธอต้องรักษาหายได้นะ
01:08:53ต่อมาเรียวเรียวใครบอกว่า น
01:08:55ี่เรียกว่าคนในครอบครัว
01:08:58ไม่ว่าจะร่ำรวย หรือยากจน ส
01:09:02ุขภาพดี หรือเจ็บป่วย
01:09:06เราจะไม่ทอดทิ้งกัน มีเพียง
01:09:09ความตายเท่านั้นที่จะพรากเราออกจ
01:09:11ากกัน
01:09:14พี่ครับ พี่เขาจะฝื้นขึ้นมาได
01:09:16้ไหม
01:09:26ไม่ต้องห่วง พี่เชื่อว่า เขาจะ
01:09:29ต้องหายดีแน่นอน
01:09:54เยี่ยม พี่เชื่อว่า พ่อหรือป
01:09:57่ะ ราย
01:09:59เยี่ยม รายๆ เอเมื่อว่า ไม่นาย bringen
01:10:03คุณอาจ각กัน แต่เจ็บป่า มาก
01:10:03ันเถอะ มีคลิว
01:10:05dunno พี่เจ็บป่า จริงกับ หลายๆ
01:10:18เรียกว่า ต้องหายด piel
01:10:26สุดท้ายที่สุดท้าย
01:10:51ทứท้าย ที่สุดท้าย
01:10:52ที่สุดท้ายกระตัดถูก ถูกแ
01:11:05ก้า BET
01:11:21เจ้าข้า...
01:12:02สวัสติ
Comments

Recommended