- 23 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:00รายการนี้มีคำปัญจายภาษาไ
00:00:02ทย
00:00:58การนี้มีคำปัญจายภาษาไทย
00:01:00การนี้มีคำปัญจายภาษาไทย
00:01:41วาวว มะหลายมีอวนดีจริง
00:01:43ใช้ไฟออดย่าง
00:01:45แล้วค่อยโรยเครื่องเทศ
00:01:47รู้สำลังดีเลย
00:01:53จี้กลง อรหัลปราบมังกร
00:02:03สลอดเอาล่ะ คราวดักษัยเคร
00:02:07ียร์โก
00:02:12จูเย่
00:02:19จูเย่ ระยะนี้ค่าปะเผณฑ์มั
00:02:22กชาฝันร้ายบ่อยอีกครั้ง
00:02:24ถ้าไม่จิตใจค่าวาวุ่น ค
00:02:25่าดขว่าการปำผิด
00:02:27อันธนัฐการพยากร ช่วยทำลายฟ
00:02:29ันให้ขาที
00:02:32นึงวัด นึงไหยเล่า บทยอด
00:02:34เขา นึงใจ นึงพัศประทุมบาน
00:02:40นี่หมายความว่าอย่างไร
00:02:42คำพยากรนี้ทีนำว่า มีคน ๆ น
00:02:45ึงเกี่ยวค่องกับพัฒภิบัต
00:02:46รของใต้เท้า
00:02:48ในเมื่อเกี่ยวกับพัฒภิบัตร
00:02:49ของข้า จะมีวิธีแก่หรือไม
00:02:52่
00:02:52สังหารให้สิ้น ก็หมดกังโว
00:02:54ลแล้ว
00:02:56เขาอยู่ที่ไหน
00:02:59คนคนนี้เกี่ยวโยงกับพระพิบั
00:03:00ติของใต้เท้า
00:03:02ขอเพียงแค่สิงของติดตัว
00:03:03ของใต้เท้าเข้าใกล้คนคนนี้
00:03:05ก็จะมีการตอบสนอง
00:03:07วีผู้หัว
00:03:09อ๋อ อ๋อ มาแล้วขอรับ
00:03:17เจ้าคนก็โดดข้ามตัวโตมัง
00:03:19กร
00:03:19แล้วกลายเป็นมังกร เป็นผีน้
00:03:21องของค่า
00:03:22เรื่องนี้อำอบให้เจ้าแล้วกัน
00:03:24อ๋อ ขอรับ ขอรับ
00:03:26ผู้คุย
00:03:31ผู้คุย ขรวะใต้เท้าเจี่ยก็
00:03:42เมื่อในพบความที่หนูประกอดส
00:03:43่วงสารเตือน
00:03:45ก็สังหารเสีย
00:03:46ข้าดน้อยรับบัญชา
00:03:50หนึ่งวัด หนึ่งหายเล่าบนยอ
00:03:52ดเขา
00:03:53หนึ่งใจ หนึ่งพัดประธุมบา
00:03:56ล
00:04:02อาทท์ โมคขาดวิน ที่บอนบั
00:04:07นตัวขาดวิน
00:04:09เจ้าวะระข้า ข้าวะระข้า
00:04:13ทัดหนึ่งอันขาด
00:04:15ข้าอมิตตาพูด
00:04:19ข้าอมิตตาพูด
00:04:22ข้าอมิตตาพูด
00:04:27จับขโมยด้วย!
00:04:30จับขโมยที!
00:04:32หนึ่งใช้อังคม
00:04:35จับขโมยที!
00:04:37สองใช้ยัน
00:04:41สามใช้ธรรมะ
00:04:42เฮ้ย อย่านี้ อย่าไปไหน
00:04:45ดูสิว่าจะนี้ไปไหน
00:04:46หยุด หยุด
00:04:48ได้ช่วยที
00:04:50อย่านี้ ธรรมะเป็นดังไง
00:04:53เฮ้โมง
00:04:56หยุด
00:05:07ก็ไม่ได้
00:05:08เฮ้ попอร้อง
00:05:08ขอบ fille
00:05:08ขอบคุณแทน สุด
00:05:11ขอบคุณแทบ มัน
00:05:19はい
00:05:20เฮ้ย
00:05:23ขอบคุณแทนนะ
00:05:25ขอบคุณแทนป่า ขอบคุณแท
00:05:25น
00:05:25ดูสิว่า
00:05:35sor
00:05:36เขานั่นแหละ
00:05:38แต่เขาโมยที
00:05:39อ้าว ลื่นแต่งโงด นี่ไง
00:05:41ไปดู ไปดู
00:05:41จิตนี้
00:05:42จิตนี้
00:05:43จะขอบคุณค่าไหม
00:05:46เดี๋ยวให้เขาหนีนะ
00:05:47เดี๋ยวเขาโมยที่เขาโมยของส
00:05:49ั่งไปนะ
00:06:04นี่ใครนะ
00:06:07นี่ก็คือเจ้าไง
00:06:09เขมีสภาพแบบนี้ได้ยังไง
00:06:11เห้ย
00:06:12นี่
00:06:14เมื่อเจ้าเข้าใจริฟิฐและคว
00:06:15ามตาย
00:06:15ลบรั้งใจอันยุษิตไป
00:06:17ส appeals โตนของเจ้าก็คือจิโกง
00:06:20จิโกง ก็คือเจ้าไง
00:06:22เจ้าเตรียมพร้อมหรือยัง
00:06:24เตรียมบ้าหล่ะrze
00:06:26ข๊ะไม่อาipped
00:06:27ข๊ะไม่ออก
00:06:27อ่ะ อัปมงคล
00:06:36อิสลาใสเลยเช่นค่ะ ว่าฝัน
00:06:38แบบนี้ได้ยังไงกัน
00:07:04อิสลาวงามหนึ่งคน คิ้วงามโ
00:07:22ก่งงน มีวัสนาได้พานพบ จง
00:07:28ดั่งใจค่ะ
00:07:35มีทางที่อยู่ไหน
00:07:40หลบไม่คุณครับ ฟ้าดินที่ก
00:07:56ับ จงเป็นร่วน
00:08:05ฝนตกปลอยปลอย สาวงามจะไม่มี
00:08:08ร่มได้อย่างไร
00:08:28ขับคุณคนชัยมาก
00:08:37ฝนตกไม่ยอมหยุด ข้าก็ต้อง
00:08:39ใช้ร่ม ขอค่าใช้ร่มด้วยนะข
00:08:42อค่าใช้ร่มด้วยนะ
00:08:43ยินก็ไม่ได้สอบถามนามของไม่
00:08:44นางเลย
00:08:45โห...โห โห...
00:08:50สิ ได้ ...สตีก็ได้อะไรอย่างเนี้ย
00:08:55ซังหาทิ้งไปก็สิ้นเรื่องแล
00:08:57้ว มัวคิดมากอยู่ทำไม
00:09:00นึงวัท นึงหายเล่า บนยอดเข
00:09:05า
00:09:05เฮ่ วัทหายเล่าเขา แบบนี้จำง
00:09:08่ายกว่าย
00:09:08เอ๊ย ประโยกต่อไปอะไรนะ
00:09:13ประโยกต่อไป... ประโยกต่อไป...
00:09:17จวนหลี
00:09:21เฮ้ย ธันพ่า
00:09:22eta feedback
00:09:28เจ้าเนค่ะ
00:09:29ทำไมเจ้าจะค่อยทำตาม أมเมอใจแล้
00:09:31วออกจากสำนักศึกษา
00:09:32เจ้าเป็นชีรดับอั Musk ถ้าตั้
00:09:34งจัยเราเรียน เหนckelandalisti ลงโรด
00:09:37โปราณว่าไว้ในหนังสื้อ
00:09:39จะมีห้องทองคํา ในหนังสื้อ
00:09:40จะมีสตรีพวกงดงาม
00:09:42สตรีพวกงดงาม ที่ท่านพอพูด
00:09:43ถึง...เป็นแบบนี้ไหม
00:09:57คระวะเสร็จทีลี่
00:09:58อเป็น pulse
00:10:01ดี ดีเลย แบบนี้
00:10:03ดีเลย
00:10:04อย่aud
00:10:05ฮัน
00:10:07เออ
00:10:09ไอ้
00:10:10อา 친구�
00:10:10เขาจะ หาวเว川
00:10:12เขา้าจะ ลงล่าย
00:10:12เตร้องมือ
00:10:16ไม่หมด
00:10:17เขาหาไปเลย
00:10:19ไม่น่าวะเสร็จทีลี่
00:10:21เฮ้ย เข้าใจผิดกันไม่ใหญ่แล
00:10:22้วท่านพ่อ
00:10:23ที่จริงไม่นางผูขุยน้ำมะ
00:10:25หายาที่เฉียนถัง
00:10:26พิ้นแต่ยังหายาทไม่พบจริ
00:10:28งทำได้แค่ดิดพิ้นหาเลี้ยง
00:10:29ตัว
00:10:30อยู่ที่ร้านข้างเทรสาบซีหู
00:10:33ค่าเห็นว่านางน่าสงสารก็ได
00:10:35้ชวมเอาพักที่จวนของเราสัก
00:10:362-3 วัน
00:10:37อ่ะ พวกเจ้า รีบจัดห้องให้ไม
00:10:40่นางผูขุย
00:10:41เจ้าได้อยู่หายสบาย
00:10:53เฮ้ย ยังไม่รีบไปอีก
00:10:57ถ้าเจ้าไม่รีบทำคะแนนตอนนี้
00:10:59เจ้ามันโอกาสอีกเมื่อไรเอาอี
00:11:00ก
00:11:01ค่าไม่ความแบบนั้นเหรอ
00:11:03ค่าพวกทุสักนางเอง จะทำเรื่องเช
00:11:05่นนี้ได้ยังไง
00:11:06จริงๆเลย
00:11:08ไม่นางผูขุย
00:11:12จูเย่ ข้าใช้ความขั่งแค้ใน
00:11:14แน่มนุษย์เป็นแนดอาหาร
00:11:16หากจะเป็นมะกอสวรรษ์หากโก
00:11:18งเล็บ ต้องให้โลกมนุษย์มี
00:11:20ความทุกทนมากกว่านี้
00:11:23แต่เธอปลดวางใจ เรื่องนี้ยกให้
00:11:28เป็นหน้าที่ของจูเย่เถอะ
00:11:56กินเถอะ มามามา เริ่มหน่อยนะ
00:11:59ท่านอย่าพูดมากเลยนะ พูดมากเปล
00:12:01ิ่งน้ําลายนะ สุขาวนี้มัน
00:12:02ไม่เร็วจริงนะ
00:12:03จะอยากถึงข้าประดูสวรรษที่
00:12:04ตักด้านเลย แต่ไม่มีเวลาเลย
00:12:06เอามามามา มันว่าดื่มนี้มีรว
00:12:08อดสหาย ไม่ientrasน้าแน่
00:12:41เจ้าตลอดลี
00:12:50ดอดลี
00:13:09ช่วยไม่ได้
00:13:11แค่ดีรากาทยังหล่อขนาด
00:13:13นี้
00:13:13เฮ้
00:13:14หละ
00:13:23คุณชายลี่
00:13:24มีขโมยเข้ามาในจวน ตามข้า
00:13:26มา
00:13:32ดูตรงนี้จะเห็นชัดมากขึ้น
00:13:46หละ
00:13:47ที่แถวคนนี้ก็กลัวแมวนี่เ
00:13:49อง
00:13:50เจ้าถอนพารัศเอลทำไม
00:13:51ค่ากับเจ้าอยู่ที่นี่
00:13:54มีขโมย
00:13:55พารัศเอลของค่ามันหลุด
00:13:57เอ้ย นะเข้าเข้าบาล listings เอ่ะ! ครับ
00:13:59เห็นนะ..
00:14:00สuruมเยоеว
00:14:01หรือว่าค้าจะจัดการเจ้าอย
00:14:03่างไร
00:14:03เจ้าหรอค้าที่นี่
00:14:04- นี่ นี่ นี่... footprint irony!
00:14:09เปลี่ยนขาดเปริ่งเชียงเผลข
00:14:10องค้าได้แล้ว
00:14:10- อย่างเงิงแบบนี้มารับๆๆๆอย
00:14:12ู่ที่บ้านข้า
00:14:13- จะเป็นใครกันแน่!
00:14:17ข้าเป็นใครเนายหรือ? ถามด้стати
00:14:20วยดิ it.
00:14:21ข้าก็คืออัจจริยาในการบ
00:14:22ำเผ้น พวกมีพอสวนลำเลิศ อา
00:14:24จกับบำเผ้นเป็นบังกฎ
00:14:24พี่เจ้า หับ หับ
00:14:26สักกัยภาพ ลำเลิศ ไม่มีใคร
00:14:28เทียบได้
00:14:29เจ้ามีเสียอะไรมาถามว่าข้าเป็
00:14:30นใคร แล้วเจ้าเป็นไฟ
00:14:33ข้าก็คือ คนที่หมูแค่ขึ้นมา
00:14:34ก็ปราบทั่วล่า
00:14:35หมุนแค่ยกพูดกันก็กำลั
00:14:36บฟ้านิน
00:14:36มีความโทรนงได้เหล็กใจพั
00:14:37งดี ขูดใช้รูปงามสง่าดัง
00:14:39หยก
00:14:40ทุ๊ย
00:14:41ข้าเป็นใคร เจ้าไม่รู้เหรอ
00:14:45โอ้โห ประยาออกขึ้นกัน อย่
00:14:46าพูดมากเลย มาเสีย
00:14:47มาเสีย
00:15:10แสม leadership
00:15:10ไห้วเราก็พูดกิน อาหา
00:15:17เจ้าปั่งแบ่นมากเลย
00:15:20กริกาวอาคาได้เกลียดหรื
00:15:22อ
00:15:27นี่เป็นไง คลิกปากของสุดชื่
00:15:29นไหม
00:15:32ไว้ เจ้าปังเห็นมากเลย
00:15:34หัวหรือใช้ขอเกลียด
00:15:37แค่ก็เป็นปีสาทนี่เอง สวั
00:15:39สเมตรา จัดนิสุด ค่าก็ได้เจ
00:15:41อปีสาทแล้ว
00:15:42ข้าชัยเช้าในลิ้มร้องวิ
00:15:43ชชา
00:15:44หนึ่งใช้อาคม
00:15:46สองใช้ยัน
00:15:47สามใช้ธรรมะ
00:15:48เต่าดำพิทธักข้า
00:15:49จงตากก่อน
00:16:00นี่เป็นอาคมอะไรนะฮะ
00:16:01นี่เป็นวิชชาปราบปีศาส
00:16:05ขี้โม้ไม่รู้จักไอ้
00:16:07เฮ้ย
00:16:08ลมเมกอะไรรู้
00:16:09ก็มีเป็นตรงล้อ
00:16:12เฮ้ย
00:16:13เฮ้ย
00:16:13เฮ้ย
00:16:15เฮ้ย
00:16:16เฮ้ย
00:16:17เฮ้ย
00:16:20เฮ้ย
00:16:28ไม่เห็นโนเลยวะ
00:16:30เอ้า ไปแล้วนะ
00:16:34พักครุ่งของข้า
00:16:36เฮ้ย
00:16:37ฉันไม่นี้ทำไม
00:16:39ไอ้!
00:16:54โอ้ย!
00:16:57ถ้าลุกมาดวง คงเยออசไห้
00:17:13รายงาน หลังจากที่ค่าตัวสอ
00:17:14บซ้ำหลายครั้ง ปีศาสตร์ตนน
00:17:16ั้นเขาก็...
00:17:23หนีไปแล้ว
00:17:25เขาเป็นปีศาสหรือ...นากรัว
00:17:27จัง
00:17:28คิดไม่ถึงว่าคุณชายก็ใช้
00:17:30อาคมเป็น
00:17:35คือว่า...ตอนที่ค่าเล่าเรีย
00:17:37ญอยู่ที่ข่าวชื่อเฉิง บางเอิญ
00:17:39ได้กำพีครับมันเล่มนึง
00:17:41เพียงแต่คำพีรับนั่นไม่สม
00:17:44บูรย์
00:17:44ดังนั้นค่าค่ะเค้ามาลogensๆ
00:18:00คุณชายเก่งการเลยเกิด ใช้ทั้งอ
00:18:02าคมเป็น และยังมีความรู้อี
00:18:03กด้วย สุดยอดมากจริงๆ
00:18:06อ๋อ ข้าปราพิษาตนนั้นจนหน
00:18:08ีไปแล้ว มันคงไม่กลับมาแล้ว
00:18:10ล่า
00:18:12อ๋อ นี่ก็ดึกมากแล้ว ไม่นั้น
00:18:15ผู้ขุย เจ้าก็ได้พักพรเธอ
00:18:18คุณชายก็เช่นกัน
00:18:19ได้ ราธีสวัสด
00:18:22โอ๊ย
00:18:25โอ๊ย
00:18:25โอ๊ย
00:18:33ขอบคุณ
00:18:58โอ๊ย
00:18:59โอ๊ย
00:18:59โอ๊ย
00:19:00โอ๊ย
00:19:21โอ๊ย
00:19:23โอ๊ย
00:19:30โอ๊ย
00:19:32โอ๊ย
00:19:33โอ๊ย
00:19:58โอ๊ย
00:20:01โอ๊ย
00:20:01โอ๊ย
00:20:02โอ๊ย
00:20:05โอ๊ย
00:20:06โอ๊ย
00:20:06โอ๊ย
00:20:06โอ๊ย
00:20:14ฟ้าจำแย่หรือถุล
00:20:16รังการเป็นบางกรก็ดีขึ้น
00:20:18มาหน่อย
00:20:19ไม่คิดว่าพอบาทเจ็บจะเป็น
00:20:21เหมือนหนึ่ง
00:20:22ข้าดีเสีย จะได้ไม่ต้องไปภาระ
00:20:25จะกลัวว่าเป็นพรมิวันต่
00:20:26อข้าหรือยัง
00:20:28ยัง...ยังเจ้าค่ะ
00:20:31มีฟ้าจะภาระนั่นเสีย และหาคน
00:20:33พูดนั้นให้เจอ
00:20:34เจ้าค่ะ
00:20:40ข้าคืออีปูหัว
00:20:43ความจำย่ำแย่
00:20:46มันไม่สามารถยังชีบ
00:20:48ผู้ในเมตตา
00:20:50ให้ข้าวประอาหาร
00:20:53พักเนื้อได้หมดเลย
00:20:55ไม่เลือกกินอ่ะ
00:20:57ข้าอาจออกด้วยไว้
00:20:59อันนี้ไป
00:21:02นี่เป็นเครื่องมือหากินของเจ้
00:21:04า
00:21:04อย่าทําหายเที่ยว
00:21:07อ๋ออ๋อ
00:21:09รีบไปเถอะ
00:21:11อืม...นั้นข้าบไปแล้วนะ
00:21:13อืม...
00:21:17อ้า...
00:21:27ท่านหมอขอรับ
00:21:28เห็นได้ผู้เราไม่เข้าเมือง
00:21:29แต่กลับไปที่หมู่บ้านย่งนิ้
00:21:31งหละขอรับ
00:21:31บันนี้โรกระบาดกระจายไปทั่ว
00:21:33มาใช่เขา Favorite
00:21:33ข้าได้รับคำสั่งจากท่านเจา
00:21:34เมือง
00:21:35ให้ช่วยป้องการรกระบาดในอำ
00:21:36เพิ่เนให้
00:21:37จุดแจกยาต้องทั้งเงียบสง
00:21:38บ
00:21:39และต้องมีคนในพื้นที่ช่วยส
00:21:40นับสนุน
00:21:40เศษทีหลีแห่งมุบ้านยงนิ
00:21:42้ง
00:21:42เป็นคนสามคัญันในท้องถิน
00:21:43ได้รับการยอมรับจากคนมากมาย
00:21:45พวกเราสามารถสร้างรวงหมอที่ม
00:21:47ุบ้านยงนิ้ง
00:22:30ที่นี่มีผลละมากนี่
00:22:31ในชมชิบ มันฝัดฝัด
00:22:35บันดีโรกรบาทลุกน้ำ บิ
00:22:37ดาท่านกลับใช้เงินตัวเอง ช
00:22:39่วยหมอตั้งสำนักจ่ายยา
00:22:41ที่จริงแล้ว ข้าก็มีแม่ตา
00:22:43เหมือนกันนะ
00:22:45ในเมื่อบิดามันดาเจ้าหลวน
00:22:46จากไปหมดแล้ว ถ้าหากหาหน้าของ
00:22:48เจ้าไม่เจอจริงๆ
00:22:50ข้าว่า...บิซู...เอ่อ...
00:22:58มิซูเจ้าอยู่ที่บ้านของพวกเราเธ
00:23:00อ
00:23:01ใช่...
00:23:02บ้านของพวกเรา...ยินดี...เลี้ยงด
00:23:06ูเจ้า...
00:23:07ให้ข้าวข้าสักชามก่อนเธอ
00:23:15เข้าหน้าสงสารสิจริง ขวนเม
00:23:16่ตาหน่อย มาๆๆๆ
00:23:19หนึ่งสองสาม พอแล้วๆๆ
00:23:23เรามาคุยกันต่อเธอ ที่จริง ข
00:23:25้าอยากเชิญเจ้ามาจริงๆนะ
00:23:28แต่...ท่านมุงว่าจะบำเพนเพีย
00:23:30ญไม่ใช่หรือ?
00:23:33เพียงแต่เป็นห่วงวิดาท่าน
00:23:35หากวันหนึ่งเขาจากไป
00:23:37เมื่อก่อนข้าคิดเช่นนั้นจริง
00:23:39แต่หลังจากที่ข้าได้พบคนๆๆ
00:23:41หัวใจของข้า
00:23:44ก็อยากดูรายใครเพิ่มอีกคน
00:23:47อย่างที่ว่า กรุ่มมือเจ้า อย
00:23:50ู่เขียงข้างจน
00:23:52ชากอตมันไม่พอนินา
00:23:55เจ้า ข้าว่านัสหาย เจ้าจะมาขอ
00:23:59จากข้าคนเดียวไม่ได้นะ
00:24:01ข้าลอะ
00:24:02เปิดตัวอะไรข้า ทำอะไรไม่เป็นแสด
00:24:05llesอย่าง
00:24:07ไลปกของไม่ได้십 feelings
00:24:09เราก็ police..
00:24:09เราก็ถืออะไรไม่ไหว ไม่มีข้ากิ
00:24:12น
00:24:14ข้าหิวนี่นา
00:24:19เฮ่วนะ อย่าเพิ่งร้องไทยสิ ให
00:24:21้ข้าดูสิ
00:24:21ข้าหิวช่วยประหยะไม่ chick
00:24:23ผู้รายไม่ตายข้าปลาห์ฝักเ
00:24:25นื้อได้หมด
00:24:25ไม่เลือกกลี่ยุย ความทำไม่ดีเห
00:24:26รอ
00:24:27ใครว่าเรา ข้าความจำนี่ชัดต
00:24:29าย
00:24:29ก็μ Titans 600 แห modelo
00:24:32มấm es 1 16 แคลทม
00:24:36Nam Nj 20 แทนน
00:24:39ความจำเช่าก็ไม่ดีเป็นขอทาน
00:24:41ก็ยังไม่เข้าท่า แบบนี้จะระ
00:24:43บากเอานะ
00:24:44อยากทีเขาว่าคนต้องแต่งตัวภ
00:24:45าตต crabsอ่อนไป จะเป็นขอทานก็ต้
00:24:48องมิสภาพขอทานสิ
00:24:50ช่วงแต่งตัวแบบนี้ จะเหมือน
00:24:51ขอทานหน่อยังไง
00:24:52STEG
00:24:56แบบนี้มันถึงชนะวیธนาพอ
00:24:58special
00:24:58ทุคนท congratulate
00:24:59กินข้า ald dipping
00:25:02นี่มันจะ disappeared
00:25:03ได้เมตตาให้กับขอทานtoire
00:25:07ขอ encouragement, เดี๋ยว sayin systematic utporn Minh
00:25:08ขนาดนั้น ไม่ photo.
00:25:10แต่ fingerprints are WOOD
00:25:12- 识 ข้า หมายความว่า
00:25:23ทอร์ม clarify
00:25:24ทำไมถึงทุกของความคิดข้าเป
00:25:25ี้พ siglo
00:25:26นี่มนเกินไปแล้ว
00:25:27งั้นก็ตามผπόเราไปเธอ
00:25:29นี่ениемไม่ต้องใช้แล้ว
00:25:34eş ข้าท다�ก็า จะมีข้าวกลิ่น
00:25:35มา
00:25:35ล datasets
00:25:37ไม่ต้องพูดถึงข้าวลอง อะไรก็
00:25:39มีหมดนั่นแล้ว
00:25:40ไอ้เธอ
00:25:43ไปกันๆๆๆ รอค่ะด้วยๆๆ
00:25:46วังว่าการรับมือโรคระบาด
00:25:47อย่างท่านทุ่งที
00:25:48จะช่วยป้องกันไม่ให้ภายครั้งน
00:25:50ี้ลูกร้านไปทู่อำเภอ
00:25:53นี่เป็นเรื่องที่ขาควรทำอยู่แล้
00:25:56ว
00:25:56อ้อมิดต่อ
00:25:59ท่านพ่อ
00:26:01ท่านพ่อ
00:26:02เต็คซือ
00:26:03เจ้ามาพอดีเลย
00:26:05คันนี้ก็คือท่านหมอจางที่เมื่
00:26:06องลิ้นอัญท์สงมาประจำการ
00:26:07รับพิฉบเรื่องป่องการรกระบา
00:26:09ดของอำเภอ
00:26:10ท่านหมอจาง
00:26:10สBUCO
00:26:11เฟ้น
00:26:13ในไม่กินเอง clicks
00:26:19ขอดีเขาเลย
00:26:20ได้
00:26:30มีอะไรกินไหม โอ้โฮ ของดีกัน
00:26:33เลย ขอหนึ่ง ขอสอง ขอสาม
00:26:37โอ้โฮ มองไม่ล่าสายต้าเลย สาย
00:26:42ก็มีขวาก็โดน
00:26:50นี่น่าอาหารัดยิ่งนักนะ
00:26:57วิฟตัว
00:26:57Rumo ทำไมเจ้าแต่งตัวแช่นี้เหล
00:27:00ือ
00:27:00โอ้โฮ เพราะว่า
00:27:05เพราะว่า
00:27:07เพราะว่า อะไรนะ คุยใครกันอยู่เห
00:27:09ลือ
00:27:10โอ้โฮค Pearl
00:27:11เหมือนว่า ทอดตัวเช่นนี้มีเ
00:27:13อกลักว่านะ
00:27:14มีเอกลักเหรอ
00:27:17หืม ง่าไปไง
00:27:25หวีปูหัว
00:27:27จะไปดูทางนั้นไม่ใช่เหรอ
00:27:28ไปกับเธอ ไปกับเธอ
00:27:29ไปๆๆๆ
00:27:30เขาลืมอีกแล้ว
00:27:32วัตอีสิน
00:27:37เดี๋ยวสิ ผมนี่เจ้า...นี่เจ้า...
00:27:39หรอกกับเจ้าเยอะเลย
00:27:41เงินนั่นอ่ะ ให้ข้าเถินนะฮะ
00:27:44ห้อ ให้ไปแล้ว
00:27:44คุณยังไม่ได้ให้
00:27:46ไม่ได้ให้
00:27:48ให้ไปแล้ว
00:27:49ไม่ได้ให้จริงๆ
00:28:00ของแตกเกี่ยวๆๆ
00:28:02ของจริงๆๆ
00:28:24หวีปูหัว
00:28:26เจ้ากับผูขุยทำไมถึงว่าอยู่
00:28:27ที่นี่สังคู่แล้ว
00:28:28หรือว่าผู้ที่นำให้พี่บัด
00:28:30มาก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน
00:28:32ฉันเจ้าพูดว่าอะไรนะฮะ
00:28:34หือ...หือ...หือปูหัว
00:28:36ใครอ่ะ
00:28:36เจ้าโง่เว้ย
00:28:38สถิดหลุดไปแล้วเหรอ
00:28:39เราหวี
00:28:40อ้าว
00:28:45หายไปแล้ว
00:28:47อาว
00:28:51เจ้าได้กลิ่นความชั่วราย
00:29:00อะไรไหม
00:29:01กลิ่งของชั่วราย
00:29:03มีเหรอ
00:29:04มากลับดูสิ
00:29:08มีใช่มั้ย
00:29:09มีกลิ่งชั่วรายจริงๆด้วย
00:29:11ใช่แล้ว
00:29:13เป็นกลิ่นหอมของค้าว่า
00:29:15อะไรเนี้ย
00:29:16ไปกินเข้ากันเธอ
00:29:18ไปกินเข้ากันเธอเข้าจ่า
00:29:21กินเข้ากินเข้า
00:29:27ออกมาเธอ
00:29:33คิดมาถึงว่าพี่สานยังเจ้า
00:29:35จะน่าตารีเช่นนี้
00:29:37นักอยักขยямจ哥เลย
00:29:39เนี่ย 1 ช่アคม 2 ชัยยัน 3 ช่
00:29:41ายทร�มา
00:29:41ธรรมม่าเป็นดังกฎหมาย ใช้ส
00:29:43ั่งสมอสินี้ นี่...
00:29:46ไม่เป็นไร ใครยังไม่อีกวิธี
00:29:48ลา...ก่อน
00:29:53หนึ่งชายอาคม สองชายยัน สามช
00:29:56ายธรรมม่า
00:30:01ให้ได้ต้องกลันแก้ผู้หญิง
00:30:07ด้วยกัน
00:30:08ก็...
00:30:10หนึ่งชายอาคม สองชายยัน สามช
00:30:12ายธรรมม่า ธรรมม่าไม่ได้ก
00:30:13่อนหมาย
00:30:15นี่... โอ๊ย...
00:30:21นี่...
00:30:34เฮ้...
00:30:35แห้...
00:30:44ไป!
00:30:49เห้า...
00:30:56ปุดวัง...
00:30:58ลีกไป!
00:31:07ลมไม่อย่างไรรูป เพิงตะวันป
00:31:08ลาดทะมิ้น
00:31:15จมทยาน
00:31:25ถือว่าเจ้าหลีได้แล้ว
00:31:27คุณชายหลีเป็นอะไรไหม
00:31:29ไม่เป็นไร
00:31:31เป็นลม
00:31:32คุณชายหลี
00:31:35คุณชายหลี ท่านเป็นอะไรไหม
00:32:30คุณชายหลี
00:32:33เฮ้ย!
00:32:36ทำไมเป็นเจ้าอีกแล้วนะ!
00:32:37เจ้า bildgowก็นี่ใ strategically?
00:32:39ข้าก็คือเจ้า
00:32:41เจ้า ก็เป็นข้าไง
00:32:44เจ้าพูดแล้วไหร่
00:32:45ข้าจะมีสภาพย้ Ans y widely
00:32:46ที่แม้ซื่อข้า will forgive
00:32:49แต่ตัวข้ากำนереในสVESวัน
00:32:53แม้เจ้าจะแตงกายโอisen
00:32:55แต่เจ้าดูสิ
00:32:57หว fight decades ที่อยู่ในแดนผี
00:32:59ข้า... หรือว่าเจ้า
00:33:02สายหัวไป
00:33:04แ purchasing Con at me
00:33:04นี่ค่าร้อยเจ้าอยู่นะ
00:33:07เจ้ารถอยhops
00:33:08เจ้าอย меньิเตรียมตัวไม่ remembering
00:33:11นิบพัน ihad
00:33:13tuna anywhere ซับผัดชีวิต
00:33:16หัブร handc service
00:33:17ถ้ามด helped make a hell
00:33:20STIT
00:33:21มันตื่นแล้วหรือ
00:33:27นี่ อย่าเพิ่งขยับสิ
00:33:28ไม่เป็นไร ข้าอยากจะลุกขึ้นนั่
00:33:30งหน่อยนะ
00:33:34จิวอน
00:33:35อยู่นั่นไง ตรงนั้นนะ
00:33:39โชคดีที่ไม่มีรอยป่า
00:33:46รอยป่าอะไรหรือ
00:33:49ไม่มีอะไรหรอก
00:33:51โอ้
00:33:55ทำไมไม่ครูตั้งถึงใส่จีวอนพ
00:33:56ระนาละ
00:33:58เพราะว่าเจ้าชอบไง
00:34:00ข้างนั้นหรือ
00:34:01ใช่แล้ว
00:34:02เจ้าบอกว่ามันมีเอกลักษ์ไม
00:34:04่ใช่เหรอ
00:34:06แต่ว่าเจ้าขอโทษจริงๆ
00:34:08ข้าคิดว่าเจ้ามาที่บ้าน ข้
00:34:09าจะมีชีวิตที่ดี
00:34:12ขิดไม่ถึง
00:34:15ว่าจะทำให้เจ้ารำบากแล้ว
00:34:17มาก่อนตั้งหักที่ข้าลำบาก
00:34:21มาก่อนช่อลำบากแค่ไหนเหรอ
00:34:24ในโลมมีเพียงค่า
00:34:25ในฝนก็มีเพียงค่า
00:34:29ทุกทางที่ฟ้าภ่า
00:34:30ใจของค่าก็เต้นด่วนได้ความ
00:34:32เกล่ว
00:34:32แต่กลับไม่มีใครที่จะควรให้
00:34:34พึงพา
00:34:39ข้างช่า میล่ะเกีย semiconduarn
00:34:42ตั้งแต่วันนี้ไป
00:34:46คนที่จะบังลมให้เจ้า ก็คือข
00:34:48้า คนที่จะกันฝนให้เจ้า ก็คื
00:34:51อข้า
00:34:53ต่อให้ฟ้าผ่า เจ้าก็หลบเข้
00:34:56ามาในอ้อมแขนข้า
00:34:58ถ้าเทพสายฟ้าจะผ่าลงมา ก็ให
00:35:00้เขาผ่าข้าเธอ
00:35:11มีประโยคนี้ พูดว่าคนนั้นร
00:35:13ู้หน้าไม่รู้ใจ ไม่ควรยกใจให
00:35:15้ใครง่ายๆ
00:35:16แต่ว่ายังมีอีกประโยคที่บ
00:35:18อกว่า ใจที่ซื้อสัตว์มุ่
00:35:21งมั่น สิลาเหล็กก็ยังเปิด
00:35:23ทาง
00:35:28มีอีกนิดหน้า รู้ไหม ไปก็มี
00:35:35นต้องข้า ข้า เจ้ามายอมเรีย
00:35:39นหนังสือ
00:35:40ก็ต้องสร้างแแลงในท้องถิน
00:35:42ทำสิ่งดีๆ ให้กับชาวบ้าน
00:35:44ตอนกันเครื่องก็ต้องพราคผล
00:35:48เค้าใจหรือเปล่า
00:35:49เดี๋ยวเธอ ถ้าพราคผลเธอ
00:35:53ฟังหน่อยไม่ได้
00:35:56จริงๆเลย
00:35:58เจ้าอย่าถือสาเลยนะ
00:36:00เพราะว่าแม่ข้าจากไปเร็ว
00:36:02เขาจึงเรียงดูข้าไม่ต่างจ
00:36:03ากแม่
00:36:04เลยมักจะคอยบวนข้าอยู่เสมอ
00:36:06แต่ว่าข้ารู้ว่าใจเขาเป็น
00:36:09ห่วงข้า
00:36:11ท่านรีพักพรเถอะ
00:36:17ใจที่สื่อสารมุ่งมั่น
00:36:18สิราเหล็กก็ยังเปิดทาง
00:36:23บาทเสร็จแล้วก็ได้พักผลเท่
00:36:25ะ
00:36:32ได้ ได้ อย่าดันสิ อย่าดัน
00:36:34นี่ ไอ ยเย็นต้น เดี๋ยว
00:36:36อาวตัวรกบาท ๆ
00:36:43แปรกราษราษย์ไปแล้วจริง
00:36:44ๆ
00:36:44เธอจะให้ อย่าดันกันซิ
00:36:46จะเจ็กให้ทุกคนแน่
00:36:48ฟรกบาท เทียนถ้ายคุณค่ะ
00:36:50ต้องเจอพี่บาทรายแรงแล้ว
00:36:52ขอข้าด้วย ขอข้าด้วยข่ามา
00:36:53กก่อน
00:36:54อามิต่อผúcข้า
00:36:56ขอข้าด้วย
00:36:57немีส permanバ notified manifest turnout
00:37:07ทุกคนอย่า columns schöne
00:37:12ข้าวรู้
00:37:15ให้พี่บัฑธครั้งนี้
00:37:18นำความทุกข์มาให้ทุกท่าน
00:37:20น่าเห็นใจยิ่ง
00:37:23แต่ว่ามันไม่ใช่เหตุผล
00:37:25ที่จะให้พวกท่านไปทำร้ายคนอื่น
00:37:27และอย่างสบายใจ
00:37:32พวกท่านดูพลาพวกนั้นสิ
00:37:35ที่จริงข้างใกล้จากโรคระบ
00:37:36าดนี้ที่สุด
00:37:38แต่ตอนนี้ล่ะ
00:37:40กลับยอมให้ตั้งโรงจ่ายยา
00:37:42ที่หน้าบ้างของตน
00:37:45และยังมีหมอพวกนี้อีก
00:37:48ใครไม่มีคลับกลัวบ้าง
00:37:49ใครไม่กลัวตายบ้าง
00:37:51แต่พวกเขาก็ยังช่วยพวกท่านสุ
00:37:57ดแรง
00:37:59เกิดมาเป็นคน
00:38:01ต้องมีคุณทําถึงจะเป็นคน
00:38:09พี่เราทุกคน
00:38:10ข้างชิบาเขาพูดถูก
00:38:11พวกเราคงจะเชื่อเขา
00:38:14เอาอย่างนี้
00:38:16พวกเราต่อแถวดับยาเถอะ
00:38:17ครับ ต่อแถวนะ ต่อแถว
00:38:22ต่อแถวดีๆ ต่อแถว
00:38:24แถวเลี่ยงหนึ่ง ต่อแถว
00:38:27ขอบคุณ
00:38:27มามา
00:38:35ดูไม่ออกเลยนะ ปกติท่านเอาละเห
00:38:37ยร่อยใช่ แต่พอจริงจังก็เก
00:38:40่งไม่เบาเลย
00:38:43งั้นเจ้าชอบที่ค่าจริงจั
00:38:46ง หรือว่าไม่จริงจังละ
00:38:49แน่นนอนว่าจริงจังสิ
00:38:52เจ้าหวังว่าค่าจะจริงจั
00:38:53งกับเจ้าคนเดียว
00:38:54จริงจังกับเจ้าตรอดไปเหร
00:38:56อ
00:39:02สักให้ท่านสะอาดแล้ว แปะร
00:39:04อยป่าให้แล้วด้วย
00:39:06ปะรอยขาด
00:39:09ท่านไม่ชอบกันหรือ
00:39:10ชอบสิ แน่นอนว่าชอบ
00:39:13ท่านก็ออกไปใส่ได้เลยนะ
00:39:15ขอบคุณนะ
00:39:25เฮ้ย เจ้าควรเก็บอาการบ้างนะ ย
00:39:29ังมีค่าอยู่ตรงนี้นะ
00:39:32ไม่เป็นไร อีกเดี๋ยวชับก็ล
00:39:34ืมแล้ว
00:39:36เดี๋ยวนะ
00:39:40คุณดึงอะไรเหลือ
00:39:41ไม่คุณจะทำปริธานอันยิ่งให
00:39:43ญ่
00:39:46ค่าอีปุหัว ความจำแย่เหล
00:39:51ือทน
00:39:53ลืมบ่อยเป็นประจำ ทุกคนต่าง
00:39:57บอกว่า
00:39:58ค่าเป็นคนไรค่า
00:40:00ค่าลืมอะไรอีกเหรอ
00:40:04ท่านก็ลองถามเข้าสิ
00:40:06ค่าจำได้ว่า ชอบก่อน ค่าเป
00:40:11็นปลา
00:40:13ปลา ลืมแล้วต่างๆ ได้ง่ายที่
00:40:15สุดแล้ว
00:40:17ค่าเป็นตัวไรค่าจริงๆ
00:40:26เอ้ย เราหอีย ๆ ๆ ที่จริงปลา
00:40:30ไม่มีอะไรไม่ดีสักหน่อย
00:40:31ปลาอ่ะเอามอนนึงก็ได้ เอาน
00:40:34ั่นแดง ทําปลาดิบก็ได้
00:40:37นี่สักดู
00:40:38พี่ดิงจังหน่อยสิ
00:40:48ก็อยู่กันเดียวก็ดีอยู่แล้ว มา
00:40:50ทำไม
00:40:50ปละเข็มพิกตัว
00:40:52ปลาจีนที่กระโดดข้ามประตู
00:40:53มากร
00:40:54เหมือนปลาได้น้ำ
00:40:59ช่าใช่แล้ว
00:41:00ข้านึกออกแล้ว
00:41:02ข้านึกออกแล้ว
00:41:03ข้า Gee
00:41:05ข้านึกปลาจีนที่กระโดดข้
00:41:06ามประตูมากร
00:41:07ค้าค้าเป็นปลาบังกร
00:41:09ข้านึกปลาจีนที่กระโดดข้
00:41:16ามประตู nauc
00:41:17یک ai
00:41:17ใ Denise
00:41:18fordi schon
00:41:23คนที่สุดที่สุดที่สุด
00:41:24คือ
00:41:25คือ
00:41:29แต่ meters
00:41:31ก็จะลืมบ่อย บ่อย อ่ะ
00:41:33ห้าย ปล่อยหัว
00:41:41นี่ ข้ามมีวิธี
00:41:49มา ๆ ๆ
00:41:55ไม่ใช่ ปลาทุกตัว
00:41:57จะกระโดดข้ามประตูบางกรได้
00:42:00ข้าทำได้ ข้าไม่เหมือนใคร
00:42:05ก็ไปหามีอะไรที่ต้องจํา ขียดล
00:42:07งไปก็ได้แล้ว
00:42:08จําไปนะ ตั้งแต่วันนี้ไป
00:42:10เจ้าจะต้องทำมาหากินเอง
00:42:12อย่าได้เป็นตัวรายข้าที่คอย
00:42:13ขอข้าวกินอีกนะ
00:42:14ได้เลย
00:42:17ตั้งแต่วันนี้ไป
00:42:18ข้าจะเป็นคนที่ทำมาหากินเอง
00:42:22เป็นคนที่มีประโยชน์
00:42:25ยะโฮ
00:42:32นี่มันกินน่ะไลเนี่ย
00:42:35เร็ว เร็วๆหน่อย ตาไม่ทัน
00:42:46ทำหน้าดีด้า
00:42:52ไม่คมดาจริงๆ เป็นพลังแห
00:42:54่งเทพจริงๆ
00:43:04แม่นัก จะกำลังทำอะไรอยู่อย่างก
00:43:07ันหรือ
00:43:08ยะสมุนภัยนี่ เหมือนว่าจะม
00:43:10ีของปร้อม
00:43:16ท่านมอจาง นี่เป็นน้ำใจเล็กน
00:43:18้อย
00:43:19ท่านมอจางโปรดรับไว้ด้วย
00:43:21น้ำสิ่งนี้ไปรับข้ายากับท
00:43:24างการเถอะ
00:43:26เข้าขอบคุณท่านมอจาง ยาสม
00:43:29ุนภัยชุดหน้า
00:43:30ข้าน้อยจะส่งให้ตำกำลดเวลา
00:43:32ขอรับ
00:43:33ท่านมอจาง มีคุณป่วยคุณนึ
00:43:41งค่าดว่าไม่ไหวแล้ว
00:43:42ท่านรีบไปดูเธอ
00:43:43ด้วย
00:44:06ได้สื่อ รบกุญท่านแล้ว
00:44:07เฮ้ย พ่อก็แค่วิ่งวุ่นขึ
00:44:10้นเขา ลงเขา
00:44:10จัดการเซเบียง จัดการกำลัง
00:44:12คน
00:44:12ร่างกายเลยอ่อละ ไม่เป็นไรลองนะ
00:44:15พูดที่น้อยลงหน่อย ระวังผลต
00:44:17ัวจะบอกว่าท่านตั้งคันนะ
00:44:20ท่านเศษทีแค่เนื่อยล่าไปจร
00:44:22ิงๆ รากกายยังดีมากอยู่เลย
00:44:24เฮ้ย โจ้
00:44:25เฮ้ยเนี่ย ไง
00:44:27งั้นก็ดี งั้นก็ดี
00:44:30โอ้โห เด็กบ้า มันร้อยมัน
00:44:32ใหญ่แล้ว
00:44:33เฮ้ย อะไรเหรอ
00:44:34เจ้ามารอบรอบสิบรีนี้ มีคน
00:44:36ตายมากขึ้นด้วยๆ ทุกคนแตกตื่
00:44:38นกันหมด
00:44:38พวกเขาจึงตั้งครุบป้องกันต
00:44:40ัวเองขึ้น
00:44:40บอกว่าใครที่ถูกตัวพวัติ
00:44:42โรงนาบาท
00:44:42จะถูกมาข้าบให้เป็นรองความต
00:44:43ายที่ช่องเขาพยักษมิน
00:44:45อะไรเน่ะ
00:44:47หît...หUU...หんなก่อน STUDENTS
00:44:57นี่พวกท่านทำอะไรเน่ะ
00:44:59พวกเขารวนเป็นยาดของพวกท่านเ
00:45:01น่ะ
00:45:01กูชายลี เข้าßeวเขาเป็นยาดพ
00:45:03วกเรา
00:45:04แต่พวกเขาต Romania 내용ถึงตายแล้ว
00:45:05หมดทางรักษาแล้ว พวกเขาทำได้ค
00:45:08่ะ
00:45:08Consider that I gave you a plan
00:45:09ใ啼יםจัดพวกท่านอยู่น่ะ
00:45:13พวกท่านต้องเชื่อบ้ עלเรา
00:45:16เศษธีหลี ท glue ท enclosedเราทุกคนรู้
00:45:19แต่ว่า มีคนตายไปมา ขนาดนั้นแล
00:45:21้ว
00:45:21พวกเราก็ไม่อยากทำแบบนี้
00:45:24แต่ว่าท่านจะให้พวกเรากำชรวม
00:45:26avoided
00:45:26ไม่ได้ๆ
00:45:29เศษธีหลี ข้ารู้ว่าท่าน วัง
00:45:31ดี
00:45:33แต่พวกเราตั้งกลุบข้ằngกันตั
00:45:34วเอง
00:45:34ก็เพื่อฝารวังรวมกัน
00:45:36ไม่ว่าใคร หากติดโลกระบาası
00:45:38ก็ต้องไปส่งฉันข่าพัญกษ
00:45:39พิน
00:45:40อามิตามฟูดที่โรกละบาทż ถ
00:45:43ึงแม้กับหนา
00:45:44แต่มาใจวันอักaterialสาไม่ได้นะ
00:45:46พวกท่าน ต้องให้เวลา alguémพวก Вс Counsel ไม่
00:45:49คนบู
00:45:50พวกท่าน มี cab เกitto
00:45:56มี เข้าตายไปแล้ว เข้าตายไปแล้ว
00:45:58ค appropriate?
00:45:58ดินผลไม่มีช่องข่าพัญกษ
00:46:00พิน
00:46:00อยู่แล้วเข้าออกไป
00:46:01ส่งไปเลย
00:46:03ส่งไป
00:46:03ส่งไปซิ
00:46:05ไปช่องขาวพยายัตรงนี้
00:46:06ใช่ใช่ใช่
00:46:06เดิวเข้า
00:46:08ไป
00:46:08ไปเดินก่อน
00:46:09หลีสินหยวน
00:46:14จากแต่นี้ไป
00:46:14หากเขาในหมู่บ้านเราตายเพิ่มอี
00:46:17ก
00:46:17นั่นเป็นเพราะความเมตรตาของ
00:46:18ท่าน
00:46:19ของได้ไม่ชอบนี้
00:46:22ท่านแบกรับไหวนึ่ะ
00:46:25อมิตามภูทา
00:46:28สินหยวน
00:46:37ไป
00:46:39ไป
00:46:41ไป
00:46:44แล้ว
00:46:45ไป
00:47:05สินหยวน
00:47:08ยามที่คนเราทุกทรมาน
00:47:11ไม่ใช่ตอนที่ตกอยู่ในอันตราย
00:47:14แต่เป็น
00:47:15ทั้งที่มีใจอยากช่วย
00:47:17แต่กลับไหร่หลทาง
00:47:35ตอนที่มีในโอวะ
00:47:53แต่ซื่อท่านเสียที
00:47:54ไม่เป็นถ่าสมุนครับที่เราต้
00:47:55องให้ผู้โปล่ย
00:47:56ส่วนใหญ่เป็นของบร้ำ
00:48:00ข้าเป็นคนพบเองอ่ะ
00:48:02ข้าเป็นตัวร้ายค่านะ
00:48:04ถ้าเหมือนได้ biases?
00:48:11นี่เป็นสูนพายที่เราต้องให้พวก
00:48:13โปยป่อยสุนìai
00:48:14เป็นของปลอม
00:48:15ให้ข้าเข้าไปสำphereบอกดูให้แน
00:48:17่มาชัด
00:48:17สุดท้ายพวกท่านถ้ายซิว่าเป
00:48:19็นอย่างไร
00:48:20ท่านหมอจางรับผู้สินบนจากพ
00:48:21่อข้าหน้าเลือด
00:48:22อย่าพวกเนี้ยโร่ไปขอปลอม
00:48:23นิมumeallaşมณshead meme
00:48:25adeceเขาว่าแบบนี้แล้วกัน
00:48:27พวกด้องให้ชาบ seuleลวมตัว substantial
00:48:29beaucoup
00:48:29จับตัวเขามา พี่เราต่อผลล่าง
00:48:32มัน
00:48:32ถ้าเป็นชัวค่า Told you!
00:48:34เธอมานะ!
00:48:37เธอมานะ!
00:48:38จับเขาเลย!
00:48:40เราถูกเขาเลย พี่ก็ช่วยไปค่า
00:48:42เธอๆ เธอไปดี mudยิ่ง
00:48:46ฉันถึงชัวค่าจะพายพี่หลาน
00:48:48ต่างตมผลประโยชน์เข้าตัว
00:48:49ทำให้ช้าบ้านที่ ถ้าพูดมัน
00:48:50สุดตายมาเยอะเท่าไหร่
00:48:52ถ้าอย่ามาอะไรจะพูด
00:48:53หืม...
00:48:55จะพูดเขามันไว้แล้วส่งให้ส
00:48:57าตัดสิน
00:48:58มอนักสามหาชม
00:49:04อะไรเนี่ย
00:49:04ปีศาส รีบนี้เร็ว
00:49:08หนึ่งแช่คง สงใช้ยัน สามใช้
00:49:11ธรรมะ
00:49:11ธรรมะเป็นแน่คุดไม้ ทำ ไล่
00:49:13ปีศาส
00:49:14ยังไง
00:49:21ไปไหนแล้ว
00:49:21เอ้อ respuesta
00:49:23ครั้งไหมา
00:49:24หายไป
00:49:24ไปไหน
00:49:25มั tortilla OK
00:49:26ไม่เห็นเลย หายไปไหนแล้วエ
00:49:28อะไรขึ้นเนี่ย
00:49:30ไปไหนแล้ว ใครเห็นไหม
00:49:31ไม่เห็นเลย
00:49:41เราออี
00:49:41เจ๊า...ที่อยู่จดหมายฉบับนี้ ...
00:49:43เคยนไว้พอความเบอดาลอ Whands
00:49:49วางใจเถอะ 한복
00:49:50ค่าเป็นพาศทิ้งข้ามะตัว
00:49:51ข่andenouveก Spanish
00:49:53อื Pilot
00:49:54ในกระดัยศที่ bodies where Vine
00:49:59แล้ว
00:49:59Again, do you see here
00:49:59เป็นแสงบอดด für yates
00:50:07ที่มีค Buffalo
00:50:10อืม ข้าเชื่อเจ้า ข้าเชื่อเจ้
00:50:13ามากกว่า
00:50:13เอา เอา ข้าเชื่อเจ้า ฮืม ข้าเช
00:50:17ื่อเจ้ามากกว่า
00:50:18ไม่ยอบ ข้าเชื่อเจ้า ข้าเชื่อ
00:50:20เจ้าที่สุด ข้าเชื่อเจ้าสุด
00:50:22ๆ ไปเลย
00:50:22ข้าเชื่อเจ้าแบบหาพายเธอ
00:50:24เอา เอา เธอ เอา เธอ เอา เธอ นี่ นี่ นี่
00:50:34นี่ นี่ นี่ นี่
00:50:38พี่ชาพราพิศาสมาตั้งแต่มื
00:50:40ออะไรกัน
00:50:41เอ้ย แขนข้านุดแล้ว
00:50:45เด็กมากเฮ้ย
00:51:10แต่เท้า ,่าโรกระบาตใหญ่ไว
00:51:13้ในโลกมนุษต์แล้ว
00:51:15ท่านคงรับรู้เรื่องนี้แล้ว
00:51:17ไม่ Leo ! ความ失��คุณเผ็ onda ! ความห
00:51:20รือ Active
00:51:22กลังติดอักใจปะวาหัดร
00:51:24ัว
00:51:25ไม่ได้อ้าหมειςที่หอบวัญมาก
00:51:26มะดูส้มพระห่วงนี้จะแค่ก
00:51:28ล่ยนขึ้น
00:51:28ไต้เทรา
00:51:30ข้ายังได้พบคนที่เป็นภายพิภ
00:51:32ัติของท่านด้วย
00:51:33ก็จะงุมเป็นภายเมพัดความข้
00:51:35าแล้วลึง
00:51:36หูคุยล่ะ
00:51:36นาขปะรายม้อ
00:51:37หูคุยเกลือเป็นหนอน
00:51:39เธอได้ยดไต้เทรา
00:51:41หวีผู้ห่วนนั่นบาบาบาบา
00:51:43กลายเป็นตัวไหร่ค่ะ
00:51:45สมควรตาย
00:51:47ข้าจะข้าพวกเขา
00:51:48ใต้พอ ถ้าดูกลืมพลังชั่
00:51:50วร้ายให้เต็มที่
00:51:51แล้วรีบกลายล่างเป็นมังกร
00:51:53สวันห้ากรุมเล็บ
00:51:54เรื่องนี้
00:51:55ข้าจะจัดการเอง
00:51:59ขอบคุณนะ
00:52:05ขอบคุณ
00:52:16เซ็ดที่หลี ถ้าเป็นอะไรไป
00:52:20ถ้าเซ็ดที่หลี ติดโลกระบา
00:52:24ดแล้ว
00:52:25ตาคนเร็ว
00:52:28ถ้าศึกษาอาคมในคำพี่ลั
00:52:30บมา แต่ไม่ยอมกลับไปได้น้องส
00:52:31ือต่ออย่างนั้นหรือ
00:52:32อืม จะลองคิดดูสิ
00:52:36ถ้าหางนอกเนื้อจากโลกใบน
00:52:37ี้แล้ว อย่ามีโลกอีกใบที่ก
00:52:39ว้างใหญ่กว่า
00:52:40เจ้าอยากจะไปดูไหมล่ะ
00:52:44ที่จริง นี่เป็นครั้งแรกที่ข
00:52:46้าออกเดินทางไกล ตั้งแต่เล็ก
00:52:48ถ้าก็อยู่ที่นี่ที่เดียวมาตลอ
00:52:49ด ไม่เคยไปที่อื่นเลย
00:52:56หูขุย
00:52:59เราให้เรื่องนี้จบลง ข้าจะผ่านเช
00:53:02้าไปทั่วล่า
00:53:03ถ้าจะคิดดูนะ
00:53:12คุณชายลี เกิดเรื่องใหญ่แล้วค
00:53:14ุณชายลี
00:53:17เรื่องอะไรเหรอ
00:53:18สิทธิติโลกระบาด คุณของก
00:53:19ุมป้างกันตัวเองส่งเขาไปช
00:53:20่องขาวพยายันทํามิน
00:53:21ว่าเขาเหมือนคนบ้าท เราห้าไม่
00:53:22อยู่
00:53:22มีขาเข้าไปเร็ว
00:53:37คุณชายลี เจ้าอยากเข้ามา อยากเข้
00:53:49ามานะ
00:53:51คุณชายลี ตากกดแล้ว ถ้าติด
00:53:53โลกระบาดจะต้องไปที่ช่องขาว
00:53:54พยายันทํามิน
00:53:58คุณชายลี เสร็จทีลีช่วยพวก
00:54:10เรามาไม่น้อย
00:54:11ตันกดนี้จะฝาฝื้นไม่ได้
00:54:13คุณหมู่บ้านโยง radiling จะตายหมดไม่
00:54:14ได้
00:54:15อ veya Internet membrane
00:54:17ได้จนหมดไม่ได้เหรอ
00:54:20แต่ขาวว่า จิตสำนึกของพวก
00:54:21ท่าน ตายไปหมด ground
00:54:24ถ้าดูพวกท่านนี่ตอนนี้สิ
00:54:26ต่างánhưaรายกับสัตว์ได้รับ
00:54:27ฐาน
00:54:29พ่อข้าไม่ได้เป็นแบบนี้
00:54:31พ่อคิดจะช่วยพวกท่านหรือไ
00:54:32ง
00:54:35System
00:54:38elev chose
00:54:38พ่อพ่อ
00:54:40พวกเขาก็ไม่มีทางเลือก
00:54:44ยาติของพวกเขาก็ไม่จุดจบแบ
00:54:47บนี้ ไม่ใช่หรือไง
00:54:50อย่าทูดพวกเขาเลย
00:54:57ไป
00:54:57คุณรู้สึกว่าใครกล้าขยั
00:55:01บ
00:55:06ช่องข้าไปท่องเขาพยักธมิน
00:55:12ท่านพ่อ
00:55:16หลีสินยวน ตอนนี้ท่านได้ยิ
00:55:18นแล้วนะ
00:55:18พ่อของท่านเป็นคนพูดเอง
00:55:21ยกไป ดีบยกไป
00:55:25หลีสินยวน
00:55:26หลีสินยวน
00:55:29สินยวน
00:55:36แม้แต่พ่อของเจ้า เจ้าก็ไม่ฟ
00:55:40ังแล้วหรือ
00:55:54ข้าทำเอง
00:55:58สินยวน รอยข้าลง
00:56:00เพราะไม่อยากให้เจ้าติดโรคนะ
00:56:17ข้าลง
00:56:17ข้าลง
00:56:20ข้าลง
00:56:24ข้าลง
00:56:25ข้าลง
00:56:25ข้าลง
00:56:29ข้าลง
00:56:30ข้าลง
00:56:30ข้าลง
00:56:30ข้าลง
00:56:32ข้าลง
00:56:50สินยวน
00:56:59ท่านพ่อ
00:57:00พ่อรู้ว่าใจเจ้ากรวดแก้น
00:57:07เพราะว่าเช้าบ้านผู้กัน
00:57:17แต่ไม่ได้มีจึกใจที่ช่วยช้
00:57:22า
00:57:24เจ้าต้องโอ้มอารี่อยากรวดการ
00:57:33ผู้อื่นเพราะพ่อเจ้าเลย
00:57:38น่ารับปากพ่อ
00:57:46เข้ารู้แล้ว
00:57:48โลกพ่อ
00:57:52เจ้าต่องมีใจที่
00:57:56ไม่ต้า
00:57:59ถึงจะมี
00:58:01ชีวิตยางเป็นสุด
00:58:06เจ้าต่องมีชีวิตยางอิสระ
00:58:12เหมือนที่พ่อ
00:58:16เป็น
00:58:17ท่านพ่อ
00:58:23ท่านพ่อ
00:58:25ท่านพ่อ
00:58:25ท่านพ่อ
00:58:26ท่านพ่อ
00:58:40ปือ
00:58:52จ้ามสิคนเราทุกทรมาณ
00:58:54ไม่ใช่ตอนที่ตกอยู่ในอันตร้
00:58:57าย
00:58:58แต่เป็นตอนที่มีใจอยากช่วย แต่
00:59:02กลับร้ายหลทาง
00:59:38พวกชับบ้านโง่เง้านั่นไหร้
00:59:39จิตใจไหร้คุณธรรม ครั้งน
00:59:41ี้จะจะยังปกป้องพวกเขาได้อีก
00:59:44ไหม
00:59:49ไม่ค่อยนะ
01:00:05ปีศาสมาร์
01:00:11เฮ้ยเฮ้ย
01:00:11เฮ้ยเฮ้ย
01:00:16แบบนี้อยู่ไม่ได้แล้ว
01:00:18โอเค
01:00:20อ้าว อ้าว ตี่มีเร็วเข้า
01:00:27พี่ไป
01:00:32มีเด็วเข้า มีซาสมาร์
01:00:34ต่อมีอะไร
01:00:35มีแล้ว เฮ้ย
01:00:37เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้ามา
01:00:40เฮ้ยเยอะ อย่าเยอะ อย่าเยอะ
01:00:42ไอ้ lleği ๆ ๆ ๆ ๆ
01:00:56ต้องดีแล้ว ตั้งนี้แล้ว
01:00:57อย่าเข้าไปด้วย ไป เข้าไปก่อน
01:01:00ไป ๆ
01:01:00ไปๆๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
01:01:05เรียบร้อย
01:01:38ไม่ล่าล
01:02:02เกล้าเธอร์ยอดไต้เท้าเจีย
01:02:03กกู
01:02:05ข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างไรที่กล
01:02:07่มฝัง
01:02:08เจ้าจริง
01:02:09เจ้าจริง
01:02:10เจ้าจริง
01:02:36แสงคำศาสตร์สอง
01:02:41หลบเมกอะไรรูป
01:02:44แสงสวรรค์กายเป็นดาบ
01:02:54หลบเย็น!
01:02:58หลบเย็น!
01:03:02หลบเย็น!
01:03:14หลบเย็น!
01:03:14ให้ค่าดูด่อย
01:03:21ค่ารู้อยู่แล้วว่าท่านได้มี
01:03:23ทางท่อทิ้งชาวบ้านแน่
01:03:27ท่านทำให้ค่าเข้าใจ
01:03:29หากความรอบกดลงว่าอยู่ในจ
01:03:31ิตใจ
01:03:33โครนดินก็สามารถเป็นดอกบู
01:03:34แดงได้
01:03:39ท่านนะ
01:03:41มีจิตใจที่เมตร
01:03:52ค่า
01:03:52ที่จริงแล้ว
01:04:03ค่าเป็นปีศัท
01:04:18ปีศัทย์
01:04:19ปีศัทย์
01:04:47ที่ซามนึก
01:04:48คุ wing v
01:04:50ช่วยชีวิตพวกข้าไว้
01:04:52ปีศัทย์
01:04:53ปีศัทย์
01:05:24ท่าน ไม่สนว่าค่าเป็นปีศา
01:05:28สตร์หรือ
01:05:34คนกับปีศาสตร์ ไม่ได้เป็นต
01:05:37ัวจากสินวัดดีหรือชั่ว
01:05:40สินยุน ถ้าไม่เริ่งจะพูดก
01:05:44ับท่าน
01:05:52ที่จริงแล้ว ค่าอยากจะบอกท่าน
01:05:57มาตลด
01:06:01แต่ว่าค่ากลวยแล้วกัน ค่าของ
01:06:05วันว่าค่า
01:06:09ค่า
01:06:16ถ้ามีอะไรที่ยังไม่อยากพูดแล้
01:06:17วก็ เอาไว้วันหลังค่อยพูด
01:06:24คุณชายลี มีอะไร เจ้าอาวาศอี่
01:06:27หวินอยากพบท่านขอรับ
01:06:30รีบไปเถอะ
01:06:32คุณชายลี มีอะไร
01:06:59มีอะไรล่ะ เมื่อครูอาตมาเพิ่งจะ
01:07:01รู้ เจ้าอาวาศอี่หวิน จงใจ
01:07:04ติดโรคละหมาต
01:07:06เพื่อสึกษาตำหรับยาที่ตร
01:07:08งต่อโรค เขา...
01:07:12อาวมีตาพูด
01:07:17ได้สือเหตุไหนท่านต้องทำชิด
01:07:18นี้
01:07:19มีเพียงทำชิดนี้
01:07:21ถึงจะหาตำหรับยารักษาโร
01:07:23คในเรียวที่สุด
01:07:24และช่วยชีวิตคนมากมายได้
01:07:27แต่ว่า...
01:07:28สนาดชีวิตขาแค่คนเดียว
01:07:31แต่ช่วยคนอีกก็ไม่ถวน
01:07:33ไม่อาจตามมา
01:07:35จะตายไป ความนี้ก็ยังคงอยู่
01:07:37แต่สื่อกีวิธีรักษาโรคละ
01:07:38บาดได้แล้วใช่หรือไม่?
01:07:41พูดีบอกข้ามา ข้าจะไม่ต้องย
01:07:43าให้ท่าน
01:07:52พูดธะ
01:08:01สมบัยศา
01:08:03สมุนภัยนี่ในผู้ขาวของเราไม
01:08:04่มี
01:08:05อาตมารู้ดี
01:08:07อาตมา...
01:08:10ไม่เหลือเวลาให้กินยาแล้ว
01:08:13ท่านดิบเอาตำนับยาไปให้ทาง
01:08:15การ
01:08:17ช่วยเหลือสับประชีวิตเธอ
01:08:27แต่สือ
01:08:29และจากที่อาตมาตายไป
01:08:32สิ่งของที่เหลืออยู่
01:08:35ก็เผามันทิ้งเสร็จให้หมด
01:08:37โดยฝงขาวภายในห้อง
01:08:41ภายในหนึ่งปี
01:08:45อย่าให้ใครเข้ามาอยู่
01:09:01คุณพ่อใต้เท่า
01:09:02ท่านดิบปว่าของเรา
01:09:04ที่หวังหลบไปแล้ว
01:09:05ไม่ใช่ต้องมีตัวหลบไป
01:09:06พ่อใจเย็นต้องกับพอสัก
01:09:09มีปว่าขับพอสักด้วย
01:09:11อื้อ...
01:09:24แพลเจ้าหายเร็วดีนะ
01:09:26ข้าเป็นปีสาทนี้น่า
01:09:27ตุกคนเรียบเข้านะ
01:09:30อ๋อ ใช่แล้ว
01:09:32ทางการได้รับบรรยงานแล้วไม่
01:09:33ใช่เหรอ
01:09:34สำหรับ
01:09:36ทำไมอุ๋อปูหัวถึงยังไม่ก
01:09:37ลับมาแล้ว
01:09:39ย่าแล้ว
01:09:41ในผ่านไม้นั้นไม่ได้เขียนว่
01:09:42าเขาต้องกลับไปที่ไหน
01:09:44คงไม่ใช่ว่าหลองทางไปแล้วนะ
01:09:46ฟ้าจะสว่างแล้ว
01:09:47หรอให้ฟ้าสว่างค่อยไปหาเธอ
01:10:00แย่แล้ว
01:10:01เอ๊ะ หนอค่าด้วย
01:10:02冚สวัสดี
01:10:21เอ๊ะ เจ้า pounds
01:10:29паруหรอ
01:10:43เธอเธอเธอเธอ
01:11:05เธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:38เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:42เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:45เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:47เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:52เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:55เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:58เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
01:11:59เธอเธอเธอเธอเ�
01:12:07วิน่า!
01:12:38เธอว่า นี่ยังไหร่ มัดอาจ
01:12:40โทษข้า และจะปลาดโดนตีข้
01:12:43าอีก
01:12:43ข้าแค่ยังอยู่ ท่านก็ห้องทำ
01:12:46ได้ครับ
01:12:48ไม่รู้จักเกี่ยมต้วน ข้าจะให
01:12:50้เจ้าได้เห็นเข้าไป
01:13:03เฮ้ หรอกใจจิ้งข้าจะเป็นไม่
01:13:06ไม้จะทำเกือดไป
01:13:07จะต้องใช้มารักกันไป หรือเหล
01:13:10่าจริงๆ
01:13:14พวกคุย อากจะไปข้าเขา และผู้ข้
01:13:17าขอรกข้า กันเจ้าไว้ทีพ
01:13:20ิเจ้า
01:13:20ถ้าไม่อยากเป็นปีสัตว์แล้ว
01:13:22ถ้าอยากเป็นคน
01:13:24เป็นคน มันจะกลดบายไปเสีย
01:13:28พวกคุย
01:13:29โห...
01:13:31ไม่นะ
01:13:34ถ้าสุขใจที่ได้รวมทางดัง
01:13:35กับท่าน
01:13:37ไม่นะ
01:13:38หากความลือกกว่นลงให้หลั
01:13:39งอยู่ในจิตใจ
01:13:41เป็นโทน ก็สามารถเป็นดอกบั
01:13:43วแดงได้
01:13:44ไม่นะ
01:13:45ถ้าอยากเป็นดอกบัวแดงนึงใ
01:13:46จของท่าน
01:13:49ไม่นะ
01:13:54หูขุย...
01:13:59โอ้!
01:14:37โอ้!
01:15:13โอ้!
01:15:15ไอ้!
01:15:16ไอน้อย!
01:15:16มันเกรอด!
01:15:16พวกมันรอย!
01:15:20ไอ้!
01:15:20ไอ้!
01:15:27ดินโด้!
01:15:30ยะ 고
01:15:32เพื่อผูกขุย
01:15:34เพื่อชาวบ้านมัน Rafael ที่ถูกเจ้
01:15:35าข้าตาย
01:15:37วันนี้ข้าจะทนลกหนังเจ้า
01:15:39นึงเส้น disappointed ейเจ้าออกมา
01:15:41หูลก surprise
01:15:42ยะ OUR เนื่องหวัดกหว่ามร
01:15:45ข้างเราไปแล้ว
01:15:47ข้ากำลังwwww
01:15:50ข้าถึงได้รู้ Link ว่า ข้าผิด
01:15:51ไป היאประเต้าไหน
01:15:53ข้าอกโดมข้าประตูมัยก่อน
01:15:54ไม่ใช่เป็นสudgeนิยมรับเท่า
01:15:56ของเจ้า วันนี้ ข้าจะกำจัดภั
01:15:58ยพลาดเพื่อบวงทน
01:16:02สัมภาพจิ้นเจ้ามาแล้วหรอ?
01:16:13หลีสินยวน หมดสัมภาพแล้ว
01:16:15ดึงไงแล้ว
01:16:17คิดถึงคำพูดในเจ้า บอกข้
01:16:19าเสีย
01:16:20ข้าเป็นปล้า ปล้าที่กระโด
01:16:22ดข้าบประตูบางก่อน
01:16:24ข้าจะได้ความยังละบางมากมาย
01:16:26มาได้
01:16:26ดังนั้น ข้าจะกลายเป็นบางก่
01:16:29อน
01:16:29ข้าทำได้ ทำไมเจ้าถึงจะทำไม่ได้
01:16:43หลีสินยวน ลุกขึ้นมาสิ
01:16:48ถ้าจะตาย ก็ต้องหยืดแล้วตาย
01:16:52สิ
01:16:54สินยวน เจ้าต้อง โอบอ้องปาร
01:17:01ี
01:17:03มี...มีชีวิต...เป็นอิสระ
01:17:09เหมือนที่พ่อ...เป็น...
01:17:19สระชีวิตข้าแก่คนเรียว พุ
01:17:22ทธะ แต่ช่วยคนอิ่งก็ไม่ถวน
01:17:24ไม่อาตมา จะตายไป ความนี้ก็ยัง
01:17:28คงอยู่
01:17:39หากความรอบกวดลงไม่เหลืออย
01:17:40ู่ในจิตใจ
01:17:41ดินโทนก็สามารถเป็นดอกวั
01:17:43วดแดงได้
01:17:44ถ้าอยากเป็นดอกวัวดแดงในใ
01:17:45จของท่าน
01:17:46หลีสินยวน ลุกขึ้นมาเสีย
01:17:51พ่อเธอ จะตายไปก็ตอนเยอ ลุกขึ
01:17:55้นมาเสีย
01:18:21สุดท้ายสุดท้าย
01:18:50นั้นคอยเกิด ที่ที่เจอีก
01:18:59โอ้ วัย ชอบพิดกันไม่ได้
01:19:13สามาวทราตติกันไม่ได้
01:19:14และว่าจะสนุกเข้า เป้าคอบี่
01:19:18ยังไม่!
01:19:30นี่เท่าคือบินแสงทอบ จากส
01:19:32ำคัญของชูคุณ
01:19:34โอ้ย...โอ้ย...
01:19:43โอ้ย! ข้าดับข้าพูกเขาพอ
01:19:45ด
01:19:45และค่อยกับดักก่อน
01:19:58เจ้ารู้ถูกว่าผิดไหม
01:20:00เจ้าสำนึกผิดไหม
01:20:01เจ้า
01:20:03ยินยอมน่าทิ้งดาบสังห
01:20:04ารไหม
01:20:06ข้ามยิ่งอย่าทิ้งนักพริ
01:20:08มันอย่างเก้า
01:20:10ข้าจะได้สำเร็งในคุณพาของ
01:20:12ข้า
01:20:13นื่อด้านยิ่งนะ
01:20:19อมมามีปล่อยอม
01:20:21ไม่ไป
01:20:23เจ้าไม่หาทางที่ถูก
01:20:33ฉันความช่วยร้ายเป็นแก่น
01:20:34ทำร้ายสัพชีวิต
01:20:36ทำร้ายคนบนโง่
01:20:38ฟ้าไม่อภัยให้เจ้า
01:20:40นิ้นไม่อภัยให้เจ้า
01:20:42ข้า
01:20:45ไม่อภัยให้เจ้า
01:20:48กำจัดบิศาสตร์คือหงทาง
01:20:50ที่ถูกต้อง
01:20:51กำจัดความช่วยร้าย
01:20:53ก็คือการเชิญชู้ความดี
01:20:55สวัญยมเป็นพยายาต
01:20:57หนีช่วยได้รับผลกรรม
01:20:58เห็นและผลวนเวียร
01:21:01ทำช่วยได้รับกรรม
01:21:33อมิต...
01:21:35อมิต...
01:21:35ตาบุ...
01:21:37ครั้ง สุดท้ายเวลา
01:22:06และถ้าป่างเจ้าว่าจะพาเจ้า
01:22:07ไปท่องทั่วล่า เจ้าก็ไปกับข้
01:22:10าแล้วกัน
01:22:16ไม่ดีกว่า ต่อไปข้านะ ที่ว่
01:22:20าจะอยู่ที่บ่อน้ำแล้วปล่อยชี
01:22:21วิตนี้แล้ว
01:22:23ในเมื่อ ไม่อาจไปถึงสวันร์
01:22:26ชั้นก้าวได้แล้ว ก็เริ่มจาก
01:22:28การปกป้องชาวบ้านที่นี่แล้วก
01:22:29ันนะ
01:22:31เรื่องนี้พูดง่าย แต่ทำยากนะ
01:22:36ข้าจะทำอย่างตั้งใจนะ
01:22:38อันนี่ ยังจำได้ไหมล่ะ
01:22:40อะไร
01:22:41ไม่ใช่ปลาทุกตัวจะกระโดดข
01:22:43้าประตัวมาก่อนได้
01:22:44ข้าทำได้ ข้า ไม่เหมือน ใคร
01:22:49เอาเธอ เอาเธอ
01:22:50สู้ ๆ เนอะ
01:22:53เนี้ย
01:23:02ถ้าข้าคิดถึงเจ้า ข้าจะไป
01:23:04หาเจ้าที่ไหน
01:23:07ที่ที่มีความอายุติธรรมใน
01:23:09โลกปะนุษ
01:23:09ที่ไหนมีความอายุติธรรม ที่
01:23:11นั่นก็มีค่า
01:23:13เจออร์พ่อ หมออร์พ่อ 身上ดี
01:23:18แกะสะพ่อ
01:23:21นี่ช่าวว ท่าช่าวว อีบาฉ
01:23:27ันอร์พ่อ
01:23:29ต้านวаны มีความอร์พ่อ
01:23:34นายวัน มีความอดุธพ่อ มีค
01:23:38วามอ Fighting ความอายุติธรรม aqueles His มี
01:23:53ความอมีความอbajง Mary
01:23:59เจอจับกลับаемชต Because fle retail คว้ำเจ
01:24:01ียมมันดยว It's the Stream Guitar 米 ลงçu ลง
01:24:09drum pare arbeitetなく คนพยcano ซ้า Wisร่านของบท Tas
01:24:29าร widely rang a from me
01:24:29ท่านเตอร์ทฟ ท่านเตอร์ทฟ ท่
01:24:44านเตอร์ทฟ
01:24:56นาดิ époux นาดิ Cancer
01:25:00um dor นาดิ Language
01:25:08นาดิ belangrijk
01:25:08อีกแล้ว นาดิ
01:25:23ทำไมเหล profits?
01:25:24จะไปจริงหรอ?
01:25:26ใช่แล้ว
01:25:27ไปไหนอ่
01:25:28ไปที่ที่มีความอัยุทิธามใน
01:25:29โรพษาท ที่นั่นก็มีค่า
01:25:33ไม่ไปไม่ได้นะ
01:25:33ไม่ไปเจ้าเรียกเช่า จะไปที่แถม
01:25:38ไปแล้ว
01:25:50ที่ตัววันออก ข้าไปทางนี้ ไปท
01:25:54างนั้น
Comments