Skip to playerSkip to main content
  • 1 day ago
Transcript
00:00:15สมัยรัชศกย่งเล่อแห่งร
00:00:16าชวงมิง พ่อค้าอันดับหน
00:00:19ึ่งในใต้ล่าเสริญสื่อเจี
00:00:20
00:00:21ได้สร้างครั้งสมบัติลิคฤษ
00:00:22วัรร์ไว้ก่อนตาย
00:00:25เมื่อบ้านเมืองมีภัย จึงจะเปิ
00:00:27ดครั้งสมบัติ
00:00:29แต่ถ้าว่าหลายปีต่อมา แขว
00:00:31้นหาเลี่ยได้ชิงลงมือ
00:00:33หลักพาตัวลูกสาวของเสริ
00:00:35ญสื่อเจียไปซึกด
00:00:37หลายวันต่อมา ได้สั่งให้สามี
00:00:40ของนางต้วนสืออี
00:00:41ใช้ยกวิญญาณทมินมะไทยต
00:00:43ัวคน ยุทภพจึงเกิดการนองเลื
00:00:46อดขึ้นอีกครั้ง
00:01:01เธอร์ทัลลีสาย
00:01:10โอ้ว!
00:01:10โอ้ว!
00:01:33คุณเกิดการนี้!
00:01:33สหายอุ่ยหึง การเดินทางครั้ง
00:01:35นี้มีเหตุร้ายมากกว่าดีเป็
00:01:36นแน่
00:01:37จะสามารถชักดาบช่วยเหลือข
00:01:38้าศาพซึ่งยิ่งนะ
00:01:39เป็นหน้าที่เขาสหายอยู่แล้ว พวก
00:01:41เราต้องด้วยไปที่เขาไปฝึง
00:01:42เพื่อรวมตัวกับผู้ติดต่อ
00:02:10เฮ้ย!
00:02:10สหายเจ้ากับค่า ไปสหายรวมไปร
00:02:11่วมตาย กัน
00:02:12เขังอยู่ชาดนมาลายปี คุณเคยก
00:02:14ับแถมนี้มาก
00:02:15พาเราไปเมืองชื่อหมัวด้วย
00:02:16สหายลิวไม่ต้องเกลกใจ
00:02:18ตอนนี้เมืองชื่อหมัวมีการป้อก
00:02:19ันแน่นหมา
00:02:20พวกเราได้แค่แฮงตัวกับคนหลั
00:02:22ดเท่าร้น
00:02:22เว Speech
00:02:23เฮ่ย !
00:02:26น่าเส
00:02:27มาดีของเราที่
00:02:40เจ้าอย่างนั้นเนาะ
00:02:40เฮ้ยอะไรเนี่ย
00:02:41เฮ้ย
00:02:44เฮ้ย
00:02:44ฝีมือการใช้กระบีหลิงหลิน
00:02:52ของเจ้ายังใช้ไม่ได้เลยนะ
00:02:54แค่พวกเจ้าเองนั้นหนึ่ง
00:02:56เฮ้ย
00:02:56เฮ้ย
00:02:58เฮ้ย
00:03:05เฮ้ย
00:03:23เฮ้ย
00:03:24สหายเจ้า
00:03:34เฮ้ย
00:03:35เฮ้ย
00:03:35เจ้าหนูม
00:03:37ส่งของมาแล้วก็
00:03:39ใสหัวไปได้แล้ว
00:03:41เฮ้ย
00:03:42สพกเจ้า
00:03:53อ้าฮัง
00:03:56เฮ้ย
00:03:59เฮ้ย
00:04:04กลับไว้
00:04:50สะหายเจ้า สะหายเจ้า เจ้าเป็น
00:04:53อย่างไรบ้าน
00:04:54สะหายเจ้า สะหายเจ้า
00:05:00สะหายเจ้า สะหายเจ้า
00:05:07สะหายเจ้า สะหายเจ้า
00:05:17ทำได้บ้างพวกเราอันนี้ เดี๋ยวได้
00:05:19บ้าง แม่ข้างกินหน่อย
00:05:20โอ้ย มันได้เยอะเลย สะเบียง
00:05:25อ้าวมา พี่น้องทั้งหลาย ฟังข
00:05:28้านะ
00:05:29ครั้งนี้ที่ข้าดอดชีวิตกล
00:05:31ับมา
00:05:31เดี๋ยวสะหายกับพวกพี่น้องได
00:05:33้ ถือว่าข้าโชคนี้
00:05:35เกิดอะไรขึ้นล่ะ
00:05:36เกิดอะไรขึ้นอ่ะ
00:05:41เกิดอะไรขึ้นอ่ะ
00:06:01ดื่มให้ ดื่มให้หมด
00:06:05อยากกินก็รินเอา
00:06:06ทุกคน กินให้อร่อยนะ
00:06:10ซ่าชงเฟย จะดื่มไม่เก่งขึ้น
00:06:13เลย
00:06:13แต่ฟิเมื่อการขี่โมว เก่งขึ้น
00:06:15ด้วยเลยเลย
00:06:16ให้มันได้อย่างนี้สิ
00:06:20มา รับนะ ดื่มหน่อย
00:06:24พ่อแก ร่านดีกับข้าสırdสอง
00:06:27ชาม
00:06:27สองชามเหลือ วันนี้ข้าอ prospective จะดื่
00:06:30มกับเจ้าสึกสองหาย
00:06:31เดี๋ยวไว้
00:06:36อย่างนี้สิ
00:06:40เยียนรู้อี่ หากคืนนี้ข้าชนะเจ
00:06:44้า
00:06:45เจ้าก็จะเป็นของข้าแล้ว
00:06:47ได้ว่าเจ้าจะดื่มชนะค้าดืม
00:06:48แล้ว
00:07:01เอา เดิม เดิม เดิม
00:07:04หมดให้
00:07:05เดิม
00:07:07อักชนหน่อย
00:07:12ใครมา
00:07:15ไม่ทักไม่ทาย
00:07:18เดินนิ่งมาแล้วนะ
00:07:24ถ้าทางจะมีเหลือง
00:07:34เออ ในท่านทั้งสอง จะเข้าพักไม
00:07:36่ขอรับ
00:07:36ห้องดีที่สุดสองห้อง
00:07:37ได้เลยขอรับ ห้องดีที่สุดสอง
00:07:39ห้อง
00:07:43ที่นี่เป็นถิ่มของค่า
00:07:45คนก็เป็นของค่า
00:07:47ถ้าพวกเจ้า ยังไม่เข้าใจแล้
00:07:50วก็
00:07:51ต่อไปก็ไม่ต้องมากินดื่ม
00:07:54ขนของโจนมาขายที่นี่
00:08:03ตรงนี้เสียงดังมาก
00:08:05ฉันบนจะเงียบหน่อย
00:08:06ทั้งสองท่านตามข้ามมาเธอ
00:08:07ไม่ต้องหรอก
00:08:11กระบีดระกูลต้วน
00:08:18ทั้งสองท่านเป็นนกนังแอน
00:08:20บินผ่านแดนเหนือตัดผ่านล
00:08:22มและน้ำค้างแข็งเหรอ
00:08:25เท่าแกช่างมีความสามารถนั
00:08:27
00:08:27ในทะเลสายแห่งนี้ไม่เหมือนใ
00:08:29ครเลยจริง ๆ
00:08:33ดูถ้าว่าทั้งสองท่านจะเดิน
00:08:35ทางมาไกล
00:08:36มาทำการค้า
00:08:38หรือมาคุ้มภัยกันล่ะ
00:08:41ข้ากับน้องชาย
00:08:42ท่องเที่ยวผู้พาทารา
00:08:44ผ่านมายังที่ดี ๆ นิพอดี
00:08:47คิดจะอยู่นานแค่ไหนล่ะ
00:08:49ทุกนี้เช้าก็ไปแล้ว
00:08:50เงินเชิญตามสบายเถอะ
00:08:55เขาจะไปดูอาหารกับสุราเสร็
00:08:56จหรือยัง
00:09:02สหายต้วน
00:09:03เข้าเมืองแล้วมีแผนอย่างไรบ้
00:09:04าง
00:09:06หามานจะไม่ลงมือจังกว่าจะ
00:09:07เห็นเป้าหมาย
00:09:09ก่อนที่เขาจะได้หยุกวิญญาณ
00:09:10ทำวินไป
00:09:11คงจะไม่ทำอะไรอื่อสิน
00:09:15พรุ่งนี้พอพวกเราเข้าเมืองแล้
00:09:17
00:09:17ตรวจสอบสถานการณ์ก่อน
00:09:18แล้วค่อยหาโอกาสลงมือ
00:09:28จุยนอ่องไม่ปล่อยพวกเจ้าไปนะ
00:09:30เธอไม้ทัพ
00:09:32สองคนนี้คือสายรับที่รั่ว
00:09:34เกินทรงมาที่กองทัพเราขอรับ
00:09:35ถ้าไม้ทัพบโรงทศดด้วย
00:09:37คลถอลยดบ้านเมืองอย่างเจ้า
00:09:38ไม่ช้าเร็วก็ต้องตายพระตัวเ
00:09:40อง
00:09:41อย่างรออะไรอีก ตัดหัวสะ
00:09:43ขอรับ
00:09:50สดีสิน จะไม่กลัวหรือ
00:09:59ท่านแม่ทัพเจ็ดการเรื่องตะห
00:10:00ารรืดเร็วเฉียบขาด ทำให้ค่า
00:10:02ได้เปิดหูเปิดตา
00:10:05อีกอย่าง ในเมื่อมาแล้วก็จะอยู่อย
00:10:07่างสงบ ในฐานะแค่คนสำคัญข
00:10:09องท่านแม่ทัพ
00:10:10ไม่ทำให้ท่านต้องผิดวังที่ต
00:10:11้อนรับอย่างดี ท่านก็มีหน้าม
00:10:13ีตาเหมือนกันนะ
00:10:18ของแก่เจ้าเชื่อฟังด้วยนี้ ร
00:10:21อได้หยกวิญญาธมินมาแล้ว ก
00:10:23็จะปล่อยเจ้าไปเอง
00:10:26ฉันนั้นท่านแม่ทัพ พูดแล้ว
00:10:28ต้องทำให้ได้ล่ะ
00:10:29ข้าชอบความสลาดของเจ้านัก
00:10:43เออเท่าแก่
00:10:44ไม่รู้ว่าสองคนดีเป็นใครเมื่อ
00:10:46จากไหน
00:10:47จับตาดูให้ดีๆ ตอนกลางคืน
00:10:49ค่อยว่า
00:10:49เออได้เลย ขอรับ
00:11:23ขอรับ
00:11:23ขอรับมูกเอาสองคนสะ
00:11:26เจ้ามาพวกนี้นี่
00:11:29ขอรับมูกัน
00:11:46อยากขยับ
00:11:49ข้าจากข้าแค่คนที่มีรังว
00:11:51ันข้าหัว
00:11:54ผมพูดจริงที่ข้าบบนไป 20 ครั
00:11:56วเรือน
00:11:57ข้าคนไป 18 ชีวิต
00:11:58และก็ฉันสื่อเจ้าที่ปล่อนแล
00:12:00ะขมคืนมา 30 คน
00:12:05ข้ายังมีอีกสองสัมแผ่น
00:12:08ขอข้าดูหน่อยสิว่า
00:12:10ในนี้ ยังมีพวกเจ้าอยู่ไหม
00:12:17ถอย! นี่ไปๆๆ
00:12:25เจ้าสุรีเซียวอีดตัวดิ
00:12:26ก็กวนขิจการข้าดีนะ
00:12:28เดี๋ยวพอเจ้านาที่มา
00:12:30จะให้ข้าอธิบายยังไง
00:12:31พี่วี นี่ข้าพระดุงทําท่า
00:12:33สวรรณะ
00:12:33ข้านักท้อนหลบนี้ 2-3 คนหาเง
00:12:35ินดิดหน่อย
00:12:35หากถ้าไม่ออกมา
00:12:36ข้ายังหาเงินดิดเยอะอีกหน่
00:12:38อย
00:12:39ลาออกไปให้หมด
00:12:40เออ ได้เลยขอรับ
00:12:41ข้าสองค่าออกใจแล้ว
00:12:43สุราและอาหารดีๆกำลังรอ
00:12:45อยู่นะ
00:12:45เท่าแก ขอคุยด้วยหน่อย
00:12:53แม่นางฝีมือดีจริงๆ
00:12:56มา หยุบสุรากัน
00:12:59เท่าแก หากพวกเราไปกันคืนนี้จะว
00:13:02่า
00:13:03คืนนี้เกลงว่าพวกท่านจะไปไม่ได
00:13:05้แล้ว
00:13:05หมายความว่ายังไง
00:13:08สภาพอากาศในทะเลซายแปลปร
00:13:09วน
00:13:10โดยเฉพาะพัดถึงตอนกลางคื
00:13:11
00:13:12แม้แต่คนท้องถิ่งอย่างพวกเรา
00:13:14ก็ยากที่จะหาทางได้
00:13:16ยิ่งไปคนนั้นในระยะร้อยหลี
00:13:17นี้
00:13:18มีโรงเตรียมของข้าอยู่แห่
00:13:19งเดียว
00:13:20หากพวกท่านยืนกรันจะไป
00:13:23เกรงว่าจะไปแล้วไม่ได้กลับมา
00:13:29ได้ยิ่งว่าช่วงนี้
00:13:30จงหยุนกับเรื่องใหญ่ขึ้น
00:13:36พวกท่านจะไปเมืองเชื่อหมวใช่ไหม
00:13:45ไม่ต้องตื่นเต้นไป มะ
00:13:47เดิมสุรา
00:13:48ไม่ต้องหรอก
00:13:51สุราไม่มีอะไร
00:13:53สำคัญที่จัตนาพูดเดิมกระ
00:13:55มัง
00:13:59หวังว่าโทษแก่จะชีแน่ด
00:14:01้วย
00:14:03ท่านอยากไปทางสว่าง
00:14:05หรืออยากไปทางลับกันล่ะ
00:14:08ทางสว่าง
00:14:10ไปทางตะวันตกเชียงเหนือ 50 ล
00:14:12ีก็คือเมืองชื่อหมว
00:14:13แต่พวกท่านไม่มีไปห้อยเอลชายแ
00:14:15ดน
00:14:15เข้าไปไม่ได้หรอก
00:14:20แล้วไปทางลับล่ะ
00:14:27พอพวกท่านมาก็ทำให้รงเตรียม
00:14:30ของข้าเละเทะไปหมด
00:14:32จะทำอย่างไรดีล่ะ
00:14:40น้ำใจเล็กน้อย ต้องขอทวดด
00:14:43้วย
00:14:51ตามข้ามา
00:15:18อุโมงรับนี้สับสรมาก
00:15:21น้องสาวข้าค้นข้างคุ้นเค
00:15:23ยกับเมืองชื่อหมว
00:15:24สามารถนำทางให้ตั้นทั้งสองได
00:15:25
00:15:37สุดท้ายก็หนีไม่ผล
00:15:44ถึงเวลาแล้ว
00:15:46ถึงเวลา
00:15:48เวลา
00:15:48เวลา
00:15:49เวลา
00:15:55เวลา
00:15:56เวลา
00:16:09เวลา
00:16:15นี่เป็นอุโมงรับที่ขุดขึ
00:16:17้นตอนที่ต้ามิงกับฮาเรี่ย
00:16:18่าสู้รบกันเมื่อหลายสิบปี
00:16:20ก่อนสินะ
00:16:21สหายต้วนช่างรอบรู้นัก แต่
00:16:23เช่นนี้จริงๆ ตอนที่สองแคว้น
00:16:25ทำส่งครามกันเพื่อหลีกเลี่ยง
00:16:26ภัย ชาวบ้านจะขุดอุโมงนี้
00:16:28ขึ้นมา
00:16:29ขอบคุณแม่นางที่ช่วยเหลือ
00:16:32ที่พวกท่านมาเมืองเชื่อหมัวครั้ง
00:16:34นี้ คือสตรีนางนึงใช่ไหม
00:16:49อร่อยขนาดนั้นเลยหรือ
00:16:52ที่เมืองหลวงหาของกินนอกด่าน
00:16:54พวกนี้ไม่ได้เหรอ
00:16:56เจ้าได้เข้าเมืองตาลิวๆตาต
00:16:58าจริงๆ เฮ้ย
00:16:59ไม่สู้เจ้าอยู่ต่อเถอะ
00:17:01ข้าจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี
00:17:05เหมือ ขอบคุณท่านไม่ทำที่ดู
00:17:08แล
00:17:09ในปатิทิงบอกว่าวันนี้ที่ใ
00:17:10ต้เป็นที่ต้องห้ามของคนปีมาเม
00:17:12ีย
00:17:12เธ้าพระเจ้าให้ชกลาบอยู่ทั้ง
00:17:13ทิตเหนือ มาต้องเหลียกเลี้ยง
00:17:15ของดีนี้แน่นอนว่าต้องแบ่
00:17:17งปันกับคนมีวัสนา
00:17:18ท่านก็เอาด้วยสิ
00:17:22oh my mommy
00:17:25ขำรับелоว่าเจ้าจะไม่ต้องกั
00:17:27บมุลไปตลอดชีวิต
00:17:27ใช่
00:17:29คนทำการอย่ายใจความสมคัญกับ
00:17:30ภาพเรวม มีอำนาดเหนือผู้ใ
00:17:32ดจิตใจอบอ้อมอารี่
00:17:33ถ้าไม่ทําจะมาสนใจสตรีตั
00:17:35วเล็ก ๆ อย่างค่าทำไม
00:17:36หมายความว่าอย่างไร
00:17:39ข้าหมายความว่าท่าน ร่วงตา
00:17:41สงาดุดบางกร องค์อ่านไม่ธร
00:17:43รมดา
00:17:43ลังได้ครั้งสุบบัติเลขิจส
00:17:45วรรมาแล้ว จะต้องระสบความสัง
00:17:46เร็จอย่างยิ่งใหญ่นะ
00:17:52เรื่องนี้เจ้าดูออกหรือ
00:17:55ไม่คิดสวรรณ์ไม่อาจเพลงพ
00:17:56ลายได้
00:17:57หลังพวกเขาเข้าเมือมาแล้ว
00:18:13ให้โรมือตามสถานการณ์ อย่าให
00:18:15้เกิดเข้าผิดพลาดแล้ว
00:18:16หวังใจเธอ
00:18:56หวังพวกเขาเข้าเมือ
00:18:58ห้ามพลาดอีกครับ
00:19:00หวังพลาดอีกครับ
00:19:31หวังพลาดอีกครับ
00:19:48ถามตามชิสาหัยทวนบอกแล้วกั
00:19:50
00:19:50งั้นค่าจะไม่หาพุทิตอแยก
00:19:53กันลงมือ
00:19:54หากพบเรื่องอะไร
00:19:56ห้ามบุมบามเด็ดขาด
00:19:57อยามให้พวกเรากลับมารวมตัวกัน
00:19:59ที่นี่
00:20:03หวังพลาดำ racket
00:20:03หวังพวกกันลงมือ
00:20:04หนึ่งหวังพวกพวกกัน
00:20:15นี้คือซุรลลื้วลิ้นที่ด
00:20:19ิท้ีสุดของร้านเรา
00:20:20ทานให้อะไรนะเจ้าคะ
00:20:21ขอบคุณมาก
00:20:23จะเอาอะไรมาขายเนี่ย
00:20:26ดูดีนะ
00:20:28น่ากินจังเลย
00:20:30เยอะมาก
00:20:35ด้านหลังทนนเส้นนี้
00:20:37มีทานของฮามานอยู่
00:20:43ระวังมีเวณจะอำลับ
00:20:53อย่าทำให้ท่านไม่ทับรอ
00:20:55เริ่มเร็วๆหน่อย
00:20:57เฮ้ย
00:21:31ท่านท่านหลังจะดื่มเชื่อดำไ
00:21:33หม
00:21:37คือนี่หาบออกนอกบ้าน
00:21:39รีบปิดร้านถือ
00:21:40ตกไป
00:21:40เยอะ
00:21:42ตัดี
00:21:43เยอะ
00:21:44เยอะ
00:21:46โปรด
00:21:46เยอะ
00:21:47เยอะ
00:21:54เยอะ
00:21:55เยอะ
00:21:59เยอะ
00:21:59นั่นเกิด ตรงนี้
00:22:34ข้างไงมีกับดัก
00:22:37เจ้าเองเหรอ
00:22:39ตามเข้ามาก่อน
00:22:49สหายต้วน ท่านนี้คือ
00:22:53นี่คือสหายเก่าของข้า
00:22:54เป็นคนนั้นยุดภพเหมือนกัน
00:22:56คิดไม่ถึงว่าสหายต้วน จะม
00:22:58ีสหายที่เมืองชื่อหัวด้วย
00:22:59อ่ะ มาจริง รอยให้พวกเขาหนีไปได
00:23:05้อีกแล้ว
00:23:07คุดดิ้นสามชื่อ
00:23:08ก็ต้องคุดดูสามตัวออกมาให้
00:23:10ได้
00:23:11ขออวะรับ
00:23:13ท่านไม่ทัพ
00:23:14ตอนนี้เสือ เสือดาว สิงโต อู
00:23:16ดช้าง
00:23:16กับลังทหารทั้งห้าคาย ถึง
00:23:181,000 แล้ว
00:23:19แต่ล่ว่าเกิดชินกับไม่ทั
00:23:21พออื่นๆ รวมกันก็ไม่เกินส
00:23:22ามถึงห้ามืน
00:23:24ขอเพียงท่านไม่ทัพอหาสมบ
00:23:25ัติเจอ ค่อยังรับสมัครทหาร
00:23:27ซื้อมา
00:23:27แผนการใหญ่จะต้องประสบความส
00:23:29ำเร็จแน่นอน
00:23:32หลายปีมานี้ข้าทำงานหนัก ก็เพ
00:23:36ื่อสักวันนึง จะได้ขึ้นของบ
00:23:39รรัง
00:23:40ท่านแม่ทัพเป็นกศัตร์ นั่
00:23:42นคือลิคิสสวันร์
00:23:46เพื่อท่านแม่ทัพแล้ว หัวข้
00:23:49ายินดี บุกน้ำลุยไฟ ยอม
00:23:53สละชีวิต
00:23:57โดยศัตร์
00:23:59อ่าจ้า ชัดดีเลยนะ ในท่านขอ
00:24:12ดูหน่อยสิ ย้อมใหม่หมดเลย
00:24:15เกิด สูราชัดคลีด
00:24:18ของแห้งจ้า ขายของแห้งนะ
00:24:38ของแห้ง
00:24:39destai thad จะกินอะไรดีเจ้าคะ
00:24:50หารป่าบินข้างฝากนอกดาล
00:24:52เส้นทางของจามยืดแปดดินแด
00:24:54
00:24:57หามานไม่คุ้กใกล้ดินในฐ
00:24:59านรับที่ชันเมินทางใต้
00:25:01นางจะถูกขังไว้ที่นั่น
00:25:03พวกท่านต้องได้ไปช่วย
00:25:05ไม่ใช่นั้น หากล้าช้าอาจเกิ
00:25:07ร์การเปลี่ยนแปลงได้
00:25:16เจ้ามาอยู่ที่เมืองชื่อหมวด怎么了
00:25:19เดิมมันยาว
00:25:21ดึกแล้วพวกเจ้าค่อยไป
00:25:26แต่ทายเสียว
00:25:29พวกเราเตรียมิการเวลียบรอยแล้
00:25:30
00:25:31เกิดน่ะจะจับพวกเขาได้แล้ว
00:25:33สุดท้ายพวกเขาก็ดีไปได้
00:25:35ข้าสงสัยว่าจะมีสายลับใ
00:25:38นหมู่พวกเรา
00:25:44เร่าเจ้าคิดว่าเป็นใครก็ห
00:25:48ละ
00:25:53เอ้ย มันขลังน้อย marsay
00:25:55ค้นอย blindlyต Lan Lasiao
00:25:58ก็เร็กสิ
00:26:09จริงน่ะ
00:26:26ภาพนี้ค่ะใช้เวลาหนึ่งปี ถ
00:26:27ึงจะวาดออกมาได้
00:26:33เจ้ากำลังตรวจสอบห้ามอัน
00:26:35เหละ
00:26:39เพราะจะดูสิ พวกนี้เป็นถารอบ
00:26:41ของห้ามอัน
00:26:42ในเมืองมีห้าที่ นอกเมืองมีห
00:26:45
00:26:46ที่นี่เป็นเรือสนตัวของเขา อ
00:26:49ีกสองสามที่นั้นเป็นค้ายถหาร
00:26:50ของเขา
00:26:52คิดว่า แม่นางเสริญ ต้องซ่
00:26:55อนอยู่ในนั้นแน่
00:26:58ไม่ว่าอือซินอยู่ที่ไหน ค่า
00:27:01จะต้องหานางให้เจอ
00:27:06ว่าเหมือนเย็ก เปิดประตูสิ บ
00:27:09ริษาเลือกเจ้า รีบประตูให้ค
00:27:11่า
00:27:12พวกเจ้าไปทำประตูหลัง
00:27:16อันนี้มีประรุษอื่นใช่ไหม รี
00:27:18บประตูแล้ว
00:27:22มาแล้ว มาแล้ว
00:27:25จากนั้นก็จะเปิดประตู หรือว
00:27:28่าซ่อนไข้ไว้ข้างใน
00:27:31คุณ...
00:27:37คุณ...
00:27:40คุณ...
00:27:40คุณที่นี่อย่างไร
00:27:46คุณ...
00:27:48คุณ...
00:27:49คุณ...
00:27:51คุณพูดอะไรนะ คับฝังไม่เขาใจ
00:27:54อย่าบ้าแข็งให้
00:28:08เฮ้
00:28:32สายรับของเจ้าเหม่าบอกเขาว่
00:28:34า วิชิ้นอาจจะถูกขังอยู่ใ
00:28:36นคุกใต้ดิรับที่ทางใต้ข
00:28:37องเมือง
00:28:41จะเชื่อคำพูดของสายรับคนนี้ไ
00:28:42หม
00:28:48แม่ว่าก่อนหน้านี้พวกเราจะถูกส
00:28:49ุ่มจมตี แต่ข้าก็ยังเชื่อใ
00:28:51นตัวเจ้าเหม่า
00:28:55จากแพนที่ คือฮามานเย่ให้มา
00:28:59หมารี่ลิงส่วนตัวอยู่ในเมื
00:29:00องสองสำหััง
00:29:01คืนนี้ ค่าจะไปซือให้แน่ชั
00:29:04ดก่อน พวกเราเข้์ลงมือ
00:29:07ท่านไปพบควันขนหนึ่งขับ 웃
00:29:15elders
00:29:20ยังไม่มาอีก ยังไม่มาอีก ๆห
00:29:25ากยังไม่เธอ
00:29:26ทุกนี้ค่าจะข้าซื้นอีสิ
00:29:28น รู้สึกว่าตัวซื้ออีจะมา
00:29:29ไหม
00:29:32ท่านแม่ทับ ตอนนี้พวกเราสงบส
00:29:34ะเตอรมยิ่งกว่าเดิม
00:29:36ในเมื่อพวกเขามาได้ ก็ต้องมาช่
00:29:39วยแน่นอน
00:29:40อย่าลืมล่ะ ท่านนั้นใกล้จะ
00:29:44มาถึงแล้ว
00:29:46ข้าวางแผนการใหญ่นี่ วางแผน
00:29:53มากี่ปี
00:29:56ต้องสูญเสียกำลังคนไปเท่าไ
00:29:58หร่
00:30:00เขาทำอะไรอีก
00:30:06ตอนนี้ข้ากำลังจะรวมรวม ยก
00:30:08วิญญาทำให้ทั้งสี่ชิ้นได้
00:30:11แผนการใหญ่ก็อย่าสำเร็จแล้
00:30:13
00:30:16ท่านหู
00:30:18ท่านต้องไตร้องให้นี้ ว่าตั
00:30:20วเองควรทำอย่างไร
00:30:26แน่นอนว่าต้อง ทำตามคำสั่งข
00:30:29องท่านแม่ทับสิขอรับ
00:30:31ต้นสืออี มุ่งหน้าประยัง
00:30:39เมืองชื่อหมัวแล้ว
00:30:41แผนการใหญ่ใกล้จะสำเร็จแล้
00:30:44
00:30:45ท่านตอนนี้
00:30:47โหเตอร์
00:30:47สัตวิค่ะ
00:31:01แผนการใหญ่
00:31:06ต้องจัดการใหญ่
00:31:07ท่านตอนนี้
00:31:07สุดที่สุดท้าน
00:31:09ทางท่านต่าง
00:31:13ทางนี้ ขอบคุณที่สิ
00:31:57ใครน่ะ
00:32:01อย่าไป
00:32:07แม่ทับร่วง จับตัวพวกต้
00:32:09องสงสัยสองคน
00:32:09แต่ seja และขอลัพยาวult ทักทีแ
00:32:12ม่ทับรวงโธด้วย
00:32:15แม่ทับร้วง เพล้วง เพล passatไป
00:32:25Heck ขอาลัพยาว
00:32:39用งานบ cuisine
00:32:47วินอีกาเมื่อใจ
00:33:19ฟืนแล้วเหรอ
00:33:23ขอบคุณแม่น่าง
00:33:26เจ้าชื่ออะไร
00:33:29คนธรรมดาร้ายนาไม่ควรค่า
00:33:30แก่การพูดถึง
00:33:32ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้า
00:33:35วันน่าจะต้องตอบแทนแน่นอน
00:33:37ต่อไปหากเจอปัญหา
00:33:41ก็เอาแหวนหวงนี้มาให้ข้า
00:33:51น่างไปไข้กัน
00:33:52สตรุกของห้าหวาน
00:33:54ไม่ทับรวบหนึ่งห้า ไม่ทับ
00:33:55ของห้าเรียบ
00:33:56รวบเขิดซิ้น
00:34:05ไม่ทับรวบไม่เจอกันนานเลยนะ
00:34:07ไม่เจอกันนานเลย
00:34:09Jenny 하죠 Beyond นี่สะหายจากเมื tend remaining
00:34:10มาทำธรรายสมขันที่นี่
00:34:16สองปีนี้ค่ายุ่งอยู่กับเรือง
00:34:17ทหารมาตลอด
00:34:18ไม่ได้ไปลำลึกความหลังที่โ
00:34:20รงเตียมกับพวกเจ้าเลย
00:34:20เจ้าล่ะ กำลังทำอะไรอยู่
00:34:22ใช่ ชีวิต
00:34:23อยู่กับ privoduหรายในยระฟพกัน kit
00:34:26ว่ามมาเธอก attractingания
00:34:29ไม้omination ไม่ tariffsับรูตเยอะ study
00:34:32ว่าก่อนหน้านี้ ที่จงหยุนเกิด
00:34:34เรื่องใหญ่
00:34:38พอได้ยินมาบ้าง
00:34:39พอเราบุ่มป่ามาหา ก็พอเรื่อง
00:34:41นี้
00:34:43พอเราอยากรู้ที่ซ่อนของคุณหนูเส
00:34:44ริญ
00:34:52ข้าจะส่งคนไปสื่อ
00:34:54คืนนี้ยามจือ จะกันที่หุบเขา
00:34:56อิงตู้
00:34:57ได้
00:35:26พี่วิ ไม่เป็นไรใช่ไหม
00:35:30ไม่ใช่วันนาง
00:35:32คุณผู้นี้เป็นสายรับของ Hoyamane
00:35:34พ่อนเกิบจะติดกับนางแล้ว
00:35:39เกิดว่าทำเรื่องสำคัญพลา Fraktion
00:35:43เมื่อครูเข้าไปที่เริ่นตัวของ
00:35:45Hoyamane
00:35:47ไม่พบบ่อแสของอุ่ง ค่าค Assist
00:35:49ว่าวิersin
00:35:50นางน่ะจะถูกซ่อนไปที่ถานที่ม
00:35:52ั่น ซักแห่งนอกเมือง
00:35:53และถานที่มั่นนั้นก็ซ่อนไว้ล
00:35:55ึกรับมาก
00:35:55พวกเราต้องคิดให้มาดีๆ
00:35:57ว่าควรจะลงมืออย่างไร
00:35:58พอเราหาลือกับแม็นทับล Miranda
00:36:00แล้ว
00:36:00คืนนี่ยำจือ เจอคนที่หูบเขาอ
00:36:02ิงตู้้
00:36:03นางนาดาจะช่วยเราได้อีกแรง
00:36:04ส Har j enfants
00:36:06เดี๋ยวไปกับข้น่อย
00:36:08แม็นทับลง hyped orchestra obed
00:36:11- ถ้าเลี่ย ล่วงเกิดซิ้นงั้
00:36:12
00:36:12- ใช่แล้ว
00:36:16แม้ทัพธาหมันมีทหารแสนหน
00:36:17้าอยู่ในมือ
00:36:19แค่จรงใครจากอย่างพวกเจ้า
00:36:21ก็คิดจะขัดขวาง ไม่ให้ท่านแ
00:36:23ม้ทัพประสบความสำเด็จ
00:36:25ทั้งหน้าเหลือเชื้อ
00:36:27หน้าขันยิ่งนัก
00:36:28ไอ้ แม้ตื่นตูม
00:36:30- จะทำอย่างไรกับนางดี
00:36:33- ให้มันทัพรวจจัดการเถอะ
00:36:43- นายไม่มีใสนภัยร์ดตี่เหล
00:36:44ือ
00:36:49- นายไม่เจอท่า
00:36:53- ท่าวท่าดูเบี้ยล่ะ
00:37:00- ล่วงใช่งนิยมดี
00:37:00- และมันเกสดี
00:37:01- แล้วพวก เขินภาพทรวจการฟร
00:37:03คา
00:37:03- พลาห์ทรวจการฟรคา
00:37:04- อรีกพวก SER คุณพวกเดียว
00:37:11- และมันเฉย ถูกเงิดยวงแบบ
00:37:11น GTA
00:37:25อย่าพูด พาเข้าออกไป
00:37:33อย่าเข้ามา หาเข้ามาอีกข้าจะ
00:37:35ข้านัง
00:37:39ถอยไป ถอยแฟ้ให้หมด
00:37:50แต่ว่า เจ้าเคยคิดไม่ว่า ต่
00:37:54อให้เจ้านี้ออกไปได้
00:37:57อาสัยเท้าคู่นี้ของเจ้า เจ้า
00:38:00จะนี้ออกจากเทลซายอันกว้างใหญ
00:38:02่นี้ได้เหรอ
00:38:04อย่าเข้ามา
00:38:07อีกไม่นาน เจ้าก็จะตายในทะเลซ
00:38:09ายแห่งนี้
00:38:11ถูกสัตว์ปากกลื่นกินมื้
00:38:13อ กลายเป็นครองกระดู
00:38:15และสามีในอุดมคติของเจ้า อ
00:38:18ีกไม่นานก็จะได้ครองคู่กับคนอ
00:38:21ื่น
00:38:21อย่าพูดมาก
00:38:22ข้าหนูใหญ่เสริญ ใจเย็นเย็น
00:38:27ใจเย็นเย็น
00:38:30แม้ว่าคำเตือนดี ๆ จะแสลงห
00:38:32ู แต่เจ้าก็อย่ามองข้ามนี้
00:38:37อีก
00:38:46อีก
00:39:16ไอ้...
00:39:17ไม่ได้
00:39:19จะรอแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
00:39:21ท่านคิดจะทำอะไรอีก
00:39:24เขาว่าฮามารก็ไม่เห็นจะเก่งก
00:39:26าฏอะไร
00:39:27ข้าจะรุieraบคลัวหนูเสรนไว้
00:39:30ที่ไหนกันแน่
00:39:32เจ้ารอยอยู่ที่นี่
00:39:34ข้าจะไปถึบขาวสักหน่อย
00:39:35ไม่ได้
00:39:36ตอนนี้ครั้งโนกมีสายลับคนลั
00:39:38ตตเว discussion องค์รักิเต็มไปหมด
00:39:39ท่านออกไปจะยิ่งอันตราย
00:39:42ปล่อยข้า
00:39:47เร็ว!
00:39:55หยุดนะ ไปนะ
00:39:57จับเข้าไว้
00:40:18กลับมาก
00:40:49คุณหนูสัน
00:40:51คุณหนูสัน
00:41:07ไม่ทำลัว
00:41:09สนตัวใส่รับของฮามากให้พ
00:41:10วกท่านแล้ว
00:41:11หวังว่านานาจะมีประโยชน์ก
00:41:12ับพวกท่าน
00:41:13ท่านนี้คือ เจ้าคือต้วนสื
00:41:14ออีสินะ
00:41:17พวกเจ้ามาหาค่า
00:41:18ก็เพื่อคุณหนูใหญ่เสรินกับ
00:41:20ific lawman of to the
00:41:20พวกเจ้าจะช่วยพวกเจ้า
00:41:27ภายนองฮามานitationsก็ifer
00:41:29ถ้า емуแน่จวงสัGGดกับ มีใ
00:41:32จคิดกระบบนาณ
00:41:33หลายปีเมลา dial it is fine
00:41:35ถ้าเดิมกับฮาบต้อiyetมิ
00:41:36ลงnderados เหมือนแตนี่
00:41:36เลitetผมคือจะต้องตัวภาย
00:41:37ข้ víde whimsy
00:41:39เพลงแจบสองมัน
00:41:41ฉันเดิ� expressive
00:41:42นั้นแม่ glaub
00:41:46ถ้าทัพรัวมีอะไรที่ต้องการให
00:41:48้พวกเราช่วย เตินแม่ทัพพูดมา
00:41:50ได้เลย
00:41:53หหามาณอยากได้ครางสมบัน ลิ kh зн
00:41:55복 ราบสะหวั Rangers กับจง yrácดีมา
00:41:57ด้วยตลอด
00:41:58เพื่อฝันว่าสะวัณจะได้ครางส
00:42:00มบัตร
00:42:01เพื่อทำแผนการใหญ่ที่เข้าว่า
00:42:02ให้สําเร็ต
00:42:07ที่ที่แม่นานเสริญถูกขั้งไ
00:42:09ว้
00:42:09การจัดวางกลใกลในค่าย และว
00:42:11ิธีทำลายร้ونอยู่ในมี
00:42:13พวกเจ้าต้องระวังตัวให้มา
00:42:19ขอบคุณแม่ทำล่ว
00:42:20ไม่ต้องขอบคุณเหรอ
00:42:23ห้ามานทำความผิดร้อยแรง
00:42:24certified whdone
00:42:25แล้วเลยหลากคนนธำของแค้น
00:42:26ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องชดใช้
00:42:28ข้าช่วยพวกเจ้าก็ท้ากอบว่า
00:42:29ช่วยตัวเอง
00:42:33และยังช่วยราสดอนของเราด้วย
00:42:46เจ้าเน็กมา
00:42:48มามอบของขวันให้ท่านแม่ทั
00:42:50บเองเลยหรือ
00:42:53ชั้นไรอย่างอาย
00:42:56ปากนี้ไม่เบานะ
00:42:59ส่งของมา
00:43:01แล้วเจ้าไว้ชีวิตเจ้า
00:43:02พูดพล้ามอะไรนะ
00:43:21ตรงมัว
00:43:22ถ้าไม่ไหวคว้าค่าจัดการ
00:43:24เอง
00:43:54เจ้า
00:43:56จังจดนั้นจัง
00:43:57ต้นสื้อวีอยู่ที่ไหน
00:44:00ได้พูดมา
00:44:01ฝันไปเธอ
00:44:13ฮいた
00:44:17ทำไมล่ะ
00:44:19เจ้าว่ามาสิวัตรทำไม
00:44:22ข้าตอนรับขับสู่เจาอย่างนี้
00:44:25เจ้ากลับให้ยอบเส้งโอB rounds
00:44:26ไม่รู้ความเอาเส้นเลย
00:44:31สู้ undergraduate
00:44:33เจ้าคิดว่าขายากได้ ของสมมั
00:44:34ตรจริงๆ
00:44:36เจ้าคิดว่าขายากเลี้ยฐานว่าย
00:44:38มากมาย
00:44:38แคร teh củกรอง looks like a fool
00:44:40กาวศัทธานพึ่งจะ פהการุดเถ่
00:44:44านะ
00:44:45เพราะว่าจะบนิ classes now
00:44:46แค่อื่อฉียนจะกันไม่ได้เลย
00:44:49เจ้าจะว่าม lobbying
00:44:51เขาจะบน treaty ว้าสมรวมงั้น
00:44:52ในours of halia
00:44:54ก็จะดูซ confisc我覺得
00:44:55ในเพิ่งเขาได้หรือ งั้นข้าง
00:44:56ก็ต่างออกไป
00:44:57ข้าไม่ควรสามารถมากมาย
00:45:01ทุกเธอได้กายแรงใจเพื่อบ้าน
00:45:02เมือง บุกน้ำ รุยไฟพระดาศั
00:45:04นฐนฐน
00:45:08ข้าตังหากเป็นตัวเลือกทีน
00:45:09ี้ที่สุดของกษัตร
00:45:16เจ้ากินว่า ข้าได้สมบัติแล
00:45:19้ว จะเก็บไว้คนเดียวหรือ
00:45:26ที่ข้าทำแบบนี้ ก็เพื่ออาระค
00:45:28ตของฮาเลี้ย ยิ่งขับไปเพื่อนอ
00:45:30สนอนของฮาเลี้ย
00:45:32คุยโวโอ้อุด
00:45:37ยิ่งควรจงรักพักดีต่อก
00:45:39ษัตร์ของท่าน
00:45:41ไม่ใช่เจ้าเลขโมยบ้านเมือง
00:45:46คิดไม่ถึงว่า
00:45:49ในใจของเจ้า ข้าจะยับแย่เช
00:45:52ินนี้
00:46:06ไม่ว่า
00:46:15ทางก่า generated at all
00:46:17blessing
00:46:17บี้ๆ
00:46:19หืองแล้ว
00:46:21หือง...
00:46:22หืองเป็นอะไรไป
00:46:27เกิดเรื่องกับหือง...
00:46:31เมื่อขึ้น
00:46:32safracy เขาได้ไปช่วยเมนา powiedzieć
00:46:35ข้าเป็นห่วง
00:46:36เป็นห่วงว่าจะมีอะไรผิดพลา
00:46:38
00:46:38ก็เลยตามเขาไปตลอด
00:46:42แต่พอข้าไปถึง
00:46:46เขาก็...
00:46:51ถูกตรงหมัวข้าตายแล้ว
00:46:57เดี๋ยวรักทัน
00:47:02ข้ากับอิวิเหิง
00:47:18รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก
00:47:20ค่าเห็นเขาเป็นน้องชายมาตลอด
00:47:27เดิมที่คิดว่า
00:47:28พวกเราสามารถท่องหยุดทะพบใช
00:47:30้ชีวิตยังมีความสุข
00:47:33แต่คิดไม่ถึงเลยว่า
00:47:35เขาจะถูกคนชั่วข้าตาย
00:47:37สหายต้วน
00:47:38เสียใจด้วย
00:47:40คนเราล้วนมิศิตากรรมเป็นของ
00:47:41ตัวเอง
00:47:42ท่านไม่ต้องทัวเองเกินไป
00:47:50เพื่อตัวเอง
00:47:53เพื่อสหาย
00:47:55ค่าจะต้องค่าโจนพวกนั้นด้
00:47:56วยมือค่าเอง
00:48:15โจนต์กันต้องค่า สำเร็จจ
00:48:17ับเข้า
00:48:17ไม่มีโจนเมียนที่ ราวเกือบ
00:48:38คือร้อย
00:48:45เจ้าเจ้า
00:49:14หากไม่ใช่เพราะค่า
00:49:16เจ้ายังอยู่ในคุกใต้ดินย
00:49:17ุนเลย
00:49:19เจ้า...
00:49:20จะรู้ค่าสี
00:49:22วันนี้กับเจ้าแค่ไหน
00:49:29ฮะ
00:49:30เจ้าอ่วนอันจะไม่รัวอะไร
00:49:32อย่างคิดจะทรมานเจ้าอีก
00:49:39ข้าทนไม่ได้หรอกหน้า
00:49:42ต่อยมือ
00:49:42ฮะ
00:49:42ฮะ
00:49:43ฮะ
00:49:45ฮะ
00:49:50ปล่อยมือนะ
00:49:55เจ้าก็ยอมข้าสี
00:49:56ฮะ
00:49:58ปล่อยข้านะ
00:49:58ฮะ
00:50:01ฮะ
00:50:02ฮะ
00:50:04ฮะ
00:50:06ฮะ
00:50:06ฮะ
00:50:06ฮะ
00:50:09ฮะ
00:50:11ฮะ
00:50:12ฮะ
00:50:12ฮะ
00:50:18ปล่อยค่านะ
00:50:24ปล่อยค่า
00:50:26จังจะทำอะไร
00:51:17ปล่อย
00:51:19ปล่อย
00:51:22วีสิน
00:51:24ในที่สุดท่านก็มาแล้ว
00:51:29ไป
00:51:31พวกเราไปกันเธอ
00:51:52นึกปล่อยนี่แล้ว
00:51:54จะไปไหนหรือ
00:51:57พวกจะคิดว่าจะออกจังเมืองชื่
00:51:59อหมวน่ะจริงๆหรือ
00:52:05เจ้าก็คือตรวจสืออีสิน
00:52:08จะไปนักสาคำพูดหรือน่า
00:52:10ทั้งทั้งที่ให้เอาของมาแรกคุ
00:52:12
00:52:13จะกำลังพิสัญญานะ
00:52:25ปล่อยนางสะ
00:52:26อย่าเข้ามา
00:52:36เจ้ามาอยากส่งตัวคนมา
00:52:38แล้วก็มาอยากส่งของให้อีก
00:52:40เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร
00:52:43เจ้าได้ยกวินยานทํานไปก็ไม
00:52:45่มีประยัญญ
00:52:46เจ้าว่าอะไรนะ
00:52:48ถ้าเจ้าดียินมาว่าถ้ารวบ
00:52:49รวมหaćวิญญาณถมิน ก็จะเปิ
00:52:51ดครั้งสมบัติได้
00:52:52รวนเป็นเรื่องเล็วไหล
00:52:56คนที่รู้ตำแหน่งครั้งสมบัติ
00:52:57จริง... มีเพียงค่า
00:53:03แต่ค่ามีเรื่องนึงอยากขолอง
00:53:07ว่ามาซิ
00:53:10ค่าจะพาเจ้าประยังครั้งสมบ
00:53:12ัติ
00:53:13แต่จะต้องแบงให้ค่า 3 ส่วนเส
00:53:15ร็จเรื่องแล้ว
00:53:18ข้าจะกลับไปทำไรไขนา
00:53:21ไม่สนใจเรื่องเราในยุทภพอีก
00:53:23ข้าจะรู้นะอย่างไรว่าเจ้าไม่เลย
00:53:44รอข้าด
00:53:59เจ้าอย่าประสบความสำเร็จหร
00:54:01ือไม่
00:54:01ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใ
00:54:04จของเจ้าแล้ว
00:54:17เจ้าอย่างนี้
00:54:43เจ้าอย่างนี้
00:54:46สำเร็จหรักการดีนะ
00:54:48มาแดนตะวันตกครั้งนี้ค่ะได
00:54:49้คิดหลายเรื่อง
00:54:51การได้อยู่กับอีวิสินตลอด
00:54:52ไป
00:54:54ชีวิตนี้ก็ไม่เสียได้แล้ว
00:54:57คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะรักเดี
00:54:59ยวใจเดียวเช่นนี้
00:55:01ไม่ได้ปล่ายเธอ
00:55:02ที่นั่นยังอยู่อีกไกล
00:55:05จ้ะ
00:55:15จับตามองพวกเขาไว้
00:55:17ดูพวกตัวสือีคี่จะทำอะไรกันเ
00:55:18นี่ย
00:55:19รับซับ
00:55:26ที่นี่ก็คือหุบเขาเยี่ยนกุ
00:55:28ยแล้ว
00:55:29ที่นี่พยุษัยแรงขนาดนี้
00:55:31ขอจะไม่เกิดเรื่องอะไรใช่ไหม
00:55:32วางใจเธอ
00:55:33ค่ะเตรียมการไปแล้ว
00:55:35ครั้งสมบัติอยู่แล้วเข้าไปใน
00:55:36หุบเขา
00:55:37รีบตามมาเร็ว
00:55:45ไป
00:55:50ปล่ายแล้ว
00:55:51อยู่ข้างหน้าเนี่ย
00:56:30прошที่นี่
00:56:47ข้าแล้ว ข้าแล้ว!
00:57:03ขอโดนขึ้น!
00:57:27ข้าแล้ว ข้าแล้ว!
00:57:47ข้าแล้ว!
00:58:04ไป!
00:58:12อย่าล่ายตามสตรูที่จนหมู่
00:58:13แต่อย่างวิญญาณทำเป็นของท่าน!
00:58:16ไม่เป็นไร
00:58:18พวกเขาไม่รู้ตำแหน่งครั้งสมบ
00:58:19ัติ
00:58:19ก่อเรื่องอะไรไม่ได้หรอก
00:58:21ลักษาชีวิตเอาไว้ก่อน
00:58:23พวกเราถอยก่อน ไป!
00:58:45ไม่...
00:58:50ถ้าว่าแล้ว เรื่องมันไม่ง่าย
00:58:52ขนาดนั้น
00:58:55รอถ้านั้นมาถึงแล้ว
00:58:57อากาศของหาเลี้ย
00:58:59ก็จะเปลี่ยนไป
00:59:07นั่นข้าน้อย
00:59:09ขอยินดีกับท่านไม่ทำก่อนเลย
00:59:11หืม...
00:59:13หลายปีมานี้
00:59:15จะจ่วยข้าไว้ไม่น้อย
00:59:19ข้าจะไม่ทำให้เจ้าเสียเปรียบ
00:59:21นะ
00:59:21ขอบคุณท่านไม่ทำ
00:59:33แขกมาถึงแล้ว
00:59:39เป็นเขาเองหรือ
00:59:52เรื่องเราจัดการไปถึงไหนแล้ว
00:59:55ได้ของหมาอยู่ในมือแล้ว
00:59:58แต่...
01:00:00ยังไม่ดูตำแหน่งของคลางสม
01:00:03บัติ
01:00:05ทุกอย่างล้วนอยู่ในแผนการข
01:00:08องค่า
01:00:13เอามาเถอะ
01:00:20เฮ้ย...
01:00:21แต่เท้า...
01:00:22อย่าเพิ่งร้อนใจไป
01:00:24ให้ข้าเก็บของไว้ก่อนดีกว
01:00:26่า
01:00:33เฮ้ย...
01:00:36เฮ้ย...
01:00:42ตำ...แม่ทับรั่ว
01:00:43ใครส่งมา
01:00:45ไม่ทราบขอรับ
01:00:46แผนที่ป้องกันเมืองของหมาท
01:00:51โรง nurses
01:00:52ช่ Malเล่น
01:01:01ขอรับ
01:01:03ขอรับ
01:01:04ขอรับ
01:01:04ขอรับ
01:01:04ขอรับ
01:01:05ขอรับ
01:01:27เป็นของค่าทั้งหมด เป็นของค่
01:01:29าทั้งหมดนี่เลย
01:01:47อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่
01:01:49า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย
01:01:50่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า
01:01:54อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่
01:01:58า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย
01:02:08่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า
01:02:08อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่
01:02:11า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย่า อย
01:02:13่า อย่า อย่า
01:02:19วิเทียน เจ้ากับค่ารู้จักกั
01:02:23นมาครึ่งค่อนชีวิต
01:02:27เจ้ารู้ดีว่าค่าเป็นคนแบบไ
01:02:30หน
01:02:31ตอนนี้เรื่องสำเร็จไปครึ่งหนึ่
01:02:33งแล้ว
01:02:35ค่ารู้ว่าหามานอย่าครอบครองสม
01:02:38บัติไว้คนเดียว
01:02:49เจ้า มีแผนรับมือย่างไร
01:02:57ฟังคำสั่ง ของใต้เท้าทุกอย
01:03:00่างขอรับ
01:03:02ครั้งสมบัติ จะตกไปอยู่ในมือ
01:03:05ของผู้อื่นไม่ได้เด็ดขาด
01:03:09ดี ขอแค่เรื่องนี้สำเร็จ
01:03:18ตำแหน่งอักระมหาเซนาบดีก
01:03:21็จะเป็นของเจ้า
01:03:23ขอบคุณขอรับใต้เท้า
01:03:26สัตรูของสัตรู ก็คือสหาย
01:03:40นั้นที่สุดฟ้าของหาเลียกก
01:03:42็เปลี่ยนไปแล้ว
01:03:50ท่านแม่ทับ ข้าอยู่ในราชส
01:03:53ำนักมาหลายปีแล้ว
01:03:55เบื่อนายกับการประจบระแจง ชี้ก
01:03:58วางเป็นมาแล้ว
01:04:00ทุกวันก็คอยปรณิบัติฟา
01:04:02บาทด้วยความหวาดกลัว
01:04:05กลัวว่าความผิดพลาดเพีย
01:04:06งครั้งเดียวจะนำภัยมาสู่ตัว
01:04:08มีจุดจบที่น่าเศ้า
01:04:12จงหยวน ข้าไม่อยากกลับไปอี
01:04:16กแล้ว
01:04:21ท่านแม่ทับ โปรดเห็นแกข้
01:04:23าที่อายุมากร่างกายออนแอ ช่วย
01:04:27ดูแลด้วย
01:04:31หมายกว่าว่าอย่างไร
01:04:41ข้าน้อยอยากอยู่ที่หาเลี้ย ช่วยท
01:04:44่านแม่ทับขึ้นเป็นห้องเต
01:04:49แต่เทา ไม่ต้องหากวิทีอยู่หรอก
01:05:02ขอแค่ข้าในคืนของบันลั
01:05:04ง ถ้าจะมีกิจในยดนัดความ
01:05:05มั่งคลางให้เซฟสุกตลอดชีว
01:05:08ิทย์เหลือ
01:05:08ข้าน้อย จะพยายามช่วยท่านแม่ท
01:05:11ับ ช่วงชิ้งใต้ล่า ยางสุ
01:05:13ดความสามารถ
01:05:19จะainesเซ мнิด
01:05:22เฮ้ย เฮ้ย
01:05:40ขอおい ไต้เผ้า
01:05:53ดื่ม
01:05:54แต่เท้าสุด แต่เท้า
01:05:59แต่เท้า
01:06:02หากครั้งนี้ไม่มีทัน ข้าไปรู้
01:06:04จริงๆ ว่าควรจะทำอย่างไร
01:06:06ไม่ว่าย่างไร ผู้นี้พวกเราไป ไปที่คร
01:06:11ั้งสมบัติ
01:06:11ได้ซิ
01:06:15ตอนที่สร้างครั้งสมบัตินี้ ก
01:06:18็ได้ติดตั้งกลไกลไว้มากม
01:06:20าย
01:06:21วิธีทําลายก็ อยู่บนยกวิญ
01:06:24ญาณทํามินนี้
01:06:26เออ ท่านอ๋ง เช่นนั้น เอาออกมาดู
01:06:30หน่อยได้หรือไม่
01:06:31เดี๋ยวค่า จะเล่าให้ท่านฟัง
01:06:34ถึงความน่าอาสจรรค์ของส
01:06:36ิ่งนี้
01:06:37หรือ
01:06:54รีบพูดมาสิ นี่แปลน่าเขาบ
01:06:57อกเราเลยนะ
01:07:05ท่านดูสิ
01:07:08หงนางทางทักษิน วิหกทั้งห
01:07:11ลายหวาดครัว
01:07:14เตาดำทางอุดอล แรงกายเป็นไ
01:07:17ทยอิน
01:07:23มังก่อนเขียวทางบุรภา
01:07:31ห้ามัน คืนนี้ค่ะ เชิญขรุจจะ
01:07:35เก่ามาท่านหนึ่ง
01:07:49แม่ทับลัว
01:07:52ที่นี่ก็ ขอฝากเจ้าด้วย
01:07:56อาศัยแค่เจ้า
01:07:59ก็กิจข้าข้าหรือ ทหาร
01:08:06ทหาร
01:08:07ลองมือ
01:08:08เดี๋ยวก็
01:08:27จากนี้ไป ค่ายินดีติดตามรับ
01:08:29ใช้ไต้เท้า
01:08:31แม้ตายก็ไม่วัน
01:08:32ท่านยังจำที่ค่าถามท่าน
01:08:49ที่รงเตรียมคืนนั้นได้ไหม
01:09:02พ่อท่านคือต้วนชิ่งอย่าง
01:09:03ใช่ไหม
01:09:05เจ้ารู้ได้ยังไง
01:09:07ข้าไม่เพียงแต่รู้ชื่อของพ่
01:09:09อท่าน
01:09:10ข้ายังรู้ด้วยว่า
01:09:12เขาเคยเป็นหัวหน้าองครักษ์
01:09:13ทั้งสี่ของเสริญซื้อเจีย
01:09:15เจ้าเป็นใคร
01:09:18ข้าเป็นใครไม่สำคัญหรอก
01:09:20แต่ข้ารู้ว่า
01:09:22จุดประสงที่พวกท่านมาในครั้ง
01:09:23นี้
01:09:24ก็เพื่อช่วยสตรีนางนึง
01:09:27เจ้าไปฟังใครเมื่อ
01:09:29แม่ว่ารงเตรียมของข้าจะเล็
01:09:31
01:09:32แต่ก็มีคนเก่นกาสซ้อนตัวอย
01:09:33ู่
01:09:34เรื่องในยุทภพ
01:09:37ข้าพอรู้มาบ้าง
01:09:42รู้ว่าเจ้าก็คือองครักษ์ข
01:09:43องเสริญซื้อเจีย
01:09:45เย็นจือเซียว
01:09:57ห้าปี ก่อน
01:09:59เบ необходимо
01:10:01มีก الز้อมด้วย
01:10:04ต้องเป็นหลายแข็ง começa
01:10:05มีภัย
01:10:10ส่งที่ท็อมแล้ว
01:10:19เพราะข้าวรู้ว่าตราบได้ท
01:10:21ี่ครานสมบัตตรยังอยู่ก็จะมี
01:10:23คนแห่กันไปแย้งชิ่ง
01:10:28ข้าเคยได้ยินท่านพ่อพูดถ
01:10:29ึงเจ้า ค่ะนึกว่าเจ้าหายต
01:10:31ัวไป Delig increases
01:10:33เจอเจ้าที่นี่
01:10:35แต่เท้ายังไม่สมหวัง
01:10:37ข้าจะอยู่อย่างพ個ไ lived
01:10:39หลายปีมานี้
01:10:40มีพวกที่ทำทุกอย่างเพื่อผลประ
01:10:42โยชค์
01:10:42เพื่อสึกค่าของข้างสมบัติ
01:10:44โดยไม่เล freshly Kraht
01:10:46จนกระทั่ง catching หูอُ้ี่ เธียน
01:10:47ที่เป็นหนึ่งในองครักทั้งเห‌
01:10:48สี่
01:10:49แย้งยกวิญญาณธ expensive
01:10:50ของเจ้งหย่ง หยủรกธิง
01:10:52ไปเพิ่งพ่าหามาณ
01:10:54ข้าถึงได้รู้ว่า
01:10:58เรื่องมันสับซอนขึ้นเรื่อยๆ
01:11:16แต่เท่า
01:11:17ข้าเตรียมทหารฉันเลิดไว้
01:11:18แล้ว
01:11:19จะมาถึงในวันลุ่งขึ้น
01:11:20ลอบพวกเราหาครั้งสมบัติเจอ
01:11:22เพราะเขาก็จะมาช่วยเหลือท่านท
01:11:23ี่
01:11:26นี่
01:11:27จ้า
01:11:34ระวังตัวด้วยเหรอ
01:11:50ย่ะ
01:11:51แต่เท่า
01:11:51เกรงว่าที่นี่จะไม่ง่ายขนาด
01:11:53นั้น
01:11:54ไหร่สาระ
01:11:56ที่นี่มีกนกายมากมาย
01:11:59ระวังตัวด้วย
01:12:00ขอรับ
01:12:00จ้า
01:12:01จ้า
01:12:02จ้า
01:12:02จ้า
01:12:03จ้า
01:12:04จ้า
01:12:27จ้า
01:12:37จ้า
01:12:39จ้า
01:13:01จ้า
01:13:01ลิกษิสวันร์เข้าขุบเขาเพ
01:13:03ื่อนเก้าดินดาน
01:13:04หนึ่งดินดานกลับสู่ความว่
01:13:06างเปล่า
01:13:06หนึ่งดินดานขวางกัน
01:13:08เดินสามเก้าที่ตำแหน่งเชียน
01:13:09เส้นทางข้างหน้า
01:13:10ราบเรือ
01:13:18เดินสามเก้าที่ตำแหน่งด้วยทำ
01:13:19ลายสายทานใจ
01:13:22มุนเวียนไปมาเก้ารอบ
01:13:25มุนเป็นร้อยพันคลาทอดท้
01:13:27อนใจในโชคชาตา
01:13:29เดินสี่เก้าที่ตำแหน่งชิด
01:13:31ห้าคุณเขาสันสะเทือน
01:13:40เดินเจ็ดเก้าที่ตำแหน่งนี้
01:13:43ข้ามผ่านความทั่วร้าย
01:13:48ยอด
01:13:49ยอด
01:13:50ยอด
01:13:51ยอด
01:13:51ยอด
01:13:54ย่ะแล้ว
01:13:55มีคนมาถึงก่อนพวกเรา
01:13:56ยอด
01:13:58ไป
01:13:59ยอด
01:13:59ยอด
01:13:59ยอด
01:14:00ยอด
01:14:00ยอด
01:14:01ยอด
01:14:03อย่าผูดเขาลึกเบิดประตูสว
01:14:05รรร
01:14:06ฟ้าผ่าฟ้าร้องสะเทือน
01:14:08เลื่อนลักให้เธอเลสาย
01:14:15ทำลายสิ่งเลีลัก
01:14:17รู้แสงสวรร
01:14:23ลิคิดสวรรร
01:14:25ราวไลสุดดินแดน
01:14:28ขอบคุณที่สุด ขอบคุณที่ส
01:14:56ุด
01:14:57มังกรเขียวเอนกายบังนภา
01:15:00พยักษ์ขาว ควบคุ้มประตู
01:15:03มังกร
01:15:08ผงแดง พิทักชายแดนชิน
01:15:15เตาดำ ปกครองสีสมุติ
01:15:27เตาดำ ปกครองสีสมุติ
01:15:55เตาดำ 3 หรือสมคุ้มปกครองส
01:16:04ีสมวติ
01:16:04ทีці้นี้ก็คืออนุ่นเร็ว paints ล
01:16:11trabalhูกผась
01:16:35เจ้าเป็นหนึ่งในองคารักทั้ง
01:16:36สี่กลับผิดคําสาบานขโมย
01:16:38ของที่ตนเฝ้าสะเอง
01:16:39คนเราย้ำทำทุกอย่างเพื่อเงินพอง
01:16:41ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังไม่เข้
01:16:43าใจนะ
01:17:06เจ้าเป็นใครกันแน่
01:17:10ขอเพียงค่าต้วนสืออีอยู่
01:17:12ไม่ว่าใครก็จะหวังจะแต่ต้อง
01:17:13ที่นี่
01:17:18ถ้าแต่ต้องแล้ว
01:17:20ที่แท้ก็เป็นเจ้า
01:17:23เฮ้ ต้วนสืออีเจ้าถึกรบี
01:17:27มาจอค่าทำไม เจ้าอย่าลืมละถ
01:17:30ึงยังไรพวกเราก็เป็นครอบครัว
01:17:32เดียวกัน
01:17:33หรือว่าเจ้าอยากจะต่อต้านข
01:17:36้างันหรือ
01:17:37สนานเทียน
01:17:40เจ้าเป็นอาคระมหาเศนอบดีแล
01:17:42้ว
01:17:42เป็นรองแค่คนผู้เดียวแต่อยู่เห
01:17:44นือคนนับมืน
01:17:44уютมืน จะหยังไม่พอใจอีกเหร
01:17:46
01:17:48เจ้าสมรูร่วมคิดกับ 5 มาย
01:17:51ทรยศบ้านเมืองสวรรณ์ไม่พั
01:17:52กสตรู้
01:17:53ไม่คู่ควลเป็นคุณนาง
01:17:54ไม่สนใจความเป็นตายครอบครัว
01:17:56สนองความประทนาส่วนตัว
01:17:57ยังไม่คู่ควลจะเป็นคน
01:17:58แว้ว… ยังไรล่ะ
01:18:04ท่ารู้แค่ว่า
01:18:12คู่เป็นคุณนาง
01:18:14ต้องมีคุณธรรม
01:18:16ต้องมีคุณฝัน
01:18:19พักดี
01:18:20คุณฝัน
01:18:47ตอนนี้ขันทีก้าวกายราชกิ
01:18:50
01:18:51ใครความขัดย้างระหว่างฝายใด
01:18:52ไฟหนึ่งก็มีให้เห็นกันอยู่
01:18:54บ่อย
01:18:54เจ้าเป็นเพียงนักรุธษาดา
01:18:55จะรู้ที่ปกครองบ้านเมืองได้อย่าง
01:18:57ไร
01:18:57แต่ข้าไม่ใช่ปลาในสะน้ำ
01:19:00ท่านลุง ทำไมท่านถึงทำแบบนี้
01:19:03ข้าวางแผนมาตั้งหลายปี
01:19:08แผนการใหญ่ใกล้จะสำเร็จแล้
01:19:11
01:19:12ไม่มีใครหยุดค่าได้ รวมถึ
01:19:14งเจ้าด้วย
01:19:17แต่ล่าจะเดินรุ่งๆ ร่มสลาย
01:19:18มีมาแต่โบราณ
01:19:21เดิมที่ท่านควรทำเพื่อบ้านเมื
01:19:22องและราศดอน
01:19:23จะทำเรื่องเนราคุณชั้นนี้ได้อย่
01:19:24างไร
01:19:25หุดบัง
01:19:25ตอนที่สินชื่อเจียร์สร้างคร
01:19:32ั้งสุมบัตินี้
01:19:34พูดให้หน้าฟังหน่อยก็เพื่อกิ
01:19:36จการบ้านเมือง
01:19:38พูดกันตามตรงก็เพื่อให้ตั
01:19:40วเขาเองไม่ชื่อเสียงโดกดัง
01:19:41ไปช่ว่านิวรัน
01:19:48ตายล่านี้จะแส้เสริญไม่ได้เลยห
01:19:52รือ
01:19:55ท่านไม่อาจเหยียบย่ำพันด
01:19:56ินต้ามีนี้ได้
01:19:57หากเจ้ายังมีจิตสำนึกก็
01:19:59ควรกลับตัวกลับใจซะ
01:20:04พวกเจ้าไม่คู่ควรที่จะเข้าใจ
01:20:08ค่ะ
01:20:19ท่านลุง ท่านอย่าได้หลงผิด
01:20:21อีกเลย
01:20:24ไม่ต้องให้ผู้น้อยยังเจ้ามาส
01:20:25อนข้า
01:20:28คุณมาก็ไม่มีก็ไม่รอม
01:20:32คุณมาก!
01:20:41ขอบคุณ!
01:20:43ขอบคุณ!
01:20:52โอ้ย!
01:21:04ช่วย!
01:21:28เจ้าเป็นใครกันเน้า ข้าแฟ
01:21:30งตัวมาหลายปี
01:21:32เรื่องเห็นใกล้ตัวที่พวกเจ้า
01:21:33ทำ จะปิดบางและรอดพ้นสายตาข
01:21:35องฝ่าบาทไปได้อย่างไร
01:21:37ทะลุง ทะลุง
01:21:52แฟงตัวดา อย่างหน่า ไม่งั้น ข
01:22:16้าจะข้านัด
01:22:36จุดอ่อนของเขาอยู่ที่รักแล้ว
01:22:38จะให้พวกเจ้า ได้ลิ้มรถพลัน
01:22:41เขาหันพันมัน
01:22:52kk
01:23:02ک้มือ 하겠습니다
01:23:02แกฮ่า
01:23:22กระบีของค่าเร็วแค่ไหน
01:23:24ก็ยุดความโรส�ของมนุษย์
01:23:25ไม่ได้
01:23:26ยุดยั้งครั้งนี้ได้
01:23:28ก็ยังจะมีครั้งหน้าอีก
01:23:30ยุทธพพ
01:23:32ก็เป็นแบบนี้มาตลอด
01:23:35มีซư
01:23:35พวกเราทำไลมันซ่ะ
01:23:37แบบนี้
01:23:38จะไม่มีใครหาคลางสัมบัติเจ
01:23:39ออีก
01:23:40ตอนที่เสร็จสื้อเจียสร้างท
01:23:42ี่นี่
01:23:42จะทูกหรือผิด
01:23:44ให้คนรุ่นหลังเป็นผู้ตัดศ
01:23:46ินถึง
01:23:46โยกวิญญาณธรรมิงสองชิ้
01:23:53นนี้นำไปให้เยียนจือเสียว
01:23:56แล้วไปจากทะเลซายแห่งนี้
01:24:01เดือนสิบของทุกปี จะมีสหายค
01:24:03นนึงมาหาค่ากับพี่หญิงที่ท
01:24:05ะเลซายแห่งนี้
01:24:06เมื่อพระรธิตกก็จะประกฎตัว
01:24:08ขึ้น
01:24:09เขาบอกว่าเขาเช้าที่นี่มาก
01:24:11ทุกครั้งที่มาก็จะเอาสุลาดอก
01:24:13ท้อมมาด้วย
01:24:14โดยชาติเข้มข้นมาก
01:24:16สหายต้วน พวกเราจะไม่ไปจากที่นี่
01:24:20ท่านมีแผนจะทำอย่างไรต่อไป
01:24:25ออกจากด้าน
01:24:32นกนังแกนบินผ่านแดนเหนื
01:24:33อตัดผ่านลมและน้ำค้างแข็
01:24:35
01:24:36พยักษคำรามทั่วทุกสารทิต
01:24:39ปปปปปปปปปปปปปปปปปป honestly
01:25:04début
01:25:05ที่นี่สุดท่านกับผล
01:25:35ที่ไปที่สุด ชิบว่าจะสุด si ส
01:25:38ุด ช่วยลัวดีที่นี่.
01:26:07สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:26:36สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26:38สุด
Comments

Recommended