Skip to playerSkip to main content
  • 3 minutes ago
يعاني خوان كارلوس أونزوي لاعب ومدرب حراس ومساعد مدرب برشلونة السابق من مرض التصلب العضلي الضموري منذ حوالي عامين.
ورغم تأثير المرض على قدراته وإلزامه باستخدام كرسي متحرك، إلا أنه لم يفقد الأمل وواصل بثه في أنفس الآخرين.
مؤخرًا، ظهر أونزوي في غرفة خلع ملابس أوساسونا، فريقه الأم، وأعطاهم خطبة كفيلة بهز النفس الإنسانية وإسالة الدموع من عيوننا.

SUBSCRIBE ► http://bit.ly/2qPtUOA

Watch FilGoal exclusive Videos Here ► http://bit.ly/32KNtVD

►TWITTER: https://twitter.com/FilGoal

►FACEBOOK: https://www.facebook.com/FilGoal/

►WEBSITE: https://www.filgoal.com/?top=true

►Instagram: https://www.instagram.com/filgoal/

►Fantasy FilGoal: https://fantasy.filgoal.com/

Category

🥇
Sports
Transcript
00:00واحد من الأمراض اللعينة اللي بتصيب الإنسان هو التصلب العضل الجانبي
00:05مرض خطير، سريع الانتشار في الجسم، قاتل في غضون سنوات
00:10وبيحد من حركة المصاب بيه لدرجة قد تصل إلى الشلل الكامل
00:16ورغم أن الحياة ما كانتش عادلة مع خوان كارلوس أونثوي
00:20لكن اللي ابتسامة ما فرقتش وشه والأمل ما اختفاش من كلامه
00:24والشجاعة فضل الظاهرة فيما لمحه
00:28لو حاسس أن يومك صعب أن مشاكلك كتير أنك مش قادر تواجه
00:33افتكر أونثوي وهو قاعد على كرسيه المتحرك
00:37مش إحنا اللي بنطلب منك ده
00:39لأ، أونثوي بنفسه هو اللي بيطلب
00:41أونثوي بدأ مسرته كحارس مرمى في نادي أوساسونا
00:46قبل ما ينتقل إلى برشلونة سنة 1988
00:50اختفى لعامين في ظل أندوني زوبي زاريتا
00:54لكنها كانت فترة كافية علشان يشتغل مع يوهان كرويف ويتعلم منه
00:59وعلى حد قوله فيجب عليك أن تكون غابيا للغاية حتى لا تفهم تعليمات كرويف
01:06بعدها انتقل إلى إشبيليا
01:08وعاش فترة نجحة جدا لسبع مواسم
01:11وتزامل مع لعبين كبار زي دييجو مارادونا ودييجو سيميوني ودفور سوكر
01:17بعد اعتزاله اشتغل أونثوي كمدرب لحراس مرمى برشلونة
01:22بين سنة 2003 و2010
01:24وتواجد في الجهاز الفني لفرانك رايكرد وبيب جوارديولا
01:28عشان يكون شاهد على حقبة تاريخية في النادي الكتالوني
01:32قبل ما ياخد خطوة أكبر ويبقى الرجل الثاني في الجهاز الفني
01:36لليويس إنريكي في سيلتا فيجو سنة 2013
01:40وسنة واحدة في سيلتا فيجو كانت كافية لليويس إنريكي وفريق عمله
01:46علشان يرجع برشلونة وطبعا أونثوي كان شريكه في الرحلة دايما
01:51بعد نهاية مغامرة برشلونة سنة 2017
01:54بدأ أونثوي طريقه كرجل أول في سيلتا فيجو ثم جيرونا
01:59لكن في فبراير 2020 مسرته التدريبية وصلت لنقطة الختام بشكل صادم ومفاجئ
02:07تم تشخيص أونثوي بمرض التصلب العضل الجانبي
02:11وتدهورت حالته سريعا وبقى محتاج كرسي متحرك علشان يتنقل
02:17لكن الابتسامة مغبتش عن وجهه
02:20que nos guste o no nos guste, la vida continúa.
02:24Entonces tenemos que hacer todo lo posible porque además a todas esas personas
02:28yo creo que en un momento dado perdemos, yo creo que a todos les gustaría
02:34vernos con buena cara, sin perder la sonrisa, tirando para adelante,
02:38porque esto es la vida. Yo creo que a veces incluso tengo la sensación
02:44de que tenemos mucho miedo a hablar de la muerte.
02:47Y en definitiva, la muerte es parte de la vida.
02:51Así que creo que lo hacemos justamente para eso.
02:54وعلى مدار أكتر من سنة ونص,
02:57متوقفش أنثوي عن بث الأمل
02:59وعن المطالبة بمزيد من الدعم المادي والمعنوي
03:03لمرضى الضمور العضلي.
03:05لكن الأسبوع اللي فات,
03:06قرر أنثوي يرد جزء من الدين للنادي
03:09اللي بدأ فيه مسرته, أوساسونا.
03:12أنثوي زار قوضة لبس أوساسونا
03:15بطلب من المدرب خاجوبا أرساتي
03:18علشان يحمس اللاعبين قبل مبارتهم الصعبة
03:21في ملعب ذياريال.
03:23واللي قاله أنثوي في خطبته يومها
03:26هو مش بس درس للعب كرة القدم
03:28بل درس للإنسانية كلها.
03:30شكرا لكي يبدو في البحر
03:34لأنني يؤغم الأدراف
03:36لأنني أحضر نسمية الدخول
03:38لأنني بيش بحرر المسرح
03:42فرص بالمسرح
03:44ما يحصل معه
03:45والجب الأول
03:46كذلك تعني اني خذي
03:47إلى استخدام
03:48المسرح
03:49بالمسرح
03:50من مصرح
03:50من المدرب
03:53لإستخدم
03:58من منطقتل
04:00me dio la posibilidad de convertir lo que era mi hobby, como a todos vosotros, en mi profesión.
04:06Y además, unas instalaciones que yo tuve junto con un montón de compañeros de diferentes edades,
04:15tuve el gusto y el privilegio de inaugurar.
04:19Tajoná se inauguró en el 82 y justamente fue el año que yo firmé por Osasuna,
04:25mi primer año de juvenil, e inauguramos estas instalaciones.
04:29Imaginaros ahora el tema de los porteros, Richard, el tema de tener un espacio para los porteros y tal,
04:35parece como algo normal, un entrenador de porteros, todas estas cosas.
04:38En el 82 de Osasuna se preocupó ya de los porteros y nos puso una persona, Nemesios Perza,
04:45que nos entrenaba a nosotros y nos hicieron un espacio para que nosotros entrenásemos.
04:50Entonces, bueno, después no es casualidad que yo saliese, que detrás mía vino Jesús Unanma,
04:57que después vino Javier López Vallejo y unos cuantos, como habéis salido también en otros puestos.
05:05Decía Yagoa que, bueno, pues un poco darle visibilidad a la enfermedad,
05:11pero no tengo ganas de contaros, no quiero que mi mensaje o esta charla que tenemos en estos momentos
05:19quede como algo, no sé, triste o no quiero transmitir eso.
05:24Yo justamente lo que transmito es lo contrario, ¿no?
05:27Que a pesar de las dificultades, de tener una enfermedad cabrona, muy jodida, sin cura,
05:31pues hay muchos motivos para disfrutar de la vida, ¿no?
05:34Y eso es lo que trato de transmitir.
05:37Y si me permitís, mira, lo que os voy a transmitir es dos sugerencias, una petición y un deseo.
05:45Es un poco lo que he pensado, ¿eh?
05:47¿Y las sugerencias cuáles son?
05:49Pues mira, la primera es, y son experiencias propias, evidentemente, como podéis comprender,
05:55es que animaros a que si en un momento dado tenéis una debilidad,
06:01si tenéis un problema veramente importante que no sois capaces de solucionar,
06:08que lo hagáis saber a alguien.
06:10Todos tenemos en nuestra vida, o cercano o más lejano,
06:13todos tenemos a alguien de confianza al que en un momento dado poderle decir,
06:19tengo un problema.
06:20Y normalmente los hombres, en este caso, ahora que está muy de moda todo esto de la igualdad y tal,
06:25pero nosotros, por lo menos en mi generación, hemos crecido,
06:28pues, o sea, decía que el hombre, los hombres de la casa no se podían quejar.
06:32Y claro, si no te quejas, ¿cómo cojones te van a ayudar?
06:35Y hay mucha gente alrededor nuestra que nos quiere echar una mano.
06:39Entonces yo creo que, obviamente, es algo que yo he sufrido en algún momento,
06:43que lo he sentido así, y que os animo a que hagáis.
06:47hagáis, posiblemente ya lo hacéis, pero si alguno no lo hace.
06:51Además, suele ocurrir muchas veces en los vestuarios que,
06:53hostia, no voy a demostrar debilidad, a ver si este compañero mío se va a dar cuenta.
06:58Y muchas veces, cuantas veces pasa que el compañero que está al lado vuestra
07:02también tiene un problema y también está jodido.
07:05Y en el fondo estáis cerca muchas horas y no nos echamos,
07:08o no nos conocemos realmente en muchas situaciones muy cercano,
07:13de manera muy cercana.
07:15La segunda, y creo que muy importante,
07:18y creo que tenéis un entrenador que ya va en esa línea,
07:22que seáis valientes y atrevidos.
07:26Y eso es lo que puedo decir por mi experiencia personal, actual,
07:30que a mí me da mucha tranquilidad.
07:32Me da tranquilidad mirar atrás y tener la sensación de que
07:36me puedo reprochar muchas cosas, sin ninguna duda,
07:39pero en cuanto a proyectos que estaban en mi cabeza,
07:43a ilusiones que tenía de, en un momento dado, ser portero.
07:47Después de querer ser entrenador, pero con pasos intermedios,
07:51entrenador de portero, segundo entrenador.
07:53Cuando he, verdaderamente he sentido que quería hacer algo
07:57y me ha apetido hacerlo, me tiró a la piscina.
08:01Entonces eso a mí me ha dado una tranquilidad en estos momentos
08:04con esta enfermedad que creo que es importante
08:07y que me ayuda muchísimo para llevar la enfermedad como la llevo.
08:12Entonces ser valientes y atrevidos.
08:14La sensación que tengo es que uno está mucho más tranquilo
08:18cuando mira atrás y dice, hostias,
08:23lo intenté, salga mejor o salga peor, pero lo intenté.
08:27Que con esa sensación de decir, hostia, si hubiese hecho esto,
08:31si hubiese hecho aquello, ¿no?
08:33Eso yo creo que te remuerde mucho más la conciencia, ¿no?
08:36Y creo que ese es un aspecto que a mí, por lo menos,
08:38me ha ayudado mucho y que os lo sugiero también.
08:42La petición, ¿cuál es?
08:44Pues mira, os diría que en el momento que aparezca y ojalá tarde mucho
08:49una derrota, un mal día.
08:52Cualquiera de los que estáis aquí, del staff,
08:55un momento en que el entrenamiento no sale nada,
08:58un día que estáis ahí entrenando y os están apretando
09:02y tenéis la sensación de que no podéis más,
09:06que os acordéis de mí.
09:08De este tío que tenéis aquí enfrente,
09:10que hace cuatro días estaba jugando como vosotros,
09:13que hace dos días más o menos estaba formando parte de un staff
09:18y que hoy estoy en una silla de ruedas,
09:20que os acordéis de mí,
09:22pero no como algo triste, como os decía antes,
09:25no quiero transmitir eso,
09:26justamente con un único objetivo
09:29y es que os sirva ese pensamiento en un momento dado
09:33para decir, esto merece la pena,
09:37soy un privilegiado.
09:38El poder tener salud,
09:41el poder trabajar en algo que os gusta,
09:45eso es la hostia,
09:46eso es la hostia.
09:48entonces que tengáis esta sensación,
09:50esa sería mi petición.
09:51Cuando estéis jodidos,
09:52lo decimos,
09:53y hay muchos momentos,
09:54y lo hemos pasado todos,
09:56acordaros,
09:56pero con ese objetivo,
09:57con esta sensación de decir,
09:59hostia,
09:59hoy acordé del cabrón ese de las sillas de ruedas,
10:01pero para levantarme y para seguir,
10:04para seguir funcionando.
10:07Y el deseo,
10:08y con esto termino,
10:08y os dejo tranquilos,
10:09ir a entrenar,
10:11el deseo es que salgáis ahora ahí al entrenamiento,
10:16que lo disfrutéis como el mejor del mundo,
10:21porque es el mejor del mundo,
10:22porque es el de hoy,
10:22y es el que tenemos asegurado,
10:24lo tenéis asegurado todos,
10:25y que mañana salga el plan,
10:28tal como lo tenéis planteado,
10:31y lo habéis trabajado seguro con el staff técnico toda la semana,
10:34y que vosotros tengáis la efectividad suficiente para convertirlo en puntos,
10:40que podáis venir de Villa Real con tres puntitos cojonudos,
10:44para disfrutar con vuestra gente querida,
10:48y sobre todo con la afición,
10:49que ya sabéis que están deseosos de que sigáis en esta línea.
10:52con esto termino,
10:55a pasos una chavales,
10:58a pasos una chavales,
11:11a pasos una.
11:12لأن اللاعب ده هو أكتر من اختبر المعاناة بين كل زملائه.
11:17Tshimi Abila
11:19مهاجم أرجنتيني
11:21عنده 27 سنة.
11:23ممكن مش كتير من الجمهور يعرفه.
11:25لكنه شايل في الجسمه قصة كفاح رهيبة.
11:28كفاح بدأوا في الأرجنتين
11:29لما كان على وشك اعتزال كرة القدم
11:32علشان يقدر يعول أسرته في وقت
11:34ما كانش يلاقي فيه نادي مهتم بخدماته.
11:37ولما مسرته انتعشت وقدر يوصل للدور الأسباني
11:40اتعرض لتجربة قاسية في بداية 2020
11:43نفس وقت تشخيص إصابة أنثوي
11:46بالدمور العضلي.
11:48Abila
11:48اتعرض لقطع في الرباط الصليبي برجله الشمال
11:52وغاب تسع شهور كاملة
11:54وبمجرد تعافيه
11:55اتعرض لقطع تاني في الرباط الصليبي
11:58لكن في رجله اليمين المراضي.
12:00علشان يبتعد Abila عن الملاعب
12:03ربعمية خمسة وتلاتين يوم
12:05فترة كانت قاسية جدا
12:07وبينما كان بيلقي أنثوي خطبته على اللاعبين
12:11قرر Abila إنها لحظة الانتفاض
12:15في ملعب لاسيراميكا
12:17أمان فياريال بطل الدور الأوروبي
12:20والفريق الوحيد اللي ما كانش عرف طعم الهزيمة
12:22حتى لحظتها في الدور الإسباني
12:25وتحديدا في الديئة 82
12:27أثناء التعادل واحد واحد
12:30دخل Abila أرض الملعب
12:32ومش هيحتاج إلا خمس دقايق
12:35علشان يسجل جول رائع قاتل
12:38خطف به الفوز لأساسونة في ليلة سحرية
12:42علشان يسجل أول هدف لي
12:44من سنة وتسعة شهور واثناشر يوم
12:47بالتمام والكمال
12:50نسعها بشيئة بشيئة بشيئة بشيئة بشيئة من المشكلة
13:07شكرا
Comments

Recommended