Skip to playerSkip to main content
  • 16 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย

Category

😹
Fun
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
00:06อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความดุนแรก เพศและการใช้ภาษา
00:13ซึ่งต้องใช้วิจรณยานในการรับชม ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำ
00:27ขอบคุณนะครับ
00:31คุณ
00:36ลำบากไหนนะคุณ
00:39ลำบากเรื่องอะไรคุณ
00:42ก็
00:45อาหารจานเดียวแบบนี้
00:49โถวคุณ
00:50ผมก็คุณนะ
00:53สบายว่า
00:56อ่ะ
00:57อ่ะ
00:58คุณ
00:59คุณ
01:01ผมเพิ่งรู้ว่าการมีชื่อเสียงมันลำบากวันนี้แล้วคุณ
01:05คุณก็ถอดแม้ก่อนสิ
01:07อ๋อ
01:08อ๋อ
01:09อ๋อ
01:10ลืมเลย
01:11อ๋ออ๋อ
01:13อ๋อ
01:14ดีขึ้นเยอะ
01:16มาก
01:17อ๋อ
01:18อ๋อ
01:19อ๋อ
01:21อ๋อ
01:22อ๋อ
01:27ดี
01:28อ๋อ
01:29อ๋อ
01:30อ๋อ
01:31เป็น archae
01:32การมีชื่อเสร็จมันก็ไม่ได้แย่เสมอไป
01:35มันก็ให้อะไรดีๆ หลายอย่างของคุณ
01:39เช่น...
01:40ก็...
01:43เงินไงครับ
01:44ผมว่ารู้ต้องสิบรูปเนี่ย
01:46ยังไม่ได้ถ้ากับคุณออกอีเวนต์งานเดียวเลยนะ
01:51แล้วคุณรู้ไหม
01:52ว่าผมต้องแรงมาด้วยอะไร
01:54อะไร
02:00อะไรเหรอครับ
02:03ผมหากินกับชื่อเสียง
02:06แรกมาด้วยความชื่นชอบของประชาชน
02:12ประชาชนอยากให้ผมเป็นอะไร
02:15ผมก็ต้องเป็น
02:17เพราะทุกอย่าง
02:19มีราคาที่ต้องแรก
02:21คุณจริงจังไหมแล้วเป้า
02:27แต่จริงๆแล้ว
02:28มานผมด้วยแล้วนะคุณ
02:30ไม่รู้ว่า
02:31ผมจะมีเงินมากมายไปทำไม
02:33นี่คุณจะคิดแบบนั้นไม่ได้นะคะ
02:36การที่เราหาเงินได้เองเนี่ย
02:38มันทำให้เรามีสลาด
02:40ใครๆก็มาว่าเราไม่ได้
02:43อืม...
02:45ก็จริงของคุณนะ
02:47พุ๊ะ
02:50กินข้าวกันไหมครับ
02:54มาเลยดีว่า
02:56โห คุณควบได้จริงอ่ะ
02:58คุณกินได้จริงๆเหรอเนี่ย
03:00กินได้แต่คุณ
03:01นี่อ่ะ
03:13มา คุณลุมตาให้
03:15คุณชักกินไก่ไหม เอาไก่ผมไปไหม
03:17ไม่ต้อง
03:18คุณกินเลย
03:19อ่ะ
03:21อันนี่
03:22อ่ะ คุณกินก็ได้
03:25อื้อ
03:30คุณคอยกินบ้าง ผมหิว
03:32อ่ะ
03:34อื้อ
03:36อื้อ
03:38อื้อ
03:42อื้อ
03:43อื้อ
03:45อื้อ
03:47อื้อ
04:00จับเธอ ติศี แกทร Young ทุก femme
04:07ยังสุด tear an ติศนค์
04:28ขอโทษนะคะ
04:29เหรอครับ
04:31อ๋อ...เหรอครับ
04:33ครับ
04:37งั้น...ผม...
04:41กลับก่อนก็ได้ครับ
04:43ได้ครับ
04:49เดี๋ยวผมทำให้แก้วหนึ่งครับ
04:51แต่ว่าไม่ใช่กาแฟนะครับ
04:53พอดีว่าผมทำความสาดเครื่องกาแฟไปแล้วครับ
04:59งั้น...อะไรก็ได้ครับ
05:02ที่คุณอยากทำให้
05:04ได้เลยครับ
05:06ให้งั้น...รอแปลกนึงนะครับ
05:29นี่ครับ
05:32ผมทำมากด้วยเชพาะเลยน่ะ
05:35เลยครับ
05:37จับ
05:39สิ่งครับ
05:53อร่อยครับ
06:02ครับ
06:04แต่ว่า
06:06ผมต้องปิดร้านแล้วนะ
06:23ผมขอลอกร้านนะครับ
06:25มิน
06:27พร้อมอย่าง
06:29พร้อมแล้วครับ
06:33ขอโทษนะครับ
06:35พอดีว่าผมมีนัดนะครับ
06:53แม่งเอ้ย
06:55นี่ก็ยังไม่ได้เริ่มอะไรเลยด้วยฉัน
07:23โทษนะครับ
07:53ไงอ้านในหรอ ปรวมอัน
07:57ไงๆ แต่ ∑' tighter เฟิ่มจริงที
08:01ไม่โดดorcนท์ น seid л
08:08ดีๆ ว่าดี ความอะล่ะ
08:16มันดีๆ ว่าดีๆ ชนะ
08:24อดีๆ น่ารับคุณฝSurvac
08:30If you can be a girl, baby, you can be anything
08:36If you can be a girl, baby, you can be anything
08:47เอา...เล่งนี้สองที่ครับ
08:52คุณ...ตรงนี้เป็นน่าจอนะ
08:54เดี๋ยวคุณเล่งที่นั่งได้เลย
08:55โอเค
08:57อันนี้เป็น...ที่นั่งพิเศษเหรอคุณ
09:02ตรงนี้เป็นที่นั่ง Honeymoon Seed ครับ
09:08งั้นผมเอาตรงนี้
09:11เพราะว่าผมอยาก Honeymoon กับแฟน
09:18คุณไปพูดอย่างนี้ได้ไงครับ
09:21ทำไมอ่ะคุณ จะกลัวอะไร
09:26ไม่มีใครรู้จักว่า
09:29คุณอยู่ต้องเยอะแยะ
09:32โอ้โห คุณไม่เป็นครัวเลย
09:34ไม่มีใครเห็นหน้าบอกสัก
09:35ปิดแม้จะเป็นไหนหน่อย
09:39ครับ
09:41เดี๋ยวคุณครับ
09:44ไปเร็วเร็วเลยคุณ
09:45เดี๋ยวเลยคุณ
10:03หนังสนุกไหมครับคุณ
10:05ไม่รู้สิคุณ
10:09ผมรู้แค่ว่ามันอุ่น
10:13คุณพูดอะไรเนี่ย
10:15อ้อ ก็มันอุ่นจริงไหมคุณ
10:17ก็คุณออกแทนจับก่อน
10:20โอ้โห ทุกคนทำลึงแบบนี้เนี่ย
10:22คุณเอาเสื้อของเสือนไปเลย
10:24โอ้ย คุณ ทุกคนทำเรื่องแบบนี้เนี่ย อุ้ย แจ้ง
10:30เนธ คุณเอาเสื้อของซื้นไปเลย
10:38อย่าเข้าใจผิดนะคุณ
10:40ผมแค่กลัวคนอื่น จะมองว่าคนผมนั่งตัวซัม
10:45พวกอย่างไม่ได้ว่าอะไรเลย
10:49ทำไมคุณต้องทำเบินเกิน
10:53เหมือนกลัวคนอื่นเห็นว่าคุณใจดีแล้วล่ะครับ
11:01เฮ้ย นี่ไง
11:03ป่าสิ่งนั้นแล้วเหรอ
11:09ผมก็ไม่ได้เก่นแค่ป่านะครับ
11:15คุณเชื่อครับผม
11:23หยุ่นเลยนะครับ
11:27คุณอะไรไม่ใช่เวลาเนี่ย
11:31ไม่บนเยอะเยอะ
11:33เยอะเยอะ
11:35เยอะของคุณ
11:37คุณ
11:39อะไร
11:41ป่าสิ่งนั้น
11:43คุณ
11:45คุณ
11:47พักกันๆ
12:03ป่าสิ่งนั้น
12:06คุณ ไปอัดหน้างกันเถอะ
12:36ขอบคุณนะครับ
13:06สองวันที่ผ่านมานี้
13:21ผมไม่รู้เลยว่าผมเป็นใครกันแน่
13:24จากชีวิตที่มีแต่การว่านลูก
13:28อยู่กับแก้กกแฟราคา 10 กว่าบาท
13:31จุดๆไม่มีคนเข้ามา
13:37ทำให้ผมหัวเลาะ
13:41มักก็ทำให้ผมเกือบลืมไปเลยว่าผมเคยอยู่คนเดียว
13:46ผมไม่รู้เลยว่านี่มันคือความหรักหรือว่า
13:52มันคือแค่หลงของเขา
13:55แต่ที่รู้รู้ มันทำให้หัวใจของผม
14:01เต้นแรกว่าตัวครับที่ผ่านมา
14:09แต่ถ้าพวกนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
14:15พวกจะยังคงยืนได้อยู่ไหมนะ
14:21อ่อนเลยครับ อ่อนนี้ผมจะเก็บทุกอย่างไม่เป็นความส่งจำนะครับ
14:51100g นใจ
15:06กินได้เลยเหรอครับ
15:36ไม่อยู่แล้วเนี่ย
15:38รอไงครับ
15:40มา ผมช่วย
15:42ขอบคุณนะครับ
15:53ผมชอบกินไขดาวสุกๆ กับซอสพลิก
16:00ทอบฟิตเนี่ย
16:02แต่
16:06คุณทำอะไร
16:08ผมก็ชอบมันแหละ
16:10ขอบคุณนะครับ
16:12ตอนแรกผมคุณถึกว่า
16:14คุณจะชอบกินไขดาวสุกสิ
16:20ขอบคุณครับ
16:22ขอบคุณครับ
16:26ที่สุดที่สุดท้าย
16:56การมันภัย ตัวไฟเมรค วัสดี
17:26ที่มีสนุกสนุกที
17:36Once you disarm me
17:42Second chances will not be free
17:47And look, you better find your path
17:53If you reach for me
17:57I won't be there
18:17I wanna eat you
18:23If you want to eat so much
18:27I guess
18:31You are looking at me
18:35I will find you
18:39I can eat something
18:41I can eat something
18:43I want to eat something
18:47Thank you
18:49อืม
18:51คุณครับ
18:53สำขอคุณให้นี่ทัศการหน่อยได้ไหมครับ
18:55อืม
18:59คือ
19:01หลังจากนี้อีกสองเดือนนะครับ
19:03ผมจะมีเวลาว่างน้อยลง
19:05เพราะจะต้องลงมือว่ารูปใหม่ทั้งหมด
19:08อ่ะจะต้องยาไปอยู่อยู่อยู่แถว Studio
19:11น่าจะไม่ค่อยได้กลับบ้านนะครับ
19:14อืม
19:16นั้นก็ไม่เป็นไร
19:18ใช่
19:20เดี๋ยวผมไปหาคนที่ Studio 10
19:22อืม
19:24ไม่ใช่แบบนั้นสิครับ
19:26คือ
19:28ไอ้ที่ผมพูดเนี่ย
19:30คือ
19:32ผมอยากให้คุณเริ่มจริงในประการถ่ายคิดได้แล้วครับ
19:38ถ้าคุณอยากเพียงอะไรบอกว่า
19:44คุณเทียนได้อะไรนะครับ
19:50พ่อเดี๋ยวคุณเองอ่ะ
19:54จะไม่ค่อยมีเวลาแล้วนี่
19:56เดี๋ยวเราก็จะไม่ได้เริ่มถ่าคิดกันสักทีนะครับ
20:00โอเค
20:08ผมเข้าใจแล้ว
20:10อืม
20:16เรื่องงานปาร์ตี้วันปรุ่งนี้
20:20ตกลงคุณไปนะ
20:22ไปครับ ไป
20:24กันคืนนี้ก่อนข้างห้องตัวเลย
20:28แค่ไหม
20:30โอเคครับ
20:32เดี๋ยวผมจะรีบปันงาน
20:34แล้วเนี่ย
20:36ผมจะเก็บของไปข้างห้องคุณเองนะครับ
20:42แม้เจอกันนี้คือเรื่องนี้
20:46เจอกันนะครับ
20:48เรื่องนี้
21:02ไม่เป็นใจแล้ว
21:04คุณสาทสมพันธ์ ใครท่านเรียกโคพันธิ์
21:27ทำได้นะก่อน
21:34เขาจะรู้ไหมว่าเรื่องอะไร
21:36คิดว่า น่าจะเรื่องแบนแอมบาสเตอร์ ใส่การมิดคุณลงครับ
22:04รู้หรือไม่ ลูกพี่ถูกใช้เป็นสัญลาษของความสัมพันธ์ที่ต้องปิดบังซ่อนเร็น
22:19ผิวนอกที่เนียนนุ่ม หวานช่ำ เหมือนภาพลักที่สวยงามที่ใครๆได้เห็น
22:29แต่ภายใน กลับซ่อมเมล็ดแข็งเอาไว้ เหมือนความรับบังอย่างที่ไม่อาจเปิดเผยต่อใส่ตาใคร
22:37และบางที ความต่างระหว่างเปลือดที่หวานนุ่ม กับเมล็ดที่แข็งกระด้าง ก็ทำให้ลูกพีช กลายเป็นผลไม้ที่สมบูติที่สุดในความสัมพันนั้น
23:07ร้านกาแฟผมเปิดให้สำหรับคอกาแฟนะครับ
23:36ไม่ได้เปิดให้บอดีการมาสอสสอง
23:39ผมก็แค่หิวกาแฟครับ
23:47แล้ววันนี้จะรับอะไรดีครับ ลาเต้ อเมริกาโน่
23:52หรือว่าจะเป็นเมนูพิเศษที่ผมคิดให้ดี
24:06เมนูพิเศษที่ผมคิดให้เองมาแล้วครับ
24:13มองอะไรอ่ะ มองอย่างกับผมเป็นดาร่าอย่างนั้นแหละ
24:17เขาแค่คิดว่าคุณชงเก่งดี
24:24ปากแข็งจริงนะคุณเนี่ย
24:28แล้วนี้หากาแฟหรือว่าคนชงกาแฟกันแน่ครับ
24:34ลอ้าว
25:04อุสๆ ต้อง เธอ
25:12นักนี้ นุกคนเถอะ
25:15เพราะนี่อันนี่
25:18เมืองรับไปกับจะนาย
25:21เมืองทำไปสิ่ง
25:22ความที่อยู่การทรุก เมือง
25:29เราฮะนี่ นั่นก็ดงไง
25:30อ่ะ เมืองซ่อนห้องเศษ
25:34อะไรเฮีย
25:46เฮียไปจากไหนอ่ะ
25:47รูปนองพ่อดิ
25:50แล้วพ่อก็แม่เห็นหรือยังเฮีย
25:52เฮียไปแย่งมาได้ก่อน
25:53แต่ก็คงจะทำแบบนิดิงไม่นานหรอกนะ
25:59เฮียขอโทษนะเล็ก
26:00เฮียชูเด็กได้แค่นี้จنจริง
26:04เฮียไม่ต้องขอโทษเลย
26:06แบบนี้ก็ดีแล้ว เฮีย
26:08ผมจะได้รู้ตัวก่อน
26:11ก็ถ้าเฮียไม่ดื่งดันไปแต่งานกับปิน
26:13เล็กก็คงไม่ต้องมาลำบากว่าเฮียแบบเนี่ย
26:30สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับแม่
26:45นี่กันยังคิดว่าฉันเป็นแม่อยู่กิดซินะ
26:48เป็นไง พอใจไหม ที่ทำให้ฉันขายหน้าได้
26:54ขายหน้าเรื่องอะไรครับ
26:57นี่อยากมากวนประสาตแม่นะเร็ก
27:00แร Billieรู้ไหม ว่าฉันต้องขายหน้าแค่ไหน
27:03ที่ Онаไม่บอก อัติดเสริดรุงหลงเพื่อแบบนั้น
27:05ก็ผมไม่อยากทำ สายการบินรุงหลง จากตาย
27:09ทำไมผมต้องเอาภาพรักด teeny from Energy
27:11คริงกับทุรกิจolo intention
27:14แรกรู้ใช่ไหมเร็กว่าลูกเขยรุงหลง เรcem renewal
27:17เขาถ้วย Leave over a far what
27:20นี่แกไม่คิดจะสำนรึกบุญคุณบางเลย fut
27:27พ่อกับแม่ตั้งหาก ที่นี่บุญคุณกับเขา
27:30ไอ้เล็ก มากเลยนะพ่อ
27:33แล้วใครใช้แกประเทียงพวกฉันเนี่ย
27:36พ่อ
27:49ตกลงแกจะทำหรือไม่ทำ
27:52แล้วผมจะได้อะไรจากเรื่องนี้ครับ
27:56ถ้าแกเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์
27:59ฉันก็จะให้ที่อยู่ต้อนน้ำกับแก
28:04แม่ไปเอามาจากไหนครับ
28:10แต่ถ้าแกไม่ยอม
28:12แกก็อย่าหวังว่าจะได้เจอต้อนน้ำเป็นตายเลยนะ
28:20นี่สินะ
28:22สิ่งจีแม่มีให้ผม
28:25แม่มีให้ผม
28:55ต้อนนี่อยากให้เล็กจำไว้
28:57ว่าเล็กทำรายชีวิตต้อนหมดแล้ว
29:01มันเล็กอ่ะ
29:03ทำให้ต้อนตายทั้งเป็น
29:05แม่มีเรื่องอะไรกับไว้เล็ก
29:07มันเล็กอ่ะ
29:09ทำให้ต้อนตายทั้งเป็น
29:11แม่มีเรื่องอะไรกับไว้เล็ก
29:13แม่มีเรื่องอะไรกับไว้เล็ก
29:15แม่มีเรื่องอะไรกับไว้เล็ก
29:17แม่มีเรื่องอะไรกับไว้เล็ก
29:19ไม่ฝี 6-8 รับให้ protected
29:21ต้อนนี่มีเรื่องอะไรกับไว้เล็ก
29:23ไม่ и承った
29:25ไม่มี Рweis
29:26เฮีย
29:27เขื่อ quốc vegg ê
29:30ให้ผมทำข้างไรบางอย่าง
29:32แต่นี่ว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่หรับ
29:34แม่มีเรื่องใหญ่หรอกครับ
29:36ไอ้เล็ก
29:39VER Black
29:39คุณถามรู้จริงๆ caring
29:41นี่มึงเคยมีความสุขจริงๆกับการอยู่บ้านหลังนี้บ้างหรือเปล่าวะ
29:49ทีนี้เฮ้าเข้าใจแล้วอย่าง
29:52ว่าทำไมเล็กต้องมีพีสเลอเบอร์เป็นหลุมหลบพาย
30:11บางทีที่หลบพายของผมอาจไม่ใช่พีสเลอเบอร์
30:19แต่มันคือโปร
30:41เฮ้ย
30:51ร้านปิดหรอครับ
30:53จะมาอ้อนให้ชุงอีกหรอ
30:55ก็ผมอยากกินฟีมือคุณนะครับ
30:57แร่กับการช่วยเก็บร้านนั้นไหมครับ
31:04อืม
31:06ก็ได้ครับ
31:07ก็ได้ครับ
31:09ก็ได้ครับ
31:10ก็ได้ครับ
31:37ก็ได้ครับ
31:44นเวลา
31:59ผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อนเลยนะ
32:01ผมก็ไม่คิดว่าจะมาทำแบบนี้กับคุณเป็นกันอะ
32:10งั้นลองให้ผมดูเลยอ่ะคุณได้ไหมครับ
32:31ได้ครับ
33:01ผมไม่น่าลืม iPad ไว้เลยอ่ะ
33:06ขอโทษนะคุณ มันบากคุณเลยอ่ะ
33:20ไม่เวลาเหรอคุณ ผมไม่รีบ ผมไม่ได้มีไปไหนต่ออยู่แล้ว
33:27เพราะว่า ผมรู้สึกผิดอ่ะ คุณต้องไหนพาผมกลับมา
33:35ผมลืมไปเลยว่ามีงานต้องส่ง deadline วันนี้
33:39ไม่เป็นไรคุณ ผมไม่เนื่อย
33:46จะว่าไป ผมก็ไม่คิดว่าผมจะรู้สึกแบบนี้
33:52แบบไหนล่ะครับ
33:58ก็ปกติผมใช้ชีวิตคนเดียว
34:03ถึงจะมีงาน มีคนรอบตัว
34:08แต่พอกลับบ้านมา ก็ไม่มีใครรออยู่ดี
34:13ไม่มีใครถาม ว่าผมรู้สึกโอเคไหม
34:28ผมก็เหมือนกันครับ
34:31ชีวิตผมผ่านอะไรมาค่อนข้างเยอะ
34:36คิดว่าอยู่คนเดียวน่าจะปลอดภัยกว่า
34:41ไม่ต้องมีใครมาเห็นตอนผมแย่ครับ
34:44แต่ตอนนี้ ผมได้มาเจอคุณ
34:52ได้อยู่กับคุณ
34:59ผมก็ไม่รู้สึกต้องแบกรับอะไรไว้เลย
35:07ขอบคุณนะโป
35:09มีใคร
35:24มีใคร
35:30ขอบคุณ
35:49เจ้าไว้ครับ
36:14สวัสดี
36:44ขอบคุณสิ
37:14ที่เราสองคนคือกันไปแล้วใช่ไหมครับ
37:44อืม...ก็พอคุณแล้วแหละ
37:49อืม...
38:14ไม่เหนื่อยเลยนะ
38:21ครั้งนี้นอนกับผมนะ
38:44คุณเป็นของผมแล้วนะ
39:14แล้วรอ amerก็ได้
39:22ใจฉัน เลิกพล้อม
39:31ของกลับน้ำเร็ว
39:38นะครับ
39:41นี่คนเงินพี่ชายของคุณศาสมครับ
39:56สวัสดีครับ
40:03นายคงจะเป็นโอสินะ
40:08ใช่ครับ
40:38นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ว่าอิน
40:45ที่ฉันไม่เคยคิดเอ็นนะว่าเล็กมันจะเป็นหนึ่งขนาดนี้
40:49ดูถ้าว่าคุณศาสมจะเจอคนที่ใช่เขาแล้วครับ
40:52ตื่นแล้วหรอกครับ
40:53ผมอยากรีบตื่นมาดูหน้าคุณเร็วๆ
40:57มึงไม่คุยอะไรกับเขา
41:00พ่อมึงป่วยหนักนะเว้ย
41:03เห็นว่าเป็นมะเรงอะไรยังที่สาม
41:06ไม่เป็นไรนะ เอามาอยู่ตรงนี้
41:09ตรงนี้
41:39เธอเจ้า
42:09อีกที่สุดที่สุดที่นี่
Comments

Recommended