00:00Dışarıda neden saygı duruşumda bulunduğumuzu size sormak istiyorum.
00:05Simp.
00:06Evet, ince.
00:086 Şubat'ta yapmak için.
00:10Evet.
00:116 Şubat'ta çocuklar, bundan 3 yıl önce, 11 ili kapsayan, çok asfın felaketi dediğimiz bir deprem yaşadık.
00:23O depremde ben Hatay'dayım.
00:26Ama yaşadığınız evde de lütfen tepkilerinizi alın.
00:31Hani diyoruz ya depremden önce yapılması gerekenler var.
00:35Depremden sonra yapılması gerekenler var.
00:39Deprem sırasında yapılması, yani yapmamız gereken, uymamız gereken şeyler var.
00:46Benim için çok acı bir gün.
00:48Çünkü bundan 3 yıl önce bu asrın felaketi dediğimiz depremi yaşadık.
00:55Biz Antakya merkezde yaşıyorduk.
01:00Ben evime çok yakın bir okulda çalışıyordum.
01:04Çok herkesin normal, sıradan bir günü vardı, gecesi vardı.
01:09Ama o gecenin sabahında biz uyandığımızda artık eski hayatlarımıza sahip değildik.
01:15Her şey alt üst olmuştu.
01:20Bir gece de, yani bir gece değil, 65 saniyede her şey değişti.
01:30Bir süre orada kaldık.
01:33Antakya, daha güvenli bir yere geçtik.
01:36Daha sonrasında da çocuklarımızın eğitimi için Trakya'ya, ben kendim baba eskiliyim, buraya geldik.
01:47Fakat yaşanılanlar hiçbir zaman unutulmuyor.
01:50Orada ben öğrencilerimi, çok sevdiğimiz komşularımızı, görüştüğümüz arkadaşlarımızı, öğretmen, yıllarca birlikte çalıştığımız öğretmen arkadaşlarımızı kaybettik.
02:05Onların yokluğunu her zaman hissediyorum.
02:11Hani yaşamayan anlayamıyor.
02:15Bir şey olduğunda biz yaşayanlar olarak tetikleniyoruz.
02:20Yine o günleri, o arkadaşlarımızı, o duygularımızı hatırlıyoruz.
02:27Umarım bir daha hiç kimse böyle bir felaket yaşamaz.
Yorumlar